Home Blog Pagina 357

Door studie kan Stijn Basting sporadisch actief zijn voor Cadzand

VV Cadzand
-
0
Door studie kan Stijn Basting sporadisch actief zijn voor Cadzand

CADZAND – Nog altijd is Stijn Basting (20) lid van v.v. Cadzand, maar echt voetballen bij de zaterdag vierdeklasser doet de verdediger nog maar sporadisch. De reden is dat hij vanwege zijn opleiding diermanagement niet zomaar ‘eventjes’ elke weekend naar het uiterste westen van Zeeuws-Vlaanderen terugkeert. ‘Dat is wel jammer, maar deze opleiding wordt helaas maar op één plek gegeven en dat is in Leeuwarden.’

De rit van zo’n vier uur enkele reis die leg je logischerwijs niet wekelijks af voor een potje voetbal in de kelder van het zaterdagvoetbal. Maar de momenten dat het kan, dan is Basting altijd op het (trainings)veld aan de Cadzandse Noorddijk te vinden. “Zeker weten! Ik studeer nu voor het derde jaar en moet er nu nog zo’n anderhalf jaar. Het is een geweldige opleiding, waarbij ik de specialisatie wildlifemanagement volg. Dan zou je bijvoorbeeld kunnen werken bij een dierentuin, natuurpark of een onderzoekinstantie. Ook mijn vriendin zit op dezelfde opleiding maar zijn heeft de specialisatie paarden. Ik heb haar ook hier tijdens mijn studie leren kennen. Zij komt uit Noord-Holland, dus we reizen geregeld heel wat af haha.”

Tijdens de Paasperiode was de verdediger, die altijd bij Cadzand heeft gespeeld sinds hij vijf jaar was, twee weken terug in Zeeuws-Vlaanderen en speelde hij ook twee duels mee met het eerste elftal. “Tegen Spui en ook thuis tegen Rillandia. Dat was wel weer leuk. Ik was op donderdagmiddag teruggekeerd en ben ’s avonds ook direct gaan meetrainen. Ik zit nog altijd in de groepsapp van de selectie, maar moet mijn momenten dat ik op het Cadzandse veld kan staan sporadisch uitkiezen. Tijdens vakantieperiodes keer ik terug zoals met Pasen, maar uiteraard ga ik ook wel eens naar de boerderij van mijn schoonouders in de buurt van Purmerend. Wanneer ik dan weer op het veld sta, dan voelt het direct als vanouds en daar kan ik dan intens van genieten.”

Fit blijven, dat doet hij ook wel in Friesland. In het begin van zijn studie koos hij voor atletiek maar daar stopte hij na een jaar mee. “Ik ging om aan mijn conditie te werken in Leeuwarden bij een atletiekvereniging. Maar van de ondergrond kreeg ik teveel last van blessures dus ben ik ermee gestopt. Samen met een klasgenoot heb ik daarna gezocht naar een club waar we lekker konden meetrainen en af en toe een wedstrijdje spelen. Bij SC Leovardia train ik twee keer en dat is gewoon leuk om bezig te zijn. Dat vind ik ook wel fijn, want als ik dan terug in Cadzand ben, dan kan ik moeiteloos aansluiten. Ik mis het soms wel, maar mijn studie gaat voor. Vroeger baalde ik dat ik vanwege huiswerk niet mocht trainen, nu wil ik graag opleiding afronden en dan daarna nog een vervolgstudie doen. Hopelijk is die dichter bij Cadzand, zodat ik weer vaker kan meedoen. Tot die tijd kies ik de momenten en geniet ik daar extra van.”

Klik op vv Cadzand voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Cadzand voor meer informatie over de club

Berend Ket, de vastberaden linksachter van VFC

VFC Vlaardingen
-
0
Berend Ket, de vastberaden linksachter van VFC

Vandaag gaan we in gesprek met Berend Ket, een getalenteerde linksachter bij VFC. Op 24-jarige leeftijd speelt Berend al 6 jaar in de selectie van VFC en heeft hij zijn positie als linksachter stevig verankerd. We bespreken zijn carrièreverloop, ambities en zijn persoonlijke ervaringen.

Berend heeft zijn hele leven bij VFC gespeeld en begon op jonge leeftijd met voetballen. Hij doorliep de jeugdelftallen en toen de zaterdagtak bij VFC werd opgericht, besloot hij daarbij aan te sluiten. Hij voelde zich aangetrokken tot het zaterdagvoetbal omdat veel van zijn vrienden daar ook naartoe gingen. Sindsdien heeft hij met plezier bij VFC gespeeld, waarbij hij zowel als centrale verdediger als linksachter heeft gespeeld.

Wat betreft ambities had de zaterdagtak van VFC als doel om binnen 5 jaar te promoveren naar de 2e klasse, en ondanks de uitdagingen van de afgelopen twee seizoenen, is dit doel bereikt. Nu ligt de focus op handhaving in de 2e klasse, waarbij degradatie een reëel gevaar is vanwege de verzwaarde degradatieregeling. Berend hoopt persoonlijk zo lang mogelijk in het team te blijven spelen en te genieten van het plezier dat ze momenteel hebben.

Dit seizoen is Berend geconfronteerd met blessures, waardoor het niet zijn beste seizoen was. Hij raakte geblesseerd aan zijn kruisband en hamstring, waardoor hij pas in november zijn eerste wedstrijd kon spelen. Ondanks blessureperikelen in het team zelf, is Berend van mening dat het een redelijk goed seizoen is geweest, gezien de omstandigheden. Hoewel er vaak niet met de sterkste opstelling kon worden gespeeld vanwege blessures, hebben ze laten zien dat ze niet onderdoen voor hun tegenstanders, met overwinningen op kampioen FC Skilz en de tweede plaats RKDEO. Berend is tevreden met de handhaving die ze hebben weten te behalen, ondanks het feit dat ze op het einde van het seizoen nog veel punten hebben laten liggen.

Een hoogtepunt in Berends voetbalcarrière is het kampioenschap met de O19 in de 4e divisie. Het team behaalde deze overwinning nadat ze met 0-1 achterkwamen en uiteindelijk met 4-1 wonnen van DSO. Dit succes heeft mooie herinneringen achtergelaten.

Helaas heeft Berend ook dieptepunten gekend, zoals zijn kruisbandblessure vorig jaar, waardoor hij 6 maanden aan de kant moest staan. Hij miste daardoor de laatste wedstrijden waarin het team kampioen werd in de 3e klasse en ook het Vlaardings kampioenschap. Hij betreurt het dat hij tijdens die speciale wedstrijden niet op het veld kon staan.

Berends persoonlijke doelen omvatten het spelen op een zo hoog mogelijk niveau bij VFC en het behouden van de gezellige sfeer die momenteel heerst binnen de club. Hij hoopt dat dit aantrekkelijk zal zijn voor andere spelers en toeschouwers.

Berend is vol lof over de vrijwilligers die wekelijks hun taken uitvoeren om de club draaiende te houden. Hij benadrukt het belang van hun inzet en de gezellige momenten na de trainingen en wedstrijden die mede mogelijk worden gemaakt door deze mensen.

Voor Berend is voetbal belangrijk omdat het hem veel plezier geeft. Hij geniet van het spelen op het huidige niveau en waardeert het feit dat het team goede vrienden zijn en ook buiten het voetbal veel samen doen.

Met een optimistische blik kijkt Berend vooruit naar het volgende seizoen. Als het team grotendeels fit blijft, gelooft hij dat ze een mooi seizoen kunnen hebben. Ondanks de toename van 1e klassers die zullen degraderen, denkt hij dat ze goed genoeg zijn om stand te houden en te strijden op een hoger niveau.

Klik op VFC Vlaardingen voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VFC Vlaardingen voor meer informatie over de club.

Zwijndrechtse derby VVGZ-Pelikaan met mooie sfeeracties

VVGZ
-
0
Zwijndrechtse derby VVGZ-Pelikaan met mooie sfeeracties

Na jaren werd dit seizoen eindelijk weer de beladen Zwijndrechtse derby tussen Pelikaan en VVGZ afgewerkt. Adco Bakker, een VVGZ’er in hart en nieren, zorgde tijdens de laatste editie voor een prachtige sfeeractie. Zijn ploeg boekte een sensationele 4-2 overwinning. 

Eerder in het seizoen, op 5 november om precies te zijn, zorgde het publiek van Pelikaan nog voor een fraaie sfeer op het complex. “Ik zei tegen vrienden op de club: daar moeten wij toch echt wel overheen, dit kunnen wij beter”, aldus Bakker. “We doen niet vaak zo’n sfeeractie, maar het is voor zulke speciale wedstrijden altijd wel leuk om te doen. Daaraan merk je dat deze wedstrijden écht leven.”  

Bakker regelde een enorm spandoek van vijftien bij vijf meter, haalde de clubvlaggen onder het stof vandaan en zorgde voor bakken met vuurwerk. De rook van de fakkels was op 25 maart, toen de derby werd afgewerkt bij VVGZ, goed te zien in de omgeving van het speelterrein. “Geweldig, toch?”, aldus Bakker, die acht weken voor de derby al begon met de voorbereidingen. “We hebben geld ingezameld en spullen ingekocht. We wilden echt uitpakken voor deze wedstrijd.”

Dat lukte. VVGZ zorgde voorafgaand aan de wedstrijd voor een kippenvelmoment langs de lijn. Pelikaan wilde zich revancheren na de 1-2 nederlaag van eerder dit seizoen, maar het was VVGZ dat er met de overwinning vandoor ging. Onder leiding van scheidsrechter Roelof Luinge bleven de punten bij VVGZ. 

VVGZ en Pelikaan zijn al jarenlang elkaars grootste rivalen. In het verleden speelden beide clubs op hetzelfde terrein, waar de rivaliteit begon. “Het is wel een beetje vergelijkbaar met Feyenoord-Ajax”, aldus Bakker. “Dit is voor mij met afstand de mooiste wedstrijd van het jaar. Voor mij is er maar één club en dat is VVGZ. Met Pelikaan heb ik helemaal niks, daar heb ik een hekel aan.”

Bakker is een geboren VVGZ-jongen. “Ik loop hier al vanaf mijn vierde rond. Mijn moeder voetbalde hier, dus begon ik in de F-pupillen. Ik kom hier al sinds ik kan lopen. De club is echt in mijn hart gaan zitten en dat zal altijd zo blijven.” Bakker zette zich de laatste jaren dan ook veelvuldig in als vrijwilliger bij de club. “Momenteel zorg ik ervoor dat de lijnen iedere week weer op het veld staan. Dat is hartstikke leuk om te doen. Behalve als het slecht weer is, haha. Dan blijf ik liever binnen.” Bakker hoopt nog veel derby’s te kunnen meemaken. “De laatste jaren speelden we niet tegen elkaar, maar het is dan ook wel weer jammer als de derby niet gespeeld wordt. Dit is namelijk echt het hoogtepunt van het seizoen. VVGZ-Pelikaan is de mooiste wedstrijd van het jaar.”

Klik op VVGZ voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VVGZ voor meer informatie over de club.

Excelsior Maassluis slaat slag op transfermarkt

Excelsior Maassluis
-
0
Excelsior Maassluis slaat slag op transfermarkt

Yaël Eisden is na Steven Sanchez Angulo de volgende belangrijke versterking van Excelsior Maassluis voor komend seizoen. De 29-jarige inwoner van Rotterdam komt over van TEC uit Tiel. Eisden tekende aan de Lavendelstraat een contract voor één seizoen.

Eisden zegt blij te zijn met zijn overstap naar de Tricolores, die in de tweede divisie nog hevig strijd leveren tegen degradatie. “Ik wilde graag weer wat dichterbij huis gaan voetballen en heb via mijn oud-ploeggenoot Daan Blij goede verhalen over de club gehoord.”

 “Na gesprekken met technisch manager Niels Redert en trainer Steye Jacobs was ik er dus snel uit en heb ik onwijs veel zin om voor deze club, die een duidelijke visie heeft, uit te komen.”

Eisden begon zijn voetbalcarrière bij de amateurs van Spartaan’20 in Rotterdam. Via de jeugdopleiding van Sparta Rotterdam maakte hij de stap naar het eerste elftal van de Kasteelclub waarmee hij kampioen van de eerste divisie werd. Vervolgens speelde Eisden voor Helmond Sport en RKC Waalwijk, waarna hij buitenlandse avonturen aanging in Letland en Griekenland. De afgelopen anderhalf jaar draagt hij het shirt van TEC uit Tiel. “Met Yaël halen we een ervaren middenvelder in huis. Hij is multifunctioneel inzetbaar en kan spelen als controlerende middenvelder, maar ook als verdediger.”

Excelsior Maasluis lijfde al eerder Steven Sanchez Angula van IJsselmeervogels in. De 30-jarige multifunctionele speler verbond zich tot medio 2024 aan de club van sportpark Dijkpolder. Sanchez Angulo kan op meerdere posities in de aanval uit de voeten. Hij speelt al lang in de top van het amateurvoetbal.  Na de jeugdopleiding van ADO Den Haag te hebben doorlopen verkaste de geboren Columbiaan naar RKAVV in Leidschendam. Op sportpark Kastelenring was Sanchez één seizoenen actief. Daarna droeg hij zes jaar het shirt van Katwijk. IJsselmeervogels haalde hem twee seizoenen geleden naar de rode kant van de Westmaat in Spakenburg. Bij de ‘Rooien’ was hij afgelopen clubtopscorer en ook dit seizoen is de produktiefste ‘Vogel’. “Ik wilde dichterbij huis gaan voetballen op ene goed niveau. Excelsior Maassluis past perfect in dat plaatje.”

“Ik hoop met attractief voetbal en teamspirit mooie tijden te kunnen beleven bij deze club.” “We waren op zoek naar een ervaren aanvaller die tevens multifunctioneel inzetbaar inzetbaar is in de voorste linie”, reageert Niels Redert op de komst van Sanchez. “Steven is een behendige snelle en scorende speler die de afgelopen jaren zowel voor Katwijk als IJsselmeervogels voor veel gevaar heeft gezorgd.” Van de huidige selectie vertrekken vooralsnog alleen Tobias Kleijweg en Omar El Baad. Kleijweg trekt komend seizoen het shirt aan van Spakenburg, El Baad gaat voor een avontuur op sportpark De Krom van Katwijk.

Klik op Excelsior Maassluis voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Excelsior Maassluis voor meer informatie over de club.

Pim Frankefort ziet wekelijks progressie bij Schoondijke

V.V. Schoondijke
-
0
Pim Frankefort ziet wekelijks progressie bij Schoondijke

SCHOONDIJKE – Het beter doen dan afgelopen seizoen én niet als laatste eindigen… Dit waren de twee heldere doelen die men bij v.v. Schoondijke had gesteld voorafgaand aan het seizoen. Volgens middenvelder Pim Frankefort (19) kan er een ‘vinkje’ achter beiden als in mei de competitie is uitgespeeld. 

“Natuurlijk wil iedere voetballer zoveel mogelijk winnen, dat willen wij bij Schoondijke ook. Maar je moet ook wel realistisch blijven. We wilden met elkaar gewoon afspreken dat we wekelijks beter zouden worden. In het begin van het seizoen was dat lastig en kregen we nog geregeld nederlagen te slikken. Maar gaandeweg begonnen we elkaar tijdens wedstrijden beter te vinden en werden de uitslagen kleiner. Vorig seizoen hadden we op het eind zeven punten en dat aantal hebben we nu al overtroffen, terwijl we ook al meer overwinningen hebben. Het zijn kleine lichtpuntjes misschien, maar voor ons zegt het dat we vooruitgang boeken en dat is wat we allemaal graag wilden.”

Een derde doelstelling die Frankefort aanhaalt, dat is om aan het eind van de rit boven Cadzand te eindigen in de eindstand. Dat lukte vorig seizoen niet, maar de hoop dat het dit jaar wél lukt die is meer dan levendig aanwezig. “We hebben dit jaar de derby thuis al met 2-0 gewonnen, waarbij ik zelf ook scoorde. Dat is dan wel extra leuk en blijft hier toch wel een ‘dingetje’ natuurlijk. En met de komst van sowieso SV Oostburg en de terugkeer van AVC Aardenburg krijgen we er in het nieuwe seizoen al twee nieuwe derby’s bij. Dat vindt iedereen super uiteraard, want dat brengt ook wat meer spanning en wellicht publiek met zich mee.”

Frankefort bemerkt dat de teamspirit wekelijks groeit en dat de ploeg van trainer Marc Waebeke (die ook volgend seizoen heeft bijgetekend) elke week beter begint te voetballen. “We hebben ook een vaste groep van zo’n zeventien man en de meesten zijn er vrijwel altijd. Dat geeft ook vastigheid, al mag er best nog wel een aantal spelers bijkomen, dat geeft soms net wat meer lucht en ook keuzes voor de trainer.”

De controleur op het middenveld hoopt nog heel wat jaartjes op Sportpark De Molenkreek te blijven voetballen, al beseft hij ook dat het ‘in de lucht houden’ van een vereniging valt of staat bij voldoende mensen. “Wij hebben een eerste team en een tweede elftal wat samen is met Groede3. De spoeling is dun, maar zolang wij er voldoende hebben, progressie boeken én het leuk blijft om met elkaar op dit niveau te spelen blijf ik zeker doorgaan. Als ik zie hoe het samenspel hier nu ontwikkeld hoop ik, dat we in de komende jaren nog wat stapjes op de ranglijst omhoog gaan zetten. Als dat de nieuwe doelstelling wordt, dan teken ik er graag voor.” 

Klik op V.V. Schoondijke voor de laatste artikelen over de club.
Klik op V.V. Schoondijke voor meer informatie over de club.

RWB blijft volgend seizoen in de KNVB 4e klasse.

RWB Waalwijk
-
0
RWB blijft volgend seizoen in de KNVB 4e klasse.

RWB verloor zaterdag 10 juni met 2-0 van Herkingen’55 en blijft daardoor volgend seizoen voetballen in de 4e klasse. Herkingen’55 maakt volgende week zaterdag in de finale met Zaamslag uit wie promoveert naar de 3e klasse.

Op Goeree Overflakkee stelde RWB te weinig tegenover het gedreven Herkingen’55. RWB, wat het meer van het voetballend vermogen moet hebben had het moeilijk op het veld van Herkingen’55, waar een pass over de grond alle kanten op stuitert. RWB ging het daardoor steeds meer zoeken in lange ballen maar daarmee werden de kansen op succes voor RWB niet beter. Beide goals die in de tweede helft vielen kwamen uit standaard situaties, waar trainer Dennis de Bruijn vooraf voor had gewaarschuwd. De 1-0 kwam uit een vrije trap die bij de tweede paal door Maik Molenaar werd ingekopt, en de 2-0 net voor tijd door een vrije trap van de 40 jarige uitblinker Michel Melissant die de bal vanaf 25 meter in de kruising legde.

Had RWB dan helemaal geen kans? Jazeker wel, als RWB net voor rust uit een van de twee grote kansen had gescoord en op voorsprong de rust in had kunnen gaan had het mogelijk heel anders kunnen lopen. Ondanks het verlies kan trainer Dennis de Bruijn echter RWB met opgeheven hoofd verlaten. Volgend seizoen is hij actief als hulptrainer van het Bredase Baronie. RWB eindigde in de competitie met 47 punten uit 22 wedstrijden op de derde plaats en behaalde met het winnen van een periodetitel toch een prijs. Het behalen van de finale om promotie te bewerkstelligen was een brug te ver.

Volgend seizoen komt RWB samen met de zaterdagploegen uit Sprang-Capelle uit in de KNVB 4e klasse. SSC’55 en RWB blijven in deze klasse uitkomen en SV Capelle en NEO’25 degradeerden beide uit de 3e klasse. Al deze Waalwijkse ploegen zullen ongetwijfeld bij de KNVB aandringen op het indelen in dezelfde klasse zodat er een competitie ontstaat waarbij elke vereniging zes Waalwijkse derby’s speelt.

Klik op RWB voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RWB voor meer informatie over de club.

Berkdijk zet laatste jaren steeds meer in op de jeugd

vv Berkdijk
-
0
Berkdijk zet laatste jaren steeds meer in op de jeugd

Berkdijk zet de laatste jaren steeds meer in op de jeugd. Jonge spelers hebben volgens bestuurslid Joey Bell een prominente plek binnen de vereniging, in de hoop om ook de komende jaren het hoofd boven water te houden. Dat was vanwege het ontbreken van een stevige jeugdopleiding de laatste jaren allesbehalve een vanzelfsprekendheid. 

Berkdijk heeft op dit moment zo’n honderd jeugdleden, verdeeld over negen teams. In niet alle leeftijdscategorieën kan de club voetbal faciliteren. Het doel is dan ook om over een aantal jaar in iedere leeftijdscategorie minimaal één team te hebben en bij de kleinere zelfs meerder”, legt Bell uit. 

Volgens Bell, die zelf nooit heeft gevoetbald maar door zijn zoon in het wereldje rolde, is het een noodzakelijk streven. “De jeugd is de toekomst. Door goed in te zetten op de jeugd kunnen we ervoor zorgen dat we straks in iedere leeftijd elftallen hebben die allemaal opgegroeid zijn bij Berkdijk. Het ultieme doel zou vervolgens zijn om over een paar jaar een groot aantal spelers uit eigen jeugd bij de senioren in Berkdijk 1 te zien spelen.”

Dat is voorlopig toekomstdenken, weet het bestuurslid jeugdzaken als geen ander. Momenteel is Bell al trots dat zijn club qua ledenaantal in de lift zit. “Ongeveer vijf jaar geleden was er nagenoeg geen jeugd meer bij Berkdijk. De dochter van een speler van het eerste (Matthy Laros, red.) en nog enkele andere kinderen wilden graag gaan voetballen. Eigenlijk was er op dat moment helemaal niks meer voor bij Berkdijk. Omdat ze de kids niet zomaar naar een andere club wilden sturen, moest er iets gedaan worden.” Dat gebeurde. “Inmiddels gaat het erg goed in de jeugdafdeling en zijn we flink aan het groeien.”

En dat terwijl kinderen in de regio talloze mogelijkheden hebben bij de zoektocht naar een club om te voetballen. Wat de club uit Kaatsheuvel de juiste keuze maakt voor beginnende voetballers? “Ik denk dat we een gezellige jeugdafdeling hebben waarbij iedereen welkom is. En nog belangrijker waar iedereen zichzelf kan zijn en wat voor iedereen betaalbaar is”, aldus Bell. “Naast de trainingen en wedstrijden worden door de verschillende commissies binnen Berkdijk, waaronder de jeugdactiviteitencommissie, diverse leuke activiteiten georganiseerd speciaal voor de jeugd om nog meer binding met de club te krijgen”, doelt hij onder meer op de vriendjes- en vriendinnetjes dag, ouder-kindtoernooi met Pasen en de kinderdisco.

Bell, die zelf als leider actief is bij het elftal van zijn zoontje, heeft zelf ervaren hoe snel het Berkdijk-gevoel kan groeien. Sinds hij er begon door zijn zoon, steekt hij zijn handen steeds vaker uit de mouwen. “Waar ik in het begin eerst alleen maar ging kijken bij de training, ben ik door de groei van de club mee gaan helpen bij de trainingen en wedstrijden.” Inmiddels is hij al vier jaar regelmatig op de club en dat bevalt hem uitstekend. “Wanneer je bij Berkdijk komt, word je geaccepteerd zoals je bent. Ongeacht je afkomst en word je als het ware opgenomen in de Berkdijk-familie.”

Klik op vv Berkdijk voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Berkdijk voor meer informatie over de club.

Larissa van Haren al aardig ingeburgerd bij DKS’17

SVO DKS 17
-
0
Larissa van Haren al aardig ingeburgerd bij DKS’17

KOEWACHT – Ze voetbalde tot haar achttiende bij SDO’63. Tot het hoogste jeugdteam werd doorgeschoven naar de senioren en Larissa van Haren op zoek moest naar een damesteam. Omdat in de buurt alleen meidenteams actief waren viel de keus op RKVV Koewacht, dat inmiddels alweer voor het zesde seizoen samen is met v.v. STEEN onder de naam DKS’17. 

De centrale verdedigster is tevens aanvoerster bij het tweede team, onder leiding van de nieuwe trainer Serge Martinu. In het elftal is ze het verlengstuk van Martinu en geeft ze leiding aan de verdediging. “Ik ben hier al aardig ingeburgerd inmiddels en het voetballen bevalt me nog altijd erg goed. Nu de dames uit Axel weer een zelfstandig damesteam vormen, zijn wij opnieuw het tweede elftal geworden en springen we daar waar nodig ook af en toe bij als er bij het eerste team dames nodig zijn. Dat vind ik ook nooit een probleem om te doen, al ben ik zeker niet iemand die wekelijks op dat niveau moet spelen. Daarvoor ben ik realistisch genoeg om mijn eigen kwaliteiten te kennen. Laat mij maar hier in het tweede team spelen, dat is prima.”

De stap naar Koewacht kwam destijds tot stand doordat ze iemand kende die op de club voetbalde en haar vroeg om eens mee te trainen. “Dat beviel me direct wel. Het is een club die gemoedelijk is en ik voelde me er direct ook welkom, gewaardeerd en ik voelde me gewoon thuis. Jarenlang hebben we het hier als damesteam zelfstandig volgehouden, maar op een gegeven moment kwam toch het moment om samen te moeten gaan met v.v. STEEN om volwaardige teams te kunnen formeren, zodat het voor ieder op haar eigen niveau ook leuk bleef. Nu hebben we een leuk team hier met het tweede dat ook afwisselend op Sint Jansteen en Koewacht actief is. Dat is wel eens schakelen, maar inmiddels is iedereen er wel goed aan gewend.”

Toen ze nog niet in het bezit was van een rijbewijs ging ze vanaf haar ouderlijk huis in de polder nabij Lamswaarde door weer en wind met het scootertje naar Koewacht om te trainen en wedstrijden te spelen. “Dat was soms wel eens ‘doorbijten’, maar als ik dan op het veld stond was het gewoon ook heerlijk om te kunnen spelen. Daar geniet ik nog altijd enorm van en dat hoop ik nog jaren zo te kunnen houden. Ik voetbal met een glimlach, dat is ook het motto van DKS’17.”

”We hebben een groep meiden die uit verschillende plekken komen en dat gaat prima samen. Sportief gezien zou het zeker nog wel beter kunnen, al maken we wel stapjes. We proberen nu steeds meer te voetballen en ook meer op te bouwen. Dat gaat nog wel eens fout, maar de intentie is er en dat vind ik ook al positief. Het is wennen voor iedereen, een nieuwe trainer, nieuwe speelwijze en dat moet groeien. Al ben ik er wel heel positief over als ik zie waar we vandaan komen.”

Een bepaalde klassering hadden Van Haren en haar teamgenoten niet direct voor ogen, als er maar groei werd getoond én er vooral met plezier werd gevoetbald. “Beide zaken zijn meer dan aanwezig. We hebben nog niet heel veel punten behaald, maar we hebben ook een aantal meiden in het team die nog nooit hadden gevoetbald. Dan moet je geduldig zijn en blij met elke vorm van progressie. We hebben een groep die verschilt in leeftijden van vijftien tot dertig jaar, maar dat gaat heel goed. Er zit nog zeker meer in, dus wat dat betreft hebben we nog veel om voor te werken met z’n allen.”

Klik op DKS’17 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op DKS’17 voor meer informatie over de club.

Nicoline van der Hoek maakt het altijd gezellig bij Deltasport

sv Deltasport
-
0
Nicoline van der Hoek maakt het altijd gezellig bij Deltasport

Ze is al jaren een bekend gezicht in de kantine van Deltasport. Toch wil Nicoline van der Hoek er mee stoppen als de club zijn intrek heeft genomen in het nieuwe clubgebouw. “Ik heb het al zo lang gedaan, nu zijn anderen aan de beurt.”

De eerste helft tussen Deltasport en Meeuwenplaat is nog maar twee minuten oud of Van der Hoek en haar dochter, die vandaag bijspringt achter de bar, hebben het drinken voor spelers en staf al klaar staan. Tientallen bekers zijn gevuld met brandstof voor de tweede  helft. “Ik hoop dat het helpt”, zegt Van der Hoeven.

Dat ze nog steeds achter de bar en in de keuken staat van de Vlaardingse club heeft alles te maken met een tekort aan vrijwilligers. “Bij geen enkele club staan de mensen te springen om achter de bar te gaan staan en ook hier niet. Ik ben al een keer eerder gestopt, maar ben toch maar weer gaan helpen omdat ze omhoog zaten met mensen. Die bar moet wel gedraaid worden. Voor een club is dat een belangrijke, zo niet de belangrijkste inkomstenbron.”

Dat zij en haar collega-vrijwilligers hun ‘werk’ moeten doen in een geïmproviseerde bar en keuken neemt ze voor lief aan. “Je roeit als club met de riemen die je hebt. Het is soms wat behelpen, maar aan de andere kant ook weer overzichtelijk”, toont ze haar nuchtere kijk.

Haar man Riks speelde jarenlang bij DSS’14 en werd later voorzitter van Deltasport, de club waar DSS met VV Vlaardingen in op ging. “Ik denk dat hij een jaar of zeven voorzitter is geweest. Altijd ging ik mee. Ik stond op zaterdag achter de bar, maar ook op doordeweekse dagen. Riks komt nog maar zelden op de club, ik ben meer nodig”, lacht ze.

Ze tapt bier, gooit kroketten en frikandellen in de frituur en zorgt voor de tosti’s. Voor Deltasport is Van der Hoeven een keukenprinses. “Ik wil niet weten hoeveel tosti’s ik heb gemaakt of hoe vaak ik patat heb gemaakt. Het voordeel van een kleine vereniging als Deltasport is dat het snel gezellig is.”

Bij thuiswedstrijden is ze vaak al vroeg op de club. “Maar ook als alle elftallen uitspelen kom ik een paar uurtjes. Bij thuiswedstrijden is de harde kern er altijd. Die harde kern bestaat uit een mannetje of twaalf. We noemen ze het vijfde elftal. Die mannen voetballen al lang niet, ze zijn allemaal in de zestig, maar ze verzamelen elke zaterdag bij Deltasport. Dat is hun uitje.”

Die mannen moeten het volgend seizoen zonder Van der Hoeven doen, want zij heeft aangekondigd met haar werkzaamheden te willen stoppen. “Ik heb altijd gezegd dat het nieuwe clubgebouw voor mij het eindpunt is. Ik heb het lang genoeg gedaan. Of het doordringt bij de mensen, betwijfel ik. Veel leden aan wie ik het vertel denken dat ik een grapje maak en zeggen dan dat ik toch wel doorga. Ze vinden dat ik bij Deltasport hoor. Dat is een compliment natuurlijk, maar er is ook een keer een moment dat je moet stoppen.”

Klik op sv Deltasport voor de laatste artikelen over de club.
Klik op sv Deltasport voor meer informatie over de club.

Eerste seizoen bij Groede bevalt Max Roovers meer dan uitstekend

V.V. Groede
-
0
Eerste seizoen bij Groede bevalt Max Roovers meer dan uitstekend

GROEDE – Het was de liefde die Max Roovers sinds dit seizoen definitief in Groede deed belanden. Daar heeft hij nu als spits in zijn eerste seizoen bij de vierdeklasser aardig zijn draai (en meer dan geregeld ook het net) weten te vinden. Daarmee heeft de oud-speler van v.v. Arnemuiden een flink aandeel in de opmars die Groedenaren terugbracht richting de veilige plekken. 

“Dat was ook wel nodig, want in het begin van de competitie dan hebben we zelfs een tijdje met een paar puntjes diep in de rechterrij gebivakkeerd. Toch had niemand echt de paniek dat we daar niet meer weg zouden raken. Al moet je op een gegeven moment wel wedstrijden gaan winnen, want het leek op bepaalde momenten echt allemaal de verkeerde kant op te vallen. Gelukkig hebben we gaandeweg het seizoen steeds beter elkaar weten te vinden en daardoor de weg omhoog ingezet. Ik denk ook wel dat wij, gezien de mix van ervaren jongens en een aantal jonge talenten die zijn doorgebroken én eraan zitten te komen, thuishoren in deze klasse.”

Drie jaar geleden namen Roovers en zijn vriendin Lora van de Hemel Camping Harderzee in Groede over. Ze woonden toen in Middelburg, terwijl Lora nog actief was bij de dames van v.v. IJzendijke. Zelf speelde de aanvaller in het tweede elftal bij v.v. Arnemuiden en was hij bovendien ook nog werkzaam als docent Toerisme en Recreatie bij Scalda Terneuzen. “Dat was logistiek gezien een flinke puzzel. Nu we weer volledig in Groede wonen en werken in de buurt, geeft dat toch ook wel een bepaalde mate van rust. We hebben tussendoor ook nog anderhalf jaar samen in Spanje gewoond en gewerkt, dus toen hebben Lora en ik helemaal niet gevoetbald. Daarna heb ik nog even bij Arnemuiden in het tweede gespeeld en dat was ook een mooi niveau. Toen ik aangaf dat ik naar Groede zou gaan, begreep iedereen het wel en werd de overstap me ook gegund.”

Van die stap naar West-Zeeuws-Vlaanderen heeft heb ik nog geen seconde spijt gehad. Ik kom al jaren op het dorp en bij de club dus kende al een hoop mensen. Dat mijn schoonbroers Bart en Arno hier spelen, dat maakte het integreren natuurlijk ook wel makkelijk. Al ben ik van nature ook wel een open persoon en de mensen zijn hier supervriendelijk. Het is allemaal een stuk kleiner dan ik bij Arnemuiden gewend was, maar het bevalt perfect. We hebben een enorm leuke spelersgroep en het is uniek dat er met de trainer zo’n klik is dat hij voor zijn tiende seizoen heeft bijgetekend. Er heerst drang om te presteren, maar toch ook gezelligheid en sfeer is hier belangrijk. We hadden even tijd nodig om de puzzelstukjes dit seizoen te leggen, maar nu zijn we toch aardig op weg…”

Waar het eindigt voor Groede dit seizoen, daar durft de spits nog geen glasharde uitspraken te doen. “Voor de titel gaan we niet meer meestrijden haha. Sluis, Breskens en RIA W steken er echt bovenuit. Daarachter zit een hele grote groep die elkaar niet veel ontloopt. Het is voor ons zaak om bij de eerste zeven ploegen te eindigen, dan zijn we sowieso veilig. Dat zijn we, gezien de kwaliteiten die we bezitten, gezien onze ambitie en kwaliteiten ook verplicht vind ik.”

In zijn tijd bij Arnemuiden speelde de aanvaller veelal als middenvelder op de flanken of als schaduwspits. Bij Groede stond hij ook al op diverse posities, maar inmiddels is hij één van de twee spitsen en scoorde al acht goals. “Heb ook al een aantal assists, maar dat aantal goals is wel uitzonderlijk. In al die jaren dat ik voetbal heb ik nog nooit zoveel gescoord in een seizoen… Dus wat dat betreft is het wel lekker om zo je eerste seizoen te starten bij een nieuwe club.. Toen de nieuwe spelers werden gepresenteerd kreeg ik de vraag hoeveel ik er ging maken. ‘Vijftien’ riep ik toen lachend, terwijl ik nooit meer dan vijf goals had gemaakt haha… Hopelijk kom ik er dicht bij in de buurt, als dat lukt dan zou dat écht een stunt zijn.”

Klik op VV Groede voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Groede voor meer informatie over de club.

1...356357358...1.509Pagina 357 van 1.509