Home Blog Pagina 512

B.S.V Boeimeer 4 heeft bijzondere ambitie

Vandaag gaan we in gesprek met Erik van Biggelaar, aanvoerder van B.S.V Boeimeer 4. De 28-jarige begon bij Boeimeer als spits en heeft bij verschillende selectie teams gezeten. Momenteel speelt hij als linksback. Vandaag hebben we het meer over zijn elftal, B.S.V Boeimeer 4.

Het elftal is een aantal jaar geleden ontstaan. Een aantal jongens speelden in het eerste van Boeimeer en een ander deel speelde in de O19-1. ‘’Al jaren speelden we in verschillende selectieteams en we waren allemaal een beetje klaar met prestatievoetbal. In verband met school en werk lukte het vaak ook niet meer om twee keer per week te komen trainen. Daarom besloten we een vriendenteam te starten, waarbij we nog één keer in de week trainen. Op zaterdag trappen we gewoon gezellig een balletje met zijn allen.’’

Dit is een uniek elftal volgens de aanvoerder. Wij wilden weten wat dit elftal zo uniek maakt. ‘’Wat dit team uniek maakt is dat we vanaf de basisschool met elkaar bevriend zijn en nog steeds als een groep bij elkaar zijn. Tegenwoordig werkt bijna iedereen fulltime of volgt een studie in verschillende steden door het land. Nog steeds lukt het iedereen om op donderdagavond en zaterdag tijd vrij te maken om te voetballen. Daarbij blijven we altijd nog tot in de late uurtjes hangen in de kantine om een lekker pilsje te drinken.’’

Omdat dit team al jaren bestaat hebben ze veel meegemaakt samen. We vroegen naar hun hoogte- en dieptepunt. ‘’Ons dieptepunt is dat we tijdens corona met ruime afstand koploper waren in onze competitie. Helaas werd dat seizoen ongeldig verklaard en werden we daardoor helaas geen kampioen. Ons hoogtepunt is dat we vorig jaar wel kampioen zijn geworden. Zeven wedstrijden voor het einde stonden we nog tien punten achter op de nummer één. In deze wedstrijden hadden we nog onderlinge ontmoetingen met alle teams die boven ons stonden. Deze wedstrijden wonnen we allemaal. In de één na laatste wedstrijd werden we uitgerekend in een uitwedstrijd tegen de koploper kampioen.’’

Iedereen heeft binnen dit team ook en bijnaam vertelt Erik. ‘’Binnen ons team heeft iedereen een bijnaam. Zo heet de lolbroek inplaats van Sten, Chubby. Dat heeft voornamelijk met zijn lichaamsbouw te maken. Noah wordt ook wel nipje genoemd. Tijdens spelletjes in de kantine neemt hij als hij verliest geen volledige slokken, maar voornamelijk nipjes. We geven vaak aan dat hij dit niet moet doen. De zeurpiet van ons team is toch wel Jeroen. Hij krijgt het altijd voor elkaar om te zeuren op de scheidsrechter. Vaak ergeren we ons meer aan hem dan aan degene die vrijwillig bij ons een wedstrijd komt fluiten. Wij denken dat dit komt, omdat hij thuis de broek niet aanheeft en dat hij daarom in het weekend ook weleens fijn vindt om te zeuren op een ander.’’

Tenslotte hebben we het nog over de ambities van deze ploeg. ‘’Bij B.S.V Boeimeer zit ieder weekend op zaterdagmiddag en zondag een groep mannen die een hoop lol maken en bier drinken. Bij ons op de club staan zij bekend als ‘de vuile hoek’. Zij hebben hun vaste plek in de kantine. Op donderdagavond zitten wij vaak aan deze tafel, maar in het weekend staan we deze plek altijd af aan de legendes van deze club. Wij hebben niet meer echt sportieve ambities met ons elftal. We hebben het er regelmatig over dat we over een jaar of twintig de taak van deze mannen willen overnemen en dat wij dan ‘de vuile hoek’ worden’’, sluiten de mannen af.

Klik op B.S.V Boeimeer voor de laatste artikelen over de club.
Klik op B.S.V Boeimeer voor meer informatie over de club.

Gedenkwaardig jubileumjaar voor Drechtstreek zit erop

De Papendrechtse voetbalvereniging Drechtstreek vierde dit jaar op uitbundige wijze het 75-jarig jubileum. De degradatie van de hoofdmacht naar de derde klasse ten spijt, was het genieten in de Oostpolder.

PAPENDRECHT
De aanleg van het nieuwe kunstgrasveld is eigenlijk het laatste jubileumgeschenk dat straks zal herinneren aan een daverend jaar 2022 waarin de Papendrechtse voetbalvereniging op uitgebreid stilstond bij een fraaie mijlpaal in de clubgeschiedenis. Op het sportieve vlak was de terugval van het door Paul Koster getrainde eerste team natuurlijk een grote deceptie. Streefkerk, dat zich uiteindelijk zou kronen tot tweedeklasser door na strafschoppen af te rekenen met Arkel, gooide het valluik voor de blauw-witten wagenwijd open en bevestigde zo de afzink. En die sportieve domper viel ook nog eens samen met de geplande festiviteiten van het 75-jarig jubileum die toch op grootse wijze doorgang vonden.

Eind mei was het startsein voor de festiviteiten al gegeven met de wedstrijd tussen de Drechtstreek Legends en de Sparta Legends. De Rotterdamse cracks, met spelers als Edouard Duplan, Dave van der Meer, Nourdin Boukhari, Geert Arend Roorda en ex-international Adri van Tiggelen in de gelederen, lieten er geen gras over groeien en wonnen met 14-1. Waarbij Robin Schippers met zijn treffer de eer redde voor de legendarische spelers uit het Drechtstreek-verleden.

En dat was pas het begin van een prachtig rijtje festiviteiten, dat verder gelardeerd was met een voetbalkamp voor de jeugd van O10 tot en met O13, twee feestavonden waarbij het spreekwoordelijke dak er bijna afging en een door het team ‘Lekkur’ gewonnen 7×7-toernooi dat eveneens een succes bleek. Het geweldige verloop van het eindfeest was voor preses Steven Wierckx reden om met lof te strooien: ,,Ik realiseer me dat we dit nooit hadden gekund zonder de hulp van zovéél vrijwilligers op het feest, dus iedereen, die bardienst draaide, de veiligheid bewaakte, de kaartcontrole verrichtte, de artiesten begeleidde, het festivalterrein opbouwde (en afbrak), die muntjes verkocht, die de EHBO-post bemenste, in alle voorbereidingen hielp, die materiaal leverde, die sponsorde, of op wat voor manier dan ook betrokken is geweest: grote dank.’’

Na het 50-jarig jubileum, dat dankzij het optreden van Golden Earring een geweldige happening was, is het 25 jaar later opnieuw een en al gedenkwaardigheid. De ingebruikname van het nieuwe kunstgrasveld is wat dat betreft ook een fraai souvenir dat aan het mijlpaaljaar 2022 zal doen herinneren.

Klik op Drechtstreek voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Drechtstreek voor meer informatie over de club.

Verslag Victoria’04-Rozenburg

Tegen het nog ongeslagen Rozenburg wist Victoria’04 de snel 1-0 verkregen
voorsprong niet vast te houden. Kort voor de rust kwamen de bezoekers terug
tot 1-1. In de tweede helft kwam geen verandering in de gelijke stand.

Victoria’04 kwam sterk uit de startblokken. Rozenburg verweerde zich bekwaam,
waardoor het spel over en weer golfde. Beide teams deden nauwelijks voor elkaar
onder. Het hardwerkende Victoria’04 bleef jagen op succes, dat na 10 minuten
werd verzilverd. Nailey Girigorie werd de diepte ingestuurd door Kars Martin. De
snelle spits bereikte met een breedtepass de vrijstaande Jordi de Kimpe, die
beheerst afrondde: 1-0. Een goed combinerend Victoria’04 kwam nog een paar keer
gevaarlijk door, maar voor het doel van Rozenburg strandden de pogingen van Kars
Martin, Lars Kortleven en Nailey Girigorie vroegtijdig. Aan de overzijde hield de
verdediging van Victoria’04 het slot op de deur. Dat echter kort voor de pauze werd
verbroken. Rozenburg profiteerde van een slecht weggewerkte bal door deze in één
tijd tot een doelpunt te transformeren. Op de keiharde uithaal moest doelman
Jochem van der Hoff het antwoord schuldig blijven: 1-1.

Na de pauze ontwikkelde zich hetzelfde spelbeeld. Twee hard werkende ploegen, die nauwelijks kansen weg gaven. Naarmate de wedstrijd vorderde kreeg Rozenburg
steeds meer vat op het spel van de thuisclub. De wedstrijd werd daardoor eerder
spannend dan goed, want het balletje kon zo maar in het netje van één van de beide
teams vallen. Het zo gewenste doelpunt voor de overwinning bleef echter uit, met als
resultaat een 1-1 gelijkspel. Hiermee moesten de beide ploegen genoegen nemen.

Selectie Victoria’04: Jochem van der Hoff, Bart van der Hoeven (40: Lars de Visser),
Bob Planken, Michael Blok, Osman Ünnu, Jur de Visser, Jordi de Kimpe, Colin
Pleijsier, Lars Kortleven.

Klik op Victoria’04 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Victoria’04 voor meer informatie over de club.

In gesprek met Wesley Goeman van Ter Leede

Wesley Goeman is 31 jaar en maakte afgelopen seizoen de overstap van Westlandia naar Ter Leede. Na een hernia blessure wilde Wesley Goeman weer overstappen naar het zaterdagvoetbal. Door contact met Niek Oosterlee is de speler naar Ter Leede verkast.

Wesley Goeman is 31 jaar en is samenwonend. “Ik heb twee kinderen: Romée van drie jaar en Louèn van zeven maanden. Verder ben ik een zelfstandig ondernemer en heb ik een aannemersbedrijf.”

Carrière
De middenvelder is begonnen bij Kranenburg (later gefuseerd, nu beter bekend als Haaglandia) in Den Haag. “Daarna heb ik nog in de jeugd gespeeld bij ADO Den Haag, GDA en DHC Delft. Op zestienjarige leeftijd speelde ik al in het eerste elftal van DHC Delft. Destijds speelden we toen op hoofdklasse niveau. Daarna vertrok ik op mijn achttiende naar Scheveningen (topklasse). Daar heb ik uiteindelijk vier jaar gespeeld waarna ik de transfer naar Rijnsburgse Boys maakte. Ik heb bij beide clubs mooie herinneringen gemaakt. Vervolgens heb ik nog bij VVSB, GVVV en Westlandia gespeeld. Afgelopen zomer maakte ik de transfer naar Ter Leede waar ik nu nog actief ben.”

Hoogte- en dieptepunten
Goeman heeft hoogte- en dieptepunten beleefd in zijn carrière. Zo is promotie met Rijnsburgse Boys naar de tweede divisie na winst op Spakenburg een hoogtepunt voor de middenvelder. “Daarnaast zijn ook de bekerwedstrijden tegen SC Cambuur en PSV zeker ook hoogtepunten. Beide wedstrijden werden in de verlenging helaas verloren, maar het was natuurlijk wel een mooie ervaring. Mijn dieptepunt is dan wel de hernia blessure die ik heb opgelopen.”

Ter Leede
Nadat Goeman een hernia blessure had opgelopen bij Westlandia (spelend op zondag), wilde de middenvelder weer op zaterdag spelen. “Ik speelde in al die jaren ervoor op de zaterdag. Mede door contact met Niek Oosterlee heeft Ter Leede mij benaderd en zijn we er samen uitgekomen.”

Ter Leede is volgens Goeman slecht gestart in de competitie. “We hadden een slechte start waar we door geen enkele ploeg echt weggespeeld werden, maar voornamelijk pech en persoonlijke fouten hadden. Het valt nu wel de goede kant op en zijn bezig met een goede serie overwinningen. In de derde divisie Zaterdag kan elke week iedereen van elkaar winnen. De vorm van de dag zal bepalen wie wint. Ik verwacht en hoop op veel overwinningen en een zo hoog mogelijke klassering. Dit seizoen hoop ik volledig fit te worden na mijn hernia blessure en zoveel mogelijk wedstrijden te spelen zodat ik een bijdrage kan leveren aan het team.” 

Wij wensen Wesley Goeman veel succes dit seizoen!

Klik op Ter Leede voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Ter Leede voor meer informatie over de club.

Martijn van den Boer zit al zijn hele leven bij UVV’40

De 24-jarige Martijn van den Boer is intussen alweer acht jaar lang trainer bij de jeugd van UVV’40. Een groot aantal van de jongens uit de JO17-1 coacht hij al voor het vierde jaar dit seizoen. Zelf is de trainer ook nog actief als voetballer bij UVV’40.

Carrièreverloop
Martijn is op zijn zevende begonnen met voetballen bij UVV’40. Hier is hij altijd gebleven en voetbalt nu zelf nog in het tweede elftal op de zondag. ‘’Op mijn zestiende ben ik samen met wat vrienden begonnen om training te geven aan de toenmalige E-jeugd. Het leek me namelijk leuk om voor een groep te staan en kinderen beter te laten worden in het spelletje. Al snel had ik door dat ik het daadwerkelijk erg leuk vond en zo ben ik mijzelf verder gaan ontwikkelen als coach en ben ik bij de selectie elftallen terecht gekomen.’’

Doordat Van den Boer zelf al bij UVV’40 voetbalde, was het voor hem een makkelijke stap om ook bij zijn eigen club training te gaan geven. ‘’Op het begin waren dit lager geklasseerde teams. Wat later besloot ik de betere teams te gaan trainen. Je merkt dan toch een verschil in motivatie en dat ligt mij beter.’’

Een goede band
Met het team dat de speler nu coacht heeft hij al jaren een goede band. ‘’Ik coach een groot aantal van deze jongens al voor het vierde jaar. We hebben hier mooie herinneringen aan. Zoals een seizoen in de hoofdklasse, wat erg hoog is voor onze dorpsclub. Daarnaast zijn we vorig seizoen kampioen geworden in de eerste klasse! Hopelijk kunnen we dit seizoen wederom succesvol zijn.’’

Op naar een nieuwe uitdaging!
Martijn wil samen met de jongens bereiken dat ze veel plezier hebben in het voetbal, maar daarnaast ook succesvol kunnen zijn op een goed niveau. ”Door hun plezier krijg ik zelf alleen maar meer energie om met ze te werken! Ik zou het gaaf vinden als we dit seizoen uit kunnen komen in de hoofdklasse, om daar onze nieuwe uitdaging aan te gaan.’’

Vooruitblikken
Samen met Van den Boer blikten we vooruit op het huidige seizoen. ‘’We zijn in de bekerpoule tot nu toe erg sterk bezig. We hebben alles gewonnen en een aantal wedstrijden met flinke cijfers. Daarom hoop ik ook dat we hoger worden ingedeeld, zodat we meer weerstand krijgen en daar kunnen laten zien dat we goed kunnen voetballen.’’ We vroegen ook of die dan voor dit seizoen nog een persoonlijk doel had. ‘’Mijn persoonlijke doel voor dit jaar is dat iedereen uit het team een succesgevoel heeft overgehouden aan het voetbalseizoen. Zowel sportief gezien, qua prestaties. Maar ook sociaal gezien, waarbij iedereen het naar zijn zin heeft gehad!’’

Blik op de toekomst
De trainer vindt het momenteel erg leuk om met de huidige spelersgroep te werken. ‘’Omdat ik naast het coachen ook werk als gymdocent is het soms wel zwaar om in de avonduren voor de groep te staan. Met deze groep zou ik nog graag langer door willen gaan, maar om aan een nieuwe lichting te beginnen moet ik nog over nadenken. Laten we dus hopen dat ik nog een aantal jaar met dit team door kan gaan!’’

Hoogte- en dieptepunt
Het hoogtepunt van Martijn licht in het afgelopen seizoen. ‘’Afgelopen jaar toen we kampioen werden in de eerste klasse (JO15). We hadden een moeizame start, maar hebben het daarna helemaal rechtgetrokken door zeven wedstrijden op rij te winnen.’’ Het dieptepunt was helaas het jaar dat alle competities eruit werden gehaald vanwege de covid pandemie. ‘’Ik merkte dat de trainingen minder leuk waren, omdat je niet kon voorbereiden op wedstrijden. En de motivatie werd hier minder en minder door.’’

Wij wensen Martijn veel succes dit seizoen!

Klik op UVV’40 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op UVV’40 voor meer informatie over de club.

Dennis van der Heijden avonturier af bij Capelle

Zijn loopbaan voerde hem langs clubs in de eredivisie, de Italiaanse Serie B en C en het tweede Poolse niveau. Dennis van der Heijden verraste afgelopen zomer vriend en vijand door voor de vierdedivisionist te kiezen. “Ik was toe aan een ander leven.”

“We zijn wat stroef gestart, maar we beginnen onze draai in de competitie te vinden”, zegt de 25-jarige aanvaller na de eerste schermutseling in competitieverband in de vierde divisie met Capelle. “Ons doel is ook duidelijk en gelukkig schuift niemand dat bij ons onder stoelen of banken. We willen promoveren. Ik weet hoe het vorig seizoen op het einde mis is gegaan, maar wat geweest is is geweest. Achterom kijken heeft geen zin.”

Dat hij bij Capelle voetbalt ligt voor een groot deel aan Bram van Eijk. Hij en Van der Heijden zijn schoolvrienden. “Toen ik besloten had te stoppen als profvoetballer heb ik het met Bram er over gehad. Het leek ons leuk om nog een keer samen te spelen. Bram heeft bij Capelle een balletje opgegooid. De club kwam snel in actie.”

Voor Van der Heijden was deze zomer nog genoeg interesse. “Er hebben veel clubs uit de Keuken Kampioen-divisie geïnformeerd, maar dat was voor mij een weg die ik niet meer wilde bewandelen. Ik had het al twee keer meegemaakt. Bij Almere City wekte ik de interesse op van Carpi FC in Italië, later bij TOP Oss van Chrobry Grogow. Ik ben enorm dankbaar dat ik in het buitenland heb mogen spelen – ik had de ervaring niet willen missen – maar ik zag mezelf niet nog een nieuw buitenlands avontuur aangaan. Want die kans komt opnieuw als je het goed doet in de eerste divisie. Ik heb altijd gehoopt om bij een club in de eredivisie terecht te komen, maar die interesse is altijd uitgebleven. Ik heb voor mezelf de keuze gemaakt dat ik een ander leven wil. Daarom heb ik mijn contract bij Polen laten ontbinden. Ik had nog een contract voor één jaar, maar ben er in het buitenland ook achter gekomen dat een sociaal leven mij ook veel waard is. Als voetballer in het buitenland ben je veroordeeld tot jezelf. Dat weet je en daar staan ook veel positieve zaken tegenover, maar ik vind het fijn om vrienden en familie om mij heen te hebben.”

Wennen moet hij wel aan zijn nieuwe ritme. Naast drie keer trainen bij Capelle doordeweeks heeft hij een baan van 36 uur in de vastgoedbranche.

Wat hij meeneemt uit het betaalde voetbal zijn mooie herinneringen. “Ik vind het echt een eer om in het buitenland te hebben mogen spelen. Bij Carpi kwam ik als jonge speler en ik wist dat ik in het begin niet zo veel zou spelen. Ik ben nog een jaar verhuurd geweest aan Fermana, dat speelde in de Serie C. Alle verwachtingen over voetballen in Italië zijn uitgekomen. Lekker weer, goed eten, een gezellige tijd met de andere spelers. En spelen door heel Italië in soms verouderde stadions maar wel voor veel publiek dat enorm meeleeft. In Polen had ik ook geen klagen. Van de Poolse competitie is minder bekend, maar Polen zijn voetbalgek. We speelden soms in stadions met twintig-, dertigduizend toeschouwers. De busreizen waren ook een ervaring. Dat waren soms ritten van zeven, acht uur.”

Bij Capelle is hij als geboren Schiedammer bijna terug op geboortegrond. “We spelen tegen veel clubs uit de regio. Dat maakt deze competitie extra speciaal.”

Klik op vv Capelle voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Capelle voor meer informatie over de club.

WDS’19 8 gaat met motto NOAD elke wedstrijd in

Vandaag spreken we met Bart ‘smikkelbeer’ Boel over zijn team: WDS’19 8. Dit team geeft alles tijdens de eerste twee helften, maar staan vooral bekend bij WDS om hun derde helft. Dit jaar strijden de heren voor het kampioenschap.

Accepteer elkaars fouten
Dit team is een verzameling van mensen die lekker een balletje willen trappen, maar daarnaast ook bourgondisch genieten het leven. Een team dat zijn ‘ups-en-downs’ heeft meegemaakt. ‘’Maar uiteindelijk lopen we wel met een brede glimlach richting en van het veld. Helaas ook een team waarbij mensen fouten maken in het leven, denk aan het supporten van Feyenoord of Ajax. Ondanks al die fouten gaan we gezamenlijk door het leven en accepteren we elkaars fouten. Ik ben dan ook trots dat ik deel uit mag maken van dit team. Of dit nu het lachen is om Bram zijn welbefaamde ‘nektabe’, of de katers van Jorik en Dorus. Het blijft mijn team en het team waar ik voor wil voetballen.’’

Uniek team
Als ik Bart vraag wat dit team nou zo uniek maakt, moet hij even goed nadenken. ‘’Ik denk de uiteenlopende meningen over het leven. Als voorbeeld de eerdergenoemde uiteenlopende meningen over het supporten van een club. Verder is de conditie van Sander ondanks de vele sigaretten waar hij zichzelf mee verrijkt ook bijzonder.’’ Toch steekt er één met kop en schouders boven alle voorbeelden uit. ‘’Dat is het feit dat mensen als Vinnie zich ondanks alles wat dit team is overkomen, volledig inzetten om dit seizoen en vele andere naar een hogereinde te brengen. Dat geeft mij dan ook motivatie om zelf meer te geven.’’

Speciale spelers
Dit team zit vol met speciale spelers. Bart vindt het dan ook erg lastig om hier een keuze uit te maken. Toch zijn er een paar ‘extra’ speciale mensen te noemen.

‘’Allereerst Pawel, hij is halverwege vorig seizoen bij ons gekomen, dit doordat het team door ging trainen ondanks de corona beperkingen. Naast conditionele winsten, hebben we ook een goede vriend erbij gekregen. Pawel is naast een goede voetballer ook een fantastisch persoon. Dank daarvoor vriend! Daarnaast wil ik stylist Bram bedanken voor zijn prachtige outfits waarmee hij ons elke wedstrijd weer verrijkt. Ook wil ik ‘De Raket’ Edwin bedanken, naast het vele ‘snorkelen’ maakt hij toch tijd voor het voetballen. Dat moest vast zwaar zijn en daarom heb ik daar enorm veel respect voor. Als laatste wil ik Vinnie bedanken voor zijn geweldige sfeer en het enorme doorzettingsvermogen. Jij bent naar mijn mening de kracht, die dit team zo hecht en leuk maakt.’’

Motto
De jongens van WDS hebben niet echt één motto. Dit verschilt heel erg per speler. ‘’Voor de één is het de kater overleven, terwijl dit voor een ander de wekker zetten is. Maar als ik er toch één moet kiezen, is het NOAD! Ondanks dat we niet altijd de beste ploeg zijn, maken we er altijd het beste van.’’

Pieken en dalen
Een dieptepunt voor dit team ligt in het vorige seizoen. De vele besprekingen, verwijzingen en negatieve gevoelens hebben er toen bij een aantal spelers, waaronder Bart flink ingehakt. ‘’Ik was de lol van het voetbal kwijt en heb ook veel mensen moeten overtuigen om überhaupt te blijven. Dat raakt mij enorm gezien ik juist op voetbal ging om plezier te hebben. Gelukkig is dit niet meer het geval.’’

Gelukkig was het vorige seizoen niet helemaal negatief aangezien er ook een wedstrijd was uit bij ‘Terhaaje’ of terwijl Terheijden. ‘’Ik heb tijdens die wedstrijd zo’n enorme vechtlust gezien, dat de uitslag voor mij al niet meer uitmaakte. Zeker gezien je daarvoor een pittig gesprek met elkaar hebt over van alles. Dank daarvoor mannen! Daarnaast was het ook mijn eerste en enige doelpunt van dat seizoen haha.’’

Het huidige seizoen
De mannen willen dit seizoen maar één ding en dat is kampioen worden! ‘’We hebben zoveel kwaliteiten in dit team, dat we het echt aan onszelf verschuldigd zijn. Echter moet er flink wat terreinwinst worden geboekt op conditie en spelhervattingen.’’ Verder willen de mannen nog samen een keer lekker op reis en/of op stap gaan.

Bedankt!
We vroegen of de jongens nog mensen willen bedanken. ‘’Ik denk dat zowel de ‘vrijwilliger’ als de ‘sponsor’ Vinnie bedankt mag worden. Hij investeert heel veel in dit team en dat doet mij enorm goed. En natuurlijk Martijn, voor het telkens ophalen in het prachtige Tuinzigt.’’

Als laatste heeft Boel nog wat lovende woorden over voor zijn WDS’19 8. ‘’Heren, jullie zijn allen geweldige personen. Ieder met z’n eigen kwaliteiten en helaas ook mindere punten haha. Maar ik ben jullie enorm gaan waarderen. Jullie zijn dan ook geen teamgenoten maar vrienden. Dank!’’

Wij wensen WDS’19 8 veel succes dit seizoen!

Klik op WDS’19 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op WDS’19 voor meer informatie over de club.

Veelzijdige Van Ek begaan met lot Papendrecht

Hij hoort weliswaar niet bij de oudsten van de selectie, maar is wel een vertrouwd gezicht in de spelersgroep van Papendrecht. De veelzijdige Jarden van Ek was één van de belangrijke spelers afgelopen jaar bij de ontknoping van het seizoen, dat door de degradatie eindigde in mineur.

PAPENDRECHT
Het was een veelbetekenend beeld: Jarden van Ek verontschuldigde zich na afloop van de met 2-1 verloren wedstrijd bij XerxesDZB, die deelname aan de nacompetitie bezegelde, dat hij niet kon praten. De twintiger zat nog te veel in zijn emotie om zich al goed te kunnen uiten in de wetenschap dat het seizoen langer zou duren. Het tekent de mentaliteit van Van Ek, die een roodzwart hart heeft en alles over heeft voor zijn club met wie hij een nieuwe ervaring beleefde. ,,Drie jaar geleden heb ik met Papendrecht voor promotie gespeeld. Spelen tegen degradatie was een geheel nieuwe belevenis. Het seizoen is gek verlopen. Het geluk dat we hadden in een reeks waarin we niet verloren ontbrak ons daarna. We zijn eigenlijk niet één keer weggespeeld, lieten zelf goed voetbal zien en hebben onze kansen gehad maar we misten alleen scorend vermogen. Dat heeft ons opgebroken dit seizoen.’’

Linkerkant
Na het gelijkspel tegen kampioen Kloetinge had Van Ek nog alle hoop dat het goed zou komen. ,,Qua voetballend vermogen horen we op dit niveau thuis’’, had hij zich laten ontvallen. Maar dat gebeurde dus niet. En dat deed zeer bij de echte clubspeler, die zich dit jaar belangrijk maakte als sterke schakel. Een schakel die de hele linkerkant kan bestrijken. ,,Ik krijg veel vrijheid in de invulling van mijn taak. Ik kan als linkerspits spelen, maar ook iets daarachter.’’

Als aanvallende bouwsteen werd Van Ek ook geacht in productieve zin bij te dragen, maar dat was nog wel eens een probleem in de voorbije periode. ,,We hebben regelmatig heel veel werk verzet en keihard geknokt voor een resultaat, maar dan was het net niet goed genoeg. Ik heb ook verschillende keren pech gehad in de afronding. Dan raakte ik de paal, was er net niet dat beetje geluk dat we nodig hadden.’’

Juist dat laatste aspect maakte aan het einde van de rit het verschil tussen erin blijven of een trede naar beneden op de voetballadder. De veelzijdigheid van Jarden van Ek zal dit jaar in de tweede klasse te zien zijn. En wederom van waarde zijn voor Papendrecht.

Klik op vv Papendrecht voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Papendrecht voor meer informatie over de club.

Ivan Nieuwpoort scoort bij zijn debuut voor Herkingen’55

Scoren bij je basisdebuut, voor veel spelers een droom, voor Ivan Nieuwpoort werkelijkheid. De zestienjarige jongeling van Herkingen’55 maakte dit seizoen al de overstap naar de senioren en bekroonde dat vertrouwen tegen DVV’09 met een wereldgoal. “Dat was wel een hoogtepuntje!”

En die overstap naar het vlaggenschip van de vierdeklasser, kwam voor Nieuwpoort precies op het goede moment. “Na drie jaar in de JO16, was ik er eigenlijk wel een beetje klaar mee. Herkingen is maar een klein clubje, dus die stap maak je sowieso vaak wat sneller.” Dat kleinschalige karakter brengt echter ook weer zo zijn voordelen met zich mee, vertelt hij. “Je kent elkaar, het is gezellig en er hangt altijd een goede sfeer.”

Hoogtepuntje

Voor Nieuwpoort, sinds zijn vierde spelend in het geel met zwart, waren het de afgelopen seizoenen geregeld drukke zaterdagen. “De JO16, het tweede en op de bank bij het eerste. Dat werd op den duur wel een beetje veel.” De middenvelder plukt de vruchten van meetrainen op een hoger niveau, zo merkt hij. “Het is best een grote stap, naar de senioren. Het is veel meer fysiek en ze snappen het spelletje net allemaal beter. Maar als je dan gaat trainen, kom je er steeds beter in. Al moet ik nog wel veel leren, hoor.” Nieuwpoort weet precies wat. “Veel meer aanwezig zijn. In de jeugd ben je dat natuurlijk automatisch, nu moet je daar wat meer moeite voor doen. Dat heeft misschien te maken met vertrouwen. Dan moet ik mezelf gewoon laten horen.”
Aan het plezier ligt het in ieder geval niet. “Op de bank zitten was eigenlijk al leuk. De eerste keer dat ik mee mocht doen, viel ik twee of drie minuten in, met al die mensen langs de kant…” Het mooiste moment voor de ‘mid-mid’, die vroeger als trouwe supporter op de zaterdagen stond te kijken, moest toen nog komen. “In de basis tegen DVV’09 en meteen scoren, dat was wel een hoogtepuntje!” En hoe! “Een afgeslagen bal, in één keer op de volley, vol in de kruising. Dan maar meteen een mooie, haha!”

Goede kop

Mede daardoor eindigde Herkingen afgelopen seizoen op een zevende plek, tot tevredenheid van Nieuwpoort. “Op zich is dat wel prima. We hebben als team in ieder geval goed geknokt.” Wat hij verwacht van dit jaar, is lastig te zeggen. “Het is een nieuwe competitie, met veel onbekende teams uit Zeeland. Dus dat wordt echt even afwachten.” Al zou dat zomaar heel snel kunnen veranderen. “Komend schooljaar ga ik naar het CIOS in Goes (Zeeland), dus wie weet kom ik daar wel een hoop tegenstanders tegen.” Voor zichzelf heeft hij in ieder geval een duidelijk doel voor ogen.
“Veel minuten maken bij het tweede en hopelijk ook steeds meer bij ‘één’, dat zou mooi zijn.” Zijn trainer, Wouter Zwackhalen, heeft er in ieder geval alle vertrouwen in. “Ivan is enorm enthousiast, echt een voetbaldier. Er zit een goede kop op, dus ik verwacht veel van hem.” Dat vertrouwen is wederzijds, zo vertelt Nieuwpoort. “Wouter is als trainer heel fanatiek, maar ook gezellig. Hij probeert je ook echt te helpen, dat vind ik wel fijn.” Wat hem betreft nog heel wat jaartjes. “Herkingen is voor mij anderhalve straat lopen, voorlopig wil ik nog niet weg!”

Klik op Herkingen’55 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Herkingen’55 voor meer informatie over de club.

Steve Schalkwijk begint aan zijn derde seizoen bij HSV Hoek

Vandaag gaan we in gesprek met Steve Schalkwijk van HSV Hoek. De 29-jarige spits is werkzaam in het onderwijs, waar hij studenten begeleid die veelal als vluchteling in Nederland gekomen zijn. Hiervoor heeft hij drie en een half jaar in detentie gewerkt. Als arbeidsmedewerkers / penitentiaire inrichtingswerker. Vandaag heeft hij het in een gesprek met VoetbalJournaal over zijn voetbalcarrière.

Steve is serieus gestart bij SV Walcheren waar hij topscorer aller tijden is geworden van de club. ‘’Ik ben van de derde klasse op zaterdag naar de eerste klasse zondag gegaan richting VV Goes. Ik heb na één jaar bij VV Goes de transfer gemaakt naar VC Vlissingen. Hier heb ik veertien goals gemaakt in de Hoofdklasse. Vervolgens ben ik weer terug gegaan naar VV Goes. Hier heb ik twee jaar in de derde divisie gespeeld. En nu zit ik bij HSV Hoek waar ik aan mijn derde seizoen ga beginnen.’’

Verder hebben we het over hoogte- en dieptepunten binnen de carrière van Steve  Schalkwijk. ‘’mijn absolute hoogtepunt is denk ik wel de promotie naar de Hoofdklasse met VV Goes. Een dieptepunt is denk ik wel het afgebroken seizoen door de corona pandemie in 2019-2020. Ik stond toen in de winterstop al op negentien doelpunten voor Goes. Ik ben destijds ook topscorer van Nederland geworden in de derde divisie zaterdag. Het is ontzettend jammer dat ik dit seizoen niet heb kunnen afmaken. Wie weet waar ik qua doelpunten aantal wel was geëindigd.’’

We vroegen ons af of Schalkwijk enige rituelen heeft om zoveel doelpunten te maken en goed te presteren. Hierop reageerde hij als volgt. ‘’Ik ben een gelovige man waarbij ik het rugnummer 20 draag voor mijn overleden broertje. Mijn broertje mocht helaas maar 20 jaar worden. Ik kus mijn twee ringen waar zijn vingerafdruk in staat voordat ik het veld op kom.’’ Volgens Steve is voetbal een uitlaatklep. ‘’Het is een van de mooiste dingen in mijn leven. Ik speel als sinds dat ik een kleine jongen ben, ik was altijd actief met een bal buiten.’’

Tot slot wilde Steve Schalkwijk iemand in het zonnetje zetten. ‘’Ik wil graag Raoul Timmerman in het zonnetje zetten. Hij is onze materiaalman voor de club HSV Hoek. Hij is o zo belangrijk en doet op vrijwillige basis allerlei klusjes en taken voor de club. Neem bijvoorbeeld de ballen oppompen en de shirts wassen en klaar leggen voor wedstrijden. Het is echt een man met een gouden hart’’, sluit Steve af.

Klik op HSV Hoek voor de laatste artikelen over de club.
Klik op HSV Hoek voor meer informatie over de club.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.