Home Blog Pagina 1436

Joey Driest kiest ‘op gevoel’ voor WCR

Het zal voor Joey Driest komend seizoen even wennen zijn aan de nieuwe ‘kleurtjes’. In plaats van groen en wit gehulde verdedigers heeft hij straks vanaf augustus in geel en blauw spelende ploeggenoten voor zich. De 27-jarige doelman verlaat na 22 jaar AGE-GGK om bij zondagderdeklasser WCR in Rhoon te gaan voetballen.

“Dit is geen beslissing die je van de één op de andere dag neemt”, zegt de sluitpost uit Rotterdam-Overschie. “Ik ben ooit begonnen als 5-jarig jongetje bij AVS, dat later fuseerde met Germinal en weer later AGE-GGK werd. Door de situatie bij AGE-GGK waren wij echter genoodzaakt om elders te kijken.”

Met ‘wij’ doelt Driest op ploeggenoot Thijs Langstraat. “We hebben wel met een paar clubs gesproken”, geeft Driest eerlijk toe. “We zijn in Delft geweest en in Pijnacker, maar bij WCR hadden wij het goede gevoel. Dat komt misschien ook omdat WCR niet z’n grote club is. Ik vind gezelligheid ook wel heel belangrijk.”

Hij vindt het jammer dat het zondagteam van AGE-GGK uit elkaar is gevallen. “Het bestuur heeft het te veel op zijn beloop gelaten. In november hebben wij als spelersgroep al aangegeven dat er spelers gingen stoppen. De trainingsopkomst was minimaal en dat kwam vooral omdat de spelersgroep wat ouder was. Het bestuur had echter geen plan. Op een gegeven moment werd Arie van der Padt aangesteld als trainer, maar kort daarop liet hij weten toch niet te komen en te kiezen voor BMT. Op een gegeven moment zijn ook andere spelers eieren voor hun geld gaan kiezen.”

Driest en Langstraat hadden op dat moment al gekozen voor WCR. “Jammer genoeg is de club gedegradeerd naar de derde klasse. Ik heb de ploeg zien spelen in de nacompetitie tegen Blijdorp. Er komt veel vers bloed, dat lijkt me goed. Er zijn twee keepers, waarvan ik er één ben.” De reisafstand is geen probleem voor Driest. “Ik werk in de Waalhaven en na een late dienst ben ik in tien minuten bij de club. Bijna ideaal dus.”

CvdW: FC Drunen – Introductie

Deze editie is FC Drunen de Club van de Week. Deze week zullen er interviews worden afgenomen met diverse betrokkenen van de club uit Drunen. FC Drunen is officieel opgericht op 5 januari 1969 door initiatiefnemers Frans Heijmans en Cor Heeffer die een meer officiële status wilden geven aan het oorspronkelijke Checobar café team. 

Na enkele jaren gespeeld te hebben op een locatie in Vlijmen, werd er door de gemeente een sportterrein toegewezen in Drunen, namelijk aan de Beethovenlaan. Deze accommodatie was geheel in eigen beheer en toen het complex volledig af was, mocht de club deel gaan nemen aan de KNVB-competitie.

In de loop der jaren wisten diverse elftallen van FC Drunen één of zelfs meerdere kampioenschappen te behalen. In 1985 besloot de Gemeente Drunen om woningen te gaan bouwen op de locatie van het sportpark en kreeg de club een nieuwe accommodatie aangeboden aan de Torenstraat in Drunen. De nieuwe accommodatie werd was in eigen beheer, maar werd deels gefaciliteerd door de Gemeente.

Inmiddels heeft FC Drunen een ledenbestand van ruim 300 leden en beschikt de club over zowel mannen- als damesseniorenelftallen en een complete jeugdafdeling. Daarnaast biedt FC Drunen kinderen van 4 t/m 6 jaar oud de mogelijkheid om als ‘superpuppie’ alvast bekend te raken met de basisbeginselen van het voetbal. Voor de oud-leden heeft de club de afdeling genaamd ‘Ouwe Mennekes’ opgezet. Deze oud-leden ontmoeten elkaar enkele keren per jaar d.m.v. leuke uitjes.

Afgelopen seizoen
Het seizoen begon voor FC Drunen op 24 september met een thuiswedstrijd tegen DVVC. Drunen wist helaas de punten niet te behouden in eigen huis, want DVVC was met 1-3 te sterk voor de thuisploeg. Een week later werd het uitduel tegen TPO ook verloren en wederom met 3-1.

Na een week geen competitieprogramma, wist FC Drunen op 15 oktober voor het eerst resultaat te boeken. Het uitduel bij en tegen Gloria UC eindigde namelijk doelpuntloos en zodoende wist FC Drunen een punt te bemachtigen. Een week na het gelijkspel tegen Gloria UC, wist FC Drunen voor het eerst dit seizoen een wedstrijd te winnen. Drunen was uit tegen SVG Tilburg de ploeg die aan het langste eind trok en de eindstand wist te bepalen op 2-3.

De maand November was geen gunstige maand voor FC Drunen, aangezien alle drie wedstrijden werden verloren. Zo werd er verloren van LSV uit (2-1), Berkdijk thuis (0-2) en v.v. Irene uit (7-2). Het was duidelijk dat de club uit Drunen dit in december recht moest gaan zetten en dit gebeurde ook. Zo won FC Drunen het thuisduel tegen Broekhoven met 9-3 en wist Drunen gelijk te spelen tegen OVV’67 (0-0).

Voor FC Drunen was het zaak om deze vorm na de winterstop voort te zetten. Het eerste duel na de winterstop was een uitwedstrijd tegen De Bocht’80 op 28 januari. Deze wedstrijd bleef onbeslist bij een eindstand van 2-2. Op 18 februari werd er wederom verloren. Dit keer was WSJ in de uitwedstrijd met 4-1 te sterk.

In maart wist Drunen uit drie wedstrijden twee punten te behalen door tweemaal gelijk te spelen. Er werd gelijkgespeeld tegen LSV thuis en SVG Tilburg thuis. Beide wedstrijden eindigde in 1-1. Daarnaast werd de uitwedstrijd tegen Oisterwijk met 5-3 verloren. In de maand april wist FC Drunen uit vijf wedstrijden zeven punten te behalen. Er werd namelijk twee keer gewonnen, zowel van De Bocht’80 thuis (8-0) als van Gloria UC thuis (2-1). Daarnaast werd er nog één keer gelijkgespeeld tegen Broekhoven uit (4-4) en werd er tweemaal verloren, namelijk Berkdijk uit (3-0) en TPO thuis (2-4).

In de maand mei wist FC Drunen wederom zeven punten te behalen, dit keer uit vier wedstrijden. Zo werd er verloren van DVVC uit met 3-1, maar werd er wel gewonnen van v.v. Irene thuis (3-1) en OVV’67 uit (1-2). Daarnaast werd er de laatste speelronde gelijkgespeeld tegen WSJ thuis (1-1).

Uiteindelijk is FC Drunen geëindigd op de zevende plaats in de ranglijst met 25 punten uit 24 wedstrijden.

Gloria UC grijpt naast promotie: ‘Heel, heel zuur’

Het is Gloria-UC niet gelukt om te promoveren naar de vierde klasse. En dat is balen, zeker gezien het feit dat trainer Rens Peters een ander Gloria zag dan de ploeg die hoge ogen gooide in de competitie.

De club uit Baarle-Nassau pakte nog zo knap de tweede plek in een vijfde klasse vol degradanten. Onder Peters werd een nieuwe speelstijl ontwikkeld en dat ging goed, het voetbal werd beter en beter. “We hebben een heel goed seizoen gedraaid en eindigden netjes op de tweede plek, hebben laten zien genoeg kwaliteiten te hebben om te promoveren.”

Maar in de finalewedstrijden van de competitie ging het alsnog mis. Gloria legde het in een tweeluik af tegen HHC’09. “Dit is heel, heel zuur. Als je zo dichtbij bent, wil je het ook afmaken. Maar zij waren de terechte winnaar, wij hebben te weinig gebracht. Ik vond het contrast met het reguliere seizoen echt heel groot.” Gloria UC speelde zwak in de nacompetitie volgens Peters. “We hadden heel veel moeite met hun manier van spelen, zij waren feller en gretiger. Het is enorm teleurstellend. Je voetbalt het hele seizoen om te promoveren en als dat niet lukt, is dat heel zuur en mag je over een mislukt seizoen spreken.”

Peters hoopt de komende maand zijn pijlen te kunnen richten op het volgende seizoen. “Het zal nog wel even balen zijn, maar op een gegeven moment moet je dat loslaten en de pijlen richten op de voorbereiding. Dan gaan we opnieuw proberen om promotie te bewerkstelligen.”

De oefenmeester is pas 27 jaar maar kan door fysiek ongemak zelf niet meer voetballen. Trainer zijn is een leuk alternatief. “Ik heb in het tweede mijn papieren gehaald en kreeg toen de hoofdtrainer in de winterstop van 2016-2017 wegging mijn kans in het eerste. Dat is goed bevallen, het is een eer als jouw club je vraagt om dit te doen.” Zijn visie overbrengen op de spelersgroep, dat is het doel. “Ik geniet het meest als ik bepaalde dingen die we getraind hebben terugzie op het veld. Het met een groep naar een bepaalde doelstelling toewerken, daar haal ik enorm veel voldoening uit.”

Mart Vergouwen streeft met vv Katwijk naar top-3 in de 2e divisie

De 50-jarige Mart Vergouwen is de voorzitter van vv Katwijk. Volgens hem is Katwijk de mooiste amateurclub van Nederland. Vergouwen is directeur van een beveiligingsbedrijf, die voornamelijk actief is op de luchthaven Schiphol.

“Voordat ik voorzitter werd, was ik eerst lid van de business club van Katwijk. En toen ik een jaar of 5/6 was, ben ik lid geworden van Katwijk.” Mart Vergouwen heeft tot de senioren altijd zelf gevoetbald. “Toen ik gestopt was als voetballer, heb ik de club altijd gevolgd. Maar in 2002 ben ik ingestapt als sponsor en in de businessclub.”

Mart Vergouwen heeft ‘Ja’ gezegd tegen het voorzitterschap, omdat de club beroep op mensen doet. Volgens Vergouwen hangt elke club af van vrijwilligers. “Als je een steentje kan bijdragen aan de club waar je al vanaf klein zit, is het een mooi iets om wat terug te kunnen doen.”

De kracht van vv Katwijk:
“Het mooie aan Katwijk is dat we na het prestatieve, waar we op het hoogste niveau spelen (2e Divisie), nooit vergeten zijn waar wij vandaan zijn gekomen. Die twee samen laten voegen is het belangrijkste in de vereniging. Winnen of verliezen maakt niet uit, zolang het maar gezellig blijft.” Volgens Mart Vergouwen is er geen scheiding tussen prestatieve en het nooit vergeten waar ze vandaan komen.

Afgelopen seizoen:
Mart Vergouwen kijkt bijna elke wedstrijd (zowel thuis- als uitwedstrijden) van het 1e elftal, vertelde hij. Vergouwen had het volgende te melden over het kampioenschap en hoe dit binnen de club beleefd werd: “Ik was zondag ochtend om 05:30 thuis. We waren zaterdag natuurlijk kampioen geworden en toen zijn we naar het gemeentehuis gegaan voor een rondrit door Katwijk. Het was al licht toen ik thuis kwam. Iedereen van de club is ontzettend blij met het kampioenschap.”

Volgens Vergouwen zijn er de komende periode familiedagen die in het teken staan van het kampioenschap. Maar het kampioenschap leefde enorm bij de spelers, het bestuur en binnen de club. De sfeer was, volgens de voorzitter, heel goed tijdens de wedstrijd. “Het was lekker weer en de ploeg speelde prima voetbal, dus ik vond het geweldig.” Katwijk had genoeg aan een gelijkspel, maar Kozakken Boys moest winnen als zij kampioen wilde worden.

Wat begon als een mooie wedstrijd, liep het niet goed af voor scheidsrechter Lorenzo Cairo. “Hij viel 15 minuten voor het einde uit met een kuitblessure. Maar er waren ook weer mensen die zeiden dat hij last had van zijn maag. Wat veroorzaakt zou kunnen zijn door het weer.”

Volgens Mart Vergouwen was de doelstelling om zo veel mogelijk te winnen om uiteindelijk kampioen te worden. Het behalen van het kampioenschap is gelukt, maar alle wedstrijden winnen helaas niet. “Begin van het seizoen stonden we in een lijst met Manchester City, PSG en Barcelona. Deze lijst ging over de clubs die de meeste wedstrijden ongeslagen zijn gebleven.’’

Volgend Seizoen
Mart Vergouwen gaf aan dat de doelstelling voor volgend seizoen ook al vaststaat. De doelstelling is om zo hoog mogelijk te eindigen. “Ik heb er alle vertrouwen in dat we volgend seizoen weer meedraaien bovenin. Hoewel het niet zeker is of dit ook gaat lukken, is dit toch onze doelstelling voor aankomend seizoen.”

Het team verandert een beetje. “Er gaan een paar spelers weg en een paar spelers komen erbij. Daarnaast gaat er ook één speler stoppen met voetballen. Er komen ook spelers vanuit de JO19-1, maar die sluiten eerst aan bij het 2e elftal. Omdat de stap anders te groot is.’’

VV Baardwijk knokt zich langs Gastel en bereikt de finale.

©Foto’s: MiGe Fotografie

Zondag stond voor Baardwijk de eerste nacompetitiewedstrijd tegen Gastel op het programma. Gastel, een van de sterkste, misschien wel de sterkste ploeg uit onze afdeling had al een wedstrijd in de benen.

Om 12 uur werd er begonnen aan de wedstrijd. Het talrijke publiek ging er eens goed voor zitten, het weer was goed en er stond iets op het spel. Gastel begon voortvarend aan de wedstrijd, na 5 minuten kregen ze de eerste kans van de wedstrijd, Kelsey was gelukkig goed bij de les en maakte deze kans vakkundig onschadelijk.

Na ongeveer 10 minuten kreeg de thuisploeg een vrije schop te nemen aan de rechtse kant van het veld. Inge leverde een perfecte voorzet af die door onze goudvink Patricia geweldig werd binnengekopt. Gastel voerde hierna de druk op en Baardwijk moest achteruit. Er kwamen enkele kleine kansjes voor de bezoekers, Kelsey bleek echter in zeer goede vorm. Een keer was ze wel kansloos, maar de goed ingekopte voorzet spatte uiteen op de lat. Baardwijk speelde de rest van de eerste helft erg slordig, maar Gastel kon geen gelijkmaker produceren. De rust werd gehaald met een 1-0 voorsprong voor de thuisploeg, wel een beetje geflatteerd maar niemand die er om maalde.

De tweede helft werd begonnen met dezelfde ploeg. Baardwijk beet meer van zich af en kreeg langzaam maar zeker de overhand, al was het wel oppassen voor de tegenaanvallen van de bezoekers. Een hele grote kans werd echter naast geschoten, op andere gevaarlijke situaties had uitblinkster Kelsey telkens een goed antwoord. De thuisploeg vergat zelf als zo vaak om de wedstrijd in het slot te gooien, zo bleef het erg spannend tot het eind van de wedstrijd.

20 minuten voor het einde kwam Ilse in de ploeg voor de moegestreden Inge, Baardwijk bleef keihard werken voor een goed resultaat. Het laatste kwartier ging Gastel vol op de aanval spelen, Baardwijk toonde echter karakter en inzet, en vocht zich naar het einde van de wedstrijd toe. Na het laatste fluitsignaal was de ontlading erg groot bij de speelsters, begeleiding en de talrijke toeschouwers.

Een erg mooie en spannende wedstrijd voor het publiek, we gaan ons nu opmaken voor de finale van komende zondag tegen RVC-33 uit Reewijk. Plaats en tijd zijn nog niet bekend, maar dit word op tijd bekendgemaakt. Strijd, passie en niet opgeven waren vandaag de dingen die het gedaan hebben. Een geweldige teamprestatie met Kelsey als absolute uitblinkster. Volgende week nog een keer volle bak, we gaan er gewoon voor.

Mark Bresser Hoofd Jeugdopleiding CWO

Met ingang van het nieuwe seizoen zal Mark Bresser (49) aantreden als Hoofd Jeugdopleiding bij CWO. Mark Bresser is als voetballer actief geweest bij Alexandria’66 en Xerxes. Als trainer is hij actief geweest bij Zwervers Capelle en Excelsior R.

Met deze aanstelling van Mark Bresser en de eerdere aanstelling van Gert Jan Pleijsier als TC voor de selectie doet CWO wederom een grote stap voorwaarts met als doel op termijn spelers uit de eigen jeugdopleiding door te laten stromen naar het eerste elftal.

De inspanningen van de laatste jaren in combinatie met de financiële steun van sponsor ING en gezonde groei van zowel jeugd- als seniorleden, hebben ertoe bijgedragen dat CWO zich positief ontwikkelt als stabiele vereniging waar prestatie en plezier hand in hand gaan.

VV Lekkerkerk wint met 2-1 van CKC ook 2e ronde nacompetitie

Gisteren speelde Lekkerkerk thuis de 2e wedstrijd van de nacompetitie tegen CKC uit Kralingseveer. CKC was als 2e geëindigd in de 4e klasse E en was in de 1e ronde met 6-3 de bovenliggende partij tegen VFC uit Vlaardingen. Lekkerkerk was vorige week te sterk voor Gouda en won uiteindelijk na een prima 1e kwart van de wedstrijd en 2 doelpunten in de slotfase verdiend van Gouda.

Door wat spionagewerk bij de midweekse wedstrijd van CKC-VFC had trainer Hans den Besten een prima beeld van de kracht van vooral de aanvallers van CKC. De opdracht aan de Lekkerkerkse verdedigers was dan ook om die 3 spelers geen millimeter ruimte te geven vanaf de 1e tot de laatste minuut. Daarnaast had aanvoerder Pim Molenaar de taak om de creatiefste middenvelder van de bezoekers uit te schakelen en daar waar mogelijk te overlopen. Het tactische plan van de trainer werkte vanaf het eerste fluitsignaal prima. Lekkerkerk was de bovenliggende partij en zette CKC direct vast op het gehele veld. De aanvallers van CKC kregen geen centimeter ruimte en de Lekkerkerkse aanvallers zette veel druk op de verdediging van de bezoekers. Dat resulteerde al in de 6e minuut tot de 1-0. Doorjagen van Patrick Prevo en Stan Burggraaf leidde tot een te korte terugspeelbal die door Stan werd opgepikt. Vervolgens omspeelde Stan de keeper van CKC en tikte vanuit een lastige hoek toch nog prima binnen. Bij een spaarzame uitval van CKC na 10 minuten maakte Kevin van Gent een overtreding waar hij direct een gele kaart voor kreeg. Op zich was de kaart te billijken maar in het vervolg van de wedstrijd loste de onberekenbaar leidende scheidsrechter soortgelijke overtredingen op met een vermanend praatje. In het vervolg van de 1e helft creëerde Lekkerkerk nog een aantal goeie kansen met name uit hoekschoppen. Vooral de prima spelende Alex Velsink kreeg de bal een aantal keren niet goed op zijn hoofd. Een prachtige volley van de zeer gedreven spelende Martijn de Jong werd in de 38e minuut nog net onder de lat vandaan getikt door de keeper van CKC. De enige kans voor CKC kwam pas in de 45e minuut. Bij een corner ging gelukkig voor Lekkerkerk de bal aan iedereen voorbij en zo werd de rust met een verdiende 1-0 voor de thuisploeg bereikt.

Na rust veranderde er niet veel aan het spelbeeld. Lekkerkerk liet CKC wel wat meer voetballen maar in de omschakeling waren de grootste kansen voor de thuisploeg. Helaas kon de geblesseerd geraakte Stan Burggraaf in de 55e minuut niet verder en werd vervangen door Pieter Otten. In de 60e minuut kreeg Martijn de Jong een prachtige kans om de 2-0 binnen te koppen. Na een vloeiende aanval legde Alex Velsing de bal loepzuiver op het hoofd van Martijn. Helaas ging de bal aan de verkeerde kant van de paal naast het doel. Twee minuten later stond het ineens 1-1. Bij de 1e echte kans voor CKC in de 2e helft was het gelijk raak. De 1e poging kon de goed keepende Robin Schiedon nog keren, maar de terugspringende bal kon toch weer voor het doel gebracht worden waar de inkomende rechtsbuiten de bal van dichtbij kon binnentikken. Zo kon Lekkerkerk dus weer op jacht naar de voorsprong. Door met volle inzet en beleving te blijven spelen drukte de thuisploeg CKC weer helemaal terug. In de laatste minuut van de officiële speeltijd had Lekkerkerk de winst kunnen grijpen. Na een prachtige kopbal van Martijn de Jong kon de bal nog net van de lijn gehaald worden. De rebound werd door aanvoerder Pim Molenaar helaas over geschoten. Na deze kans floot de scheidsrechter voor einde wedstrijd en konden Lekkerkerk en CKC zich op gaan maken voor een verlenging van 2 x 15 minuten.

Na 5 minuten in de verlenging kwam Lekkerkerk ineens met 10 man te staan. Na vasthouden van Kevin van Gent besloot de scheidsrechter van dienst op advies van de grensrechter een 2e gele kaart te geven. De grensrechter had echter eerst voor de 1e overtreding moeten vlaggen. De speler van CKC kreeg de bal in zeer duidelijke buitenspelpositie en daarna pas hield Kevin de aanvaller licht vast. Een duidelijke fout van het arbitrale duo. Vanaf dat moment moest Lekkerkerk het zien te redden met een mannetje minder. Lekkerkerk durfde het aan om gewoon 1 op 1 te gaan spelen zonder laatste man. De beloning daarvoor kwam in de 102e minuut. Martijn de jong kopte prachtig binnen na een mooie voorzet van Brian Martens. De kopboogbal viel tegendraads binnen in de verre hoek. Lekkerkerk kreeg daarmee loon naar werken. Na deze goal werd de eerder voor Patrick Prevo ingevallen Brian Martens teruggehaald naar achteren en ging als laatste man spelen. In de laatste minuut speelde Bart Sterrenburg de opkomende Pim Molenaar vrij. Pim kon vrij doorlopen richting doel. Helaas schoot Pim net even te gehaast en zag zijn poging over het doel verdwijnen. Lekkerkerk haalde met 2-1 de rust van de verlenging. In de 2e helft van de verlenging bleef Lekkerkerk met 10 de gevaarlijkste ploeg. In de 110e minuut ging Bart Sterrenburg alleen op de keeper af. Voordat hij kon schieten werd hij door een verdediger omver gekegeld. Maar de scheidsrechter en ook zijn assistent weigerden onterecht de bal op de stip te leggen. In zijn poging om de bal weer te veroveren ging Bart achter de verdediger aan. Met een sliding van achteren probeerde hij de bal te veroveren, maar hij raakte daarbij de verdediger. De scheidsrechter bestrafte de overtreding met direct rood waar wellicht ook gewoon een gele kaart had volstaan. Lekkerkerk moest dus vanaf dat moment met 9 man de zege veilig stellen. Twee minuten na de rode kaart beging een speler van CKC een soortgelijke overtreding als Bart en die kreeg daarvoor wel een gele kaart. Daarmee maakte de scheidsrechter een 2e fout in het nadeel van de thuisploeg. In de 114e minuut raakte bij Keeper Robin Schiedon een vinger uit de kom na een duel in het strafschopgebied. De behandeling duurde ongeveer 3 à 4 minuten. In het restant van de tijd en de onterecht lange extra tijd van 8 minuten probeerde CKC nog de gelijkmaker te forceren maar Lekkerkerk haalde de zege binnen. Na 128 minuten voetbal stond er 2-1 op het scorebord.

Lekkerkerk boekte een verdiende overwinning op een prima tegenstander. Het tactische plan van trainer Hans den Besten werd door de spelers van Lekkerkerk zeer goed uitgevoerd. Met volle inzet, beleving en strijd werd de finalewedstrijd van de nacompetitie gehaald. De enige aanmerking was dat de thuisploeg de wedstrijd niet eerder kon beslissen. Ook de 2 uitsluitingen voor de komende wedstrijd levert de trainer wel wat hoofdbrekens maar zijn ervaring levert ongetwijfeld een prima oplossing op. Volgende week wacht weer een zware wedstrijd tegen de buren uit Bergambacht. Zij wisten in de slotfase de winst te behalen bij Victoria’04. In de 90e en 92e minuut scoorden zij de 1-1 en de 1-2. In het vooruitzicht staat dus een mooie derby met als inzet een plaats in de 3e klasse. Voorwaar een prachtige affiche. De finalewedstrijd wordt gespeeld op het Lekkerkerk-complex aan de Tiendweg-West. De aanvang is definitief vastgesteld op 15.00 uur.

Selectie v.v. Hellevoetsluis blijft nagenoeg intact

Waar je overal om je heen jaarlijks veel spelerswisselingen ziet, blijft het bij v.v. Hellevoetsluis ieder jaar betrekkelijk rustig. Blijkbaar gedijen de spelers onder de vleugels van trainer Edwin de Koning goed en hebben zij het naar hun zin aan de Brielsestraatweg.

Ook voor komend seizoen zijn er bij de rood-witten weinig mutaties te verwachten. Na het voeren van diverse gesprekken door Edwin de Koning en teammanager Ton Lammers heeft 90% van de spelers aangegeven ook volgend seizoen graag voor Hellevoetsluis uit te komen. Meest gehoorde argumenten daarbij zijn dat er altijd ergens om gespeeld wordt, men de trainingen als prettig ervaart, de randvoorwaarden goed zijn en er altijd voor een paar honderd toeschouwers gevoetbald wordt.

Hellevoetsluis wordt over het algemeen gezien als een warme club, waar het motto ‘doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg’ op van toepassing is. Dat is ook de reden waarom Tom Sleeuwenhoek (19), als kind van Nieuwenhoorn, er voor gekozen heeft om volgend seizoen de kleuren van Hellevoetsluis te verdedigen. Naast Sleeuwenhoek komen ook Jarno Huijsman (OHVV), Brian Poelman (SC Feyenoord), Gaultier Obiango (VDL), Ti-Jey Bins (Bruse Boys), Marlon van Beek (eigen jeugd) en Alex de Blok (Nieuwenhoorn) de gelederen versterken. Tommy van Schaik keert na omzwervingen via Brielle en Nieuwenhoorn weer terug op het oude nest.

Ondanks de goede prestaties en sfeer zullen er ook spelers vertrekken. Wouter Besters verlaat Hellevoetsluis voor OVV, Roeland de Bruijne komt komend seizoen uit voor Nieuwenhoorn, Dennis Nijkamp vertrekt naar Rockanje en Thomas Melching en Ercan Dere gaan hun geluk beproeven bij Vlotbrug.

De tweede groep, o.l.v. Stef Huszarik en Johan Engel, bestaat uit veel talent uit de eigen jeugdopleiding en wordt dan ook gezien als het opleidingselftal. Desondanks draaide dit team lang mee om de titel, maar moest het op het laatst toch haar meerdere erkennen in de concurrenten. Gedwongen door drukke werkzaamheden zal Stef Huszarik na 2 seizoenen Hellevoetsluis helaas gaan verlaten, maar in Johan Wouters denkt Hellevoetsluis een gelijkwaardige opvolger gevonden te hebben.

Bij de eerste selectie heeft alleen assistent-trainer Ruud de Vos aangegeven meer tijd aan zijn hockeyende dochter te willen besteden. Zijn positie is vooralsnog niet ingevuld. Hoofdtrainer Edwin de Koning en zijn assistent Maurice Schaap blijven aan en ook verzorger Ritus Visser zal, ondanks een verhuizing naar Leiden, deel uit blijven maken van de begeleiding.

Hellevoetsluis heeft de zaakjes dus ook voor het seizoen 2018-2019 weer op orde.

Ramon de Rond Toernooi: Uniek evenement voor uniek mens

Op zaterdag 16 juni staat op de velden bij Victoria’04 voor de vierde keer het Ramon de Rond Toernooi op het programma. Het is het eerbetoon aan de in 2015 overleden Vlaardinger, die jarenlang tegen kanker streed. “Zijn herinnering aan hem leeft voort, dat is voor ons heel belangrijk.”

De zevenkoppige organisatie van het toernooi – Jordy Helemigh, Marco Bakker, Jan Hoffmann, Marcel Ketting, Olaf Voorburg, Ronald van Schaijk en René Los – hebben één ding gemeen. Ze waren allen vriend van Ramon de Rond en voetbalden in het vriendenteam bij Victoria’04 waar de Vlaardingse aanvaller deel van uitmaakte. “Het blijft daardoor elk jaar weer speciaal om dit toernooi te organiseren”, zegt Marco Bakker. “Iedereen had een eigen speciale band met Ramon. Ik kende hem bijvoorbeeld van RKWIK waar we bij de F-jes al samen speelden.”

“Ik leerde Ramon kennen bij Fortuna, waar we in selectie speelden”, vult Jordy Helemigh aan. “Zijn ziekte en overlijden heeft ons als vriendenploeg nog dichter bij elkaar gebracht. Op de dag van zijn overlijden gaan we elk jaar naar zijn graf. Daarna gaan we door naar de kroeg en zuipen we een stuk in onze kraag. Ramon lustte graag een biertje, hij was een echte levensgenieter. Op die manier herdenken we hem.” Goed voetballen, dat kon hij ook. “Nou en of”, reageert Bakker. “Hij was enorm sterk aan de bal.” Jordy: “Kopsterk, een krachtmens. “Ik was altijd blij dat hij in mijn team zat en dat ik niet tegen hem speelde”, lacht Bakker. “Hij ging altijd voorop in de strijd. Een voorbeeld voor anderen.”

Ramon de Rond streed jarenlang tegen kanker. Desondanks, hoe slecht het met hem ook ging, bleef hij altijd voetballen. “Dat heroïsche, dat past bij hem”, zegt Helemigh. “Ik kan me nog herinneringen dat we onder Ruud Spierings in de tweede klasse speelde. Bij hem was toen voor de eerste keer kanker geconstateerd, maar hij speelde gewoon mee.”

“Gewoon was ook normaal voor Ramon”, vertelt Bakker. “Hij moest en zou voetballen. Tussen de eerste keer dat er kanker was geconstateerd en zijn overlijden, zat geloof ik twaalf jaar. Tussendoor waren er momenten dat hij genezen was verklaard. Maar meestal was hij ziek, werd hij bestraald of had een chemo-kuur. Maar hij ging altijd werken – hij werkte bij de marechaussee – en kwam altijd voetballen. Dat was voor hem, buiten Linda en Kick, zijn zoontje die in 2014 is geboren, alles.”

De Rond zorgde er ook voor dat zijn vrienden, die verspreid bij Vlaardingse club speelde, bij elkaar kwamen in een vriendenteam. Helemigh: “Hij heeft daar de eerste aanzet voor gegeven. Zoiets schept een band. We spelen nu nog steeds samen. Door alles wat er gebeurd is, zijn we nog dichter naar elkaar gegroeid.” Toen het met hem slecht ging werd een afscheidswedstrijd georganiseerd tussen het vriendenteam van Ramon de Rond en de Sparta Legends. “Dat was bij Deltasport, er kwamen vijftienhonderd man op die wedstrijd af. Marco Sas, met wie hij had samengespeeld, had voor die wedstrijd het voortouw genomen.”

“Bij ons vriendenteam is toen al heel snel het idee ontstaan om een toernooi voor hem te organiseren. Ramon vond dat best maar hij stelde wel als voorwaarde dat de opbrengst naar Kika, het kinderkankerfonds, moest”, aldus Bakker. “Hij ging toen snel achteruit en daardoor hadden we weinig tijd. We hebben de eerste editie uit de grond gestampt. Het was in maart. Ramon vond het fantastisch. Er waren meteen 25 teams. Oud-Feyenoorder Ben Wijnstekers deed de aftrap, van de wethouder kreeg Ramon het gemeentelijk ereblijk De Zilveren Haring. Ramon had er helemaal naar toegeleefd. Anderhalve week later is hij overleden, een paar dagen na zijn vader, die ook kanker had.”

Madese jongens worden mannen

Kevin de Bok is pas 20 jaar oud, maar al uitgegroeid tot een vaste waarde bij Madese Boys. 2017-2018 was tot nu toe zijn beste seizoen in het eerste elftal van de club uit het Brabantse dorp.

Aan het einde van het seizoen 2016-2017 waren de voortekenen al goed: Madese Boys groeide uit tot een organisatorisch sterk team. Dat werd doorgetrokken in 2017-2018. Middenvelder Kevin de Bok zag in de voorbereiding dat het goed zat. “Maar je bent ook altijd afhankelijk van factoren als vorm, blessures en de tegenstander.” Hij merkt dat enkele talenten zich ontwikkeld hebben tot waardevolle spelers voor de selectie. “Waaronder ikzelf. Ik voel dat ik nu beter meekom op dit niveau, vooral fysiek gaat het beter.”

Dat Madese Boys dit seizoen zo goed meedraaide bovenin de tweede klasse E is al een unieke prestatie, maar De Bok gelooft dat er nog meer in het vat zit. “Als we deze selectie bij elkaar houden, zijn we ook in de eerste klasse een moeilijk te kloppen team. Maar dat moeten we eerst nog maar eens zien te bewijzen. We hebben nog veel jonge spelers die zich kunnen ontwikkelen. We zijn alleen wel heel afhankelijk van de fitheid, we hebben slechts veertien of vijftien spelers die echt goed genoeg zijn voor het eerste.”

De Bok voelt zich prima op zijn plek in bij Madese Boys. “Ik heb het echt heel erg naar mijn zin, het is een leuke groep en dit niveau past goed bij mij.”