Home Blog Pagina 408

Wiep maakt het voetbaldier in Iris Opdam los bij FC Lisse

fc Lisse
-
0
Wiep maakt het voetbaldier in Iris Opdam los bij FC Lisse

Ze was een begenadigd voetbaltalent dat de nationale jeugdelftallen doorliep, totdat Iris Opdam er na twee zware knieblessures er  genoeg van had. Vijftien jaar later maakte nichtje Wiep het voetbaldier bij Opdam weer los en intussen is zij trainster en coach van de MO13 van FC Lisse.

“Het is vandaag rennen en vliegen”, zegt de 42-jarige Opdam door de telefoon. “Ik werk voor een installatiebedrijf. Met die kou kan een kapotte verwarming niet te lang wachten om gemaakt te worden. Ik doe de planning en het is passen en meten.”

Over een paar dagen speelt Opdam met de MO13 weer een competitiewedstrijd. Ze kijkt er nu al naar uit, zegt ze. “Ik geniet als ik zie hoeveel plezier die meiden met elkaar hebben. Voor mij zijn die resultaten helemaal niet het belangrijkste. Wat dat betreft is Dave Roelofs, de leider met wie ik het doe, veel fanatieker. Ik vind het belangrijk dat die meiden het naar de zin hebben en zich prettig voelen in het team en in het veld.”

Toen ze zelf jong was, was ze bloedfanatiek. Dat fanatisme bracht haar via FC Lisse bij Ter Leede en in Oranje onder 15, onder 17 en onder 19. Voor Opdam lag de weg open naar een mooie interlandcarrière. Er kwam echter op jonge leeftijd ruis op de lijn. Na een zware knieblessure kwam ze sterk en vol vertrouwen terug, maar toen ze korte tijd erna weer een kruisband afscheurde, was een vroegtijdig afscheid van het voetbal geboren. “Ik ben geopereerd en heb voor de tweede keer een revalidatieproject doorlopen. Maar eenmaal klaar had ik het gevoel dat het niet meer hoefde. Ik was 20, 21 jaar. Of ik er spijt van heb dat ik toen gestopt ben? Ja, want de hoogtijdagen van het Nederlandse voetbal kwamen eraan. Ik heb regelmatig voor de buis gezeten met het idee dat ik daar ook had kunnen lopen.”

“Er speelde ook mee dat ik mijn broer Barry intensief volgde. Ik heb hem twaalf jaar lang gevolgd bij AZ en bij het Nederlands elftal. Dat was ook fantastisch.”

Toen de oudste dochter van haar broer bij FC Lisse lid werd, sprong Opdam een gat in de lucht. “Ik hoopte het al. Ik heb als tante een sterke band met Wiep. Ik mee natuurlijk. FC Lisse vroeg me al snel als trainer.”

Inmiddels is dat zes jaar geleden, Wiep voetbalt nog steeds, in de MO13, en Opdam geniet van de beleving van haar en haar leeftijdsgenootjes. “In mijn tijd waren er nauwelijks meisjesteams bij FC Lisse. Nu heb je in elke leeftijdsklasse wel één team, soms ook wel twee. Ik heb zelf jarenlang bij de jongens gevoetbald. Dat was ook goed voor mijn ontwikkeling.”

Vorig seizoen eindigde Opdam met wat toen nog de MO11 was derde op het Nederlands kampioenschap. “Ik had geen enkele verwachting, maar ik was stiknerveus”, zegt ze lachend. “Nerveuzer dan die meiden.”

Ook als MO13 zijn de prestaties uitstekend. In het eerste deel van het seizoen werd het kampioenschap van de hoofdklasse behaald.

“Er zitten een paar leuke talentjes in. Ik zie mezelf niet zo zeer als een trainer. De KNVB heeft me wel gevraagd om iets te doen, maar ik heb de ambitie niet. Ik vind het leuk om met Wiep dezelfde passie te delen, maar als Wiep stopt weet ik niet of ik wel doorga.”

Klik op FC Lisse voor de laatste artikelen over de club.
Klik op FC Lisse voor meer informatie over de club.

 

Schelden met ‘kanker’ betekent bij Unitas ’30 meteen rood

Unitas 30
-
0
Schelden met ‘kanker’ betekent bij Unitas ’30 meteen rood
We hebben allemaal onze voorbeelden. Soms van een afstandje, soms van zeer nabij. Kanker staat alom bekend als levensbedreigende ziekte nummer 1. Gelukkig kan er tegenwoordig heel veel aan gedaan worden, maar de impact is er niet minder om. Bij Unitas ’30 uit Etten-Leur wil men dit onderwerp onder de aandacht brengen met betrekking tot de voetbalsport.

Helaas zijn er nog steeds mensen die zich bij de minste tegenslag het K-woord als scheldwoord gebruiken. Dit wordt vanaf heden niet meer geaccepteerd bij Unitas’30, niet op de velden, maar ook langs de kant zal men hierop aangesproken worden. Sterker nog, dit levert de “dader” een rode kaart op. Het bestuur schroomt dan ook niet om een wedstrijd op welk niveau ook stil te leggen als men vindt dat het te ver gaat en zal aansluitend maatregelen nemen tegen eigen leden als zij zich te buiten gaan.

Indien onze tegenstanders zich op deze wijze misdragen zal het desbetreffende bestuur zeer zeker ingelicht worden. Ook de KNVB kan daarbij ingeschakeld worden. We gaan er van uit dat we met z`n allen ons gezonde verstand blijven gebruiken en hopen dat zulke maatregelen niet nodig blijken te zijn. Laten we met z`n allen op een gezonde manier onze sport beleven! Het schelden met kanker hoort vanzelfsprekend niet, en al helemaal niet op een voetbalveld.

Klik hier voor meer informatie over deze actie
Klik hier voor meer artikelen over Unitas ’30

Sander van Arkel met Foreholte in beweging

vv Foreholte
-
0
Sander van Arkel met Foreholte in beweging

2022/2023 is een seizoen om niet snel te vergeten voor VV Foreholte. Aan het begin van het nieuwe voetbaljaar vierde de club het 90-jarig jubileum met een duel van een eigen All Stars-team tegen Lucky Ajax en werd de horizontale overstap van het zondag- naar het zaterdagvoetbal gemaakt door het Voorhoutse vlaggenschip. Er zullen nog meer bijzondere momenten volgen deze voetbaljaargang.

Sander van Arkel van de kantinecommissie van Foreholte heeft al veel feestvreugde gezien in en rond het clubhuis dit seizoen. “Eind augustus was er een grote feestweek met activiteiten voor zowel de jeugd als de senioren. Er stonden grote tenten op ons terrein en een team van All Stars van ons speelde tegen Lucky Ajax met onder anderen Sjaak Swart en Simon Tahamata.” Edwin van der Sar, oud-lid van Foreholte, ontbrak vanwege de loting van de Champions League die op dezelfde avond was.

Na die jubileumwedstrijd, waarin voorkomen werd dat Lucky Ajax met dubbele cijfers won (2-9 werd het), volgde de overstap van hoofdmacht van Foreholte van de tweede klasse zondag naar de tweede klasse zaterdag. Daarin bivakkeert Foreholte 1 bovenaan in het rechterrijtje. “Consequentie van de overstap is dat er nog meer druk op de veldbezetting op zaterdag is komen te liggen”, schetst de 38-jarige Van Arkel. “We hebben afgelopen jaren een flinke groei doorgemaakt, vooral bij de jeugdteams die ook allemaal op zaterdag spelen. Als de nieuwe wijk ‘Nieuw Boekhorst’ volgebouwd gaat worden, krijgen we er ook weer nieuwe leden bij. Gelukkig komt er een zesde veld bij, waar nog plek voor is. Wel moeten er ook nieuwe kleedkamers bijgebouwd worden en zal er een nieuw kantinegebouw neergezet worden.”

De kantinecommissie draait nu al twee lange dagen in de weekeinden. “We zijn op zaterdagen van acht tot acht geopend en op zondagen van acht tot zes uur”, vertelt de in Voorhout geboren en getogen Van Arkel.

Sander van Arkel heeft zelf twee jonge dochters, waarvan de oudste al bij de ‘Ukken en Muccen’ van Foreholte mee zou mogen doen. “Ze doen nu aan dansen, gym en zwemles. Als ze maar lekker regelmatig bewegen”, stelt de speler van het tweede zondagelftal, die al vanaf zijn vierde lid is. Net voor de winterstop beleefde hij ook een paar bijzondere momenten. Met zijn eigen team, het tweede zondagelftal, greep hij het winterkampioenschap. Dat was de dag nadat een handjevol jeugdteams van Foreholte herfstkampioen werden en/of promoveerden.

Klik op Foreholte voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Foreholte voor meer informatie over de club.

Talentvolle tieners geven RKTVC glans

RKTVC
-
0
Talentvolle tieners geven RKTVC glans

RKTVC wil graag snel terug naar de derde klasse en die poging waagt de Tielse club met drie talenten in de basis. Tieners Elyesa Gurcuoglu, Gijs Lissone en Sven de Bie geven ‘RK’ glans in de strijd om promotie.

Dat ze in de korte tijd dat ze in de hoofdmacht van hun club spelen zijn uitgegroeid tot steunpilaren laten de drie zien in de topper met Maliskamp. Op de druilerige zondagmiddag, waarop de meeste toeschouwers hun bescherming zoeken van de tribune, zijn Gurcuoglu, Lissone en De Bie veelvuldig in beeld. Gurcuoglu bemoeit zich regelmatig met de aanvallende intenties van RKTVC en datzelfde geldt voor Lissone, die zowel voorin als achterin te vinden is. De Bie schuift vanaf het centrum regelmatig in naar het middenveld om daar een mannetje meer voor zijn elftal te creëren. Hoewel RKTVC veel beter is blijft het 0-0 en daar balen de drie van.

“We willen graag kampioen worden”, zegt Gurcuoglu. De middenvelder, niet voor niets getooid met het rugnummer tien, maakte vorig seizoen zijn debuut voor RKTVC 1. “Dat was in de bekerwedstrijd tegen Hedel. Ik mocht in de 35ste minuut invallen bij een 0-2 achterstand. We wonnen met 5-3 en ik maakte er eentje”, zegt de zestienjarige, die veel diepgang in zijn spel legt.

“Gijs staat altijd goed”, zegt Gurcuoglu over de één jaar oudere Gijs Lissone, die net als hij op het middenveld staat. “Hij is een stabiele factor in het team. Hij scoort altijd minimaal een zes. Voor een jonge speler vind ik dat knap.”

Lissone heeft officieel nog de leeftijd – hij is ook zestien jaar – om mee te spelen met de JO17 van RKTVC. Dat niveau is hij inmiddels ver ontgroeid. “Ik heb vorig seizoen al zes, zeven keer meegedaan toen we met RK nog in de derde klasse speelde”, zegt hij. “In de voorbereiding op dit seizoen ben ik de basis gestart en er niet meer uitgekomen.”

Over Sven de Bie (16) zijn Lissone en Gurcuoglu lovend. “Hij speelt altijd naar de juiste kleur”, zegt Lissone. En Gurcuoglu: “Hij is enorm snel en dat is voor een moderne verdediger een belangrijk wapen. Je kunt ‘m gerust in de één tegen één laten spelen.”

De Bie is afkomstig van TEC uit Tiel, maar zijn eerste voetbaljaren beleefde hij bij RK.  “Ik heb een paar jaar bij TEC gespeeld, tot en met de JO15. Vanaf de onder zestien speel ik weer bij RK.”

De Bie, die ook pas zestien jaar is, noemt zichzelf, Gurcuoglu en Lissone ‘gewoon’ een goede lichting. Zijn debuut vorig was er eentje om in tegenstelling tot dat van Gurcuoglu om snel te vergeten. “We verloren met 7-0.”

“Ik probeer ook in opbouwend opzicht mijn steentje bij te dragen”, zegt hij. “Maar doelpunten voorkomen op de eerste plaats. In de opbouw kan ik altijd de bal kwijt aan Elyesa en Gijs. Ze zijn vrijwel altijd aanspeelbaar. Elyesa heeft daarnaast enorm veel diepgang. Hij zorgt ervoor dat we als team minder statistisch zijn.”

De kritiek dat drie tieners in een eerste elftal te veel zou zijn, wuiven ze collectief weg. Lissone: “We hebben in ons elftal ook ervaren jongens. De balans is prima en goed genoeg om voor het kampioenschap en promotie te spelen in de vierde klasse.”

Klik op RKTVC voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RKTVC voor meer informatie over de club.

Ko van der Velde te gast bij vv Rozenburg

vv Rozenburg
-
0
Ko van der Velde te gast bij vv Rozenburg

Zaterdag 28 januari was Ko van der Velde te gast bij vv Rozenburg op sportpark West. Op zijn verjaardag nog wel. Hij werd op deze dag 89 jaar en was getuige van de thuiswedstrijd tegen Deltasport.

Sinds enige tijd woont Ko in Careyn Het Baken waar hij het goed naar zijn zin heeft. Jarenlang woonde hij op Rozenburg, maar verhuisde naar Frankrijk waar hij een woning heeft. Daar heeft hij vele jaren gewoond, maar het contact met vv Rozenburg is altijd gebleven. Vele jaren was hij ook lid van de Tennisvereniging waar hij ook in competitieverband uitkwam. En ook dat contact is er nog steeds. Zo bezoekt hij regelmatig zijn ‘tennismaat’ Ab de Vries (94) die nog wekelijks een balletje slaat. Dat laatste is aan Ko niet meer besteed.

Met de wijkbus werd hij zaterdagmiddag opgehaald en weer thuis gebracht. Ton de Groot bezocht hem onlangs en op de uitnodiging om een wedstrijd op sportpark West bij te wonen ging hij in. ‘Maar wel met instemming van de zuster hè, zei Ko er nadrukkelijk bij. En dan is daar ineens Gerard Doorduin die hem de hand drukt. Uiteraard worden er ‘ouwe koeien uit de sloot’ worden gehaald al is het al meer dan 45 jaar geleden. Toen was Ko 42 en Gerard 30 jaar.

1969 – 1970

Trainer Coen Rijshouwer werd in zijn 2e seizoen op 10 oktober 1969 met verlof gestuurd. Het ging niet naar wens bij vv Rozenburg. Ko van der Velde werd benaderd, hij woonde op Rozenburg, en maakte het seizoen af. De resultaten waren tot dat moment ronduit slecht en binnen het eerste elftal was er onvrede. Karel van de Ridder, Jan van ’t Hof, Jan Rozema, Adrie van Oudheusden Jzn., Jan Huizing en Wil van de Eshof, Cor van Seters en Albert Kuiper waren de vaste waarden in het 1e elftal. Rozenburg kwam uit in de 4e klasse A. MVV ’27 werd kampioen en vv Rozenburg eindigde met 23 punten uit 20 wedstrijden als 5e met 10 punten achterstand op de kampioen. En MVV ’27 werd bij Rozenburg kampioen. En de trainer had het elftal snel ‘op de rails’ gekregen met een verdienstelijk resultaat. Zijn voorganger kwam niet verder dan 2 punten uit 6 competitiewedstrijden. Vervolgens leverden de nog te spelen 14 wedstrijden 21 punten op. Tijdens de afscheidsavond waren er loftuitingen en waardering voor Van der Velde.

1975 – 1976
Pal voor het nieuwe seizoen ontstond er een probleem. Trainer Piet Pieren had zijn contract al verlengd, maar tekende bij DOTO om Rozenburg daarmee in de steek te laten. Opnieuw werd Ko van der Velde benaderd en hij zegde toe.

vv Rozenburg kwam uit in de 3e klasse B. LYRA werd dat seizoen kampioen. Met 2 punten achterstand eindigde Rozenburg als 2e. In het 1e elftal waren de vertrouwde gezichten Gerrit van Kooten, Teun en Gerard Doorduin, Ton Quak, Ton de Groot, Peter Rijneveldshoek, Wil van de Eshof, Wim Westbroek, Girbe Hecker, Kees Teuben, Cor van Seters, Albert Kuiper, Cor Vrijlandt en Jan Piepenbroek. Voorts waren Leo van Wijk en Tinus de Groot elftalleiders.

Bij het afscheid had de trainer een samenvatting van het afgelopen seizoen opgesteld. Die ontvingen alle spelers. Daarin werden zij apart belicht hoe zij zich tijdens het seizoen hadden laten zien. Een bijzonder, maar ook waardevol document dat menige speler heden ten dage nog in bezit heeft.

Bezoekje aan Ko
Ineens voor de groep staan en er een hechte ‘vriendengroep’ van smeden. Ko kreeg het voor elkaar. En de spelers die het van dichtbij meemaakten bewaren hier goede herinneringen aan. En een bezoekje aan Ko in Careyn Het Baken? Hij zal verbaasd opkijken om de mannen van toen weer eens te ontmoeten.

Klik op de link voor meer artikelen over vv Rozenburg
Klik op de link voor meer informatie over vv Rozenburg

Bron: https://www.vvrozenburg.nl/

Randy Elst gaat voor seizoen nummer 7 bij RBC

RBC
-
0
Randy Elst gaat voor seizoen nummer 7 bij RBC

Sommige dingen lijken nooit te veranderen. Bijvoorbeeld dat Randy Elst in het oranje-wit van RBC speelt. Volgend seizoen gaat de 27-jarige spelverdeler voor seizoen nummer 7.

Elst is nog steeds trots dat hij bij RBC voetbalt: “Jazeker! De ambitie die RBC heeft, spreekt mij nog steeds aan. Ik wil graag hogerop met deze club en ik denk nog steeds dat dit kan. Ik verwacht dat wij de tweede seizoenshelft de lijn gaan doortrekken en dat we kampioen gaan worden. Dat zal niet vanzelf gaan, maar als wij zo blijven spelen, moet dat zeker lukken. En we hebben dit jaar niet alleen een goed team, maar ook een gezellig team. Dit alles maakt voetballen nog leuker.”

Elst speelde het grootste deel van zijn voetbalcarriere bij RBC. Hij doorliep de jeugdopleiding van de D3 tot de B1. Na het faillissement vertrok hij naar Feyenoord en speelde daar vier jaar in de jeugd. Als aanvoerder van O19 kwam de middenvelder echter niet in aanmerking voor een contract en besloot daarom te vertrekken naar NAC Breda. Na een jaar bij de beloften vertrok hij en speelde daarna bij de hoofdklassers Halsteren en DOSKO. In 2017 keerde hij terug bij RBC in de Derde Klasse. “RBC moet gewoon weer hogerop,” liet Elst destijds optekenen.

In zijn eerste seizoen sneuvelde hij met RBC in de eerste ronde van de nacompetitie. Ondanks een goal van Elst bleef RBC op 5-5 steken bij Unitas’30 en verloor uiteindelijk na strafschoppen. Ook in zijn tweede seizoen werden de oranjehemden in de eerste ronde van de nacompetitie gestuit. Deze keer door WSC. In zijn derde seizoen promoveerde Elst wel met RBC. In zijn vijfde seizoen hield SVSSS de oranjehemden van promotie af. Elst komt nu voor het derde seizoen uit in de Tweede Klasse. “Wat mij betreft voor het laatst,” aldus de zelfverzekerde middenvelder.

Klik op de link voor meer artikelen over RBC Roosendaal
Klik op de link voor meer informatie over RBC Roosendaal

Bron:https://www.rbcvoetbal.nl/

Jong VVSB’ heeft eerste z’n opdracht voltooid

VVSB
-
0
Jong VVSB’ heeft eerste z’n opdracht voltooid

VVSB heeft de eerste stap gezet op de ladder van de onder 23-competitie. ‘Jong VVSB’ behaalde in de eerste half jaar van het seizoen het kampioenschap van de vierde divisie, waardoor aanvoerder Finn Mossel en zijn ploeggenoten na de jaarwisseling een divisie hoger mogen laten zien.

“Achteraf gezien is het vrij soepeltjes verlopen”, zegt de inwoner van De Zilk. “We wisten dat we een aardige ploeg hadden, maar we hadden geen idee wat het niveau van de concurrentie was. Heel veel clubs beginnen met een onder 23 in de A-categorie en dat zijn vaak ook gerenommeerde clubs.”

Dat was ook het geval voor de competitie van VVSB, dat geduchte tegenstand kreeg van én Rijnsburgse Boys én Foreholte. Uiteindelijk legden de paarsen uit Noordwijkerhout een vrijwel foutloos parcours af, met slechts één gelijkspel en maar liefst dertien overwinningen. “We hebben thuis gelijkgespeeld tegen Foreholte, maar dat was vroeg in de competitie. We waren toen als team nog maar net bij elkaar. In Voorhout speelden we in november een erg sterke wedstrijd, die we verdiend met 0-2 wonnen. Door die overwinning legden we de basis voor het kampioenschap”, aldus Mossel.

In de kampioenswedstrijd in Leiden tegen Sporting Leiden maakten de VVSB-talenten het karwei vakkundig af.

De club van sportpark De Boekhorst ziet voor de onder 23 een belangrijke plek weggelegd om de doorstroming naar het eerste elftal te verbeteren. Daarom is het van belang dat ‘Jong VVSB’ snel op ene hoger niveau komt te spelen. “Hoe meer weerstand hoe beter”, zegt voorzitter Arjan Broekhof.

“De club heeft aangegeven dat het het onder 23 elftal belangrijk vindt en het is aan ons om snel terrein te winnen”, reageert Mossel. “Het voordeel van de onder 23-competitie is dat je twee competities per seizoen speelt. Je kunt dus ook twee keer promoveren.”

Dat betekent dat Mossel en zijn team ook na oud en nieuw een gooi voor een hoge klassering in de derde divisie gaan. “We verwachten uiteraard rekening met meer tegenstand, maar daardoor wordt het voor ons misschien ook wel makkelijker. In de vierde divisie zakten tegenstanders snel in. Daardoor hebben we veel wedstrijden met ruime cijfers gewonnen, maar geen monsterscores behaald. In de derde divisie verwacht ik dat tegenstanders ook wat meer willen voetballen.”

De onder 23 is volgens Mossel een ‘mengelmoesje’ van spelers die vorig seizoen deel uitmaakte van de onder 19 en spelers die één of twee jaar actief waren bij de senioren, onder wie Mossel (21) zelf.

De linkermiddenvelder, die in veertien wedstrijden goed was voor zeven doelpunten, traint op maandag mee met de A-selectie van VVSB. Enige tijd geleden mocht hij ook zijn competitiedebuut maken in de wedstrijd tegen SV Oss. “Weliswaar maar vijf minuten, maar het is een beginnetje”, zegt hij. “Van ons team zijn er drie spelers die al drie keer meetrainen. We mogen er aan ruiken. Wij moeten ervoor zorgen dat we snel op een hoger niveau komen te spelen. Dat vergemakkelijkt de overstap.”

Klik op VVSB voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VVSB voor meer informatie over de club.

Jeka tekent contract met Maikel Nijst uit eigen huis als nieuwe hoofdtrainer

rkvv Jeka
-
0
Jeka tekent contract met Maikel Nijst uit eigen huis als nieuwe hoofdtrainer

Jeka is trots te kunnen mededelen dat we de geschikte persoon uit onze eigen trainersstaf, Maikel Nijst (30 jaar), bereid hebben gevonden om deze rol op zich te nemen.

Maikel beschikt over de benodigde papieren van de KNVB en is op dit moment de trainer van JEKA JO19-1 waarmee hij kampioen is geworden en deze van de 3e divisie naar de 2e divisie heeft gebracht. In de 2e divisie draait JEKA JO19-1 op dit moment bovenin mee.

Maikel heeft ervaring als assistent trainer van een 1e team maar dit wordt zijn eerste aanstelling als hoofdtrainer. “Maikel heeft laten zien dat hij teams met een duidelijke speelwijze en tactiek kan laten voetballen en maakt dit ook bij de JO19-1 helemaal waar. Daarnaast beschikt hij over goede communicatie- en sociale vaardigheden”, aldus Arnoud Jonker, Hoofd Jeugdopleiding bij JEKA.

Fred Mijnhijmer, Technisch Coördinator Senioren, vult aan: “We hebben op dit moment een jonge JEKA 1 selectie die gezien de mooie ontwikkelingen bij de jeugdselecties verder zal worden uitgebreid met talentvolle jeugdspelers. Maikel is de aangewezen persoon om met deze groep aan de slag te gaan en we zien uit naar een mooie voorzetting van onze samenwerking’’.

JEKA heeft de afgelopen jaren vol ingezet op de ontwikkeling van de jeugd. Dit heeft er toe geleid dat de jeugdselecties van JEKA nu tot de beste van Breda en omstreken behoren. Ook zijn er in de afgelopen jaren spelers overgegaan naar BVO’s en opgeroepen voor het Nederlands Elftal, zoals Meiden O16. De ambitie is om zoveel mogelijk jeugdspelers door te laten stromen naar de seniorenselecties van JEKA. Vorig jaar is die ambitie ingevuld, doordat ruim 10 jeugdspelers doorgestroomd zijn naar JEKA-1 en met name ook naar JEKA-2. Dit jaar is de verwachting dat er weer jeugdspelers de senioren-selectie zullen gaan versterken.

Met het vertrek van Ivo van Moergestel bij JEKA aan het einde van het seizoen (red: de huidige hoofdtrainer gaat naar VOAB), is er gezocht naar een nieuwe hoofdtrainer die in staat is om deze ontwikkeling verder vorm te gaan geven.

De hoofdtrainer is in zekere zin het boegbeeld van een club. “We kennen zijn kwaliteiten als trainer maar hij past ook naadloos in de cultuur en visie van de club” stelt Johan Verbakel, Bestuurslid Voetbal van JEKA. “Hij heeft zich in een korte tijd ontwikkeld tot een echte JEKA trainer. Hij heeft een duidelijke visie op het spel, weet ook op een positieve wijze de spelers hierbij te betrekken en smeedt zo een hecht team. Daarbij denkt hij altijd in het clubbelang van JEKA”.

“Met de aanstelling van Maikel doen we onze naam eer aan, jeugdig enthousiasme kan immers alles, en zetten we weer mooie stap in de verdere ontwikkeling van JEKA”.

Klik op rkvv JEKA voor de laatste artikelen over de club.
Klik op rkvv JEKA voor meer informatie over de club.

 

Dick Jansen is van de driehoekjes bij GVV

gvv Geldermalsen
-
0
Dick Jansen is van de driehoekjes bij GVV

Na zijn pensioen was Dick Jansen op zoek naar een nieuwe hobby. Voetballende kleinkinderen deden hem terugkeren naar zijn oude liefde. Bij GVV geniet hij van de jeugd.

Jansen (67) is niet de man van stilzitten en dat was dan ook de reden dat hij na zijn pensionering op zoek ging naar een nieuwe tijdsbesteding. “Ik heb bijna mijn hele werkbare leven gewijd aan speeltoestellen”, zegt de inwoner van Geldermalsen. “Mijn werk was mijn hobby. Toen dat wegviel, ben ik op zoek gegaan naar een nieuwe hobby.”

Het toeval wilde dat zijn kleindochter net was gaan voetballen bij GVV, de club waar Jansen al eerder actief voor was geweest. “Ik heb zelf in de jeugd en senioren gevoetbald bij GVV”, zegt Jansen. “Ik heb een paar keer meegedaan met het eerste elftal, maar mijn vrienden en ik lustten graag een biertje en het voetbal kwam op eigenlijk op de tweede plaats. Ik ben ook tien jaar actief geweest in de jeugd. Dan heb je het wel over bijna veertig jaar geleden. De jongens die toen in de jeugd speelden zijn al in de vijftig, haha.”

Nadat hij was gestopt met zijn activiteiten en druk was met zijn opgroeiende gezin, speelde GVV jarenlang geen rol in zijn leven. “Ik heb de club altijd wel gevolgd, want het blijft altijd je cluppie. Maar ik had twee dochters en die deden aan andere sporten. De één turnde, de ander volleybalde. We zaten als ouders vaak in een sporthal.”

Zijn tweede voetballeven bij GVV werd ingeleid door een voetballende kleindochter. “Zij is een belangrijke reden geweest om weer iets te gaan doen voor de club. Inmiddels is dat vier jaar geloeden. Ze voetbalt zelf niet meer bij GVV, maar in een meisjesteam bij Tricht, maar twee kleinzoons spelen wel bij GVV.”

Eéntje daarvan is lid van het team waar Jansen trainer van is. “Ik vind het superleuk om trainer te zijn van mijn kleinzoon. En andersom volgens mij ook.”

Jansen is daarnaast coördinator van de JO10 tot en met JO13 bij GVV. “Dat zijn in totaal vijf teams. We hebben twee teams bij de onder 10, en één JO11, JO12 en JO13. Het zijn belangrijke leeftijden voor de ontwikkeling. Als ze van de JO12 naar de JO13 overstappen worden ze geconfronteerd met een heel veld. Dat is pittig. We proberen de spelers zo goed mogelijk voor te bereiden op die stap.”

Met de JO11 had Jansen bijna een dubbelslag in het afgelopen half jaar. Na het kampioenschap van de vierde klasse in de eerste fase kwam zijn team net tekort om ook in de tweede fase beslag te leggen op de titel. “We waren op de laatste dag afhankelijk van de nummer één en die won helaas.”

Jansen geniet van de ontwikkeling van zijn spelertjes. “Ik probeer ze lekker vrij te laten voetballen, maar ik speel altijd wel met een vaste formatie met een echte laatste man, daarvoor twee verdedigers, een middenvelder, twee aanvallers op de vleugels en een aanvaller. Het voordeel van die speelwijze is dat je veel driehoekjes kan maken in het veld.”

Klik op GVV Geldermalsen voor de laatste artikelen over de club.
Klik op GVV Geldermalsen voor meer informatie over de club.

Kees van Eck wil bij Wadenoijen rust in de tent

vv Wadenoyen
-
0
Kees van Eck wil bij Wadenoijen rust in de tent

VV Wadenoijen werden de afgelopen twee jaar gekenmerkt door veel bestuurlijke onrust. Met de aanstelling van een nieuw vijfkoppig bestuur hoopt de club alle aandacht weer op het voetbal te richten. “Stop het geneuzel, we zijn een te mooie club om daar mee door te gaan”, zegt voorzitter Kees van Eck.

De in Tiel woonachtige Van Eck is een bekend gezicht op sportpark De Iepengaard, waar hij in 2015 met zijn voetballende dochter neerstreek. Eerst was hij actief als trainer/leider van de meisjes onder 17 en onder 19 jaar, maar al snel werd hij de pr-man van de club. “Ik deed en doe overigens nog steeds alle uitingen van de club naar buiten toe”, zegt de in sales en marketing werkende Van Eck. ‘ik hou me bezig met de website en andere sociale media.  In die hoedanigheid heb ik veel mensen leren kennen en ik kan wel zeggen dat ik ook iedereen van de club echt ken.”

Ruim anderhalf jaar geleden stapte het toenmalige bestuur op en werd opgevolgd door een bestuur ‘op afstand’, dat mede op advies van een speciaal in het leven geroepen adviescommissie, werd aangesteld. “Het bestuur dat anderhalf jaar geleden opstapte had een magere bezetting met alle consequenties van dien”, kijkt Van Eck terug. “De weinige bestuursleden kregen te veel op hun schouders.”

Het daaropvolgende bestuur, met een voorzitter, penningmeester en secretaris van buiten de club, hield het nog geen jaar uit. “Dat bestuur op afstand bleek in praktijk niet te werken. Leden willen graag dat er een aanspreekpunt is op de club, in de kantine of langs de lijn en niet dat ze voor iets een afspraak moeten maken. De drie bestuursleden zagen ook in dat het niet werkte”, reageert Van Eck, die in de ploeg zat die op zoek ging naar nieuwe kandidaat-bestuursleden.

Die ‘lobby’, zoals hij het zelf omschrijft, leverde vijf nieuwe bestuursleden op. Van Eck stelde zichzelf ook kandidaat. “Toen we het over de rolverdeling gingen hebben vonden de andere dat ik voorzitter moest worden. Ik heb daar goed over nagedacht, maar ik denk dat we een plan hebben waarin ik de rol goed kan vervullen.”

In dat plan wordt door Wadenoijen ingezet op versterking van de commissies. “Daarom ook hebben we gekozen voor een bestuurlijke organisatie met extra algemene bestuursleden die zich gaan richten op de commissie. Ik ben zelf een groot voorstander om meer beslissingsbevoegdheid te geven aan de commissies. Daardoor blijven de lijntjes kort.”

Van Eck, die al eerder als secretaris anderhalf in het bestuur zit, vindt het tijd worden dat het klaar ,moet zijn met wat hij noemt het ‘onderlinge geneuzel’. “We zijn een prachtige club, laten we ons op voetbal richten en plezier maken met elkaar.”

Die ‘prachtige’ club heeft inmiddels 328 leden, die verspreid over zestien teams wedstrijden spelen. “Wij profiteren van de nieuwe wijk in Tiel, maar ik denk ook dat we ons positief hebben laten zien op de sociale media. Dat is heel belangrijk tegenwoordig.”

Net als alle andere vereniging is het binnenhalen van nieuwe vrijwilligers en het behouden van de huidige vrijwilligers een uitdaging. “Ik zie te veel ouders die op hun handen zitten en denken ‘ze regelen bij de club wel even’. Zo werkt een vereniging natuurlijk niet. We zijn geen commerciële sportschool.”

Een andere uitdaging is de energierekening onder controle te houden. Op dat vlak is het nieuwe bestuur al voortvarend aan het werk. “We hebben het geluk dat ons energiecontract nog doorloopt tot maart volgend jaar. We hebben dus nog geen last van de prijsverhoging, maar de pijn kan wel komen. Daarom zijn we bezig met zonnepanelen en LED-verlichting. We hopen dat dit in maart, april van het volgend jaar is geïnstalleerd. We zijn gelukkig een financieel gezonde vereniging, waardoor we die investeringen kunnen doen.”

Klik op Wadenoijen voor het laatste artikel over de club.
Klik op Wadenoijen voor meer informatie over de club.

1...407408409...1.481Pagina 408 van 1.481

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.