Pagina 514 – VoetbalJournaal

In gesprek met Gijs Boot van vv Internos

vv Internos

-

14 oktober 2022

In gesprek met Gijs Boot van vv Internos

Vandaag gaan we in gesprek met Gijs Boot, een 21-jarige aanvaller van VV Internos. Boot is recentelijk afgestudeerd van de opleiding SPECO Sportmarketing aan de Fontys Economische school in Tilburg. Hij speelt al zijn hele leven bij vv Internos en is opzoek naar een marketingfunctie om zijn werkleven om zijn werkleven te beginnen.

Gijs is dus al zijn hele leven verbonden aan Internos. Hij is naast speler ook nog eens coach en trainer geweest voor een aantal jaar. ‘’Dit was bij mijn opgerichte vriendenteam. Ik haal er enorm veel plezier uit om zaken te organiseren en dingen te ondernemen. Zo heb ik met mijn eigen team een (shirt)sponsordeal gesloten met ons favoriete café in Breda. Dit is een voorbeeld van een van mijn eigenschappen die ik toepas binnen mijn werkveld. Mijn carrière is op vijfjarige leeftijd begonnen in de kabouters. Vervolgens is Gijs naar de E3 gegaan. Hierna heb ik in de D7, D3, C6, C3, B3 en de B2 gespeeld. Mijn jeugdjaren sloot ik af bij de JO19-3 & 2. Hier heb ik al mijn vrienden uit de jeugd en huidige teamgenoten bij elkaar geroepen om een vriendenteam op te richten.

Het vriendenteam liep niet zoals gehoopt. Het waren twee enorm leuke seizoenen, maar voor de coaches te veel geregel en gezeik in ruil voor de waardering die we kregen. Het coachen van vrienden gaat vaak goed, maar soms gaat het wrijven. Ze waarderen of zien de moeite die je in het team steekt niet.‘’

Na dat dit vriendenteam toch niet is geworden wat Boot voor ogen had is hij bij een ander team meegaan doen. ‘’Tijdens mijn periode in dit vriendenteam heb ik een aantal keer meegedaan met een ander team. Alles was hier goed geregeld en niemand gaf onnodig commentaar. Ik heb toen met mijn compagnon besloten om een einde te maken aan het vriendenteam. De derde helft met dit team was altijd erg leuk, maar ik kon geen plezier meer halen uit de trainingen en wedstrijden. Momenteel ben ik erg gelukkig bij zaterdag 7 met de oudere garde. Het huidige seizoen gaat goed. We hebben nog maar één wedstrijd gespeeld, deze eindigde in een gelijkspel. Ik heb gelukkig wel mijn eerste doelpunt kunnen maken. Ik ben erop gebrand om de eerst volgende wedstrijd nog meer doelpunten te maken en het team te helpen naar de overwinning.’’

We wilde ook weten of er in de carrière van de 21-jarige nog hoogte- en dieptepunten zijn. ‘’Ik heb gelukkig weinig dieptepunten meegemaakt. Af en toe heb ik een lichte blessure opgelopen, zoals groeipijn en een verrekte lies. De COVID-19 periode was het zwaarst, omdat je lang uit de rit bent en telkens weer de hoop krijgt dat je het veld op mag. Voor mij als fanatiek voetballer is het erg pijnlijk om een wedstrijd te bekijken vanaf de zijkant. Het liefst wil ik meteen in mijn tenue het veld opstormen. Maar als je een blessure hebt gaat dat natuurlijk niet. Gelukkig ben ik niet zo blessuregevoelig. Een hoogtepunt voor mij was wel dat ik op de tweede plaats ben geëindigd als topscorer van de hele vereniging. In de jeugdjaren heb ik meestal als linksbuiten veel balletjes in het net geschoten. Dit heb ik wel als hoogtepunt ervaren.’’

Daarnaast ging Gijs in op de vraag wat voetbal zo belangrijk voor hem maakt. ‘’Het is een uitlaatklep voor alle mogelijke emoties! Als je vrolijk bent, kun je een lekker potje gaan voetballen. Ben je gefrustreerd , raak je extra gemotiveerd om beter en harder te spelen. Als je een mindere dag/periode hebt, kun je jezelf ook in alle rust op het veld begeven.’’

Tot slot vroegen we aan de aanvaller hoe hij het huidige seizoen voor zich ziet. ‘’Het seizoen is voor ons team nog maar net begonnen, maar ik heb er alle vertrouwen in. Door de komst van de jongere garde in het senioren team heb ik er vertrouwen in dat er vers bloed gebracht kan worden. Er zit nu meer loopvermogen en snelheid in de ploeg. Als we eenmaal op elkaar ingespeeld zijn, heb ik er vertrouwen in dat we met dit team kampioen kunnen worden’’, sluit Gijs Boot af.

Klik op vv Internos voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Internos voor meer informatie over de club.

Voetbalschool TIC groeit steeds verder en komt met TIC Sports

TIC Sports

-

14 oktober 2022

0

Voetbalschool TIC groeit steeds verder en komt met TIC Sports

Dat ze bij Voetbalschool TIC vele jonge voetballers helpen met hun voetbalontwikkeling dat was al bekend. Het team met jonge en enthousiaste jongens wil graag verder dan dat en is daarom hun gloednieuwe concept gestart: TIC Sports. Een verbreed aanbod aan sportactiviteiten voor zowel jong en oud.

Ruim 6 jaar geleden startte TIC met een eigen voetbalschool in Roosendaal. Eerst begonnen met enkel trainingen en clinics, maar momenteel enorm gegroeid met voetbalkampen, voetbalvakanties, clinics op clubs en nog veel meer! Inmiddels hebben al vele jonge voetballers en voetballertjes kennis gemaakt met de Voetbalschool. Ondanks de enorme passie voor voetbal willen Gijs, Yorben en Quinten graag meer dan alleen de voetbalschool. Vandaar ontstond al snel het idee TIC Sports, waar ze de afgelopen maanden hard aan gewerkt hebben samen.

“We zijn meer dan alleen voetbal,” luidt eigenlijk de slogan van TIC Sports. Het team was al actief op scholen met gymlessen en activiteiten op sportdagen en op de naschoolse opvang. Als het aan de mannen ligt, willen ze dit graag nog verder gaan uitbreiden in de toekomst. Ook met hun onderdeel TIC Toernooien blijft de organisatie alleen maar groeien. Zowel indoor als outdoor toernooien worden georganiseerd, maar ook het jaarlijkse bedrijventoernooi was dit jaar een enorm succes en zal terugkeren in juli 2023. De mannen verklappen zelfs al een preview voor in 2023, namelijk het horecatoernooi, waarmee ze enorm willen uitpakken voor alle horeca in Roosendaal en omgeving.

Met TIC Sports wordt het aanbod aan sportieve activiteiten nog verder vergroot en verbreed. Wie nog op zoek is naar een gaaf bedrijfsuitje of familie-uitje kan ook perfect terecht bij TIC Sports in Roosendaal. In teams worden er verschillende sportieve spellen, funspellen, samenwerkingsspellen en denkspellen gespeeld. Tussendoor en na afloop kunnen de vriendengroepen of families genieten van diverse heerlijke hapjes en drankjes.

Ook aan de jongere doelgroep is gedacht! Ben je jarig? Dan vier je dat ook gewoon bij TIC Sports. Met een groot aanbod aan verschillende feestjes, bezorgen de mannen een te gekke middag voor alle kinderen. Kids kunnen elkaar uitdagen bij een echt Robin Hood feestje, een balsportfeestje, een teambuildingsfeestje of natuurlijk het originele voetbalfeestje.

Link website: https://www.ticsports.nl/
Klik op TIC Sports voor de laatste artikelen over de club.

De dames van DSS’14 VR1 trainen op een hoger niveau

DSS 14

-

14 oktober 2022

0

De dames van DSS’14 VR1 trainen op een hoger niveau

Vandaag spreken we met Marleen van Rekum van DSS’14 Dames 1. Marleen voetbalt al sinds haar elfde, ongeveer de D’tjes. Zij speelde op haar vijftiende voor het eerst mee met de dames 1. Vanaf haar zeventiende of achttiende speelt ze vast in Dames 1. Vandaag vertelt ze meer over haar elftal en ervaringen.

Marleen is iemand die zowel binnen de lijnen als buiten de lijnen aanwezig is. ‘’Ik vind het belangrijk dat we een echt team zijn en dat er altijd een positieve sfeer heerst. Ik probeer de sfeer altijd te stimuleren of te handhave.’’ Vervolgens wilde we weten hoe dit team is ontstaan. ‘’Dit is een team wat al vanaf de E’tjes samenspeelt met her en der wat wisselingen qua speelsters. Ik ben er via schoolvoetbal, wat ik in groep 7 deed, ingerold. Ook mijn zusje voetbalde al langer en speelt nog steeds in dit team. We hebben meerdere zussen in het team waaronder dus ik en mijn zusje, maar ook Merit en Lene en Annabel met haar schoonzus Marieke.’’

Naast deze vele zus-zus banden wilde we weten wat er nog meer uniek is aan dit elftal. ‘’Wat ons team bijzonder maakt is dat veel mensen elkaar vanaf groep 1 en 2 of zelfs de peuterspeelzaal al kennen. We komen veelal uit Varik/Heesselt en hebben bij elkaar op de basisschool gezeten. Tijdens de fusie zijn er natuurlijk speelsters bijgekomen, maar dit was een heel fijn beloop. We zijn een team dat speelt in de vijfde klasse, dus je zou denken, die geven er weinig om. Niets is minder waar. We hebben sinds een aantal seizoenen een nieuwe trainer en sindsdien gaat het teamgevoel en de kwaliteit van het voetbal erg omhoog. We zijn een fanatiek team, maar gaan een feestje ook zeker niet uit de weg. In onze omgeving zijn veel tentfeesten, hier is dan meestal 75% van ons team ook aanwezig. Dit zorgt vaak voor leuke verhalen.’’

Met deze nieuwe trainer is het niveau van de trainingen ook omhoog gegaan. We wilde weten hoe deze trainingen er nu uitzien. ‘’Wij trainen twee keer per week, op dinsdag en donderdag en als we geen wedstrijd hebben ook op zondag. Op de dinsdag staat voornamelijk conditietraining op het programma. Daarnaast doen we verschillende loopvormen, techniektraining, pass-trap oefeningen en verschillende positiespelletjes. Op donderdag gaat het voornamelijk om de wedstrijdvoorbereiding. Standaardoefeningen zoals corners komen veel naar voren. Lekker veel partijen waarbij we soms de focus leggen op de aanval en soms meer op het verdedigen. De keepster heeft donderdag haar keepertraining waarna ze aansluit bij onze training. We doen ook veel aan afwerken op donderdag. Als we op zondag trainen dan doen we een combinatie van beide trainingsdagen.’’

Verder wilde we het gaan hebben over kleurrijke figuren binnen het team. ‘’het leuke is dat iedereen voor de gezelligheid zorgt, dus iedereen is eigenlijk de lolbroek. Sommige hebben wel een bijrol. Danique en Merit zijn de fanatiekelingen tevens ook aanvoerder en vice-aanvoerder. Merit is dan nog soms wel te laat en als je vraagt waarom is dat de schuld van haar zusje/teamgenoot Lene. Om Lene te bereiken kun je beter langskomen, want die reageert niet (snel) op haar berichtjes. Ze is er pas net achter gekomen dat we een Instagram hebben met het team terwijl die al in februari is opgezet. Annabel is altijd aanwezig. En Danique en Marleen douchen te lang.
Daarnaast is Michelle ‘mevrouw haarlak’ en Esmee C. Zorgt ervoor dat we altijd naar de leukste feestjes gaan, dan weet Ashley ons te overtuigen om ook mee te gaan. Marleen is trouwens ook vaak DJ, dit wordt niet door iedereen gewaardeerd, he danique? Sterre is kapster in opleiding en verzorgt de haren van ons als er een vlecht moet worden gemaakt. De jonkies, Sanne en Femke, zijn ook zeker niet de stilste. Verder is er altijd iemand in een team die zijn/haar sokken of schoenen vergeet. Dit is bij ons Myrthe. Gelukkig willen haar ouders deze nog vaak naleveren. Iris kan wegens gezondheidsredenen nu niet voetballen, maar wanneer ze hier wel toe in staat is, is ze langs de lijn te vinden om ons aan te moedigen.

we hoorde dat dit team veel met elkaar optrekt. Daarom wilde ook weten of dit team nog buiten het veld andere leuke activiteiten onderneemt. ‘’We gaan vaak naar leuke feestjes, zoals tentfeesten. Wij gaan ook 22 oktober met het team naar een Halloweenfeest van Smèrrig in de Brabanthallen. Ook vieren we jaarlijks Sinterklaas, hebben we een seizoen-afsluiting met barbecue. Ook organiseren we soms een feest op de club voor senioren elftallen. Verder hebben we wel eens glow in the dark voetbal gedaan, hilarisch. We zijn een team dat zowel op feestjes als op het veld erg fanatiek is.’’

Tot slot vroegen we naar ambities van dit elftal. ‘’We zijn dit jaar goed op weg naar een top 3 positie in onze competitie. We staan op dit moment eerste. Echter moet ik erbij vermelden dat de tweede in de competitie een wedstrijd minder heeft gespeeld. Maar een top drie klassering zou leuk zijn. We hopen op weinig blessureleed en nog meer leuke uitjes met het team. Tenslotte hopen we dat onze trainer blijft en dat we verder komen in het beker toernooi’’, sluiten de dames af.

Klik op DSS’14 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op DSS’14 voor meer informatie over de club.

Van der Velde levert vakwerk af bij afscheid

vv Nieuw Lekkerland

-

14 oktober 2022

0

Van der Velde levert vakwerk af bij afscheid

In de schaduw van het eerste team binnen een vereniging gebeuren soms mooie dingen. Dat was het afgelopen seizoen zeker het geval bij het tweede elftal van Nieuw-Lekkerland, dat het jaar tot het maximale rekte om uiteindelijk de promotie naar de reserve eerste klasse te kunnen vieren na een grillige tweekamp met Groote Lindt 2.

NIEUW-LEKKERLAND
De succesvolle afronding van een opwindend seizoen was een mooi afscheid voor René van der Velde, de trainer van het tweede van ‘Lekkerland’ die naar PPSC is vertrokken. Van der Velde, die in Sander van Andel zijn opvolger heeft gekregen, kreeg dan ook terecht lof voor het verrichte werk met de ‘mannen achter het eerste’.

In zijn dankwoord sprak de toch geëmotioneerde trainer zijn waardering uit voor de afgelopen jaren. Vooral voor de manier waarop de laatste periodetitel werd gewonnen. En vervolgens de promotie naar de reserve eerste klasse werd behaald. Daarbij gingen de gedachten van Van der Velde terug naar die memorabele zaterdag op sportpark Bakestein in Zwijndrecht, waar de tweede keus van Nieuw-Lekkerland een solide lijkende 2-0 voorsprong uit de heenwedstrijd over de streep moest zien te trekken.

Van een routineklus bleek uiteindelijk geen sprake. In een zinderende wedstrijd sloeg ‘De Lindt’ keihard toe met drie treffers. Zo stonden de Zwijndrechters aan de goede kant van de score over twee wedstrijden gezien. Assistent-trainer Rudi van der Wulp had in de tussentijd ook al rood gezien. Door twee treffers van Damiën Buwalda en een laatste wapenfeit van invaller Theo Metz werd de 3-0 achterstand nog omgedraaid. Het werd een 5-3 overwinning, waardoor ‘Lekkerland’ over twee duels toch duidelijk de sterkste van de twee ploegen was.

Na het behalen van de nacompetitieplek in het hol van de leeuw, bij de grote rivaal De Zwerver in Kinderdijk, en het gewonnen tweeluik tegen Groote Lindt kon afscheidnemer René van der Velde niet meer stuk in Nieuw-Lekkerland. De selectie was in de overschrijving periode nogal onderhevig aan mutaties. Het is straks de vraag wat het tweede team in de nieuwe omgeving van de reserve eerste klasse kan uitrichten.

Klik op vv Nieuw-Lekkerland voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Nieuw-Lekkerland voor meer informatie over de club.

Margaret de Geus: ‘Voetbal is natuurlijk geen balletdansen’

NTVV

-

13 oktober 2022

0

Margaret de Geus: ‘Voetbal is natuurlijk geen balletdansen’

Na een periode van afwezigheid, keerde Margaret de Geus drie jaar geleden weer terug bij NTVV. En toen ze haar vroegen zich in te zetten voor het damesvoetbal, had de oud-speelster maar weinig bedenktijd nodig. “Het is gewoon zonde als het er niet is.”

Zelf gevoetbald en een jaar of twintig betrokken bij NTVV. Voor de 37-jarige De Geus is er eigenlijk maar één vereniging. “Mijn hart ligt gewoon bij die club, dan kom je vanzelf weer een keer terug.” En dus wisten ze haar meteen weer te vinden, lacht ze. “Op dat moment waren ze bezig met een damesteam, dus vroegen ze aan mij: Wil jij dat doen?” Haar antwoord was duidelijk. “Dat leek me meteen heel leuk. Het is gewoon zonde als het er niet is.” En dus is De Geus, naast bestuurslid, ook alweer drie seizoenen actief als leidster. Een veelomvattende taak. “Aanwezig tijdens de trainingen, als een soort assistent en op zaterdag coach ik de wedstrijden. En daarnaast is het dingen regelen, van alles eromheen.” Veel werk, maar met alle liefde. “Een damesteam zorgt gewoon voor een andere dynamiek binnen een vereniging. Het maakt de sport inclusief. En het belangrijkste? Het spelletje blijft gewoon tof.”

Hardheid
Zelfs in haar eigen tijd, al ging het er toen heel anders aan toe dan nu. “Vroeger was het natuurlijk helemaal niet zo normaal dat een meisje ging voetballen, daar hoorde je ook nauwelijks iets over. Als kind was het bijna ‘not done’. Nu kijkt niemand daar meer van op.” Sterker nog, het werpt zelfs zijn vruchten af, merkt De Geus. “Meisjes beginnen eerder en spelen vaak langere tijd mee bij de jongens. Dan worden ze beter, maar ze krijgen er ook een bepaalde hardheid van. Dat is alleen maar goed. Voetbal is natuurlijk geen balletdansen, hè?” Ook qua aantallen doen ze bij NTVV hard hun best. “In de jeugd lopen veel meisjes, alleen ons damesteam is voorlopig nog een zevental. We hebben veertien dames, maar dat is niet genoeg voor een elftal. Al is dat voor over één of twee jaar wel onze ambitie.” Toch is De Geus, voor nu, meer dan tevreden. “Dat is heel veel voor een klein clubje. We proberen wel meiden te werven, maar dat is lastig. Ze komen niet zomaar uit een ander dorp.” De populariteit, merkt de leidster nog steeds. “De hype is misschien wel een beetje afgezwakt, maar de vorige successen van Oranje hebben het meidenvoetbal wel echt op de kaart gezet. Daar plukken ook wij de vruchten van.”

Stabiele plaats
En dus wordt er hard en serieus getraind, vertelt ze. “Vooral op techniek en balbehandeling. Veel meiden bij ons zijn beginnende voetballers, zitten maximaal drie jaar op voetbal, dan begin je bij de basistechniek.” Maar ook, presteren onder druk. “Als er een tegenstander op ze af komt, schieten ze vaak snel de bal weg. Juist dan moet je rustig blijven en goed kijken.” De Geus, zelf ook ooit fanatiek voetbalster, ziet een groot verschil met haar tijd in het veld. “Er is nu echt een eenheid binnen de vereniging, ze zijn onderdeel van de club. Toen waren de mannen en dames echt nog gescheiden, nu is het één grote vriendengroep.” Maar zoiets gaat absoluut niet vanzelf, heeft ze gemerkt. “Soms moet ik nog even goed mijn best doen om trainingspakken te krijgen, maar dan hebben ze aan mij de verkeerde. Leuk dat de mannen weer wat nieuws hebben, maar nu zijn wij aan de beurt. Dan is het ook binnen twee weken geregeld. De ‘oude rotten’ moeten daar af en toe nog een beetje aan wennen.” Al met al, zijn ze in Nieuwe-Tonge, meer dan op de goede weg. “Tuurlijk zou je willen groeien, maar de dames hebben nu een stabiele plaats binnen de club. En dat gaat bij iedereen steeds beter!”

Klik op NTVV voor de laatste artikelen over de club.
Klik op NTVV voor meer informatie over de club.

Van der Have rommelt lekker bij Stellendam

vv Stellendam

-

13 oktober 2022

0

Van der Have rommelt lekker bij Stellendam

Van het één kwam voor Jeroen van der Have het ander. Want wat hij bij Stellendam allemaal doet? Je kunt beter vragen wat niet. Maar de geboren Zeeuw doet het vrijwilligerswerk inmiddels alweer ruim twintig jaar met alle liefde en plezier. “Het is voor een goed doel, hè?”

De 56-jarige Van der Have moet zelf al meteen lachen. “Je begint als assistent. Dan is het: doe je nog even dit? En nog dat? Dan gaat het balletje rollen, haha!” Al klinkt dat in eerste instantie logischer, dan het daadwerkelijk is. “Ik kom eigenlijk van Renesse, daar heb ik ook altijd gevoetbald. Lange tijd werkte ik op een SRV-wagen, tot diegene een winkel kocht in Stellendam. Of ik niet met hem mee wilde.” Dat gebeurde en toen ging het snel. “Je leert mensen en een leuke vrouw kennen, inmiddels woon ik hier al 30 jaar.” Hij trapte zelf nog een balletje, maar zag zijn rol toch vooral buiten het veld. “Mijn zoon ging voetballen, al snel merkte ik dat het qua trainers nog niet zo lekker liep. Daar wilde ik graag bij helpen.” En als Van der Have zegt helpen, bedoelt hij ook echt helpen. “Ik werd jeugdtrainer, leider, scheidsrechter en zit nu in het ‘onderhoudsteam’.”

Enthousiasme
Dat alles met nog altijd evenveel plezier als vroeger. “Het is gewoon de sfeer bij de club, de jongens die er lopen. Zelf woon ik op drie minuten fietsen, dat is ideaal.” Jongens van vroeger, vertelt hij. “Die doen hier vaak ook wat, dan blijf je toch automatisch hangen.” Al is hij daar zelf misschien wel een klein beetje in door geschoten. “Ik doe eigenlijk alles wat er moet gebeuren. Tribunes schoonmaken, snoeiwerk, tegeltjes vernieuwen, noem maar op.” Alhoewel, alles? “Haha, elektrisch is niet zo mijn ding. Een lampje ophangen gaat nog, maar meer niet!” Ondanks het enthousiasme waarmee Van der Have praat over zijn ‘werk’, dacht hij een aantal seizoenen geleden toch echt aan stoppen. “Vier jaar geleden was dat, het werd allemaal iets te veel. Maar dan is er een trainersprobleem, blijf je toch nog een jaartje en uiteindelijk komt er daar steeds weer eentje bij. Nu zijn we er nog steeds.” Inmiddels als trainer van de JO16. “Je doet het ook voor die kinders. Het omgaan met ze, de spontaniteit en de wil om iets te leren. Dat is voor mij wel het belangrijkste, dat ze iets van je willen aannemen.” Voorlopig lukt dat best aardig. “Als je dan van ouders hoort dat ze weer lekker getraind hebben, dan is het voor mij goed. Daar gaat het toch om?”

Goed gevoel
Iedereen tevreden, dat sowieso wel een beetje zijn motto. En daar slaat hij soms best een beetje in door. “Af en toe word ik wel op mijn vingers getikt, dat ik te veel alleen doe. Maar als ik op tijd klaar ben met werken en ik weet dat er nog iets moet gebeuren, dan vlieg ik naar de voetbal.” Een makkelijke keuze. “Moet ik dan thuis op de bank gaan liggen? Dan kan ik toch beter lekker rommelen op de club. Dat geeft mij een goed gevoel.” Van stoppen moet de Van der Have dan ook voorlopig nog niks weten. “Ik roep al jaren dat ik minder ga doen, maar het is nog steeds heel leuk. Zolang ik het naar mijn zin heb, waarom niet.” Want de clubman geniet met volle teugen. “Eigenlijk van alles. Met die jongens langs het veld, toernooitjes of activiteiten organiseren, gewoon het sociale.” De vrijwilliger is dan ook bijna dagelijks op de club te vinden. “Zeker drie of vier dagen doordeweeks en altijd op zaterdag. Vanaf ‘s ochtends zeven, tot ‘s middags half twee. Dan vinden ze het thuis ook wel leuk als ik een keertje naar huis kom.” En dus kan een extra handje om te helpen, geen kwaad. “Ze doen het niet zomaar uit zichzelf, je moet het toch vaak vragen. Meestal zijn het dezelfde jongens en meisjes.” Toch begint het nieuwe seizoen bij hem alweer te kriebelen. “Als je dan die kinders hoort, krijg je er meteen weer zin in!”

Klik op vv Stellendam voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Stellendam voor meer informatie over de club.

Jeroen Snoek hoopt nog jaren actief te zijn als trainer bij RCD

rksv RCD

-

13 oktober 2022

0

Jeroen Snoek hoopt nog jaren actief te zijn als trainer bij RCD

Een aanhoudende blessure aan zijn knie zorgde ervoor dat Jeroen Snoek afgelopen seizoen moest stoppen als voetballer. Hierdoor kon hij wel weer het trainerschap oppakken wat hij erg leuk vindt. Dit seizoen is hij de trainer van RCD 2.

Carrièreverloop
Jeroen is op zijn vierde in de jeugd begonnen bij RCD. Dit deed hij bij de kabouters. ‘’Tot de C1 heb ik bij RCD gespeeld en toen ging ik naar OMC. Daar heb ik tot mijn achttiende gespeeld en daarna ben ik weer teruggegaan naar RCD.’’ Toen de speler negentien jaar was, begon hij als jeugdtrainer. Na vijf jaar moest hij helaas stoppen in verband met zijn werk. ‘’Doordat ik nu vanwege een blessure zelf gestopt ben met voetballen, heb ik in goed overleg het trainerschap weer opgepakt.’’

Ontstaan trainerscarrière
In de jeugd deed Snoek vaak mee met hogere elftallen. Op zijn zestiende mocht hij zelfs zijn debuut maken bij het eerste van OMC. ‘’RCD had al meerdere malen gevraagd of ik terug wilde komen. Toen Frank Zwakhals trainer werd bij RCD heb ik een goed gesprek met Frank gehad. Na het gesprek heb ik de keuze gemaakt om terug naar RCD te gaan. Ik ben in RCD 2 begonnen en na een aantal wedstrijden bij het tweede mocht ik naar het eerste, waar ik tot afgelopen seizoen heb gespeeld.’’ Afgelopen seizoen heeft Jeroen de voorbereiding en bekerwedstrijden nog meegedaan, maar daarna had hij te veel last van zijn knie en is hij gestopt met voetballen.

‘’Toen er een keer in een gesprek naar voren kwam dat de trainer van RCD 2 zou stoppen, werd er gevraagd of ik dat eventueel zag zitten. Ik heb toen twee gesprekken met Louis Larros gehad over het invullen van het trainerschap bij RCD 2. Ik was heel enthousiast en heb toen mijn ja woord gegeven.’’

Band met de club
Zoals al eerder is vermeld, is Snoek op zijn vierde begonnen bij RCD. Na een uitstapje bij OMC kwam die weer terug naar waar het begon: RCD. We wilde dus graag weten wat zijn band is met de club. ‘’RCD is een warme club, waar iedereen welkom is. Ik heb het hier heel erg naar mijn zin. RCD voelt als één grote familie en daarom doe ik nu graag iets terug voor RCD. Zo ben ik ondanks dat ik zelf niet meer speel nog altijd lekker bezig met voetbal.’’

Stukje initiatief
De trainer wil graag dat iedereen met plezier voetbalt en vanuit daar de resultaten positief zullen zijn. ‘’Ik wil dat door de manier van hoe ik met spelers bezig ben op de training, er een stukje eigen initiatief komt. Dat spelers ook zelf keuzes durven en leren maken. Het begin dat nu met RCD 2 gemaakt is dit seizoen, zou ik verder willen doorzetten. Op de training zal het niveau steeds hoger worden en dit wil ik uiteindelijk doortrekken naar de wedstrijden.’’

Blik op het huidige seizoen
De competitie is nu drie wedstrijden bezig en de trainer kijkt erg positief naar het seizoen. Ik denk dat de spelers al grote stappen gemaakt hebben. Nu moeten we er met elkaar voor zorgen dit vast te houden en dit door te ontwikkelen. Dit begint allemaal op de training en hoe de spelers dit vertalen naar de wedstrijd.’’

Blik op de toekomst
Jeroen hoopt nog vele jaren actief te zijn als trainer bij RCD. ‘’Waar dat in de toekomst naar toe gaat leiden, weet ik niet. Als trainer denk ik wel dat je de ambitie moet hebben om het hoogst haalbare te halen. Ik sta nog aan het begin. Ik kan nog veel leren en mijzelf door ontwikkelen.’’

Hoogte- en dieptepunten
We vroegen naar de hoogte- en dieptepunten van de oud-speler. ‘’Ik heb twee hele mooie momenten gehad. Toen ik bij OMC in het eerste speelde ben ik gepromoveerd met de club. Verder ben ik met RCD in het tweede jaar onder Frank Zwakhals kampioen geworden, uit bij Be Ready. Dit was een hele mooie ervaring en er was ook een mooi groot feest in de kantine.’’

‘’Mijn dieptepunt is toch dat ik afgelopen seizoen heb moeten besluiten dat ik ging stoppen met voetbal op 28-jarige leeftijd. Daaruit is wel naar voren gekomen dat ik nu trainer ben van RCD 2 en dat vind ik superleuk.’’

Persoonlijke doelen
Snoek wil zich graag blijven ontwikkelen als trainer en gaat voor het hoogst haalbare. ‘’Maar wat nu het belangrijkste is, is plezier hebben met RCD 2 en vanuit daar mijzelf door ontwikkelen tot een completere trainer.’’

Wat vindt u het leukste aan het trainersvak? Toelichting
Als laatste wilde we weten wat de trainer het allerleukste vindt aan het trainerschap. ‘’Het leukste vind ik om met de spelers aan de slag te gaan en elke speler op zijn eigen niveau beter te maken. En ik vind het ook een mooie uitdaging om er echt een team van te maken. Uit elke speler wil ik het hoogst haalbare halen, maar plezier vind ik toch het belangrijkste. Vanuit daar is al het andere mogelijk, maar als de spelers en de technische staf geen plezier hebben wordt dat lastig.’’

Wij wensen Jeroen Snoek veel succes dit seizoen!

Klik op RCD voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RCD voor meer informatie over de club.

Eefje van Haperen: ‘club meisje’ van DSE

vv DSE

-

13 oktober 2022

0

Eefje van Haperen: ‘club meisje’ van DSE

Eefje van Haperen is 25 jaar en werkt in het dagelijks leven als LO-docent in Roosendaal. Eefje van Haperen speelt dit seizoen negen jaar bij de damesselectie van DSE en heeft vanaf de C’tjes alle jeugd dameselftallen doorlopen bij DSE.

Carrière
Voordat Eefje van Haperen haar voetbalcarrière begon op twaalfjarige leeftijd, beoefende ze fanatiek de atletieksport. “Op de basisschool voetbalde ik veel in de pauzes, waar ik mijn passie voor voetbal heb ontdekt.” Nadat ze haar passie voor voetbal had ontdekt, schreef ze zich in bij DSE en begon ze met voetballen bij de D1 als spits. “Daarna was ik al gauw naar de meisjes overgestapt, waar ik de MD1, MC2, MC1, MB1 en MA1 heb doorlopen. Ons team was erg hecht en we voetbalden goed. Ook met ons meisjesteam kwamen we al uit in de hoofdklasse. Toen ik bij de meisjes A1 voetbalde, was de trainster van de Dames 1 heel betrokken bij de jeugd. We mochten met een aantal meiden vaak mee trainen en oefenwedstrijden spelen. Zo had ik mijn debuut bij het eerste gemaakt op veertienjarige leeftijd tijdens een oefenwedstrijd. Eén jaar later moesten we naar de senioren en moesten we een keuze maken: aansluiten bij Dames 1 of samen als team intact blijven en een seniorenteam vormen. Drie meiden, waaronder ik, kozen voor Dames 1. Op zestienjarige leeftijd sloot ik definitief aan bij de selectie. Al snel vond ik mijn vaste plek achterin het veld en sindsdien ben ik niet meer weggegaan. Dit jaar is mijn negende jaar in de damesselectie van DSE.”

Kampioenschap
Van Haperen heeft vele prestaties bereikt in haar carrière. Zo was ze met haar meisjes team meermaals kampioen geworden in de hoofdklasse. “Het mooiste kampioenschap was met MB1 tegen DEVO. DEVO was altijd al een geduchte concurrent en we moesten daar de kampioenswedstrijd spelen. Vuurwerk, rode kaarten en support van de damesselectie van DSE: deze wedstrijd had het allemaal. Uiteindelijk waren wij de winnaar en dit hebben we gevierd ook! Daarnaast blijft het meest bijzondere moment natuurlijk het kampioenschap van vorig seizoen. We wisten voorafgaand de wedstrijd van Buitenveldert al dat we kampioen waren, maar dit nam de druk niet weg. Ook daar wilden we winnen als kampioenen. 0-2 gewonnen en het feesten kon beginnen. Gelukkig hadden we vijf weken lang om te feesten (het seizoen duurde namelijk nog een aantal wedstrijden, dit hebben we dan ook gedaan. Ik heb een aantal maandagen best last van hoofdpijn gehad, haha! Het kampioenschap in de senioren hoofdklasse met deze groep meiden, was mijn mooiste voetbalmoment tot nu toe. Dat zijn momenten waarom ik ben begonnen met voetballen!”

Het best haalbare uit jezelf halen
De voetbalster is op twaalfjarige leeftijd begonnen met voetballen omdat ze het leuk vond. Toen had ze nog geen grote plannen met het voetbal. “We kregen (bij toeval) een team waarin echte vriendschappen werden gemaakt. Dit was voor mij reden genoeg om te blijven voetballen en dat was mijn drijfveer. Toen kwam er nog eens bij dat we een best hoog niveau aantikten. Door de toenmalige trainster van Dames 1 heb ik kennis leren maken met prestatievoetbal. Dat interesseerde me toch ook wel: het best haalbare uit jezelf halen. Ik denk dat ik het bovenstaande dit jaar heb bereikt: spelen op het allerhoogste amateurniveau van Nederland is toch wel het hoogst haalbare voor mij. Mijn doel dit jaar is om te blijven werken/trainen om een vaste waarde te blijven bij Dames 1.”

vv DSE
Op jonge leeftijd had Van Haperen de keuze tussen drie Etten-Leurse clubs: Internos, Unitas en DSE. “Internos was toen nog de grootste vereniging. DSE stond bekend voor het beste damesvoetbal, dus koos ik daarvoor. Daarnaast voetbalde mijn beste vriendinnetje Sharona hier ook, dus die keuze was snel gemaakt.”

De speelster voetbalt inmiddels al negen jaar bij de damesselectie van DSE. Het team is dan ook gaandeweg erg veranderd. “De ervaren dames zijn gestopt en we hebben nieuwe jonge meiden daarvoor in de plaats. Er komen ook steeds meer meiden van buitenaf bij ons voetballen. Dat maakt ons team erg divers. Onze drijfveer is echt de sfeer die er hangt. We doen heel veel met elkaar, binnen en buiten de voetbal. Dat resulteert in het feit dat we hard voor elkaar werken in het veld. We zijn bereid elkaars fouten goed te maken en vieren het ook echt samen als we de punten pakken. We draaien al een aantal jaren (met Dames 1) mee in de hoofdklasse, maar vorig jaar zijn we voor het eerst kampioen geworden. Promotie naar de topklasse was zo’n ervaring voor een club als DSE. Dit gevoel was voor mij, als kleine ‘club meisje’ echt heel speciaal. Nu doen we het goed. We hebben een selectie en een nieuwe trainer. We werken hard en willen dolgraag laten zien wat we kunnen in de huidige topklasse. Elke wedstrijd is een nieuwe finale en deze pakken we met alle energie/inzet aan!”

Van Haperen verwacht dat ze samen met de ploeg mee kan in de topklasse. “Met onze energie, drijfveer en kwaliteiten kan dat zeker. We zijn een stug team en staan verdedigend als een huis. Aanvallend hebben we veel kwaliteit en zijn nu aan het uitzoeken hoe we dit het beste in kunnen zetten. Zoals eerder aangegeven: elke wedstrijd is een finale en finales proberen we te winnen. We hebben de eerste graadmeting al gehad: FC Eindhoven (de nummer drie van vorig seizoen). Een nipt verlies, maar we zijn tevreden het veld afgestapt. We hebben in de wedstrijd daarna drie punten gepakt door mooi, effectief voetbal. In eerste instantie is ons doel handhaving in de topklasse, maar we gaan natuurlijk altijd voor het hoogst haalbare. Ik ben benieuwd waar we eindigen!”

Wij wensen Eefje van Haperen veel succes dit seizoen!

Klik op vv DSE voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv DSE voor meer informatie over de club.

Timo krijgt nieuwe nier en documentaire

SVS

-

13 oktober 2022

0

Timo van der Well werd in zijn jonge leven geconfronteerd met ernstig nierfalen. Voetballen in de JO17-1 van SVS is zijn uitlaatklep. Er is hoop op een betere toekomst, met de nier van zijn vader die jarenlang bij de Capelse club zijn trainer was.

‘Bij de 8-jarige Timo, Formule 1-fan, voetballer en Feyenoord-supporter in hart en nieren, laten juist zijn nieren hem ernstig in de steek. Op zijn 12^e stopt ook zijn blaas ermee. Inmiddels is Timo 15 jaar en niemand kan hem beter maken. Van samen met zijn vader trainen en juichen op het voetbalveld naar moedig zijn in het Sophia Kinderziekenhuis. Timo heeft een nieuwe nier nodig.’ Met deze tekst zijn Timo’s vader Joeri van der Well en Marjolein Hogendoorn-Hagenaar een crowdfundingsactie gestart. Ze willen geld inzamelen voor een speciaal doel: Operatie Timo, de documentaire.

“Timo”, zo zegt zijn vader, “leeft twee parallelle levens. De ene is zo normaal mogelijk, want aan de buitenkant zie je niet dat hij zo ziek is. De andere is echter zijn onzichtbare ‘medische’ leven wat zich afspeelt in de ziekenhuizen, met allerlei medicatie, injecties, verdwenen eetlust, vermoeidheid en dagelijkse katheterisatiezorg.”

Dat Timo nog speler is van de JO17-1 mag best verwonderlijk worden genoemd. Met een nierfunctie van tien procent voetbalt hij niet met één, maar drie rugzakken op. “Zo kwaad en zo goed het kan, doet hij mee”, zegt zijn vader. “Zijn ziektebeeld kenmerkt zich door betere en minder fasen. Dat betekent ook dat hij af en aan kan spelen. Soms is dat een paar minuten of zoals onlangs 55 minuten.”

“De trainers willen hem graag bij de JO17-1 hebben. Zijn goede traptechniek en overzicht houdt hem op de been. Conditioneel is hij natuurlijk veel minder met nieren die nauwelijks werken. Hij zal het lastig krijgen tegen een robuuste middenvelder of bewegende spits. Hij kon van de club ook kiezen voor de JO17-2, maar dat heeft hij zelf niet gedaan.” Zijn vader was jarenlang jeugdtrainer van SVS. “Dat heb ik gedaan tot 2020. Toen ging het nog slechter met Timo. Toen hij er niet bij was en ik een voorpraatje hield, brak ik. Ik kon het niet, zelf op de voetbal zijn, terwijl Timo thuis zat.”

Zijn steeds slechter wordende nieren hebben een enorme impact op het jonge leven van Timo. “Mentaal is het ook zwaar”, zegt zijn vader. “Het is lastig voor hem om zich te uiten. Ik heb geen idee hoe ik er op kwam, maar toen we een keer in de auto zaten met zijn tweeën kwam een documentaire ter sprake. Ik merkte dat Timo dat wel zag zitten. Het is zijn manier van uiten en hij heeft zelf ook aangegeven dat hij het belangrijk vindt om andere kinderen met nierziekte te inspireren.”

Inmiddels is een professioneel documentairemaker in de arm genomen. “Het is de bedoeling dat Timo over een langere periode wordt gevolgd, tot en met de operatie, maar ook de periode daarna. We hopen ook het verschil in levenskwaliteit met een nieuwe nier zichtbaar te maken en daarmee nieuwe donoren te kunnen bereiken.” Die operatie geven Timo en zijn familie en vrienden nieuwe hoop op een betere toekomst. Hij krijgt een nier van zijn vader. Een complexe operatie die voor beiden niet zonder risico is. “Elke vader zou dat doen voor zijn kind. Dat was voor mij de vraag niet, de vraag was veel meer of het medisch kon.”

Doneren voor de documentaire kan via www.gofundme.com/operatietimo.

Klik op OperatieTimo voor meer informatie!
Volg @operatietimo op insta (en @operatietimo op Facebook) om alles te volgen!

Wij wensen Timo en zijn vader erg veel sterkte en succes in deze moeilijke tijd!

Het vriendenteam SJC 3 hoopt vaker kampioen te worden

vv SJC

-

13 oktober 2022

0

Het vriendenteam SJC 3 hoopt vaker kampioen te worden

Vandaag gaan we in gesprek met Thom Raaijmakers van SJC 3. Hij is al drie jaar aanvoerder van dit vriendenelftal, werkzaam in de accountancy en groot Feyenoord fan. Vandaag hebben we het over het elftal en zijn ervaringen.

Dit elftal is in 2018 ontstaan vanuit een vriendengroep die geen zin meer hadden om selectie te spelen. ‘’We hebben een echte zondagclub en wilden graag lekker op de zaterdag blijven voetballen. Door de jaren heen hebben er veel wijzigingen plaatsgevonden en zijn er van de originele groep nog een beperkt aantal overgebleven. Toch vinden we elk jaar weer nieuwe leden die ons team sportief komen versterken’’, zegt Thom.

We wilden weten waarom dit team zo uniek is. ‘’Wij zijn een vriendenteam die alles op eigen kracht regelen. In het oprichtingsjaar hadden we een trainer die alles regelde, maar die vertrok na het eerste seizoen. Sindsdien hebben we niet gezocht naar een vervanger en hebben we alles op eigen houtje gedaan. Zo hebben we zelf een sponsor benaderd en regelen we onze eigen uitjes. In december gaan we bijvoorbeeld naar de Amsterdam ArenA. Ook zijn we afgelopen jaar kampioen geworden waarbij het een groot feest geworden.’’

Verder bespreken we verschillende hoogte- en dieptepunten. ‘’Het hoogtepunt is toch wel het kampioensjaar 2021-2022. We zijn afgelopen jaar kampioen geworden en dat met een uitmuntend doelsaldo van 97 doelpunten. Ons dieptepunt was ook vorig jaar toen we de kampioenswedstrijd zouden spelen tegen FC Lisse op het hoofdveld van SJC. Hierbij hadden we alles geregeld. Een fotoshoot, DJ, ontbijt op de club, vuurwerk, champagne en een BBQ. Niets leek ons in de weg te staan om glorieus kampioen te worden. Echter het enige waar we geen invloed op hadden kwam niet opdagen, de tegenstander.
Volgens de regels konden er geen punten toegekend worden. We zijn die dag geen kampioen geworden en hebben we met circa 1.500 euro aan kosten moeten dealen. Er waren drie spelers vanuit het buitenland teruggevlogen om erbij te zijn om vervolgens dit mee te maken. We hebben deze wedstrijd wel moeten inhalen als seizoenafsluiter nadat we al kampioen waren. We waren echter wel gebrand om ze af te maken. Het werd 15-0 en dat voelde wel goed.”

We vroegen ons af of er binnen dit elftal ook nog kleurrijke figuren rondlopen. ‘’Binnen het team heeft iedereen in zekere zin zijn eigen rol en accepteren we veel van elkaar. Hierbij is Alex Mesker een persoon die met zijn gevatte opmerkingen vaak de gangmaker is. Echter moet die ook zorgen dat die er vaker bij is. De DJ binnen de kleedkamer varieert, maar vaak is dit de speler met de box (Cear van der Plas of Donny Rubingh). Soms gebeurt het nog weleens dat Mitch Paauw het overpakt (meestal na een overwinning). Verder hebben we geen echte uitschieters of kleurrijke figuren binnen ons team.’’ Het team sluit af met het uitspreken van hun ambitie dit seizoen. ‘’Wij hebben elk jaar de ambitie om kampioen te worden. Wij hopen dit voetbal team lang te kunnen volhouden en nog vaker kampioen te worden’’, sluit Raaijmakers af.

Klik op SJC voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SJC voor meer informatie over de club.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief