Home Blog Pagina 1457

NSVV gaat gewoon weer verder met winnen

Na de eerste verliespartij van NSVV vorige week, was het de vraag of het team aangeslagen deze nieuwe wedstrijd aanging. De tegenstander Pernis had de laatste twee wedstrijden gewonnen en leek de weg omhoog gevonden te hebben. Vandaag bleek er niets aan de hand te zijn met de teamspirit van NSVV. De eindstand kwam uit op het mooie seizoengemiddelde van drie doelpunten voor en nul doelpunten tegen. NSVV was vandaag een paar maatjes te groot voor Pernis. NSVV miste alleen scherpte voor het doel om nog verder uit te lopen. Pernis kon zelf geen gevaar creëren voor het doel van NSVV. De defensie van NSVV zette zichzelf alleen onder druk met een te zachte terugspeelbal.

De supporters waren nog op zoek naar een plekje langs de lijn, toen Richard Bras zoals gebruikelijk knap de bal veroverde op het middenveld. Richard Bras bediende de vrijstaande Mitchel Louwerens op de linkerflank.  Mitchel Louwerens versnelde en gaf een mooie voorzet die bij de tweede paal werd ingekopt door Jeroen Voshart. Na de snelle voorsprong kreeg NSVV nog drie grote kansen, voor de tweede werd gemaakt. De eerste grote kans was voor Sjoerd Hofstede. Sjoerd Hofstede kreeg een goede schietkans rechts van het doel. Zijn schot in de korte hoek werd knap gered door Pernis keeper Jeffrey Meijboom. Tweede grote kans was weer over rechts, maar nu van Kelvin van der Giesen. Kelvin van der Giesen zijn schot ging langs de verkeerde kant van de paal. Derde kans was over links en de voorzet kopte Koen Witsiers net over het doel. Na ongeveer een kwartier voetballen viel uiteindelijk toch het tweede doelpunt. Jeroen Voshart gaf een dieptebal op Mitchel Louwerens. Mitchel Louwerens schoot net binnen de zestienmeterlijn hard laag in de hoek. Na de snelle twee doelpunten voorsprong ging het tempo naar beneden en werden er geen hele grote kansen meer gecreëerd.

In de tweede helft viel snel het derde doelpunt. Het was een voorzet vanaf links van Mitchel Louwerens. Jeroen Voshart zijn inzet werd in eerste instantie gepareerd door keeper Jeffrey Meijboom. Jeroen Voshart was er als de kippen bij om in de rebound de bal alsnog in het dak van het doel te rammen. Pernis keeper Jeffrey Meijboom onderscheidde zich de tweede helft door drie doelpogingen van Mitchel Louwerens knap tegen te houden. Daarnaast kreeg Sjoerd Hofstede nog een vrije schietkans, maar zijn schot ging over.

Vandaag heeft NSVV een knappe prestatie geleverd door gewoon weer in het patroon van ruime overwinningen terug te keren. Als je blijft winnen kan je voor de hoofdprijs gaan spelen. De drie andere teams uit de top vier blijven ook aardig de punten pakken, alleen moest vandaag de nummer twee Rijnmond Hoogvliet Sport tegen de nummer vier SV Charlois. SV Charlois was de laatste wedstrijden uit vorm en hadden vorige week verloren van NBSVV. Tegen de verwachting in bleek SV Charlois gewonnen te hebben van Rijnmond Hoogvliet Sport. Dit is goed nieuws voor NSVV, aangezien er nu weer zeven verliespunten verschil is met de eerste achtervolger Rijnmond Hoogvliet Sport. De KNVB heeft voor NSVV de komende twee weken geen competitiewedstrijden geprogrammeerd. De eerste wedstrijd is de uitwedstrijd zaterdag 10 maart tegen IJVV de Zwervers. Dit is de koploper van het rechterrijtje.

Opstelling NSVV:
Melvin Kruijthof, Yoeron van der Ree, Lesley van der Stoep, Marco Mann (68e Mitchel Keikes), Roderick Bekker, Sjoerd Hofstede, Richard Bras (66e Dikkie Bontes), Jeroen Voshart, Mitchel Louwerens, Kelvin van der Giesen (63e Peter Jan Cazander), Koen Witsiers

Ruststand: 2-0
Eindstand: 3-0

Scoreverloop:
4e min.             1 – 0     Jeroen Voshart
16e min.           2 – 0     Mitchel Louwerens
56e min.           3 – 0     Jeroen Voshart

 

 

SPV’81 – Floreant 1-4

Wederom was het verschil tussen de ploegen uit Polsbroek en Boskoop te groot om van een evenwichtige wedstrijd te spreken. De wedstrijd eindigde na negentig minuten in een ruime overwinning voor de bezoekers. Met een verschil van drie doelpunten in zowel de uit- als thuiswedstrijd kan je snel de conclusie trekken dat Floreant voor de SPV-formatie een maatje te groot is. Door vanaf de aftrap het initiatief te nemen en niet meer uit handen te geven was het voor Floreant een wedstrijd waarin de vraag waarom het slechts vier keer scoorde overblijft. Zoveel kansen om te scoren en eigenlijk niets of heel weinig weggegeven. Toen na 9 minuten de eerste en na 20 minuten voetbal het tweede doelpunt viel was het voor de thuisploeg duidelijk dat het alles in het werk moest stellen om de schade te beperken. Het lukte zowaar om tot de thee een beperkte achterstand (0-2) te consolideren, wat in het bijzonder te danken was aan de SPV inval-keeper Manfred Sleeuwenhoek. Toen na de rust Sander Koolwijk middels een frommelgoal de stand op 1-2 zette, leek een verrassing niet uitgesloten. De uitzicht op een ommekeer in de wedstrijd verdween toen na vijfenzestig minuten een uitgespeelde kans wel werd verzilverd, 1-3. Een vervelende terugspeelbal bracht tien minuten voor het fluitsignaal de eindstand op 1-4 na een wedstrijd waarbij voor zowel SPV’81 als Floreant diverse leermomenten zich aandienden.

Meiden onder 17 vv Baardwijk in het nieuw!

De meiden van voetbalvereniging Baardwijk hebben een nieuw trainingspak gekregen van hun sponsor Van Eggelen BV Bronbemaling. Namens het bedrijf kwam Rob van Eggelen de pakken aan de meiden overhandigen.

Natuurlijk waren de meiden en begeleiders erg blij met de nieuwe pakken. Bedankt familie Van Eggelen!

In de competitie doet dit team het erg goed. In de najaarsreeks werden ze kampioen in de tweede klasse. Dit werd natuurlijk uitbundig gevierd. 24 Februari starten ze het tweede deel van de competitie een stapje hoger, in de eerste klasse. Maar eerst wacht hen nog de uitwedstrijd tegen Dia in de beker. Hierin strijden ze ook nog volop mee.

Naast dit team beschikt Baardwijk over meerdere meidenteams. Versterking is altijd welkom! Heb je interesse? Kom dan gerust een paar keer meetrainen aan de Akkerlaan 4 in Waalwijk.

 

Schoondijke heeft een goed stel

Een ploegje vutters die de accommodatie onderhouden. Kalken, schoonmaken, repareren; dat soort dingen. Bijna iedere club heeft ze wel, zo ook Schoondijke. De 67-jarige Jan van Tilburg is de aanvoerder van dit vijftal vrijwilligers.

Op maandagochtend onder het genot van een bakje koffie de wedstrijd van de plaatselijke trots analyseren. Het is de gewoonte van Jan van Tilburg en zijn kompanen Charles de Neve, Gerrit Quirijns, Benne de Wever en Johan de Feijter. ‘’Een mooi groepje mag ik wel zeggen”, zo vertelt Van Tilburg. ‘’Ik ben de jongste, maar er zit ook nog iemand van tachtig in ons groepje. We komen sowieso elke maandag en woensdag samen.”

Getrouwd
Zelf is Van Tilburg zo’n vier á vijf keer per week op Sportpark de Molenkreek te vinden. Hij doet dan ook meer dan alleen het onderhoud van de accommodatie. ‘’Op zondag ben ik leider van het eerste elftal. Vorig jaar zijn we helaas gedegradeerd, we werden voorlaatste met slechts twee overwinningen. Toch vind ik het een leuk ploegje met lekker veel Schoondijkenaren.” Daarnaast verzorgt Van Tilburg bij de vijfdeklasser ook de kleding en de sponsorborden. ‘’Laatst hebben we nog een groot spandoek opgehangen van acht bij vier meter.” Soms is hij ook op zaterdag nog bij Schoondijke te vinden. ‘’Om de jeugd aan het werk te zien. Maar ik kan niet altijd weg zijn. Ik ben ook nog getrouwd hè…”

Kleedlokalen
Sinds Van Tilburg er woont is hij al betrokken bij Schoondijke. Nu zo’n twintig jaar. ‘’Ik kom uit Lewedorp en heb daar ook gevoetbald. Ik heb drie jongens en toen er eentje ging voetballen ben ik meegegaan. Mijn zoon is ondertussen al een tijdje gestopt vanwege knieproblemen, maar ik ben doorgegaan.”
Inmiddels mag Van Tilburg met recht een clubman worden genoemd. Toen hij nog werkzaam was als vloerenlegger maakte de club al veelvuldig gebruik van zijn diensten. ‘’Het vroegere kleedlokaal van het zwembad hebben we ooit omgetoverd tot vier kleedlokalen voor de voetbal. Zulke dingen heb ik altijd leuk gevonden. En dat hou ik ook nog wel even vol ook. Het is een mooie bezigheid.”

 

Dion Schuurmans en vvSCO verlengen

OOSTERHOUT – Zondag tweedeklasser vvSCO uit Oosterhout en trainer Dion Schuurmans hebben hun handtekening gezet onder een nieuw contract voor het seizoen 18/19. Schuurmans is bezig aan zijn eerste seizoen bij de hoogst spelende club uit Oosterhout en de samenwerking bevalt beide partijen goed.

Afgelopen week nam de algemene ledenvergadering van vvSCO twee belangrijke beslissingen. Allereerst werd Robert de Vries gekozen als nieuwe voorzitter. Vervolgens gaven de leden aan dat de club een zondagvereniging moet blijven. De Vries: “De keuze voor de verlenging maakte geen verschil, omdat het vertouwen in elkaar groot is, maar met de voorkeur van de leden bekend, konden we ook de laatste randvoorwaarden rondom de verlenging met Dion definitief maken. Hij zet tot nu toe namelijk een goede prestatie weg met dit elftal. Hij ligt goed in de groep en de samenwerking met de club en het bestuur is goed. Zowel bij Dion als bij ons was de wil aanwezig om er snel uit te komen. Dat is gelukt.”

Vorig seizoen slaagde vvSCO erin om na jaren te promoveren naar de tweede klasse. Een prestatie waarvoor het elftal afgelopen vrijdagavond werd beloond met de titel Sportploeg van het Jaar tijdens het jaarlijkse Sportgala Oosterhout. Schuurmans was, voor hij bij SCO aan de slag ging, vijf jaar trainer bij Virtus in Zevenbergen. Op dit moment staat het door Schuurmans geleide SCO op de negende plek in 2E. Nieuwe voorzitter De Vries: “Nu de eerste handtekening staat, gaan we snel met de overige stafleden om tafel om te zorgen dat de huidige groep in alle rust en met een goed onderliggend plan naar volgend seizoen kan toewerken.”

 

Het ene seizoen is het andere niet voor ASWH

Vorig seizoen reikte ASWH net niet ver genoeg om de nacompetitie voor een plek in de tweede divisie te halen, maar kon de ploeg dankzij een fraaie cupcampagne in het nationale bekertoernooi toch terugzien op een sterk seizoen. Deze voetbaljaargang wilde het, met een toch in grote lijnen intact gebleven basis, nog niet zo vlotten met de formatie van trainer Jack van den Berg. De 4-1 triomf op ONS Sneek was misschien wel het juiste steuntje in de rug in een serie van zes ongeslagen duels.

HENDRIK-IDO-AMBACHT – Aan de vooravond van het seizoen had trainer Jack van den Berg het opeens geroepen. ”Ik moet eigenlijk wel zeggen dat we voor het kampioenschap gaan.’’ De Barendrechtse oefenmeester, gepokt en gemazeld in het trainersmetier, legde een prikkel neer bij zijn selectie en na twee speeldagen – inclusief een gelijkspel tegen de op voorhand door de kenners al als kandidaat voor de titel beschouwde Spakenburg – voerde de Ambachtse derdedivisionist op doelsaldo ook de ranglijst aan.

Het bleek geen voorbode voor een soepel lopend seizoen tot dusver. Hoewel de selectie in vergelijking met de voorgaande voetbaljaargang redelijk intact was gebleven, wilde het in het vervolg niet vlotten met de prestaties van de zwart-witten. ”Ik heb soms aardig zitten piekeren hoe ik de boel weer aan de praat moest krijgen’’, bekende Jack van den Berg ruiterlijk. Zeker de 0-0 deling bij nieuwkomer Spijkenisse beschouwde Van den Berg als een dieptepunt tijdens het lopende seizoen. ”ASWH-onwaardig zoals we onszelf daar gepresenteerd hebben.’’

Kwaliteit
Echter, het doelpuntloze gelijkspel betekende dat ASWH voor de vierde maal op rij ongeslagen bleek. ”Maar met puntjes sprokkelen schieten we niet op, we hebben een keer een overwinning nodig om de ban te breken’’, besefte Van den Berg in de aanloop naar het inhaalduel bij Scheveningen dat tot in blessuretijd in een Ambachtse zege leek te eindigen. Echter, in extremis scoorde de thuisploeg alsnog de gelijkmaker waardoor de ongeslagen reeks weliswaar voortduurde, waar Van den Berg en zijn manschappen toch weer een kater te verwerken kregen.

”We mogen niet in paniek raken, we hebben kwaliteit genoeg en ook in een eerder seizoen kwamen we traag op gang’’, had captain Jesper van den Bosch zich al eens uitgesproken tijdens de moeizame rondgang van ASWH dat met name lange tijd in de thuisduels maar niet tot een victorie kwam. Vooral de beloften van de betaald voetbalclubs, Jong FC Groningen en Jong FC Volendam, maakten bij hun bezoek aan sportpark Schildman. Niet allen door te winnen in Hendrik-Ido-Ambacht, maar ook de manier waarop was indrukwekkend. ”Maar ook die teams hebben in het vervolg bewezen dat zij niet stabiel waren in hun prestaties’’, merkte bestuurslid technische zaken Wim Helmink onlangs bij de evaluatie van de aanvangsfase van het seizoen die voor ASWH niet bracht wat er vooraf van verwacht en gehoopt was. ”We hadden gedacht dat we met deze selectie om een plek in de top-vijf hadden kunnen meestrijden’’, had Helmink ook nog eens aangestipt. ”Daarbij was ook de uitschakeling vroeg in het KNVB-bekertoernooi door Hoek voor ons een teleurstelling.’’

Zelfvertrouwen
Tot de derde zaterdag van november de opluchting eindelijk daar was. ‘D-Day’, zo had Van den Berg het in de aanloop omschreven, aangezien het bezoekende ONS Sneek een ploeg was die zich diep in de gevarenzone bevond en ASWH bij een eventuele overmeestering ook het moeras in zou sleuren. Zo ver kwam het echter niet: Kyle Doesburg, voor dit seizoen overgekomen van Hoek, nam de ploeg op sleeptouw toen het enorm hard nodig was. Doesburg was met een versierde strafschop, twee asissts en een treffer uitermate belangrijk voor de Ambachtse elf die de overwinning met een enorme juichkreet begroette. ”Deze hadden we even nodig en hopelijk geeft dat zelfvertrouwen voor de komende weken’’, becommentarieerde Doesburg de zege van de opluchting.

Het ene seizoen is het andere niet: ASWH hoopte na het voorbije seizoen opnieuw een rol van betekenis te kunnen spelen, maar vond zichzelf opeens terug in het rechterrijtje van de ranglijst omdat gelijke spelen ook resultaat opleverden maar niet het medicijn voor de kwakkelende patiënt bleken (momenteel staat ASWH in het linkerrijtje op de zevende plaats, red.). Met de triomf op ONS Sneek werd eindelijk een stap in opwaartse richting, in prestatie en zelfvertrouwen gezet. En dat was nou net wat de Ambachters nodig hadden.

 

Edinho Pique bouwt mee aan ‘de zaterdag’

“Er staat wel wat op het middenveld, hé.” Ron Luijten, trainer van Nieuwerkerk-zaterdag, is maar wat blij dat Edinho Pique afgelopen zomer het spoor van zijn oefenmeester naar sportpark Dorrestein volgde.

“Ik hou wel van een uitdaging”, zegt de 26-jarige middenvelder met een grote glimlach op zijn gezicht. Voor de hand lag de overgang van Pique van Sparta, dat net was gepromoveerd naar de tweede klasse, naar Nieuwerkerk, voor het eerst actief op standaardniveau in het zaterdagvoetbal, niet. “Ik had inderdaad met Sparta de tweede klasse kunnen ingaan”, reageert Pique, die in het Ikaza Ziekenhuis in Rotterdam werkt in de beveiliging. “Maar ik heb vooral geluisterd naar mijn gevoel en dat zei me dat ik beter voor Nieuwerkerk kon kiezen.”

Hij stapte in een ongewis avontuur bij de club, dat op de valreep voor het zaterdagvoetbal koos. “Ik had de zekerheid dat Ron trainer zou worden. Hij heeft bij Sparta laten zien dat zo’n project bij hem in goede handen is. Hij heeft Sparta in vier jaar tijd van de vierde naar tweede klasse gebracht.” De eerste week bij zijn nieuwe club moest hij wel even slikken. “Om eerlijk te zijn heb ik mezelf toen wel even afgevraagd ‘waar moet dat heen?’. We hadden in het begin dertien man. Voetballend gezien was het ook niet geweldig. Gelukkig kreeg de selectie en het spel in de voorbereiding snel meer vorm. We hebben, zeker als iedereen fit is, een alleraardige selectie.”

Dat blijkt wel uit de resultaten. Nieuwerkerk maakt indruk met aanvallend en fris voetbal. Pique is vanaf het begin een belangrijke schakel op het middenveld. “Lekker ballen versturen”, zegt hij over zijn rol. “Ik speel ‘zes’-achtig. In principe ben ik verdedigende middenvelder, maar in sommige wedstrijden hebben we zo de overhand  dat ook ik veel aan aanvallen kan denken.” Zijn doelpuntenproductie in de eerste vier wedstrijden is met zes treffers ongekend hoog. “Daar zaten wel drie strafschoppen bij hoor”, stelt hij bescheiden vast. “Het gaat mij niet om het scoren, maar ik wil wel de twintig halen.”

Of promoveren ook met Nieuwerkerk lukt, weet hij niet. “Ron houdt ons steeds voor: leef van wedstrijd tot wedstrijd. Daar sluit ik me bij aan. Als team moeten we ons nog meer ontwikkelen. Als ervaren speler is het mijn taak om de jonge spelers bij te sturen. Hoe sta je bij balbezit, wat doe je bij balverlies, dat soort dingen. We staan nog maar net aan het begin van een leertraject.”

 

Nieuwbouw Heukelum toonbeeld van zelfwerkzaamheid

Gestaag vorderde in de afgelopen maanden de nieuwbouw op het complex van voetbalvereniging Heukelum. Sportpark De Vriezenwijk onderging een metamorfose met de bouw van een nieuw kleedkamergedeelte, met plek voor zes nieuwe kleedkamers, toiletgroepen en een technische ruimte. Met een bouwkundig hoogstandje, door ook de tribune in de nieuwbouw te integreren. De klus is bijna voltooid, een toonbeeld van zelfwerkzaamheid is zo goed als afgerond.

HEUKELUM – De eerste paal ging op 7 juni 2017 in de grond. Een halfjaar later is zaterdag-tweedeklasser Heukelum vervuld van trots. De nieuwbouw  op de accommodatie aan de Groeneweg is nagenoeg voltooid. ”Er wordt nog gewerkt aan de gietvloer, zo’n beetje het laatste element in het nieuwbouwgedeelte. De planning voorziet er nu in dat we in week twee in 2018 klaar zijn met de werkzaamheden’’, onthult Henry Kramer, die deel uitmaakt van de bouwcommissie van Heukelum.

Opknapbeurt
De planning werd in de afgelopen maanden regelmatig bijgesteld in de tijd, maar dat zorgde absoluut  niet voor chagrijn in Heukelum. ”Integendeel’’, stelt Henry Kramer. ”De zorgvuldigheid in het bouwproces is altijd het uitgangspunt geweest. Als er uitstel nodig was, dan werd dat geaccepteerd want het belangrijkste was dat alles goed gebeurde.’’

En dus werd zorgvuldigheid boven snelheid verkozen en de renovatie annex nieuwbouw werd met heel veel precisie uitgevoerd. ”Waarbij er ook voor is gekozen om andere zaken op het complex meteen aan te pakken’’, stipt Kramer aan. ”De bestrating, de elektriciteit, de oudere kleedkamers, de installatie, het is meteen onderhanden genomen of meegepakt zodat ook dat deel van het terrein/complex meteen een opknapbeurt heeft gekregen.’’

Het resultaat mag er zijn van een proces, waarin Wim van Rooden als ‘technisch leider’ van de bouwploeg een belangrijke spil bij de nieuwbouw was en André Donker het tekenwerk voor elk bestekonderdeel voor zijn rekening heeft genomen. De oproep van de bouwcommissie om ondersteuning te krijgen bij de realisatie bleek niet aan dovemansoren besteed. ”Zo’n honderd vrijwilligers hebben hun bijdrage geleverd’’, rekent Henry Kramer voor. Dagelijks werd er aan de accommodatie gewerkt en waren er aan de Groeneweg mensen te vinden die de handen uit de mouwen staken of een steentje bijdroegen aan de grootscheepse verandering van het complex. ”Ons selfmanagement heeft uitstekend gewerkt’’, glundert Henry Kramer.

Voetbalplaatjes
Maar ook andere partijen dachten en werkten op uitgebreide schaal met Heukelum mee. De gemeente Lingewaal bleek bijvoorbeeld zo’n  meewerkende partner bij de realisatie van de nieuwbouwplannen. Kramer: ”Tegen uitermate gunstige voorwaarden heeft de gemeente ons een lening van 50.000 euro gegeven. Bovendien werd er zodanig meegedacht met de ontwikkeling van de plannen dat de welstandscommissie van de gemeente heel soepel akkoord kon gaan met de realisatie van die plannen.

Anderzijds lieten ook de sponsors zich niet onbetuigd. ”We hebben steeds geprobeerd om in eigen kring de oplossingen te vinden als er zaken dienden te gebeuren. Er zijn acties georganiseerd, maar ook de sponsors hebben steeds meegedacht en meegewerkt als dat noodzakelijk was. Veel van de werkzaamheden hebben we zelf voor onze rekening kunnen nemen, maar als de hulp van specialisten nodig was dan konden we daar een beroep op doen. En met eigen inzet, door te helpen met het aandragen van het gereedschap of zelf op te ruimen in plaats van de beroepskrachten hebben onze vrijwilligers werk uit handen genomen. Met zelfwerkzaamheid hebben we een accommodatie neergezet van zo’n 400.000 euro die ons anders wellicht 600.000 euro zou hebben gekost.’’

Die sponsors toonden zich ook nog eens van hun meest inventieve kant. Zo organiseerde Coop-supermarkt Van der Vliet een voetbalplaatjesactie, waarbij een boek werd ontwikkeld met de beeltenissen van 278 leden van Heukelum. Zelfs een heuse ruilbeurs werd rond deze actie georganiseerd, om iedereen in de gelegenheid te stellen om zijn of haar plaatjesboek vol te krijgen. ”Een enorm werk en zeker niet makkelijk te realiseren, maar Van der Vliet heeft op een geweldige manier zijn nek uitgestoken.’’

Kramer verwacht dat in februari mogelijkerwijs de ingebruikname van het nieuwe accommodatiedeel zal plaatsvinden. Met deze moderne accommodatie is natuurlijk de grote vraag of dat ook invloed heeft op de sportieve ambities van Heukelum, dat in de beresterke tweede klasse F eind november een vijfde stek bezette in de ranglijst. Henry Kramer houdt wat dat betreft een slag om de arm. ”We hebben voor tweedeklassebegrippen straks een geweldige accommodatie staan, maar aan onze sportieve ambities zijn grenzen want we stellen ons bij de club op het standpunt dat we niet betalen in tegenstelling tot verschillende andere verenigingen. Vorig jaar zijn we net aan degradatie ontsnapt,  het loopt dus op dit moment wonderbaarlijk goed.’’

 

Hermans wil nog beslissende zijn tijdens wedstrijden bij Meto

HOOGERHEIDE – Het was bij Meto even wennen nadat bekend werd dat ze bij de nieuwe competitie-indeling de helft van het aantal wedstrijden een Zeeuws-Vlaamse tegenstander zouden treffen. Toch geeft het ook weer iets extra’s volgens middenvelder Jens Hermans.

“Tot nu toe bevalt de competitie enorm. We hebben veel derby’s doordat alle ploegen uit de Zuidwesthoek nu in één competitie zitten, dat is natuurlijk heel gaaf. Daarnaast bevallen de wedstrijden in Zeeuws-Vlaanderen ook goed. We gaan dan met de bus, dat is natuurlijk gezellig en daarnaast zorgt het voor eenheid binnen het team”, zegt de 20-jarige middenvelder.

Jonge groep
Nooit speelde hij in een ander tenue dan dat van de Tricolores uit Hoogerheide, al werd hij wel enkele keren gescout door zowel RBC als NAC Breda. “Maar van een overstap is het nooit gekomen. Heb ik ook geen spijt van. Ik voetbal hier vanaf mijn vijfde en het bevalt me hier uitstekend. Ook nu ik een vaste waarde in het eerste ben geniet ik wekelijks van het trainen en spelen van de wedstrijden. We hebben een jonge groep. Ongeveer vijf á zes jongens speelden twee jaar geleden nog in de A1 en daarnaast is de rest van het team ook nog onder de vierentwintig jaar, dit met uitzondering van Joey van Hooijdonk. De toekomst zie ik dus rooskleurig tegemoet, mits het team bij elkaar blijft natuurlijk.”

Voor dit seizoen hoopt Hermans toch mee te kunnen strijden voor de prijzen. Al ziet hij ook wel gevaren. “Vorig jaar waren RBC en Alliance een maatje te groot voor ons, mogelijk had er wel een derde plaats ingezeten. Dit jaar zijn er meerdere ploegen bovenin aan elkaar gewaagd. Als het meezit sta je bovenin, maar zit het tegen dan kun je zo maar op de vierde of vijfde plek terechtkomen.

Voetballend hebben we een goed elftal, alleen onze jeugdigheid kan ons wellicht opbreken. Het zou daarom wel mooi zijn als we met dit jonge elftal een periode zouden kunnen pakken. En wie weet wat er nog meer in het vat zit.”

Meer aanwezig
Dan moet de ploeg volgens de jonge middenvelder echter wel één belangrijk aspect in de wedstrijden beter doen. “Ik denk dat we nog moeten leren om wedstrijden eerder te beslissen door op de juiste momenten te scoren, zodat de tegenstander niet te lang in de wedstrijd blijft. Zelf wil ik beslissender en meer aanwezig zijn in de wedstrijden. Over het algemeen ben ik over onze start en mijn eigen prestaties gematigd tevreden, er zijn zeker nog genoeg verbeterpunten bij iedereen en zeker bij mezelf.”

Kijkend naar de toekomst dan vult de middenvelder het nu van week tot week in en probeert hij telkens die benodigde stapjes vooruit te maken. Dit met het grotere doel als stip aan de horizon. “Natuurlijk probeer ik om op trainingen en wedstrijden steeds beter te worden en meer ervaring op te doen en toe te groeien naar een hoger niveau. Het liefst ga ik met Meto de derde klasse in, dat zou mooi zijn. Als we met zijn allen deze groep bij elkaar kunnen houden, dan zie ik daarvoor op termijn zeer zeker kansen.”

 

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.