Home Blog Pagina 478

JEKA-Kamp is de tofste week van het jaar

rkvv Jeka
-
0
JEKA-Kamp is de tofste week van het jaar

Een week lang zonder ouders, lekker gek doen en nieuwe vrienden maken. Dat is het ‘JEKA-kamp’ in een notendop. En dat al 50 jaar lang. Sjors de Jongh geniet er, hoe vermoeiend ook, elke editie met volle teugen van. “Het is een gevoel dat maar lastig onder woorden te brengen is.”

Zo halverwege de week, aan de rand van het water, doet de 29-jarige De Jongh zijn verhaal. Met een hoorbaar schorre stem. “De vermoeidheid begint toe te slaan, maar het geeft tegelijkertijd ook zoveel energie.” Mede dankzij de groep, van zo’n 80 kinderen. “Soms liggen ze te slapen, met hun hoofd op tafel, en even later staan ze weer vooraan. Dat is hoe het hier gaat.” En als er iemand is, die dat kan weten, is het De Jongh wel. Ooit begonnen als deelnemer. “Op mijn tiende ging ik voor het eerst mee, vijf jaar achter elkaar. En elf edities geleden, kwam ik bij de begeleiding. Begonnen als keukencrew, twee jaar als leider en inmiddels zes als coördinator.”

VOORBEREIDING
Samen met een stel vrienden. “Eigenlijk hebben wij het als vriendengroep weer overgenomen van een andere vriendengroep.” De organisatie voor deze ene week, gaat het hele jaar door. “In de dagen hierna gaan we evalueren, gezellig in het café. Dan nemen we nog een keer alles door.” Halverwege november begint het proces vervolgens weer opnieuw. “Dan start eigenlijk de serieuze voorbereiding. Over het moment van inschrijven, het inventariseren van de begeleiding. Er gaan altijd zo’n 30-tal leiders mee, daar zit behoorlijk wat tijd in.” Als de inschrijving in het voorjaar eenmaal geopend is en de laatste maanden zijn aangebroken, begint het echt te kriebelen, vertelt De Jongh. “Dan gaan
we aan de slag voor bijvoorbeeld een quiz, de route voor een avondtocht door het bos en andere spellen.” Al elf jaar lang, op dezelfde locatie. “We zitten nu in Loon op Zand, dat is voor ons perfect.” Als kind van de club, is er voor de speler van JEKA 8 eigenlijk niks mooiers. “Ik zit al vanaf mijn zesde bij de club en voetbal inmiddels in een vriendenteam. Een bij elkaar geraapt elftal. Serieus, gezellig en met een paar goede voetballers.”

EEN GEVOEL
Maar vooral buiten het veld is De Jongh dus van onschatbare waarde. “Het is een traditie die hoort bij de club, dat is iets moois. Dat maakt JEKA ook net iets meer dan andere verenigingen. Al 50 jaar lang, die zijn er niet veel, denk ik. Dat moet je voort blijven zetten.” Of zoals ze het zelf altijd zeggen: “JEKA-kamp is de tofste week van het jaar, het is één groot feest.” En dat doet hem, hoe kan het ook anders, zichtbaar goed. “Als je ziet hoe ze het naar hun zin hebben, dat is kippenvel.” Daar doen ze als organisatie, overigens ook alles aan. “De voorbereiding is leuk, omdat je alles tot in de puntjes wilt organiseren. Voetballen, spelletjes, een discoavond en naar de Efteling. Weinig tijd om te vervelen
én om te rusten, haha!” Maar ook dat, geeft eigenlijk niks. “Die kinderen vinden het geweldig. We hebben een jonge begeleidersgroep en doen lekker gek, het is iets speciaals.” En ook na al die edities, blijft het gevoel precies hetzelfde. Dat bleek wel tijdens de reünie, in het kader van het 50-jarig jubileum. “Je hoort allerlei verhalen van vroeger, maar de kern blijft hetzelfde. Aan het begin van de week, ken je misschien twee of drie mensen, aan het einde is het één grote vriendengroep met 120 man. Dan kom je elkaar later in het seizoen tegen op de club en is het: Hey, Sjors!’ Je hebt onderling een bepaalde connectie.” Een speciale band. “Iedereen die een keer is geweest, weet precies waar ik het over heb!”

Klik op JEKA voor de laatste artikelen over de club.
Klik op JEKA voor meer informatie over de club.

Martijn van Wanrooy is bij WDS’19 het cement tussen de stenen

WDS 19
-
0
Martijn van Wanrooy is bij WDS’19 het cement tussen de stenen

Terugkeren op een plek, waar je vele successen hebt gevierd. Moet je dat wel doen? Toen ze die vraag twee seizoenen geleden bij WDS’19 stelden aan Martijn van Wanrooy, was zijn antwoord simpel. “Waarom niet nog een keer!” En dus gaat hij met de vierdeklasser opnieuw op jacht naar promotie.

Aan de vooravond van zijn derde seizoen, blikt Van Wanrooy (43) nog maar een keertje terug. Met weemoed bijna. “In de vier jaar dat ik hier eerder zat, haalden we drie keer een periode en zijn we tweemaal gepromoveerd.” En dus ging in Tilburg, maar weer die telefoon. “Of ik na vier seizoenen terug wilde komen. WDS heeft voor mij altijd als thuis gevoeld, we hebben contact gehouden en ik ben blijven komen kijken. Ook bij het 100-jarig jubileum werd ik uitgenodigd.” Kortom, geen twijfel mogelijk. “Gewoon meteen weer een ontzettend goed gevoel.” Sterker nog, veel was nog altijd hetzelfde. “Toen ik hier een jaar of tien geleden begon, moesten we ook gaan verjongen. Dus eigenlijk was de situatie nu precies zo.”

PIEKEN EN DALEN
Niet alleen dat, voelde meteen weer vertrouwd. “Het is een multiculturele vereniging. Je ziet mensen uit alle lagen van de bevolking. Lekker familiair en knus. Alles kan.” Ook de rest van het gezin, was blij met zijn terugkeer. “Mijn vrouw en zoontje hebben het altijd goed naar hun zin gehad. Dus als mijn familie daar ‘happy’ is, moeten we het gewoon doen.” Happy werd Van Wanrooy ook van afgelopen seizoen, zo vertelt hij. “Het was er eentje met pieken en dalen, maar dat is niet gek met zo’n jonge groep.
De laatste wedstrijden speelden we vaak met zeven gasten tussen de negentien en 21 jaar.” Toch werd de doelstelling min of meer gehaald. “We wilden bij de eerste vijf eindigen en een periode pakken. Uiteindelijk werd het plek negen, maar wel nacompetitie. Anders was het wel teleurstellend geweest.” Maar Van Wanrooy kent als geen ander de situatie van de club. “De grootste uitdaging zat hem in het stoppen van een aantal oudere jongens. Uiteindelijk hebben we die kunnen behouden voor de selectie, zodat ze de jeugd toch kunnen helpen.” Met hulp van Gino Mac Nack, legt hij uit. “Die heeft als trainer van de JO19 echt bijgedragen aan de groei van spelers. Komend seizoen wordt hij mijn assistent, op basis van gelijkwaardigheid. Ook dat is gericht op de toekomst.”

OPEN BOEK
Maar die toekomst, is eigenlijk het heden. “Onze selectie bestaat, voor 90 tot 95 procent uit jongens van de eigen jeugd. We benaderen geen spelers, ze moeten allemaal een band hebben met WDS’19 of de Haagse Beemden.” Daar ligt volgens Van Wanrooy dan ook meteen de ruimte voor verbetering. “De volgende stap is het uitwerken van het jeugdplan, want het niveau moet omhoog.” Met de aanleg van het nieuwe kunstgrasveld is de eerste aanzet in ieder geval gegeven. “Volledig in eigen beheer, belangrijk voor de toekomst. Ook voor een nog betere aansluiting met de wijk.” Terug naar zijn eigen team.
“Het had niet goed geweest, als we nu al waren gepromoveerd. Daarvoor zijn we nog te onstabiel en onervaren. Twee wedstrijden voor het einde waren we pas echt veilig…” Desondanks is het vertrouwen groot. “Ik vind dat we daar nu weer voor moeten willen spelen. Tegen DIA hebben we goede resultaten geboekt, die promoveerden uiteindelijk wel. Als we dit bij elkaar houden, moeten we binnen drie jaar naar die derde klasse.” Aan zijn aanpak, zal het in ieder geval niet liggen. “Een oud-voorzitter zei ooit: ‘Jij bent het cement tussen de stenen.’ Ik probeer met iedereen rekening te houden en ga graag de dialoog aan. Een open boek.” En dus staat Van Wanrooy te trappelen. “Een jonge en gretige groep, die graag wat wil leren. Nu moeten we samen die volgende stap zetten, lekker voetballen en veel plezier maken. Uitgaan van eigen kwaliteit, dat blijft toch het leukste!”

Klik op WDS’19 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op WDS’19 voor meer informatie over de club.

Daniël Fenijn: ‘Ik heb er vertrouwen in dat we ons uiteindelijk veilig gaan spelen’

V.V. IJzendijke
-
0
Daniël Fenijn: ‘Ik heb er vertrouwen in dat we ons uiteindelijk veilig gaan spelen’

IJZENDIJKE – Teleurstellend. Zo mag de start van het nieuwe voetbalseizoen voor v.v. IJzendijke in de 4e Klasse A van het zondagvoetbal zonder twijfel worden bestempeld. Waar de ploeg van trainer David Almekinders en assistent-trainer Daniël Fenijn (26) vorig jaar nog knap vijfde werd, daar vinden ze zichzelf nu diep terug in de rechterrij en is men genoopt tot achtervolgen.

“En dat is zonder meer teleurstellend te noemen, niet de start die we onszelf voor ogen hadden gehouden. Het is nu zaak om snel weer de knop om te draaien en de weg omhoog in te slaan. Want met de versterkte degradatieregel is het noodzakelijk om weg te komen van de degradatieplekken en eventuele nacompetitie. Dat moet vooralsnog nu het doel zijn en daar is iedereen zichzelf wel terdege van bewust”, zegt Fenijn.

Maar liefst twaalf goals moest de vierdeklasser slikken tijdens de eerste twee duels, waarvan volgens de assistent-trainer vooral de 1-6 uitslag tegen RIA W als ‘geflatteerd’ bestempelde. “We gaan met 1-1 rusten en krijgen kansen op meer. Daarna geven we het zelf weg en komt er zo’n uitslag op het bord te staan. Zo jammer, zeker ook omdat we vorig jaar zo’n mooi seizoen hadden gedraaid. Dan verwacht je die lijn door te trekken, maar helaas valt nu de score steeds de andere kant uit. Het is voor ons belangrijk om te herpakken, maar zoals vaker is het met name de smalle selectie die ons parten speelt. Als bepalende jongens wegvallen, dan is het soms enorm lastig om dat op te vangen en dat zie je dan terug ook in de resultaten. Al moet gezegd worden, dat ook de jongens die vanuit het tweede elftal aansluiten mooie stappen maken, alleen heeft dat tijd nodig.”

Het is overigens alweer voor het vierde seizoen, dat Fenijn als assistent-trainer de brug is tussen de hoofdtrainer en de selectie. En daarbij ook de stabiele factor binnen de technische staf van de West-Zeeuws-Vlaamse zondagclub. Noodgedwongen koos hij voor een rol als trainer/leider bij de club waar hij zelf ook jarenlang speelde. “Op mijn tweeëntwintigste was het gedaan met voetballen. Jammer genoeg wilde de knie niet langer mee en kreeg ik steeds pijn. Ook nu nog als ik even meedoe tijdens een training, dan bekoop ik dat met een knie die vol vocht loopt. Vervelend, maar het is helaas niet anders. Daarom ben ik vier seizoenen geleden ingegaan op de vraag om samen met Steve Kesteleijn toen het tweede elftal te gaan trainen. Dan kon ik toch betrokken blijven en mijn steentje op die manier bijdragen.”

En na het tweede elftal kwam de stap naar de hoofdmacht om daar als assistent aan de slag te gaan. Een mooie stap, waarbij hij ook betrokkenheid kreeg bij het team waar veel van zijn vrienden ook spelen. “Nee, dat is niet lastig want ik ben niet de eindverantwoordelijke voor de technische beslissingen, dat is David. Al overleggen we wel heel veel en krijg ik ook tijdens trainingen veel vrijheid om bepaalde aspecten voor mijn rekening te nemen. David vraagt ook mijn mening en dat is een fijne wisselwerking. Op die manier vullen we elkaar aan en proberen we datgene te doen wat het beste is voor IJzendijke.”

De start van de ploeg was waardeloos zoals Fenijn het benoemt, maar toch is hij positief gestemd over het vervolg. “Als iedereen fit is, dan hebben we zéker voldoende kwaliteit om in de middenmoot te spelen. Alleen moet je nu bovenin meedoen wil je nacompetitie of rechtstreekse degradatie ontlopen. Dat wordt een hele kluif, maar ik heb er vertrouwen in dat het ons gaat lukken.”

Klik op VV IJzendijke voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV IJzendijke voor meer informatie over de club.

Plezier houden in het spelletje is voor Nino Haers het allerbelangrijkste

VV Philippine
-
0
Plezier houden in het spelletje is voor Nino Haers het allerbelangrijkste

PHILIPPINE –  Als klein jochie zette hij zijn eerste stappen op het voetbalveld bij de lokale voetbalclub om er nooit meer weg te gaan. Inmiddels is Nino Haers vijfentwintig en maakt hij sinds de komst van trainer Carlo van Grimberghe deel uit van de eerste selectie. Niet altijd als basisspeler, maar toch heeft hij de afgelopen seizoenen zijn steentje wel kunnen bijdragen.

“Voor mij is het belangrijkste dat ik plezier in het spelletje heb en blijf houden. Zonder plezier vind ik er niks aan en dat is altijd de graadmeter. Ik heb de jeugd hier doorlopen en ben vanuit de A-jeugd doorgestroomd naar het tweede elftal. Daar heb ik een promotie meegemaakt van derde naar reserve tweede klasse. Voor een tweede team is dat in mijn ogen een leuk niveau en daar voelde ik me wel prima.”

Toch kreeg de verdediger kansen op meer, want met de komst van Carlo van Grimberghe zag hij zichzelf ook beloond met een promotie naar de eerste selectie op het mosseldorp. “Dat was op sommige vlakken best aanpoten. Ik ben zeker niet een fijnbesnaarde voetballer, maar met werklust en duelkracht kan je ook best een eind komen in deze derde klasse. Daarvoor denk ik wel dat we kwaliteit bezitten, al moet dan wel het overgrote deel van de belangrijke spelers er zijn en wij vooral voor elkaar door het vuur moeten gaan. We hebben wedstrijden waarin we prima voetbal laten zien, maar ons te weinig belonen. En er zitten jammer genoeg ook duels bij waarin het niet loopt. En dat wordt op dit niveau, zeker tegen de topploegen, dan genadeloos afgestraft.”

Met de afwezigheid van onder meer Jos Westerhout en Joey dos Santos, diverse spelers met kleinere blessures en het vertrek van Joey Walhout naar HVV’24, mist Philippine ten opzichte van vorig jaar gevaarlijke aanvallende inbreng en creativiteit. “Dat merk je wel als relatief kleinere dorpsclub. In het verleden zijn er veel jongens van buitenaf hierheen gekomen, maar dat is de laatste seizoenen weer wat minder. Nu zie je weer wat meer spelers vanuit eigen vereniging en dat zorgt wel voor meer saamhorigheid en binding. We zijn veel meer een hechtere groep dan een paar jaar geleden en dat is voor mij ook best veel waard.”

Over het algemeen was de laatste twee seizoenen de flankverdediger basisspeler, waar hij zich dus vooral diende te richten op een positie als rechtsback. Dit seizoen valt hij vooralsnog buiten het elftal, wat hij wel had verwacht. “Ik heb in de zomerperiode te weinig gedaan en heb dus niet de conditionele fitheid die ik daarvoor wel had. Toen ging ik geregeld ook hardlopen en had ik voldoende aan mijn werklust in het veld. Nu is dat minder en dan is het logisch dat de trainer andere keuzes maakt. Het is nu aan mij om mezelf terug in de basis te knokken en vooral keihard te blijven werken. Want het is toch wel prettiger om in het veld te staan dan vanaf de zijkant te moeten toekijken en wachten op wat speelminuten.”

Enerzijds wil hij knokken voor een plek in het eerste, maar mocht hij uiteindelijk vooral minuten maken in het tweede elftal, dan heeft hij daar ook vrede mee. “Daar heb ik het ook altijd goed naar mijn zin gehad, maar bij het eerste spelen ook veel vrienden. Dus dat is een afweging om te maken. De kansen bij het eerste ga ik dit seizoen zeker nog voldoende krijgen. Het is dan aan mezelf of ik die weet te pakken en de trainer opnieuw kan overtuigen. Maar het gaat mij vooral ook om een stuk gezelligheid en plezier, dan maakt het elftal waarin je speelt niks uit.”

Klik op VV Philippine voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Philippine voor meer informatie over de club.

Siebe Bakker ervaart weer goede sfeer op én naast het veld bij Oostburg  

SV Oostburg
-
0
Siebe Bakker ervaart weer goede sfeer op én naast het veld bij Oostburg  

OOSTBURG – Tussentijds van trainer wisselen, het gebeurt vaak in het profvoetbal om een schokeffect te krijgen. Maar in het amateurvoetbal is het niet is wat gebruikelijk is. Toch nam men vorig seizoen bij SV Oostburg dat besluit en stelde in de winterstop Fabian Wilson aan als nieuwe trainer. Een schot in de roos, zo ervaart ook de jeugdige aanvaller Siebe Bakker.

De 19-jarige linksbuiten voelt zich momenteel als vis in het Oostburgse water en is met zijn snelheid, individuele acties én doelpunten een belangrijke pion in het 1:4:2:3:1-systeem dat trainer Wilson speelt met zijn ploeg. “Ik krijg veel vrijheid van de trainer en dat is voor een aanvaller natuurlijk altijd wel lekker. Op die manier kan ik het beste mijn kwaliteiten etaleren en ook de rest van het elftal voelt zich in deze speelwijze op zijn best. Dat is toch knap hoe Fabian sinds zijn komst in de winterstop de boel in positieve zin heeft weten om te draaien. Hij is tactisch sterk en heeft een bak aan ervaring als speler van HSV Hoek ook. Hij maakt jongens individueel én als team beter, waarbij hij ook echt ‘onze taal’ spreekt. We hebben het enorm naar ons zin en de sfeer is dan ook erg goed, zowel op als zeker ook naast het veld.”

Vorig seizoen was de jonge aanvaller basiskracht en ook dit seizoen is hij tot op heden een vaste waarde in het elftal. Toch rekent hij zich nog zeker niet rijk op dat vlak. “Het is elke week weer knokken voor een plekje, want we hebben een heel brede en vooral ook kwalitatief goede selectie. Iedereen moet elke training het maximale geven om op zondag aan de aftrap te staan, wat mij betreft het prettig gegeven want zo houd je wel iedereen scherp en gaat het niveau vanzelf ook omhoog.”

Bakker, die al sinds zijn vijfde actief is bij SV Oostburg, hoopt vooral ook gevrijwaard te blijven van fysieke ongemakken. “Ik ben nog best wel blessuregevoelig en met name dan spierblessures speelden me geregeld parten. Daar hoop ik nu dit seizoen een keer geen last van te hebben en zodoende een heel jaar basisspeler te zijn, dat is wel de ambitie die ik heb ja. Thuis doe ik ook wel vaak nog extra oefeningen om daarin sterker en completer te worden. Ik ben van nature best lang en dan kan het zeker zo zijn, dat je spieren extra belast. Door mezelf toch ook op andere momenten die fysieke prikkel te geven probeer ik blessures te voorkomen.”

Vooralsnog is de jongeling erop gebrand om bij SV Oostburg het maximale eruit te halen en met doelpunten, acties en assists een bijdrage te leveren aan een klassering zo hoog mogelijk in het linkerrijtje. “Dat is ook de plek waar we met deze groep in mijn ogen meer dan thuishoren. Dat moet ook voor een club als Oostburg het streven zijn. We voelen ons goed, de lach is terug in de selectie en dat stralen we qua veldspel in mijn ogen ook uit. Als ik dan geregeld mijn goaltjes kan meepakken, dan ben ik meer dan tevreden.”

Wie dan ook erg tevreden gaat zijn, is Siebe’s opa Levien Dieleman. “Sinds mijn vijfde komt opa altijd naar de wedstrijden van mij en mijn broer kijken en heeft hij er naar mijn weten nog niet of nauwelijks eentje gemist. Voor mij is het heel bijzonder dat hij wekelijks is, hij heeft op de club zelfs een stoeltje met zijn naam erop. Gaaf toch?! Alleen daarom hoop ik al om elke week te kunnen spelen en ook hem dan trots te zien genieten.”

Klik op SV Oostburg voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SV Oostburg voor meer informatie over de club.

Brian Machielse van Virtus: ‘Ik word zelfs uitgenodigd voor verjaardagen’

vv Virtus
-
0
Brian Machielse van Virtus: ‘Ik word zelfs uitgenodigd voor verjaardagen’

Een jaar of vier geleden zag Brian Machielse het bij Virtus wel zitten om jeugdtrainer te worden. Hij gooide eens een balletje op, werd trainer van de JO17-3 en had zijn passie helemaal gevonden. Inmiddels is de voetballiefhebber dan ook niet meer weg te slaan. “Eigenlijk ben ik er dagelijks mee bezig.”

Verbazingwekkend, is dat zeker niet. “Ik ben nu trainer van ‘Zaterdag 2’ en ‘Dames 2’, en speler/leider van het vijfde.” Dat begon dus allemaal als jeugdtrainer, een seizoen of vier geleden. “Ze konden wel iemand gebruiken. Via de JO17-2 ging ik mee door naar de JO19-2, dat is sinds afgelopen jaar de ‘Zaterdag 2’.” Dat klinkt overigens logischer, dan het daadwerkelijk is. “Die jongens wilden graag op zaterdag blijven spelen, dus vroegen we de club of dat mogelijk was. Eigenlijk was Virtus daar heel blij mee, het geeft toch weer een boost voor de senioren.” Maar dan wel met hem als trainer, lacht hij. “Ze wilden heel graag dat ik met ze meeging. Dat heb ik toen maar gedaan.”

Politieagent
De 25-jarige Machielse is zelf wat dat betreft ook kind aan huis in Zevenbergen. “Op mijn zevende ben ik begonnen, in de F5. Daarna ben ik doorgestroomd naar de senioren, maar altijd in de lagere teams.” Vooral buiten het veld voelde zich de vrijwilliger zich misschien wel het meeste thuis. “Het is een warme club, de gezelligheid en de mensen om je heen. Je krijgt ook veel waardering voor wat je doet.” En dat is, zoals gezegd, een hoop. “Vooral de iets oudere jeugd, vind ik geweldig om te trainen. Veel jonger, ben je toch een soort politieagent.”

Bij Virtus 5 is Machielse dat dan ook gelukkig niet. “Behalve speler, ben ik ook leider. Polo’s regelen en navragen wie er zijn, dat soort dingen.” Sinds afgelopen seizoen is daar dus ook het trainen van de ‘Dames 2’ bij gekomen, het zorgt voor een druk weekschema. “Op maandag en woensdag met het zaterdagteam trainen en donderdags met de dames. Tussendoor ook nog een keertje zelf.” Het kost tijd, maar geeft vooral veel energie. “Het is leuk om met ze bezig te zijn, ze iets te leren en vooral veel plezier te hebben.” En dat laatste, lukt best aardig. “Ik heb een enorm goede klik met die jongens van de zaterdag. Word zelfs uitgenodigd voor verjaardagen.”

Rad van Fortuin
Toch moet er natuurlijk ook wel een beetje gepresteerd worden. “Het is een vriendenteam, maar we zijn wel serieus. Er zijn gewoon regeltjes, voor te laat komen of spullen vergeten.” Alhoewel, heel ‘gewoon’ gaat dat echter niet. “We hebben een ‘Rad van Fortuin’, daar staan van één tot en met 30 allemaal straffen op. Zoals een jeugdwedstrijd fluiten of alle schoenen poetsen. Als iemand een regel overtreedt, draaien we daar samen aan.” Bij de laatste training ging het hard. “Een bal tijdens het afwerken over het vangnet, was ook draaien.”

Het hoort er volgens Machielse allemaal bij. “Tuurlijk is het veel, maar het is te doen. Het belangrijkste? Dat iedereen de kans krijgt om goed te trainen. Ze verdienen die aandacht.” En dus spoort hij, als jongen van Virtus, zijn verenigingsgenoten nog maar een keertje aan. “Ik vind het altijd jammer als mensen van mijn leeftijd niet iets meer doen, dat zou ik wel waarderen. Dat we allemaal iets doen voor de club.” Zelf blijft hij het voorlopig in ieder geval, vol passie, gewoon doen. “Het levert zoveel plezier en waardering op. Een bedankje na de training, dat zijn kleine dingetjes.” En misschien wel ooit bij het eerste. “Via Virtus krijg ik de kans om de cursus te volgen, dus wie weet. Maar voorlopig, heb ik het op deze manier enorm naar mijn zin!”

Klik op VV Virtus voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Virtus voor meer informatie over de club.

‘Het is wel vrijwillig, maar niet vrijblijvend’

Rood Wit
-
0
‘Het is wel vrijwillig, maar niet vrijblijvend’

Aan het einde van dit seizoen is Corné Bulkmans precies 25 jaar actief geweest als bestuurslid van tweedeklasser Rood-Wit. Een mooi moment om een stapje terug te doen, al kan hij nog niet definitief afscheid nemen. “Op de achtergrond blijf ik de vereniging gewoon steunen!”

Nog een aantal maanden, dan zit het er voor de 55-jarige Bulkmans toch echt op. Vreemd, maar toch zeker niet gek. “Aan het begin van mijn nieuwe termijn, had ik het al aangegeven. Dit was de laatste…” Het begon allemaal bijna 25 jaar geleden, als secretaris van de club. “Dat heb ik twaalf en een half jaar gedaan, inmiddels ben ik bestuurslid jeugdzaken.” Maar daar komt straks dus een einde aan. “Na zoveel jaar, begon ik te merken dat het steeds meer energie begon te kosten. Ik blijf de vereniging ondersteunen, maar wel in mijn eigen tijd.” Het klinkt bijna filosofisch, zoals Bulkmans het verwoordt. “Het is wel vrijwillig, maar niet vrijblijvend. Je moet als bestuurslid toch altijd beschikbaar zijn, kan niet zomaar zeggen: nu even niet.”

Iets betekenen
Het doen van vrijwilligerswerk, begon dan ook zelfs nog eerder. “Voordat ik in het bestuur kwam, ben ik nog een jaar of wat jeugdtrainer, jeugdleider en wedstrijdsecretaris bij de jeugd geweest.” Voor Bulkmans eigenlijk het leukste wat er is. “De ontwikkeling, het traject van jeugd naar senioren. Dat is altijd weer mooi om van dichtbij mee te maken.” Ook als bestuurslid, zeker nu als onderdeel van jeugdzaken, deed hij dat natuurlijk veelvuldig. “Het was rond ’98, denk ik. Johan Wagtmans werd voorzitter en vroeg of ik het zag zitten om verschillende dingen samen op te pakken. Zo ben ik er eigenlijk ingerold.”

Van het één kwam vervolgens, en natuurlijk, het ander. “Je kunt iets betekenen voor de verenging, maar het was ook gewoon heel leuk om te doen. Het secretariaat was nieuw voor mij, maar dat leer je dan vanzelf.” Bij de club waar Bulkmans ook op het veld furore maakte. “Vanaf mijn negende ben ik al lid. Heel de jeugd doorlopen en vervolgens naar de senioren. Lange tijd bij het tweede en derde, later pas bij het eerste. Vanaf mijn 25ste, een jaar of dertien.” Vlak voor corona hing hij, na nog wat jaren in een lager team, zijn voetbalschoenen aan de wilgen. “De club speelt een belangrijke rol binnen de Willebrordse samenleving. Je kent iedereen die er rondloopt. Kinderen en volwassen, het is een manier van samenkomen.”

Uitstraling
Maar dat gaat niet vanzelf, weet ook Bulkmans. “Er zit behoorlijk veel tijd in. Ik denk toch zeker zo’n twintig uur per week. Dan ga je nadenken: kan het nog zoals ik wil, in de tijd die ik heb? Dat heb ik tijdig aangegeven.” Op een symbolisch moment. “Precies na zoveel jaar, dat is ook wel weer een mooi rond getal.” Een periode, waarin de echte clubman een hoop heeft zien veranderen. “Het ledenaantal is in de loop der jaren wel wat teruggelopen, maar gelukkig de laatste seizoenen weer redelijk stabiel, met vooral in de onderbouw de laatste jaren veel meer aanwas. En alle jeugd loopt in dezelfde kleding, dat is een stukje uitstraling en saamhorigheid.”

Maar dat is nog niet alles. “De laatste jaren hebben we de focus gelegd op de ‘Mini-League’, daar hebben we zelfs een klein stadionnetje voor gebouwd. Dat loopt hartstikke goed.” Toch kan het altijd beter. “We willen groter worden qua jeugd, vooral door leden te werven. Maar misschien nog wel belangrijker, door ze in de bovenbouw vast te houden.” Zoals gezegd, zijn ze bij Rood-Wit nog niet helemaal van Bulkmans af. “Ik heb het altijd leuk gevonden én dat vind ik nog steeds. Daarom blijf ik sowieso betrokken bij het International U10 Tournament, dat is gewoon fantastisch om te doen. En in een ondersteunende rol op andere vlakken. Maar ik wil meer tijd voor mezelf, het is een keer goed geweest.” Bellen mogen ze hem desondanks altijd. “Haha! Ik neem altijd op, maar niet voor een bestuurlijke rol.” Of hij het stiekem niet gaat missen? “Dat ga ik vanzelf merken!”

Klik op Rood-Wit voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Rood-Wit voor meer informatie over de club.

WK-Praatjes: nieuwe speelronde en nieuwe verassingen

KNVB
-
0
WK-Praatjes: nieuwe speelronde en nieuwe verassingen

De tweede speelronde is in gegaan. Wij van VoetbalJournaal zijn erbij.

Wales – Iran
De wedstrijd begon zoals verwacht beide ploegen wilden hem vooral niet tegen krijgen en er werd veel op het middenveld gespeeld. Uiteindelijk was het Iran die voor het eerst echt gevaarlijk werd en zelfs scoorde. Helaas werd de goal afgekeurd. In de tweede helft was het Iran dat aandrong binnen tien seconden raakte de Iraniërs tweemaal de paal. Toen in de slotfase de doelman van Wales een rode kaart ontving leek een verlies van Wales onvermijdelijk. Echter duurde het tot de 98ste minuut voordat Iran de score opende drie minuten later verdubbelde zij de score en bracht de eindstand op 0-2.

86’ Rode Kaart W. Hennessey, 90+8’ 1-0 R. Chechmi, 90+11’ 2-0  R. Rezaeain

Qatar – Senegal
Afrikaans kampioen Senegal heeft na de Nederlaag tegen Nederland zich weten te revancheren met een 1-3 overwinning tegen het gastland Qatar. In de veertigste minuut kwam Senegal er gevaarlijk uit en nam het de 1-0 voor zijn rekening. In de tweede helft scoorde de Afrikanen de 2-0 binnen via Diedhiou. Uiteindelijk deed Qatar nog wat terug via Muntari, 1-2. Tot slot besliste Dieng de wedstrijd op 1-3.

41’ 1-0 B. Dia, 48’ 2-0 F. Diedhiou, 2-1 M. Muntari, 84’ 3-1 B. Dieng

Nederland – Ecuador
Nederland ging flitsend van start in de zesde minuut was het Cody Gakpo die van buiten de zestien raak knalde. Het beloofde een doelpuntrijke avond te worden, maar Nederland stelde in dat opzicht teleur er werd weinig gecreëerd en NEderland was slordig aan de bal. Noppert moest een aantal keer in actie komen. In de laatste minuut van de eerste helft scoorde Ecuador de gelijkmaker maar deze werd afgekeurd. In de tweede helft schiet Ecuador uit de startblokken en scoren in de vijftigste minuut de 1-1 

Engeland – verenigde staten
We sloten de dag af met Engeland dat bij winst de KO kon verzekeren. Echter gebeurde dit niet en kwamen beiden teams niet tot een score. Engeland kwam niet in het eigen spel en Amerika toonde zich niet slachtbaar. Uiteindelijk deelde beiden partijen speldenprikjes uit maar kwam het niet tot grote kansen. de wedstrijd eindigde in 0-0. 

Programma
Vandaag beginnen we de dag met een wedstrijd uit poule D. Tunesië zal het opnemen tegen Australië. Om 14.00 zal het verrassende Saudi Arabië het moeten opnemen tegen Polen. Als Saudi Arabië weer weet te stunten zijn ze al geplaatst voor de knock-out fase voor dit wereldkampioenschap. Om 17.00 staat er een heuse kraker op het programma Frankrijk zal tegen Denemarken moeten spelen. Denemarken zal het teleurstellende resultaat tegen Tunesië willen wegpoetsen terwijl ook Frankrijk zich al kan plaatsen voor de volgende ronde bij een overwinning. We sluiten de dag af met een Latijns onderonsje, Argentinië tegen Mexico. De Argentijnen zullen zich moeten revancheren als zij nog kans willen maken op lijfsbehoud in deze poule. Terwijl de Mexicanen ook op zoek zijn naar hun eerste overwinning. 

Klik op WK-Praatjes voor de laatste artikelen over het wK.
Klik op KNVB voor de laatste artikelen over de bond.

VV Pernis 4: ‘Het leukste en gezelligste elftal van Pernis’

VoetbalJournaal
-
0
VV Pernis 4: ‘Het leukste en gezelligste elftal van Pernis’

Pernis 4 is ‘het leukste en gezelligste’ elftal van Pernis. Met maar liefst 24 man gaan ze elke week weer voor de overwinning. Er zitten gasten bij van begin twintig tot in de dertig. Ze voetballen al een aantal jaar met elkaar in de achtste klasse. Ieder jaar komen en gaan er hier spelers, maar de meeste blijven elkaar trouw.

Drie helften
VV Pernis is een prachtige dorpsvereniging, waar het lekker voetballen is voor iedereen uit Pernis en omstreken. ‘’Wat ons als elftal uniek maakt is dat we nooit fit zijn en toch alle drie de helften de sterren van de hemel spelen. Na een goeie pot trappen en zagen in de kelderklasse komt onze sterkste helft, de derde!’’

Speciale spelers
Elke speler bij Pernis 4 is speciaal op zijn eigen manier. Maar er zijn een paar mensen die er bovenuit steken.

‘’Richard: Voetballen kan die als geen ander, totaal niet dus. Maar buiten het veld regelt die alles tot in de puntjes, van team bbq tot aan de ballen. Van de bierpot tot aan de tenuetjes.

Rico: Deze fantastische aanvoerder coacht iedereen altijd zo positief mogelijk, vanuit achterin heeft die overzicht over heel het veld en kan die iedereen op zijn plekje zetten. Daarbuiten kan die ook nog eens verdedigen en ziet hij eruit als een totaal niet professionele voetballer.

Duncan: Deze in Mexico geboren jongeman is veruit de vervelendste uit het elftal, heeft altijd overal commentaar op en niks is goed. Iedereen wordt altijd moe van zijn bijdehante opmerkingen, maar toch mogen we hem allemaal.

Brian: Deze katachtige keeper is altijd te laat en toch net op tijd, paar minuten voor aanvang staat die toch onder de lat. We hebben hem al een aantal keer van bed moeten trommelen, omdat die niet aanwezig was en niet reageerde op whatsapp. Toch keept die iedere week weer de sterren van de hemel met zijn show duiken en stopt die af en toe een penalty.’’

Buiten de speciale spelers, is ook het motto van dit team bijzonder te noemen. ‘’Het motto van het elftal is: je moet schieten om te scoren en je moet drinken om dronken te worden.’’

Hoogte- en dieptepunten
Het hoogtepunt van de jongens is dat ze vorig seizoen kampioen zijn geworden met minder doelpunten tegen dan wedstrijden gespeeld. ‘’Iedereen speelde afgelopen seizoen de sterren van de hemel. Onze laatste competitiewedstrijd was een thuiswedstrijd tegen onze eigen club, namelijk tegen niemand minder dan Pernis 6. Na deze overwinning tegen Pernis 6 hebben we het gevierd door een groot rondje door het dorp te rijden achter op de platte kar en daarna hebben we samen met Pernis 6 Chinees gegeten onder het genot van een biertje. Ons dieptepunt was zeker in datzelfde seizoen toen er maar acht man aanwezig kon zijn van ons eigen elftal. We hebben toen aantal spelers van een ander team moet regelen, het regende ook nog eens pijpen stelen die dag. Deze wedstrijd hadden we helaas verloren en was gelukkig onze enige verlies partij van dat seizoen.’’

De volle 100 procent!
Het team zal dit seizoen elke wedstrijd 100 procent geven, maar zijn bang dat het succes van afgelopen seizoen niet doorgetrokken kan worden. ‘’Wel gaan we het dit seizoen als team ook weer zoals gewoonlijk gezellig hebben.’’

Ondanks dat ze bang zijn dat ze de lijn niet door te kunnen trekken, is het kampioenschap toch wel het doel voor dit seizoen. ‘’We hebben dit seizoen al twee keer verloren en één keer gelijk gespeeld. Hierdoor staan we nu op plek zes. We beginnen onszelf wel weer aardig te herpakken aangezien we de laatste twee wedstrijden beide met 5-2 hebben gewonnen.’’

Mooiste wedstrijd
De mooiste wedstrijd die Pernis 4 heeft gespeeld was vorig seizoen uit tegen de nummer twee, als de heren deze wedstrijd zouden verliezen zouden ze boven Pernis 4 komen te staan en dat wilde we niet. ‘’Met een goed elftal en een gevulde bank startten we deze wedstrijd. Iedereen speelde ijzersterk en we hebben maar één keer moeten wisselen. Er zat veel spanning en strijd in deze wedstrijd en dat merkte iedereen. Deze wedstrijd hadden we gelukkig gewonnen en stonden hierdoor een aantal punten los.’’

Bedankt!
De mannen willen graag nog iemand in het bijzonder bedanken. ‘’Wij willen onze vaste vlagger in het zonnetje zetten, Johan. Hij is er bijna iedere wedstrijd bij en is allesbehalve partijdig, hierdoor vlagt die regelmatig in ons nadeel. Na de wedstrijd blijft die ook lekker hangen en drinkt een biertje met ons voor zijn plezier.’’

Met zijn allen!
Pernis 4 wil nog lang met veel plezier voetballen en dat ze dat voorlopig gezellig met zijn allen blijven doen!

Wij wensen Pernis 4 nog veel succes dit seizoen!

Klik op Pernis voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Pernis voor meer informatie over de club.

Aeolus Vrouwen 1: ‘Spelen bij Aeolus is nooit saai!’

VoetbalJournaal
-
0
Aeolus Vrouwen 1: ‘Spelen bij Aeolus is nooit saai!’

We spreken vandaag met Sander Bruins. Hij is de assistent-trainer van RKSV Aeolus Vrouwen 1. Dit vrouwenelftal, dat sinds 2020 samen is, is het enige damesteam van RKSV Aeolus. Onder leiding van Coach Sjaak speelt de 22-koppige selectie elke zondag haar wedstrijden. Momenteel staan ze eerste zonder puntenverlies.

Vriendschappen
Doormiddel van jaarlijkse terugkomende teamuitjes, de gezelligheid in hun groepsapp en het plezier tijdens- en na de wedstrijden, ontstaan er echt vriendschappen binnen het team. ‘’Je kan dus ook wel zeggen dat het Aeolus vrouwenteam een echt vriendinnenteam is. Naast de bizar goede prestaties op het veld, presteren de dames ook op het sociale vlak uitstekend!’’

Vrouwelijke Van Dijk
RKSV Aeolus Vrouwen 1 bestaat uit allerlei unieke speelsters. ‘’Denk bijvoorbeeld aan de publiekslieveling: Vanisha. Die vaak pas de tweede helft aankomt in haar Albert Heijn outfit. Of onze topscorer: Romy. Die in zeven wedstrijden al dertien doelpunten wist te maken. Onder leiding van onze eigen vrouwelijke Virgil van Dijk: Keyleina (Captain), staan we hoe dan ook sterk! Ons hele team bestaat uit speciale speelsters, maar ook trainers. Naast dat Sjaak alles goed neerzet tijdens de wedstrijd, zet hij ook voldoende neer na de wedstrijden, denk aan drank of lekkere snackies.’’

Positiviteit!
Het belangrijkste punt binnen dit team is positiviteit. De dames wijzen elkaar niet steeds op hun fouten, maar benoemen juist het goede. ‘’Door deze coaching geven we elkaar de drive om door te gaan, in plaats van dat we geïrriteerd rond gaan lopen. Je mood kan je spel bepalen dus laat het dan maar goed zijn! Ons motto is daarom: Als wij gemekker willen horen, dan stellen wij wel elf geiten op.’’

Hoogte- en dieptepunten
Het starten van het damesteam in het seizoen 2020/21 kan gezien worden als een hoogtepunt met een zwart randje. De dames eindigde namelijk helaas onderaan. ‘’Het huidige seizoen wordt toch wel gezien als hoogtepunt voor het damesteam van Aeolus. Buiten alle hoogtepunten die tijdens het seizoen voorbijkomen. Denk aan het geweldige teamuitje bij Mooie Boules/Dikke Mic, of de geboorte van de eerste Aeolus baby; Maeve. Ook zijn er nog mooie hoogtepunten in het vooruitzicht: het teamweekend van 2022/23, de eerste goal voor Vanisha, het Rene Erwich Toernooi en waarschijnlijk nog veel meer!”

Een goed seizoen
De vrouwen verwachten een gezellig en sportief goed seizoen. ‘’Het seizoen loopt natuurlijk al fantastisch. Maar met alle mooie momenten die nog op de planning staan, verwachten wij dat het alleen nog maar mooier gaat worden. Één ding is wel zeker: het spelen bij Aeolus is nooit saai. Dus we kijken zeker uit naar de rest van het seizoen!’’

Gezien het verloop van het seizoen is het niet gek dat de dames voor de bekerwinst en het kampioenschap gaan. ‘’Als je elke wedstrijd wint en je krijgt geen doelpunten tegen, dan heb je natuurlijk maar één streven met z’n allen. Dat is eindigen met een volle Beker Henny-Appelsap en een kampioensschaal bittergarnituur! Met de positiviteit en de spirit die momenteel in de groep hangt, is dit zeker mogelijk. Dus we gaan er als team volledig voor!’’

Mooiste wedstrijd
In het seizoen 2021/2022 speelde Aeolus Vrouwen 1 haar mooiste wedstrijd in een 0-1 overwinning tegen Steeds Hooger. ‘’Een wedstrijd waarin wij de betere partij waren, maar waarin wij na twintig minuten spelen al met tien dames op het veld stonden. Toch wisten wij met een speelster minder te scoren. Het team bleef tot het einde vechten voor de drie punten. We maakten het onszelf nog lastiger, door onnodig geel te pakken in de laatste minuten, waardoor we met negen dames de wedstrijd eindigde. Gelukkig wisten wij deze wedstrijd over de streep te trekken! Maar je kan als lezer wel begrijpen, hoe spannend deze wedstrijd was voor ons.’’

Een andere mooie wedstrijd voor de dames was tegen Victoria’04 VR1 dit seizoen. ‘’Een team waar wij elk seizoen tegen spelen en nog nooit een punt tegen hebben gepakt. Tot dit seizoen dan! Het was een wedstrijd met veel spanning, waarin wij in de laatste paar minuten de winnende goal wisten te maken.’’

Bedankt!
De dames willen graag nog iemand bedanken. ‘’We willen graag SFS Slingeland (sponsor) bedanken (https://www.sfslingerland.nl/). SFS Slingerland is vanaf dit seizoen de sponsor van onze dames. Sport en Fitnesscentrum Slingerland is hét adres voor alle fitnessactiviteiten, groepslessen en budosporten! Bij SFS Slingerland staat het plezier tijdens het sporten voorop! Dat is dus iets wat de dames van Aeolus elke zondagmiddag uitstralen. Plezier! En met de prachtige gesponsorde tenues kan dat ook niet anders!’’

Kom naar ons!
‘’Het spelletje voetbal is al zo leuk van zichzelf. Maar een club als RKSV Aeolus maakt dit nog zoveel mooier. De club is zo erg betrokken met haar teams. Buiten de leuke activiteiten die geregeld worden door de club, voorzien zij ook alle teams van de nodige middelen: tenues, ballen, bidons, etc. Het is een club dat graag met haar leden meedenkt en het zo dus extra leuk maakt. En dit voor een club met één van de laagste contributies van Rotterdam. De gouden tip? Kom lekker bij ons voetballen!’’

Wij wensen RKSV Aeolus Vrouwen 1 nog veel succes dit seizoen!

Klik op RKSV Aeolus voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RKSV Aeolus voor meer informatie over de club.

1...477478479...1.492Pagina 478 van 1.492

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.