Home Blog Pagina 461

Kostbare zege van SJC op Purmersteijn

Het werd weer een bijzondere wedstrijd in Purmerend tegen Purmersteijn. De ploeg die SJC in een ver verleden pijn wist te doen in de toenmalige strijd om promotie. En die ook deze middag nadrukkelijk aantoonde dat het een tegenstander is om rekening mee te houden.

Voor SJC was deze laatste wedstrijd voor de winterstop natuurlijk heel belangrijk. Want in de strijd om de topposities waren de zwartwitten concurrent Purmersteijn tot op drie punten genaderd. En stiekem kijkend naar koploper HBS gaf aan dat zij al zes punten meer wisten te verzamelen dan SJC. Zodat bij verlies het verschil wel erg groot zou zijn.

Met die wetenschap en met de ervaring dat teveel opportunisme grote risico’s met zich meebrengt begon SJC in een vertrouwde opstelling zichtbaar voorzichtig aan de wedstrijd. Toch kwamen er al snel ook mogelijkheden om toch het doel van de tegenstander op te zoeken. Maar Purmersteijn begon zonder schroom en wilde vooral aanvallen. Nadat de eerste rook was opgetrokken veroverde zij daarom snel een optisch overwicht. Toch SJC kwam af en toe met venijnige tegenaanvallen waarbij na zo’n 20 minuten Tom Duindam zijn gevaarlijke inzet tot corner zag verwerkt.

Vijf minuten later moest Timo Ruigrok met een blessure in de lies het veld verlaten. Zijn vervanger werd Mark Turk. Niet perse net zo’n spelbepalende technicus als zijn aanvoerder maar wel een speler die met veel inzet ten strijde trekt, koppend heel nuttig kan zijn en over een uitstekend schot beschikt. En vlak voor het rustsignaal gaf hij even zijn visitekaartje af. Vanaf zo’n 25 meter joeg hij heel bewust de bal richting het Purmersteijnse doel waar het leer als een projectiel insloeg. De aldus verkregen 0-1 voorsprong gaf opluchting en was reden om op de ingeslagen weg door te gaan.

Purmersteijn werd tot op zekere hoogte de bal gegund maar werd met veel elan zover mogelijk van het doel van Lex Hoogervorst gehouden. De Noord-Hollanders bleven volharden in het via veel schijven aan te vallen waardoor SJC steeds de kans kreeg tijdig in te grijpen. En bij een gevaarlijke penetratie was er keeper Lex Hoogervorst die handelend optrad. Over en weer kwamen er meer mogelijkheden waarbij Purmersteijn nadrukkelijk
het meeste balbezit had maar SJC soms gevaarlijk counterde.

Doelpunten bleven echter vooralsnog uit. Voor Purmersteijn was spits Schaap daar overigens heel dichtbij. Met nog zo’n 20 minuten gaan kwam Aaron Koeman in de plaats van Martijn van Trigt. Hij moest met zijn snelheid de counters nog meer venijn meegeven. Hij zag net als de SJC supporters dat een inzet van Jordy Groot jammerlijk via de binnenkant van de bal toch nog het doel weer uit kaatste. Vervolgens werd het, met de nodige wissels, zowel bij Purmersteijn als bij SJC, echt een alles of niets periode. Met nadruk op de aanval waarbij SJC dus bleef loeren op een counter. En toen zo’n mogelijkheid zich voordeed werd deze ook perfect uitgevoerd. Bij een onderschepte aanval ging de bal razendsnel over drie, vier schijven naar de voorwaartsen. Via Duindam en Strojil mocht Chris Hoogervorst het laatste tikje geven en de 0-2 verzilveren.

Het werd nog wel even spannend omdat er, in de trend van het WK, er ruim blessuretijd werd toegevoegd. Met in de absolute slotminuut door Purmersteijn nog wel 1-2 kon worden gemaakt. Na het laatste fluitsignaal was de conclusie dat SJC met heel hard werken en als een hecht team de overwinning uit de poorten van de hel wist weg te slepen. En de winst dan ook verdiende. In de komende winterstop mogelijk genoeg gelegenheid om blessures te laten genezen en nuttige trainingen af te werken.. Om daarna op 22 januari 2023, zo mogelijk met een complete fitte selectie, de herstart in de competitie te maken.

Klik op SJC voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SJC voor meer informatie over de club.

Verslag: NSVV is winterkampioen na winst op Zuidland

NSVV had het in de topper tegen Zuidland de eerste twintig minuten moeilijk en de kansen waren voor Zuidland. Door een penalty en een mooie aanval werd NSVV de wedstrijd in geholpen en kwam er een twee tegen nul voorsprong uit bij rust. Direct na rust was Zuidland nog eenmaal gevaarlijk, daarna ging NSVV draaien en kwam er een grote rits aan kansen. De Numansdorpse supporters genoten van het mooie spel en kregen net voor tijd nog de verdiende derde treffer voorgeschoteld.

In de eerste helft was Zuidland dreigend en tweemaal een kans voor Yousif de Kock. De tweede keer mocht hij alleen op NSVV-keeper Jarmo Hartgers afgaan en miste zijn schuiver het doel. Bij een spaarzame aanval van NSVV werd Mitchel Louwerens in de rug gelopen en gaf scheidsrechter Mike Klaare een terechte penalty. Als het Nederlands elftal nog een betrouwbare penaltynemer zoekt die ze er wel altijd inschiet, dan kunnen ze gerust Jeroen Voshart bellen. Zoals altijd benutte Jeroen dit buitenkansje weer.

Vijf minuten daarna was er een mooie aanval van NSVV. Mitchel Louwerens zette de aanval op. Wessel Schouwink zag de opkomende Jack van Eijmeren en gaf een steekballetje. Schuin rechts van het doel schoof Jack de bal onder de keeper door in het doel. Zuidland had de cursus kappen met mekkeren op de scheidsrechter nog niet gevolgd en stopte veel energie in de verkeerde zaken. Complimenten aan het team van NSVV, want dit keer gedroegen deze zich als elf koorknapen.

In de tweede helft was er in de eerste minuut direct een kans bij de eerste paal voor Zuidland– speler Ruben Speelpenning. Zijn inzet ging rakelings langs de paal. Daarna ging NSVV voetballen en kon Zuidland het niet meer bijbenen. Onder regie van het goed spelende NSVV-middenveld werden continu de flankspelers Jasper Huisman en Mitchel Louwerens de diepte ingestuurd.

Er ontstonden zeven dotten van kansen voor verschillende NSVV-spelers, maar de derde wilde er even niet in. Aan de andere kant stond de NSVV-defensie weer als een huis en anders was er nog altijd keeper Jarmo Hartgers als betrouwbare last line of defense. Net voor tijd draaide Jasper Huisman een vrije trap in naar het doel en niemand gaf het laatste zetje om zijn voorzet te bevorderen tot doelpunt. Twee minuten later kwam er weer een vrije trap. Dit keer dacht Jasper waarschijnlijk, als mijn medespelers niet meer willen scoren dan maar direct in het doel en zo geschiedde. Met een verdiende nul tegen drie overwinning ging NSVV juichend van het veld.

Na de wedstrijd bleek DBGC de kans om winterkampioen te worden verpruts te hebben door te verliezen van Yerseke. De drie koplopers NSVV, Zuidland en DBGC zijn hierdoor voor de winterstop weer op een gelijk aantal van 25 punten na 11 wedstrijden uitgekomen. Door veel minder tegendoelpunten dan alle andere teams ontvangen te hebben, is NSVV op doelsaldo winterkampioen geworden. Deze week heeft NSVV als team laten zien geleerd te hebben van de onnodige verliespartij van vorige week tegen DBGC. Als NSVV zich na de winterstop op het voetballen blijft concentreren, dan is het als team in staat de koppositie lang vol te houden. Het seizoen wordt 21 januari vervolgd, met weer een uitwedstrijd, naar SSV’65. Van de vier eerste achtervolgers heeft NSVV de uitwedstrijd al gespeeld en na de winterstop gaat NSVV haar kunsten vertonen aan de rode lantaarndrager SSV’65.

Opstelling NSVV:
Jarmo Hartgers, Jessy Fortes, Michael Ouwens, Fabian Korbijn, Jack van Eijmeren, Jeroen Voshart, Peter Jan Cazander, Sjoerd Hofstede, Jasper Huisman, Wessel Schouwink (80 e Boyd van Andel), Mitchel Louwerens

Scoreverloop:
27 e min. 0 – 1 Jeroen Voshart (penalty)
31 e min. 0 – 2 Jack van Eijmeren
92 e min. 0 – 3 Jasper Huisman

Geschreven door: Bas Snijders

Klik op NSVV voor de laatste artikelen over de club.
Klik op NSVV voor meer informatie over de club.

Verslag vv Berkdijk 1 – WSJ 1

Zondag 11 december stond thuis bij Berkdijk de wedstrijd tegen WSJ gepland. Een weekend waar er van alles kan gebeuren in de top 4 van 4D.

De spanning op de koppies van onze jongens was te snijden tijdens de wedstrijdbespreking. Na een mooie reeks zou het een bekroning op het harde werken zijn als er vandaag drie punten bijgeschreven worden. Dat zou dan een tweede plaats betekenen. Het zou mooi zijn zo voor de winterstop, een fantastische eerste seizoenshelft nog rood zwarter kleuren.

Maar helaas mocht het niet zo zijn. Wij begonnen niet sterk aan de wedstrijd, wat al heel vroeg leidde tot een doelpunt. Maar onze oplettende grensrechter Patrick Hoevenaar had gezien dat er een randje van buitenspel aan kleefde. Dus na conclaaf met de scheids, werd besloten het doelpunt af te keuren. Zou dat onze jongens wakker hebben geschud? Niet echt moeten we concluderen, want een paar minuten later was het Melvin de Laat van WSJ die de stand op 0-1 bracht.

Pas na vijfentwintig minuten kwamen onze jongens beter in het spel. Via de rechterkant was het Lars Kruissen die regelmatig mee opkwam en de bal voor het doel werkte. Dat resulteerde in een paar gevaarlijke situaties en bij één daarvan was het Jochem van Beek die de bal snoeihard langs het doel kopte.

Een aantal jongens van Berkdijk hebben net als onze trainer een verleden bij WSJ, waardoor de gemoederen soms verhit raakten, maar het bleef een sportieve pot voetbal.  Het was frisjes zeg maar, dus vele supporters keken vanaf de kantine of in omgeving daarvan. De echte die hards keken gewoon op hun eigen plekje langs het veld.

Na de thee en zonder wissels begonnen onze jongens aan de tweede helft. Het spel van net voor de rust werd verder uitgezet, maar tot echt groot gevaar kwam het niet. WSJ had wel meer moeite hierop te reageren en probeerde via counters het tij te keren. Dan volgt er een dubieuze beslissing van scheidrechter Sheikhi en die legde de bal op de stip. Bij WSJ is er maar één speler die de bal van elf meter mag nemen en dat is Harrie Hesselberth en die wist de uitstekende doelman Tony van Ark te passeren 0-2.

De mouwen werden nog een keer opgestroopt, Pieter gooide er een paar wissels in en zag zijn ploeg meer druk zetten op de tegenstander. Zo’n tien minuten voor tijd wist Reggy de trekker over te halen en maakte er de 1-2 van. Dit gaf onze jongens wat vleugels, maar aan de andere kant lukte het vandaag niet helemaal. Sommige passes waren slordig, aannames niet altijd goed en wat in andere wedstrijden mee zat, dat zat vandaag allemaal wat tegen. Het bleef 1-2 en dat betekent voor ons Berkdijk dat we, na de winst van GSBW gisteren, de winterstop ingaan met een vierde plaats en daar mogen we trots op zijn. Er werd na afloop van de wedstrijd goed gefeest in de kantine door beide teams en het ging er zeer gemoedelijk aan toe.

De selectie en staf van Berkdijk 1 willen alle supporters, vrijwilligers van Berkdijk en allen die ons eerste elftal een warm hart toedragen, bedanken voor hun steun en toeverlaat en wensen jullie hele fijne feestdagen en een heel goed, sportief, maar vooral gezond 2023 toe!

Bron: VV Berkdijk

Klik op VV Berkdijk voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Berkdijk voor meer informatie over de club.

Verslag HBSS tegen Victoria’04

In vrieskou diende Victoria’04 in Schiedam de strijd aan te gaan met koploper HBSS. De thuisclub kwam na een half uur spelen op 1-0 via een makkelijk gegeven strafschop om kort daarna uit te lopen naar 2-0. In de tweede helft werd niet meer gescoord.

Beide ploegen zochten waar mogelijk de aanval. Er ontstond een levendig duel met
twee fanatiek spelende ploegen. Voor beide doelen ontstonden enkele gevaarlijke
momenten, waaruit niet werd gescoord. Naar mate de wedstrijd vorderde kreeg
HBSS wat vaker balbezit. Een op het oog onschuldige botsing in het
strafschopgebied van Victoria’04 werd door de scheidsrechter bestraft met een
penalty, waaruit door HBSS werd gescoord: 1-0. Victoria’04 trachtte de gelijkmaker te
forceren door volop op de aanval te spelen. De Vlaardingse verdediging sloot even
niet goed en HBSS profiteerde vrij snel. Een counter over de rechtervleugel werd
door de snelle spitsspeler van HBSS feilloos afgerond: 2-0.

In de tweede helft probeerde Victoria’04 de aanval te zoeken, maar kwam door het
tegenspel van HBSS moeilijk daaraan toe. Victoria’04 liep zich keer op keer vast in
de hechte defensie van HBSS, dat slaagde in het vasthouden van de voorsprong.
Door deze overwinning en de overige resultaten van de andere teams staat HBSS
ruim bovenaan op de ranglijst, waar Victoria’04 een bescheiden middenmoter is.

Selectie Victoria’04: Jochem van der Hoff, Michael Blok, Oscar Knecht (Bob
Planken), Lars de Visser, Osman Ünnu, Jur de Visser (Nailey Girigorie), Jordi de
Kimpe, Bart van der Hoeven (Kars Martin), Colin Pleijsier, Rilgilio Ramsubagh (Lars
Kortleven), Roy Meerten (Chris Bruurmijn).

Klik op sc Victoria’04 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op sc Victoria’04 voor meer informatie over de club.

Nuttige overwinning Papendrecht

Papendrecht had het op zaterdagmiddag 10 december niet makkelijk op sportpark Crayestein in Tricht. IJskoud en mistig weer en een scheidsrechter die het regelmatig aan de stok had met beide partijen, zorgden er lange tijd voor dat er weinig te genieten viel voor de verkleumende toeschouwers.

Tricht is in het verleden altijd al een lastige tegenstander geweest. Het was dit keer niet anders. De thuisclub wilde geenszins een verdedigende tactiek toepassen en toonde daarbij ook nog de nodige agressie. Papendrecht daarentegen speelde de minste wedstrijd van dit seizoen. De meeste spelers behaalden niet hun normale niveau waardoor het een open wedstrijd werd. Toch kwam Papendrecht na een kwartier spelen op voorsprong. Bij de eerste goedlopende aanval ging Jarden van Ek alleen op de Tricht-keeper af. Hij werd daarbij van achteren aangetikt met als gevolg een terechte strafschop die door Lorenzo van Wijk werd benut. Vlak voor rust kwam Tricht verdiend op gelijke hoogte. Slecht verdedigend werk stelde Joran Smit in staat om te scoren.

Vlak na rust had het zomaar 2-1 kunnen zijn toen Arjan Hakkert van dichtbij overschoot. Kort daarna gebeurde hetzelfde voor Papendrecht toen Izzy Stellingwerf een terugspringende bal van de lat naast het doel deponeerde. Een half uur voor tijd kwam het keerpunt. Xavier Leenheer ontving zijn tweede gele kaart en kon de warme douche op gaan zoeken. Met 10 man ging Papendrecht echter beter spelen en nadat Norichio Nieveld alleen voor de keeper nog miste, was het Lorenzo van Wijk die zijn tweede doelpunt kon noteren. Hij had hierbij wel de hulp nodig van de Trichtse doelman Danny Swanink die de op zich een ongevaarlijke inzet op knullige wijze door zijn handen liet glippen. Tricht ging daarna vol op de aanval om het tij te keren. Maar ook zonder de in Ghana feestvierende Luciano bleek Papendrecht gevaarlijk in de counter. Tien minuten voor tijd was het Stellingwerf die zo’n counter leek te verzilveren maar hij werd op het laatste moment neergelegd. Wederom een strafschop die dit keer door Nieveld werd benut. Een koploper die slecht speelt en toch wint, doet de oude voetbalwet weer eer aan. Met 10 van de 11 gespeelde competitiewedstrijden gewonnen en 1 wedstrijd gelijk en 7 punten voor op de nummer 2, gaat Papendrecht tevreden de winterstop in.

Komende zaterdag is er nog de bekerwedstrijd tegen LRC die om 12.00 uur begint, dit vanwege het boutdraaien en de troostfinale van het WK-voetbal.

Papendrecht: Visser, Van Rooijen, Baars, Ruiz, Van der Werff, Leenheer, Nieveld, Saffignani (Tilroe), Stellingwerf (Bernadina), Van Wijk (Van Gorp), Van Ek.

Klik op VV Papendrecht voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Papendrecht voor meer informatie over de club.

vv Quintus en Richard Langeveld na 4 seizoenen uit elkaar

Aan het einde van dit seizoen scheiden de wegen van voetbalvereniging Quintus en hoofdtrainer Richard Langeveld. 

In de zomer van 2019 nam Richard het over van Niels Drabbe met de ambitie van beiden om te promoveren naar de derde klasse. Helaas is dat ondanks een prettige en sportieve samenwerking niet gelukt en lijkt dat ook dit seizoen niet te gaan lukken. Er is afgelopen jaren wel meegedaan om de bovenste plekken, maar promotie is niet gelukt. Daarbij moet ook wel worden gezegd dat de afgelopen 3 seizoenen COVID een belangrijke rol heeft gespeeld, 1 seizoen is niet eens afgerond en promoveerde er niemand. Dit seizoen gaat het jammer genoeg ook nog niet zoals gehoopt, ook wel mede door een waslijst aan blessures in de volledige selectie.

Deze week is besloten om dit seizoen nog wel samen af te maken, maar voor het volgende seizoen gaat Quintus op zoek naar een nieuwe trainer en Richard op zoek naar een nieuwe uitdaging.

Klik op vv Quintus voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Quintus voor meer informatie over de club.

Mini’s ideaal startpunt voor Zwaluwen

De jongens van JO7-1 van VV Zwaluwen kennen tot nu een droomstart van het seizoen 2022/2023. Zeges met dubbele cijfers zoals 14-1 en 12-0 zijn eerder regel dan uitzondering. Arne Meerman, één van de trainers van de mini’s waar de basis gelegd is, legde ons uit waar het huidige succes van de jongste jeugdteams uit ontstaan is.

“Zo’n tweeëneenhalf jaar geleden zijn we gestart met vijftien kinderen met de mini’s bij Zwaluwen”, start Meerman (40) zijn verhaal. “Zwaluwen was teruggegleden qua jeugd. De zoon van Arne Verbraaken, waarmee ik al sinds de F-jes mee voetbal bij Zwaluwen, en die van mij zijn ongeveer even oud. We voetbalden altijd samen in een vriendenteam en met die insteek van vriendschap kweken zijn we vanuit het niets met vijftien mini’s begonnen. We hadden oefeningen bedacht die veel te moeilijk waren en het liep soms helemaal in soep”, lacht hij. “Die jochies konden nog amper lopen. Maar uiteindelijk hebben ze wel uren gemaakt en met ons enthousiasme beleefden ze veel lol. Later zijn we overgegaan op simpele oefeningen en ook andere leuke dingen zoals touwtrekken, een paashaas en Sinterklaasfeest. En er is natuurlijk elke week wel een spelertje jarig. Daarnaast hebben we nu goede jeugdcoördinatoren die ons op technisch vlak begeleiden.”

Ouderavonden
De groep mini’s groeide de afgelopen pakweg 24 maanden naar zeventig voetballertjes. Meerman: “We werken met appgroepen en vaak staan er na een bericht zes á zeven ouders op het veld voor een groep van circa twintig kinderen. Als basis van de successen zie ik vooral het enthousiasme en het feit dat er steeds genoeg trainers zijn.”

“Er staan voldoende ouders op elk laantje”, vult maatje én collegatrainer Verbraaken (39) aan.  “Als mensen langs rijden en al die kinderen bezig zien op een veld met hoepels en autobanden dan hebben ze wel door dat het gezellig is en komen ze vaak later voor een proeftraining langs. Onze spelertjes die nu al vanaf het begin meedoen hebben geen angst meer voor een voetbalcomplex, dat draagt er ook aan bij dat de JO7 het zo goed doet.” “Diverse speelsters van ons eerste vrouwenteam helpen ook bij de trainingen”, vult Meerman aan. “Bij ons is er in tegenstelling tot veel andere clubs geen gebrek aan vrijwilligers. Dat is deels ook te danken aan de ouderavonden vermoed ik.”

Een andere factor die een rol speelt is de nadruk die op de team- en clubspirit gelegd wordt. Meerman: ‘”We verzamelen voor een wedstrijd altijd met elkaar in de kleedkamer. Daar kunnen we na afloop ook geinen met elkaar in de douche. Verder voetballen we zelf vaak om kwart over één met ons vierde team, ruim twee uur na de training van de mini’s.”

”Die ‘gassies’ blijven dan vaak op het complex hangen om bij ons te kijken en daarna kijken we vaak nog naar het eerste. Ze zijn de hele dag op de club, net als wij vroeger als jonge ventjes. Ik ben als trainer achtergebleven bij de mini’s omdat mijn zoon Boet net wat jonger is dan Sepp, de zoon van Arne, die in het sterrenteam van JO7 zit. Ik poog bij de mini’s alles draaiende te houden. Dat lukt goed. Nadat vier teams JO7 zijn gestart in augustus waren we met 45 kinderen over bij de mini’s, maar dat zijn er nu al weer 60.”
Verbraaken: “Er is sprake van non-stopvoeding van onderaf. Het team van JO7 1 gaat na de winterstop over naar JO8 om meer weerstand te krijgen en er schuift meteen weer een team vanuit de mini’s door naar de JO7.”

Klik op vv Zwaluwen voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Zwaluwen voor meer informatie over de club.

Lars de Mey hoopt zichzelf bij RIA W vast in de basis te gaan spelen  

WESTDORPE – Hij groeide op in de jeugd van RIA W in zijn woonplaats Westdorpe, maar Lars de Mey (22) trok uiteindelijk wel naar Axel om daar zichzelf bij de jeugd verder te kunnen ontwikkelen. De aanvaller speelde er acht jaar, maar is sinds een paar seizoenen weer terug als voetballer op zijn geboortedorp. Hij is momenteel nog geen basisspeler bij het eerste, maar dat is voor de Westdorpenaar wel het uiteindelijke doel.

“Natuurlijk! Ik heb de afgelopen jaren ook wel wat te kampen gehad met fysieke ongemakken en was nooit écht fit. De oorzaak hebben ze met de diagnose ‘suikerziekte’ ein-de-lijk kunnen vaststellen. Mijn leefpatroon is daardoor drastisch veranderd en dat merk ik ook heel erg goed tijdens het sporten. Ik ben flink afgevallen, maar liefste vijfendertig kilo! Ik let ook veel beter op mijn voeding en heb de frisdrank afgezworen. Dat alles betaalt zich terug door het feit dat ik me veel fitter voel nu.”

Want de frustratie was bij de jonge aanvaller erg groot, dat specialisten niet direct konden vinden waar het probleem lag, daarbij kreeg hij ook nog te kampen met een knieblessure die hem een jaar lang parten speelde. “Alles bij elkaar was dat enorm frustrerend, want ik wilde heel graag maar het lukte gewoon niet. En dan gaat het ook in het kopje zitten en heeft het invloed op je motivatie. Maar nu voel ik me goed en wil ik keihard knokken om het de trainer zo moeilijk mogelijk te maken. Ik speel nu veelal in het tweede elftal en val regelmatig in, maar ik wil meer… Een basisplaats veroveren dat is waarvoor ik elke training en wedstrijd proberen het maximale te geven.”

Samen met aanvoerder Tom de Smet houdt De Mey de Westdorpse eer hoog in een selectie die verder bestaat uit spelers die niet van RIA W zelf afkomstig zijn. “Maar die gasten zijn hier nu wel al enkele seizoenen en dat merk je ook. In het verleden was het verloop veel groter. En voor ons is het geweldig dat Tolunay Sahin, onze topscorer, teruggekomen is op zijn beslissing om naar Terneuzense Boys te gaan. Hij is gebleven en dat maakt onze groep alleen maar sterker en completer. Ik denk dan ook dat we zeker moeten kunnen meestrijden om de bovenste plekken. Als dat lukt en we kunnen een prijs pakken of zelfs promoveren, dan hebben we een geweldig seizoen.”

Vorig seizoen ging de strijd lang tussen RIA W en Hontenisse, waarbij de laatste ploeg uiteindelijke de titel pakte en de Westdorpenaren opnieuw in de vierde klasse uitkomen. “Ik heb in de JO19 toen ik terugkeerde van FC Axel de beker gewonnen en dat voelde al mooi. Het zou nu ook prachtig zijn mochten we met RIA W eindelijk weer eens een prijs pakken. Bovendien spelen we gelukkig weer terug op het eigen dorp, nadat door storm Eunice het dak van onze accommodatie werd weggeblazen. Het was mooi dat FC Axel ons de kan gaf daar te trainen en spelen, maar niks haalt het toch bij het voetballen op je eigen veld. Dat is toch net wat extra’s.”

En daar hoopt De Mey de komende tijd veel speelminuten te kunnen maken om zichzelf verder te ontwikkelen en het zijn trainer extra lastig te gaan maken. “Het was even omschakelen toen de diagnose suikerziekte eruit rolde. Dat nieuwe ritme pakken was moeilijk, maar nu gaat het goed. Ik heb veel meer energie en wil graag naar buiten en bezig zijn! Dat heb ik jarenlang niet gevoeld en daardoor durf ik ook als voetballer weer vooruit te kijken. Dit seizoen is het zaak om aan te haken en volgend seizoen moet ik er voor mezelf écht staan, dat is voor mij de stip aan de horizon.”

Klik op RIA W voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RIA W voor meer informatie over de club.

Kay van den Bos van HVC’10: Fysiotherapie en Sportbegeleiding

Na een blessure het herstelproces doorlopen bij een fysiotherapeut is een bekend traject. Kay van den Bos (28) van Paramedisch Centrum te Hoek van Holland biedt de sporters die willen werken aan zijn of haar herstel de mogelijkheid aan om via de zaal of voetbalveld snel weer terug te keren bij hun club. Van den Bos is al jaren een vaste waarde bij HVC’10.

Als kleine jongen moest ik van mijn vader op voetbal. Mijn broers Jeffrey en Michael speelden toen, net als mijn vader, bij de Hoekse Boys. De drie broers waren de zoons van de legendarische ‘mister Hoekse Boys’, John van den Bos, die meer dan 750 wedstrijden voor die club op zijn palmares kreeg. Helaas overleed John enkele jaren geleden. Opa van den Bos is ondanks zijn hoge leeftijd nog vaak aanwezig op Sportpark ‘De Rondgang’ en mist geen enkele wedstrijd van zijn kleinkinderen. ,,Ik had niet het talent zoals mijn broer Jeffrey die nog een tijdje heeft gevoetbald bij profclub SVV uit Schiedam. Wel heb ik vanaf mijn vijftiende tot mijn een twintigste gevoetbald bij FC ‘s-Gravenzande. Dat was echt een supermooie tijd, waarbij er werd gevoetbald op hoog niveau. Bij de senioren werd Frans Danen mijn trainer. Frans is niet alleen een super goede trainer, maar ook een leuke man. Onder hem mocht ik debuteren in het eerste elftal.

In 2016 koos ik ervoor om samen met mijn broers te voetballen bij HVC’10. Een jaar later werd ’s-Gravenzande kampioen van de eerste klasse. Graag had ik dat nog willen meemaken, maar het is niet anders. Samen met mijn broers voetballen was een droom van ons als gezin. Jeffrey moest vorige seizoen helaas noodgedwongen stoppen met voetballen. En mijn andere broer Michael heeft eind vorig jaar zijn knieband afgescheurd. Hij maakte het helaas voor de tweede keer mee als voetballer van HVC’10, want vlak na de fusie scheurde hij een kruisband in zijn andere knie en toen duurde het een maand of zeven voordat hij weer kon voetballen. Dit jaar zien we hem niet meer terug op het veld.’’ Eén ding is zeker: Het “Guiness Book of Records” van drie scorende broers in één voetbalwedstrijd zal niet meer door HVC’10 geevenaard of verbroken worden. Dat gebeurde in de wedstrijd Soccer BoysHVC’10 (0-5) op 17 september 2016. ,,Sinds 2015 ben ik Master Sportfysioerapeut bij ParaMedisch Centrum HvH/ Highline Fitness.

En vanaf januari 2023 ben ik voor 50% mede- -eigenaar. Het PMC biedt behandelingen aan in een kleinschalige praktijk. Je kunt bij ons terecht voor fysiotherapie, manuele therapie, logopedie, oefentherapie Mensendieck en diëtetiek. Je vindt bij ons een enthousiaste groep therapeuten die dicht bij de cliënten staan. We hebben allemaal onze eigen specialismen en zijn allemaal anders, maar we passen goed bij elkaar. Onze therapeuten zijn serieus met hun vak bezig, in een open, ongedwongen sfeer. Behalve het breed georiënteerd kijken naar iemand zijn klachten, vind ik het erg belangrijk om diegene het gehele behandeltraject te ondersteunen, ook als de klachten over zijn. Voor leden van HVC’10 heb ik elke maandagavond een inloopspreekuur. Mijn vriendin Jessie Pieper is de verzorgster van het eerste elftal, dus bij ons thuis gaat het veel over HVC. Met Dean van Ooijen en Rowdy Jansen zijn we twee goede spelers kwijtgeraakt. Toch moet top vier met deze selectie kunnen en dan pakken we waarschijnlijk ook een periodetitel.’’

Klik op HVC’10 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op HVC’10 voor meer informatie over de club.

Voor Xandro Zwildens van VVGZ is voetbal min of meer alles

Vandaag gaan we in gesprek met Xandro Zwildens. Xandro is een twintigjarige voetballer die actief is bij VVGZ 1. Hij is begonnen op zijn vijfde met voetballen bij ASWH. Vandaag vertelt hij iets meer over zijn carrière.

Voor het begin van de carrière van Xandro moeten we bij ASWH zijn. ‘’Ik ben toen ik vijf jaar werd begonnen in de mini’s, maar ik mocht al snel doorschuiven naar de F-jes. Vanaf toen heb ik altijd in het hoogste elftal gespeeld. In de E1 werd ik gescout door de KNVB waar ik het gehele jaar bij zat en ik mocht een half jaar meetrainen  bij Excelsior.
In de O17-1 verloren we op de laatste speeldag de kampioenswedstrijd tegen de concurrent. Daar heb ik nog nachten lang van wakker gelegen. In de O19-1 hadden we een dreamteam met erg veel jongens die nu op een hoog niveau spelen. We wonnen van teams die drie divisies hoger speelde en stonden zelfs in de halve finale van de beker die we uiteindelijk tegen FC dordrecht of FC Den Bosch zouden spelen. Helaas kwam toen Corona en hebben we het seizoen nooit af mogen maken.

In mijn laatste jaar moest ik gaan nadenken wat de stap naar de senioren zou gaan worden. Helaas vond ASWH mij niet goed genoeg om in de hoogste elftallen te voetballen. De voorkeur ging vooral uit naar speler van buitenaf. Toen ik dit hoorde kwam mijn huidige trainer Fop Gouman naar me toe en vroeg of ik twee trainingen met het eerste wilde meedoen. Na de eerste training werd het aantal trainingen al verlengt naar vijf. Al snel was voor mij duidelijk dat ik naar ‘De Vogels’ wilde. Ik werd goed opgevangen door de groep en gelukkig kende ik al een aantal jongens van vroeger.’’

Het huidige seizoen gaat best goed volgens Xandro.’’We staan nu hoog in het linkerrijtje en hebben een hecht team. Als je kijkt naar vorig seizoen verloren we te vaak van teams die kwalitatief minder waren, maar de wedstrijd wonnen op strijdlust en doorzettingsvermogen. Dit jaar halen we ook die wedstrijden over de streep zoals: SVS uit (1-4) en Strijen uit (0-1). Ook winnen we de derby tegen Pelikaan (1-2) wat ons een gevoel gaf dat we op de goede weg zijn. Persoonlijk ben ik dit seizoen erg vooruit gegaan en word ik steeds belangrijker voor het team als één van de twee controleurs op het middenveld. Ik speel bijna elke wedstrijd de 90 minuten en dat geeft me een gevoel dat ik goed bezig ben.’’

Xandro heeft in zijn nog prille carrière al een hoop meegemaakt. Wij vroegen daarom of hij ons mee kon nemen in enkele hoogte- en dieptepunten. ‘’Mijn hoogtepunt is de winst op Pelikaan die erg belangrijk was. We hebben vanaf deze wedstrijd erg grote stappen gemaakt als team en ik persoonlijk ook. Het feestje na het laatste fluitsignaal was geweldig waarbij we met het hele team in de hekken hingen om de winst te vieren met onze supporters. Het dieptepunt dat ik heb meegemaakt is vanuit de jeugd. Dat we het jaar in de JO19-1 niet konden afmaken. Hierdoor liepen we de halve finale van de beker mis tegen een BVO en het kampioenschap wat ontzettend jammer was.’’ 

Voetbal is volgens Xandro min of meer alles voor hem. ‘’Ik wil er het liefst mijn werk van maken op welke manier dan ook. Alles wat ik doe of denk is voetbal. Ik wil het liefst alles uit mijn voetbalcarrière halen en op een zo hoog mogelijk podium spelen. Dit wil ik wel stap voor stap doen om de lat niet te hoog te leggen voor mezelf. Het lijkt me geweldig om over een aantal jaar bij een club als Katwijk of Excelsior Maassluis te spelen. Daarvoor moet ik fysiek nog wel aan de bak en mijn handelingssnelheid moet ook omhoog. Voor nu wil ik promoveren met VVGZ en zelf nog belangrijker worden met goals en assist. Ook wil ik nog meer ballen ophalen tussen de linies wat elke week al beter gaat.’’

Tot slot wil Zwildens nog iemand in het zonnetje zetten. ‘’Degene waar ik het meest van heb geleerd is Paul Scheurwater die eigenlijk altijd naast me staat op het middenveld. Door hem leer ik vooral beter worden in het vrijlopen tussen de linies en hoe je moet staan in verdedigend opzicht’’, sluit Xandro af.

Klik op VVGZ voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VVGZ voor meer informatie over de club.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.