Home Blog Pagina 286

Spirit speelt onnodig gelijk bij EBOH: 2-2

vv Spirit
-
0
Spirit speelt onnodig gelijk bij EBOH: 2-2

Spirit heeft zichzelf afgelopen zaterdag geen goede dienst bewezen. In Dordrecht moesten de Ouderkerkers de punten delen met EBOH.

Spirit moest het stellen zonder Ruben de Vries, die een schorsing uitzat vanwege de rode kaart van vorige week tegen Rijsoord. Daardoor kreeg Tjerk de Kogel weer een basis plaats. Timme van Hof startte ook in de basis. Dat ging ten koste van Anton de Koning, die de afgelopen wedstrijden goed op dreef was.

In de eerste helft hadden beide ploegen weinig te bieden. Spirit was meer in bal bezit maar serieuze kansen werden er niet gecreëerd. Daniel van der Zwan en Ruben Slooff stuitte op de keeper en een kopbal van de Spirit spits miste te veel kracht om doeltreffend te zijn.

De thuisploeg liet pas in het laatste kwartier van de 1e helft van zich spreken. Maar de schoten richting doel gingen over het doel van Sean Luthart.

In de 2e helft viel er meer te beleven. Na een uur spelen brak de wedstrijd open. Daniel van der Zwan zag zijn inzet door de keeper gestopt waarna de bal voor de voeten viel van Ruben Slooff die simpel in kon tikken (0-1).

De thuisploeg antwoordde al snel op de openingsgoal. Met een prachtig schot stond 2 minuten later alweer de 1-1 op het scorebord.

Met nog 25 minuten te gaan kreeg een Dordrechtse speler zijn 2e gele kaart wegens ‘praten’. Tegen de numerieke minderheid nam Spirit het initiatief, maar het enige wapenfeit wat te melden was rondom het doel was een poging van Ruben Slooff. EBOH toonde veerkracht en was dichter bij de voorsprong dan Spirit. Een schot dat net naast ging werd even daarna gevolgd door een goed schot op doel, waarbij Sean Luthart met een goede save zijn doel dit keer wel leeg hield.

In de slotfase leek Spirit toch met de winst aan de haal te gaan. Het was Ruben Slooff die de gele kanaries weer op voorsprong zette (1-2). Maar ook nu duurde die voorsprong niet lang. De ingevallen Jochem Schrader maakte hands en de scheidsrechter legde hem op de stip, wat hij even daarvoor niet deed voor Spirit toen een op de grond liggende speler van EBOH voor zijn eigen doel de bal duidelijk met de hand beroerde. De penalty werd feilloos ingeschoten en Spirit zag weer een voorsprong snel teniet gaan. Ook nog een 2e rode kaart bij EBOH hielp Spirit niet om toch de winst mee naar huis te nemen. Daarvoor had de ploeg van Richard van Cappellen aanvallend gezien veel te weinig te bieden.

Ondanks de stand op de ranglijst (EBOH stond 3e en Spirit 7e) was het gelijke spel niet nodig geweest. Te veel spelers haalden niet hun niveau waardoor de tegenstander in de wedstrijd bleef. Net als in de uitwedstrijd tegen Pelikaan moest Spirit ook nu genoegen nemen met een teleurstellend gelijkspel.

In de stand van de competitie verandert er voor Spirit weinig. Ondanks de gelijke spelen van naaste concurrenten moet Spirit nog steeds angstvallig naar beneden blijven kijken. cvv Zwervers en Pelikaan speelden onderling met 3-3 gelijk en ook Alexandria’66 en VVGZ wonnen niet. Alexandria’66 zal zijn gelijke spel het meest zien als winst. Het ‘onverslaanbaar lijkende’ Spartaan’20 werd op Sportpark Oosterflank op 1-1 gehouden. VVGZ daarentegen zal het gelijke spel zien als een nederlaag. Op eigen veld kwam het tegen hekkensluiter Streefkerk niet verder dan 1-1.

Naast Spartaan’20 verspeelde ook medekoploper Oranje Wit de eerste punten. Op eigen veld verloor het met 0-1 van IFC, dat daarmee de 3e plaats overneemt van EBOH. De Alblas versterkte zich in de middenmoot door met 4-2 te winnen van De Zwerver.

Dinsdagavond speelt Spirit op Kinderdijk tegen De Zwerver. Die wedstrijd werd vorige week afgelast. Volgende week is Spirit vrij vanwege de oneven aantal clubs in de 2e klasse F.

Klik op VV Spirit voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Spirit voor meer informatie over de club.

VoetbalJournaal Oosterhout, najaar 2023

VoetbalJournaal
-
0
VoetbalJournaal Oosterhout, najaar 2023

NSVV wint in blessuretijd van Terneuzense Boys

vv NSVV
-
0
NSVV wint in blessuretijd van Terneuzense Boys

Afgelopen zaterdag heeft NSVV toch nog de drie punten gepakt door in de blessuretijd te winnen van Terneuzense Boys. In de eerste helft was er weinig druk op de bal door NSVV en glibberde de spelers weer op hun amateurnopjes over het veld. NSVV kwam wel op een verdiende voorsprong, maar gaf deze net voor rust weer uit handen.

De tweede helft was spannend met weer een verdiende voorsprong voor NSVV. Ook deze keer kon NSVV de voorsprong niet over de streep trekken en werd deze snel uit handen gegeven. In de laatste fase ging het over en weer en miste NSVV in de 90e minuut nog een penalty. Een winnaars mentaliteit tonen en in de 96e minuut nog de winnende maken is de kracht van dit team uit Numansdorp.

In de eerste helft begon NSVV met een spervuur aan schoten door Peter Jan Cazander op het doel van Terneuzense Boys. Na ruim een kwartier was er de eerste mooie aanval van NSVV. Mitchel Louwerens demarreerde maar weer eens weg van zijn directe tegenstander. Sjoerd Hofstede was de diepgaande middenvelder die Mitchel had kunnen bijhouden en de bal in ontvangst mocht nemen. Snel verlegde Sjoerd de bal naar Peter Jan Cazander die inmiddels ook gearriveerd was in de frontlinie en Peter Jan verlegde de bal weer slim direct naar Jeroen Voshart. Het snelle verleggen zorgde ervoor dat Jeroen de tijd en ruimte had om op het vijandelijke doel te vuren. Jeroen zijn inzet spatte op de lat uiteen. De tweede mooie aanval van NSVV was wel raak. Peter Jan Cazander stuurde met een splijtende pas Sander Backx de diepte in. Sander zag Boyd van Andel vrij staan voor het doel en Boyd verplaatste de bal direct verder naar de geheel vrijstaande Mitchel Louwerens. Voor aanvoerder Mitchel was het vervolgens een koud kunstje om zijn team op voorsprong te zetten. Net voor rust bracht Terneuzense Boys de stand weer in evenwicht. In het hart van de NSVV-verdediging was de organisatie even weg. Drie Numansdorpse verdedigers doken op een aanvaller van Terneuzense Boys af. De tweede Terneuzense Boys aanvaller Miroslav Peric stond ernaast en de vierde Numansdorpse verdediger stond op 3 meter van Miroslav. U raadt het al. De drie NSVV-verdedigers konden de bal niet bemachtigen en de vierde NSVV-verdediger was net te laat om Miroslav Peric van het scoren af te houden. De Numansdorpse supporters gingen met vertrouwen richting de kantine, maar hadden wel het idee dat het niet automatisch goed zou komen.

In de tweede helft werd er een tandje bijgeschakeld door NSVV. Het eerste speldenprikje was een vrije trap van Peter Jan Cazander die door de muur ging, maar Terneuzense Boys keeper Dominique Pijpelink stond op de juiste plaats. Het was een vrije trap van Mitchel Louwerens die NSVV weer op voorsprong zette. Jeroen Voshart kopte de vrije trap goed op het doel en keeper Dominique Pijpelink kon ternauwernood redding brengen. In een druk strafschopgebied was Boyd van Andel er als de kippen bij om de rebound tegen het net te jagen. Lang kon NSVV niet genieten van de voorsprong. Een vrije trap werd door de NSVV-defensie gepareerd. We kunnen niet anders zeggen dan dat Terneuzense Boys speler Leander Duerink een huzarenstukje afleverde. Met een beul van een Numansdorpse verdediger hijgend in zijn nek en met zijn rug naar het NSVV-doel bedacht hij een verrassende omhaal. NSVV-keeper Jarmo Hartgers werd verrast en kon de bal uit het netje vissen. Terneuzense Boys tankte vertrouwen en Miroslav Peric had zijn team op voorsprong kunnen brengen, als NSVV geen uitstekende keeper als laatste slot op de deur had gehad. Met een prachtige reflex tikte Jarmo het schot uit de bovenhoek. Het spel golfde daarna op en neer en de wedstrijd leek op een puntendeling af te stevenen. Tot in de laatste officiële speelminuut Sander Backx de bal in ontvangst mocht nemen achter de laatste verdedigingslinie van Terneuzense Boys en alleen op hun keeper af mocht gaan. Sander werd onreglementair afgestopt en scheidsrechter Clint van der Heyden wees naar de penaltystip. Jeroen Voshart heeft al vele strafschoppen succesvol afgerond, maar deze keer schoot hij de bal richting Klaaswaal. In de laatste seconden van de blessuretijd sleepte het team uit Numansdorp alsnog de volle winst naar zich toe. Het was een cornerbal van Jasper Huisman. Bij de eerste paal tornde Sander Backx boven iedereen uit en kopte de bal keihard tegen de touwen. Sander bracht heel Numansdorp in een explosie van euforie.

Na de wedstrijd bleek NSVV door de winst naar een gedeelde tweede plek gestegen op drie punten achterstand van koploper Spijkenisse. XerxesDZB bleek van SHO verloren te hebben. Voor NSVV is het belangrijk om continue een gat te houden met plek 9, aangezien plek 9 nacompetitie moet gaan spelen om een plek in de eerste klasse te behouden. Ondanks de winst wordt plek 9 ook deze week weer bezet door SHO en is het verschil met NSVV nog steeds vier punten. Leuke is dat volgende week zaterdag om 15:00 uur de streekderby SHO – NSVV op het programma staat. NSVV weet zeker dat het na de wedstrijd nog steeds boven deze imaginaire streep van plek 9 staat en SHO eronder. Kom het Numansdorpse team massaal aanmoedigen om het verschil te laten groeien naar een gapend gat van zeven punten.

 Opstelling NSVV:

Jarmo Hartgers, Quinton Burk, Geoffrey Acheampong, Michael Ouwens, Rick Berghout (65e Jasper Huisman), Jeroen Voshart, Peter Jan Cazander (84e Finn Langerak), Boyd van Andel, Sander Backx, Mitchel Louwerens

Ruststand: 1 – 1
Eindstand: 3 – 2

Scoreverloop:

29e min.               1 – 0       Mitchel Louwerens

41e min.               1 – 1       Miroslav Peric

54e min.               2 – 1       Boyd van Andel

62e min.               2 – 2       Leander Duerink

96e min.               3 – 2       Sander Backx

Verslag geschreven door: Bas Snijders.
Foto gemaakt door: Cindy Vos.

Klik op NSVV voor de laatste artikelen over de club.
Klik op NSVV voor meer informatie over de club.

Papendrecht krijgt te weinig in slijtageslag tegen Spijkenisse

vv Papendrecht
-
0
Papendrecht krijgt te weinig in slijtageslag tegen Spijkenisse

Op zaterdagmiddag 11 november heeft Papendrecht, de nummer 6 uit de stand, op het eigen Slobbengors een wedstrijd op het scherpst van de snede verloren van koploper Spijkenisse. De eerste helft domineerden de gasten. Ze zetten vanaf het begin Papendrecht flink onder druk.

Papendrecht, dat vooral met de lange bal de spitsen probeerde te zoeken, kwam niet echt aan voetballen toe. Het eerste gevaar van Spijkenisse kwam uit een schuiver uit de tweede lijn. Met de vingertoppen en met behulp van de paal kon Roy Rijntjes redding brengen. Uit één van de vele hoekschoppen die de gasten mochten nemen, viel de bal via de kluts voor de voeten van aanvoerder Julien Gret die daarna binnentikte. Gelukkig voor Papendrecht stond hij buitenspel en ging het feest voor Spijkenisse niet door. Papendrecht zette er weinig tegenover. Na een uitval kwam Djerrel Saffignani in kansrijke positie maar de defensie van Spijkenisse voorkwam de enige echte kans van Papendrecht voor rust. In de slotfase van de eerste helft viel alsnog de 0-1. Een lange aanval door het midden eindigde bij Julien Gret die met een bekeken schot Roy Rijntjes klopte.

Na de rust wierp Papendrecht de schroom van zich af en nam het heft in handen. Met veel energie en strijdlust werden de groen-witten teruggedrongen. Door onnauwkeurigheid in de passing lukte het Papendrecht maar moeilijk om uitgespeelde kansen te creëren. Jarden van Ek kreeg de grootste kans. Na een dieptepass van Jillroy Ruiz kon hij alleen richting Ragip Ozrak. Zijn schot miste echter kracht waardoor de Spijkenisse-keeper redding kon brengen. Na het inbrengen van Lorenzo van Wijk en Donovan Stewart voerde Papendrecht de druk verder op. De op de linkerkant sterk spelende Jurvenny Bernadina was een ware plaag voor de Spijkenisse-defensie. Zijn dribbels zorgden voor de nodige onrust maar met kunst- en vliegwerk hield Spijkenisse stand. In de laatste minuten vloeiden de krachten bij de thuisploeg weg. Het gejuich van de gasten na het affluiten van de prima leidende scheidsrechter Tijs Gommans was veelzeggend. Een zwaar bevochten overwinning van Spijkenisse waar een gelijkspel verdiend geweest zou zijn.

Papendrecht: Rijntjes, Van Rooijen (Stellingwerf), Ruiz, Baars, Bernadina, Molenaar, Saffignani, Van Gorp (Van Wijk), Wouter van der Werff (Stewart), Beemsterboer, Van Ek.

Verslag en foto zijn van Edwin Schreurs.

Klik op VV Papendrecht voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Papendrecht voor meer informatie over de club.

Van den Hoek wil vooral het individu bereiken

vv Kogelvangers
-
0
Van den Hoek wil vooral het individu bereiken

Wonend in Rotterdam en op meer dan veertig minuten rijden van zijn nieuwe club, moest het verhaal tijdens zijn kennismaking wel héél mooi zijn. Nou, dat was het. En dus is Pascal van den Hoek sinds dit seizoen trainer van derdeklasser Kogelvangers. “Alsof het ons vijfde gesprek was, zo voelde het.”

En dat is maar goed ook, want zoals gezegd moet de 50-jarige Van den Hoek daarvoor een aardig stukje rijden. “Het is een eind weg, maar de klik was er. De sfeer die de club uitstraalt, daar had ik meteen een goed gevoel bij.” Ook na het zien van een wedstrijd én training. “Gevoelsmatig is dat voor mij belangrijk. In totaal hebben we drie gesprekken gehad, eigenlijk wisten we het na de eerste allemaal al wel. Toen reed ik met een grote glimlach naar huis. Daar wil ik graag werken, dacht ik!” Zo geschiedde. “We hebben een volwassen groep, met jongens die elkaar al langer kennen. Dat merk je wel, daardoor hoef je niet te beginnen met bouwen.” En dus lopen ze eigenlijk een klein beetje voor. “De echte mannen, sterkhouders en leiders, die hebben we al!”

Aanvoelen

Een mooie uitdaging, voor de Rotterdammer die voorheen vijf seizoenen trainer was bij SSS en zes jaar bij GOZ. “Ik was toe aan iets nieuws. Ze zochten bij Kogelvangers iemand die ‘close’ is met een spelersgroep. Een trainer die op persoonlijk vlak betrokken is.” In dat plaatje, bleek Van den Hoek meer dan perfect te passen. “Voor mijn werk begeleid ik op school jongeren met een problematiek. Dan begin je toch aan te voelen wat een persoon of groep nodig heeft. Even druk erop, of juist even niks. Je merkt op een gegeven moment wat werkt. Communicatie is daarin heel belangrijk.” Eigenschappen die je bij een nieuwe club, natuurlijk meer dan uitstekend kunt gebruiken. “Ik kende Kogelvangers niet echt. Alleen van naam.” Toch zet Van den Hoek, die elf seizoenen geleden begon als trainer bij SSS, hoog in. “We willen bovenin meedraaien, dat zijn we met deze groep aan onze stand verplicht.” Zeker ook na de vijfde plaats van afgelopen seizoen. “Dat willen we benaderen of het liefste natuurlijk overtreffen!” Toch is dat voor de trainer, misschien niet het allerbelangrijkste. “De mensen moeten vooral een leuke wedstrijd zien. We willen een eigen smoel aan Kogelvangers geven.” Wat dat is? “Aanvallend voetbal! Af van de lange bal, veel combineren en in de beweging zijn.” Dat vraagt de nodige training én coaching. “Ze worden er af en toe knettergek van, denk ik.” Al is het op een positieve manier, lacht de oefenmeester die in het bezit is van zijn UEFA B. “Vorig jaar heb ik al veel contact gehad met de aanvoerder en de assistent. Daardoor heb ik ook in de persoonlijke aandacht met spelers, veel tijd kunnen steken.”

Plezier maken

Een belangrijk item voor Van den Hoek. “Ik ben een gevoelsmens en wil dat spelers meedenken. Jongens moeten voetbal vooral heel leuk vinden. Dat ze na een zware training nog steeds met een glimlach naar huis gaan.” Want, zo vertelt hij. “Plezier maken met elkaar, is heel belangrijk. Als het niet goed is, moet je dat kunnen zeggen. Een eerste elftal is prestatief, maar wel met gasten die voor hun lol op voetbal zitten. Dat moet je met elkaar zien te combineren.” En dus moet er vooral lekker en goed getraind worden. “Veel positiespelletjes op klein veld, overtal en ondertal én kijken naar elkaar. Niet als een kip zonder kop maar gaan rennen. Daar zit nog wel ruimte voor verbetering.” Gelukkig voor zijn spelers, is er ook altijd tijd voor een dolletje. “De oefeningen gaan achter elkaar door, maar soms doe je ook even iets leuks. Daarna kan het weer serieus. Dat zorgt voor uitdaging en variatie.” Precies dat proces, maakt het voor Van den Hoek mooi om trainer te zijn. “Mijn vader was ook voetbaltrainer, die nam mij overal mee naartoe. Ik stond altijd op een voetbalveld, zo is dat een beetje ontstaan.” Via het CIOS, een baan als sportinstructeur in de gevangenis en de KNVB,

kwam de oud-voetballer van onder meer SCO’63 later zelf dus ook terecht in de dug-out. Met nu de volledige focus op Kogelvangers. “Ik wil hier echt wat neerzetten. De jeugd kan een boost gebruiken, dus die willen we kansen gaan geven. Bijvoorbeeld door ze mee te laten trainen. Maar ook door te kijken naar de trainers die daar lopen.” Voor de lange termijn dus. “Het wordt bij mij altijd meer dan één seizoen. Als het aan mij ligt, zit ik de komende jaren hier!”

Klik op vv Kogelvangers voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Kogelvangers voor meer informatie over de club.

‘Ik hoor een beetje bij de inboedel’

vv TPO
-
0
‘Ik hoor een beetje bij de inboedel’

Hij begon met korfballen, stapte later over naar de voetbal en raakte al op zijn vijftiende betrokken bij het kalken van de lijnen. Nu, ruim vijftig jaar later, doet Jaap de Visser dat namens TPO nog steeds. Of, zoals hij het zelf met gevoel voor understatement zegt: “Ik kom er vrij vaak!”

En zoals gezegd, klopt dat best aardig. Vier keer in de week om precies te zijn. Niet alleen om lijnen te trekken overigens. “Om te vlaggen, als penningmeester of als wedstrijdsecretaris. Al was dat laatste maar een paar jaar hoor!” Toch begon het ook voor de 71-jarige De Visser, gewoon met het trappen van een balletje. “Toen ik twaalf was. Het was in die tijd nog een Rooms-Katholieke vereniging en ik was Protestants, dus mocht er toentertijd niet op. Ben ik eerst gaan korfballen.” Gelukkig voor TPO én hemzelf, maakte hij niet veel later toch de overstap naar het voetballen. “Ik speelde vanaf mijn zestiende tot mijn 27ste in het eerste. Daarna raakte ik geblesseerd en ging het bergafwaarts. Last van mijn knieën.” Want, zo vertelt de vrijwilliger lachend: “Vroeger was ik nog snel, daarna zat het er niet meer in. Toen ben ik maar wedstrijden als scheidsrechter gaan doen.”

Gemoedelijkheid

Een klassieke linksbuiten ging aan hem verloren. “Linksbenig! Later werd ik linksback.” Gelukkig is het plezier er, ondanks zijn fysieke ongemakken, voor De Visser nooit minder op geworden. “Het is hier altijd gezellig. Het is een soort ontmoetingscentrum in het weekend. De gemoedelijkheid van een dorp. Je komt allemaal mensen tegen, de derde helft is joviaal.” Ook al moet je dan soms door de resultaten heen prikken, weet hij uit ervaring. “De mentaliteit is wel een beetje teruggegaan. Veel jongens vinden het wel best. Een uur van tevoren afmelden, dat soort dingen.” Zelf, denkt De Visser allesbehalve aan afmelden. Ook niet als vlagger. “Ik ben heel de zondag weg, dat zit gewoon in mijn genen. Vind het leuk om bij die jongens te zijn.” Al kan dit zomaar zijn laatste seizoen worden, als assistent-scheidsrechter. “Mijn vrouw begint een beetje te ‘zeuren’. Die heeft zelf trouwens ook altijd in de kantine gestaan. Nu vindt ze het toch ook wel leuk als ik een keer thuis ben.” Want stilzitten, dat is niks voor De Visser. “Met de onderhoudsploeg maken we de kleedkamers schoon, ruimen we de was op én doen we dus de belijning.” En ook als penningmeester en wedstrijdsecretaris, droeg hij in de voorbije jaren zijn steentje bij. “Ze weten mij wel te vinden. Ik hoor een beetje bij de inboedel. Als ik straks stop, hebben ze denk ik wel een probleem. Vrijwilligers staan niet aan de poorten…”

Een lintje

Maar om iedereen meteen gerust te stellen; daar denkt De Visser voorlopig nog lang niet aan. “Het staat me helemaal niet tegen. Ik doe de kantine ook nog wel eens en voor het onderhoud, hebben we een paar mannen waar we echt op kunnen bouwen. Alles is gewoon leuk. Als ik het met tegenzin ga doen, is het ‘houdoe en bedankt’. Dan stop ik ermee. Dat is nu zeker niet aan de orde.” Al is de inwoner van Moerdijk, hij woont op twee minuten lopen van het sportpark, ook realistisch. “Ik heb natuurlijk niet het eeuwige leven, maar op dit moment ben ik hartstikke gezond. De dokter kan mijn dossier niet vinden hoor, zeg ik altijd. Dat moeten we even aftikken natuurlijk.” De waardering voor zijn vrijwilligerswerk is dan ook groot. “Ik heb vijftien seizoenen geleden een lintje gekregen, voor 30 jaar in het bestuur. En van de KNVB ook nog een Zilveren Speld.” Wat dat met hem doet? “Het is leuk dat ze aan je denken, maar ik til er niet te zwaar aan. Toch zijn er natuurlijk niet veel die het zo lang volhouden.” Hij dus wel. “Het is een deel van mijn leven. Net als naar je werk gaan.” Of het nu maandag, woensdag, vrijdag of zondag is, De Visser is op de club te vinden. “Als ze voetballen, ga ik kijken bij het eerste. Om die jongens te steunen. Ik kom ook graag bij andere verenigingen,

inmiddels kennen ze je wel.” En voorlopig, blijft dat ook zo. “Hopen dat we gezond blijven, dan zien we de toekomst vanzelf wel. Ik ben nu 71, het houdt natuurlijk een keer op!”

Klik op TPO voor de laatste artikelen over de club.
Klik op TPO voor meer informatie over de club

Talentvolle Sven Baas dit seizoen bij De Meeuwen vaste basisspeler

vv De Meeuwen
-
0
Talentvolle Sven Baas dit seizoen bij De Meeuwen vaste basisspeler

Sven Baas moest bij De Meeuwen het vorig seizoen, zijn eerste in de senioren, in het begin vooral doen met invalbeurten. Uiteindelijk wist hij gaandeweg zichzelf in de basis te voetballen. Dit seizoen is de talentvolle linksback vanaf het begin basiskracht en is vastberaden dat ook vooral te blijven.

“Daar ga ik wel alles aan doen in elk geval. Het was vorig seizoen voor mij echt heel erg wennen in het begin. Alles ging een stuk sneller en vooral ook fysieker dan ik gewend was. Natuurlijk speelde ik bij JVOZ in de jeugd tegen sterke tegenstanders, maar dat waren wel leeftijdsgenoten. Een overstap naar de senioren dat bleek toch een behoorlijk grote stap. Toch ben ik door de trainer en door mijn ervaren ploeggenoten heel erg goed gecoacht en geholpen. Daardoor kon ik gaandeweg toch stappen vooruit maken en heb ik op een gegeven moment de trainer kunnen overtuigen.”

In het begin waren het invalbeurten van enkele minuten, maar de wedstrijd tegen Arnemuiden was voor Baas de ommekeer. “Ik kreeg toen ruim een half uur speeltijd en kreeg complimenten. Sindsdien ben ik niet meer uit de basis weggegaan. Dat we uiteindelijk via de nacompetitie degradeerden, dat was dan toch voor mij wel een teleurstellend einde van mijn eerste seniorenseizoen jammer genoeg.”

Voordat de linksbenige Baas overstapte naar De Meeuwen, speelde hij zes seizoenen in Vlissingen in de Jeugd Voetbal Opleiding Zeeland (JVOZ). Daarvoor kwam de Middelburger uit voor de jeugd van vierdeklasser v.v. Nieuwland. “Ik werkte al hier in Zoutelande bij Strandpaviljoen De Zeeuwse Rivièra. Dat horecawerk doe ik al meer dan drie jaar en zo is het balletje eigenlijk gaan rollen. Ik kreeg de vraag of ik een overstap naar De Meeuwen niet zag zitten, had een paar goede gesprekken bij de club. Daar zag ik wel een mooie uitdaging in voor mezelf om me te kunnen doorontwikkelen als voetballer. Dat is ook de voornaamste reden geweest om de stap te zetten en tot op heden ben ik er nog altijd enorm blij mee.”

Een smalle selectie bleek op sommige momenten vorig seizoen een groot euvel voor ‘The Seagulls’ en ook dit seizoen is de spoeling wat dat betreft nog niet optimaal. “Er zijn wat jongens uit de jeugd doorgekomen en een paar spelers uit het tweede. Maar het blijft lastig als er een aantal geblesseerden zijn. We zullen elke week goed voor de dag moeten komen in deze klasse. We willen ons nestelen in de middenmoot en kijken wat er nog meer inzit. Een haalbaar doel denk ik, maar dan moeten we wel iedereen zoveel mogelijk fit zien te houden.”

Klik op VV De Meeuwen voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV De Meeuwen voor meer informatie over de club.

‘Het belangrijkste voor Veere is om bij de eerste acht te eindigen’

vv Veere
-
0
‘Het belangrijkste voor Veere is om bij de eerste acht te eindigen’

Lorenzo de Groot stapt in de winterstop van het vorige seizoen als interim-trainer voor de spelersgroep bij v.v. Veere. Dat beviel van beide kanten dusdanig goed, dat club en trainer overeenstemming bereikten om van de interim-klus een permanente rol als hoofdtrainer te gaan vervullen.

“Dat was wel een fijn compliment natuurlijk om te krijgen. Het was in eerste instantie puur de bedoeling om alleen het seizoen af te maken en dan daarna als assistent van een nieuwe hoofdtrainer aan de slag te gaan en ervaring op te doen. Dat liep dus anders en kreeg ik de kans om direct als eindverantwoordelijke hier voor de groep te blijven. Voor mij een mooie kans. Enerzijds om te kijken of ik het in me heb om een groep beter te maken en te motiveren, maar anderzijds ook of het een rol is die bij me past. Dat gaan we nu dus vanzelf allemaal ontdekken.”

Met Veere bleek vorig seizoen degradatie onvermijdelijk en dus komt De Groot met zijn jonge selectie uit in de ijzersterke 4e Klasse B met uitsluitend tegenstanders uit Walcheren, Beveland en Schouwen-Duiveland. “Als je de namen ziet van de clubs die we treffen dit seizoen, dan mag je bij spreken van een veredelde derde klasse. We zullen wekelijks vol aan de bak moeten om in de middenmoot te kunnen eindigen. Want het allerbelangrijkste voor de ontwikkeling van deze groep spelers is om bij de eerste acht te eindigen. Die opgave wordt nog lastig zat.”

Het belangrijkste voor De Groot was om het vertrouwen, plezier en discipline terug te brengen en vanaf de basis weer te gaan bouwen. “We zijn half augustus gestart en hebben in het begin puur en alleen getraind. Drie keer per week en alleen de bekerduels als oefenmomenten gebruikt. Iedereen is gebleven ondanks de degradatie en dat zegt toch ook veel. De groep wil heel graag en dat is voor mij als trainer prettig werken. Ik maak het ook zeker niet te moeilijk, maar gewoon hameren op basisafspraken en taken om uit te voeren. We begonnen met het eerste en tweede met maar liefst zesendertig spelers! Dat heb ik teruggebracht naar tweeëntwintig om het seizoen mee te spelen.”

“Gedurende dat proces heb je veel mensen nodig en het is belangrijk dat iedereen kansen krijgt en zich gewaardeerd voelt. Daar werken we hard aan. Er heerst geen grote druk dat er iets echt moet, maar we willen er logischerwijs wel alles aan doen om een nieuwe degradatie te voorkomen. Dat moet in mijn ogen prima mogelijk zijn. Er zijn wat talentvolle jeugdspelers doorgekomen en er zit nog wel wat talent in de jeugd. Dus voor de toekomst zit het zeker wel goed. Als is het nu voor ons zaak om ook op de korte termijn de broodnodige resultaten te boeken

Lees hier andere artikelen over VV Veere
Vindt hier meer informatie over VV Veere

Henk Zwaak krijgt energie van Lekkerkerk

vv Lekkerkerk
-
0
Henk Zwaak krijgt energie van Lekkerkerk

Zeker drie keer per week rijdt hij van zijn woonplaats Maassluis naar Lekkerkerk en weer terug. Dat doet Henk Zwaak met alle plezier, want de jeugdvoorzitter geniet van de dynamische jeugdtak van zijn vereniging. “Ik krijg er energie van.”

Zijn ogen gaan glimmen als het over de Lekkerkerkse jeugd gaat. “Ik had niet gedacht dat ik het zo leuk zou vinden”, reageert de vader van twee voetballende zoons, terwijl hij in de bestuurskamer een slokje van zijn frisdrank neemt. “Frans Braal, die onlangs is gestopt als voorzitter, heeft mij gevraagd. Ik ken Frans heel goed, want we werken in hetzelfde bedrijf. Hij dacht dat ik wel gesneden was voor de functie van jeugdvoorzitter. Ik was trainer en leider van de JO17. Ik had eigenlijk geen idee wat de functie inhield.”

Intussen vormt Zwaak (44) het epicentrum van een goed geoliede machine. Met een enthousiaste jeugdcommissie, al even enthousiaste trainers en leiders staat er bij Lekkerkerk een team dat de ruim 260 jeugdleden op voetbalgebied bijspijkert,

maar vooral ook plezier bezorgt. “Natuurlijk vinden wij het leuk als er teams succesvol zijn, maar prioriteit ligt bij ons op plezier maken met elkaar. Het sociale component is bij Lekkerkerk altijd erg belangrijk. Buiten de reguliere trainingen en wedstrijden om wordt er verschrikkelijk veel georganiseerd. De agenda zit soms zo vol dat ik vorig seizoen maar met moeite een datum kon vinden voor de vrijwilligersdag. Bij Lekkerkerk krijgen de kinderen het hele pakket met voetbal en activiteiten.”

Dat pakket heeft de club geen windeieren gelegd, want de afgelopen jaren groeide de jeugdafdeling hard. “We hebben er in de afgelopen twee jaar honderd kinderen bijgekregen”, zegt Zwaak. “Het is daardoor wat proppen qua training en wedstrijden, maar voorlopig kunnen we de nieuwe leden nog goed kwijt. Als de groei doorzet en dat hopen we natuurlijk gaan we door met puzzelen.”

Lekkerkerk investeerde een paar geleden in het niveau van de trainers. Met NNF werd een samenwerking aangegaan waarbij de insteek is dat trainers met weinig ervaring een handvat krijgen

om hun teams te trainen. “We willen de trainers niet het veld opgooien en zeggen ‘zoek het maar uit’. We zien dat het goed werkt en dat trainers het ook prettig vinden om feedback te krijgen.” Hoewel het niet per se een doel is, zijn de vruchten ook zichtbaar op het veld. Zwaak: “Onze JO10-1 speelt in de hoofdklasse tegen Feyenoord, Sparta en Excelsior. Daar ben ik apetrots op.”

Het doel van Lekkerkerk is om de groei de komende jaren vast te houden, waardoor ook in de bovenbouw straks meer teams zijn in een leeftijdscategorie. “Dat hebben we nu nog niet”, vertelt Zwaak. “Daardoor moeten we wel eens keuzes maken waar in eerste instantie niet iedereen blij van wordt. Voor dit seizoen hadden we net te weinig spelers om het tweede en twee JO19-teams te bemannen. We moesten schuiven. Clubbelang gaat dan voor individueel belang, hoe vervelend dat ook is. Kijk, ook dat hoort bij mijn functie. Ik heb in mijn eerste jaar wel geleerd dat je het niet iedereen helemaal naar de zin kan maken”

Klik op VV Lekkerkerk voor meer artikelen over de club.
Klik op VV Lekkerkerk voor meer informatie over de club.

Alex Jobse voorziet een pittig seizoen voor Serooskerke 

vv Serooskerke
-
0
Alex Jobse voorziet een pittig seizoen voor Serooskerke 

Het was voor Alex Jobse en iedereen bij v.v. Serooskerke afgelopen seizoen een bijzondere ervaring. Na de degradatie en turbulente gebeurtenissen in seizoen 2021-2022 kroonden de blauwhemden zich tot kampioen in de 3e Klasse A. Een treetje hoger beleeft de aanvaller vooralsnog een lastige start en bevinden ze zich onderaan de ranglijst.

”We wisten vooraf wel dat het een pittig seizoen zou gaan worden. Er zijn wat jongens afgehaakt, vertrokken of gestopt en we hebben ook weer wat jeugdspelers ingepast. Als je dan van heel roering naar een bijzonder kampioenschap gaat én opnieuw promoveert binnen een jaar, dan was dat op zich al bijzonder te noemen. Dat is namelijk geen vanzelfsprekendheid, zeker niet met een aantal heel sterke ploegen erbij als concurrenten. Toch hebben we het gered en we gaan er alles aan doen om dat nu als tweedeklasser ook te realiseren. Al beseffen we heel goed, dat het een meer dan lastige opgave zal worden.”

Zelf beleefde de aanvaller een heel dubbel seizoen. Waar het de ploeg voor de wind ging, daar kreeg Jobse te maken met fysieke ongemakken. “Na de winter heb ik veel wedstrijden gemist vanwege een blessure. Een MRI-scan laten maken en naar een aantal doktoren geweest. Het leek op een ontsteking in de knie, maar uiteindelijk bleek er de diagnose ‘jicht’ uit te rollen. Net voor het eind en vlak voor het behalen van de titel was ik weer beschikbaar en heb ik toch nog wedstrijden gespeeld. Op die manier heb ik toch nog enigszins een positief gevoel aan het kampioenschap overgehouden en mijn bijdrage met een aantal goals gehad.”

Op dit moment heeft de 32-jarige spits medicatie en daardoor geen hinder meer van de jichtklachten waardoor hij wekelijks nu een niveau hoger aan de bak kan. “Als je een tijdje langs de kant moet toekijken, dan is het gevoel toch anders. Je kan geen inbreng hebben en nu wel. We zullen moeten proberen om elke week het maximale te geven, dat zal ook nodig zijn willen we wegkomen uit de onderste regionen. We hadden een vrij goede voorbereiding en als ik zie hoe de jonge jongens het oppakken dat is ook heel mooi. Aan het eind van diezelfde voorbereiding hadden we ineens wel een paar flinke blessures en dan zie je toch dat je het lastig krijgt. Want hoewel er altijd wel elf spelers aan de aftrap staan is in mijn ogen onze selectie nu nog niet breed genoeg om zo’n gemis van basiskrachten te kunnen opvangen. Zo realistisch moeten we helaas wel zijn.”

Jobse is woonachtig in Vrouwenpolder maar al sinds zijn jongste jeugd speler van de dorpsclub. “Op één jaartje Kloetinge in 2015 na heb ik hier inderdaad altijd gevoetbald. Daar kwam destijds een nieuwe trainer en ik kreeg geen kans meer. Jammer, maar toen was er maar één club waar ik naartoe terug wilde en dat was Serooskerke. Nu ben ik tweeëndertig en hoop ik hier nog een paar seizoenen te kunnen voetballen en een zo hoog mogelijk niveau te halen. En als we de groep zoveel mogelijk fit kunnen houden en het voetbal uit de voorbereiding weer kunnen laten zien, dan vind ik dat we handhaving zeker als realistisch doel moeten stellen. Het liefst rechtstreeks en anders via de nacompetitie.”

Fit blijven is een belangrijk doel voor de veelscorende aanvaller, maar toch heeft hij met potlood nog een ander doel op het wensenlijstje geschreven. “Ik sta op de all-time topscorerslijst hier bij Serooskerke inmiddels op zo’n 130 officiële doelpunten. Frank Allaart heeft er in totaal 150 gemaakt dus daar zit ik aardig bij in de buurt. Wie weet is het me gegeven om dat aantal te evenaren of te verbreken. Als dat ooit mocht lukken dan zou dat mooi zijn. Al vind ik handhaven nu in de tweede klasse toch belangrijker.”

Meer artikelen lezen over VV Serooskerke? Klik hier.
Klik hier voor meer informatie over VV Serooskerke.

1...285286287...1.492Pagina 286 van 1.492

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.