Home Blog Pagina 603

Darren Maatsen: ongrijpbaar op het veld, benaderbaar erbuiten

Als prof spreidde Darren Maatsen (30) zijn vleugels uit en kende hij een buitengewoon gevarieerde loopbaan. Als aanvaller van Quick Boys koestert hij de Katwijkse geborgenheid. Maatsen scoorde dit seizoen al aardig wat goals en voelt zich thuis op de rechterflank. In zijn woning in Vlaardingen is iedereen welkom.
IT-Rijnsburg
Onlangs, toen het treffen AFC-Quick Boys op de rol stond, speelde Maatsen tegen zijn jongere broer Dalian, centrale verdediger en ook voormalig beroepsvoetballer. Toen hij ’s morgens aan de ontbijttafel zat, stelde zijn jongste dochtertje Jordan onomwonden voor ‘oom Dalian’ te zijn die zaterdag. “Ik mocht niet van haar scoren en ze was echt boos dat ik dat wel had gedaan”, blikt hij lachend terug. “Ik heb geen idee waarom ze ineens zo voor Dalian was. Misschien doe ik iets fout als vader? Ik heb in elk geval wel van mijn doelpunt genoten.”

Op het moment van schrijven staat de teller voor Maatsen alweer op acht treffers. Hij maakt vanaf het begin van dit seizoen deel uit van de Quick Boys-selectie en kan een indrukwekkend rijtje namen over leggen van clubs waarvoor hij uitkwam. In Nederland waren onder meer NAC, Excelsior, RKC Waalwijk en Go Ahead Eagles zijn werkgevers. In Schotland kwam hij uit voor Ross County, in Griekenland voor Apollon Smyrnis en in Noorwegen voor Stabaek.

“Ik vind het prima om nu op goed amateurniveau uit te komen”, vervolgt de geboren Vlaardinger zijn verhaal. “Alles is prima geregeld bij Quick Boys en ik heb een goede band met onze trainer Edwin Grünholz. We zijn allebei niet op ons mondje gevallen en dat botst weleens. Maar juist doordat we elkaar de waarheid durven zeggen, klikt het zo goed. Als we een kleine woordenwisseling hebben gehad tijdens de training, kunnen we er na afloop altijd vreselijk om lachen.”

Dreiging
Grünholz posteert de snelle Maatsen als linksbuiten dan wel rechtsbuiten. De afgelopen weken, die zeer succesvol voor Quick Boys waren, kon hij zijn dreiging vanaf rechts etaleren. “Onze andere buitenspeler Tommy Bekooy heeft een voorkeur voor links. Omdat ik ook op rechts goed uit de voeten kan, heb ik na de winterstop aan die kant gespeeld. We begonnen moeizaam na de winter maar hebben een fantastische serie neergezet. We staan nu zesde en zijn in de winning mood. Het kan echt nog een mooi seizoen worden.”

Dat Maatsen met zijn goal tegen AFC de grote concurrent Katwijk een dienst bewees, weet hij zelf ook wel. “AFC stond toen nog tweede en Katwijk is koploper. Thuis tegen Katwijk hebben we het goedgemaakt door hen op een gelijkspel te houden. We hadden zelfs moeten winnen, vind ik. We waren echt beter en Katwijk kwam niet onder onze druk uit.”

Promotie na zinderende barrage
Terugblikkend op zijn loopbaan bij de profs, komt Maatsen tot de vaststelling dat de promotie met RKC Waalwijk in 2019 wel heel bijzonder was. De door Fred Grim gecoachte formatie eindigde als achtste in de toenmalige Jupiler League en promoveerde via een zinderende barrage. “We kwamen steeds achter in die play-offs, maar zetten het elke keer recht. Toen we de finale tegen Go Ahead Eagles met 4-5 wonnen, werden we helemaal gek.”

Gevraagd naar het mooiste doelpunt van zijn  voetballeven, komt Maatsen uit bij Ross County. “Ik debuteerde in de Schotse Premier League en joeg de bal na vier minuten al binnen in een vol stadion. Niet normaal wat er toen door me heen ging.”

Maatsen onderstreepte zijn verbale vaardigheid met de aanstelling die hij bij Randstad als recruiter verwierf. Terwijl hij bij de uitzendorganisatie zelf op zoek was naar een baan, praatte hij zichzelf naar binnen en is hij vanaf begin maart volop bezig goede werknemers te verzamelen voor bedrijven. “Hartstikke leuk, de combinatie met Quick Boys is heel prettig. Ik vind het fijn dat ik nu permanent in Nederland verblijf. In Athene was ik burger in een wereldstad, in Vlaardingen ben ik weer Darren die de deur voor iedereen openhoudt die zin heeft in een lekker hapje eten. Ik vind het heel fijn dat mensen zich welkom voelen bij mij. Mijn vriendin is trouwens nog makkelijker dan ik.”

Klik op Quick Boys voor het laatste artikel over de club.

In gesprek met Remco Hartland van S.V. Hillegom

De 54-jarige scheidsrechters coördinator is begonnen met voetballen op achtjarige leeftijd om daarna, vanaf zijn twintigste, de vierde generatie in de familie te zijn die scheidsrechter is geworden voor de KNVB. Hij heeft dit gedaan tot en met de tweede klasse. 

Remco Hartland voetbalt momenteel bij de Legends van Hillegom en is werkzaam als senior expeditie magazijnmedewerker. Sinds vijf jaar is hij woonachtig in Hillegom. De reden dat hij hier naartoe is verhuisd is voor de liefde. Remco is ongeveer twintigjaar scheidsrechter geweest. Zo was hij scheidsrechter coördinator bij de AZ-jeugd en vier jaar elftalbegeleider van de AZ-O15. “Toen ik hier kwam te wonen voetbalde de kinderen van mijn vriendin bij S.V. Hillegom. Op het moment dat ze daar wisten dat ik scheidsrechter was, ben ik daar gaan fluiten en vlaggen. Sinds tweeëneenhalf seizoenen regel ik de scheidrechters bij de seniorenwedstrijden”, vertelt hij.

De carrière als scheidsrechter begon zoals eerder vertelt op twintigjarige leeftijd in West 1, wat toen nog de onderbond was. Vijf jaar later floot hij voor de KNVB. Dit heeft hij gedaan tot de tweede klasse op 38-jarige leeftijd. “Op deze leeftijd ben ik ermee gestopt, omdat ik er geen plezier meer in had en op dat moment kwam AZ met de vraag of ik elftalbegeleider van JO-15 wilde worden, tevens regelde ik in die tijd al de scheidsrechters bij de oefenwedstrijden”, vertelt Hartland. Bijna drie jaar terug werd aan hem gevraagd om scheidsrechters coördinator van de senioren te worden en ondanks dat er een schreeuwend tekort aan scheidsrechters is doet hij dit nog altijd met veel plezier.

Ambities heeft Hartland niet meer. “Een gezond scheidsrechters bestand voor S.V. Hillegom zowel bij de jeugd als bij de senioren, maar eigenlijk voor elke vereniging, waardoor er ook minder problemen op de velden zijn, is zijn ambitie”, vertelt hij. Het huidige seizoen gaat niet zonder vallen of stoten: “Aan het begin van de competitie ging het nog redelijk, maar sinds we weer een coronastop hebben gehad en waardoor er nu nog volop wordt gevoetbald, is te merken dat iedereen er wel even klaar meer is. Er zijn weekenden waarin er in totaal drie wedstrijden zijn en alsnog komen wij scheidsrechters tekort”, aldus Hartland.

Hartland vraagt wel eens aan mensen om binnen de club een wedstrijdje te fluiten. Dit heeft tot nu toe één scheidsrechter opgeleverd die binnenkort start met de cursus vereniging scheidsrechter. Een dieptepunt voor hem is dat hij elke week weer moet leuren om alle wedstrijden bezet te krijgen met een scheidsrechter. “Het zou mooi zijn dat we er met zijn allen voor kunnen zorgen dat de scheidsrechters zichzelf melden om te fluiten en dat we ook gewoon tegen een scheidsrechter kunnen zeggen dat hij een vrij weekend heeft”, vertelt Hartland.

Als er iemand is die Hartland wil benoemen is het Harry Kleijn. “Harry is een man met een hart voor de vereniging en doet heel veel taken binnen de club”, aldus Hartland. Hij is blij met de mensen waar hij wekelijks op kan bouwen, maar de scheidsrechterbezetting moet beter. “Voor de toekomst blijf ik hopen dat het lukt om het scheidsrechterkorps gezond te maken, want het blijft zo’n mooi vak”, sluit de 54-jairge scheidsrechters coördinator af.

Klik op S.V. Hillegom voor het laatste artikel van de club

In gesprek met Corn Boys 4

De mannen van Corn Boys 4 spelen al lange tijd met elkaar in een team. Voorheen was dit elftal Corn Boys 2, maar sinds een aantal jaar is dit veranderd. De meeste van de groep spelen inmiddels alweer tien jaar samen en ook de trainer is al acht jaar lang van de partij.
mzc
Inmiddels bestaat de selectie uit 32 spelers. “Toch hebben we het dit seizoen voor elkaar gekregen om een keer met maar tien spelers aan de aftrap te verschijnen. Wel zijn we ieder seizoen bezig met het scouten van nieuwe spelers”, vertellen ze. Het seizoen is voor de mannen afgelopen weekend tot een einde gekomen met een uiteindelijke een zevende plaats. Wel kunnen nummers acht en negen, respectievelijk SDO’63 2 en VV Graauw 4, er theoretisch gezien nog overheen, waardoor de mannen nog onderaan kunnen eindigen.

Teamuitjes
Op de vraag wat de hoogtepunten zijn die zij in de afgelopen tien jaar gehad hebben, worden niet echt voetbal gerelateerde dingen genoemd. “Een hoogtepunt van ons is altijd ons jaarlijks teamuitje, waarbij er altijd 25 tot dertig man aangemeld staat. Een ander hoogtepunt was een aantal jaar geleden tijdens een verjaardagsfeest van onze trainer Tommy. Laten we het zo zeggen, de schade aan zijn huis is nog steeds niet hersteld”, blikt het team terug. Naast de mooie momenten die het team beleefd heeft, zijn er natuurlijk ook mindere tijden. “Een dieptepunt voor ons was de horrorblessure bij Gilles. Zijn knieschijf stond op een plek waar die niet hoort. Dat zijn geen fijne dingen om mee te maken”, gaan ze verder.

De clown
Ieder team heeft natuurlijk een aantal gasten in het elftal die altijd voor de humor zorgen, zo ook bij Corn Boys 4: “Het zijn er bij ons genoeg, maar ik licht er twee uit. Allereerst Maarten. Het maakt hem niet uit of het een training of wedstrijd is, hij loopt altijd de clown uit te hangen. Een fijne toevoeging aan het team, maar van zijn voetballende kwaliteiten moeten we het niet hebben. De andere is Rick V. Als er een microfoon aanwezig is, dan is Rick erbij. Hij heeft altijd wel een hoop onzin of een mop te vertellen. Verder is hij ook de kampioen van het afzeggen vlak voor de wedstrijd.”

De Koning
Een andere kampioen, of beter gezegd koning, is Mathijs N. De koning van de derde helft wel te verstaan. “Mathijs is vaker aanwezig bij de derde helft dan bij de twee ervoor. Hij drinkt menig teamgenoot onder de tafel en speelt zijn beste wedstrijden met een enorme kater”, aldus de mannen.
van-acker
Kalender
De giganten van Corn Boys 4 vertellen ons nog een aantal mooie anekdotes die in de loop der jaren zijn ontstaan. Allereerst het bijzondere verhaal over de ‘naakt’ kalender die zij enkele jaren geleden gemaakt hadden om te verkopen en geld in te zamelen. “Wij dachten er goed aan te doen om één uur eerder te verzamelen, want dan zou er nog niemand op het sportpark aanwezig zijn. Die dag bleek er een veldrit te zijn met tweehonderd fietsers die bij ons op het sportpark eindigde. We hebben de foto’s overigens, ondanks de vele mensen gewoon gemaakt die ochtend”, vertelt één van de spelers. De actie en de verkoop waren overigens een groot succes. Zo groot dat het team twee keer nieuwe oplages moest bij bestellen.

Sponsoren
Als laatst wil het team nog de verschillende sponsoren bedanken voor hun bijdragen. “We hebben twee cafés die ons sponsoren. Café de Rijnvaart en Café de Watergeus kunnen wij als team op bouwen, maar zij ook op ons. Daarnaast Assurantiekantoor Johan de Block, die shirts sponsort voor ons toernooi in Lloret de Mar, waar we volgende maand aan meedoen. Sommige spelers zijn trouwens ook goede sponsoren. Er zijn er een paar die bij elk tikkie in de groepsapp trouw betalen, ook al is die niet voor hen bedoeld”, sluiten ze af.

Foto van Angelique Bevelander

Klik op Corn Boys voor het laatste artikel over de club.

De MO13 van VV Zwaluwe/DHV zijn kampioen

De meisjes onder 13 van VV Zwaluwe/DHV haalde het kampioenschap sterk binnen. Het team, dat achttien meiden sterk is, speelde de beslissende wedstrijd tegen Madese Boys. Met een welverdiende 12-0 wonnen zij de titel terwijl de ouders en supporters joelend langs het veld stonden.

Sinds dit seizoen zijn de vereniging VV Zwaluwe uit Lage Zwaluwe en DHV uit Zevenbergschen Hoek een samenwerking gestart. Zo is in september het MO13 team begonnen met vijftien speelsters. De meiden moesten niet alleen wennen aan de grote van het veld en de nieuwe regels, maar ze moesten ook elkaar nog leren kennen. Gelukkig was het wennen aan elkaar snel voorbij en konden ze al snel met elkander overweg. Even later zijn er nog drie meiden bij gekomen en zijn ze met een totaal van achttien: Floor, Mia, Rosalie, Laura, Nathalia, Floor, Cato, Nika, Rinke, Fay, Anouk, Bo, Chelsea, Vienna, Danique, Valentina, Tess en Sylvie. De scores van het afgelopen seizoen laat de stijgende lijn zien in het samenspel en de kwaliteiten van de dames.

StreetCars_voorjaar2021 (1)

De wedstrijd

Toch een beetje zenuwachtig begonnen de meiden aan hun warming-up. Het was een prachtige zonnige dag met veel publiek. De wedstrijd startte met vuurwerk en binnen twee minuten scoorde Rosalie de 1-0. De eerste helft konden de meiden al zes keer scoren. Doelpunten van Rosalie, Nathalia en Floor Pals. De tweede helft begon wat rommeliger en hierdoor duurde het lang voordat er weer gescoord kon worden. Toch werd er ook de tweede helft wederom zes keer gescoord. Doelpunten van Anouk, Mia, Floor Pals, Nathalia en een eigen doelpunt van de tegenstander. Een prachtige 12-0 overwinning. Natuurlijk hebben de andere meiden ook erg goed gevoetbald en onze twee keepers Rinke en Nika hebben goede reddingen gehad. De verdediging met Bo, Chelsea, Danique, Fay en Tess stonden als een huis, maar ook op het middenveld en in de voorhoede werd hard gewerkt en duels gewonnen.

Dominos_voorjaar2021

Toeters en bellen

Na de wedstrijd was er ook vuurwerk. Met kinderchampagne mochten de meiden iedereen nat sprayen, waarna ze overrompeld werden met bloemen en foto’s om vervolgens over de rode loper te wandelen. Na het feest op de club was het nog niet klaar: “Daarna gingen we natuurlijk op de platte kar door Zevenbergschen Hoek en Lage Zwaluwe met veel muziek, dans en gezang. In de kantine van Vv Zwaluwe wachten er nog frietjes, een medaille en buiten een springkussen. De dag werd afgesloten bij één van de meiden thuis in het zwembad. Je zou kunnen zeggen dat deze dag een groot feest was. Dit allemaal door de geweldige samenwerking tussen de ouders met een echt draaiboek, waardoor alle verassingen en aankleding van ons kampioenschap niet gek genoeg kon!”

vvZwaluwe_DHV_MO13_Feest
Sterk optreden

Voor een team dat pas net is samengesteld en elkaar nog niet allemaal kent hebben ze een geweldige start gemaakt. “De meiden hebben ervoor gezorgd dat ze, ondanks de korte periode, een echt team zijn geworden. Natuurlijk hebben de meiden ook hard getraind, ook al waren niet alle oefenvormen altijd even leuk”, vertelt Famke Van Dis, trainster van het team. Toch was er een geheime formule, naast de berensterke conditie, waarmee ze het kampioenschap behaalde: “Het enthousiasme van de meiden, maar ook zeker van de supporters, die iedere zaterdag langs de lijn staan, net zoals de leider, trainers en vlagger.”

Omschakelen

Als er één ding is wat de ploeg dit seizoen heeft laten zien, is het wel het snelle aanpassingsvermogen. “Komend seizoen zullen ze waarschijnlijk doorgaan als MO15 team, wat een pittige omschakeling zal zijn”, aldus Van Dis. Dat zal een mooie gelegenheid zijn om te kijken of ze de progressie door kunnen zetten. Desalniettemin kunnen de dames laten zien uit wat voor hout ze gesneden zijn.

Klik de link voor een recent artikel over VV Zwaluwe/ DHV

Clubs uit heel Nederland strijden weer om ‘Hart voor Erremuu-cup’ in Arnemuiden

ARNEMUIDEN – Voetbalvereniging Arnemuiden organiseerde jaarlijks een mooi jeugdtoernooi. Maar sinds 2013 is het jaarlijks toernooi omgedoopt in de Hart voor Erremuu-cup. Sindsdien is het voetbaltoernooi door de jaren heen uitgegroeid tot het grootste toernooi van Zeeland. Jaco Moerdijk is één van de initiatiefnemers en organisatoren van het voetbaltoernooi, dat inmiddels plaats biedt aan 190 teams, verdeeld over drie weekenden en in verschillende categorieën.

0250985_onlinebanner_Klaverblad_VJGoeree

“De meeste teams komen vanuit heel Nederland naar Zeeland om bij ons op het toernooi hun seizoen af te sluiten. Sommigen komen alleen om te voetballen, maar een heleboel teams maken er een weekendje Zeeland van. Dat kan ook prima, want naast het voetbal bieden we voor iedereen ook meer dan voldoende randactiviteiten aan. We richten ons op de jeugdteams, zowel jongens als meisjes, tot en met JO19, van alle niveaus. Daarnaast hebben we een speciale Girls-Night en Ladies-Day. En een avond speciaal voor 35 en de lagere seniorenteams. De formule die wij als organisatie aanbieden, die is uniek en trekt heel veel verenigingen aan om naar ‘Erremuu’ te komen.”

“En daar zijn we als kleine organisatie én als voetbalvereniging natuurlijk enorm trots op. Met een hele hoop vrijwilligers hebben we dat in de loop der jaren toch maar mooi voor elkaar gekregen. Verdeeld over de eerste drie weekenden van juni zullen er ook dit jaar weer 190 teams uit een groot deel van Nederland en daarbuiten ons mooie vissersdorp bezoeken. Sommige teams zullen dan ook een heel weekend hier verblijven, mede ook omdat we de mogelijkheid bieden om hier te kunnen overnachten. En in samenwerking met verschillende organisaties hebben we voor de komende editie een heel divers programma aan extra activiteiten te bieden. Van een speelparadijs vol springkussens tot een freestyle-clinic en van een ballonnenknoopkoning tot outdoor activiteiten.       Je moet vandaag de dag méér doen, dan alleen een toernooischema in elkaar draaien om het aantrekkelijk te maken voor clubs om naar je toernooi te komen. Ik denk dat we hier, dankzij de inzet van héél veel enthousiaste vrijwilligers zéker in zijn geslaagd.”

Dat nu na twee coronajaren de editie van 2022 weer kan doorgaan, daar is Moerdijk maar wat blij mee. “Absoluut! Want we hebben twee zomeredities én zelfs twee winteredities die we in de steigers hadden staan moeten annuleren. En her en der zijn door corona toch ook diverse toernooien weggevallen. Dat is jammer. Wij hebben we altijd vertrouwen gehouden en we hebben een prima uitgewerkt draaiboek liggen. Met elkaar hebben we er de schouders onder gezet en de animo blijkt ook bij de verenigingen enorm groot! Vanuit Limburg, Drenthe en zelfs ook Groningen hebben we teams die meedoen en naar Zeeland afreizen. Dat is toch schitterend?! Als je dan ein-de-lijk weer al die enthousiaste jongens en meiden hier op en rond het sportpark ziet…. Dat is prachtig! Je bent na die drie weekenden wel helemaal gesloopt, maar die lachende en blije gezichten, dáár doen we het uiteindelijk allemaal voor!”

Met de Hart voor Erremuu-cup zet de club een strak georganiseerd en gezellig toernooi neer, voor teams van alle niveaus. “Er wordt sowieso gevoetbald om mooie bekers, maar er is dus zoveel meer. We laten als Arnemuiden zien dat we méér zijn dan voetbal alleen. We zetten toch hiermee de club op de voetballandkaart en laten zien dat we het roodgele ‘hart’ op de juiste plaats hebben.”

Klik op VV Arnemuiden voor het laatste artikel van de club.

NAC gaat de Singel in

Iedereen kent wel iemand die te maken heeft gehad met de verschrikkelijke ziekte kanker. De 33-jarige speler van FC Imabari keerde vorige week terug naar Nederland, omdat een tumor bij hem werd vastgesteld. NAC en de supportersvereniging kwamen met de actie: ‘NAC gaat de Singel in’. Op deze manier proberen ze zoveel mogelijk geld op te halen voor kankeronderzoek.  

kootstra_new

Seuntjes is begonnen bij BSV Boeimeer in zijn geboortestad Breda. Hij verkaste op achttienjarige leeftijd richting RBC Roosendaal, waar hij ook zijn debuut maakte in het betaald voetbal. Na drie seizoenen te hebben mogen spelen voor de club uit Roosendaal maakte hij de transfer naar FC Den Bosch, bij deze club kon je Seuntjens drie jaar vinden. Na een tussenstop bij Telstar ging de spits naar VVV Venlo, waar hij vier seizoenen heeft gespeeld. Seuntjens heeft hier veertig keer de bal het net ingeschoten. In 2021 keerde hij terug in zijn geboortestad Breda, waar hij één seizoen heeft gespeeld voor NAC. Na zijn carrière bij de parel van het zuiden ging de spits zijn geluk beproeven in Japan bij FC Imbari. Echter keerde hij na twee maanden weer terug met het slechte nieuws.

Dat Ralf Seuntjes geliefd is bij zijn (oude)clubs blijkt wel uit alle steunbetuigingen die de Bredanaar heeft gekregen. Op 11 september zal het evenement ‘Swim to Fight Cancer’ plaatsvinden. Nu gaat NAC ook geld ophalen voor kankeronderzoek, deze actie heet ‘NAC gaat de Singel in’.

De Bredase profclub kent het afgelopen jaar genoeg tegenslagen als het gaat om het gebied van gezondheid. “Het doel is dan ook om zo veel mogelijk geld op te halen voor onderzoek tegen kanker. Bij trainer Edwin de graaf is ook een tumor gevonden. Op deze manier proberen we Ralf Seuntjes en Edwin de Graaf een hart onder de riem te steken”, aldus Thijs Koezen, voorzitter van de B-Side rats.

Als je mee wilt zwemen met ‘NAC gaat de Singel in’, kan je je aanmelden via Pers@nac.nl. Wilt u nou niet meezwemmen, maar wel een steentje bij dragen? Dan kan via deze link.

Klik op NAC voor het laatste artikel van de club.

In gesprek met Bart de Koning van VV Cadzand

Bart de Koning is onlosmakelijk verbonden met VV Cadzand. Momenteel is hij trainer en speler bij het tweede elftal van de Zeelanders. In het verleden heeft hij jaren lang deel uitgemaakt van het eerste elftal en heeft hij veel andere functies bekleed.

De Koning is opgegroeid in Retranchement, een klein plaatsje tegen de grens me België aan. Vervolgens verhuisde hij naar Cadzand. Nu woont hij inmiddels alweer tien jaar in Sluis, samen met zijn vriendin Esther en hun dochter Nienke. Buiten het voetbal om werkt Bart als adviseur burgerzaken bij de gemeente waar hij woont.
mzc
Vroege jaren
Op zijn tiende werd Bart lid van de club. Vervolgens heeft hij heel de jeugd doorlopen om op zijn achttiende aan te sluiten bij de selectie. Tijdens zijn tijd in de jeugd was er ook een combinatie elftal tussen VV Cadzand en SV Sluis waar hij deel van uitmaakte. In het seizoen 1998/1999 mocht hij debuteren op achttienjarige leeftijd in de uitwedstrijd bij ZSC onder trainer Rudy Veraart. “We stonden in de rust fors achter. Rudy gooide in de rust letterlijk de thee door de kleedkamer waardoor deze wedstrijd mij altijd is bijgebleven”, vertelt hij.

Andere functies
Tijdens zijn periode in het eerste elftal begon hij ook met andere activiteiten binnen de club. “Ik heb zes jaar lang de E en D pupillen getraind, erg leuk om te doen. Toen ik het tweede elftal ging begeleiden ben ik hiermee gestopt. Wel heb ik nog heel wat jeugdwedstrijden gefloten”, aldus de Koning. Naast zijn spelers en trainers loopbaan bij Cadzand is hij nu ook al zo’n twintig jaar lid van de activiteitencommissie: “Etentjes, wedstrijden bezoeken, krulbollen en het jaarlijkse twee daagse uitje. Momenteel zijn we druk met het organiseren van een feestweekend op 10, 11 en 12 juni voor het vijftig jarig bestaan van VV Cadzand.”

Tweede elftal
Na de topjaren die Bart beleefde bij de club ging het langzaam bergafwaarts met de club qua prestaties. “Het team werd steeds ouder en er haakten steeds meer spelers af. Vanaf het seizoen 2011-2012 kozen we er dan ook voor om voor enkele jaren terug te gaan naar de reserveklasse. Hier heb ik vervolgens nog één jaar gespeeld. Het tweede elftal zocht op dat moment ook iemand om de kar te trekken en dus ben ik dat gaan doen. In deze rol heb ik er nu alweer tien seizoenen opzitten. Naast het regelen doe ik meestal zelf ook nog mee, vooral als laatste man”, vertelt de Koning.

Huidig seizoen
Dit seizoen draait het tweede elftal van Cadzand erg wisselvallig vindt de trainer/speler zelf. “Doordat er vaak spelers van het eerste elftal mee doen en er spelers zijn die makkelijk afzeggen, spelen we geen twee weken met hetzelfde team. Hierdoor zijn we al jaren middenmoter, op dit moment onderin het linker rijtje en dat is prima voor ons.” Desondanks vindt hij dat ze tijdens de wedstrijden fanatiek zijn en erg graag willen winnen. Daarnaast vindt hij het belangrijk dat de sfeer binnen het team goed is en dat is volgens hem altijd het geval.
van-acker
Drijvende krachten
Binnen de club heeft de oud eerste elftal speler lovende woorden voor Angelo en Jordy Martlé: “Angelo is echt de drijvende kracht van onze vereniging. Hij steekt zoveel tijd in de club in allerlei verschillende rollen, zowel zichtbaar als onzichtbaar.” Zijn zoon Jordy is momenteel de aanvoerder van het eerste elftal van Cadzand. “Jordy is steeds meer de kartrekker van onze selectie. Naast dat hij aanvoerder is, zit hij spelers achter de broek om te komen trainen, organiseert hij uitjes en is die er al tijd. Ik vermoed dan ook dat het in huize Martlé vaak over VV Cadzand gaat aan tafel”, vult hij aan.

Samenwerking
In de toekomst ziet de Koning een samenwerking met andere verenigingen noodzakelijk. “In de jeugd werken we al een flink aantal jaren samen met Groede en dit gaat goed. Het is voor de jongens dan ook vreemd dat ze, wanneer ze de seniorenleeftijd bereiken, uit elkaar worden gehaald als team. Ik snap het sentiment en heb dat zelf als clubman ook, maar we moeten daar niet te krampachtig over doen. Beter tijdig samenwerken nu het nog best goed gaat dan na een aantal jaren aanmodderen”, sluit hij af.

Klik op VV Cadzand voor het laatste artikel over de club.

In gesprek met de Dames 4 van VV Bavel

De vrouwen van VV Bavel zijn gezelligheidsspelers. Ze genieten van het teamspel en gaan elke zondag voor winst tijdens de derde helft. Daarbij zetten ze zich ook in om zo nu en dan een mooie wedstrijd neer te zetten.

Meiden en vrouwenvoetbal is bij VV Bavel niet weg te denken. Zo heeft de mooie dorpsclub vier senioren elftallen. De vrouwen 1 en 2 spelen in de selectie-elftallen, terwijl de Vrouwen 3 en 4 op recreatief niveau spelen.

Nieuwe speelsters
De Dames 4 streven dan ook vooral naar weinig inspanning, gezelligheid, plezier en de derde helft.  Sommige vrouwen binnen het elftal spelen al jaren bij Bavel en andere pas sinds kort. “”We ontvangen iedereen met open armen”, vult de woordvoerder aan. De ambitie voor volgend seizoen is dan ook om het team nog verder aan te vullen met enthousiaste nieuwe speelsters. “Hiermee willen we uitgroeien tot een gezellig en succesvol team”, vertelt een lid van VV Bavel.

kootstra_newLolbroek
In elk recreatief team zitten lolbroeken. De vrouwen 4 heeft er een elftal vol van, maar als ze er twee moeten noemen zijn het Hanneke en Kiki. “Het kan eigenlijk nooit normaal gaan met die twee. Die twee grappen en grollen de boel bij elkaar”, vertellen de vrouwen. Uiteraard is er ruimte zat bij de dames om dat te doen, de ‘fun’ staat namelijk hoog in het vaandel.

Hoogtepunt
De Bavelse dames ervaren elke zondag één grote overwinning, de derde helft. “Dit is de belangrijkste factor van de gezelligheid binnen het team. Als we gaan, dan gaan we met z’n alleee”, roepen ze in koor. De vrouwen gieten er elke zondag, ongeacht hoe de wedstrijd is verlopen, wat liters drank in. De grootste drinker, ook wel de koningin van de derde helft is Janneke. “Zij is geen zondag te missen in de kantine”, vertellen ze lachend.

Thuiswedstrijd
De mooiste wedstrijd van het huidige seizoen was thuiswedstrijd tegen Gesta VR1. “Iedereen werkte hard voor elkaar en gaf alles wat ze in zich hadden. We wonnen de wedstrijd daarom ook met 2-0”, vertelt de woordvoerder. Op de voetbalvelden in Bavel komen diverse anekdotes voorbij zoals: ‘Er op klappen’ en ‘meterssss’.

De avonturen zijn bewonderenswaardig, dus als je meer wil zien hebben de dames een oplossing: “Volg voor oneindig veel plezier, Bavel Dames 4!! @bavelvrouwen4.”

Wil je meer weten over het meiden- en vrouwenvoetbal bij VV Bavel? Denk je eraan om bij de club te komen voetballen en wil je een keer proeftrainen? Of heb je een andere vraag? Stuur dan een e-mail naar: meidenenvrouwenvoetbal@vvbavel.nl.

Klik hier op het meest recente artikel van VV Bavel.

Vinnie de Laat van WDS’19 staat dit jaar niet meer op het veld

25-jarige Vinnie de Laat is nog altijd hoog betrokken tot zijn team bij WDS’19 Breda. Hij is eigenlijk altijd wel bezig, dat maakt het niet kunnen spelen dan ook niet bepaald makkelijker. Naast zijn activiteiten op en rond het veld is hij te beschrijven als een echte ondernemer, die liever niet stilzit.

Een echte ondernemer, dat is de Bredase Vinnie. Naast het spelen in en het aanvoeren van zijn team bij WDS’19, organiseert hij ook de randzaken. Het is een echt vriendenteam wat hij heeft samengebracht, maar dat maakt hem niet minder fanatiek. Helaas heeft het fanatieke spel geresulteerd tot opnieuw een stevige enkel blessure. “Het gaat nu wel een stuk beter, helaas had ik wel een flinke zwelling te pakken. Daardoor heb ik er nog wel een paar weken uitgelegen. Momenteel vlag ik wel weer, maar het vertrouwen om direct weer het veld op te stappen heb ik nog niet helemaal terug”, aldus De Laat. Het is niet alleen het voetbalveld waar zijn blessures hem belemmeren. Vinnie werkt namelijk daarnaast nog op een naschoolse opvang waar hij sportieve activiteiten organiseert voor kinderen, werkt hij als zelfstandige fotograaf en is hij binnen een Bredase onderneming de huisfotograaf.

Stilzitten is achteruitgaan

Van je hobby je werk maken, voor veel mensen een droom, maar De Laat maakte daar zijn werkelijkheid van. Gedurende de tijd dat hij nog op het CIOS zat, was hij al bezig met het opstarten van zijn carrière als fotograaf. Zo stond hij geregeld in het Rat Verlegh stadion om de NAC-spelers te fotograferen, had hij meerdere ondernemingen die hij ondersteunde met goede content en werkte hij al met zijn eigen modellen om dat in een aantal gevallen te verwezenlijken. Zijn werkzaamheden voert hij uit via zijn bedrijf Click United, waarmee hij WDS’19 ook sponsort. Daarnaast is hij nog de huisfotograaf voor De Mediabazen, het bedrijf doet alles met betrekking tot branding en marketing voor andere ondernemingen.

kootstra_new

De instelling hanteert hij ook in zijn persoonlijke en fysieke ontwikkeling. “Er is geen dag dat ik hier eigenlijk niet mee bezig ben, maar ik geniet er dan ook ontzettend van. Momenteel is er fysiek uiteraard nog wel wat winst te behalen, daarom ben ik ook weer aan de slag gegaan met een personal trainer”, vertelt hij. Die helpt hem niet alleen met het fit blijven, maar ook met het sterker worden, zodat de kans op een herhaling van de blessure kleiner is. “Daarnaast ben ik ook weer goed bezig met mijn voeding, dat helpt ook goed bij het herstel”, vult de Bredanaar aan.

Terugkeer op het veld

Voor alsnog houdt Vinnie het nog even bij het staan langs de zijlijn. Als vlagger blijft hij nog wel actief en staat hij toch op het veld, dan wel in een wat meer gecontroleerde omgeving. “Het vertrouwen om meteen de grasmat weer op te stappen heb ik nog niet. Daarom probeer ik nu met het vlaggen toch een beetje extra beweging te krijgen. Dit seizoen zit het er niet meer in, maar vanaf de start van volgend seizoen hoop ik er gewoon weer tussen te staan”, vertelt hij.

Inzet voor anderen

Vinnie is het type mens, die zich altijd inzet voor anderen, ongeacht de situatie waar hij zichzelf in bevindt. “Ik ga dit jaar op 11 september weer twee kilometer zwemmen om kankeronderzoek te faciliteren. Helaas moeten nog te veel mensen de strijd aangaan tegen deze vreselijke ziekte. Er is veel ontwikkeling mogelijk geweest afgelopen jaren, maar er is ook nog veel te winnen”, aldus De Laat. Er is een mogelijkheid voor één ieder om hem hierin te steunen, dat doe je door via de link naar zijn fight for cancer fundraise pagina.

Klik de link voor een recent artikel over WDS’19 Breda

VoetbalJournaal Hoeksche Waard, voorjaar 2022

Lees hier de krant</

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.