Home Blog Pagina 450

Thom Luijks merkt andere dynamiek bij Halsteren zaterdag

rksv Halsteren
-
0
Thom Luijks merkt andere dynamiek bij Halsteren zaterdag

Net zoals een aantal van zijn ploeggenoten zou Thom Luijks (29) bij Halsteren Zaterdag 1 vertrekken naar buurman VVC’68. Waar de anderen vertrokken, kwam Luijks terug op zijn beslissing en bleef alsnog bij de zaterdag derdeklasser. ‘Toen ik er meer over nadacht kreeg ik twijfels en besloot om toch te blijven. Tot op heden voor mij een juiste beslissing.’

Met een nieuwe trainer voor de groep en een aantal doorgeschoven jeugdspelers is er bij de ambitieuze derdeklasser wel het nodige veranderd. “Dat is absoluut het geval inderdaad. Er is een heel andere dynamiek merkbaar binnen de groep en ook de wisselwerking met de nieuwe trainer Eric van der Giessen bevalt perfect. Het is een selectie die nu veel beter in elkaar past dan vorig seizoen. Daar waren een aantal jongens die toch allemaal wel een sterk eigen mening hadden en dat botste dan wel eens. Nu is de acceptatie groter en dat zorgt wel voor een bepaalde rust.”

Hoewel de groep jongelingen die vanuit de JO19 is doorgekomen het in de ogen van Luijks prima doen, merkt hij ook dat het tegen sommige ervaren tegenstanders nog vaak lastig is. “Dat is geen verwijt, want dat is logisch. Ervaring doe je alleen op door in bepaalde situaties te komen. Dan maken we nog fouten of spelen we zaken niet goed genoeg uit. Dan zie je dat tegenstanders soms slimmer zijn, harder in de duels gaan of fouten wel afstraffen. Dat is een proces waarin we zitten, maar dat wordt door iedereen geaccepteerd. De sfeer in het team is goed en dat zie je terug over de gehele lijn. Spelers helpen elkaar, sturen elkaar ook waar nodig. Er is een mix van wat ervaren spelers en jonge gasten, die bovendien enorm leergierig zijn. Dat werkt prima tot nu toe.”

Dat het de afgelopen seizoen niet is gelukt om de tweede klasse te bereiken, wat wel het doel was toen een hoop spelers waaronder ook Luijks zelf vijf jaar geleden naar Halsteren Zaterdag 1 kwamen, heeft volgens de aanvaller een aantal oorzaken. “De coronaperiode zorgde er mede voor, dat we een paar keer stilstonden. We hadden toen écht een team om door te stoten, maar helaas werden de competities bevroren. Daarna kregen we ook met wat blessures te kampen en was de vaart er gewoon uit. Zonde maar dat gebeurt soms. Dat een hoop jongens nu voor de sportieve uitdaging elders gekozen is hun goed recht, de vriendschap die we hebben blijft sowieso bestaan buiten het veld. Alleen hebben we een ander sportief pad gekozen.”

Luijks begon in de jeugd bij Halsteren en vertrok op zijn achttiende naar Steenbergen, waar hij drie jaar speelde. Samen met een groep vrienden keerde hij vijf jaar geleden terug op Sportpark De Beek om de nieuwe ambities vorm te geven. “Dat wil ik overigens nog altijd proberen hier. Want ik denk dat meestrijden voor de bovenste plekken met deze groep er zeker in moet zitten. Een kampioenschap is een brug te ver misschien, maar een periode….waarom niet?”

”Ik voel me goed op dit niveau en vanwege mijn werk als tennisleraar heb ik ook niet de ambitie om nog veel hoger te gaan. Ik kan maar één keer per week trainen en dat doe ik bij Zondag1. Misschien zou er sportief gezien meer in hebben gezeten, als ik altijd twee keer kon trainen. Maar ik speel met veel plezier op een leuk niveau. Wellicht kunnen we dit seizoen nog verrassen en zit er wat moois in. Dat is afwachten of we over een heel seizoen daarvoor constant genoeg blijven.”

Klik op Halsteren voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Halsteren voor meer informatie over de club.

Godrie van Alliance: ‘Daar ben je bezig met randzaken, hier met tactiek’

RSC Alliance
-
0
Godrie van Alliance: ‘Daar ben je bezig met randzaken, hier met tactiek’


Na vijf jaar als assistent in België en twee seizoenen bij Moerse Boys als trainer van het tweede, was Dirk Godrie toe aan zijn eerste klus als hoofdtrainer. Bij Alliance vond hij die uitdaging en dus zit de Belg in de vierde klasse helemaal op zijn plek. “Er is genoeg volk om mee te werken en er zijn altijd mensen waar je terecht kunt!”

Vooral het aantal spelers is iets waar Godrie bij zijn aankomst in Nederland wel even aan moest wennen. In positieve zin dan. “In België stond je vaak met kleine groepjes, dan was het echt puzzelen.” Bij Alliance, hoeft hij dat voorlopig nog niet. “Het is een ruime groep, met genoeg kwaliteit. Een mix van ervaring en talent. Ik vind het altijd leuk om jeugd door te laten stromen.” En dus is de 39-jarige oefenmeester blij met zijn keuze voor de club uit Roosendaal. Of zoals hij het zelf zegt. “Ik zit heel goed!” Gek is dat overigens niet. “In Nederland heb je gewoon een website, met verenigingen die een trainer zoeken. In België is dat op goed geluk. Dus toen heb ik zelf contact gezocht met Alliance.”

Duels en knokken

Op een halfuurtje rijden van zijn woonplaats Minderhout, vond de oefenmeester al snel het goede gevoel. “Je proefde meteen de ambitie, ze willen hier echt stappen zetten. Dat sprak me heel erg aan.” Godrie had zijn huiswerk dan ook wel gedaan. “Je gaat wel even kijken wat er allemaal rondloopt, qua talent en niveau. Ook dat zag er goed uit.” Want, zo is hij eerlijk. “Ik had wel van Alliance gehoord, maar ik kende de club niet. Van Nederlandse voetballers hoorde ik veel goede verhalen en, hoe gek het ook klinkt, ik volg over de grens toch altijd een beetje de kranten.”
En dus weet hij maar al te goed het verschil met zijn thuisland. “In België zijn ze niet zo gebonden aan een club, hier heb je veel meer binding. Heel de club kent elkaar.” Ook voor hem als trainer, is het wat makkelijker geworden. “Zeker als assistent, is het altijd maar weer zien welk pionnetje er is. Daar ben je veel meer bezig met randzaken, hier gewoon met de tactiek.” Want ook die, is in Nederland toch wel degelijk anders, vertelt Godrie. “België is meer duels spelen en knokken, als niet iedereen meeverdedigt, ga je ten onder. Hier is het wat technischer, dat vind je daar niet zo snel.”

Het gevoel

Zijn eerste maanden als hoofdtrainer van een eerste elftal, bevallen dus prima. “Nu kun je echt bepalen wat je wilt, zonder ergens afhankelijk van te zijn. Zelf spelers kiezen en daarmee gaan werken.” En dat doe je natuurlijk, door te trainen. “Alles met bal, om de balcirculatie omhoog te krijgen. Positiespelletjes, onder de druk uitvoetballen, dat soort dingen. En vooral, wedstrijdgericht. Dingen die je terug wilt zien op zaterdag.” Wat dat precies is, weet Godrie maar al te goed. “Zo aanvallend mogelijk, wel realistisch. Zes maken en zeven binnen, heb je niks aan. Dus niet blind vooruit, maar we gaan zeker geen bus parkeren. En ook als het een keer tegen zit, blijven we hetzelfde doen.”
Waar Alliance dat in de vierde klasse gaat brengen? Zien ze aan het einde van het seizoen wel. “We werken toe naar een plek bij de eerste zes, maar je bent van veel afhankelijk. Als dat uiteindelijk het hoogst haalbare blijkt, ben ik tevreden.” Want eigenlijk gaat het voor de trainer, in het bezit van UEFA B, om meer dan voetbal alleen. “Ik wil vooral op een goede en leuke manier kunnen werken, het gevoel is daarbij heel belangrijk.” Dat gevoel is in Nederland in ieder geval heel goed, al sluit hij een terugkeer niet helemaal uit. “Het bevalt hier prima, dus dan moet echt alles kloppen!”

Klik op Alliance voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Alliance voor meer informatie over de club.

SC Gastel geniet na: ‘Dit vergeet je nooit meer’

sc Gastel
-
0
SC Gastel geniet na: ‘Dit vergeet je nooit meer’

Afgelopen seizoen kregen ze het bij SC Gastel dan eindelijk écht voor elkaar: kampioen worden in de derde klasse. En dus komt de ploeg dit seizoen uit op een niveautje hoger, maar niet voordat aanvoerder Luc de Jong nog één keer mag nagenieten. “Dat was een superjaar, echt geweldig natuurlijk!”

Die woorden hebben, tijdens zijn dertiende seizoen in het eerste van de club, iets meer lading dan van menig ander speler. Want de 31-jarige De Jong maakte het in die periode allemaal al een keer mee. “Altijd een beetje derde of vierde klasse, onderaan bungelen en degraderen. En nu een kampioenschap… Dat is iets wat je nooit meer vergeet.”

Tweestrijd

Toch zat het er de laatste jaren al wel een beetje aan te komen, vertelt de centrale verdediger. “In de seizoenen die door corona werden afgebroken, stonden we er ook al een paar keer heel goed voor. Dus ik had al wel verwacht dat we bij de top drie zouden eindigen.” Het werd uiteindelijk een tweestrijd met Virtus, die ze bij Gastel door een ongekende reeks na de winterstop in hun voordeel wisten te beslissen. “Toen wonnen we er volgens mij tien op rij, dan gaat het echt leven binnen zo’n groep.”
Nadat door het terugtrekken van een team uit de competitie de voorsprong nog groter was geworden, begon het geloof bij De Jong en zijn teamgenoten helemaal tot ongekende hoogte te stijgen. “Nu mogen we het niet meer laten glippen, dachten we allemaal. Op het moment dat je die eerste plek overneemt, zet je alles opzij.” Maar, zo denkt de laatste man. “Zonder die ‘gratis’ punten, waren we ook kampioen geworden. Tegen Virtus, onze grootste concurrent, pakten we vier punten. Dat zegt genoeg.”

Vaste kern

Sterker nog, daar in Zevenbergen gebeurde het. “Toevallig dat je dan daar de titel pakt, op hun veld. Dat is wel extra mooi. Een paar honderd man was mee. Shirts, een schaal, champagne, dat was een super ontlading.” Ook in Oud-Gastel zelf ging het dak er natuurlijk af. “Op de platte kar! Ook daar stond een mannetje of tweehonderd op ons te wachten.” Maar vanzelf ging het afgelopen seizoen, en de jaren daarvoor, natuurlijk niet. De Jong weet het als geen ander. “Onze kracht? Ons team is al lang bij elkaar, de vaste kern speelt al zeven of acht jaar samen. Dan word je steeds ouder en slimmer.”
En dat merk je. “We zijn zó op elkaar ingespeeld, alles viel op zijn plek.” Ook jeugdspelers verdienen volgens hem een eervolle vermelding. “Er stroomt behoorlijk wat jeugd door, die worden allemaal opgenomen in het team. Dat maakt ons sterk.” Precies zoals bij hem, heel wat voetbaljaren geleden, ook gebeurde. “Ik ben begonnen in de D1 van Gastel en werd vervroegd vanuit de A’tjes doorgeschoven naar het eerste. Inmiddels heb je hier zoveel vrienden…”

Mooi plekje

En niet alleen op de club. “Je speelt ook een beetje voor de fanatieke supporters, hier op het dorp. Als je dan in de plaatselijke supermarkt komt, is het altijd: Succes, hé!” Die steun kunnen ze dit seizoen, in de tweede klasse dus, maar al te goed gebruiken. “Tegenstanders hebben meer voetballend vermogen en een kans tegen, is sneller een goal. Daar moet je dus veel scherper in zijn.” Ook voor het doel aan de andere kant, heeft De Jong gemerkt. “Vorig jaar kreeg je vaak tien kansen per wedstrijd, dat zijn er nu veel minder.” Met zes punten uit de eerste vijf duels en zowel negen treffers voor als tegen, lijkt die analyse wel te kloppen. Toch blijft de doelstelling ambitieus. Heel ambitieus.
“Top vijf! Waarom zouden we ook niet gek kunnen doen? We zijn honderd procent zeker goed genoeg voor die tweede klasse.” En dus verandert er ook aan het spelletje, maar weinig. “We gaan uit van eigen kracht. Hoge druk en aanvallend voetbal, dat ligt ons het beste. Wij kunnen niet inzakken en counteren.” Het bewijs daarvan, hangt in zijn huis. “De medaille, het kampioensshirt en een groot canvasdoek met een foto. Ze hebben thuis allemaal een mooi plekje gekregen. Het is echt gaaf om zoiets meegemaakt te hebben, dit vergeet je nooit meer!”

Klik op SC Gastel voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SC Gastel voor meer informatie over de club.

Saai is het dit seizoen niet bij HSC’28

rkvv HSC 28
-
0
Saai is het dit seizoen niet bij HSC’28

Saaie wedstrijden? Die kennen ze niet bij vijfdeklasser HSC’28. Want na vier wedstrijden met een totaal van 29 doelpunten, valt er in Heerle dit seizoen altijd wat wel wat te vieren. En dat is mede de ‘schuld’ van linksbuiten Lars de Kok. “Haha, er gaan er redelijk wat in!”

Maar ook net iets te vaak aan de verkeerde kant. Zoals in het duel met SVG. “We stonden 2-0 voor, maar verliezen uiteindelijk nog met 2-3. Zo’n voorsprong mag je natuurlijk nooit meer weggeven.” Een terugkerend patroon, weet De Kok. “We komen inderdaad best wel vaak voor, alleen meestal eindigt het dan wel goed hoor!” De buitenspeler heeft wel een verklaring voor het doelpuntenfestijn van HSC’28, al moet hij er even goed over nadenken. “We spelen niet per se heel aanvallend, maar we durven wel. Een beetje geduld, opbouwen en naar voren als het kan.”

Oude nest

Voor De Kok (21) is het behalve een trefzeker seizoen, ook een bijzonder seizoen. Hij keerde namelijk terug na een kortstondig avontuur bij tweedeklasser Cluzona. “Daar zat ik veel op de bank en het blijft toch het leukste om gewoon lekker te spelen. Dan maakt het niveau voor mij niet zoveel uit.” Na een jaartje, dus weer actief op het oude nest.
“Ik ben hier begonnen toen ik vier was. Inmiddels heb je zoveel vrienden gemaakt, het is gewoon gezellig. Zelf kom ik ook uit Heerle, dan is het eigenlijk vanzelfsprekend dat je hier voetbalt.” En dus volgde hij HSC’28 vorig seizoen op de voet, al was het op een afstandje. “Zonde dat ze uiteindelijk vijfde werden en geen nacompetitie haalden. Volgens mij ging dat in de laatste wedstrijd mis.” Zat er meer in? “Van wat ik heb gehoord, wel. Uiteindelijk hebben ze net niet het geluk gehad.” Helemaal tevreden, waren ze dan ook niet. “We willen zo snel mogelijk promoveren, naar die vierde klasse!”

Hard werken

En dus is er dit jaar maar één doelstelling mogelijk, wat De Kok betreft. “Promoveren. Kampioen worden zou mooi zijn, maar we moeten vooral zo hoog mogelijk eindigen.” Aan het vertrouwen van de voetballer uit Heerle, ligt het in ieder geval niet. “Ik denk dat we een prima ploeg hebben om dat voor elkaar te krijgen.” Maar, zo is de linkspoot wel eerlijk. “We hebben nu al zes punten verspeeld, dus het wordt wel moeilijk. Je blijft ook afhankelijk van andere ploegen.” Aan inzet zal het bij HSC’28 in ieder geval niet liggen. “Iedere wedstrijd alles geven, om te kunnen winnen. Je moet toch altijd hard werken, om te kunnen winnen?” Toch proberen ze ook voetballend het verschil te maken. “Natuurlijk wil je zo mooi mogelijk voetballen, maar ook op inzet moet je soms een wedstrijd binnenspelen. Dan is het wel hard werken, ja.”

Plezier en ambitie

Toch ligt de kracht van De Kok, toch met name aan de bal, vertelt hij. “Een echte linksbuiten. Ze moeten mij diepsturen, dan ren ik er wel achteraan. Op snelheid en dan voorgeven.” Een beetje klassiek dus, want naar binnen komen, zul je hem niet snel zien doen. “Haha, mijn rechter gebruik ik het liefste niet. Misschien alleen om te lopen.”
Maar die tactiek, blijkt tot op heden uiterst succesvol. “Ik sta na vier wedstrijden, op zes goals. Dat is denk ik niet verkeerd.” Toch houdt De Kok dat allemaal niet al te veel bij, bekent hij. “Ik heb ook geen bepaald aantal in mijn hoofd, dat ik wil halen. Gewoon zo belangrijk mogelijk zijn en natuurlijk proberen te winnen.” Het plezier in het spelletje, is in ieder geval weer helemaal terug. “Bij Cluzona had ik het ook erg naar mijn zin hoor, maar veel spelen is toch altijd fijner. Dan heb je vanzelf meer plezier.” En dus zit hij prima op zijn plek, in Heerle. “Ik kijk per seizoen wel hoe het loopt. Het liefste ga ik zo snel mogelijk met HSC’28 omhoog. Dat is toch ook een bepaalde ambitie?”

Klik op HSC’28 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op HSC’28 voor meer informatie over de club.

Blessure flinke streep de rekening van Melvin Lisseveld

Tholense Boys
-
0
Blessure flinke streep de rekening van Melvin Lisseveld

Nu hij opnieuw bij Tholense Boys een basisplek had weten te bemachtigen in het eerste elftal, ging het voor Melvin Lissenveld mis in de bekerwedstrijd tegen MOC’17. Met een knieblessure moest de jonge buitenspeler zich al na acht minuten laten vervangen. ‘Ik wist direct wel dat het mis was, want het voelde niet prettig en instabiel allemaal.’

Nadat hij in het coronaseizoen al geregeld bankzitter was sinds hij vanuit de JO19 was doorgestroomd naar de tweede selectie, pakte hij vorig jaar onder Arie van de Zouwen zijn kans. “Dat was een mooi moment. Want ik had in het begin zeker moeite om vanuit de JO19 bij de senioren aan te haken. Via het tweede elftal ben ik geleidelijk aan doorgegroeid richting het eerste en toen ik vorig jaar uiteindelijk van Arie de kans kreeg heb ik hem ook gepakt. Daarom was ik ook dit seizoen gemotiveerd om mezelf opnieuw te bewijzen en te laten zien dat ik gewoon in het elftal hoor. Dat lukte me ook, tot die bekerwedstrijd dan..”

De 21-jarige Scherpenissenaar , die ooit begon bij SPS en sinds zijn twaalfde actief is bij Tholense Boys, verdraaide zijn linkerknie en hij had direct wel door dat het foute boel was.  “Ik merkte het wel direct inderdaad. Het was ook erg onschuldig en vooral ongelukkig toen ik een duel aanging. Voor mij was het wel een compleet nieuwe ervaring, want in al die jaren dat ik voetbal heb ik nog nooit een blessure gehad en dan nu gelijk een naar het lijkt pittige knieblessure. Dat is wel flink balen, maar ik kan niet anders dan afwachten nu.”

Een bezoek aan de huisarts én de fysiotherapeut gaven in eerste instantie nog geen uitsluitsel. De arts wilde sowieso een scan laten maken, maar die bleek uiteindelijk niet nodig. De knie voelde gewoon niet goed en ik kon ook echt niks doen, dat is nog het meest frustrerende. Wandelen ging, maar hardlopen, de trap op gaan of even bukken door mijn knieën, dat ging niet. Soms zakte ik er doorheen en hij voelde instabiel aan de buitenkant. Dat zijn geen al te fijne signalen, maar ik probeerde maar te hopen dat het wellicht toch zou meevallen. Ook heb ik natuurlijk wel zelf voor ‘Dr. Google’ gespeeld en ging opzoeken wat het zou kunnen zijn. Het kon duiden op een meniscuskwetsuur, maar die zekerheid volgde pas na onderzoek.”

Die zekerheid heeft Lisseveld inmiddels en er zit inderdaad een klein scheurtje in de buitenste meniscus. Tot na de winterstop zal de aanvaller moeten toekijken vanaf de zijlijn hoe zijn ploeg het er in de derde klasse vanaf brengt. Tot op heden ziet Lisseveld een elftal dat het lastig heeft om wedstrijden over de streep te trekken.

“We scoren gewoon heel lastig, een heuvel dat ons ook vorig seizoen al parten speelde. We creëren voldoende kansen en mogelijkheden, alleen maken we ze niet en dan kost dat punten op dit niveau. Want tegenstanders die wel makkelijk een doelpunt maken, zie je dan soms onterecht met de punten weggaan. Dat is zonde, maar een realiteit. Ook bij mezelf is het scorende vermogen wel een ontwikkelpuntje dat beter moet. Ik heb tot nu toe twee keer gescoord en dat vind ik, zeker gezien de kansen die ik al heb gehad, gewoon te weinig.”

Voor Tholense Boys is het te hopen, dat Dave den Boef weer fit wordt en zijn oude niveau kan halen, wat voor de ploeg een welkome versterking zou zijn. “Dave traint mee en wil de draad weer oppakken. Als hij weer fit raakt, dan zou hij voor ons misschien wel die scorende spits kunnen zijn die ons verder helpt. Het lijkt me geweldig om met hem samen te spelen in elk geval. Voor mij is het voornaamste doel om terug fit te worden én dan weer een basisplek te veroveren. Voorlopig zit ik even in de wachtkamer tot ik weer volledig ben hersteld.”

Klik op Tholense Boys voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Tholense Boys voor meer informatie over de club.

Steenbergen werkt al toe naar 90-jarig bestaan in 2023

vv Steenbergen
-
0
Steenbergen werkt al toe naar 90-jarig bestaan in 2023

Bij zaterdag vierdeklasser v.v. Steenbergen is men al volop in de weer om in 2023 te kunnen stilstaan bij het 90-jarig bestaan van de vereniging. Een jubileumcommissie met vertegenwoordigers uit verschillende geledingen van de club is aan de slag gegaan met het samenstellen van een jubileumprogramma. Een van hen is Patrick van Kaam.

“Op zaterdag 18 maart 2023 vieren we het 90-jarig bestaan. Dat willen we natuurlijk niet onopgemerkt voorbij laten gaan. Daarom hebben we voor dat weekend bij de KNVB vrij gevraagd, zodat we op de zaterdag alle gelegenheid krijgen om feestelijk stil te staan bij dit heuglijke feit. Want het is toch wel een mijlpaal die we met elkaar dan bereiken. Tien jaar geleden heb ik destijds bij het 80-jarig bestaan ook geholpen en op die manier kwam men weer bij mij terecht. Het is gewoon leuk om voor onze leden en voor de gemeenschap wat te organiseren om het te vieren. Het moet vooral ook een mooi en leuk feestje worden voor de jeugd. Daar zijn we nu druk over aan het nadenken hoe we dat allemaal mooi vorm gaan geven.”

Een zogenaamde brainstormcommissie bundelt alle ideeën die er leven en activiteiten waar ze vanuit de club zelf ook aan denken. “Een reünie bijvoorbeeld, daar zijn mensen al mee aan de slag want dat moet je goed en tijdig allemaal op de rit hebben. Ook zijn we aan het kijken met elkaar hoe we het draaiboek goed vorm kunnen geven en welke activiteiten we op welke dag doen én hoe we dat gelijkmatig allemaal op gaan zetten en communiceren. Enkele zaken daarvan zijn we al bekend overigens.”

Zo zal er op 17 maart 2023 een wedstrijd plaatsvinden tussen Oud-Steenbergen en Oud-NAC. Op zaterdag 18 maart zal vooral de jeugd van de club centraal komen te staan. Maar de exacte invulling daarvan is nog niet bekend. Een andere activiteit die we gaan organiseren, dat is een Avondje NAC op 6 januari 2023. Dit is door enkele leden opgepakt om in het kader van het 90-jarig bestaan alvast te organiseren voor de jeugdleden. Het is de eerste activiteit in het jubileumjaar. Met twee bussen gaan we vanaf het Gemeentelijk Sportpark aan de Seringenlaan naar Breda, waar in het Rat Verlegh Stadion NAC Breda en Jong PSV tegen elkaar spelen. Voor ons alvast een mooi begin van hopelijk een feestelijk en mooi jubileumjaar.”

Maar het weekend van 17 en 18 maart, daar zal het zwaartepunt komen te liggen. “Op zaterdag 18 maart bestaat de club ook daadwerkelijk 90-jaar, dus dat is alsof het zo moet zijn dat we de ‘verjaardag’ van de vereniging ook samen in het weekend kunnen vieren. We willen iedereen erin betrekken. Leden, oud-leden, jeugd, supporters, sponsoren en de senioren en vrijwilligers. Het moet één groot feest worden, waarbij verleden en heden elkaar ontmoeten, herinneringen worden opgehaald én weer nieuwe herinneringen worden gemaakt. We zijn een bloeiende club met zo’n vierhonderd leden en daar zijn we trots op. Trots ook op het feit dat hier in Steenbergen al zo lang de vereniging een prominente plek inneemt in vele levens binnen de gemeenschap. Waar het sportpark ook een plek is om sportief bezig te zijn, vriendschappen te ontwikkelen én elkaar te ontmoeten.”

De eerste tekenen van het jubileumprogramma zijn dus zichtbaar en veel mensen zijn er al in meer of mindere mate mee bezig. Feit is, dat 2023 voor Steenbergen weer een jaar wordt dat in de geschiedenisboeken kan worden bijgeschreven. “Zonder twijfel! En daar verleen ik met hand en spandiensten graag mijn medewerking aan. Samen gaan we er een onvergetelijk jaar en zeker jubileumweekend van maken. Wanneer mensen willen helpen of bepaalde ideeën hebben, dan kunnen ze ons altijd mailen. Dat kan naar jubileum@vvsteenbergen.nl. Want hoe meer handjes en ideeën, des te mooier het kan worden.”

Klik op vv Steenbergen voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Steenbergen voor meer informatie over de club.

NVS heeft met MO11 nu ook officieel een meisjesteam in competitie

NVS
-
0
NVS heeft met MO11 nu ook officieel een meisjesteam in competitie

Het idee werd geopperd tijdens het jubileumfeest van NVS in 2021 om naast een damesteam ook in de jeugd een meisjesteam op te starten. Vier speelsters van dames1 weerden bereid gevonden om die handschoen op te pakken en ermee aan de slag te gaan. Na eerst een tijdje proeftrainingen te hebben gegeven beschikt NVS sinds begin dit seizoen over een officiële MO11.

Michelle van Hoek is één van de vier dames die de trainingen geeft en op zaterdagen de MO11 coacht. “Samen met Romy Clarijs, Gitte Hommel en Paulien Koenraadt wisselen we dat af. Altijd is eentje van ons vier een keer ‘vrij’, dus daarvoor hebben we een schema gemaakt dat past binnen de studies en ons werk. De meisjes krijgen zodoende altijd voldoende aandacht van minstens twee en soms drie trainsters. Die opzet werkt gewoon erg goed.”

Om ook in de toekomst het bestaansrecht van damesvoetbal bij NVS te waarborgen, was het formeren van een meisjesteam wel noodzaak. “Er moet op termijn wel doorstroming zijn richting de dames, dus van daaruit is het idee ontstaan. Tijdens het drinken van een biertje op het jubileumfeest ontstond dat idee en zodoende zijn we dat met z’n vieren in oktober vorig jaar gestart. Het is ook echt fantastisch om te doen. Dat doen we aan meisjes van zeven tot elf jaar en het enthousiasme spat er vanaf, dat is zo leuk! Ze voetbalde daarvoor nog bij de jongens, maar trainen dus een keer extra bij ons. Nu vormen ze een eigen team en spelen ze competitie en dat doen ze best goed.”

Op dit moment telt de MO11 twaalf meisjes, waarvan er tien op zaterdagen ook wedstrijden spelen en twee meisjes ervoor hebben gekozen om eerst alleen mee te trainen. “Dat is voor ons prima, want ze spelen acht keer op een half veld, maar we zijn nog wel altijd zoekende naar nieuwe aanwas. Over een paar jaar moeten ze op een heel veld gaan spelen en dan heb je dus meer meisjes nodig tijdens de wedstrijden. Voorlopig is het goed nu, maar er mogen er altijd bijkomen. Dat is voor de continuïteit en doorstroming alleen maar goed.”

De MO11 heeft inmiddels de eerst van vier competitiefases afgerond en Michelle kijkt tevreden terug op deze eerste periode. “We zijn derde geworden in de poule en gaan samen met de nummers één en tweede door naar de tweede fase in de eerste klasse. Dat is dus mooi en geeft aan dat ze best progressie hebben geboekt. Ze hebben wedstrijdjes gewonnen én verloren, dus ook die facetten van het spel hebben ze meegemaakt en het is leuk om te zien hoe ze met succes en teleurstelling leren omgaan. Ook dat hoort er allemaal bij.”

In het verleden trainde Michelle al eens zes jaar een meidenteam binnen NVS, maar dat stopte toen een groep van hen doorstroomde richting het damesteam. Romy is een van de meiden van destijds en is nu zelf een van de trainsters geworden.

“Gelukkig zien we tijdens trainingen en ook bij de wedstrijden over het algemeen blije gezichtjes. De meisjes zijn altijd enthousiast en genieten van de trainingen. Als je ziet hoe leergierig en fanatiek ze zijn, dan zijn wij als trainsters ook blij. Het is gewoon leuk om ze dingen te leren. Ieder van ons vier heeft daarin haar eigen rol en dat is ook goed. Samen vormen we een eenheid en zijn zowel op als naast het veld door de jaren heen vriendinnen geworden. Het is goed dat dit zo succesvol verloopt, want voor de lange termijn is doorstroming nodig en met dit team op te starten hebben we daarvoor een mooie aanzet gegeven.”

Klik op NVS voor de laatste artikelen over de club.
Klik op NVS voor meer informatie over de club

Scott Calderwood wil Kozakken Boys op termijn terugbrengen naar plek waar club thuishoort

Kozakken Boys
-
0
Scott Calderwood wil Kozakken Boys op termijn terugbrengen naar plek waar club thuishoort

Hij had een lijstje samengesteld. Een klein overzicht van clubs waarvoor hij graag wilde werken mocht hij benaderd worden. Kozakken Boys was er daarvan een. Sinds dit seizoen staat Scott Calderwood aan de zijlijn van de tweededivisionist uit Werkendam. “We willen als club binnen drie jaar toe naar een structurele positie in de top zes.”

Hij ontwaarde Alex Ferguson en David Moyes in dezelfde zaal. De twee Schotse grootheden wilden met eigen ogen zien wie straks in hun voetsporen zouden treden. Scott Calderwood waardeerde de aanwezigheid van de twee managers bij de cursus Trainer-Coach Betaald Voetbal die de nu 44-jarige Doetinchemmer in Schotland volgde en afrondde. Afwisselend in Glasgow en Edinburgh. “Ik koos bewust voor de Schotse cursus”, vertelt de zoon van oud-trainer en speler Jimmy Calderwood over zijn besluit om twee jaar geleden zijn blikveld te vergroten.

“In Nederland deed ik UEFA C, B en A. Ik kreeg de mogelijkheid om in Schotland de UEFA Pro Cursus te volgen. In Schotland ligt de nadruk veel meer op het managementgebeuren. De docenten vertrouwen op je trainersvaardigheden. Anders was je ook niet toegelaten tot het selecte groepje van twintig cursisten, werd verteld tijdens de toelatingsprocedure. De opleiding in Schotland bestaat vooral uit presentaties, het delen van ervaringen en adviezen over de omgang met technisch directeuren en clubeigenaren. Uiteindelijk maak je een gebundeld boek van je verslagen en lessen als naslagwerk. De mijne bestond uit 260 pagina’s.”

Calderwood combineerde de bezoeken aan Schotland met bezoeken aan zijn vader, die aan de ziekte van Alzheimer lijdt en in een verzorgingstehuis in Glasgow verblijft. De reizen bleken pittig. “In die periode was ik trainer van DOVO, dat speelde op zaterdagmiddag. Het lukte na afloop niet meer om een vlucht naar Schotland te nemen. Ik reed noodgedwongen met de auto de hele nacht door. Zondagochtend meldde ik me dan net op tijd voor de cursus. Op dinsdag ging ik dan weer 1.200 kilometer terug.”

In februari 2021 stapte Calderwood na veertien maanden op bij DOVO, waar hij naast trainer ook de functie technisch manager bekleedde. “De club wilde zijn beleid veranderen. Anders dan we vooraf hadden besproken toen ik tekende. Daarin kon ik me niet vinden. Drie personen stapten in bij de stichting en grepen de macht. Dat ging ten koste van echte DOVO-leden, die vele jaren ontzettend veel voor de club hadden betekend. Ik kon niet leven met die nieuwe situatie en de wijze waarop zij omgingen met deze mensen met een DOVO-hart. Ik hoopte op dat moment op een kans als hoofdtrainer in het betaald voetbal, maar die bleef uit. Jack de Gier kende ik goed door onze gezamenlijke periode als voetballer bij Willem II. We werden maatjes. Ik bood aan om assistent van hem bij FC Den Bosch te worden. Op haast vrijwillige basis. Op die manier kon ik weer in de picture komen.” Ook stapte hij halverwege het seizoen als trainer in bij sv TEC om de reeds in dienst zijnde trainer Hans van de Haar bij te staan en proberen de club te behouden voor de Tweede Divisie.

Toen dat drie wedstrijden voor het einde zeker was, nam TEC afscheid van hem. Officieel omdat hij overstapte naar een concurrent. “Ik vind het nog steeds niet netjes. Ik had twee maanden eerder al getekend bij Kozakken Boys. Maar de club of bepaalde personen wilden zich blijkbaar met deze daad profileren.” Kozakken Boys was een van de clubs waarvoor Calderwood graag wilde werken. “Een club met traditie, met mogelijkheden en een fanatieke supportersschare.”

Korte lijnen
Hij belde Johan van der Werff, de technisch directeur van de Werkendammers. Ook iemand met wie hij samen de trainerscursus volgde. “We denken hetzelfde over voetbal en Johan is net als ik een echte winnaar. Johan vroeg me om mijn CV op te sturen. Dat ging ik niet doen. Hij kent mijn historie, mijn visie en bovendien: je bent altijd zo goed als je laatste trainingen en wedstrijden hoe spelers en clubs over je praten. Een week later zaten we om de tafel en kwam alles snel rond. Een goede technisch directeur helpt de trainer. Dat is nu absoluut het geval. De lijntjes binnen de club zijn erg kort. Precies zoals het hoort.”

De eerste seizoenshelft is tot nu toe wisselvallig verlopen, geeft hij toe. “Iedereen denkt direct aan Vitesse. Als we een Eredivisieclub kunnen uitschakelen in de beker, moeten we van iedereen kunnen winnen in de Tweede Divisie. Maar de voetbalwereld is zo opportunistisch dat is vergeten dat de club in juni de play-offs nodig had om zich te handhaven. In de zomer kwamen er negen nieuwe jongens en geen enkele trainer krijgt het voor elkaar om daar direct een constant draaiend topteam van te maken. Zoiets gaat met pieken en dalen.”

Dat probeert hij ook telkens te benadrukken richting sponsors en vooral supporters. “In de kantine zeg ik na een nederlaag dat ze vijf minuten de kans krijgen om hun mening te geven tegenover me. Dat ze alles mogen zeggen of mogen vragen. Daarna geef ik ze een biertje en probeer ik mijn verhaal te vertellen. Ik ben naar Kozakken Boys gekomen om te bouwen.” Daarvoor zit hij elke week graag vier keer in de auto van Doetinchem naar Werkendam. Een reis van negentig tot honderd minuten. “Binnen drie jaar moet dat resulteren in een structurele top 6-klassering in de Tweede Divisie. Daar waar de club hoort te staan.”

Betaald voetbal
Zijn droom, om in het betaald voetbal als hoofdtrainer aan het werk te gaan, houdt hij in het achterhoofd. “Ik heb niet voor niets het diploma gehaald.” Bij FC Dordrecht werd hij klaargestoomd voor die functie. “Als assistent van Gérard de Nooijer. In de zomer van 2020 zou ik het stokje overnemen als ik mijn papieren binnen had. Maar Gérard werd anderhalf jaar eerder plotseling ontslagen. Als interim-trainer bracht ik de club van plek achttien naar veertien. In de winterstop kwam Claudio Braga als nieuwe trainer. Aan mij werd verteld dat ik als eindverantwoordelijke mocht opereren. Aan Claudio bleek hetzelfde beloofd. Tijdens het trainingskamp in Torremolinos ging dat direct mis. Ik had onder hem zelfs minder bevoegdheden dan onder De Nooijer. Eind januari ben ik opgestapt.” Een jaar later belde Dunfermline Athletic. De Schotse club waar vader Jimmy eerder vijf jaar als manager werkte. “Of ik geïnteresseerd en mee zou willen gaan in de sollicitatieprocedure. Helaas ben ik het toen niet geworden, maar ik zou het fantastisch vinden om ooit in Schotland als manager te werken.”

Scotts CV herbergt diverse mooie prestaties. “Op je 34ste hoofdtrainer in de eerste divisie van de Verenigde Arabische Emiraten, samen met mijn vader Jimmy met het kleine Ross County de Schotse League Cup winnen, amateurclub Sportclub Silvolde van de Tweede Klasse naar de Hoofdklasse brengen. Met spelers die alles gaven bij een club die niet betaalt en waar het na elke donderdagavond en wedstrijd groot feest was. Allemaal prachtige ervaringen. Daar wil ik er graag nog enkele aan toevoegen. In het buitenland? Waarom niet. Jeugd? Een Onder 18 of 21 van een grote club zie ik zeker zitten. Maar als trainer kun je niet plannen. Eerst staat Kozakken Boys bij mij voorop.” (SB)

Bron: Tweede Divisie Krant

Klik op Kozakken Boys voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Kozakken Boys voor meer informatie over de club.

JEKA en hoofdtrainer Ivo van Moergestel besluiten te stoppen na dit seizoen

rkvv Jeka
-
0
JEKA en hoofdtrainer Ivo van Moergestel besluiten te stoppen na dit seizoen

Na goed overleg staan zowel trainer Ivo van Moergestel als rkvv JEKA achter het besluit dat er na 3,5 jaar een einde komt aan de samenwerking. Er is een goede samenwerking geweest, maar aan 2 kanten is besloten een andere weg in te slaan.

JEKA gaat op zoek naar een trainer die past binnen het beleid om eigen talentvolle jeugd te
laten doorstromen naar de seniorenselectie. ‘’Met de promotie van JO19-1 naar de 2 e divisie komt er een sterke lichting aan’’, aldus Fred Mijnhijmer, commissie Technische Zaken. Afgelopen periode zijn al spelers uit de jeugdopleiding aangehaakt bij JEKA 1 en 2, maar ook doorgestroomd naar betaald voetbal en zelfs Nederlands (jeugd)elftal! ‘’Dit komt door de goede samenwerking met onze HJO. Door de continuïteit die wij bieden zijn we al jarenlang een gezonde en stabiele club’’, aldus voorzitter Philip Bos. Ivo zal zich volop blijven inzetten om dit seizoen goed af te ronden en heeft inmiddels ook een andere vereniging gevonden. Het bestuur van JEKA wenst hem uiteraard veel succes met zijn carrière volgend seizoen bij zijn nieuwe club.

Klik op rkvv JEKA voor de laatste artikelen over de club.
Klik op rkvv JEKA voor meer informatie over de club.

Dit seizoen moet het gebeuren voor Rimboe

rkvv Rimboe
-
0
Dit seizoen moet het gebeuren voor Rimboe


Een vierde plaats en de finale van de nacompetitie voor promotie naar de derde klasse. Een geslaagd seizoen, zou je zeggen. Maar niet voor Rimboe en de mannen van Yasin Cayir. Want bij de vierdeklasser uit de Wouwse Plantage, willen ze meer. Veel meer.

Een tevreden gevoel? “Het is maar net hoe je het bekijkt. Als je in de 91ste minuut van de finale verliest, komt dat wel even aan.” Maar, is de 39-jarige Cayir ook eerlijk. “Dat heb ik toen ook meteen tegen de jongens in de kleedkamer gezegd, we mogen trots zijn.” Trots op een gedenkwaardig seizoen in de vierde klasse. “We hebben individueel en als team mooie momenten beleefd. BVV won terecht, maar als we die verlenging hadden gered, had ik het nog wel willen zien…” Want ‘overall’ hield de trainer een toch best wel goed gevoel over aan afgelopen seizoen. “De ontwikkeling stemt tevreden. We hadden veel nieuwe spelers, maar dat werd uiteindelijk echt een hechte groep. Jongens uit Bergen op Zoom, Roosendaal, Oudenbosch of Etten-Leur, allemaal samen. Dat is mooi om te zien.”

Enorm gegroeid

Maar ook voetballend maakte Rimboe de nodige stappen. “Tactisch zijn we sterker geworden, waardoor we meerdere systemen kunnen spelen. Daar gaan we straks de vruchten van plukken.” En dat bleek onlangs al in de praktijk, vertelt Cayir. “Tegen Wernhout, de kampioen, werden we afgelopen seizoen twee keer helemaal weggespeeld. Nu speelden we in de beker tegen elkaar en werd het 0-0. We hadden zelfs moeten winnen.” Vond ook de trainer van de tegenpartij.
“Inmiddels kennen we elkaar natuurlijk goed, die vond ook dat we enorm gegroeid waren. Dat zijn voor ons belangrijke meetmomenten.” Een extra steuntje in de rug, aan de vooravond van zijn vijfde seizoen bij Rimboe. “Toen ik hier kwam, hebben we samen plannen gemaakt. Het doel was om binnen twee jaar te promoveren naar die vierde klasse, dat is gelukt. Nu willen we naar de derde, dat moet dit jaar gaan gebeuren.” Een wereld van verschil met ‘vroeger’. “Rimboe bungelde altijd een beetje onderaan de vijfde klasse. Als ze een paar puntjes wisten te pakken, waren ze hartstikke blij op het dorp.” Maar een stabiele derdeklasser, word je niet zomaar. Weet ook Cayir. “De accommodatie moet echt aangepakt worden, dat is de grootste noodzaak. Sportief is onze ‘pakkie-an’, daar maken we ons als staf geen zorgen om.” In een prachtige omgeving. “Rimboe voelt als een tweede thuis, daar kom ik graag. Lekker rustig in de bossen, heerlijk ontspannend.”

Op de kaart zetten

Maar soms, is het even iets minder ontspannend. “Mentaal zijn we een sterke ploeg, kunnen echt goed met tegenslagen omgaan. Tegen WVV’67 stonden we met 3-0 achter, maar winnen we met 4-3. Dan kunnen we elkaar in de rust ook echt goed de waarheid vertellen, we zijn geen kleine kinderen.” Het doel voor dit jaar is dan ook simpel. “Promoveren. Dat was vorig seizoen ook al het geval, maar er zijn meerdere kanshebbers. BSC, Sprundel en Nieuw Borgvliet, dat zijn onze grootste concurrenten, denk ik.” Met het vertrouwen, zit het bij Cayir wel goed. “We moeten als ploeg ‘waterdicht blijven’, dan weet ik honderd procent zeker dat het gaat lukken. We horen thuis in de derde klasse.”
En dat zegt de Roosendaler niet voor niks. “Er zit zoveel kwaliteit in deze groep, daardoor creëer je altijd kansen. We kijken naar onszelf, maar spelen in op de zwaktes van de tegenstander. Kijken waar de kansen liggen.” Met jongens van een hoger niveau, geniet Cayir iedere training weer opnieuw. “Het leukste is bezig zijn met die ‘boys’. Er een hecht team van maken. Jongens komen hier naartoe, om deel uit te maken van ons project.” Een project dat nog lang niet ten einde is. “Dit jaar moeten we naar die derde klasse, daarna kijken we wel weer verder. Dat is een zorg voor later.” Zelf is de trainer, in het bezit van UEFA B, ook nog lang niet klaar. “Dit is echt een familievereniging. In het team, het bestuur en de begeleiding. Samen willen we Rimboe op de kaart zetten!”

Klik op Rimboe voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Rimboe voor meer informatie over de club.

1...449450451...1.492Pagina 450 van 1.492

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.