Home Blog Pagina 456

Meijer helemaal op zijn plek bij SC Monster

sc Monster
-
0
Meijer helemaal op zijn plek bij SC Monster

SC Monster is één van de titelkandidaten in de derde klasse B. Hoofdtrainer Marco Meijer gaat in zijn vierde seizoen voor een prijs. Maar om dat te bereiken, moet SC Monster volgens Meijer stabieler gaan presteren. ,,We hebben een goede selectie met een mix van ervaren spelers en talenten. We spelen maar liefst tegen tien ploegen uit de regio. Een leuke fietspoule voor onze supporters, alleen derby’s kosten vaak ook punten.’’

Marco Meijer (50) is in het dagelijks leven werkzaam bij The Greenery en begon als kleine jongen met voetballen bij VV Monster. ,,Ik zat op een katholieke school wilde graag met mijn vrienden spelen en ben toen overgestapt naar RKSVM.’’ Op 16-jarige leeftijd werd hij gescout door ADO Den Haag. Hij speelde twee jaar bij de A-junioren en was het laatste jaar zelfs aanvoerder. Na twee jaar gespeeld te hebben in het tweede elftal speelde Meijer maar liefst 11 jaar in het eerste elftal van ADO. ,,Ik heb echt een supermooie tijd gehad in Den Haag.

Tijdens mijn juniorentijd wonnen we veel wedstrijden en de wedstrijden in het buitenland waren een feestje en tijdens feestjes komt alles weer op tafel. Toen ik bij de selectie zat, speelden we nog in het Zuiderpark en helaas altijd in de eerste divisie. Ik speelde in die tijd met oa; Erik Tammer, Jeffrey Talan, Michel Adam en Maurice Steijn. In mijn laatste jaar was ik helaas veel geblesseerd en was Rinus Israël mijn trainer. Israël zag het alleen niet in mij zitten. De trainer maakt toen de keuze voor een jonge spelers als Ferrie Bodde. Daar kan ik begrip voor opbrengen, want dat is ook voetbal. In totaal heb ik ongeveer 300 wedstrijden gespeeld en dat is voor een boertje uit Monster toch niet verkeerd.
Ik koos ervoor om het seizoen daarop te voetballen bij Excelsior Maassluis, dat toen uitkwam in de hoofdklasse. Daar kwam ik toen veel oud-Haagenaars tegen zoals Oscar Laguna Burgos en Barry de Vreeden. Ik had vanwege een blessure niet veel kunnen trainen dus kwam met een achterstaand binnen. Toen ik éénmaal fit was heb ik daar drie mooie jaren gehad. Ik was inmiddels verhuis naar Barendrecht en werd trainer van de A-junioren van VV Smitshoek en later ook nog twee jaar assistent-trainer van Richard Middelkoop nu de trainer van FC s’Gravenzande.

Daarna verhuisde ik weer naar Monster en ben ik vier jaar gelden trainer geworden van deze mooie club. De eerste twee seizoenen werden gedomineerd door corona. Vorige seizoen pakten we maar liefst 62 punten en eindigden als nummer twee achter Skillz. In elke andere derde klasse waren we met dit aantal kampioen geworden. Dit seizoen spelen we bijna met dezelfde selectie als vorige seizoen. Er lopen veel talenten op ons sportpark Polanen en die krijgen ook zeker een kans in het eerste elftal.
Mooie voorbeelden zijn oa; Bink den Brabander en Emil Nieburg. We worden gezien als de grote favoriet voor de titel en dat is denk ik ook wel logisch, maar zelf leggen we ons absoluut geen druk op door dat te gaan roepen. We spelen veel derby’s en dat zijn vaak wedstrijden op zich en dat kost punten. Verburch heeft er een paar leuke spelers bijgekregen en Naaldwijk gaat ook zeker meedoen net als KMD, Houtwijk en Te Werve. Een club als SC Monster hoort in mijn ogen thuis in de tweede klasse.’’ Kijkend naar zijn eigen ambitie zegt Meijer ,,Ik voel mij super op mijn plek en zie nog genoeg uitdagingen bij SC Monster. Ik heb TC2 dus de tweede klasse is mijn plafond als trainer.’’

Klik op SC Monster voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SC Monster voor meer informatie over de club.

Theo de Reuver van KMD: Voetbal is mijn levensader

sv KMD
-
0
Theo de Reuver van KMD: Voetbal is mijn levensader

Als je met vier jaar ingeschreven wordt bij KMD als lid en je kan door voetballen tot je 100 jaar oud bent via Walking Football, dan ben je lid voor het leven bij KMD. Bovendien kun je bewijzen dat je je voetbalstreken nog niet bent verleerd. Daarnaast is het een uitgelezen mogelijkheid om betrokken te blijven bij de club, aldus oprichter van Walking Football Theo de Reuver. ”Het is supergezellig en helpt tegen eenzaamheid.”

Theo de Reuver zijn wieg stond in de provincie Gelderland, tussen de rivieren van de Maas en de Waal. Van kinds af aan was hij bezig met voetbal. Vanwege een achillesblessure moest hij op zijn 38ste stoppen met voetballen. Al snel rolde hij het trainersvak in en beleefde veel mooie momenten bij veel clubs. Uiteindelijk heeft hij op 58-jarige leeftijd ook het trainen naast zich neergelegd. En is hij technisch coördinator geworden van verenigingen uit de regio van zijn woonplaats.
De Reuver is uiteindelijk naar Wateringen verhuisd omdat zijn vriendin hier vandaan kwam. Na een paar weken werd hij al door twee clubs uit de buurt gecontacteerd. Met de twee verenigingen is hij uiteindelijk in gesprek gegaan en heeft ervoor gekozen om aan de slag te gaan bij KMD, omdat deze vereniging hem het meest aantrok. Daar heeft hij en eerste instantie samen met Jaco van der Tang het technische beleid opgezet.

,,Toen dat éénmaal goed liep heb ik mijn taken overgedragen. Na een jaartje Celeritas als Technisch Coördinator zit ik nu in mijn tweede jaar bij SV Erasmus als Hoofd Jeugdopleiding. Dit Is echt een supermooie club waar de laatste periode veel jeugdspelers lid zijn geworden. Erasmus is een echte zondagclub, alleen dat heeft niet echt de toekomst. Daarom moeten we nu alles op alles zetten om er een mooie zaterdagclub van te maken. Vier jaar geleden ben ik bij KMD na overleg met voorzitter Peter van den Berg en het ouderenfonds begonnen met Walking Football. Vooral voor de ouderen is het erg goed, hierdoor krijgen ze weer meer contacten en zijn ze sportief bezig. Helaas is één van ons trouwste leden Gerard Bleijenbergh afgelopen zomer overleden aan een legionellabacterie. Gerard was er vanaf de start bij en was een echte liefhebber en levensgenieter. We missen Gerard elke dinsdag.

De organisatie van de trainingen gaat wel iets anders dan normaal gesproken, aangezien er bij Walking Football natuurlijk andere regels gelden en een andere doelgroep beziggehouden wordt. Dit houdt in dat de trainingswijze hierop moet worden aangepast en er iets anders moet worden omgegaan met de ouderen tijdens het trainen. De bal mag nooit hoger komen dan 75 cm, er staat geen keeper op goal, alles gaat wandelend, geen lichamelijk contact, etc. Dit spel is natuurlijk ook aan regels verbonden en die zijn net iets anders.’’ KMD begon vier jaar geleden als eerste verenging in het Westland met Walking Football. Inmiddels zijn Westlandia en FC ’s-Gravenzande er ook mee gestart.

”Elke dinsdagmiddag om 13.30 uur wordt er getraind bij KMD. De mannen komen uit de regio, voor het mooie zouden meer mensen op leeftijd van KMD eens mee moeten doen. Een paar keer per jaar doen we mee aan toernooien. Dit is echt een groeiende markt voor ouderen in Nederland.” Hij denkt ook dat na de revolutie van het vrouwenvoetbal, dit de volgende trend kan worden. ”Het vrouwenvoetbal wordt altijd met een scheef oog aangekeken en nu zitten er stadions vol. Nu wil ik niet zeggen dat dit bij Walking Football ook gaat gebeuren. Maar mensen worden er wel erg enthousiast voor gemaakt. Het belangrijkste voor ons blijft wel ouderen uit huis krijgen, nieuwe contacten laten maken en in beweging houden.’’

Klik op KMD voor de laatste artikelen over de club.
Klik op KMD voor meer informatie over de club.

SVS’65 Dames 1 kijkt uit naar alle derby’s dit seizoen

SVS 65 Spijk
-
0
SVS’65 Dames 1 kijkt uit naar alle derby’s dit seizoen

SVS’65 Dames 1 is een gezellige groep dames tussen de 18 en 35 jaar oud. Het team uit Spijk Gem Lingewaal komt momenteel uit in de vijfde klasse. De vrouwen spelen al langere tijd bij elkaar. Tijdens alle drie de helften van de wedstrijd probeert het team vol gas te gaan.

Voorstellen
SVS’65 Dames 1 is een groep dat bestaat voor de helft uit voetbalsters die al jaren samen voetballen, maar ook uit meiden die pas net kennis leren maken met de sport. ‘’Het team is erg divers, maar juist dat maakt het zo leuk en gezellig. We komen uit in de vijfde klas en iedereen speelt voor het plezier. Natuurlijk willen we ook winnen, maar het belangrijkste is dat we meer zijn dan een team, we zijn vriendinnen. Het is meer dan alleen op zaterdag een balletje trappen. Het is lachen, met z’n alle na de wedstrijd een frietje eten en gezellig bij het eerste, tweede of derde kijken.’’

Altijd gezellig
De tijd die de dames al samen op voetbal zitten is iets hun uniek maakt. We spelen al jaren samen bij spijk en ondanks de nederlagen die we hebben gehad, is het altijd gezellig met elkaar, dit vinden wij erg bijzonder. Als we verliezen dan balen we daar enorm van, maar dat houdt de sfeer bij ons niet tegen.’’

Speciale spelers
SVS’65 Dames 1 heeft alleen maar speciale speelsters, waarbij iedere speelster beschikt over haar eigen kwaliteiten. ‘’Sommige meiden voetballen pas kort, maar hebben een wilskracht waar je u tegen zegt. Een aantal zijn conditioneel niet bij te houden en andere speelsters zijn technisch sterker. Iedereen heeft zijn eigen sterkte en op deze manier kunnen we alleen maar van elkaar leren.’’

Motto
We waren benieuwd naar het motto van het team, waarmee zij elke wedstrijd ingaan. ‘’Winnen we de eerste helft niet? Dan strijden we de tweede helft nog harder. Winnen we de wedstrijd niet? Dan is de derde helft net zo belangrijk en deze winnen we altijd!’’

Hoogte- en dieptepunten
De vrouwen geven aan dat het dieptepunt bij het vrouwenvoetbal toch wel het kibbelen onderling is. ‘’Ondanks dat het supergezellig is binnen het team, komen we hier niet onderuit. We blijven dan toch echt vrouwen. De hoogtepunten zijn onze teamuitjes die altijd een succes zijn en natuurlijk de vele gezellige derde helften en feestjes op de club mogen ook niet gemist worden!’’

Vooruitblik
Samenwerken is iets wat erg belangrijk gaat zijn voor de speelsters dit seizoen. ‘’Het zou natuurlijk tof zijn om een plekje in de bovenste helft te bemachtigen. Maar met veel nieuwe meiden, drie nieuwe trainers en een hele nieuwe formatie, ligt de focus niet op winnen of bovenaan eindigen. De focus ligt vooral op het vormen van een team, samenwerken en het zien van progressie. Door als team samen te werken kunnen we heel wat bereiken. We delen met elkaar de winst en blijdschap, maar ook het verlies en af en toe de frustratie.’’

Doelen
Plezier en gezelligheid staat natuurlijk bij SVS’65 Dames 1 op nummer één. ‘’Ik denk dat dit voor heel veel teams hetzelfde is, want als het niet gezellig binnen het team is of er hangt geen goede sfeer, dan wordt het plezier in voetbal natuurlijk ook minder. Als we terug kunnen kijken naar een seizoen waarin iedereen het naar zijn zin heeft gehad, dan is het belangrijkste doel voor ons behaald. Ongeacht welke plaats we eindigen.’’

Mooiste wedstrijden
De vrouwen hebben een paar mooie wedstrijden op het programma staan. ‘’De mooiste wedstrijden die wij mogen spelen zijn toch altijd wel de derby’s. Al helemaal als we daar punten pakken!’’

Bedankt!
We vroegen of de voetbalsters nog iemand in het zonnetje wilde zetten. ‘’Ja zeker! Wij willen al onze sponsoren bedanken, zonder hen hadden we er dit seizoen niet zo netjes bij gelopen!’’

Kom gerust langs!
‘’Ik denk dat het wel duidelijk is dat we een erg gezellig damesteam zijn. We vinden het belangrijk om eerlijk te zijn en plezier met elkaar te hebben. Iedereen is bij ons welkom dus mocht je nog op zoek zijn naar een gezellige club en een leuk divers damesteam, kom dan gerust een keer mee trainen!’’ @svs65dames1

Wij wensen SVS’65 Dames 1 nog veel succes dit seizoen!

Klik op SVS’65 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SVS’65 voor meer informatie over de club.

HKW’21 Dames wil winnen, winnen, winnen!

HKW 21
-
0
HKW’21 Dames wil winnen, winnen, winnen!

Vandaag praten we met Milou van As – Beulens over de dames van HKW’21. Het team varieert van leeftijden van achttien jaar tot en met tweeënvijftig. Vandaag vertelt Milou ons meer over haar team.

Het team is bijna twee jaar geleden ontstaan door twee dames die kijkend naar een wedstrijd van hun kinderen op het idee kwamen om zelf een dames team op te gaan richten. Zij hebben letterlijk langs de zijlijn een whatsapp groep aangemaakt van de moeders van kinderen die zij kenden. Uiteindelijk zijn er toen zeven dames gestart met trainen zonder een trainer. Na wat oproepen op Facebook te hebben gezet is de groep zich steeds meer gaan uitbreiden en gaan groeien. Hierdoor vonden we vrij snel een trainer. Inmiddels bestaat het team uit bijna veertig dames en twee trainers. Daar zijn de dames natuurlijk supertrots op.

In dit team vinden de dames het belangrijkste om gewoon plezier te maken. ‘’Bij ons moet niets en mag alles. Twee keer per week trainen mag, maar hoeft niet. Wil je niet meedoen aan de competitie (we spelen met twee teams één keer per drie weken een competitiewedstrijd)? Ook dat is geen probleem. Daarnaast geldt, dat als je niet kan voetballen dat dat ook geen probleem is. Zo zijn we begonnen en dat willen we zo houden.’’

De dames hebben verschillende hoogtepunten meegemaakt. Wij vroegen of zij ons mee konden nemen in een aantal van die hoogtepunten. ‘’Wij als HKW’21 dames hebben meegedaan met een win-actie van LI Sports. Door massaal te appen, spammen etc. hebben wij deze actie gewonnen voor de club. Wat wij konden winnen was led verlichting. Hoe tof als kleine vereniging dat wij nu ook lichten hebben op het hoofdveld.
Daarnaast zijn wij in coronatijd gefilmd door omroep Zeeland en waren wij het eerste dameselftal wat bij Veronica Offside te gast was. Ook zijn wij behoorlijk actief buiten de voetbal. We doen mee aan mud masters, hardloopevenementen en gaan binnenkort met zijn allen op voetbalkamp. Daarnaast hebben we de afgelopen jaren meegedaan aan de Erremuu Cup. Dat was een leuk event. Ook hebben we het eerste HKW’21 Ladies Toernooi georganiseerd. Dat was gaaf en gaan we vaker doen. We kijken nu uit naar ons eerste voetbalkamp in januari.
Ons dieptepunt is misschien onze punten in de competitie. Daar werken we nog aan. Waar wij dan weer heel goed in zijn is vooral de derde helft.’’

Aan de trainingen zal het in ieder geval niet liggen volgens de dames. ‘’De trainingen van Kees en Jeffrey zijn altijd leuk en gevarieerd! We trainen veel op basistechnieken en op onze conditie. Dt voornamelijk omdat velen van ons nog maar kort voetballen en deze basis missen en dus nog moeten leren.’’ Verder wilden we weten of er in dit team nog verschillende kleurrijke figuren rondlopen. ‘’Uiteraard zijn wij allemaal de leukste thuis en kunnen wij redelijk zeuren. Maar ja, daar zijn wij dan ook vrouwen voor. Lisa is onze droogkloot met aardig wat humor. Ramona, Femke en Milou zijn onze party animals en zullen bij de feestjes niet bij de bar staan maar er op.’’

Tot slot wilde de dames een blik vooruit werpen op het seizoen. ‘’Wij willen winnen, winnen, winnen, winnen en niet enkel in de derde helft.’’

Klik op HKW’21 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op HKW’21 voor meer informatie over de club.

Voor Geert van Hecke is stap naar vrouwenvoetbal bij DKS’17 nog wennen

SVO DKS 17
-
0
Voor Geert van Hecke is stap naar vrouwenvoetbal bij DKS’17 nog wennen

SINT JANSTEEN – Hij kan bogen op zo’n twintig jaar trainerservaring, waarvan het leeuwendeel daarvan in het Belgische jeugdvoetbal, zelf op nationaal niveau bij SC Lokeren. Sinds dit seizoen is hij begonnen aan een nieuw avontuur bij de vrouwen van DKS’17, nadat hij eerst al zes jaar jeugdteams trainde bij v.v. Steen. ‘Het is een andere dynamiek met dames en dat is nog wel wennen soms.’

De Belg woont inmiddels alweer een aantal jaar in Sint Jansteen, vlakbij het voetbalveld. Toen zijn zoontje zich aansloot bij de lokale voetbalclub was het een kwestie van tijd voordat ook Geert zelf iets zou gaan doen binnen de club. “Dat is meestal zo, als je een voetbalverleden hebt en je gaat met je zoon mee naar het veld dan gaat dat bijna vanzelf. Ik heb jeugdteams getraind bij Steen en ook al wedstrijden bij de dames gefloten. Dus ik kende de ploeg wel en zag ook wel dat het best een serieus niveau is. Dus toen ze me de vraag stelden heb ik ‘ja’ gezegd en de uitdaging aangegaan.”

En een uitdaging is het zeker, maar wel eentje die voor Van Hecke tot nu toe erg bevalt. “Je moet vrouwenvoetbal niet met mannenvoetbal vergelijken, maar ik moet bekennen dat ze een enorm goede drive hebben. Ze zijn leergierig en willen graag. Dus dat past wel bij me, want ik ben een trainer die vooruit wil. En hoewel ze gedrevener zijn dan mannen, is het toch ook een stuk meer ontspannen. Deze groep meiden heeft oprechte kameraadschap en hangt ook echt goed aan elkaar als groep.”

De doelstelling is de top-drie, maar of dat realistisch is valt volgens de trainer af te wachten. “Ik ben helemaal weer bijna op nul moeten beginnen. Want de samenwerking met FC Axel is er niet meer, dus zijn er een hoop dames vertrokken. Dan moet je weer opnieuw bouwen en dat kost gewoon tijd. Tel daarbij op dat er geregeld ook bepalende speelsters geblesseerd zijn, dan is het elke wedstrijd opnieuw weer puzzelen. De verdediging en middenveld zijn compleet anders dan vorig seizoen, dus kan je niet direct heel pakkende resultaten verwachten. Toch zie ik het vervolg wel met vertrouwen tegemoet, want er zit voldoende voetbalkwaliteit in de selectie.”

Als trainer werkt hij op dezelfde wijze als hij vroeger bij FC Daknam voetbalde. “Ik was niet de meest technische speler, maar gaf wel altijd alles. Dat moet de basis zijn van alles. Elke wedstrijd en training het maximale eruit halen. Als ze dat doen, dan hoor je mij niet. Wanneer je verliest en je er alles aan hebt gedaan, dan is het zo. Maar als er meer in zit en je laat dan de punten liggen… Dan laat ik me wel horen. Tot op heden is dat niet nodig geweest. We blijven doorbouwen en dan heb ik alle vertrouwen dat de resultaten ook zullen volgen.”

Klik op DKS’17 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op DKS’17 voor meer informatie over de club.

Aanvaller Lodewijk van Keeken schiet ook bij SV Sluis nog altijd met scherp  

S.V. Sluis
-
0
Aanvaller Lodewijk van Keeken schiet ook bij SV Sluis nog altijd met scherp  

SLUIS – Lodewijk van Keeken speelde zijn gehele voetballeven voor IJzendijke en stond er elk seizoen garant voor veel doelpunten. Sinds 2019 draagt de spits het tenue van vierdeklasser Sluis. Niet direct het sportieve, maar de liefde lag destijds ten grondslag aan zijn keuze.

“Ik heb een vriendin uit Sluis en we wonen nu ook hier. Voor mij was het toen vooral ook een praktische keuze om voor Sluis te kiezen en te vertrekken bij IJzendijke. En dat ik dan eigenlijk ook hier al zulke mooie sportieve succes heb beleefd, dat is ook wel mooi meegenomen.” Want Van Keeken (32) haalde vorig seizoen in dienst van de Sluizenaren maar liefst tweeëndertig keer de trekker over en had daarmee een significant aandeel in het mooi seizoen dat de rood-witte brigade van coach Ronny Tresonie beleefde.

Sluis bleek in het eerste volledige seizoen als vierdeklasser over een uitgebalanceerde selectie te beschikken en produceerde maar liefst negentig goals, waarvan Van Keeken dus één derde voor zijn rekening nam. “Het eindstation zijn is natuurlijk mooi, maar we doen het wel als team. Je wint met elkaar en verliest met elkaar. Wij kunnen het iedereen in deze klasse lastig maken, maar om écht mee te kunnen doen dan moet iedereen er wel zijn. Dat zag je ook terug in de nacompetitie. Toen misten we enkele basiskrachten en dat heeft dan toch zijn effect op de prestaties. Niets ten nadele van anderen overigens, want iedereen doet zijn stinkende best zowel op trainingen als tijdens wedstrijden. Soms valt het kwartje dan wel de goede kant op en dat bleek bij ons op het eind helaas niet het geval.”

Daardoor is Sluis nog altijd vierdeklasser, een niveau waarop in de ogen van de ervaren aanvaller Sluis altijd bovenin moet meedoen. “Zonder meer! We hebben een aantal heel talentvolle jonge gasten in de selectie die of al basisspeler zijn óf echt op de deur bonken. Dat is geweldig om te zien. De drive die ze hebben en ook de leergierigheid. Het zorgt ervoor dat er meer concurrentie is en dat is altijd goed voor een groep. Dat maakt je alleen maar sterker, sowieso in de breedte.”

Toch beleefde Sluis in de openingswedstrijd tegen Koewacht een ‘valse’ start, want met een 3-3 gelijkspel had vooraf niemand bij Sluis rekening gehouden, ook Van Keeken niet. “We draaiden een redelijk goede voorbereiding en gingen met veel vertrouwen de competitie in. Er was ook geen vuiltje aan de lucht. We komen 3-1 voor en toen kreeg Ruben Steutel rood en draaide de wedstrijd, waardoor het uiteindelijk nog 3-3 werd. Onnodig en zonde, want die punten moét je pakken om bovenin mee te doen. Toch hebben we ons herpakt en denk ik dat we het Breskens en ook RIA W het gehele seizoen knap lastig moeten kunnen maken. We hebben een mix van jeugdig talent en een groep ervaren jongens. Daarbij hebben we met Ronny Tresonie een heel ervaren én tactisch sterke trainer. Die leeft en ademt voetbal en dat zie je ook terug in ons spel. Het is een genot om elke keer op het trainingsveld te staan en in het weekend met elkaar te strijden voor de drie punten.”

Bang om uiteindelijk zijn scherpte voor de goal of zijn basisplaats te verliezen aan een van de jonge talenten is hij niet. “Nee hoor. Ik denk altijd in het teambelang. Wanneer er zich iemand aandient die beter is dan ik, dan sta ik met plezier mijn plekje af. Maar zover is het nog lang niet en ik zal er alles aan doen om elke week voor Sluis het maximale te geven er eruit te halen. Wie weet maak ik het nog mee dat we de stap omhoog zetten, al denk ik dat we daar nu nog niet klaar voor zijn.”

Klik op SV Sluis voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SV Sluis voor meer informatie over de club.

Robin Janssen wil goede vorm met De Treffers doorzetten

De Treffers
-
0
Robin Janssen wil goede vorm met De Treffers doorzetten

Robin Janssen speelt inmiddels al zijn vijftiende seizoen bij De Treffers. De middenvelder heeft veel beleefd met de club, van kampioenschappen tot de overwinning tegen RKC Waalwijk in de KNVB beker dit seizoen. Dit seizoen is De Treffers in een goede vorm. “Ik wil dit zo lang mogelijk volhouden en we moeten dit hoge niveau ook steeds blijven eisen van elkaar.”

Robin Janssen is 35 jaar, samenwonend en werkt bij de KNVB. “Hier zet ik mij in voor het Passend Voetbal, oftewel voetballen voor mensen met een beperking.”

Carrière
Op vierjarige leeftijd begon Janssen met voetballen bij SV Milsbeek. “Ik heb van mijn tiende t/m mijn twaalfde bij De Treffers in de D’tjes gespeeld. In die periode trainde ik ook al mee bij VVV-Venlo en maakte ik definitief de overstap op mijn twaalfde.” Bij VVV-Venlo heeft hij de jeugdopleiding doorlopen en mocht hij ook zijn debuut maken bij ‘The Good Old’. Uiteindelijk heeft Janssen drie seizoenen in het eerste van VVV-Venlo gespeeld. Nadat VVV-Venlo promoveerde naar de Eredivisie in 2007, was er geen uitzicht meer voor speelminuten voor de middenvelder. “Ik heb tot mijn 21e bij VVV-Venlo gespeeld en ben toen overgestapt naar De Treffers. Dit is nu mijn vijftiende seizoen bij de club.”

Hoogtepunten
Janssen heeft een mooi carrière en speelt al lange tijd bij De Treffers. In zijn carrière heeft hij dan ook veel hoogtepunten beleefd. “Samen met VVV-Venlo ben ik gepromoveerd naar de Eredivisie in het seizoen 2006-2007. Ik heb dat seizoen één wedstrijd mee mogen doen, dus kunnen niet echt spreken van een grote inbreng, haha! Wel is het natuurlijk geweldig om deze promotie mee te hebben gemaakt. Daarnaast ben ik ook kampioen geworden met De Treffers in 2009-2010. Destijds speelden we toen hoofdklasse C. Ook heb ik de Districtsbeker Oost gewonnen in 2013, ben ik gepromoveerd met De Treffers naar de tweede divisie in 2016-2017 en is het winnen tegen Veendam, Telstar en RKC in de beker zeker ook een hoogtepunt!”

375 wedstrijden
De middenvelder voetbalt al een tijdje in het eerste van De Treffers. “Het record aantal seizoenen is gehaald door Jasper Zuidwijk, namelijk negentien seizoenen. Ik verwacht zelf dat ik dat helaas niet meer ga halen. Ik heb begin dit seizoen wel de 350 wedstrijden aangetikt. Het zou mooi zijn als ik dit jaar de 375 wedstrijden haal en daarnaast uiteraard het hoogst haalbare met het team halen dit seizoen. Het is een kwalitatief goede groep en hier moeten we echt het maximale uit halen.”

Seizoen 2022-2023
Momenteel staat Janssen met De Treffers op de derde plek in de tweede divisie. “We doen het best goed, maar alles staat wel heel dicht bij elkaar. Het niveauverschil is sowieso klein. Vorig seizoen speelden we ons op het laatste moment veilig, maar aan het begin van dit seizoen verrasten we eigenlijk iedereen met vijf overwinningen uit de eerste vijf wedstrijden.”

Vorig seizoen had De Treffers ook een hele goede eerste periode, maar zakte het na de corona stop compleet in. Dit jaar is de basis grotendeels hetzelfde gebleven. “Daaraan zijn een aantal goede versterkingen toegevoegd. Tevens hebben we een nieuwe trainer die veel van ons verwacht en de lat iedere training hoger legt. Dit werpt nu zijn vruchten af! We zijn nu precies op de helft en staan derde met vier punten achterstand van de nummer één. Ik wil dit zo lang mogelijk volhouden en we moeten dit hoge niveau ook steeds blijven eisen van elkaar. Als we dit doen, dan kan het een mooi jaar worden. We moeten daar ook in geloven, maar als we dit niet doen, dan eindigen we in de middenmoot.”

Foto gemaakt door: Jan Peters

Klik op De Treffers voor de laatste artikelen over de club.
Klik op De Treffers voor meer informatie over de club.

Jari Puister ‘’VELO is toch mijn cluppie’’

sv Velo
-
0
Jari Puister ‘’VELO is toch mijn cluppie’’

Vader Patrick Puister was een zeer goede keeper, met een waslijst aan prijzen. Zijn hoogtijdagen kende senior bij Rijnsburgse Boys. Beide mannen begonnen met keepen bij HMSH uit Den Haag. Puister junior bleek al snel over veel talent te beschikken en bracht een groot gedeelte van zijn juniorentijd door bij ADO Den Haag.

Mijn hele familie is gek van voetbal. HMSH is jaren onze tweede huis geweest. De laatste jaren van zijn carrière was mijn vader eerste keeper en ook mijn leider bij HMSH. Ik ben begonnen als voetballer. Onze keeper was geblesseerd en mocht niet keepen maar wel voetballen. Ik was geblesseerd en mocht niet voetballen, maar wel keepen en vond dat echt supergaaf en wilde er niet meer uit. Ik wilde graag hogerop voetballen en kwam uit bij VELO. Al snel bleek ik veel talent te hebben en ben al op jonge leeftijd naar de jeugdopleiding van ADO Den Haag gegaan. Het was een onzekere toekomst voor mij als jeugdkeeper en ben als B-junior weer teruggekeerd bij VELO.
Ik wilde graag eerste keeper worden bij VELO, alleen was Pascal van Eck de onbetwiste nummer één. Ik kon nog een derde jaar keepen bij de A-junioren, alleen daar had ik geen zin in. Op zeventienjarige leeftijd werd ik eerst keeper bij HMSH dat toen, net als VELO, ook uitkwam in de zondag eerste klasse.

Twee jaar later stopte Van Eck en ben ik teruggegaan naar VELO.’’ Daar speelde Jari zo goed, dat hij een stapje hogerop maakte naar Quick uit Den Haag, alwaar hij de afgelopen zes jaar ontelbare ballen tegenhield. In die periode maakte hij de promotie van de hoofdklasse naar de derde divisie mee, speelde hij nacompetitie voor promotie naar de tweede divisie en speelde de prachtige derby’s tegen de buren van HBS voor soms zo’n 4000 toeschouwers.

,,Sinds 2017 heb ik samen met mijn vader een café geopend onder de naam De Stad. Het café zit in het centrum van Den Haag. De corona tijd was een rottijd voor ons.’’ Puister was toe aan een nieuwe uitdaging en gaf daarom al voor kerst aan te stoppen. ,,Begin februari word ik voor het eerst vader en wil daarom meer thuis zijn. Quick is echt een hele mooie club, alleen je moet wel drie keer per week trainen en zondags spelen. Ik wilde graag voetballen op zaterdag en dacht misschien aan de slag te kunnen bij een club uit de Bollenstreek, alleen ik hoorde helemaal niks. VELO vroeg of ik wilde terugkeren. Alles is tot in de puntjes geregeld bij VELO en je komt er al jaren dezelfde mensen tegen.

VELO is in mijn ogen een slapende reus die op korte termijn in de hoofdklasse moet voetballen. Natuurlijk heb ik met mijn 27 jaar nog steeds de ambitie om zo hoog mogelijk te keepen. Nu moeten we eerst zorgen dat we een goed seizoen draaien in de eerste klasse. Doordat er zes ploegen uit de zondag zijn bijgekomen maakt het deze klasse zeker interessant. Delano Vogel en Tony van den IJssel zijn teruggekeerd en een paar jongens uit de eigen jeugd hebben veel talent. Blijft de selectie fit dan moet een plek bij de eerst vijf zeker kunnen. Bij een goede serie pak je misschien een periodetitel, aldus aanvoerder Puister.’’

Klik op Velo Wateringen voor de laatste informatie over de club.
Klik op Velo Wateringen voor meer informatie over de club.

Hans Breeman Deltasporter in hart en nieren

sv Deltasport
-
0
Hans Breeman Deltasporter in hart en nieren

Hij trainde er twaalf jaar het tweede elftal, nu is Hans Breeman bij Deltasport 1 de rechterhand van hoofdtrainer Ton Pattinama en trainer in opleiding Anthony Thomas. “Ik hoef niet zo nodig in de schijnwerpers te staan.”

Een paar uur voor de wedstrijd tegen SC Botlek, die in 1-1 zou eindigen, is de 64-jarige Vlaardinger bezig om het warming-up tenue en de wedstrijdkleding van de spelers van het eerste elftal klaar te leggen. “Een kleine moeite”, zegt Breeman, terwijl hij ene na het andere stapeltje maakt. “Het is ook eigen belang, want als ik het niet doe, loopt er straks geheid een speler met een verkeerd rugnummer op het veld.”

Breeman heeft privé een zware tijd achter de rug, waarin hij zijn vrouw verloor. “Ik heb het een plekje kunnen geven, maar wennen zal het nooit dat ze er niet meer is.”

Deltasport geeft hem, naast zijn werk bij een sportartikelenbedrijf (‘we verkopen apparaten voor duursporten’), afleiding. “Twaalf jaar lang ben ik trainer geweest van het tweede elftal, maar ik had daar de kracht niet meer voor. Ik wilde de verantwoordelijkheid voor een heel elftal niet meer dragen en ook niet de verplichting om er altijd te zijn. Ik heb het altijd met plezier gedaan en ook successen gehad, we zijn gepromoveerd van de reserve tweede naar de reserve eerste klasse, maar het kostte altijd wel veel energie. Ook had ik te maken met de afvallers van het eerste elftal. Dat waren vaak teleurgestelde spelers. Die energie had ik niet meer.”

Deltasport wilde Breeman niet verloren laten gaan en vroeg hem om aan te sluiten bij de technische staf van het eerste elftal. “Ton Pattinama zei: ‘kom mij lekker helpen’. Dat bevalt prima. Ton heeft een soort managersrol, Antony Thomas, die bezig is om zijn trainersdiploma te halen, doet meestal de training. Ik assisteer hem daarbij. Wat hij vraagt doe ik.”

Breeman heeft een lange geschiedenis bij Deltasport. “Ik ben als achtjarig jongetje begonnen bij VV Vlaardingen, één van de fusiepartners van Deltasport. Omdat er pas competitie was vanaf twaalf jaar trainden we voornamelijk en speelden we af en toe een oefenwedstrijd.”

Breeman reikte het eerste elftal, waarvoor hij als spits en later als centrale verdediger enkele honderden wedstrijden speelde. “Ik ben nog geen één meter zeventig en moest het dus niet van mijn fysiek hebben. Ik was aardig snel en kon best in het veld een vervelend ventje zijn. Aan lopen had ik een broertje dood. Als het slecht weer was, gingen we in die tijd rondjes lopen op de sintelbaan die langs het veld lag. Na een minuut dacht ik al ‘waar zijn we mee bezig’.”

Hij verdween na zijn 32ste even uit het voetbal, hij zag door zijn dochters menig turnhallen en atletiekbanen, maar keerde terug in een lager elftal van Deltasport toen zijn dochters wat ouder waren. “De fusie tussen DSS en VV Vlaardingen is eigenlijk geruisloos verlopen. Dat kwam omdat de clubs al in veel op elkaar leken. DSS moest weg van het oude complex, wij zaten hier al met VV Vlaardingen. Ik weet nog dat we in het eerste jaar begonnen met zeventien seniorenelftallen.”

Nu wacht Breeman net als heel Deltasport op de komst van het nieuwe clubgebouw, dat volgend jaar klaar moet zijn. “Het is hier behelpen, maar gelukkig is er zicht op een nieuwe accommodatie. Dat zal de club goed doen.”

Klik op sv Deltasport voor de laatste artikelen over de club.
Klik op sv Deltasport voor meer informatie over de club.

CWO heeft het ‘perfecte unieke tenue’

sv CWO
-
0
CWO heeft het ‘perfecte unieke tenue’

CWO presenteerde in de thuiswedstrijd tegen Vitesse Delft zijn nieuwe tenue. Bij de keuze voor de nieuwe cluboutfit ging de fusieclub niet bepaald over één nacht ijs.

CWO noemt de keuze ‘onze zoektocht naar een uniek tenue, met tot in het kleinste detail verwijzingen naar zowel het fusieverleden als de Vlaardingse roots van de club.’

Ed Onderdelinden, Gert-Jan Pleijsier en Pascal Post zijn er lange tijd druk mee bezig geweest. Al een tijdje heerste het idee om CWO in een nieuw jasje te steken. “Het azuurblauw, waar in 2008 voor gekozen is, is het uiteindelijk nooit geworden. We hebben altijd in een andere kleur blauw gespeeld”, zegt Ed Onderdelinden. “Daarbij komt dat de witte broekjes erg onpraktisch zijn wat betreft het wassen, en onze vrouwenelftallen al een tijdje met blauwe broekjes spelen. “We wilden als club weer uniformiteit uitstralen, en ons bovendien onderscheiden van clubs in de buurt met een soortgelijk tenue.”

De kledingcontracten liepen af, en dus was het moment daar voor CWO om aan de slag te gaan. “Toen hebben we nog een tussenjaar genomen om alle opties wat betreft leveranciers goed tegen elkaar af te wegen, om zo een zorgvuldige keuze te kunnen maken”, zegt Gert-Jan Pleijsier. “Via een online-enquête heeft het bestuur bij de leden gepolst wie er open stond voor aanpassingen van het tenue. Toen bleek dat bijna iedereen daar voorstander van was.”

Vervolgens is de zoektocht naar het perfecte unieke shirt gestart. Dat ging niet vanzelf. Al snel werd duidelijk dat de meningen op dat gebied een stuk verder uit elkaar lagen. Een groot deel van de leden was zeer betrokken in dit proces, wat de vitaliteit van deze vereniging nogmaals onderstreept. Al die meningen maakten het niet gemakkelijk om tot een breed gedragen overeenstemming te komen. Des te trotser mogen we zijn dat het ons dan toch gelukt is.”

Want het resultaat mag er wezen. “Het nieuwe wedstrijdshirt is werkelijk uniek in zijn soort. Het overheersende ‘navy blue’ dat op de voorkant van het shirt overloopt in het iets lichtere ‘royal blue’ springt meteen in het oog. Neem daarbij de fusiekleuren die verwerkt zitten in de drie strepen die verticaal over het shirt lopen, en elke CWO’er zal straks vanaf grote afstand al herkend worden”, aldus Pleijsier.

Maar het zit ‘m volgens CWO ook in de kleine details, die het ‘custom made’ shirt helemaal afmaken. Op de mouwen van het shirt pronkt bijvoorbeeld een visgraatje, verwijzend naar de haringstad die Vlaardingen is en blijft. Iets onder de nek staat het Combinatie Wil Overwinnen uitgeschreven, en de fusiekleuren komen nogmaals terug op de mouwen en sokken van ons gloednieuwe tenue.

Klik op sv CWO voor de laatste artikelen over de club.
Klik op sv CWO voor meer informatie over de club.

1...455456457...1.487Pagina 456 van 1.487

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.