Home Blog Pagina 457

GPC Vlissingen 1 wil gaan voor handhaving in de derde klasse

Samen met Edion Nicaëla praten we vandaag over zijn team GPC Vlissingen 1. Dit jonge team gevuld met amateurtalenten komt momenteel uit in de derde klasse A. Vandaag hebben we het onder andere over hoogte- en dieptepunten, blikken we vooruit op het seizoen en kijken we naar de mooiste wedstrijd.

Introductie
GPC Vlissingen 1 is een jong en talentvol team dat onder leiding staat van een ervaren technische staf. ‘’Wat het team van ons zo uniek maakt, is dat wij het jongste eerste elftal zijn wat GPC Vlissingen de afgelopen jaren heeft gehad. Met zijn allen zitten we in een goed proces. Het is aan ons allen dit te brengen naar een goed einde. We gaan er alles aandoen om dit seizoen niet te degraderen, maar te handhaven.’’

Speciale spelers
We vroegen aan Edion of er nog wat bijzondere spelers zitten in dit team. ‘’In mijn beleving zijn er bij ons een aantal jongens die zeker wat extra’s kunnen brengen/toevoegen. Dit zijn Chris, Anwar, Marcello & Roland.’’

Hoogte- en dieptepunt
Het hoogtepunt van GPC 1 van dit seizoen is de bekerwedstrijd uit tegen VCK. ‘’Wat deze wedstrijd zo speciaal maakt is dat we in de 80ste minuut achter kwamen, maar dat we in staat waren om veel veerkracht te tonen. Uiteindelijk hebben we de wedstrijd gewonnen met penalty’s. De uitwedstrijd tegen Patrijzen, in ‘s-Heerenhoek, was een echt dieptepunt voor ons. Dit competitieduel verloren we met 7-0.’’

Handhaving
De heren geven aan dat een reële doelstelling voor dit seizoen is, om met goed voetbal volop te gaan voor handhaving. ‘’We moeten met z’n allen progressie boeken, samen bij elkaar blijven en dan ben ik ervan overtuigd dat wij in de derde klasse zullen blijven.’’

Mooiste wedstrijd
De wedstrijd tegen VCK wordt ervaren als een erg mooie wedstrijd door de spelers, maar een andere wedstrijd staat ook nog nauw op het netvlies. ‘’We speelden een uitwedstrijd tegen VC Vlissingen. We hebben deze pot helaas verloren, maar de eerste 70 minuten waren zeker niet verkeerd van ons.’’

Bedankt!
Namens het team wilde Edion graag nog wat mensen bedanken. ‘’We willen graag de technische staf in het zonnetje zetten. We bedanken de staf voor hun ervaring en het geduld wat zij kunnen opbrengen om ons te begeleiden als individu en als team!’’

Volg de mannen ook zeker op hun Instagram (@gpcvlissingen1) om meer van hen te zien. ‘’We hebben een goed stel gasten bij elkaar en ik hoop dat wij het seizoen tot een goed einde mogen en kunnen brengen!’’

Wij wensen GPC Vlissingen 1 veel succes dit seizoen!

Klik op GPC Vlissingen voor de laatste artikelen over de club.
Klik op GPC Vlissingen voor meer informatie over de club.

ODIO Dames 1 wil in de top drie eindigen

Vandaag gaan we in gesprek met de 26-jarige Joyce van ODIO dames 1. Joyce is nu bezig aan haar elfde seizoen bij ODIO Dames 1. Vandaag vertelt ze meer over haar team, ODIO Dames 1.

‘’Sinds een aantal jaar ben ik aanvoerder van het team. Ik ben begonnen als guppie en was toen ik bij de dames begon een van de jongste speelsters. Van het team waar ik ben begonnen zijn er nog maar drie van over, maar hebben nu ondertussen al een aantal jaren een vast hecht team. We hebben een veelzijdig, met leeftijden die variëren van zestien tot vijfendertig jaar. Allemaal vrolijke meiden die de derde helft altijd weten te winnen. Met een aantal teamuitjes per jaar en veel zaterdagavonden samen op stap gaan, staan we elke zondagochtend, al dan niet met een kleine kater, met veel plezier op het veld.’’

Dit team heeft veel verschillende dingen met elkaar beleefd. We vroegen daarom naar verschillende hoogte- en dieptepunten. ‘’Toen ik net bij ODIO kwam spelen zijn we kampioen geworden en hebben we tweemaal meegedaan aan het Bourgondisch voetbaltoernooi in Gemert. Dat zijn wel echt hoogtepunten uit mijn tijd bij ODIO. Daarnaast zijn al onze teamuitjes en stapavonden altijd hoogtepunten. Eigenlijk kennen wij alleen maar hoogtepunten, een dieptepunt kan ik me eigenlijk niet echt herinneren.’’

De dames trainen altijd op woensdagavond en bereiden elke wedstrijd goed voor. ‘’Onze trainers, Jeroen en Jarno, bereiden de trainingen meestal goed voor. Helaas trainen we maar één keer per week. Maar de trainers weten ons altijd goed te motiveren. Er is ook altijd ruimte voor gezelligheid en ze laten ons ook vaak lachen en gezellig even bijkletsen. Soms is het iets te gezellig, maar we weten wanneer we stil moeten zijn en harder ons best moeten doen. We hebben een diverse groep waar gezelligheid bovenaan staat. Ook willen we elke wedstrijd winnen en zijn we een fysieke ploeg die elke wedstrijd knokt tot het einde. We vinden dan ook dat we elke zondag wel een biertje hebben verdiend.’’

De meiden hebben een goede band en kunnen het goed met elkaar vinden. We wilden weten of er in de loop der tijd ook verschillende typetjes of kleurrijke figuren zijn ontstaan in dit team. ‘’We zijn allemaal kleurrijke figuren. De een wat uitbundiger dan de ander. De DJ in de kleedkamer verschilt per wedstrijd, maar onze Jolien kan wel een plaatje draaien. We hebben twee moeders van het team, Maud en Carolien, altijd samen te vinden en ze strijden elke week weer voor een hoge trainingsopkomst. Onze topscorer aller tijden is Daniëlle Bus, die vorig seizoen de gouden schoen van de zuidwesthoek heeft gewonnen voor de meeste doelpunten. Somine, Daniëlle’s zus, heeft dit seizoen ook voor het eerst gescoord, in het goede doel dit keer. Christel is onze sloopkogel, rent heel het veld rond
en gooit overal de beuk erin. Tania is de kleinste van het team en sleurt de party box mee naar elke wedstrijd. Marissa is onze laatste aanwinst, waarvan alle drie de kids ook bij ODIO spelen en ons elke wedstrijd komen aanmoedigen. Annabel is onze keepster, die er elke zondag bij is en tevens de vrouw is van onze trainer. Annemarie is één van onze spitsen, die dit seizoen ook al haar goaltjes mee pikt.

Dan hebben we nog Demi, onze kippenboer en spits. Nina is ook spits maar vooral een kletskous. Ilvy ook wel Elvy is de BN de Stem van het team, met altijd de laatste nieuwtjes en momenteel een gebroken teen. Astrid, onze kersverse moeder van een mooi zoontje hopen we snel weer terug te zien in de verdediging. Lara is onze alleskunner en onze stand-in laatste vrouw die alle ballen tegenhoudt. Dan hebben we nog een Maud, beter bekend als Simons. Zij houdt wel van een feestje. Janneke gaat ons helaas verlaten omdat ze KMA gaat doen, zij was jarenlang een vaste kracht in de defensie. En tot slot, onze trainers Jeroen en Jarno, die ons zooitje ongeregeld toch elke woensdag en zondag weer bij elkaar houdt.‘’

Tot slot wilden we het hebben over de leuke activiteiten en de ambities van dit elftal. ‘’We hebben de jaarlijkse shotjes training dat is een van de leukste trainingen van het jaar. Waarom? dat hoef ik denk ik niet uit te leggen, maar goed voetbal zien we dan in ieder geval niet terug. We hebben twee keer meegedaan aan het Bourgondisch Voetbaltoernooi in Gemert, waar er veel gefeest hebben met af en toe een wedstrijd tussendoor. Ook doen we al jaren mee aan WAC, een zomeravond toernooi, dat elke donderdagavond plaatsvindt.
Hierna blijven we natuurlijk ook lekker in de kantine hangen. We doen eigenlijk vooral mee voor de versnaperingen achteraf. Dit jaar zijn we met het team een lang weekend naar de Ardennen geweest, waar we even niet bezig zijn geweest met voetbal. Wij vinden het belangrijk dat er een balans is tussen competitief zijn en onszelf vermaken. Zo staan we samen sterk op het veld. Wij willen dan ook in de top drie eindigen dit seizoen. Ik geloof dat het kan’’, sluit Joyce af.

Klik op rkvv ODIO voor de laatste artikelen over de club.
Klik op rkvv ODIO voor meer informatie over de club.

Mariska van Dorst zit bij VDL in warm bad

In het leven van de familie van Mariska van Dorst neemt VDL een belangrijke plaats in. Haar twee kinderen voetballen, haar man zit in het onderhoudsteam van de blauwwitte club. En zelf draagt Van Dorst (38) haar steentje bij als lid van de jeugdcommissie.

“Ik ben blij dat alles weer een beetje normaal is”, zegt Van Dorst halverwege het gesprek. “Die coronaperiode was geen pretje met een stilliggend verenigingsleven. We waren en zijn altijd bezig met VDL en als dat ineens stopt, val je als familie in een diep gat.”

Voor Van Dorst was het een vanzelfsprekendheid dat ze, toen haar kinderen gingen voetballen bij VDL, zich ook als vrijwilliger ging inzetten. “Je begint klein, met af en toe een bardienst draaien, maar ik werd snel gevraagd om de assisteren bij het coördineren van teams. Ik ken zelf het verenigingsleven goed. Ik heb jaren geleden bij de meisjes gevoetbald bij Hermes DVS, want ik ben van oorsprong een Schiedamse. Toen was het heel bijzonder, maar we draaiden als team ook mee in het vrijwilligersleven. Dat werd altijd op prijs gesteld. Een vereniging draait op vrijwilligers, vandaar dat ik ook meteen open stond om wat te doen voor de club.”

Zoonlief, inmiddels speler van de JO15-1, zette zijn eerste stappen op het voetbalveld bij Excelsior Maassluis. “Hij wilde heel graag competitie gaan spelen, maar bij Excelsior kon dat om bepaalde redenen niet. Bij VDL wel, dus is hij verhuisd naar VDL. De manier waarop we werden ontvangen voelde als een warm bad. Dat vind ik ook de kracht van VDL. Het is een ontspannen club waar plezier maken voorop staat. Natuurlijk wil iedereen graag winnen, maar niemand loopt hier lang met een boos gezicht rond.”

Intussen is Van Dorst lid van de jeugdcommissie. Ze is als coördinator verantwoordelijk voor de zogenaamde bovenbouw. “Ik heb vier teams onder mijn hoede: de JO15-1 en JO15-2, de JO17 en de JO18. Als coördinator zorg je dat er trainers en leiders zijn en ben je aanspreekpunt voor de ouders. Daarom zorg ik ook altijd dat ik doordeweeks bij de training ben en op zaterdag bij de wedstrijden. Ik heb een paar jaar de JO13 gedaan. Op die leeftijd is de betrokkenheid van ouders groter dan voor de bovenbouwteams.”

“We proberen het iedereen naar de zin te maken, maar dat lukt niet altijd. Vorig seizoen begonnen we met drie teams in de JO15, maar gaandeweg het jaar kregen we te maken met veel afmeldingen. Daardoor konden we geen drie teams op de been houden. Midden in het seizoen van twee teams één team maken is altijd lastig. Het zijn geen leuke dingen om te doen, maar het moet wel gebeuren. VDL is VDL niet als iedereen probeert het beste er van te maken.”

Haar dochter speelt in de MO13-3. “Gigantisch, hé,” zegt ze over de alsmaar groeide meisjes afdeling. “Er blijven maar meisjes binnen komen. Inmiddels hebben we meer dan tien teams. Hartstikke leuk natuurlijk. Het geeft nog meer swung aan de vereniging.”

Klik op VDL Maassluis voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VDL Maassluis voor meer informatie over de club.

Quincy Veenhof wil kampioen worden met GVVV

0

Quincy Veenhof maakte afgelopen zomer de overstap van DVS’33 naar GVVV. GVVV staat momenteel gedeeld eerste en de aanvaller heeft alle vertrouwen in zijn team. De resultaten zijn wisselend, maar Veenhof denkt dat GVVV dit kan verbeteren. “Uiteindelijk gaan wij wedstrijden makkelijker winnen en kampioen worden!”.

Carrière
Quincy Veenhof is 23 jaar en woonachtig in Ede. Momenteel speelt Veenhof bij GVVV, maar de aanvaller begon met voetballen bij VV Bennekom. “Hier heb ik alle jeugdelftallen doorlopen in het hoogste team. Ik heb mijn debuut gemaakt in het eerste en heb in de jeugd verschillende stages gelopen bij BVO’s (NEC, FC Utrecht en Vitesse). Die hebben helaas niks opgeleverd.”

Na een goed jaar te hebben gedraaid bij de hoofdmacht van VV Bennekom had Veenhof een transfer gemaakt naar IJsselmeervogels. “We werden dat seizoen helaas net geen kampioen en verlieten snel de nacompetitie, maar mede door mijn leeftijd, goals en assists ben ik bij IJsselmeervogels opgevallen. Daar heb ik een jaar gespeeld. Het was de bedoeling om daar minimaal een jaar langer te blijven, maar na een aanbieding van IJsselmeervogels heb ik er toch voor gekozen om naar DVS’33 te verkassen.”

Bij DVS’33 heeft Veenhof twee jaar gespeeld, waarvan één corona jaar. “Hier heb ik mij goed weten te ontwikkelen en deze periode heeft mij gemaakt tot de speler die ik nu ben. Na twee prima jaren bij DVS’33 zagen zij geen potentie meer in mij en moest ik op zoek naar een nieuwe club. GVVV wilde mij graag hebben en na een paar goede gesprekken heb ik voor deze club gekozen. Hier ben ik nu actief in mijn eerste seizoen.”

Mooie momenten
“In de jeugd heb ik veel bereikt met VV Bennekom. Op het hogere amateurniveau heb ik nog niet echt een prijs waarvan je denkt die onthoud ik.” Toch zijn er wel wat mooie momenten in de carrière van Veenhof. “Met DVS’33 hadden we de halve finale van de nacompetitie bereikt. Dit was voor promotie naar de hoogste amateurniveau, de tweede divisie. Helaas verloren, maar wel een mooi moment. Ook het behalen van de kwartfinale van de KNVB beker is een mooi moment. Zo speelden wij tegen Vitesse in de GelreDome. Dat zijn dan wel de potjes waar je het als voetballer voor doet.” 

GVVV Veenendaal
Veenhof maakte de keuze om over te stappen naar GVVV. “De club sprak mij heel erg aan en ik ken al wat spelers die er spelen. Daarnaast woon ik ook nog in de buurt en hoorde ik hele goede verhalen over de club. Het is een grote mooie club met fijne mensen en hier kreeg ik de mogelijkheid om onder Gery Vink te werken, wat mij ook zeker interessant leek.”

Momenteel staat Veenhof met GVVV gedeeld eerste. “Daarnaast zijn we helaas uitgeschakeld door FC Den Bosch in de beker. De resultaten zijn wisselend, maar ik denk dat wij als team steeds beter zullen gaan spelen en stabieler gaan worden. Uiteindelijk gaan wij wedstrijden makkelijker winnen en kampioen worden!” 

Wij wensen Quincy Veenhof veel succes dit seizoen!

Klik op GVVV voor de laatste artikelen over de club.
Klik op GVVV voor meer informatie over de club.

Martens van SV Oostburg wil maximale uit zijn teamgenoten halen!

Kevin Martens is 28 jaar en speler van het eerste bij SV Oostburg. De speler is van nature een rechts-/linksback, maar is de laatste weken te vinden op de rechtsbuiten positie. Kevin is een fanatieke en harde werker met altijd de wil om te winnen. Hierbij wil hij het maximale uit zijn teamgenoten halen.

Introductie
Kevin Martens is 28 jaar en woonachtig in Oostburg en werkend in Breskens. ‘’Mijn werk bestaat uit het bouwen van carbon masten voor luxe zeiljachten die over de hele wereld gaan. Verder is mijn hobby uiteraard voetballen en opstap gaan met vrienden. Ook kan ik enorm genieten van rust.’’

Carrièreverloop
In de jeugd (toen nog E’tjes) is de voetballer begonnen bij SV Oostburg. ‘’Ik heb hier op mijn zeventiende, mijn debuut mogen maken in de hoofdmacht. Toen ik eigenlijk de stap naar de senioren kon maken ben ik overgegaan naar buurman VV Groede. Hier kwam ik bij de eerste selectie. Hier heb ik verdeeld over twee periodes in totaal zes seizoenen gespeeld. Inmiddels ben ik nu bezig aan mijn tweede seizoen bij het eerste van SV Oostburg.’’

Hoogtepunt
Kevin heeft al een aardige carrière achter de rug. In die tijd maak je veel mee. We vroegen aan de speler wat binnen zijn carrière het hoogtepunt was. ‘’Het hoogtepunt was toch wel het behalen van de nacompetitie met kans op promotie met VV Groede, waar we tot de finale kwamen en die verloren van Victoria, dat seizoen ga ik nooit meer vergeten. Een echt dieptepunt heb ik niet denk ik. Ik ben gelukkig nog nooit zwaar geblesseerd geraakt of langere tijd aan de kant gehouden door fysieke problemen, dus dat is iets wat ik graag zo wil houden.’’

Huidig seizoen
Samen met Martens keken we naar het huidige seizoen. ‘’Dit seizoen verloopt eigenlijk prima. We draaien goed mee in de top vier/vijf en dat is ook waar wij thuishoren met deze selectie. We hebben ontzettend veel creativiteit en lef, dat komt er niet altijd uit maar je kan niet altijd zes gooien. Ik hoop dat we zeker plek vier kunnen behalen dit jaar! Ik hoop ook ontwikkeling te zien. Gelukkig is die elke week zichtbaar, maar ik bedoel dat je aan het einde van dit seizoen kan zeggen: wow, we hebben enorme stappen gemaakt als groep in voetballend opzicht.’’

Ambities
Kevin hoopt nog een aantal jaar actief te kunnen blijven spelen bij de eerste selectie. ‘’Echt een doel op de lange termijn heb ik niet. Ik bekijk van seizoen tot seizoen wat er mogelijk is. Voor dit seizoen hoop ik met mijn ervaring in deze klasse, de jonge gasten binnen deze selectie zo goed mogelijk te helpen waar nodig is en samen het hoogst haalbare eruit te halen. Waar dus dit seizoen een plek in de top vier een streven is.’’

Voorbereiding
We waren benieuwd hoe de back zich voorbereid op een wedstrijd. ‘’Echte rituelen heb ik niet. Het is belangrijk om gewoon goed en gezond te eten en op tijd je bed in te gaan de avond voor de wedstrijd. Al moet ik zeggen dat ik dat zelf natuurlijk ook niet altijd doe haha.’’

Bedankt!
Martens is erg lovend over iemand binnen de organisatie bij SV Oostburg. ‘’Fabian Wilson, onze huidige trainer. Hij kwam vorig jaar rond januari als ik me niet vergis en heeft ons echt enorm omhoog geholpen. Zijn manier van het zien van het spelletje en de omgang met de groep spreekt ons allen enorm aan. Ik heb enorm veel respect voor hetgeen wat hij tot nu toe met mij en onze groep gedaan heeft. De sfeer is fantastisch en hij is daar een groot onderdeel van.’’

Je hoofd leegmaken
Voetbal is voor Kevin erg belangrijk in zijn leven. ‘’Het voetbal is gewoon al jaren onderdeel van mijn leven, het leukste wat er is, is voetballen. Je hoofd leegmaken en plezier hebben. Vooral het plezier hebben.’’

Wij wensen Kevin Martens veel succes dit seizoen!

Klik op SV Oostburg voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SV Oostburg voor meer informatie over de club.

Raphael Nartey wil graag een naam maken bij GVV Unitas

Raphael Nartey speelde in de jeugd bij onder andere PSV en Willem II/RKC Waalwijk. Helaas heeft de aanvaller niet bij de BVO’s kunnen blijven spelen en is hij via een omweg bij GVV Unitas terechtgekomen. Dit seizoen speelt hij z’n eerste seizoen bij GVV Unitas in de derde divisie Zondag. “Ik wil graag een naam maken in deze competitie en hogere competities”.

Carrière
Raphael Nartey is geboren en opgegroeid in Breda en heeft Ghanese roots. Momenteel speelt de aanvaller bij GVV Unitas, maar Nartey begon met voetballen bij Boeimeer in de F2. “Toen was ik ongeveer negen jaar. Ik heb daar één seizoen gespeeld en toen mocht ik gelijk naar Willem II E1. Na een goed seizoen mocht ik daarna naar PSV D3 en daar heb ik samen gespeeld met Cody Gakpo, Jordan Teze en Armando Obispo die nu bij het eerste van PSV zitten. Bij PSV heb ik ook maar één seizoen gespeeld waarna ik naar Baronie C1 ging. Dat was een stap naar een lager niveau, maar we hadden een goed team!”

Na één seizoen bij Baronie was Nartey weer teruggegaan naar Willem II/RKC Waalwijk D1. “Dat was een moeilijk seizoen waardoor ik weer na één seizoen terug was gegaan naar Baronie. Daar heb ik drie seizoenen gespeeld om me vervolgens verder te ontwikkelen bij Kozakken Boys B1 t/m het eerste en tweede. Na een paar seizoenen ben ik naar VV Almkerk 1 gegaan voor één seizoen, daarna VV Dongen voor twee seizoenen en speel ik nu bij GVV Unitas in de derde divisie Zondag.”

“Tegen of met die spelers heb ik gespeeld!”
Nartey is pas 23 jaar, maar heeft al wel een lang CV en veel ervaring opgedaan. In zijn carrière heeft hij dan ook veel mooie momenten beleefd. “Bekers winnen bij toernooien tot aan voetballen met goede spelers die nog steeds hoog voetballen in zowel hier als in het buitenland. Als ik nu wedstrijden kijk op tv dan herinner ik me dat ik met of tegen die spelers heb gespeeld. Dat zijn voor mij mooie momenten.”

GVV Unitas
Toen Nartey vertrok bij VV Dongen, ging een teamgenoot naar GVV Unitas. “Hij deed een goed woordje voor mij waardoor ik gelijk samen met hem mocht aansluiten. Ik wist ook dat Unitas een goede club was en is, vandaar dat ik deze keuze heb gemaakt.”

Momenteel staat Nartey met GVV Unitas op de zesde plek in de derde divisie Zondag. “Ik denk, en dat vinden tegenstanders ook, dat wij een talentvol team hebben. Elke speler heeft zijn kwaliteit en ervaring waardoor wij zeker in de top drie meekunnen. Ons team bestaat ook uit spelers die in het betaald voetbal gespeeld hebben dus dat zegt al veel over ons team. Dit seizoen wil ik me graag verder ontwikkelen als speler en vooral opvallend zijn in de competitie. Ik wil graag een naam maken in deze competitie en hogere competities. Natuurlijk wil ik ook een steentje bijdragen aan het team om in de top drie te eindigen!”

Wij wensen Raphael Nartey veel succes dit seizoen!

Klik op GVV Unitas voor de laatste artikelen over de club.
Klik op GVV Unitas voor meer informatie over de club.

Volgens Jeremie Noa moet Terneuzen meedoen voor de titel

TERNEUZEN – Met een hamstringblessure die hij opliep in de voorbereiding zag middenvelder Jeremie Noa (21) hoe zijn ploegmaats van v.v. Terneuzen een prima start van het nieuwe seizoen kenden. Een seizoen waarin de Terneuzenaren hun ambities moeten waarmaken en volgens Noa ook moeten meestrijden voor de titel.

“Ik denk wel dat we daar de selectie voor hebben in elk geval. Er zit een prima mix in van ervaren jongens zoals Bert den Hamer en ook de teruggekeerde Jonathan Constansia, met daarnaast heel goede jonge spelers uit eigen jeugd. De trainers hebben een duidelijke visie en denk ook dat we bij vlagen heel goed voetbal op de mat leggen.”

De explosieve middenvelder zag zijn eigen speelminuten als basisspeler abrupt tot stilstand komen met een hamstringblessure tijdens een bekerwedstrijd in de voorbereiding. “Het schoot er ineens in. Eerst dacht ik nog dat het wel mee zou vallen, maar al snel bleek dat er een scheurtje in zat. Gelukkig hebben we voldoende jongens om dat op te vangen en dat is ook wel gebleken als je naar de resultaten kijkt. Ik heb dan ook geen enkel risico genomen, nam rustig de tijd om aan mijn herstel te werken en daarna weer in de groep terug te keren. Want explosiviteit is een onderdeel dat essentieel is voor mijn spel. Dus is het extra oppassen dat ik niet té snel weer op het veld sta. Nu ben ik volop bezig met hersteltrainingen en daar neem ik de tijd voor. Ik dacht: liever één of twee weken langer doortrainen en dan weer aansluiten, want vaak zie je dat spelers te vroeg terugkeren en opnieuw geblesseerd raken. Dat wilde ik voorkomen, want toekijken vanaf de zijkant is écht klote.”

Toch toonde Noa zich een echte teamspeler want bij elke training én wedstrijd, zowel uit als thuis, was de middenvelder bij de groep. “Dat vond ik ook mijn plicht. En daar voelde ik me prettig bij ook al blijft het moeilijk. Het liefste wil je inbreng hebben op het veld in plaats van toekijken, want dan is de wedstrijdspanning vaak nog groter heb ik al gemerkt. Door er gewoon te zijn en af en toe wat te zeggen probeerde ik toch mijn steentje bij te dragen. Ik doe het op mijn manier en daar voel ik me goed bij. Gelukkig kon ik na vijf weken afwezigheid tegen Hoeven weer mijn eerste speelminuten maken en dat was heerlijk.”

In vergelijking met vorig seizoen is de kern van de spelersgroep vrijwel intact gebleven, zag men onder meer Jonathan Constansia terugkeren en werd een vijftal jongens doorgeschoven vanuit de eigen jeugd. “Die combinatie werkt zichtbaar goed en vooral in de breedte zijn we absoluut sterker geworden. Dat moet zich nu laten vertalen in de uitslagen. Vorig seizoen was het nog af en toe te wisselvallig, dat hopen we dit seizoen te kunnen voorkomen. Als we ons beste spel spelen, dan zijn we in mijn ogen voetballend niet te stoppen in de derde klasse. Al moeten we dan wel elke wedstrijd scherp zijn, want voor velen zijn we toch een ploeg die ze tot stilstand willen brengen.”

Noa, die op meerdere posities op het middenveld prima uit de voeten kan, hoopt de rest van het seizoen weer zijn stempel op het dynamische spel van Terneuzen te kunnen drukken. Want de tweede klasse is, zeker met de naderende overstap naar het zaterdagvoetbal in 2023, het voorgenomen doel. “Ik heb daarin heel veel vertrouwen dat we tot het laatst daar voor kunnen meestrijden. Dat zijn we ook aan onze stand verplicht vind ik als Terneuzen. En daaraan wil ik een positieve bijdrage aan leveren in het restant van dit voor ons laatste seizoen in het zondagvoetbal. Afsluiten met promotie en het allerliefste nog met een kampioenschap, dat zou geweldig zijn.”

Klik op v.v. Terneuzen voor de laatste artikelen over de club.
Klik op v.v. Terneuzen voor meer informatie over de club.

Lyra draait volledig op vrijwilligers

Henk Solleveld (68) is een belangrijke vrijwilliger voor vv Lyra. De clubman doet er alles aan om zijn steentje bij te kunnen dragen binnen de vereniging. Henk is een mannetje van alles bij de club uit De Lier. ,,Ik ben een echte Lierenaar en al bijna 50 jaar lid.’’

Als tiener ben ik begonnen met voetballen. Al snel kwam ik erachter dat ik niet talentvol was. Met de A2 ben ik kampioen geworden, daarna heb ik jaren met vrienden gevoetbald op een laag niveau. Thuis waren we met zes broers die allemaal gek waren van sport en helemaal van wielrennen. Zelf heb ik als aspirant ook nog een paar jaar gefietst en zelf één keer een wedstrijd gewonnen. Ik had niet het talent zoals mijn broer Gerrit die onder meer twee etappes won in de Ronde van Frankrijk en in 1989 na een lange vlucht Gent-Wevelgem won. Ik ben tuinder geworden en heb jarenlang sla en tomaten geteeld.

Dat was hard werken maar ik heb het met veel plezier gedaan. Een motorongeluk in 1997 maakte daar in één klap een einde aan. Na een lang revalidatie periode ben ik als vrijwilliger aan de slag gegaan bij Lyra. Hoe langer je dat werk doet hoe meer taken dat je erbij krijgt, maar Lyra is mijn club en ik doe het met alle liefde. Sinds jaren ben ik samen met een mannetje of tien aangesloten bij Rode brigade.’’ Voor de mensen die niet precies weten hoe alles binnen Lyra is geregeld even een korte samenvatting. Naast de vv Lyra (het bestuur van de voetbalvereniging) kennen we “stichting beheer Sportpark de Zweth”, deze is eigenaar van de accommodatie op sportpark de Zweth. Zij zorgt voor het beheer en onderhouden van de accommodatie en de velden, zodat de voetbalvereniging zich kan concentreren op voetbal.

St Beheer beheert het vastgoed en daar hoort onderhoud en verhuur bij, maakt afspraken met gemeente, is verantwoordelijk voor de energie en het onderhoud van het terrein. Deze Stichting wordt bestuurd door twee bestuurders, één operationele uitvoerder en een grote groep vrijwilligers, ook wel de Rode brigade genoemd. ,,Gezamenlijk doen we dit al sinds de accommodatie is gebouwd. Als lid van de Rode brigade ben ik meerdere dagen van de week te vinden bij de club. Iedereen heeft zo zijn eigen taak. Mijn taak ik onder andere ook dat ik elke week de lijnen moet trekken op onze velden. Ook zorgen we ervoor dat ons prachtige sportpark er elke wedstrijd top uit ziet. Helaas moeten we bijna elke week overal rommel weghalen. Dat kost veel tijd en die tijd zouden we, als mensen netjes hun rommel opruimen, anders kunnen besteden. Lid worden van voetbalvereniging Lyra geeft verplichtingen aldus Solleveld.’’

Zoals eenieder weet bestaat een vereniging bij de gunst van veel vrijwilligers. Klussers, trainers, barpersoneel, bestuur, scheidsrechters. ,,Ik durf te stellen dat wij bij onze club gezegend zijn met een grote groep vrijwilligers. Daar zijn wij als Rode brigade heel blij mee en trots op. Met vele handjes maken wij de club tot een goed draaiend geheel. Zo kunnen al onze leden heerlijk en met veel plezier voetballen. Want dat is het doel, al is vrijwilligerswerk ook gewoon leuk om te doen. Het blijft ten alle tijden de basis.
De club dragen doen wij met zijn allen. Vele handen zorgen ervoor dat het voor iedereen leuk blijft. Vind je het leuk om af en toe een keer wat te klussen of anders te doen? Kom langs, de koffie staat altijd klaar! Op wedstrijddagen ga ik eerst kijken bij mijn kleindochter Lesley en kleinzoon Denn. Vervolgens staat de zaterdagmiddag in het teken van het eerste elftal. Het wordt eens tijd dat we gaan promoveren.’’

Klik op vv Lyra voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Lyra voor meer informatie over de club.

Rol in de luwte als assistent-trainer bij Westlandia bevalt Wim Baggerman

Hij was in het verleden meerdere jaren actief als hoofdtrainer bij verschillende clubs in de regio. Maar sinds twee jaar is de oud-voetballer van Feyenoord helemaal op zijn plek bij Westlandia als assistent-trainer van Cesco Agterberg. ,,Die rol in de luwte bevalt prima en het houdt me bovendien ook jong he.’’

Wim Baggerman (53) begon al op vijf jarige leeftijd met voetballen bij V.I.O.S. ,,Mijn hele familie voetbalde daar en ik heb een wereldtijd gehad in Den Haag. Op mijn zestiende speelde ik al in het eerste elftal. Als jong mannetje raakte ik helaas geblesseerd aan mijn knie. Toch mocht ik stage lopen bij ADO Den Haag, alleen die kwamen erachter dat ik geen beste knie had. Stage lopen wilde ik niet en toen stond Feyenoord op de stoep. Wim Jansen zag het in mij zitten en ik kreeg een diepvries contract. Helaas kreeg ik weer last van mijn knie en moest ik onder het mes. Daardoor kon ik helaas geen proefvoetballer worden.
Ik ben vervolgens toen ik weer fit was gaan voetballen bij de amateurs. Als trainer ben ik begonnen bij Cromvliet en daarna van De Postduiven, sv Polanen, Quintus, TAC’90 GDA en Oliveo. En nu ben ik begonnen aan mijn derde seizoen bij Westlandia, waarvan de eerst twee jaar als assistent-trainer van de JO21. Begin dit jaar ben ik doorgeschoven als assistent van Cesco Agterberg van de zondagselectie.

Ik heb bewust gekozen voor een rol in de luwte als assistent en daar voel ik me prima bij. Je hebt dan toch een andere functie en staat ook heel anders in de groep. Als eindverantwoordelijke moet je er ook ‘boven’ staan en dat is lastig als je eerst actief bent geweest als assistent. Ik heb vanaf dag één een superband met Cesco. Elke dag hebben we contact met elkaar en dat is superfijn. Natuurlijk heb ik mijn eigen inbreng binnen de technische staf. De een laat meer aan je over als assistent dan de ander, maar iedere trainer heeft zijn eigen idee daarover. Zolang ik me maar kan vinden in de rol die ik kan en mag vervullen dan vind ik het prima. Zie me maar als een cultuurbewaker en iemand die een persoon is waarop zowel de spelers als de hoofdtrainer op kunnen terugvallen.
Dat is ook wel hetgeen bij me past overigens. Die constante druk die je als hoofdtrainer hebt binnen een club, op welk niveau je ook actief bent, daar was ik wel een beetje klaar mee. Dat is voor de jongere trainers, maar niet langer voor mij.’’

Bij Westlandia voelt Baggerman zich perfect op zijn plaats en heeft hij ook zeker zijn inbreng als het gaat om spelidee en visie. ,,Want je moet het altijd met elkaar doen. Samen toewerken naar een spelidee, spelers verder ontwikkelen en uiteindelijke resultaat boeken, want daar gaat het toch ook om. En dat resultaat dat zou dit seizoen in de ogen van de Haagse cultuurbewaker moeten kunnen leiden naar een rol in de top van de vierde divisie. Het is super jammer dat we in ons jubileum jaar degraderen.
We zijn een club die het nu met voornamelijk eigen jongens gaan doen, de gemiddelde leeftijd is ongeveer 21. Ook hebben we een mooie spelersgroep met veel potentie en waar we hopelijk nog jaren van kunnen genieten. We gaan zeker niet roepen dat we kampioen moeten worden. De tegenstanders zijn nieuw voor ons, maar wij ook voor hun. En natuurlijk hoort een club als Westlandia thuis in de derde divisie of misschien zelf wel in de twee divisie, maar dat heeft tijd nodig.’’

Klik op Rkvv Westlandia voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Rkvv Westlandia voor meer informatie over de club.

In gesprek met Ryan Engelen van RCD

Vandaag gaan we in gesprek met Ryan Engelen van r.k.s.v RCD. Ryan is 22 jaar oud en speelt in het tweede elftal. Verder traint hij de Jongens van de O17-1 en vertelt hij vandaag meer over zijn carrière.

Ryan is ooit begonnen bij EBOH toen hij vier jaar oud was. ‘’Ik ging hier op voetbal vooral omdat het dichtbij huis was. Maar ik ging snel naar Wieldrecht waar ik van de kabouters tot en met de D3 heb gespeeld. Daarna heb ik van mijn dertiende tot en met mijn vijftiende bij Oranje-Wit gespeeld om vervolgens in de B1 bij RCD terecht te komen. Ik speel daar nu in het tweede en ben daar ook niet meer van plan weg te gaan. Ik maakte hier ook mijn debuut in het eerste toen ik zeventien jaar was. Dit was dus als eerstejaars A’tje. Ik heb destijds ook een jaar in de Jeugd overgeslagen om in de selectie te spelen, maar ben daarna vooral in het tweede actief geweest. Soms zat ik als invaller bij het eerste.’’

Het huidige seizoen is volgens Ryan tot nu toe goed. ‘’Met een paar jongere jongens, een nieuwe trainer en een nieuwe speelstijl is de energie en het plezier in het voetbal teruggekeerd. We hebben echter wel gemerkt dat alles niet zomaar even wordt omgedraaid. Daarom zijn we de eerste seizoenshelft geëindigd met een teleurstellende achtste plaats en dat was naar mijn mening niet echt nodig. We hebben dit seizoen een aantal keer onnodig punten laten liggen omdat we niet altijd volwassen hebben gehandeld in het veld. Ook een minpunt dit seizoen voor mij persoonlijk was dat ik er meer dan een maand uitlag met een spierscheuring in mijn bovenbeen. Ik ben gelukkig in de tussentijd wel veel blijven sporten waardoor ik fit terugkwam in de laatste drie wedstrijden voor de winterstop. Maar zonder wedstrijdritme is dat toch weer even wat anders.’’

Naast speler is Ryan ook trainer, dat is hij sinds hij bij RCD speelt. ‘’Ik ben toen begonnen bij de JO13-4 en heb daarna mijn KNVB juniorentrainers diploma gehaald. Nu ben ik trainer van de JO17-1 samen met Gerard Laros. Als trainer wil ik graag, nadat ik de opleiding Sportkunde heb afgerond, verder gaan met mijn diploma’s.’’

Engelen heeft in zijn carrière al een hoop meegemaakt, maar wij wilden weten of hij ons kon meenemen in verschillende hoogte- en dieptepunten. ‘’Mijn hoogtepunt is toch wel dat ik niet voor de A1 werd gekozen. Maar dat jaar wel via de A2 mijn debuut kon maken in het eerste en vervolgens een jaar later over mocht naar de selectie bij RCD. Mijn dieptepunt is de degradatie van vorig jaar. Ik denk dat we meer uit dat seizoen hadden kunnen halen. Als we met meer vertrouwen hadden gespeeld iedere week. Je merkte echter aan iedereen dat de passie en energie een beetje op was.’’

We wilden het ook over de persoonlijke doelen en ambities hebben van de 22-jarige voetballer. ‘’Als speler wil ik graag als eerste met het tweede terug promoveren naar de eerste klasse. En daar een belangrijke rol in spelen als vaste linkshalf. Dat is voor mij nu het belangrijkste doel. Uiteindelijk zou ik het mooi vinden als ik weer een basisplek krijg in het eerste. Maar zolang ik met mijn vrienden in het tweede voetbal en wij onszelf door ontwikkelen en de ambitie hebben om weer terug te komen in de eerste klasse heb ik daar ook geen problemen mee.  Als trainer wil ik graag hoofdtrainer worden in de jeugd van RCD, mijn trainersdiploma’s halen en misschien ooit hoofdtrainer bij het eerste worden.’’

Ryan voetbalt al zijn hele leven en geeft al zeven jaar training. Verder is hij groot fan van Ajax. ‘’Ik kan eigenlijk een leven zonder  voetbal niet voorstellen, het is mijn passie. Ik ben fanatiek. Verder wil ik zo hoog mogelijk voetballen en training geven. Het is naast het fanatieke gedeelte ook een uitlaatklep voor school en andere persoonlijke zaken.’’

Ryan blikt samen met ons vooruit op het seizoen. ‘’We zijn niet in de winnaarspoule terecht gekomen met het tweede. Daarom moeten we in de tweede seizoenshelft, vind ik, bovenaan eindigen. Het is belangrijk om vertrouwen te tanken voor volgend seizoen. En dit seizoen zal voor de rest ook een leerjaar voor ons worden om slimmer en volwassener te worden. Als dat lukt dan weet ik zeker dat we volgend seizoen wel bovenin meedraaien in de tweede klasse. En in de wedstrijden waarin we nu punten hebben laten liggen we de drie punten over de streep trekken.’’

Tot slot wilde Ryan nog iemand in het zonnetje zetten. ‘’Ik vind het knap hoe Jeroen Snoek (mijn trainer) de rol van medespeler in de selectie naar trainer van het tweede heeft opgepakt. Hij geeft ons als team veel vertrouwen, wilt dat we met lef voetballen en heeft het plezier in het spelletje voor ons weer teruggebracht’’, sluit Ryan af.

Klik op RCD voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RCD voor meer informatie over de club.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.