Home Blog Pagina 368

Kees van Wijk is al 50 jaar lid van VVAC

VVAC
-
0
Kees van Wijk is al 50 jaar lid van VVAC

Vandaag spreken wij met Kees van Wijk, de 59-jarige trainer/leider van VVAC vrouwen 2. Kees is al 50 jaar lid van VVAC, waarvan al meer dan 30 jaar als vrijwilliger.

Even voorstellen
Kees van Wijk begon zijn VVAC carrière op zijn negende en speelde in totaal twaalf jaar in de selectie. Hij maakte zijn debuut toen hij 21 was. In zijn jaren als vrijwilliger heeft hij een hoop functies gehad. Kees is jeugdtrainer, trainer, scheidsrechter en materialenman geweest, ook heeft hij in diverse commissies gezeten.

Kees werkt bij een staalsnijbedrijf in Sliedrecht als voorman en zit al zijn hele leven in de metaal. Hij begon zijn loopbaan bij IHC Smit leerschool en later werd hij plaatwerker. Daarna heeft hij 25 jaar bij Riam gewerkt toen ging hij naar Thure en nu is hij dus werkzaam bij RSW in Sliedrecht.

VVAC
Kees is in zijn huidige functie gerold door zijn dochters. Zij gingen op voetbal en zodoende werd hij betrokken bij het team. Het team bestaat uit 15 leuke frisse dames die ervoor willen gaan. Het leukste aan het team is de gezelligheid die er altijd heerst. De trainingen bestaan uit de gewoonlijke opbouw maar zijn wel altijd fel. De derde helft wordt vaak geleid door de jongste dames uit het team. ‘’Vooral mijn dochter Marit vindt het prachtig.’’

Dit seizoen beleefde de vrouwen 2 van VVAC een moeilijke start. Momenteel gaat het al veel beter en staan zij zevende in de vierde klasse. ‘’Hopelijk sluiten we dit seizoen af in de middenmoot. Volgend seizoen verwacht ik dat we een stabiele middenmoter zijn.’’

Het hoogtepunt van Kees tijdens zijn voetbalcarrière is het kampioenschap in het seizoen 86/87 met het eerste elftal. Op de foto boven dit artikel is de teamfoto uit dat seizoen te zien. Rechtsonder zien we Kees.

Kees heeft op voetballend gebied geen ambities meer. ‘’Gewoon gezellig met elkaar bezig zijn en het naar je zin hebben is toch het belangrijkst. Maar uiteraard willen we wel blijven presteren.’’

Voor Kees is het belangrijkste aan het voetbal het sociale aspect. ‘’Bij ons dorpscluppie, ons kent ons wordt er niet betaald en er zijn veel vrijwilligers. Dus dat alles redelijk goed geregeld is vind ik heel fijn.’’

Tot slot vroegen wij aan Kees of hij lovend is over een persoon binnen VVAC. Hij antwoorde als volgt: ‘’Erik de Wit, die heeft de lastige taak om wekelijks scheidsrechters te regelen en heel veel mensen willen niet graag.’’

Klik op VVAC voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VVAC voor meer informatie over de club.

Op zondag is het tijd voor een korte analyse bij de gebroeders Jacobs van RKVV Schijf

rkvv Schijf
-
0
Op zondag is het tijd voor een korte analyse bij de gebroeders Jacobs van RKVV Schijf

De één is bezig aan zijn achtste seizoen bij het eerste, de ander brak dit jaar definitief door. Maar samen voetballen, doen de broertjes Siebe en Sjoerd Jacobs eigenlijk al hun leven lang. Nu dus ook bij derdeklasser Schijf, misschien wel op jacht naar promotie. “We mogen stiekem dromen van meer.”

Eindelijk spelen ze dan echt samen. Vooral voor Sjoerd, met zijn negentien jaar de jongste van de twee, heel bijzonder. “Vorig seizoen had ik Pfeiffer, daar heb ik best behoorlijk last van gehad. Ik trainde wel door, maar was nooit echt honderd procent. Gelukkig ben ik er sterk uitgekomen.” Zo sterk dus, dat hij nu bij het eerste teamgenoot is van broer Siebe (25). “Ik hoopte altijd dat hij het zou halen, dus dit is alleen maar leuk!” Zelf mocht hij al veel eerder kennismaken met het vlaggenschip. Want zoals gezegd, barst de ‘oudste Jacobs’ relatief gezien van de ervaring. “Ik voetbal hier sinds mijn zevende, ben nooit ergens anders geweest en dit is inmiddels alweer mijn achtste seizoen bij één.”

In de tuin
Sjoerd is bezig aan zijn derde jaar in de hoofdmacht, maar moest dus even wat langer geduld hebben. “Vroeger stond ik altijd langs de lijn te kijken, ook bij mijn broer. Als je vijf bent en hier begint, hoop je er ooit zelf te spelen. Dat is nu gelukt.” Mede misschien wel door de trainingen samen, in de achtertuin van hun huis. “We hebben een vrij grote tuin, daar hebben we heel wat uurtjes gevoetbald. En nog steeds. Er hangen tegenwoordig zelfs vangnetten.” Wie op dat soort momenten de dienst uitmaakte? Ze raken het er nog niet meteen over eens. “Sjoerd was voetballend altijd al wel beter.” Maar, lacht de jongste. “Op dit moment vind ik hem wel beter, hij is natuurlijk ook een stapje verder in zijn ontwikkeling.” Problemen levert de broederstrijd verder dan ook nooit op. “Siebe is best wel ingetogen en introvert, dus eigenlijk hebben we nooit ruzie.” Ook thuis niet. “Het gaat heel veel over voetbal. Af en toe elkaar lekker een beetje opjutten.” Gelukkig zit Schijf ‘in de familie’. “Onze vader is verzorger, ma komt kijken en onze zusjes zijn er ook vaak.” Op zondag is het dan ook altijd tijd voor een korte analyse. “Ons pa is heel kritisch, haha!” Toch lijken ze als voetballers niet al te veel op elkaar, zo vinden ze zelf. “Ik moet het als verdediger vooral van de duels hebben, Sjoerd is aanvaller en maakt veel meer acties. Al hebben we wel allebei behoorlijk wat loopvermogen en snelheid.” Of ze nog wat van elkaar kunnen leren? Waarschijnlijk wel. “Siebe is natuurlijk veel beter in de duels. Al ben ik ook wel een spits die niet snel opgeeft.”

Meedenken
Ook aan de bal kijkt zijn oudere broer lichtelijk jaloers naar zijn technische capaciteiten. “Die vaardigheid zou ik ook wel willen hebben. Net als zijn schot trouwens!” Al heeft de rechtsback weer heel andere kwaliteiten. “Iemand die veel loopt en niet graag de bal in zijn voeten heeft, liever in de ruimte.” Sjoerd is daarentegen een vrij atypische spits. “Geen goaltjesdief, meer iemand van de assists. Balletje vasthouden en voorbereiden.” En tot nu toe lukt dat, met een plek bij de eerste drie, best aardig. “Met een beetje geluk, hadden we bovenaan kunnen staan. Het systeem is heel duidelijk en iedereen kent zijn taken. Daardoor komen onze sterke punten naar voren.” Mede dankzij trainer Aytaç Akkaya. “Een jonge trainer, heel betrokken en iemand die ons heel veel mee laat denken in het proces. Zo noemt hij het vaak. Achterin doen we niet te gek, vaak de lange bal en geen tiki-taka. In de omschakeling en de duels ligt onze kracht.” Sjoerd begint dan ook stiekem voorzichtig alvast een beetje te dromen van meer. “Ik had niet verwacht dat we het zo goed zouden doen, maar nu gaat het onderling wel eens over een periode…” Dan moet wel zijn doelpuntengemiddelde omhoog, vindt hij ook zelf. “Uiteindelijk hoop ik op minimaal zes doelpunten te eindigen. Daar gaat vast iedereen me nu aan houden, haha!” Siebe is met al zijn ervaring, iets terughoudender. “Promotie is voor nu waarschijnlijk iets te hoog gegrepen, maar we hebben binnen de groep een mooie mix. Jongens qua leeftijd op hun hoogtepunt samen met talentvolle jeugd, dus wie weet in de komende jaren!”

Klik op RKVV Schijf voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RKVV Schijf voor meer informatie over de club.

VV Maasdijk A1 heeft een geweldige balans tussen presteren en gezelligheid volgens Sem van der Ende

vv Maasdijk
-
0
VV Maasdijk A1 heeft een geweldige balans tussen presteren en gezelligheid volgens Sem van der Ende

Vandaag gaan we in gesprek met Sem van der Ende van vv Maasdijk A1. Er is een goede balans tussen presteren en de gezelligheid. Sem deelt de nodige complimenten uit aan zijn teamgenoten, maar heeft ook ‘aanmerkingen’.

Carrière
Sem is op achtste begonnen met voetballen bij Maasdijk en is hier nooit meer weg gegaan. De 18 jarige middenvelder is bezig aan zijn tweede seizoen in de A1 van Maasdijk en hij heeft het goed naar zijn zin. Er wordt twee keer per week getraind en op zaterdag spelen ze hun wedstrijden in de eerste klasse.

Wat maakt vv Maasdijk A1 uniek?
‘’Het team is uniek omdat er een goede balans is tussen de gezelligheid en het presteren. We kunnen elkaar in de wedstrijd helemaal kapot schelden, maar na de wedstrijd is het altijd gezellig. Iedereen draagt zijn steentje bij in het team binnen en buiten het veld.’’

Hoogte- en dieptepunten
Dit seizoen hoopt Sem nog een mooi hoogtepunt te behalen. Al is er afgelopen weekend een klein hoogtepuntje geweest voor Sem. ‘’Ik maakte een wereldgoal tegen Lyra. Helaas was het niet de winnende, maar wel eentje om je vingers bij af te likken.’’

Het dieptepunt dit seizoen was de afgang tegen Quick. ‘’Door een domme en onterechte gele kaart van onze aanvoerder Senna Kortekaas gingen we er finaal van af. Dat was wel echt dramatisch.’’

De trainingen zijn altijd gezellig
‘’De trainingen zou ik beschrijven als voornamelijk heel gezellig. Tuurlijk hebben we onze ogen op de wedstrijd gericht, maar de trainingen zijn voornamelijk erg gezellig. Er zitten een paar jongens bij, zoals Tristan die niet tegen hun verlies kunnen op de training, maar het komt er over het algemeen altijd op neer wie er bij mij in het team zit wint het partijtje.’’

Naast de vastberadenheid van Sem heeft die ook nog lovende woorden over voor de trainers. Dit zijn Danny, Scott en Lars. ‘’Dit zijn naar mijn mening wel de beste trainers die ik heb gehad. De trainingen zitten goed in elkaar, maar ook in de derde helft zijn ze aanwezig.’’

Koning van de derde helft
‘’Als ik eerlijk ben is heel het team wel de koning van de derde helft. Maar als ik er iemand wil uitlichten is het wel een van mijn beste vrienden Roy. Na een verlies is hij degene die er het langst mee zit, maar na het eerste biertje wordt die helemaal gek en is er niks meer van te merken. Ook wil ik graag nog een bijzondere melding doen over een ander teamlid. Dat is namelijk Joost. Die is er pas twee jaar geleden achter gekomen wat een kipcorn is in de derde helft.’’

De mannen vertrekken over twee maanden richting Meppel om een internationaal toernooi te spelen. Hiervoor wensen wij de mannen van vv Maasdijk A1 veel succes!

Klik op VV Maasdijk voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Maasdijk voor meer informatie over de club.

Club van de Week- Aart Aanen ziet het als een voorrecht bij V.V. De Alblas betrokken te zijn

vv de Alblas
-
0
Club van de Week- Aart Aanen ziet het als een voorrecht bij V.V. De Alblas betrokken te zijn

Aart Aanen is 54 jaar oud en is op zijn achtste begonnen bij V.V. De Alblas. Hier voetbalde hij tot zijn zesentwintigste in het eerste elftal. Helaas had hij veel last van blessures, waardoor hij al op deze jonge leeftijd moest stoppen. Wel bleef hij als vrijwilliger nauw betrokken bij “zijn” club. Momenteel is hij er actief als trainer van het derde elftal.

Carrière als speler
Toen Aart veertien jaar oud was debuteerde hij in een oefenwedstrijd bij V.V. De Alblas. “Voor deze wedstrijd hadden ze op het laatste moment iemand nodig en ik was uiteraard nog aan het voetballen op de club haha. Wel ben ik uiteindelijk een jaar vervroegd naar de senioren gegaan om bij Alblas 1 te gaan spelen.” Tussen zijn zeventiende en zesentwintigste heeft Aart voornamelijk in het eerste elftal gespeeld.  Echter heeft hij daar ook veel wedstrijden moeten missen door blessures. Dit is voornamelijk aan zijn enkel geweest. Deze blessure heeft hij opgelopen in zijn jeugdjaren en gaf eigenlijk altijd wel problemen. Hierom besloot Aanen op zijn 26ste al te stoppen bij het eerste.

Vrijwilligers functies
Momenteel is Aart Aanen samen met Bas van Genderen trainer-coach van het derde elftal. Dit is een team dat voornamelijk bestaat uit jonge spelers die niet direct de stap naar het eerste en tweede hebben gemaakt, maar zich wel graag willen ontwikkelen in een selectieteam. Met het derde proberen Aart en Bas deze jongens verder te ontwikkelen, om ze zo voor te bereiden op de stap naar het eerste of tweede.

Voordat hij begon als trainer van het derde is Aart vanaf zijn zeventiende/achttiende altijd actief geweest als jeugdtrainer en heeft hij vanaf zijn dertigste diverse functies bekleed binnen de jeugdafdeling. “Dit doe ik voornamelijk als jeugdtrainer, maar ook beleidsmatig als technisch jeugd coördinator. Als voetballiefhebber vind ik het erg leuk om de jeugd te helpen met hun ontwikkeling. Je hoort weleens dat het ondankbaar werk zou zijn, maar ik ervaar juist het tegenovergestelde. Ik voel me altijd enorm gewaardeerd door de jeugdspelers die ik heb mogen trainen. Inmiddels ben ik zo’n beetje trainer geweest van alle jeugdspelers die nu nog actief zijn in de senioren. Als ik ze spreek vragen ze me nog altijd wat ik van hun wedstrijd vond.”

Thuisgevoel
Voor Aart is De Alblas de club waar hij zich helemaal thuis voelt. Hij is wel eens gevraagd om naar een andere club te komen, maar bij alleen het idee om te club te verlaten draait zijn maag al om. “Ik vind het een voorrecht om bij deze club betrokken te zijn en om mijn bijdrage te leveren aan de maatschappij. Ik kan jongens en meiden helpen plezier te beleven aan het mooiste spelletje van de wereld. Daar ben ik de club erg dankbaar voor.”

Ook vindt Aart het “oergezellig” bij de club. Hij vindt het mooi om te zien dat iedereen even belangrijk is of je nu vrijwilliger bent, in  het eerste speelt of in het bierteam. “Een overvolle kantine met feestgedruis vind ik prachtig, terwijl ik soms ook juist in stilte kan genieten als het rustig is op de club. Als er dan ergens op een veld nog een wedstrijd bezig is, waar je de geluiden van mee krijgt vind ik dat leuk om te horen.”

Volger van het De Alblas 1
Aanen volgt naast het derde ook de prestaties van het eerste en tweede op de voet. Aan de hand hiervan overlegt hij wekelijks met de gehele staf van 1,2 en 3 over wat er goed gaat en wat er beter kan. Wel is het voor Aanen lastig om de wedstrijden van het eerste live te zien, omdat zijn “eigen” derde vaak tegelijk speelt met het eerste. “Dit vind ik op zich wel jammer, maar als ik af en toe eens een wedstrijdje kan zien vind ik dat ook prima. Ik vind het vooral erg leuk wanneer ik jongens die ik in de jeugd heb getraind zie spelen in het eerste.”

Een stabiele tweede klasse worden
De huidige prestaties van het eerste elftal ervaart Aart als prima. Hij is ervan overtuigd dat ze dit jaar kampioen worden. “Het team speelt een stuk stabieler en volwassener dan vorig jaar en heeft de kwaliteiten voor de tweede klasse. Ze presteren prima en ik ben er van overtuigd dat ze dit seizoen kampioen worden. Daarnaast hebben we een goede jeugdafdeling met voldoende spelers, waardoor we iedereen op zijn eigen niveau kunnen laten spelen en ontwikkelen. Ik roep al twintig jaar dat we met De Alblas uit kunnen groeien tot een stabiele tweede klasser. Alleen moeten we dan wel onze eigen mogelijkheden zien en soms misschien overal nog net een stapje boven op doen. Mensen rond de club zeggen dan vaak, ach bij de De Alblas is de gezelligheid het belangrijkste. Hier ben ik het uiteraard mee eens. Echter ben ik van mening  dat dit prima hand in hand kan gaan met fanatiek trainen en je altijd maar willen verbeteren en ontwikkelen, als club, vrijwilliger, trainer of speler. Hoe beter je het spelletje kunt spelen hoe leuker het immers wordt”

Klik op De Alblas voor de laatste artikelen over de club.
Klik op De Alblas voor meer informatie over de club.          

Bij VV Rozenburg loopt de jeugd er netjes bij

vv Rozenburg
-
0
Bij VV Rozenburg loopt de jeugd er netjes bij

Hun ‘imperium’ is de laatste jaren aardig uitgebreid. Een kledingshop hadden materiaalmannen Arie Doornhein (65) en Richard Kruithof (53) al bij VV Rozenburg, sinds enige tijd is ook een kleedkamer ‘opgeofferd’ voor trainingsmateriaal. “Het is nodig, hé.”

Doornhein en Kruithof laten vol trots de kledingshop zien aan de zijkant van het clubgebouw. Het rood en geel van VV Rozenburg voeren er een boventoon. Een paspop lacht je bij binnenkomst toe. “Dit is ons domein”, zegt Doornhein. “Kijk,”, vult Kruithof aan. “Alles ligt hier gesorteerd op maat. Daar heb je de kleine maatjes, daar de grotere.” Terwijl Kruithof dat vertelt is Doornhein aan het vouwen geslagen. “We willen het wel graag netjes en overzichtelijk houden.”

En dat is best een klus want alle jeugdleden van de club moeten van een tenue worden voorzien. Daar bovenop is er nog ‘winterse’ trainerskleding. “Een trui met lange mouwen voor de koude dagen.”

“Kijk, hier hangen ook de trainersspullen voor de trainers”, zegt Kruithof als ‘we’ in de andere opbergruimte zijn aangekomen. De oude kleedkamer hangt vol met tassen, dikke jassen en er ligt ook trainersmateriaal zoals hesjes en pionnen.

Een paar jaar geleden besloot het bestuur van VV Rozenburg de kledingzaken in eigen hand te nemen. “Voorheen kon je bij de sportwinkel op het dorp voetbalspullen kopen”, zegt Doornhein. “Maar dit systeem werkt veel beter.”

Dat systeem is dat de kledingbijdrage verwerkt is in de contributies. Het voordeel is ook dat alle jeugdspelers er op de trainingen hetzelfde bijlopen, want naast een wedstrijdpakket, met uiteraard het klassieke roodgele shirt, broekje en sokken van de club, is er een trainingspakket. “De uitstraling is veel beter” weet Kruithof, die behalve materiaalman nog een functie bekleedt bij de club. Hij is als teammanager verbonden aan de hoofdmacht.

Dat systeem met een eigen uitgifte verplicht VV Rozenburg wel om de zaken goed georganiseerd te hebben. “We maken de nodige uurtjes”, bekent Doornhein. “Het leuke van dit werk is dat je veel mensen ontmoet. Kinderen, moeders, vaders, opa’s en oma’s. Je maakt heel wat praatjes. Daar zijn we goed in.”

Met enkele honderden jeugdvoetballertjes zijn er weinig rustmomenten voor Doornhein en Kruithof in het jaar. “De drukste periode is natuurlijk de zomer”, zegt Kruithof. “Als de nieuwe teams zijn samengesteld is het bal begonnen.” Niet dat alle teams weer in het nieuw worden gestoken. “We gaan er vanuit dat kleding gemiddeld zo’n vier jaar meegaat. Als kinderen uit een maat zijn gegroeid en een nieuwe maat nodig hebben, kunnen ze zich bij ons melden en krijgen ze een ander setje”, voegt Doornhein toe.

“De zomer is ook het drukst omdat de club in die periode ook gemiddeld de meeste nieuwe spelertjes mag verwelkomen. Maar eigenlijk loopt het hele jaar wel door. Doordeweeks zijn we met de shop twee keer een uurtje open. Op zaterdag zijn we er vaak ook, maar dat is wel op afspraak.” Het duo registreert de voorraad goed. “We hebben van alle maten altijd wel iets in huis, maar je moet het goed bijhouden, want sommige maten gaan heel snel.”

De senioren zijn niet het ‘pakkie-an’ van Doornhein en Kruithof. “De teams hebben vaak eigen gesponsorde shirts. Soms zie ik wel eens mensen lopen waarvan ik zeg: dat kan echt niet meer in dat shirt. Dan zijn de kleuren helemaal vervaagd. Dat zeg ik dan ook.”

Klik op de link voor meer artikelen over vv Rozenburg
Klik op de link voor meer informatie over vv Rozenburg

‘Beul van de Heul’ is nu coach van Hoeven 4

vv Hoeven
-
0
‘Beul van de Heul’ is nu coach van Hoeven 4

Beroepswielrenner, fanatiek voetballer, maar inmiddels toch vooral coach van Hoeven 4. Want als je aan Corné van Rijen vraagt wat hij nou eigenlijk liever deed, is het antwoord van de voormalig ‘Beul van de Heul’ simpel: “Om te doen, vond ik voetbal veel leuker!”

Waarom? De oud-professioneel wielrenner weet het precies. “Wielrennen is individueel, als je vergat om te trappen, werd je gelost. Bij voetbal, kun je je altijd nog een beetje achter het elftal verschuilen.” Want hoewel de 56-jarige Van Rijen de twee sporten dus combineerde, liggen ze praktisch kilometers uit elkaar. “Precies het tegenovergestelde, je gebruikt heel andere spieren. Wielrenners worden bij een triatlon ook altijd laatste, die hebben geen loopvermogen.”

Vriendenelftal
Zelf had hij dat dus zeker wel. “Sinds mijn zesde ben ik hier lid van de voetbal, op twee of drie jaar na. Toen was ik er even tussenuit, naar Victoria’03. Daar zat ik op school en zaten mijn maten.” Uiteindelijk keerde Van Rijen, die in 1988 beroepsrenner werd, weer terug. “Van oktober of november, tot en met februari, deed ik voetballen. Voor de rest was ik aan het wielrennen.” Nooit bij het eerste, altijd in een lager team. En inmiddels dus al een jaar of twintig bij het vierde. “De saamhorigheid onder mekaar, het is altijd feest en gezellig. Het is echt een vriendenelftal. Vroeger gingen de vrouwen dan mee, waren we laat thuis.” Ook als jeugdtrainer maakte de oud-profwielrenner bij Hoeven de nodige uurtjes, maar zijn liefde voor het fietsen verloor hij nooit. En nog steeds niet. “Ik fiets iedere dag nog minimaal twee uur! Daarnaast wandel ik ook veel.” Dat doet Van Rijen, die ooit zesde werd tijdens wielermonument Parijs-Roubaix, overigens niet voor niks. “Een aantal jaar geleden heb ik een hartoperatie gehad, dus we moeten wel blijven bewegen.”

Toch betrokken
Wat dat betreft komt zijn fanatisme bij Hoeven 4 goed van pas. “We hebben nu zestien of zeventien man, die hebben bijna allemaal in de selectie gespeeld. Ieder jaar komen er weer een paar bij.” En dat merk je. “Ze hebben een goede basistechniek, dat is een voordeel. Eigenlijk heeft ons team geen zwakke plekken!” Zelfs zonder te trainen. “Met het team zelf niet, maar veel jongens geven ook jeugdtraining, dus die blijven wel bezig. Op donderdag sturen we via WhatsApp de opstelling voor zondag.” Met succes. “Vaak spelen we tegen jonge gasten, die tikken we gewoon weg. We doen mee om het kampioenschap!” Toch is dat van alles, niet het belangrijkste, benadrukt Van Rijen. “In de dug-out is het altijd enorm gezellig en na onze wedstrijd, blijven we hangen bij het eerste.” Hoe graag hij ook zou willen, meedoen gaat helaas niet meer. “Vijf jaar geleden kreeg ik het aan mijn hart, maar op deze manier ben ik toch betrokken. Dit vind ik net zo leuk.” Kleedkamerpraat, een biertje in de kantine en gezelligheid onder elkaar, daar draait het allemaal om. “Een beetje zoals vroeger, verhalen ophalen en ouwe-jongens-krentenbrood. Als je een leuk elftal hebt, komen ze toch wel. Iedereen heeft het naar zijn zin.” Want ondanks dat ze elkaar zo nu en dan belachelijk maken, dat hoort er nu eenmaal bij, doen ze niets liever dan winnen. “We zijn best behoorlijk fanatiek allemaal, dat blijft er toch gewoon in zitten…”

Klik hier voor meer artikelen over VV Hoeven.
Klik hier voor meer informatie over VV Hoeven.

Dubbel feest bij R.W.B.

RWB Waalwijk
-
0
Dubbel feest bij R.W.B.

Na de wedstrijd RWB-DHV had RWB het een en ander te vieren. In eerste instantie de 5-0 overwinning met daarbij het verstevigen van de derde plaats op de ranglijst. Dit deed RWB met Pupil van de week Maks Breedveld en Man off the Match Bram van Iersel. Maks Breedveld van RWB JO11-1 genoot ondanks het slechte weer van de wedstrijd, kreeg van scheidsrechter Harry Janssen de 2 euromunt en een medaille en na de wedstrijd van voorzitter Bas Bruurmijn de bal met handtekeningen van spelers van RWB-1. Voor het kiezen van de Man of the Match had RWB de Recreatiecommissie als VIP gasten uitgenodigd. Namens de Recreatiecommissie reikte Marion de Man aan Bram van Iersel de door BloemMarlou gesponsorde bos bloemen uit. De uitverkiezing was unaniem genomen en met een ware hattrick van Bram was dit ook geen verrassing. Na deze plechtigheid werd er door bestuur en jeugdcommissie aandacht besteed aan het 50 jarig huwelijk van Mari en Sjan Kraneveld. Beide zijn super vrijwilligers bij RWB. Mari als lid van de Jeugdcommissie en barmedewerker en Sjan als gastvrouw tijdens wedstrijden van RWB-1 en maakt op zaterdagen de kleedkamers schoon.

Naast de bloemen kregen Mari en Jeanne Kraneveld van Nicky Ligtvoet en Marco van der Hammen namens respectievelijk het Bestuur en de Jeugdcommissie een dinerbon aangeboden.

Klik op RWB voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RWB voor meer informatie over de club.

Trainer Rene Ribberink van Vliegdorp gaat vol voor handhaving

vv t Vliegdorp
-
0
Trainer Rene Ribberink van Vliegdorp gaat vol voor handhaving

Vandaag gaan we in gesprek met Rene Ribberink. De hoofdtrainer van Vliegdorp heeft al de nodige ervaring opgedaan bij vorige clubs, maar dit seizoen wordt er alles aan gedaan om de huid zo duur mogelijk te verkopen.

Carrière
Zelf heeft Rene ook gevoetbald. Hij begon als zes jarige bij SEC, ging vervolgens naar Hees en koos toen voor zaalvoetbal. Dit was bij DVS en ook nog eens zeven jaar Nationaal PTT Zaalvoetbalteam. Terugkomend op zijn tijd bij SEC. Hier begon Rene in de jeugd en hij is geëindigd in zaterdag 1 samen met zijn zoon. ‘’Dat was wel een prachtig moment natuurlijk.’’

Als trainer heeft Rene een flinke lijst met clubs. ‘’Als trainer begonnen op 34 jarige leeftijd met trainen van SEC jeugd, vervolgens senioren SEC zondag 2, SEC zondag 1 en SEC zaterdag 1. Vervolgens De Zebra’s, Achterveld, Eemboys en nu Vliegdorp voor het derde seizoen en ook nog eens twee jaar bijgetekend.

De route naar Vliegdorp
‘’Ik ben bij Vliegdorp gekomen op uitnodiging van de TC om eens te komen praten. Dit gesprek verliep uiterst positief en ook de gesprekken daarna met bestuur en spelers. Club heeft een schitterende accommodatie en een enorme groei aan jeugd. Momenteel komen er 25 jeugdteams uit in de competities van de KNVB.’’

Vanuit Rene waren er ook een paar eisen om ergens in te stappen. ‘’Om ergens aan de slag te willen gaan moet het gevoel goed zijn en voor mij tevens heel erg belangrijk niet te ver van mijn huis. Heb geen zin dan langer dan 15 minuten in auto te zitten. Mijn voorkeur is natuurlijk om met mooi weer het fietsje te kunnen pakken. Voor mij ook belangrijk dat je kan samenwerken met een stabiel bestuur met een duidelijke visie. Al de door mijn genoemde punten zijn aanwezig bij Vliegdorp.’’

Doelstelling met Vliegdorp
Als Rene begint bij een club probeert die zich zo snel mogelijk thuis te voelen en met nul vooroordelen op de club te komen. ‘’De eerste jaren waren zwaar mede door de corona en het bouwen aan een bijna vrij nieuw team. Nederland heeft één miljoen bondscoaches en die lopen ook bij iedere amateurclub. De kunst is om te relativeren en een eigen visie te blijven volgen en de doelstelling te realiseren die het bestuur heeft meegegeven. Wat we willen bereiken is dat er over twee jaar een natuurlijk verloop komt dat de eigen jeugd de open gevallen plaatsen inneemt in de selectie.’’

Uiteindelijk wil Rene er voor zorgen dat iedereen drie keer per week met plezier naar de club komen. Als dat gebeurt dan is het seizoen zeker voor een deel geslaagd.

Vooruitblik op het huidige seizoen
‘’Momenteel staan we op een plek waar we niet willen staan. Dit jaar hebben we net iets meer pech dan geluk. Vaker niet een complete selectie dan wel. Belangrijke spelers hebben we lang moeten missen door zware blessures. We gaan onze huid zo duur mogelijk verkopen en proberen iedere resterende wedstrijd te winnen.’’

Klik hier voor meer artikelen over VV Vliegdorp
Klik hier voor meer informatie over VV Vliegdorp

Roy Rijntjes 100e keer voor VV Papendrecht

vv Papendrecht
-
0
Roy Rijntjes 100e keer voor VV Papendrecht

Recentelijk verdedigde Roy Rijntjes voor de 100e keer het doel van VV Papendrecht tijdens een officiële wedstrijd. Op zaterdag 1 april werd de aanvoerder en kersverse vader daarvoor in het zonnetje gezet. Uit handen van voorzitter Hans Jonker ontving hij een fraaie herinnering.

We feliciteren Roy Rijntjes met het behalen van de mijlpaal en hopen hem namens VV Papendrecht nog vele mooie reddingen te zien verrichten.

Klik op VV Papendrecht voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Papendrecht voor meer informatie over de club.

VoetbalJournaal Oosterhout, voorjaar 2023

VoetbalJournaal
-
0
VoetbalJournaal Oosterhout, voorjaar 2023
1...367368369...1.477Pagina 368 van 1.477

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.