VV Wadenoijen gaat de toekomst in met een nieuw bestuurlijk elan. Voorzitter Rob Verwaayen, secretaris Simon Ettekoven en penningmeester Dick Lunenberg springen in het gat dat was ontstaan door de bestuurscrisis van vorig jaar toen het gehele bestuur besloot op te stappen.

Het driekoppige dagelijkse bestuur, dat op 1 april aantrad, heeft zijn eerste succes al te pakken: het eerste elftal van Wadenoijen werd onlangs kampioen van de vijfde klasse en promoveerde daardoor naar de vierde klasse. “Voor de club is dat een mooie impuls”, reageert Verwaayen (68). “Hoe enthousiaster de mensen worden, hoe beter.”

De dorpsclub heeft een moeilijke tijd achter de rug waarbij het op bestuurlijk niveau flink rommelde. Met de benoeming van Verwaayen als voorzitter, Ettekoven als secretaris en Lunenburg als penningmeester zet Wadenoijen duidelijk een nieuwe koers uit voor de toekomst. “En dat is er eentje met meer structuur”, legt Verwaayen uit. “Als club is gekozen voor een bestuur op afstand. Niet op honderd kilometer, maar wel vanaf de zijlijn.”

“Nadat het vorige bestuur is geklapt is er een adviescommissie gekomen onder leiding van Klaas Scheurman, het hoofd van de sponsorcommissie. Die adviescommissie concludeerde dat de club was gebaat bij mensen van buiten af, die geen geschiedenis hebben bij Wadenoijen. Het grote probleem waar men tegen aanliep de afgelopen jaren, was het gebrek aan vrijwilligers, maar ook de vrijblijvendheid van het vrijwilligerswerk. Er ontstond een situatie waarbij veel druk op de schouders van bestaande vrijwilligers kwam te liggen. Dat was een ongezonde situatie.”

De goed in Wadenoijen ingeburgerde Verwaayen was één van de mensen van ‘buiten’ die voor een bestuursfunctie werd gepolst. “Dat was in december. Ik heb niet meteen ja gezegd. Ik wilde eerst kijken of het klikte met Simon en Dick. Je kunt wel ergens aan beginnen maar als blijkt dat onze visies niet overeenkomen is het gedoemd te mislukken. We hebben een aantal goede gesprekken gevoerd en samen ook ja gezegd.”

Verwaayen volgde de club voorheen op afstand. “Ik ben wel jaren sponsor geweest met mijn bedrijf. Dat deed ik vooral uit maatschappelijke betrokkenheid. Toen ik in Wadenoijen kwam wonen ben ik actief geworden voor de kerk en ook lid geworden van de oranjevereniging. Voor een kleine gemeenschap als Wadenoijen is de voetbalvereniging een belangrijke ontmoetingsplaats. Als het met de club goed gaat, gaat het ook met Wadenoijen goed. De club is van vitaal belang.”

Een goede organisatie neerzetten met een duidelijke structuur, dat is voor de komende jaren het doel van het nieuwe bestuur. “We zijn pas begonnen”, zegt Verwaayen. “We zijn nu volop bezig om de commissies op sterkte te brengen. Dat is erg belangrijk, want daar moet het eigenlijke werk plaatsvinden. We hopen de leden bewust te maken van het feit dat de grondbeginselen van een vereniging het samen doen is. Als dat lukt zetten we een grote stap voorwaarts. De leden moeten beseffen dat zij samen een prachtige club kunnen vormen. We hebben 325 leden en dat is een mooie basis voor een gezonde toekomst.”

Klik op Wadenoijen voor meer artikelen over de vereniging.
Klik op Wadenoijen voor meer informatie over de vereniging.

Jarenlang bleef de selectie van VV Teisterbanders verstoken van jonge talenten, maar er is nieuw en jong bloed op komst. Een negental jeugdspelers treedt toe tot de senioren van de club uit Avezaath.

De jeugdspelers uit de succesvolle JO19 van Teistersbanders zijn meer dan welkom, zegt Erik van der Weerd, voormalig keeper van het eerste elftal die in het bestuur van de club de technische zaken beheert. “Het is voor het eerst sinds jaren dat er weer een grote groep vanuit de jeugd doorstroomt. Hiervoor gebeurde dat mondjesmaat. Eén, soms twee spelers maar meer was het niet.”

En dat heeft gevolgen voor de leeftijdsopbouw van het eerste elftal. In de hoofdmacht regeren de dertigers en zijn de twintigers in de minderheid. “Ik denk dat de meeste jongens 32, 33 jaar zijn. Het is goed gegaan omdat al die jongens lang zijn doorgegaan, maar ze hebben natuurlijk niet het eeuwige voetballeven. Eens gaan ze er ook mee stoppen. Als club moet je ervoor waken dat ze dan niet allemaal in één keer gaan doen. Dat zou een groot probleem zijn.”

Gevoetbald werd er in de coronalockdowns niet, maar Van der Weerd had zijn handen vol om de spelers ‘erbij te houden’. “De verleiding om andere dingen te gaan doen doordeweeks en op zondag was levensgroot aanwezig. Ik heb gebeld, geappt en gesmst, om die jongens te bewegen te blijven spelen voor de selectie.”

Net als andere verenigingen had Teisterbanders veel last van de coronaperikelen. “Zeker in de eerste maanden toen mensen om de haverklap thuiszaten met corona. In die periode hebben we ons gemanifesteerd als een hechte club. Er vielen overal gaten door spelers die niet konden spelen, maar die werden opgevuld door spelers uit andere teams. Het tweede viel in bij het eerste, het derde bij het tweede. Er heeft ook nog een jongen uit het vierde op de bank bij het eerste gezeten. Iedereen helpt elkaar”, zegt Van der Weerd niet zonder trots. Zelf leverde hij ook een aandeel, want toen de vaste keeper van Teisterbanders 1 geblesseerd was, verdedigde hij een paar wedstrijden zijn doel van de hoofdmacht. “Ik ben weliswaar 38 jaar, maar nog fit hoor.”

Om een eventuele vergrijzing in het eerste elftal tegen te gaan is de doorstroming van de negen jeugdspelers geen overbodige luxe. “Ze zullen niet allemaal in het eerste komen”, reageert Van der Weerd. “Een aantal zeker wel en aantal zal in het tweede komen. Prima. Het zal zorgen voor nieuw elan. Daarnaast komen nog vier, vijf jongens van buitenaf erbij.”

“Het zijn prima jongens”, zegt Lieke Wellner over de talenten uit de onder negentien die de overstap naar de selectie maken. De 23-jarige speelster van vrouwen 1 kan het weten, want ze is al vier jaar de trainer van het team. “Ik ben met deze jongens in de onder 15 begonnen. Het is een leuke groep met goede technische voetballers maar ook jongens die fysiek sterk zijn.”

Die mix resulteerde afgelopen seizoen in een kampioenschap van de derde klasse. Van de tien wedstrijden wonnen de pupillen van Wellner er acht. “We speelden heel compact én op buitenspelval. Dat ging vaak goed.” Haar vader was als leider aan het team verbonden. “Als grensrechter, maar hij roerde zich ook wel als de jongens even wat hardere taal nodig hadden, haha. Ik lever ze met een goed gevoel over aan de selectietrainer.”

Klik op Teisterbanders voor het laatste artikel over de club.
Klik op Teisterbanders voor meer informatie over de club.

Hij gaat komend seizoen naar eigen zeggen ‘wat minderen’ met zijn activiteiten voor GVV. Henk Hoenders (56) heeft zijn sporen echter al ruim verdiend op sportpark Anton Kruger.

Nu het seizoen 2021/2022 ten einde is, is het voor Hoenders daarmee ook het moment aangebroken om afscheid te nemen van twee rollen die hij jarenlang bij de Geldermalsense club vertolkte. Hij keepte onlangs zijn laatste wedstrijd in GVV 3 op zondag en ook zijn laatste training met de selectiekeepers heeft hij achter de rug.

“Je moet een keer ergens mee stoppen”, zegt hij. “Ik ben 56 en veruit de oudste van mijn team. Niet dat dat de reden is om te stoppen, maar ik merk wel dat de spieren wat strammer beginnen te raken en dat het niet meer zo soepel gaat.”

Hoenders is geen man van de voorgrond en daarom bedankte hij ook vriendelijk voor de eer toen hem door de club een afscheidswedstrijd werd aangeboden. “Die jongens hebben in de laatste wedstrijd nog wel een erehaag gevormd toen ik vijf minuten voor tijd een applauswissel kreeg. Dat had wat mij betreft al niet gehoeven, ik ben geen type dat graag in het middelpunt van de belangstelling staat.”

Zijn voetbalcarrière begon in Tiel bij TEC, maar verhuisde mee toen Hoenders Geldermalsen als nieuwe woonplaats kreeg. Ruim tien jaar verdedigde hij het doel van de hoofdmacht van GVV. “Ik heb in het eerste gespeeld tot mijn 35^ste, 36^ste. Ik heb alles meegemaakt wat een voetballer kan meemaken: een kampioenschap, promoties, degradaties. De gewonnen promotiewedstrijd staat me nog het meest helder voor de geest. Ik kreeg rood vanwege hands, waar ik niets aan kon doen, maar we wonnen wel met tien man.”

Naast speler, trainer, coach en leider van zondag 3 was hij jarenlang de trainer van de beste keepers van GVV. Ook daar stopt hij dus mee. Trainer Freek Wittenrood deed enige maanden geleden met succes een beroep op Hoenders voor een noodsituatie onder de lat bij de hoofdmacht. Voor de wedstrijd tegen De Braak waren de eerste twee keepers geblesseerd. “Ze hadden ook nog twee andere keepers gevraagd, maar die konden niet. Ik was dus vijfde keus. Of ik er lang over hebben moeten nadenken? Nou, tien minuten hooguit. Ik kon de club niet in de steek laten.” Dus stond Hoenders als 56-jarige nog bij de vierdeklasser onder de lat. “Ik was niet ontevreden”, zegt hij over zijn prestatie.

Helemaal los laat hij GVV ook komend seizoen niet. “Ik blijf leider bij zondag 3”, stelt hij gerust. Daarnaast blijft hij de grote man achter de dartclub bij GVV, die hij een paar jaar geleden met een aantal andere fanatieke pijltjesgooiers opzette. “We doen mee aan een soort kroegcompetitie. We hebben drie teams, inderdaad GVV 1, GVV 2 en GVV 3. We spelen iedere week, uit en thuis. De kantine is onze thuisbasis.”

Klik op GVV voor meer informatie over de club.
Klik op GVV voor meer artikelen over de club.

Ward Hulshoff en Jordy Peek vertolken een dubbelrol bij Theole. Ze spelen in het eerste elftal van de Tielse zondagtweedeklasser en zetten zich daarnaast in als bestuurslid. “Aan de zijlijn blijven staan past niet bij ons.”

Het studentenleven van Hulshoff (23) en Peek (25) loopt op zijn eind en dat vinden ze allebei niet erg. “Ik ben er klaar mee”, zegt Hulshoff, die aan de Utrechtse universiteit ondernemersrecht studeert. “Ik ben bezig met mijn scriptie. Door corona waren de laatste twee jaar niet de leukste tijd.”

Ook Peek, student planologie, is aan het slot van zijn studie aangekomen. Nog een jaartje en dan zit het er ook voor hem op.

Zo matig het studentenleven het afgelopen jaar het tweetal beviel, zo naar de zin hadden ze het in het shirt van Theole 1. Terwijl ze allebei zo hun bedenkingen hadden aan de vooravond van de nieuwe competitie. Theole had een verplichte verjongingskuur ondergaan. “Als je toen had gezegd dat we een periodetitel zouden gaan winnen, had ik waarschijnlijk gezegd dat je niet wijs zou zijn”, reageert Hulshoff. “Ik had echt grote twijfels.”

Ook bij Peek leefde onzekerheid. “Een team met veel jonge jongens, dat heeft tijd nodig om te vormen. Ik was ook niet meteen enthousiast over onze kansen.”

Al die puzzelstukjes tezamen, vielen echter dit seizoen in elkaar. Goede prestaties met een topsfeer in de kleedkamer. “Het was een topseizoen”, grijnst Peek, die aan het begin van het seizoen door zijn trainer ook nog eens naar achteren werd gezet, en van de 8-positie naar de 6 verhuisde. “Achteraf gezien een meesterzet”, zegt hij. “Toen dacht ik er anders over. Maar de trainer wilde meer zekerheid, meer ervaring aan de bal.”

Hulshoff zag een vriendenteam groeien. “Dat ontstaat, dan kun je volgens mij niet regisseren. Het is wel een belangrijke reden dat we ook een goed seizoen hebben gedraaid. Als je alles voor elkaar voor hebt, wordt een spel als voetbal een stuk makkelijker.”

Ook buiten het veld zoeken de spelers van Theole elkaar waar mogelijk veelvuldig op. De club profiteert ook van de goede sfeer die er heerst. “We doen allemaal wel wat voor de club, en als er een paar gasten achter de bar staan op zaterdagmiddag bij de jeugd zitten er vaak een groep medespelers bij”, vertelt Hulshoff.

Hij en Peek zijn al jaren betrokken leden van Theole en toen ze allebei werden gevraagd om zitting te nemen in het bestuur van de Tielse vereniging zeiden ze ja. “Het helpt natuurlijk wel dat ook Ward toetreedt”, zegt Peek. “De voorzitter wil graag nieuw jeugdig elan. Hij ziet ons als exponent van de nieuwe generatie. Een evenwichtig  bestuur bestaat ook uit een mix van jong en oudere ervaren bestuursleden. Als nieuwkomers kijken we weer anders aan tegen zaken.”

De twee jonge bestuursleden draaien niet om de hete brij heen. In het recente verleden was er bij hun club te weinig aandacht voor sfeer en gezelligheid. “Dat is iets waar we aan moeten werken, al is het seizoen al vele malen beter”, zegt Peek. De algemene bestuursleden wijzen ook op de accommodatie, die weliswaar in orde is, maar ook een beetje uit de tijd begint te raken. “We hebben al wel wat ideeën”, laat Hulshoff weten. “Als bestuur zullen we een prioriteitenlijstje maken wat als eerste aan de beurt is om aangepakt te worden.”

Klik hier voor het laatste artikel over Theole.
Klik hier voor meer informatie over Theole.

De BZS Trophy van de Beusichemse voetbalclub krijgt op zaterdag 21 en zondag 22 augustus een tweede editie. Dit keer niet met U13-talenten, maar met de U16. Ook het deelnemersveld heeft een upgrade gekregen.

“Vorig jaar was een light-versie”, zegt voorzitter Otto van Stijn, die samen met Bram Bosch de organisatie rond de BZS Trophy trekt. “We wilden kijken of het zou aanslaan en dat heeft het gedaan. Het waren twee geweldige dagen waarop we hebben besloten om het groter aan te pakken.”

Volgens Van Stijn is het toernooi een mooi uithangbord voor zijn club. “We willen BZS op de kaart zetten. Het past ook mooi met het ingezet beleid om ons meer te focussen op de jeugd. Zo’n internationaal toernooi is daarvoor niet noodzakelijk, maar je weet als club wel dat de schijnwerpers op je zijn gericht.”

Van Stijn geeft ook toe dat het toernooi ook min of meer toevallig op het pad van zijn club is gekomen. “De kleinzoon van Bram Bosch is bij ons komen voetballen en ik ben aan de praat geraakt met Bram. Hij heeft jarenlang internationale jeugdtoernooien georganiseerd bij Fortitudo en RKTVC. Een toernooi op zo’n korte termijn op poten krijgen, lukt alleen als je een goed netwerk hebt. Bram heeft dat.”

Vorig jaar werd de eerste editie gehouden met een bescheiden veld van clubs, met onder meer FC Volendam, Alemania Aachen en Sportclub Feyenoord. “Dat was prima voor de eerste keer”, aldus Van Stijn. “We hebben voor dit jaar bewust gekozen voor de hogere leeftijdscategorie, de U16. De reden is simpel. Voor de U13 is er veel concurrentie van andere toernooien, voor de U16 zijn er amper toernooien.”

In november ging het organisatiecomité voortvarend aan de slag voor de tweede BZS Trophy, niet gehinderd door enige coronabeperking. Van Stijn: “We hebben er op gespeculeerd dat er in de zomer gewoon gevoetbald kon worden, dus we hebben geen tijd verloren.”

Het resultaat mag er zijn, want op zaterdag 20 en zondag 21 augustus lopen aan de Wielstraat in Beusichem talenten op het veld van gerenommeerde en gevestigde clubs in Europa. Schalke 04 stuurt uit Duitsland zijn grootste talenten, uit België komt Racing Genk, dat één van de beste jeugdopleiding van het land heeft. AZ, FC Utrecht en Vitesse vertegenwoordigen Nederland. Het Turkse Altinordu, het Poolse ZagtebieSosnowiec en een regio-elftal uit Beusichem en omgeving completeren het veld. Van Stijn: “Die Turkse en Poolse clubs zijn onbekend in Nederland, maar staan in eigen land bekend vanwege hun jeugdopleiding.”

Op zaterdag worden de poulewedstrijden gespeeld, op zondag volgen de kruisfinales en plaatsingswedstrijden. Van Stijn hoopt voor de derde editie op nog grotere namen. “Schrijf met potlood alvast Barcelona op.”

Klik hier voor meer artikelen over BZS.
Klik hier voor meer informatie over BZS.