VV Verburch heeft echt wel een tik gekregen in de coronacrisis. Maar in al die maanden zonder echt voetbal werd er veel georganiseerd voor de jeugd. De tribune op het sportpark onderging een renovatie. Sponsoren en leden bleven de club trouw. Penningmeester en selectiespeler Sander Rens spreekt mede daardoor over een gezonde club waar het goed mee gaat.

Poeldijk – Sander Rens (28) is een echte clubjongen met een oranje hart. Toen trainer John Zuidwijk drie jaar geleden trainer werd van het eerste elftal nam hij Rens mee vanuit het tweede elftal. Dit seizoen speelt hij voornamelijk door de concurrentie op het middenveld zijn wedstrijden in het tweede elftal. Ik moet het hebben van mijn inzicht, overzicht en moet het als voetballer hebben van mijn techniek. Hij beschouwt zichzelf wel meer als een aangever dan als een afmaker. ,,Een beslissende pass geven vind ik net zo waardevol als een doelpunt maken. Dat zal wel met mijn karakter te maken hebben. Ik ben een sociale jongen en dat zie je terug op het veld.” Ondanks twee jaar corona gaat het goed met de club, zegt Sander Rens. ,,We zijn super blij dat we sinds maart weer volop kunnen trainen en wedstrijden spelen. De maanden daarvoor waren voor de club en leden niet altijd even makkelijk, maar we mogen niet klagen. Alle leden zijn ons trouw gebleven. In januari hebben we de contributie geïnd, niemand heeft gezegd: ‘ik betaal niet’. Bijna alle sponsoren hebben ook al betaald.” Verburch maakte gebruik van verschillende regelingen, dat was ook nodig. ,,De onkosten gaan gewoon door. Gas, licht en ook water, want je moet iedere week spoelen. Anders heb je straks legionella. Maar bijvoorbeeld ook verzekeringen. Wij mogen zeker niet klagen. Als je kijkt hoe we ervoor staan, dan zijn we een hele gezonde club. Dat er op de velden weer wedstrijden gespeeld worden en dat er op het terras weer mensen zitten met een drankje in de hand zorgt echter wel voor opluchting bij Rens. Het werd tijd. We hadden het nog wel eventjes vol kunnen houden, maar dan zou het wel op zijn. Nu staan we ervoor zoals normaal aan het begin van een seizoen. En dat terwijl het seizoen eigenlijk ten einde loopt en er gewoon veel te doen is geweest op het sportpark. We hebben de jeugd iedere zaterdag bezig gehouden. Er was iedere week iets te doen. Je merkt dat dat gewaardeerd wordt en dat was zeker niet altijd makkelijk.” Eigenlijk gaat het prima, dat blijkt uit het hele gesprek. De club is ondanks corona gegroeid en dan voornamelijk merken wij dat bij de jeugd. ,,Poeldijk is veel aan het bouwen en wij als club profeteren daar zeker van. Gezelligheid, saamhorigheid en sportief, daar staan we voor. En dat iedereen hier kan en mag komen. Of het nou geel, bruin, zwart of wat dan ook is. Klein of groot. Echt iedereen is welkom. Wat ook meer dan welkom zou zijn is een hoofdsponsor. We hebben namelijk al jaren geen hoofdsponsor. We vragen als club echt niet de hoofdprijs. Stiekem hopen we als club dat erbij de nieuwe leden een hoofdsponsor tussen zit of dat ze iemand weten die het wil gaan doen. Gelukkig hebben we wel subsponsors die dat opvangen. Eind van het jaar houden we altijd een Kerstrad voor alle mensen uit Poeldijk. Dat zijn altijd supergezellige avonden waar we dan hopelijk weer veel geld kunnen ophalen voor onze mooie club aan de Arckelweg. Eind 2021 ging dat helaas door covid niet door. Rens omschrijft Verburch als een sociale gelegenheidsclub, we zitten hier echt in het dorpsgebeuren. Natuurlijk wordt er ook gekeken naar prestaties. Maar ik denk dat de tweede klasse op korte termijn onze vaste klasse moet worden. Je kan een keer een uitstapje maken naar de eerste klasse, maar dan knikker je er ook zo weer uit. Dit komt ook omdat hoe hoger dat je gaat voetballen hoe meer er betaald wordt en wij in Poeldijk doen daar niet aan. Na dit seizoen stop ik na drie jaar als penningmeester. Ik zou het eigenlijk voor één jaar doen, maar we konden een tijdje niemand vinden. Nu hebben we selectiespeler Shyrano Karia bereid gevonden om deze taak van mij over te nemen. Shyrano is een jonge jongen die stage gelopen heeft bij ADO Den Haag. Hij komt uit de financiële wereld en wil graag wat terug doen voor de club.’’

Klik op VV Verburch voor het laatste artikel van de club.

Het Westlandse bedrijf Koornneef is binnen het Westland bekend als leverancier van relatiegeschenken, bedrijfskleding en kerstpakketten. Sportkleding is al onderdeel van het assortiment, maar met de overname van ZW Sports op 1 september jongsleden zijn nu twee extra merken – Erima en Jako – opgenomen in het aanbod voor junioren en senioren. De voormalig eigenaar Frans Meurs verkoopt de merken nu onder de vlag van Koornneef.

’s-Gravenzande – Voor Koornneef betekende de overname 25 jaar extra kennis en ervaring in sportkle-ding. Directeur Hans Koornneef: “We hebben ons bestaande sportassortiment uitgebreid en kunnen nu nog meer clubs, teams en organisaties helpen met hun sportkleding en materialen. Niet onbelangrijk is dat ZW Sports clubs kan voorzien van het op maat maken van sportkleding in bijna alle takken van sport. Het is superfijn dat Frans betrokken blijft, hij heeft dezelfde werkwijze en waarden als Koornneef.” Frans Meurs blijf voorlopig nog wel even actief bij Koornneef en zal zijn werkzaamheden langzaam gaan afbouwen. Meurs houdt zich nu bezig om het klantenbestand van sportverenigingen en organisaties te blijven helpen en uit te breiden. De naam ZW Sports zal blijven bestaan. In het kantoor in ’s-Gravenzande is 220 m2 showroom beschikbaar is. Koornneef: “Mensen kunnen hier komen passen, kleding laten bedrukken of een bestelsysteem op laten zetten. Op deze manier kunnen we de juiste kleding leveren voor bedrijfsuitjes, evenementen, sportdagen, sponsoring van een team of een toernooi. Vanaf 10 stuks kunnen we een eigen shirt laten ontwerpen wat volledig aansluit bij je wensen. We bespreken wat er past bij je bedrijf of sportvereniging en wij gaan ermee aan de slag. Na akkoord van het ontwerp is de levertijd ca 6 weken. Als de details kloppen straal je als bedrijf professionaliteit uit, zodat je de erkenning krijgt die je verdient. We gaan daarom graag met mensen om tafel en kunnen je alle producten laten zien in onze eigen showroom. We doen wat we zeggen en zorgen dat jouw bestelling goed geregeld wordt. Zonder fratsen. Westlandse mentaliteit noemen we dat.’’

Na afloop van het huidige seizoen gaan KMD en Martin de Mooij uit elkaar. Beide partijen kijken tevreden terug op een samenwerking van vier seizoenen. Naast resultaten bracht De Mooij rust, verbinding en een herkenbaar spelsysteem. Hagenees Dennis Roerade staat volgend seizoen voor de groep. De nieuwe hoofdtrainer is geen onbekende bij KMD, zijn kinderen Quinty en Joey spelen daar in de jeugd. Roerade is momenteel als vrijwilliger bij de club betrokken en traint het elftal van zoon Joey.

Wateringen – Toen het bestuur van KMD aangaf niet verder te gaan met Martin de Mooij is het op zoek gegaan naar een geschikte opvolger. Veel trainers uit de regio hadden belangstelling om hoofdtrainer te worden in Wateringen. Uiteindelijk is de keuze gevallen voor Dennis Roerade (46). Hij heeft tijdens de procedure een heldere visie op voetbal gepresenteerd en het bestuur en de spelersraad meegenomen in het plan van aanpak waarmee dit gerealiseerd moet worden. Met deze aanpak en benadering zetten ze bij KMD het beleid van de afgelopen jaren nog steviger weg en blijven ze het pad volgen welke de club is ingeslagen. Ze hebben de afgelopen jaren al een aantal jonge jeugdspelers hun debuut laten maken. Eén van de opdrachten die Dennis dan ook meekrijgt van het bestuur is; “succes behalen door continuïteit in de doorstroming te borgen” Al weet Dennis uit ervaring dat de overstap van de JO-19 naar een eerste elftal een grote stap is. Een sterke positionering als opleidingsvereniging in Wateringen zou mooi zijn. Dat moet terug te zien zijn in het vlaggenschip bij de heren. Het boegbeeld zijn voor onze jeugdige talenten in plezier, gedrag, motivatie, inzet en strijd. KMD is ervan overtuigd dat Dennis de juiste persoon is om samen met de selectie en staf de volgende stap te maken naar nog meer herkenbaarheid. Deze herkenbaarheid begint uiteraard met het aanstellen van Dennis als hoofdtrainer. Dennis begon op jongere leeftijd met voetballen bij Quick Steps. Uiteindelijk resulteerde dat in zijn grote droom: voetballen in het eerste elftal. ,,Ik was in die periode een heel verlegen jongetje. Ik wilde graag ondernemer worden en ik ben toen de opleiding voor een middenstandsdiploma gaan doen. Het nadeel was dat ik dan wel een training zou missen, als compensatie ging ik dat woensdag inhalen. Daar heb ik veel geleerd en ben ik serieuzer met het spelletje aan de slag gegaan. Ik heb toen een paar jaar gevoetbald bij de amateurs van ADO Den Haag. Mark Wotte toenmalige hoofdtrainer benaderde mij dat ik het aankomende seizoen een dag in de week met de BVO mocht gaan meetrainen. Ik werd toen ook benaderd door Scheveningen en Katwijk. Ik heb toen gekozen voor Scheveningen. Daar heb ik vier jaar gespeeld en mijn hoogte punt was het winnen van de Haagsche Courant Cup en Amstel Cup voor amateurs. Na Scheveningen ben ik bij FC Kranenburg gaan voetballen dat later fuseerde met RVC Rijswijk wat later Haaglandia werd. Bij FC Kranenburg en Haaglandia heb ik de mooiste voetbaltijden meegemaakt. Hier speelde ik 275 wedstrijden voor het eerste team, ook hier won ik een aantal keer de Haagsche Courant Cup. Als trainer is Roerade begonnen als coach van het tweede elftal van Haaglandia en mede jeugdteams bij Haaglandia, vervolgens was hij assistent van het eerste en daarna hoofdtrainer bij GDA, ik ben hier begonnen met video analyse, ik zorgde voor een steigertje langs het veld om de wedstrijd te filmen. Na GDA werd ik twee jaar assistent-trainer van hoofdtrainer en zeer goede vriend Edwin Grünholz bij ADO O19 daar heb ik super veel geleerd. Hiervan uit zijn wij samen naar Quick Boys gegaan, Hier hebben we de video analyse op kaart gezet. Het is tegenwoordig niet meer weg te denken. Op het niveau waarop Quick Boys speelt maken details vaak het verschil. Je moet geen uren met de jongens naar die beelden gaan zitten kijken. Haal er een aantal zaken uit die je wilt visualiseren en ontwikkelen. Zowel het team als de individuele spelers zijn erbij gebaat. Bij KMD ben ik ook van plan om hier mee te gaan werken, omdat je jongens daar echt beter van kan maken. De beelden laat ik niet zoals bij Quick Boys tijdens de rust zien maar tijdens de training. Ik wil namelijk graag een helpende hand bieden aan KMD en mijn spelers. Elke wedstrijd wil ik graag winnen met aanvallend voetbal. En natuurlijk lukt dat de éne week beter dan de andere. Doordat mijn kinderen al wat jaren voetballen bij KMD weet ik al een beetje hoe de club in elkaar zit. Ik heb er super veel zin in en hoop dat de toeschouwers de weg naar het Sportpark Suydervelt veel weten te vinden. De derde klasse is een mooie poule met veel derby’s. Doelstelling moet zijn meedoen met de bovenste plaatsen en een periode pakken.’’

Klik op KMD voor het laatste artikel van de club.

Bikkelaar op het voetbalveld, zachtaardig en behulpzaam buiten de lijnen. Voetballer Rico Kok vertelt over zijn werk in de zorg, dé vitale sector tijdens de coronatijd. Kok is verdediger van de vierdeklasser Quintus uit Kwintsheul en is verpleegkundige op de Intensive Care in het Reinier de Graaf Gasthuis ziekenhuis in Delft.

Kwintsheul – ,,Ik denk dat de zorg voor mij wel een soort roeping is’’, vertelt Rico kok (30). ,,Op de middelbare school, waar natuurkunde, biologie en scheikunde mijn favoriete vakken waren, was die interesse er al. Dit vak voldoet aan al mijn eisen. De medische kant in combinatie met het technische deel, dat spreekt mij aan. En je hebt veel verantwoordelijkheid.’’ Kok licht verder toe:,, Bij een operatie verzorgen wij de narcose, slaap of plaatselijke verdoving. We monitoren ook onder meer de bloeddruk en geven medicatie tegen pijn of misselijkheid.’’ Het coronavirus heeft er echter toe geleid dat we twee zware jaren hebben meegemaakt in de zorg. Al het personeel wat we hadden is toen ingezet op de intensive care. De mensen op de ic waren echt heel ziek. We draaien de patiënten op hun buik voor een betere ventilatie. Maar we waren ook actief bij het verplegen en bloed afnemen. Op die intensive care krijgt Kok met de meest schrijnende gevallen te maken. ,,Verschrikkelijk wat zij meemaken. En het ergste is nog dat dierbaren elkaar soms drie, vier weken niet konden zien. Ikzelf was heel goed beschermd en heb daardoor geen angst het op te lopen. Ik ging wel gewoon ook bij mijn ouders langs, maar wel met gepaste afstand.’’ De werkdruk was een tijdje hoog. ,,Niet in aantal uren, het wordt gewoon heel anders verdeeld. Normaal heb ik eenmaal in de twee weken avonddienst, maar op de ic werken ze met drie diensten per dag. Daardoor draai ik soms vier nachtdiensten op een rij. Ik ervaar dit persoonlijk ook niet als echt zwaar. We hebben als zorgmedewerkers niet voor niets voor dit vak gekozen. Kok miste het voetballen tijdens de lockdown. ,,Vooral het sociale aspect. Met een groep bezig zijn en lachen met elkaar. En natuurlijk het bewegen. Voetbal is altijd heel belangrijk voor mij geweest. Als kleine jongen was ik altijd op het voetbalveld te vinden en werd al snel lid van SV Honselersdijk. Een jaar of 22 ben ik lid geweest van die club. Mooie momenten bij Honselersdijk waren de vriendschappelijke wedstrijden tegen ADO Den Haag, Sparta en Feyenoord. Tegen Feyenoord was een prachtige ervaring omdat ik fan ben van Feyenoord en als kers op de taart stond ik tegenover Graziano Pellè. Ik heb een paar jaar samen met mijn twee jongere broers Nando en Branco in het eerste gespeeld. Dat is natuurlijk prachtig, om met zijn drieën in het vlaggenschip van je club te spelen. Voetbal is voor mij ook lekkere uitlaatklep, je kunt na een drukke werk even je koppie leeg maken. Natuurlijk draait het niet alleen om het koppie leegmaken. Ik streef altijd wel naar het hoogste en ben bloedfanatiek, maar ik vind dat vooral plezier het allerbelangrijkste is. Honselersdijk speelde eerste klasse en is het logisch dat er twee keer in de week wordt getraind. Zo niet dan zit je op de bank en dat begrijp ik. Vanwege mijn werkzaamheden in het ziekenhuis moet ik twee keer per maand werken. Ik dacht tijdens de zomer van 2021 ik ga lekker voetballen in het vierde elftal. Maar toen mijn Honselse maten Tim van der Meer, Bryan Brabander en Dahley la Duc hadden besloten om naar Quintus te gaan begon het bij mij te kriebelen en na een gesprek met trainer Richard Langeveld besloot ik voor Quintus te kiezen. Wel heb ik gelijk aangeven dat ik er niet altijd bij kan zijn. De selectie van Quintus is jong en zeer talentvol. De trainingen worden goed bezocht en elke donderdagavond is het feest bij ons in de kantine. Dat zorgt er juist voor dat de sfeer goed is en dat we elke zaterdag voor elkaar door het vuur gaan. Doelstelling is om dit seizoen te promoveren naar de derde klasse. Makkelijk gaat dat zeker niet worden, want SV Houtwijk is de grote favoriet. De vierde klasse is voornamelijk tegen Haagse clubs en dat zijn vaak fysieke wedstrijden. De derde klasse ook wel de Westlandse fietspoule genoemd ligt ons als voetballende ploeg veel beter. En het zorgt ervoor dat er veel mensen komen kijken en dat is ook weer goed voor onze clubkas. Mijn dromen zijn kampioen worden met Quintus en ooit te komen werken op een Traumahelikopter.’’

Klik op Quintus voor het laatste artikel van de club.