Home Blog Pagina 560

Amateurs FC Dordrecht willen naar ‘de zaterdag’

Een seizoen om snel te vergeten was de editie 2021-2022 voor de amateurs van FC Dordrecht, die sportief gezien weinig reden hadden om opgetogen te zijn in de Dordtse derde klasse op zondag. Een omgeving die, als het aan de club ligt, snel verlaten gaat worden.

XtraParts_251875_OnlineBanner_VjDordrecht_voorjaar2021DORDRECHT – Nee, een vetpot was het bepaald voor de amateurs van FC Dordrecht in de Merwestedelijk getint derde klasse met een overvloed aan stadsderby’s. Vooral in de laatste fase kreeg de formatie van trainer Michael Witman tik op tik te verduren. Maar daar zat volgens de oefenmeester wel een verhaal aan vast.

,,Dit seizoen moeten we maar heel snel achter ons laten en vergeten’’, constateert Witman, die zich voor een lange tijd aan de Krommedijkclub verbonden heeft. ,,Eigenlijk moet ik stellen dat ik nog nooit zo’n teleurstellend jaar heb meegemaakt. Maar daar waren wel meerdere redenen voor. In eerste instantie heeft corona een grote invloed gehad. Nadat het seizoen na de onderbreking weer hervat kon worden, had ik regelmatig maar vijf of zes jongens op de training staan. Dat is natuurlijk geen goede basis. We hadden te veel egootjes en jongens die haantjesgedrag vertoonden in de selectie en dat werkt natuurlijk ook niet positief uit op de prestaties. Ik heb te lang voor spelers moeten kiezen voor wie ik eigenlijk niet meer had wille kiezen. In de slotfase van het seizoen is dat veranderd: ik heb een beroep gedaan op jongens uit de jeugd, spelers van vijftien en zestien jaar die hun eerste minuten hebben gemaakt in het eerste team. En van jongens uit het tweede. Dat betekende wel dat we enkele verschrikkelijk zware nederlagen aan de broek kregen, maar – en dat klinkt misschien gek – de sfeer was onderling wel een heel stuk beter en konden we de ruime nederlagen aardig met elkaar verkroppen.’’

Sportief gezien konden de amateurs van FC Dordrecht zich echter geen buil vallen in deze jaargang. ,,Het is natuurlijk een heel raar seizoen geweest opnieuw, met een onderbreking en daarna veel duels in een hele korte tijd. Maar de sportieve stimulans was bij ons eigenlijk al heel snel weg toen we hoorden dat we niet meer konden degraderen. In onze competitie haakte ook nog eens een team af. Dat was voor ons nog gunstig, want we hadden van die tegenstander verloren. Maar al met al was dit natuurlijk in sportief opzicht geen leuk jaar. De lichtpuntjes waren misschien nog wel de vele Dordtse derby’s die we gespeeld hebben. Wedstrijden met publiek, met prestige. Dat waren toch wel de leukste ontmoetingen.’’

Toch staan de amateurs van FC Dordrecht op een belangrijk kruispunt. In de jongste algemene ledenvergadering werd nadrukkelijk gesproken over het verlaten van het zondagvoetbal en de overgang naar ‘de zaterdag’. Witman: ,,Je merkt toch aan alles dat het zondagvoetbal langzaam aan het doodbloeden is. Er zijn dit seizoen toch weer veel clubs die de overweging hebben gemaakt en uiteindelijk de overstap hebben gemaakt van de zondag naar de zaterdag. Binnen onze club is dat ook een belangrijk onderwerp, zo belangrijk dat het in de algemene ledenvergadering aan de leden is voorgelegd. En die hebben zich duidelijk uitgesproken voor de overgang naar het zaterdagvoetbal. Niet met ingang van het komend seizoen, want omdat we te laat waren met de aanvraag zou er geen sprake zijn van horizontale instroming en zouden we op zaterdag dus onderaan moeten beginnen. Wel is ons verzekerd dat als we volgend jaar de aanvraag doen dat we dan wel geruisloos kunnen instromen in het zaterdagvoetbal.’’

SlagerijGelderblom_251966_OnlineBanner_VjDordrecht_voorjaar2021

De kans is dus levensgroot dat FC Dordrecht het komend seizoen voor de laatste keer op zondag gaat acteren met de hoofdmacht. ,,Waarbij ik natuurlijk hartstikke benieuwd ben waar we gaan belanden’’, kijkt Michael Witman al vooruit. ,,Natuurlijk hoop ik dat we in dezelfde competitie gaan komen, met de Dordtse clubs als tegenstanders. Maar bij de KNVB weet je het niet, we zijn ook wel eens in een poule beland met tegenstanders uit de regio Den Haag. Dus laten we het maar afwachten.

Zeker is dat de selectie van FC Dordrecht er heel anders uit gaat zien, na de overschrijvingstermijn. Quinten de Kat (Alba), Rianto Vrutaal (lager elftal), Anuar Agata (Wieldrecht), Shendro Christina (SC Emma), Maurillo Karg (wordt assistent trainer), Enrique Edomarusse (Rijsoord) keren niet meer terug. Sharemy en Rasheem Sandvliet (beiden Alblasserdam), Ismail Akchick (Allen Weerbaar), Joey Versendaal, Joey Faassen, Jerremy de Lijster en Quincy Ignacio (allen Wieldrecht), Tonnie van Kooten en Jhonel Geertruida (beiden SSW), Lionel Renfurm (Meeuwenplaat), Joey Besemer (DFC) en Mustafa Assaldan (SC Emma) komen naar de Krommedijk toe. ,,Een frisse nieuwe groep. We hebben nog een kennismakingsavond vlak voor de vakantie en er wordt eigenlijk de gehele zomer doorgetraind waardoor we al een basis leggen.’’

Witman gaat sowieso met een goed gevoel op vakantie, nadat hij onlangs het diploma van de trainerscursus UEFA B heeft gekregen. ,,Vanwege corona is dat best pittig geweest, dus ik ben blij dat ik het afgerond heb. Dat is voorlopig ook de laatste cursus, want ik ben al vaak genoeg van huis geweest met lange avonden vanwege de cursus. Ik kijk ernaar uit om straks weer verder te gaan met een nieuwe groep, maar eerst de accu opladen.’’

Klik op FC Dordrecht Amateurs voor de laatste artikelen over de club.
Klik op FC Dordrecht Amateurs voor meer informatie over de club.

Be Ready voelt als familie voor Donald Hijmans

Van de 95 jaar die Be Ready dit seizoen bestaat, maakte Donald Hijmans bijna de helft mee. Dus als er iemand is die tijdens dat jubileum aan het woord moest komen, dan was hij het wel. En gelukkig wordt zijn liefde er niet minder om. “Die hele club voelt voor mij gewoon als een familie.”

mandemakers banner

Die liefde is er met de paplepel ingegoten, vertelt Hijmans. “Mijn vader was jeugdtrainer, dus ik mocht al vroeg mee. Vanaf mijn vijfde denk ik.” Iets later begon de nu 54-jarige clubman ook zelf echt met voetballen. “Op mijn vijftiende in het eerste en doorgegaan tot 36. Altijd bij Be Ready, op één seizoen bij Altena na. Ik was snel weer terug, haha!” Heel snel was hij overigens als speler zelf niet. “Ik begon nog wel als rechtsbuiten, maar ging steeds een beetje verder naar achter. Eerst verdedigend op het middenveld en later centraal achterin.”

Met liefde
Maar natuurlijk is Be Ready voor Hijmans meer dan voetbal. “Het is een echte dorpsclub. Mijn ouders, zussen en ik hebben daar allemaal wat gedaan. Dat gaat door heel de familie, die club betekent heel veel.” Daar doet hij dan ook graag alles voor. “Lange tijd heb ik de jeugd getraind en tegenwoordig val ik in, als ze me ergens nodig hebben. De afgelopen weken heb ik nog het eerste gedaan. Dan blijf je toch jong, hè?” Geen bestuursfunctie, maar wel al twaalf jaar lid van de technische commissie. “Dat is puur voor de eerste en tweede selectie. We hebben hier niet altijd genoeg eigen jeugd, dus dan moet je spelers ergens anders vandaan halen.” Behalve voor het aantrekken van nieuwe spelers, houdt Hijmans zich ook bezig met het samenstellen van de staf. Met alle liefde. “Het is mijn club, daar doe je graag iets voor.” Het 95-jarig jubileum is voor hem dan ook iets om ontzettend trots op te zijn. “Ik denk dat het heel bijzonder is. Het wordt voor een dorpsclubje toch steeds lastiger. Het aantal jeugdleden loopt niet voor niks terug.” Toch is het dus gelukt. “We zijn de grootste in het dorp, dat trekt wel aan. We hebben ook gewoon enorm veel vrijwilligers. Op maandagochtend loopt er nog steeds een grote groep om de boel schoon te houden.”

Toekomst
Het allerbelangrijkste blijft de kantine, weet Hijmans. “Dat is onze grootste bron van inkomsten. Als dat zo blijft, is het financieel goed te doen.” Toch maakt hij zich ook wel een beetje zorgen, is de oud-speler eerlijk. “Jeugd is steeds minder geneigd om te gaan voetballen, er zijn zoveel andere dingen. Voor ons is het lastig om die te blijven binden. Er worden hier ook bijna geen nieuwe woningen gebouwd, daardoor verliezen wij potentieel goede voetballers.” En, hoelang blijven ze nog op de zondag voetballen? “Over vijf jaar is alles op zaterdag, denk ik. Dat is onvermijdelijk.” Maar tegelijkertijd is hij toch vooral trots. “We speelden in de kelder van de laagste KNVB-competities, toen hebben we tegen elkaar gezegd: Wat willen we nog?” Een nieuwe start was het antwoord. “Met een nieuw bestuur en een sponsorcommissie. Anders hadden we daar nu nog gespeeld. Samen zetten we de schouders eronder en houden het toch maar mooi vol, dat maakt mij trots.” En dus, met enige twijfel, op naar de honderd. “Het zou heel mooi zijn als we dat halen, dan gaan we het nog groter vieren!”

Klik op Be Ready voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Be Ready voor meer informatie over de club.

Wim Vaandrager mag uitslapen bij VV Rijsoord

De lach staat in zijn gezicht gegrift. Voor Wim Vaandrager (65) is er leven na zijn pensioen. Bij VV Rijsoord, waar hij sinds twee jaar wedstrijdsecretaris is van de senioren. Na twintig jaar was het tijd voor een ‘carrièreswitch’.

phonedirect
We spreken Vaandrager in de commissiekamer, waar hij in het wedstrijdseizoen ‘zijn ding’ doet. “Ik ontvang hier altijd de scheidsrechters”, zegt Vaandrager. “Vroeger kon het heel druk zijn hier. Tegenstanders, scheidsrechters, eigen trainers, coaches en leiders, ze liepen de deur plat. Het was hét zenuwcentrum.”

Maar sinds de digitale wereld ook het voetbal heeft veroverd en Sportlink alles heeft overgenomen, is het over en uit met het in en uit lopen. Vaandrager denkt nog regelmatig terug aan de nostalgische tijd. “Vooruitgang is goed natuurlijk en veel zaken zijn veel eenvoudiger geworden. Neem het invullen van de wedstrijdformulieren. Dat deed ik vroeger altijd thuis al, om te voorkomen dat er belangrijke feiten werden vergeten, zoals aanvangstijd en dat soort zaken. De verwerking van die formulieren was ook een heel gedoe. Aanvoerders, leiders en scheidsrechters moeten ondertekenen. En nu voer je een paar handelingen uit en klaar is Kees. Nadeel daarvan is je minder contact hebt en als je contact hebt is dat vluchtig.”

Toch heeft Vaandrager nog regelmatig via de telefoon of mail contact met andere wedstrijdsecretarissen. “Pas geleden nog zag ik een collega-wedstrijdsecretaris waarmee ik al twintig jaar bel, app en mail. Het is dan heel vreemd als je iemand in levende lijve ziet.”

Vaandrager kwam bij VV Rijsoord terecht door zijn zoons. “De oudste heeft het twee jaar uitgehouden, die andere heeft heel lang gevoetbald. Hij moest stoppen vanwege blessureleed. Daar heb ik wel mee gezeten, want er is een verschil tussen willen en moeten stoppen.”

Hij was zelf twee jaar als leider actief en werd toen gevraagd om wedstrijdsecretaris bij de jeugd te worden. Het was een job die hij jarenlang met veel plezier vervulde. Twee jaar geleden maakte hij een carrièreswitch. De reden was minder leuk, hij volgde de overleden Lydia van Loon op. “Ik was een beetje uit de kinderen gegroeid”, zegt hij. “In het begin kende ik ze allemaal. Dat is toch anders, omdat je eigen kinderen er ook tussen inlopen. Bij de senioren heb ik het ook weer hartstikke naar mijn zin.”

Prettige bijkomstigheid: hij hoeft zich niet al om half acht of acht uur bij VV Rijsoord te melden. “Ik kan eindelijk uitslapen op zaterdag. De eerste seniorenwedstrijden beginnen meestal aan het begin van de middag, vandaag is het toevallig wat vroeger omdat er een bescheiden programma is.”

Dominos_voorjaar2021Doordeweeks is de voormalig bankman (‘ik heb 44 jaar bij de bank gewerkt’) ook enige uren druk, meestal met het verplaatsen van wedstrijden. “Tijdens corona was het wel wat meer, maar ik moet zeggen dat onze teams het onderling heel goed hebben opgevangen. Als er een team tekort kwam, werd dat door andere teams zonder morren aangevuld. Daar ben ik wel trots op.”

Nu hij gepensioneerd is, heeft hij nog meer tijd voor zijn club gekregen. Twee ochtenden in de week meldt hij zich voor de ‘werkploeg’. “Het terrein moet wel een beetje schoon blijven. Dat gaat niet automatisch. Het is ook nog gezellig met een koppeltje bij elkaar.”

vv Rijsoord voor meer informatie over de club
vv Rijsoord voor meer artikelen over de club

Arion Stevens is bij Be Ready bijna uitgefeest

Hij voetbalde er nooit, maar kwam er vaak. Dus toen Arion Stevens meer tijd over had en regelmatig bij Be Ready langs de lijn stond, moest het er toch maar een keer van gekomen. En dat heeft hij geweten. “Aan de bar hebben we allemaal dingen bedacht, zo kwam ik in de activiteitencommissie.”

mandemakers banner

Inmiddels alweer zo’n 34 jaar geleden, vertelt de 58-jarige Stevens. “Toen riepen we tegen elkaar: Dinsdagavond vergaderen, jij komt ook! Zo is de activiteitencommissie eigenlijk bij elkaar gekomen.” Maar na al die jaren, is de spirit er wel een beetje uit, merkt hij. “Ik denk dat dit het laatste jubileumfeest is, wat ik heb georganiseerd. Meehelpen wil ik nog wel, maar niet meer als voorzitter. Daar komt heel wat bij kijken, hoor.”

Veel tijd
Want behalve het verkopen van lootjes en het draaien aan het rad, hield Stevens zich ook altijd bezig met het organiseren van de feestweek. Onlangs nog in het kader van het 95-jarig jubileum van de club. “Dat is best een zware opgave. Een jaar van tevoren ben je al bezig met vergunningen aanvragen, daarna begint het eigenlijk pas.” Als eenmaal het balletje gaat rollen, moeten er mensen worden opgetrommeld. “Voor de tent, de wijkcompetitie, de muziek en het entertainment. Noem maar op.” Al is dat nog lang niet alles. “Er moet ook beveiliging zijn, iedereen wil een shirtje hebben en financieel moet je het plaatje ook nog rond zien te krijgen.” Stiekem kost het dus behoorlijk wat tijd, rekent Stevens voor. “In het begin kom je één keer per twee maanden bij elkaar, later wordt dat iedere maand en in het laatste deel iedere week.” Al stopt de clubman in hart en nieren, die er met alle liefde in. “Het is gewoon leuk om wat te organiseren. In het begin ging dat ook op zijn ‘Janboerenfluitjes’. Van zeskamp tot een bingo. En soms gingen we met een varken langs de deur, wie kon raden hoeveel hij woog, mocht hem hebben.” Hij had er vooral altijd zelf veel ‘schik’ in. “En er was weer wat te doen op het dorp. Die jubileumfeesten ook, die waren schitterend.” Met toch wel één hoogtepunt. “Koeschijten op het hoofdveld!”

Kopzorgen
Maar behalve plezier, leverde het ook geld op. “Al die activiteiten brengen centjes in het laatje voor de club, daar ging het mij eigenlijk om.” Al draagt hij daar zelf, tijdens de feestweek, weinig aan bij, vertelt Stevens lachend. “Dan drink ik geen druppel! Iemand moet de boel een beetje in de gaten houden. Als ik geen gezeur heb gehad, is alles weer goed gegaan.” Zo ook tijdens de afgelopen festiviteiten. “Iedereen was tevreden, dan ben ik het ook. Is het in ieder geval niet voor niks geweest.” Want zo’n week, laat zijn sporen na, vertelt hij. “Ik ben nu nog niet honderd procent fit. Je hebt in aanloop toch behoorlijk wat kopzorgen en weinig slaap, dat zit in mijn aard.” Die slaap levert Stevens overigens graag in. “Het ‘clubje’ moet gewoon blijven bestaan in het dorp. Als we daar allemaal wat voor doen, heb je een hele hoop mensen. Die wil ik allemaal bedanken. Het dorp bloedt al een beetje dood, dat wil je niet.” En dus hoopt hij, na zijn eigen ‘voetbalpensioen’, dat de jeugd op gaat staan. “Het wordt voor mij steeds zwaarder, de jongere generatie moet het nu oppakken. Festiviteiten moeten ook meegaan met de tijd.” Bang dat hij het gaat missen, is Stevens niet, want helemaal van hem af zijn ze voorlopig niet. “We hebben tijdens dit jubileum geprobeerd om wat centjes te verdienen, zodat we bij honderd jaar extra uit kunnen pakken. Dan ga ik ook echt nog wel dingetjes doen!”

Klik op Be Ready voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Be Ready voor meer informatie over de club.

Mark Kroese heeft zin in het seizoen met GRC’14

Een mooie nieuwe uitdaging, bij een warme en hechte club in de regio. Zo omschrijft Mark Kroese zijn stap omhoog naar GRC’14. En dus kan de voormalig trainer van derdeklasser ONI eigenlijk niet wachten om aan de slag te gaan in Giessen. “Een vereniging met een hoog sociaal karakter en veel betrokkenheid, dat past bij mij.”

mandemakers banner

En dat goede gevoel, kreeg de oud-jeugdtrainer van profclub NEC eigenlijk al vrij snel, vertelt hij. “Je gaat praten met het bestuur, de staf en met spelers, om te kijken wat ze willen. Toen kwam ik al snel achter de identiteit van GRC, een eerste elftal met veel ‘eigen’ spelers en een grote achterban.” Voor de 36-jarige Kroese, die in het bezit is van UEFA A, ook op voetbalvlak een mooie stap. “Ze spelen op een goed niveau, daar wil ik onderdeel van zijn.”

Veel energie
Toch moest en moet hij, nog wel even zijn huiswerk doen. “Ik woon hier nog niet zo heel lang, dus ik kende de club eigenlijk niet echt. Maar ik heb zin om die straks te leren kennen.” Dat zal de inwoner van Den Bosch na de degradatie van GRC wel moeten doen in de tweede klasse, maar daar baalt Kroese eigenlijk amper van. Zijn ‘job’ blijft hetzelfde. “We willen eigen jongens inpassen, maar ook het tweede en de JO19 dichter bij het eerste brengen.” Spelers opleiden voor het vlaggenschip dus. “Dat klinkt heel romantisch, maar ik geloof er echt in. Als we daarin kunnen investeren en trainers helpen ontwikkelen, ga je daar de vruchten van plukken.” Daar ligt voor Kroese meteen de uitdaging. “Aan mij om dat allemaal aan elkaar te gaan koppelen, van het eerste en tweede naar de jeugd.” Aan zijn motivatie gaat het in ieder geval niet liggen. “Ik ben een intense trainer die graag speelt met veel lef en energie. Hoe hoog je dat dan doet op het veld, is natuurlijk afhankelijk van het niveau. Dat zijn nuances.” Maar twee begrippen komen bij hem altijd terug, vertelt hij. “Team en samen, dat zijn wel dingen die bij mij passen.” En dat is gezien zijn eigen verleden als voetballer, misschien niet eens zo gek. “Ik heb zelf gevoetbald tot en met de hoofdklasse, maar moest het vooral hebben van veel energie leveren en het als team proberen te doen, dat zie je nu terug als trainer.”

Inspiratie
Niet alleen binnen de lijnen heeft Kroese dus zo zijn geschiedenis, ook daarbuiten deed hij al de nodige ervaring op. Onder andere in de jeugdopleiding van NEC. “Het was voor mij best lastig om die ‘switch’ naar de amateurs te maken. Je hebt hier natuurlijk met heel andere voorwaarden te maken: qua groep, veld of materiaal.” Mede daarom is de jonge trainer maar wat blij met zijn stap omhoog. Wat kunnen ze van hem verwachten? “Met plezier dingen samen zo goed mogelijk doen.” Maar de ambitieuze hoofdtrainer gaat veel verder. “Klopp en Simeone zijn interessante trainers. De manier waarop ze hun ploeg laten spelen, met zoveel intensiteit en dat met allemaal miljonairs. Dat is ontzettend knap.” Ook dichter bij huis heeft hij zo zijn inspiratiebronnen. “Bij NEC heb ik samen mogen werken met Rogier Meijer, daar neem je dingen van mee. Hoe ga je om met een groep? Zit je altijd op de inhoud?” Maar het blijft niet bij voetbal alleen. “Phil Jackson, bekend uit het basketbal, bijvoorbeeld. Die was altijd bezig met de samenstelling van een groep, hoe kun je samen iets bereiken?” Maar hoe groot zijn ambities ook zijn, Kroese blijft met zijn voetjes op de grond. “Tuurlijk wil ik zo ver mogelijk komen bij de amateurs, maar eerst moet ik het bij GRC maar eens laten zien!”

Klik op GRC’14 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op GRC’14 voor meer informatie over de club.

SV Slikkerveer stapt in een nieuwe tijd

Na 102 jaar is er bij SV Slikkerveer een einde gekomen aan het prestatievoetbal op zondag. Met ingang van komend seizoen vertonen de beste spelers van de Ridderkerkse club hun beste kunsten op de zaterdagmiddag. Aan de vervorming wordt hard gewerkt.

phonedirect
SV Slikkerveer 1 speelt zijn laatste thuiswedstrijd van de reguliere competitie tegen Dubbeldam en trainer Driss el Akchaoui schreeuwt zijn spelers na een vroege achterstand tegen de Dordtse bezoekers naar voren. Dat heeft effect, want nog voordat de eerste twintig minuten zijn verstreken heeft de thuisploeg de achterstand ongedaan gemaakt. Een voorzet op maat vanaf de linkerkant wordt door aanvoerder Cerezo Fung-a-Wing knap binnengeknikt.

SV Slikkerveer-voorzitter Rinus Hitzert ziet het allemaal vanaf een afdakje onder de karakteristieke kantine gebeuren. Net als veel andere Slikkerveerders schuilt hij voor de regen die deze Tweede Pinksterdag teistert.

De voormalig secretaris van de club geeft toe wat emoties te hebben op de laatste zondag van Slikkerveer 1 op eigen terrein. “Ik ben een echte zondagman, opgegroeid met Slikkerveer, dus met voetbal op zondag. Het zal in het nieuwe seizoen wennen worden, voor mij, maar ook voor veel andere vaste supporters. Die zondag zat er ingebakken.”

Verstand

Er is door de leden met verstand gekozen, vervolgt Hitzert. De stemming was overduidelijk, met tachtig procent voor een overstap. Gelijkertijd zegt Hitzert dat de club die twintig procent niet wil vergeten. “Daarom moet de overstap zo goed mogelijk verlopen.”

Volgens Hitzert was er voor SV Slikkerveer geen ontkomen meer aan om het zondagvoetbal vaarwel te zeggen. “De ene na de andere club verhuisde naar de zaterdag. We willen niet de laatste der Mohanikanen worden. De afstanden naar uitwedstrijden dreigden steeds extremer te worden. Nu al spelen we in Oosterhout en Gastel.”

Met veel fantasie speelt Slikkerveer derby’s tegen een contingent derdeklassers uit Dordrecht, waar nog wordt vastgehouden aan de zondag als speeldag.  “We zijn ingedeeld in een competitie waarvan ik van een aantal clubs het bestaan niet eens af wist. Dat was niet eerder voorgekomen.”

Boek op zondag

Op het veld doen de spelers van SV Slikkerveer in ieder geval hun beste om de laatste thuiswedstrijd op zondag winnend af te sluiten. Het treffen met Dubbeldam eindigt in een 4-2 zege.

Het is er eentje voor historici. Het boek op zondag kan voor Slikkerveer nog niet helemaal dicht, want de hoofdmacht wacht nog een beslissingswedstrijd voor promotie tegen Laakkwartier. De uitslag van die wedstrijd – die niet bekend was bij het perse gaan van deze krant – is bepalend voor de nabije toekomst van Slikkerveer.

“Ik heb geen idee hoe de krachtsverhoudingen in het zaterdagvoetbal zijn”, pijnigt Hitzert zich over de vraag of het voor Slikkerveer verstandig is om in de tweede klasse te beginnen. Het doet er volgens de voorzitter helemaal niet toe. “De jongens willen winnen en gelijk hebben ze. Als club ga je altijd voor het hoogst haalbare.”

Verbouwing

Over amper zes weken begint SV Slikkerveer alweer aan de voorbereiding van de nieuwe competitie. De overstap van de zondag naar de zaterdag heeft meer voeten in de aarde dan één pennestreek, vertelt Hitzert. “Eigenlijk zijn we niet ingericht op seniorenvoetbal op zaterdag”, stelt hij.

Daarom zijn nieuwplannen versneld in gang gezet. Naast het huidige clubgebouw wil Slikkerveer zes nieuwe kleedkamers maken. Dat plan heeft de club al een tijdje, maar volgens Hitzert staat er nu haast achter. “We hebben nu twaalf kleedkamers, maar daar komen we op een zaterdag echt niet mee uit. We hebben alleen al 650 jeugdleden.”

De club wil het aantal kleedkamers uitbreiden naar zestien. “Twee oude kleedkamers worden verbouwd, dat wordt één grote en één verzorgingsruimte. Daar vraagt de tijd ook naar. We hebben een grote selectie.”

“We zijn bezig met het aanvragen van offertes en de noodzakelijke vergunningen. Wat ons betreft beginnen we zo snel mogelijk, ook met het oog op de steeds hoger wordende bouwprijzen.”

Voor Slikkerveer is het een grote investering van 2,5 à 3 ton. Geen bedrag dat de club zelf ophoest. “We zullen een bedrag moeten lenen, maar we wel proberen om gelden bij elkaar te krijgen. Er is een financieringsplan in ontwikkeling, met obligaties en een loterij.”

SV Slikkerveer heeft immers een naam hoog te houden, want van de nostalgische bestuursruimte werd in een coronatijd een gezellige bruine kroeg gemaakt waar bestuur en sponsors settelen. Dat kostte de club bijna niets, zegt Hitzert vol trots. “Het kostte honderd euro omdat de voorzitter zo dom was de verkeerde verf te bestellen.”

En SV Slikkerveer kan zo door van de ene naar de andere verbouwing, want momenteel werken vrijwilligersvan de club nog keihard om de renovatie van de bestaande kleedkamers te voltooien. “We moeten er nog twee”, zegt Hitzert. “Elke avond lopen hier mensen. Die mensen zijn ons verenigingskapitaal.”

SV Slikkerveer is ook hard bezig om twee nieuwe kunstgrasvelden te krijgen. De club lobbyt bij de gemeente. “Dit veld”, wijst Hitzert naar het hoofdveld, “wordt vervangen. Het is op en ook afgeschreven. Soms verdwijnt de midden- of strafschopstip gewoon.”

Dominos_voorjaar2021Meer kunstgras

Het wensenlijstje van Hitzert en consorten is groot, want naast dat nieuwe kunstgras op het hoofdveld wil de club ook dat de twee grasvelden worden vervangen door kunstgras. “We lopen nu al tegen grote problemen aan”, reageert Hitzert. “We willen iedereen zo goed mogelijk laten trainen. Zeker in de wintermaanden is dat lastig. Met twee kunstgrasvelden erbij zijn we klaar voor de toekomst.”

Klik op SV Slikkerveer voor meer artikelen over de club
Klik op SV Slikkerveer voor meer informatie over de club

Topschutter Rayson Koeiman zoekt nieuwe weg bij SSW

0

Rayson Koeiman, geboren op Curaçao, tracht in Nederland zijn weg in het professionele voetbal te vinden. Hij maakt gebruik van het netwerk van Dennis van der Gijp. Hij kwam uit voor SSW op zaterdag en speelde testwedstrijden bij Telstar.

SlagerijGelderblom_251966_OnlineBanner_VjDordrecht_voorjaar2021

DORDRECHT – De in Vlaardingen wonende Rayson Koeiman doet zijn verhaal op het moment dat de competitie nog maar net is afgerond. Hij maakte deel uit van de opleidingsploeg van Dennis van der Gijp. Dit team, voor SSW uitkomend in de vierde klasse van het zaterdagvoetbal, liet soms leuke dingen zien, met Koeiman veelal als meest opvallende speler. Maar het team presteerde niet goed. SSW eindigde onderaan de ranglijst met slechts zeventien punten uit 24 wedstrijden. Koeiman, veelal spelend vanaf de linkervleugel, scoorde 24 van de 44 doelpunten voor SSW. Van der Gijp: ,,Als hij gewoon voor rendement was gegaan, had hij er veertig gemaakt.”

Met SSW heeft Van der Gijp in de aanloop naar het afgelopen seizoen, open kaart gespeeld. Hij leidt via het zaterdagteam spelers op voor het betaalde voetbal of een topamateurclub. ,,Ik train drie tot vier keer in de week. Het gaat er niet om hen voor SSW te behouden. Wij draaien het om. Gasten van 18 tot 24 jaar maken deel uit van dit project. In principe zijn zij na een jaar weer weg. Af en toe zit er een pareltje bij zoals linksbuiten Rayson Koeiman. Hij is al op stage bij Telstar geweest. Die jongen heeft het in zich om de stap te maken. Ik vind het leuk om daar tijd en energie in te stoppen.”

XtraParts_251875_OnlineBanner_VjDordrecht_voorjaar2021

Tekortkomingen

De naam Van der Gijp is in Nederland natuurlijk bekend. ,,Clubs krijgen honderden aanmeldingen per week voor stageplaatsen”, weet Dennis van der Gijp. ,,Heel veel spelers komen niet door. Ik kom gemakkelijker binnen, maar als ik er een breng moet hij wel goed zijn, anders gaat onze naam eraan. Met onze organisatie hebben wij ook een samenwerkingsverband met Suriname en het Caribisch gebied. Als er talenten voor bijvoorbeeld studie naar Nederland komen, worden wij als eerste getipt. Rayson kwam op deze wijze bij mij terecht. Ik ben aan zijn tekortkomingen gaan werken en nu gaat zijn talent opvallen. Ik blijf proberen hem ergens onder te brengen, maar moet wel opschieten want als hij straks 25 jaar is, wordt het een lastiger verhaal. Er zijn wat contacten in het buitenland. Daarvoor is gelukkig geen grens wat de datum betreft.”

Waar de toekomst van Rayson Koeiman, die opgroeide op Curaçao, zal liggen, is dus nog ongewis. Hij speelde in 2018 nog in de eerste divisie voor CVV Willemstad en maakte drie jaar geleden de stap naar Nederland. Hij liep stage bij Kozakken Boys onder 23 jaar en twee periodes bij Telstar. ,,Jammer genoeg kreeg ik bij Kozakken Boys te maken met een knieblessure, maar kreeg vervolgens in Leiden de kans bij FC Boshuizen, waar ik twee jaar voor ben uitgekomen.” Vervolgens kwam Dennis van der Gijp op zijn weg. ,,Maar ik moet heel eerlijk zijn, het niveau bij SSW is niet erg hoog. Natuurlijk kan ik mijn acties en mijn doelpunten maken, maar daar ben ik klaar. Feitelijk zou ik naar een club op hoger niveau moeten waar ik meer kan trainen. Vier keer in de week bijvoorbeeld. Dan kan ik ook conditioneel doorgroeien.”

Klik op SSW voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SSW voor meer informatie over de club.

SV Poortugaal bedankt zijn trouwe sponsors

SV Poortugaal hield begin juni een sponsorevent voor zijn sponsors. Bij Abel in Rhoon werd gefootgolfd en bijgepraat onder het genot van een drankje en een hapje.

phonedirectHet bijzondere was dat het het eerste sponsorevent was na de coronaperiode. “We wilden graag onze sponsors bijpraten over tal van zaken”, zegt Ruud Bijkerk, bestuurslid sponsorzaken. “De opkomst was goed, en ook ook onze hoofdsponsors, Portex en Grando, waren van de partij.”

Ondanks corona en alle beperkingen die dat had op het samenkomen, probeerde Poortugaal nauw contact te houden met zijn sponsors. “Maar digitaal is toch totaal anders fysiek. Vrijwel alle sponsors zijn ons in coronatijd trouw gebleven en daar ben best trots op. Van onze kant hebben we ons zeer coulant opgesteld ten opzichte van bedrijven die door de coronaperiode extra zwaar zijn getroffen, zoals bijvoorbeeld de horeca. Daarvan krijgen de sponsors de keuze of ze hun bijdrage tijdelijk wilden stopzetten. De reclameborden hebben als steun gewoon laten hangen.”

Poortugaal-voorzitters Peter Roest en Jaap Smaling praten de sponsors bij over de ontwikkelingen van de club. Uiteraard was er aandacht voor de knappe prestaties van de hoofdmacht maar ook voor de breedtesport. Zo zal Poortugaal komend seizoen een tweede onder 23 voor de competitie in te schrijven. Voor de B-categorie. “We willen onze leden zo lang mogelijk aan elkaar binden. Bij ons tellen prestatiesport, maar ook breedtesport. In de onder 23-2 zitten onze vrijwilligers van de toekomst”, aldus Bijkerk.

Klik op SV Poortugaal voor meer artikelen over de club
Klik op SV Poortugaal voor meer informatie over de club

Supportersclub Smitshoek maakt van alles een feestje

De supportersvereniging van Smitshoek wil het haar leden naar de zin maken. Geregeld organiseert de club leuke activiteiten en doet daarbij een beroep op enthousiaste vrijwilligers. Of het nu het Sinterklaasfeest dan wel het Boutrad betreft: aan vertier geen gebrek, zegt bestuurslid Richard van der Linden.

phonedirectHet ontstaan van de supportersvereniging kwam in de jaren zeventig tot stand, zegt de rasechte Smitshoeker Van der Linden (39). Destijds kwam Smitshoek nog in de derde of vierde klasse uit, maar de club uit Barendrecht groeide als kool. “Onze supportersvereniging heeft er ongeveer honderdvijftig. Dat is best mooi, maar het zou nog beter kunnen. We doen er alles aan om onze leden zoveel mogelijk plezier te bieden. Voor 25 euro per jaar kunnen mensen lid worden.”

Het Sinterklaasfeest, bingo’s, familiedagen aan het einde van het seizoen, pubquizzen, klaverjassen, het zogenoemde Boutrad: je kunt het zo gek nog niet bedenken of de supportersclub, die tien enthousiaste bestuursleden telt, organiseert het wel. “Bingo hebben we voor zowel kinderen als volwassenen”, vervolgt Van der Linden, die zelf bij Smitshoek begon, als jeugdlid zes jaar voor BVV Barendrecht uitkwam, later weer bij Smitshoek aanmeerde, de selectie haalde later voor vriendenteams en het veteranenelftal uitkwam. “De pubquiz is ook een enorm succes geworden. Die doen we drie keer per jaar en dan hebben we wel 25 teams in de kantine. Iedereen is welkom, ook mensen van buitenaf. Daarom hebben we er ook voor gekozen om een algemene quiz te maken. In het begin was het puur een voetbalquiz, maar we wilden een zo breed mogelijk publiek aanspreken. Het zijn ongelooflijk gezellige avonden altijd. En heel goed voor de kantine-omzet natuurlijk.”

Van der Linden is bevriend met Arjan Sloof, die al langere tijd deel uitmaakt van het bestuur van de supportersvereniging. Omdat eerstgenoemde geregeld stukjes schreef over de verrichtingen van zijn eigen team, leek het Sloof een goed idee dat hij ook in het bestuur kwam en PR-taken op zich zou nemen. “Ik ben er nu anderhalf jaar bij en vind het erg leuk. Ik vind het eigenlijk vanzelfsprekend om wat voor mijn voetbalvereniging te doen. Als je met z’n allen lid bent van een club, moet je er samen wat van proberen te maken. Ik vind het mooi om te horen wanneer supporters blij zijn met wat we voor ze organiseren. We horen soms wel dat ze het waarderen wat we doen.”

Het Boutrad komt aan de orde. Het is een wat vreemde naam wellicht, maar Van der Linden, die in het dagelijks leven teamleider is bij Lashing Service B.V, een bedrijf dat scheepsladingen verzet,  verschaft graag toelichting. “Dat is een Rad van Avontuur waarmee je lekker eten kunt winnen. Kip, kalkoen, een fijne fles wijn. Die naam Boutrad is natuurlijk voortgekomen uit de kip, dat is wel duidelijk denk ik. Voor ons is het inmiddels een heel normale naam geworden, maar anderen moeten er vaak om lachen.”

Van der Linden wil benadrukken dat ook de kinderen die bij Smitshoek spelen hun graantje meepikken. Voor heel wat jonge jochies en meiden is het een grote eer om Pupil van de Week te zijn wanneer het eerste een mooie hoofdklassewedstrijd tegen pak ‘m beet ARC of Rijnvogels speelt. “En sinds een tijdje hebben we ook ‘Forza Smitshoek’. Dan komen drie jeugdteams met kinderen van acht, negen en tien jaar het veld op als het eerste speelt. Ze nemen dan ook penalty’s op de reservekeeper en het publiek vindt dat erg leuk. We grijpen alles aan om van het voetbal een feestje te maken.”

Klik op Smitshoek voor meer artikelen over de club
Klik op Smitshoek voor meer informatie over de club

Jeugd Vriendenschaar volop in ontwikkeling

CVV Vriendenschaar heeft de jeugdopleiding op de schop genomen. Onder leiding van hoofd jeugdopleidingen Tim Copper en zijn rechterhand Wim Kuizenga is een begin gemaakt met een nieuwe aanpak. “We staan pas aan het begin van het proces.”

Copper (38) kent de club door en door. Hij groeide er op als jong voetballertje, haalde er het eerste elftal en dook weer later op als trainer van de D1, B1, A1, het tweede seniorenelftal en als assistent-trainer van de hoofdmacht. Omdat hij de club goed kent, kan hij wat makkelijker kritiek geven op zaken die in het verleden minder goed geregeld waren. “Ik ga zeker niet zeggen dat we alles goed voor elkaar hebben. Zeker niet. We hebben juist een lange weg te gaan. We komen uit een situatie waarbij het ging zoals het ging. Daarin waren we als Vriendenschaar geen uitzondering, want bij veel clubs was dat zo. We hebben nu een duidelijk beleid voor ogen, maar weten tegelijkertijd ook dat het tijd kost om dat beleid uit te voeren.”

Copper wijst op het gelijke kansen-project van de KNVB, dat door Vriendenschaar is omarmd en als basis dient voor de jeugdopleiding. “In theorie betekent het dat je in de onderbouw anders selecteert dan voorheen. Je kijkt naar lengte, naar ontwikkeling, maar ook naar beleving en passie.  Doel is, de naam zegt het al, om ieder voetballertje dezelfde kansen te geven en dat aan ieder jongetje of meisjes dezelfde voetbalstof wordt aangeboden.”

“Daar zijn we twee seizoenen geleden mee begonnen. Omdat het een andere benadering is, zijn we met de jongste teams, JO8 en JO9, gestart. Voor de oudere jeugd is het te verwarrend als je het in hogere leeftijdscategorieën ook meteen zou inpassen.”

Copper constateerde echter dat de invoering van het nieuwe beleid nogal wat gevolgen had voor het kader. “Er werd ineens veel meer gevraagd van de trainers. Dat we te weinig goed geschoolde trainers hadden kwam meteen aan de oppervlakte. We zijn een erkend leerbedrijf en hebben veel stagiaires lopen, maar dat alleen is natuurlijk niet de oplossing. De club moet ook investeren in opleidingen en heeft dat ook ingezien.

Copper kreeg als hoofd jeugdopleiding veel op het bordje. “Ik bemoei me niet alleen met de jeugd, maar ook met de onder 23 en de senioren. Dat is prima, maar voor één man gewoon niet te doen, zeker als je als club iets wil opzetten.”

Met Wim Huizenga, die technisch coördinator is van de onderbouw, als rechterhand wordt werk gemaakt van de invoering van het nieuwe trainen. “Wim is de man die de trainers moet overtuigen en meenemen in de nieuwe manier van denken. Dat heeft tijd nodig.”

Tegelijkertijd is het volgens Copper ook belangrijk dat er een duidelijke lijn komt voor de midden- en onderbouw. “Dan heb ik vooral over de omgang. Kinderen zijn veel gebekter dan pak ‘m beet tien, vijftien jaar geleden. Als club hebben we ook wel een idee hoe we daar mee om willen gaan.”

Ondertussen knoopt Copper ook relaties aan met andere verenigingen in Culemborg. “Als club hebben we het lokale sportakkoord ondertekend. Ik zie dat akkoord als kansen voor verbinding. Daarvan profiteren we nu al volop. Onze voetballertjes krijgen val- en preventieles bij judo en looptraining bij de atletiekvereniging. Dat willen we verder uitbouwen. Er zijn ook al contacten met de plaatselijke crossfit.”

Klik op Vriendenschaar voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Vriendenschaar voor meer informatie over de club.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.