Home Blog Pagina 583

NBSVV krijgt handreiking van gemeente

Kan de Nieuw-Beijerlandse voetbalvereniging NBSVV nog dit jaar aan de slag met de renovatie van de eigen accommodatie? De vierdeklasser heeft in elk geval een verrassende handreiking gekregen vanuit de Hoeksche Waardse gemeentepolitiek om de plannen in de toekomst te realiseren.

DeGeusSchilderwerken_voorjaar2021

NIEUW-BEIJERLAND – Renovatie van de kleedkamers, technische installaties, bestuurs- en scheidsrechterruimtes, magazijn en garages en daarbij meteen streven naar verduurzaming. NBSVV heeft waterdichte plannen als het gaat om het aanpakken van de eigen accommodatie. ,,Er moet op korte termijn iets gebeuren op ons complex, de kantine, kleedkamers en keuken zijn inmiddels flink gedateerd’’, stelt voorzitter Dirk Enzlin dan ook.

Vlak voor de gemeenteraadsverkiezingen kwam echter plots uit verrassende hoek. Tijdens een van de laatste vergaderingen voor de stembusgang kwam de SGP-fractie met een voorstel om  NBSVV te hulp te schieten bij de realisatie van de fikse opknapbeurt van het eigen terrein. SGP-raadslid Marco Vis wees daarbij op de sociale functie die de vereniging in het dorp heeft. ,,NBSVV is een levendige vereniging die voor veel mensen uit het dorp en daarbuiten een belangrijke sociale functie vervult. Dit blijft al lang niet meer beperkt tot voetbal alleen. Al jaren vindt onder andere de klaverjasclub haar onderdak bij de vereniging, de dartvereniging speelt haar wedstrijden en trainingen in de kantine en de kerkelijke gemeente gebruikt de accommodatie voor de jaarlijkse bijbelvakantieweek. NBSVV vindt het belangrijk deze sociale functie te kunnen vervullen voor de gehele gemeenschap. Dit wordt versterkt doordat veel andere ontmoetingsplaatsen de afgelopen tijd helaas zijn weggevallen, hetgeen de sociale cohesie en sociale controle niet ten goede komt.’’

Investering
De afgelopen periode is het ledenaantal van NBSVV gegroeid en dat kwam zeker ook door de toestroom van speelsters in het vrouwen- en meisjesvoetbal. ,,Mede daarom is het écht noodzakelijk dat er een kleedruimte speciaal voor die doelgroep komt’’, stelt preses Enzlin. ,,Maar dat is alleen maar mogelijk via een fikse investering.’’

En daar wringt nou net de schoen voor de club, want aan de aanpassingen van de accommodatie hangt een fiks prijskaartje. En daar wilde Vis graag een oplossing voor aandragen omdat NBSVV in het dorp een belangrijke sociale functie heeft. Vis diende, samen met Arie van Ruiven van Lokalen Hoeksche Waard, een voorstel in om de gemeente als co-financier bij de renovatie te betrekken. In het verlengde van dat voorstel brak Enzlin een lans voor de harmonisatie van het sportaccommodatiebeleid in de Hoeksche Waard omdat de verschillend tussen de verscheidene verenigingen groot is.

Lening
Dat accommodatiebeleid speelde uiteindelijk een grote en belangrijke rol in de besluitvorming van de Hoeksche Waardse raad, kort voordat vanwege de verkiezingen een periode aanbrak dat vergaderingen even tot het verleden behoorde. Want er werd uiteindelijk bepaald dat als binnen zes maanden na de uitkomst van de gemeenteraadsverkiezingen de contouren van een accommodatiebeleid nog niet zichtbaar zijn dat dan de gemeente een lening aan NBSVV ter beschikking gaat stelen. Daarbij zou het gaan om een lening van 250.000 euro, met een looptijd van 30 jaar, en het feit dat NBSVV zelf ook 50.000 euro inbrengt.’’

TuinverzorgingDeBergden_voorjaar2021

Het gaat er dus de komende tijd om spannen of de vastgelegde termijn gehaald zal worden en of er inderdaad een gemeentelijk harmonisatieplan op tafel komt te liggen. In dat geval wordt de renovatie opnieuw tegen het licht gehouden. ,,Maar wij hebben eigenlijk niet meer de tijd om op de harmonisatie te wachten’’ , gaf Enzlin nog maar eens aan. En dan zal ook blijken of het sympathieke voorstel van de ChristenUnie om NBSVV te hulp te schieten. Een voorstel dat verschillende partijen niet konden billijken, vanwege eventuele precedentwerking richting andere verenigingen en sportclubs. Wordt vervolgd derhalve.

Klik op NBSVV voor het laatste artikel van de club.

Jong-vrouwenteam moet springplank worden bij Ter Leede

De vrouwenafdeling van Ter Leede begint komend seizoen met een extra selectieteam. Met Jong Ter Leede hoopt de Sassenheimse club de doorstroming van de talenten verder te optimaliseren.

IT-Rijnsburg

Ter Leede is momenteel hard bezig om het nieuwe team in te vullen. “We hebben onze plannen een week of zes, zeven geleden wereldkundig gemaakt”, zegt jeugdvoorzitter Martin Nuninga, die met Steffi Perfors het plan organisatorisch trekt. “Daar is de nodige interesse op gekomen van speelsters van buiten de club. Zij trainen inmiddels al mee, waardoor onze trainers een goed inzicht krijgen van het niveau. Het team kan nog wel een paar extra speelsters gebruiken.”

De invoering van een Jong-team is niet een idee dat bij Ter Leede zo maar is komen opborrelen. “Het plan zweefde al een tijdje rond”, reageert Nuninga. Door de komst van Steffi als technisch coördinator zijn we er echt werk van gaan maken.”

“Het is goed dat er een tussenstap komt”, zegt Perfors (22) over Jong Ter Leede. “De stap vanuit de jeugd naar de selectie is groot en dat is natuurlijk niet raar, want we spelen in met het eerste op het hoogste amateurniveau en met het tweede in de eerste klasse. Om aan te haken bij het niveau hebben jonge speelsters tijd nodig en met de invoering van Jong Ter Leede geven we ze die tijd. Wij bieden ze dezelfde faciliteiten aan als de andere twee selectieteams. Jop de Ridder wordt de trainer. Met dit team bieden we bovendien ambitieuze speelsters uit de regio de kans om zich te ontwikkelen.”

Jong Ter Leede gaat beginnen in de derde klasse. “Er is geen aparte competitie voor beloftenteams voor het amateurvoetbal”, zegt Nuninga. “Voor de bvo’s is die er wel, maar dat is een gesloten competitie. Het team gaat dus uitkomen tegen seniorenteams waarin dus ook speelsters voetballen die ouder zijn dan 23 jaar. Door het krijgen van die weerstand hopen we dat die meiden zich ook verder ontwikkelen.”

“Jong Ter Leede moet een springplank worden naar het eerste en tweede team”, zegt Perfors, die zelf onlangs haar comeback maakte in het tweede elftal. Zij werd lang achtervolgd door een ernstige enkelblessure. De lange herstel- en revalidatieperiode ging haar niet in de koude kleren zitten. “Ik probeer het voetbalplezier weer terug te vinden in het tweede elftal. Dat plezier was ik kwijtgeraakt. Ik maak het seizoen ook daar af.”

Ter Leede is tegelijkertijd met de oprichting van Jong Ter Leede ook bezig om nog meer meisjes naar sportpark De Roodemolen te lokken. De club heeft zes meisjeselftallen. “Daarnaast spelen er meisjes in de jongensselectieteams. Tot dertien jaar spelen meisjes sowieso met de jongens. Het zou heel mooi zijn als we in elke leeftijdscategorie twee teams hebben, in de MO13, MO15, MO17 en MO19.”

“Het is belangrijk om de basis verder te verbreden”, vult Nuninga aan. “We hebben 5 mei een open dag gehouden en op 8 mei een talentendag voor meisjes uit de regio. Wij als Ter Leede zijn al decennia toonaangevend met de vrouwen- en meisjestak in de regio en willen dat ook in de toekomst blijven.”

Klik op Ter Leede voor het laatste artikel van de club.

Gijs Broeren hoopt op meer met ‘zijn Alliance’

Als kind van Alliance verliet Gijs Broeren een aantal jaar geleden de club waar hij op zijn vierde was begonnen. Na een periode van studeren in Eindhoven keerde de centrale verdediger dit seizoen weer terug bij de vierdeklasser en eigenlijk voelt alles nog net als toen. “Op het oude nest en met jongens die er altijd al waren.”

Een voetbalreis die Broeren veel verder dan alleen Roosendaal bracht. “Tot mijn achttiende voetbalde ik hier, daarna ben ik in Eindhoven gaan studeren en werd het reizen toch wat te veel.” Zes jaar later is hij terug en dat voelt goed. “Het was even wennen, omdat je daar in al die jaren natuurlijk veel vrienden hebt gemaakt. Er zijn dingen veranderd, maar de club is grotendeels nog wel hetzelfde.”

Wibro_-255433Vertrouwd gevoel
Het grootste verschil? “Toen speelde het eerste zondag derde klasse en promoveerde het zelfs bijna naar de tweede, nu zitten we in de zaterdag vierde klasse.” Maar ook zelf is Broeren (26) natuurlijk veranderd. “Als jongetje van de club was ik bijna iedere dag op het sportpark, dan zie en ken je alles. Nu ben je toch wat minder verbonden.” Wel woont en werkt hij voor het grootste gedeelte weer in de buurt van Alliance. “In Eindhoven studeerde ik ‘Sport en Gezondheid’, daarna ben ik nog naar Amsterdam gegaan voor ‘Bewegingswetenschappen’. Inmiddels werk ik bij een fysiopraktijk in Roosendaal, maar ook nog in het Erasmus in Rotterdam.” Dat laatste maakte de onderbreking van het seizoen voor Broeren anders dan voor veel van zijn teamgenoten. “Mijn leven ging gewoon door, het werd zelfs drukker. We volgen nu voor ons onderzoek mensen die corona hebben gehad, om te kijken wat de langetermijngevolgen zijn.” Inmiddels rolt de bal, gelukkig voor de afleiding, weer volop. En natuurlijk doet hij dat bij Alliance. “Ik weet eigenlijk niet beter. Vroeger ging ik zelfstandig op het fietsje, dat was ideaal.” Een vertrouwd gevoel. “Gewoon lekker voetballen, met jongens waar ik op mijn vierde mee ben begonnen. Als jong ventje kwam ik hier ieder weekend. Mijn ouders konden het ook goed vinden met die van andere teamgenootjes, dat was een fijne tijd. Het voelt als thuiskomen.”

Tic_253688Groeien
Al moest Broeren wel even nadenken over het niveau. “Dat voelde als een stapje terug, maar daar heb ik me wel echt op verkeken. De bovenste drie ploegen steken er een stukje bovenuit, daarna komen wij in de middenmoot.” Maar met echte jongens van de club, is dat niet zo heel erg. “Zelfs een paar waar ik zelf vroeger nog naar stond te kijken. Iedereen heeft het beste voor met Alliance, nuchter maar wel competitief.” En dus moet het niveau omhoog. “De kwaliteit om naar de derde klasse te gaan, is er misschien nog niet helemaal. Hopelijk kunnen we daar de komende jaren naartoe gaan groeien. Nu zitten we prima op ons plek.” Toch durft Broeren stiekem nog te dromen. “Nacompetitie? Daar hoop ik nog wel voor te kunnen spelen, als ‘best of the rest’.” Op zijn oude vertrouwde positie. “Centraal achterin. Ik ben niet al te lang of fysiek, maar kan redelijk voetballen en zie vaak wel waar de bal gaat vallen.” Voorlopig kunnen ze in Roosendaal dan ook nog van hem genieten, denkt hij. “Volgend seizoen ben ik er sowieso nog. Als we ons kunnen gaan meten met de top, dan blijf ik lekker hier.” Al klinkt er wat twijfel in zijn stem. “Ik zit nu wel op het punt dat ik het nog één keertje op een hoger niveau zou kunnen proberen. Maar voorlopig, in combinatie met mijn werk en vrienden, bevalt het heel goed. Ik kijk al uit naar volgend jaar!”

Klik hier voor het laatste artikel van RSC Alliance.

FC Rijnvogels slaat zijn vleugels verder uit

FC Rijnvogels zet in op groei. In aantallen, maar ook in kwalitatief opzicht. Sinds dit seizoen is de club in nauwe samenwerking met Central Progress begonnen met een voetbalschool.

IT-Rijnsburg

“We willen graag onze basis verbreden”’, zegt Roy Mulder, bestuurslid technische zaken van de club. “We hebben de afgelopen jaren hard gewerkt aan de organisatie én de accommodatie. We zijn klaar om geleidelijk te groeien, te beginnen met de onderbouw.”

De Katwijkse fusieclub heeft in die onderbouw een kleine 25 teams, maar als het aan Mulder ligt groeit dat aantal de komende jaren fors. “Iedereen weet natuurlijk dat naast ons een nieuwe wijk wordt gebouwd, Valkenhorst, met vijfduizend woningen. Daar verwachten we uiteraard de vruchten van te plukken in de toekomst, maar het is wel zo dat de paal van de eerste woning nog de grond in moet. Het zal daarom nog een tijdje duren voordat er uit die wijk grote massa’s komen.”

FC Rijnvogels wil echter niet wachten op dat moment. “We zijn nu al klaar om te groeien en daarom zijn we bezig met allerlei promotieacties. We hebben onlangs nog tienduizend flyers in wijken verspreid en we laten ook ons zien op scholen. We zijn erg actief.”

Wat ook belangrijk is dat FC Rijnvogels ruimte heeft om te groeien. “We hebben vijf velden en voorlopig zitten we nog niet aan de grenzen van onze groei.”

Ook op het voetbalveld zelf is FC Rijnvogels bezig zich te ontwikkelen. Zo is dit seizoen een samenwerking gestart met Central Progress, die deskundige en gekwalificeerde trainers levert voor de voetbalschool. “We willen de opleiding een boost geven”, zegt Philip van den Eijkel, assistent-trainer van dames 1 en aanspreekpunt voor de voetbalschool, over het initiatief. “We zijn in het voorjaar begonnen met een pilot, een cursus van een aantal weken. Daar hadden zich dertig kinderen voor ingeschreven. Dat was een mooi beginnetje Op 24 april zijn we met de voorjaarscursus gestart. Ook daarvoor is de belangstelling groot.”

De voetbalschool is actief op zondag en werkt met twee leeftijdsgroepen, die trainen aan het eind van de ochtend en aan het begin van de middag. “De voetbalschool staat los van de reguliere training en is dus extra”, legt Van den Eijkel uit. “Iedereen kan er in principe aan meedoen, in de leeftijd van zes tot en met zestien jaar. Je hoeft ook niet per se lid te zijn van FC Rijnvogels. Dat hebben we bewust gedaan, want dat open karakter past bij ons. We zijn een échte familieclub waar iedereen welkom is.”

De oefenstof die gegeven wordt op de voetbalschool verschilt met die van de reguliere trainingen bij FC Rijnvogels. “Er is veel persoonlijke aandacht”, stelt Van den Eijkel. “We werken met kleine groepjes van maximaal zes kinderen. Er zijn veel trainers en daardoor kunnen kinderen ook veel persoonlijke aandacht krijgen.”

Klik op FC Rijnvogels voor het laatste artikel van de club.

Erik van Vuren zoekt continuïteit voor Paastoernooi bij SV Hillegom

Zijn zoons voetballen in de selectie, maar Erik van Vuren heeft nog een ander kindje bij SV Hillegom, het Paastoernooi waarvan hij de oprichter en organisator is. Na twee jaar afwezigheid keerde het toernooi afgelopen Pasen in alle hevigheid terug.

IT-Rijnsburg

Krioelende kinderen, een verkeersinfarct voor sportpark De Zanderij. Dat het Paastoernooi van SV Hillegom terug was, was paaszaterdag 16 april te merken.

Waar menig toernooi of evenement opstartprobleem kent na de coronaperiode pakte Van Vuren de draad weer op. Geen uitgeklede versie, maar een zevende editie met de maximale bezetting. “Dat betekent honderdveertig teams, meer kunnen we er kwijt vanwege de capaciteit.”

Die honderdveertig teams moesten door Van Vuren, die in zijn eentje het organisatiecomité vormt, één voor één worden binnengehengeld. “Dat is het lastigste niet hoor”, reageert hij. “In al die jaren heb ik een enorm netwerk opgebouwd met contactpersonen op de club. Het is vaak een mailtje met de vraag of hun club weer komt. Er zijn een paar andere contactpersonen gekomen, maar eigenlijk stroom het toernooi vanzelf vol.”

En dat is een luxe, want tijdens de coronaperiode stond het verenigingsleven niet bepaald in bloei. Het is sowieso een wondertje dat een toernooi van het formaat van de omvang van het paastoernooi in relatief korte tijd uit de grond kon worden gestampt. “Ik ben eerlijk gezegd eind vorig jaar al begonnen”, bekent Van Vuren (54). “Er waren toen allemaal coronamaatregelen van kracht, maar de jeugd mocht toen ook al best veel. Ik heb ingeschat dat rond Pasen alle beperkingen wel van tafel zou zijn. Ik heb gegokt en gewonnen, haha.”

Het Paastoernooi heeft al een lange geschiedenis. Ver voor de fusie tussen VV Hillegom en Concordia stond het al op de kalender bij de VV, waar de zoons van Van Vuren destijds als pupil tegen een balletje trappen. “Ik vond dat ook wij een thuistoernooi moesten hebben voor de jeugd. Ik ben klein begonnen, want heel veel jeugdteams hadden we toen niet. Veel ruimte hadden we ook, want we hadden maar twee hele en één half veld tot onze beschikking.”

De traditie ging mee naar de nieuwe fusieclub, maar het toernooi werd op het nieuwe complex van SV Hillegom al snel groter. “In de basis is de opzet hetzelfde gebleven”, vertelt Van Vuren. “Al onze jeugdteams tot en met vijftien jaar spelen het toernooi.”

Op de dag zelf wordt Van Vuren geruggesteund door tientallen vrijwilligers. “De organisatie erom heen kost veel tijd. Je hebt vrijwilligers nodig voor het fluiten, wedstrijdtafel, EHBO en natuurlijk mensen achter de bar. We weten allemaal dat vrijwilligers niet in de rij staan, maar ook voor dit jaar hebben we allemaal rond gekregen.”

Voor de toekomst zet Van Vuren wel in op ondersteuning van zijn eenmansorganisatie. “Dat is eigenlijk wel noodzakelijk voor de continuïteit van het toernooi. Eens ga ik ermee stoppen. Mijn zoons spelen allang niet mee, al helpen ze op de dag wel mee. Ik hoop dat er wat ouders of jonge jongens opstaan die het leuk vinden in het organisatiecomité te komen. We maken inmiddels ook gebruik van de toernooiapp in sportlink. Die app is geweldig. Alle informatie gooi je erin: teams krijgen bevestiging dat ze meedoen en ook het speelschema staat er in. Logo en plaatje erbij en klaar is Kees. Dat moet jonge jongens aanspreken zul je denken.”

Klik op SV Hillegom voor het laatste artikel van de club.

In aanloop naar de kampioenswedstrijd met Matthijs Nagtzaam van SC Gastel

De 26-jarige spits is met SC Gastel hard op weg naar de titel. Met nog twee wedstrijden op het programma en vier punten voorsprong is aankomende zondag een gelijkspel tegen de directe concurrent voldoende om de titel mee naar Gastel te nemen. Niet alleen de titel van het kampioenschap, maar ook de topscorertitel is nog haalbaar voor Matthijs Nagtzaam.

Aanstaande zondag staat de wedstrijd V.V. Virtus 1 – SC Gastel 1 op het programma. Deze wedstrijd tussen de directe concurrenten, waar een verschil van vier punten tussen zit, die de dienst uitmaken in West 2 3B kan bij een gelijkspel of winst voor SC Gastel ervoor zorgen dat de titel mee naar Gastel gaat. “Wat is nou mooier om op bezoek bij je directe concurrent de kans te hebben om het kampioenschap binnen te slepen”, vertelt de spits uit Oud Gastel. De eerste confrontatie tussen de twee ploegen eindigde in een 1-1 gelijkspel.

Wibro_-255433
SC Gastel kent een geweldige reeks, waar er na de winterstop dertien keer gewonnen werd en twee keer gelijk werd gespeeld. Dit is voor de spits de reden dat zij het kampioenschap verdienen. “Wij hebben er zelf voor gezorgd dat wij met een marge van vier punten op bezoek kunnen bij Virtus”, aldus de 26-jarige spits.

Hoe ze het gaan vieren blijft nog even een verrassing. “We moeten eerst maar eens de titel binnenslepen, wel staat vast dat wanneer het gebeurt er een groot feest gaat komen, na de laatste wedstrijd van het seizoen, 6 juni op het sportpark.”

Over een echte belangrijke speler doet Nagtzaam geen uitspraak, zo antwoordt hij: “Het mogelijke kampioenschap is nu echt een titel van het collectief te noemen. We hebben een geweldige brede spelersgroep en werken allemaal hard voor elkaar. Het zou niet fair zijn om iemand uit te lichten, omdat iedereen stuk voor stuk een geweldig seizoen achter de rug heeft.”

Tic_253688Elke week wordt door trainer Kees de Rooij de ‘beste elf’ opgesteld. De brede selectie van Gastel zorgt ervoor dat iedereen honderd procent moet geven en vecht voor een plek in de basis. “Alle spelers zijn vastberaden om elke wedstrijd van minuut één alles te geven. We willen graag met hoge pressie spelen en dit kan alleen als iedereen scherp is en eraan meedoet. Dit is erin geslepen en wordt week op week door iedereen goed uitgevoerd”, aldus Nagtzaam.

De doelstelling was aan het begin van het seizoen voor iedereen duidelijk, promoveren naar de tweede klasse. Die doelstelling werd al snel bijgesteld naar kampioen worden. “Dat we met Gastel een stabiele tweede klasser willen worden is al een tijdje het streven. Na een eventueel kampioenschap en de bijbehorende promotie, moeten we het gaan laten zien in deze mooie klasse”, vertelt hij.

Een leuke bijkomstigheid voor de spits, naast de strijd om de titel, is de strijd op de topscorertitel in de klasse. Met nog twee wedstrijden te gaan is het verschil tussen de nummer één en nummer vier op de topscorerlijst drie doelpunten. “Ikzelf sta met 24 goals op plek twee en het zou leuk zijn om ook deze titel naar Gastel te halen”, sluit de spits af.

Klik op SC Gastel voor het laatste artikel van de club

Joey Rietdijk van Alliance stoomt de jeugd klaar voor het eerste

Pas bij de senioren begon Joey Rietdijk zelf met voetballen, maar vanuit zijn achtergrond als bokser leerde hij de echte mentaliteit om altijd te willen winnen. Die probeert hij nu als trainer over te brengen op de JO19-1 van RSC Alliance, met maar één doel. “Klaarstomen voor het eerste, zodat ze daar hun mannetje kunnen staan.”

Jeugdspeler was hij zelf dus nooit, maar de 32-jarige Rietdijk deed vooral bij DVO’60 genoeg ervaring op. “Vanaf mijn achttiende heb ik jarenlang bij de senioren gevoetbald. Later ook als aanvoerder. Toen had ik al een bepaalde mentaliteit, die probeerde ik over te brengen op mijn medespelers. Waarom daar niet eens wat mee doen? Dacht ik.” Hij werd vervolgens trainer van de jeugd, later ook de dames en kreeg opeens het gevoel: “Dit is het!” Na een aantal kampioenschappen begonnen ook de ambities van Rietdijk steeds groter te worden. “Ik heb nog een jaartje bij Alliance gevoetbald en zag op Facebook dat ze een vacature hadden. De club had mij in eerste instantie niet uitgenodigd voor de JO19-1, maar ik mikte hoog.”

Wibro_-255433Volwassenheid
Die tactiek leek te werken, want sinds april vorig jaar is de oud-voetballer werkzaam in Roosendaal. Eerst bij de JO17, nu dus een paar leeftijdscategorieën hoger. “Het is voor de eerste keer in de hoofdklasse, met een krappe selectie, dus het is voor ons allemaal een leerjaar.” Ook voor Rietdijk. “Hoe ga je met tegenslagen om? In het begin ben je heel gemotiveerd, maar als je dan een paar keer verliest, is het ontzettend belangrijk om positief te blijven. Af en toe een verlies pakken, accepteren en weer doorgaan. Dat heb ik wel geleerd.” Aan de instelling ligt het in ieder geval niet. “Deze groep is zó gemotiveerd. Bepaalde accenten terugzien in een wedstrijd, dat is genieten.” Maar niet alleen voetballend probeert de Roosendaler zijn jongens wat bij te brengen. “Vooral een stukje mentaliteit. Die jongens staan op vrijdagavond graag in de stad, maar dan ben je de volgende dag niks waard. Daar spreek je ze op aan, dat kost tijd, maar inmiddels is dat besef er wel.” Dat komt terug in zijn trainingen, vertelt Rietdijk. “Trainen zoals je een wedstrijd speelt, dus keihard. Gewoon elkaar aanpakken.” Weet ook Marco Klijs, hoofdtrainer van het eerste. “Hij zegt vaak: Die jongens trainen echt heel hard en laten zich zien.” Een trots moment, voor de jeugdtrainer. “Dan is mijn doel behaald. Ik ben aangesteld om ze klaar te stomen voor de senioren, die volwassenheid moeten ze hebben.”

Tic_253688Ambitieus
Maar natuurlijk wordt er ook op techniek getraind. “We doen de pass/trapvorm van Pep Guardiola. Die heeft negen stappen, daar zit alles in. Van vooracties tot inspelen. Inmiddels zijn we bij stap zes.” Ook positiespelletjes zijn populair. “Kort combineren en dan openen naar de andere kant, dat zijn bij ons automatismen.” Patronen die moeten zorgen voor overwinningen. “Voor die jongens is winnen heel belangrijk, maar dat kan niet altijd. We zijn nu vooral hard aan het werken, zodat we volgend seizoen echt mee kunnen doen in die hoofdklasse.” En daar heeft Rietdijk alle vertrouwen in. “Het zijn allemaal vrienden van elkaar, een echte groep die wil werken. We hebben twee heel goede backs, dat zijn echt stoommachines, die blijven maar gaan. Op het middenveld loopt het pareltje van de club, die doet ook al geregeld mee met het eerste. Bijna elke vrije trap is bij hem een doelpunt.” Hoe ziet hij zijn eigen toekomst? “Volgend seizoen ben ik sowieso nog trainer van de JO19, daarna wil ik misschien wel gaan kijken bij de senioren. Dan ga ik ook starten met mijn UEFA C en hopelijk snel UEFA B.” Misschien zelfs wel in een dubbelfunctie. “Ik voetbal nu in een vriendenteam, maar voel me nog fit. Dus wie weet ga ik dat wel ergens combineren!”

Klik hier voor het laatste artikel van RSC Alliance.

Wessel Zonjee van Teylingen van is wel in voor kampioensfeestje

Wessel Zonjee (31) is doelman van het oergezellige Teylingen. De club uit Sassenheim organiseert veel evenementen voor de jeugd en hoopt het eerste elftal dit jaar de titel te zien bemachtigen. Zonjee vertelt wat hem zo bevalt aan zijn vereniging.

IT-Rijnsburg

Allereerst hebben we het over een woord dat men alleen in Sassenheim kent. “Ik ben een echte Sassemer”, lacht Zonjee, die in het dorp opgroeide en vanaf kinds af aan voor Teylingen speelt. “Het klopt inderdaad dat het voetbal bij Te Leede doorgaans van een hoger niveau is. Maar daar staan de gezelligheid en saamhorigheid van Teylingen tegenover.”

Als jongeling ervoer Zonjee dat Teylingen de kunst verstaat om het jeugdige voetballers naar de zin te maken. Of het nu jeugdkampen betrof, speurtochten of andersoortig vermaak; de keeper kijkt met een brede glimlach terug op alle mooie dagen die hem door zijn club werden geschonken. “Sommige mensen van buitenaf denken dat Ter Leede zaligmakend is”, vervolgt hij zijn verhaal. “Maar in Sassenheim zelf leeft die gedachte veel minder. Het gebeurde vroeger heel vaak dat kinderen voor Teylingen kozen omdat die club er bekend om staat dat zij veel doet voor de jeugd. Sterker nog, het gebeurde ook dat jonge voetballers Ter Leede verlieten om bij ons te komen spelen.”

De hoofdmacht van Teylingen is in de vierde klasse zaterdag samen met Meerburg verwikkeld in een felle titelstrijd. Op het moment dat Zonjee telefonisch wordt geraadpleegd om een en ander over zijn club te vertellen, heeft Teylingen vier punten minder, maar ook twee wedstrijden. “We zijn er trots op dat we nog ongeslagen zijn. Maar het is een feit dat Meerburg ook steeds maar zijn wedstrijden blijft winnen. We hebben dit seizoen een prachtige kans om kampioen te worden. Dat zou een geweldige opsteker zijn voor de hele club. Ik heb met Teylingen al eerder een promotie meegemaakt en weet hoe mooi het is om kampioen te worden. Ik ben ook bloedfanatiek en trek het absoluut niet als we verliezen. Dan ben ik niet te genieten.”

Aan de publieke belangstelling bij de thuisduels, zie je in elk geval dat de titelstrijd leeft. Terwijl fans van Teylingen samendrommen om hun helden te zien acteren, melden ook geregeld aanhangers van Ter Leede zich op het knusse terrein. “Ze zijn beter voetbal gewend maar komen kennelijk toch graag naar Teylingen”, lacht Zonjee. ‘’Dat zegt best veel over onze club natuurlijk.” Dat de Bollenstreek een bolwerk is waar de voetballiefhebber maximaal aan zijn trekken kan komen, wordt gretig beaamd door de man die in de installatietechniek werkzaam is. “Er zijn zó vreselijk veel mooie clubs. Je hebt de mooie wedstrijden gewoon voor het uitkiezen elke week. Ik kijk zelf nu enorm uit naar onze uitwedstrijd tegen Koudekerk op 12 april, als we daar winnen geef ik ons een heel goede kans op het kampioenschap.”

Op woensdagmorgen 13 april volgt er een razendenthousiast appje van Zonjee, die de avond ervoor met zijn makkers een klinkende 1-2 overwinning in Koudekerk heeft geboekt. ‘’Yes, een belangrijke!!”,  schrijft de doelman, die een beknopt maar helder wedstrijdverslag aanbiedt. “Tweede helft stonden we aardig onder druk en moest ik wel een paar keer ingrijpen. Ik had nog een goeie één op één die ik eruit hield.”

Klik op Teylingen voor het laatste artikel.

 

‘Dit heb ik echt nog nooit zo meegemaakt’, aldus El Allouchi van RKVV Rimboe

Soufyan El Allouchi zag het aan het begin van dit seizoen al helemaal voor zich: laten zien dat RKVV Rimboe de beste is van de competitie en promoveren naar de derde klasse. Tot het tijdens de eerste oefenwedstrijd van de voorbereiding helemaal misging. De aanvaller brak zijn enkel, lag er maanden uit, maar inmiddels is hij weer fit. “Ik wilde zó graag met die gasten voetballen.”

En dat laatste is niet zo gek, want El Allouchi geniet zichtbaar van het bestaan als speler van Rimboe. “We zijn hier met een aantal vrienden begonnen, toen de trainer ons vroeg. Dat is alweer een paar seizoenen geleden. Het bevalt ongelooflijk goed. De sfeer en de dynamiek in de groep, dat heb ik echt nog nooit ergens zo meegemaakt.” Na jaren in de jeugd bij Alliance en BSC, waagde hij dus de stap. “Nieuwe spelers komen hier in een warm badje terecht, iedereen is vrolijk en goed met elkaar.”

Wibro_-255433Lekker voetballen
Ook in mindere tijden, heeft El Allouchi gemerkt. Toen de 29-jarige inwoner van Oudenbosch zwaar geblesseerd raakte. “Ik voelde het meteen. Mijn voet stond helemaal verkeerd, maar gelukkig stond het team toen om mij heen. Daardoor kon ik de pijn hebben en moest ik zelfs lachen.” Wat er op 22 augustus van vorig jaar gebeurde, weet hij nog precies. “Onze spits ging diep, dus die wilde ik wegsturen. Op dat moment raakte een tegenstander vol mijn standbeen, foute boel…” Aan het voorval hield de goedlachse voetballer gelukkig geen trauma over en ook het herstel ging voorspoedig. “Twee keer per week fysio, zes maanden lang. Het was fysiek best wel zwaar, elke dag weer die oefeningen doen. Ook thuis.” Mentaal was het voor El Allouchi makkelijker, vertelt hij. “Ik wilde gewoon weer lekker voetballen met Rimboe, dat gaf mij de kracht en energie om het toch op te blijven brengen. Daar had ik zoveel zin in.” Inmiddels is dat moment er, maar het is nog even wennen. “Mijn balgevoel moet nog wel even terugkomen, haha! Ik ben wel fit, maar voetballend gezien nog niet helemaal waar het hoort te zijn.” Al was daar tijdens zijn rentree weinig van te merken, vertelt hij snel. “Tegen METO viel ik voor het eerst weer in, meteen een assist bij de 1-0!”

Tic_253688Wakker worden
Zijn enthousiasme, dat El Allouchi maar moeilijk kan verbergen, kwam er ook tijdens zijn revalidatie regelmatig uit. “Langs de lijn was ik niet normaal fanatiek. Daar heb ik eigenlijk best wel van genoten, gewoon lekker die wedstijdjes kijken.” Hij zag dat zijn teamgenoten het prima voor elkaar hadden in de vierde klasse. “We hadden een goede reeks, wonnen een periode, maar de laatste weken gaat het iets minder. Misschien wel omdat ik weer terug ben, haha!” Toch is er met het vertrouwen nog niks mis. “Ik verwacht dat we nu weer met beide benen op de grond staan en gaan laten zien dat we de nummer één zijn. Weer even wakker worden.” Want het doel is nog altijd simpel. “Naar die derde klasse! Als team hebben we genoeg kwaliteit, maar vooral ook de echte wil om te winnen.” Daar zal het ook bij El Allouchi niet aan liggen. “Het klinkt gek, maar als aanvaller geniet ik meer van een assist dan van een doelpunt. Een echte teamspeler.” Iets dat hij misschien wel heeft geleerd van broertje Mounir, oud-speler van NAC en inmiddels actief in Marokko. “Ik ben natuurlijk heel trots op hem. We hebben nog steeds veel contact, hadden hem eigenlijk al op willen zoeken, maar door corona was dat lastig. Deze zomer gaan we met de hele familie die kant op.” Waar hij zelf volgend seizoen speelt? “Dan ben ik zeker nog bij Rimboe, want dit heb ik nog nooit meegemaakt!”

Klik hier voor het laatste artikel van RKVV Rimboe.

Edwin Grünholz van Quick Boys heeft oog voor de jeugd

Als het over de doorstroming van jeugd bij Quick Boys gaat, kunnen we veilig stellen dat de club zich niet onbetuigd laat. Trainer Edwin Grünholz liet deze jaargang al vijf jonge groeibriljanten kennismaken met de Tweede Divisie. Een aantal van dat stel wordt gevolgd door clubs uit het betaalde voetbal.

IT-Rijnsburg

Quick Boys riep een jaar terug een Onder-21 team in het leven teneinde jong talent in alle opzichten te faciliteren bij het doorstromen naar de senioren. ‘’Dat is een goede zet geweest”, zegt Grünholz, een rasechte Haagse voetbalman die zelf beroepsvoetballer was en in de zaal zijn sporen als topspeler verdiende. “We leggen er bij de club veel eer in om spelers klaar te stomen voor het eerste. We zijn ook heel gericht bezig gegaan met ze buiten het veld goed te begeleiden. Krachttraining is een belangrijk onderdeel geworden en ook wat voeding betreft hebben we stappen gezet. We merken aan de groei van onze topjeugd dat deze spelers het ingezette beleid waarderen en serieus nemen.”

Doelman Pim van der Plas, back Borg Knijnenburg, middenvelder Sem van Duijn alsmede de aanvallers Wouter Vroegindeweij en Levi van Duijn maakten onder Grünholz hun officiële debuut tijdens dit seizoen. Vooral met de ontwikkeling van centrumspits Van Duijn gaat het rapjes. “Hij is gevaarlijk in de zestien en kan erg goed koppen”, vervolgt de trainer, die weet dat PEC Zwolle belangstelling koestert voor de frontman. ‘’Het mooie aan de ontwikkeling van onze spelers vind ik dat we niet gewacht hebben met een veilig moment om ze te brengen. Ook tegen bijvoorbeeld de grote concurrent Katwijk hebben we sommigen de kans gegeven, terwijl er veel op het spel stond en de druk hoog was. Als ik moet kiezen tussen een jonge jongen en een ervaren speler die even goed is, kies ik voor het talent. Het past helemaal binnen de filosofie van de club om geregeld doorstroming naar het eerste elftal te hebben.”

Trots

Dat BVO’s als aasgieren hun klauwen uitslaan naar de sterren van de toekomst, wordt door Quick Boys allerminst als een belemmering ervaren. “We willen zelf met sterke jeugd werken en zijn er juist trots op dat het betaalde voetbal ons weet te vinden. Onze jeugd speelde altijd al vrij hoog, het is niet zo dat dat iets van de laatste tijd is. Maar zoals ik zei heeft het oprichten van het Onder-21 elftal wél zaken veranderd. Je moet niet vergeten dat het verschil tussen een Onder-18 team en de Tweede Divisie behoorlijk groot is.”

Grünholz zelf kan goed leven met de subtoppositie die Quick Boys op moment van schrijven inneemt. Op sportpark Nieuw-Zuid is de luim uitstekend en voelt hij zich buitengewoon thuis. “Ik ben alleen erg druk”, zegt Grünholz lachend, om vervolgens op te lepelen waarmee hij zich zoal bezighoudt in de voetbalwereld. “Assistent bij ADO Den Haag, stage lopen bij NAC Breda, Quick Boys dan natuurlijk en ook ben ik onlangs aan de Pro-opleiding van de UEFA begonnen. Dat is een zware trainersopleiding en die wil ik graag succesvol afleggen. Het vraagt best wat planning om al die bezigheden goed naast elkaar te kunnen uitvoeren. Maar goed, ik wil het nu eenmaal zelf en geniet er volop van. Het blijft heerlijk om elke dag met voetbal bezig te zijn.”

Klik op Quick Boys voor het laatste artikel van de club.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.