Home Blog Pagina 1435

Rik Impens geniet van het voetballen in Nederland

HSV HOEK – Hij is bezig aan zijn eerste seizoen in het shirt van hoofdklasser HSV Hoek. Direct werd duidelijk dat de spelverdeler een meer dan toevoegde waarde is gebleken. En zelf geniet hij van het voetballen ‘ over de grens’.

Toch kreeg hij zo aan het eind van de rit een flinke teleurstelling te verwerken in de vorm van een blessure aan de hamstring. “Ik raakte in de wedstrijd tegen Smitshoek geblesseerd aan de hamstring. Het bleek om een scheur te gaan en ik werk nu elke dag met de fysio van KAA Gent, mijn oude-club, om zo snel mogelijk fit te worden. Want ik zou het jammer vinden dat voor mij dit seizoen zo zou eindigen.”

Ongeslagen
Want na een fantastisch verlopen voorbereiding leek iedereen ervan overtuigd dat HSV Hoek zou meestrijden om de titel. “Maar dat liep toch even anders dan verwacht. Als ik zie dat we voor de winterstop echt een aantal heel domme punten hebben laten liggen…. Dat is doodzonde als we daarvoor aan de finish de rekening zouden moeten betalen, zeker omdat het nu zo fantastisch draait qua prestaties op het eind. We hebben in 2018 nog geen wedstrijd verloren en nog ongeslagen. Daardoor zijn we wedstrijd na wedstrijd weer richting de top van de ranglijst geklommen.”

Flow
Saillant is in het geheel dat sinds trainer Jannes Tant aangaf te vertrekken, zijn ploeg ineens begon te winnen. “Al heeft het een niets met het ander te maken. Want voor de winter viel de bal gewoon niet en in 2018 lijkt het allemaal te passen, zijn we in de flow terecht gekomen en is het gaan lopen. We winnen uit op Noordwijk en spelen thuis gelijk. We zullen nooit weten waar we nu zouden staan als we ook voor de winter zo hadden gespeeld. Maar ik denk wel dat we dan daadwerkelijk voor de titel gestreden zouden hebben. Persoonlijk vind ik het jammer dat de trainer vertrekt. Ik had een goede band met hem en hij gaf me hier toch het vertrouwen. Maar ik denk ook dat hij zelf toe was aan een nieuwe impuls en ik ben er zeker van dat hij ook bij Gent-Zeehaven prima werk zal gaan leveren.”

Technischer
Impens persoonlijk kijkt wel tevreden terug op zijn seizoen bij de Zeeuws-Vlaamse hoofdklasser. “Ik voel me als een vis in het water hier in deze stijl van voetballen. In Nederland wordt gevoetbald om te winnen en er wordt veel technischer gespeeld dan in België, waar het meer vechtvoetbal is. Zelf gedij ik hier prima. Ik heb me denk ik voldoende kunnen tonen, ben met doelpunten en assists belangrijk geweest voor de ploeg. Het is dan jammer om in de laatste wedstrijden geen bijdrage te kunnen leveren. Daarom hoop ik dat ik wellicht fit ben om de laatste thuiswedstrijd nog van waarde te zijn. En anders hoop ik de nacompetitie met Hoek te kunnen ingaan en te strijden voor promotie. Dat zou een mooi scenario zijn.”

Terugbetalen
Volgend seizoen blijft de voormalig speler van onder andere KAA Gent, Roeselare en Hamme sowieso te bewonderen aan de Lovenpolder. “ Ik heb het prima hier, geniet van het voetbal, het geweldige publiek en de sfeer. Ik kon terug naar België, maar ik ben hier nog niet klaar. Ik kijk er naar uit om volgend seizoen opnieuw te groeien als speler en mijn bedrage te leveren. Het geraamte van deze groep blijft intact en er komen enkele versterkingen bij, terwijl ook de nieuwe trainer Dennis de Nooijer wilde dat ik zou blijven. Daar spreekt vertrouwen uit en dat wil ik graag terugbetalen met mooie prestaties.”

Pim van der Hoorn is terug waar het allemaal begon

Nog geen dertig jaar was hij toen hij voor de eerste keer hoofdtrainer werd van Lyra. Na de zomer gaat Pim van der Hoorn (40) op voor zijn tweede periode als oefenmeester op sportpark De Zweth. Met de nodige bagage op zak. “Als persoon ben ik niet veranderd, als trainer wel.”

Als hij in de spiegel kijkt ziet hij in rijke haardos de eerste grijze haren verschijnen. Ook als trainer is Van der Hoorn ouder én wijzer geworden. “Toen ik destijds als trainer bij Lyra begon, was ik 28, 29 jaar. Ik had mijn TC3- en TC2-diploma gehaald, maar het echte trainer zijn leer je niet uit een boekje”, aldus de Lierenaar, die vanwege een zware knieblessure al op zijn 26ste moest stoppen met voetballen en assistent-trainer werd van toenmalig Lyra-trainer Leo Dekker.

“Trainer zijn is een ervaringsvak”, vervolgt Van der Hoorn. “Bij alle clubs leer je en daardoor ontwikkel je door.” Na tweeënhalf seizoen Lyra was hij werkzaam bij MVV’27 (drie seizoenen), Den Hoorn (één seizoen) en HVC’10 (drie seizoenen). “Ik ben gezegend met de clubs waar ik gewerkt heb”, zegt hij. “Dat ik bij Den Hoorn maar één seizoen ben gebleven had te maken dat de zondag niet te combineren was met mijn gezin. Ik had destijds twee jonge kinderen, anders was ik ook daar zeker een langere periode gebleven.”

Dit seizoen vertolkt hij de rol van hoofd jeugdopleidingen bij Lyra. “Ik heb er bewust voor gekozen om een seizoen geen club te trainen. Ik ben voor mijn werk bezig met een studie die veel tijd kost. Ik ben regelmatig een paar dagen weg en dat is niet te combineren met het hoofdtrainerschap. Lyra kwam op een gegeven moment met de vraag of ik hoofd jeugdopleidingen wilde worden. Ze hadden na het vertrek van Remco Andringa een vacature. Ik heb het gedaan onder de voorwaarde dat het maar voor één seizoen zou zijn.”

Niet dat Van der Hoorn zijn huidige functie ‘minderwaardig’ vindt. “Nee hoor, maar mijn ambities liggen op het veld. Ik zie mezelf best nog wel een keer hoofd jeugdopleidingen worden, maar op latere leeftijd.”

Toen duidelijk werd dat Lyra en huidig trainer Ramon Hageraats aan het einde van het lopende seizoen niet verder met elkaar gingen, vroeg de club Van der Hoorn mee te doen in de ‘sollicitatieprocedure’ voor de nieuwe trainer. Daar had de schoolbestuurder wel oren naar. “Zeker omdat we in de jeugdopleiding iets in gang hebben gezet. Dat wilde ik eigenlijk niet loslaten en door nu trainer van Lyra te worden kan ik die lijn deels bewaken.”

“Remco Andringa heeft de afgelopen jaren heel veel goed werk verzet bij de jeugd. Hij heeft de organisatie structuur en body gegeven. Daarvan profiteren we nu volop en daardoor kunnen we nu ook met de jeugd meer de diepte ingaan. We hebben een voetbalvisie ontwikkeld die we met de trainers nu trainbaar aan het maken zijn.”

Dat is nodig ook, want voor een goede aansluiting met de selectie moet de jeugd hoger gaan spelen, vindt Van der Hoorn. “De meeste selectieteams spelen in de eerste klasse. Dat moet minimaal hoofdklasse worden. In de jeugd weet je dat verbetering met kleine stapjes komt. De groeipotentie is er. Vorig jaar zijn er twee spelers vervroegd doorgestroomd naar de selectie, dit seizoen heeft Bram Wenneker de stap eerder gemaakt.”

Lyra doet nog volop mee om het kampioenschap en is door het winnen van de eerste periodetitel al verzekerd van deelname van de nacompetitie. “Een club als Lyra hoort thuis in de tweede klasse”, meent Van der Hoorn, die het bewust op een ‘afstandje’ aanschouwt. “Ik ga Ramon niet voor de voeten lopen. Ik doe mijn werk als hoofd jeugdopleidingen en ga me niet anders gedragen nu ik weet dat ik volgend seizoen hoofdtrainer ben.”

Rijlaarsdam op zijn plek bij RKsv RCD

Merlin Rijlaarsdam zit sinds eind november vorig jaar in het bestuur van Rksv RCD en heeft hier zijn plek gevonden. De rol die hij heeft opgepakt is secretaris en dit doet hij met alle plezier. Wij spraken met hem over zijn hoogtepunten, de visie van de club en het eerste elftal.

Rijlaarsdam heeft zelf ook een hele lange tijd gevoetbald tot het lichaam het niet meer toeliet. Zelf heeft hij 30 jaar bij Oranje Wit gevoetbald en deed dit sinds hij een kleine jongen was. ‘Ik ben bij RCD betrokken geraakt doordat mijn jongste zoon bij de club ging voetballen.’ Naast dat hij secretaris is, heeft hij ook de leiding over de JO14-1 die dit seizoen goed draaien en net naast de titel hebben gegrepen.

Hoogtepunten
‘Het hoogtepunt voor mij dit jaar was dat we over zijn gestapt naar een andere brouwerij. Voorheen kwam er alleen Heineken bier uit de tap maar sinds kort is er Jupiler of Hertog Jan bier te krijgen in de kantine.’ Dit werd nogal ouderwets bevonden en de club wou graag overstappen, na het een en ander was het dan toch uiteindelijk gelukt. ‘Ik ben erg tevreden met de nieuwe tap.’

De oud-voetballer van Oranje Wit heeft nu bij RCD veel veranderd in de kantine en is bezig met het plan van de gemeente, want het sportcomplex gaat de schop op. ‘We zijn nu bezig met een tegenplan te maken samen met DFC want we gaan natuurlijk niet zomaar akkoord met wat FC Dordrecht allemaal wil. Binnenkort gaan de clubs rond de tafel met FC Dordrecht om een overeenkomst te bereiken.’

1eelftal
Het eerste elftal van de club is het afgelopen seizoen achtste geworden in de 3eklasse en heeft een prima seizoen gehad na een paar tegenslagen. ‘We hebben natuurlijk problemen gehad nadat er een stuk of 8 man uit het eerste zijn opgestapt, in het begin ging het hartstikke goed maar daarna is het een beetje afgezakt.’ Tevens komen er nog 3 punten bij na een gewonnen rechtszaak tegen de KNVB nadat er eerst 3 punten in mindering zijn genomen. ‘Misschien schuiven we nog een plaatsje op.’

Persoonlijke doelen
De persoonlijke doelen van Rijlaarsdam zijn het volgende: ‘Dat alles in orde komt met de gemeente en het nieuwe sportcomplex, dit zijn de prioriteiten. Volgend seizoen blijf ik ook nog leider van de JO14-1 dat dan de JO15-1 zal gaan worden, hiermee hoop ik dan natuurlijk kampioen te worden.

Rijlaarsdam op zijn plek bij RKsv RCD

Merlin Rijlaarsdam zit sinds eind november vorig jaar in het bestuur van Rksv RCD en heeft hier zijn plek gevonden. De rol die hij heeft opgepakt is secretaris en dit doet hij met alle plezier. Wij spraken met hem over zijn hoogtepunten, de visie van de club en het eerste elftal.

Rijlaarsdam heeft zelf ook een hele lange tijd gevoetbald tot het lichaam het niet meer toeliet. Zelf heeft hij 30 jaar bij Oranje Wit gevoetbald en deed dit sinds hij een kleine jongen was. ‘Ik ben bij RCD betrokken geraakt doordat mijn jongste zoon bij de club ging voetballen.’ Naast dat hij secretaris is, heeft hij ook de leiding over de JO14-1 die dit seizoen goed draaien en net naast de titel hebben gegrepen.

Hoogtepunten
‘Het hoogtepunt voor mij dit jaar was dat we over zijn gestapt naar een andere brouwerij. Voorheen kwam er alleen Heineken bier uit de tap maar sinds kort is er Jupiler of Hertog Jan bier te krijgen in de kantine.’ Dit werd nogal ouderwets bevonden en de club wou graag overstappen, na het een en ander was het dan toch uiteindelijk gelukt. ‘Ik ben erg tevreden met de nieuwe tap.’

De oud-voetballer van Oranje Wit heeft nu bij RCD veel veranderd in de kantine en is bezig met het plan van de gemeente, want het sportcomplex gaat de schop op. ‘We zijn nu bezig met een tegenplan te maken samen met DFC want we gaan natuurlijk niet zomaar akkoord met wat FC Dordrecht allemaal wil. Binnenkort gaan de clubs rond de tafel met FC Dordrecht om een overeenkomst te bereiken.’

1eelftal
Het eerste elftal van de club is het afgelopen seizoen achtste geworden in de 3eklasse en heeft een prima seizoen gehad na een paar tegenslagen. ‘We hebben natuurlijk problemen gehad nadat er een stuk of 8 man uit het eerste zijn opgestapt, in het begin ging het hartstikke goed maar daarna is het een beetje afgezakt.’ Tevens komen er nog 3 punten bij na een gewonnen rechtszaak tegen de KNVB nadat er eerst 3 punten in mindering zijn genomen. ‘Misschien schuiven we nog een plaatsje op.’

Persoonlijke doelen
De persoonlijke doelen van Rijlaarsdam zijn het volgende: ‘Dat alles in orde komt met de gemeente en het nieuwe sportcomplex, dit zijn de prioriteiten. Volgend seizoen blijf ik ook nog leider van de JO14-1 dat dan de JO15-1 zal gaan worden, hiermee hoop ik dan natuurlijk kampioen te worden.

CvdW: FC Drunen – Sjaak Boelaars

Sjaak Boelaars is al 10 jaar, met een tussenpoos van twee jaar, de leider van het eerste elftal van FC Drunen. Hij gaf aan dat hij het nog steeds met veel plezier doet en het prima naar zijn zin heeft bij de club. ‘’De club voelt net als één grote familie. Iedereen huilt en lacht met elkaar.’’

Boelaars is zijn spelerscarrière op zesjarige leeftijd begonnen bij DESK uit Kaatsheuvel. Daarna heeft hij ook nog een tijdje gevoetbald in een café team. Uiteindelijk is Boelaars bij FC Drunen betrokken geraakt toen hij voor zijn werk in 1980 in Drunen is gaan wonen. ‘’Toen heb ik mij eerst als leider bij de club aangemeld.’’

Boelaars is, samen met Jaap Verstraate, twee jaar lang leider geweest van de A-junioren. ‘’Zelf heb ik zes jaar in het tweede elftal gevoetbald en ik ben ook als reservekeeper mee geweest met het eerste elftal. Toen ik 48 jaar oud was, ben ik gestopt met voetballen.’’

Functie als leider
‘’Een paar jaar geleden heb ik een pauze van twee jaar gehad betreft het leiderschap, omdat de nieuwe trainer die toen werd aangesteld zijn eigen leider mee nam naar Drunen. Ik heb toen dus twee jaar mogen genieten van de wedstrijden achter de omheining.

Na deze periode kwam er een nieuwe trainer zonder leider dus heeft hij het leiderschap weer op zich genomen.

Op het einde van het seizoen 2017-2018 wilde ik graag stoppen om meer tijd voor mijn gezin te hebben maar het voetbal bleef toch trekken

Boelaars ging deze periode ook meestal op donderdag even kijken bij de training van het eerste elftal en als de spelers problemen of vragen hadden, dan kwamen zij regelmatig naar hem toe. ‘’De nieuwe leider kon overigens ook alleen op zondag aanwezig zijn. Doordeweeks lukte het hem niet om er te zijn vanwege zijn werk. De jongens gaven aan dat zij iets miste.’’

Zodoende heeft de hoofdtrainer Boelaars gebeld met de vraag of hij hem wilde helpen. ‘’Zodoende ben ik een wedstrijd of acht á negen geleden teruggegaan.’’’

Het afgelopen seizoen van FC Drunen 1
‘’Het voetbal was goed, alleen kwam het er niet helemaal uit. Aan het begin van het seizoen stonden de neuzen niet allemaal dezelfde kant op, maar op een gegeven moment gingen deze wel dezelfde kant opstaan. Iedereen vocht voor elkaar, werkte voor elkaar en hadden alles voor elkaar over. Dit is ook terug te zien aan de punten die wij de laatste tien wedstrijden hebben weten te behalen.’’

FC Drunen stond zeer lang in de onderste regionen van de ranglijst, maar wist uiteindelijk door een eindsprint op de zevende plaats te eindigen.

Komend seizoen
Boelaars gaf aan dat hij met het eerste elftal volgend seizoen mee wilt draaien in de middenmoot en dat hij hoopt op het veroveren van een periodetitel. ‘’Over de doelstellingen van komend seizoen hebben wij het nog niet als collectief gehad. Komende maand hebben wij namelijk nog een kennismakingsavond voor aankomend seizoen. Uiteraard zouden wij graag kampioen worden, maar realistisch gezien is dit niet waarschijnlijk nog te vroeg.’’

Boelaars gaf aan dat de spelersploeg voor aankomend seizoen tot nu toe grotendeels intact zal blijven. ‘’Er gaan, zoals ik het nu begrepen heb, twee á drie spelers vertrekken. Ik heb voor de rest begrepen van de trainer dat hij in overleg was met twee spelers van buitenaf en afgelopen week trainde er nog een nieuwe speler mee. Dus ik denk dat er drie spelers weg zullen gaan en dat er twee of drie spelers bij zullen komen.’’

Boelaars gaf ook aan dat het huidige JO17-1 komend seizoen doorschuift naar de JO19 en dat er in dit elftal een paar leuke talenten tussen zitten. ‘’Afgelopen jaar hebben wij al een paar keer mogen genieten van deze jongens en ik hoop dat zij een beetje zullen doorzetten, zodat wij deze spelers bij het eerste elftal kunnen betrekken.’’ Dit jeugdelftal is niet alleen kampioen geworden, maar ook tweede in de districtsbeker.

CvdW: FC Drunen - Introductie

Breda’s vriendenteam groeit uit tot landelijk team.

Maluku Friends groeit uit zijn jasje.
In 2015 richtte Jirmea Hinoke een vrienden / gelegenheidsteam op bestaande uit  Molukse voetballers afkomstig uit Breda. Dit team is inmiddels is uitgegroeid tot een club van tweeëndertig voetbaltalenten uit heel Nederland. Zij spelen allemaal bij verschillende BVO of amateurclubs in heel Nederland. Zijn voornaamste doel was en is om samen plezier te hebben. Hierbij staat sportiviteit en wederzijds respect tijdens een potje voetbal centraal.

16 juni Maluku Friends Benny Maipauw Cup 2018 bij BSV Boeimeer Breda
Op 16 juni 2018 houdt Maluku Friends haar eerste eigen voetbaltoernooi bij BSV Boeimeer in Breda. Waar door onder andere Maluku Friends, Feyenoord, SV Jong Ambon, JEKA, BSV Boeimeer,  GVV Unitas, FC Sadap, de Molukse Jeugdselectie en een team van de Simon Tahamata Soccer Academy gestreden wordt om de Benny Maipauw Cup.  De spelers zijn allemaal spelers uit de hogere amateur clubs of spelen al bij een BVO club.

Terug naar ouderwetse gezelligheid, Moluks eten, mooi voetbal,  al dan niet met de bekende Afro kapsels uit vroegere tijden maar in een nieuw jasje met een maatschappelijk karakter.

Actie voor Kika
Het toernooi is opgedragen aan Benny Maipauw, een bikkelharde verdediger uit Breda. Benny had net als alle Maluku Friends een grote passie, Voetbal!.

Benny Maipauw is op 49 jarige leeftijd overleden aan de gevolgen van kanker. Maluku Friends zet zich in om geld in te zamelen voor de Stichting Kika. Om zo op sportieve wijze een bijdrage te leveren aan dit goede doel. Het einddoel van 500 euro is inmiddels verdubbeld tot een bedrag van 1100 euro en tijdens het toernooi zal ook nog geld ingezameld worden voor KiKa.

 

Evenement: Maluku Friends Benny Maipauw Cup 2018

Datum: 16 juni 2018

Locatie: BSV Boeimeer Breda

Aanvang: 10.00 uur

 

Voor meer informatie over Maluku Friends:

Klik op het logo   –>

 

Voor meer informatie en of beeldmateriaal:

Malukufriends2015@gmail.com

Telefoon: 06 4010 38 98

Juliette Laisina-Keuls

Bergambacht heeft de laatste halte bereikt

Het was hét gesprekonderwerp in de groepsapp van Bergambacht 1 na de memorabele winst zaterdag bij Victoria’04: de koprol die trainer Bert Potuyt na de winnende goal, de 1-2, van Luuk Botter langs de zijlijn maakte. 

Hoewel de feestvreugde zich concentreerde rond de jonge doelpuntenmaker bleef het moment voor de dug-out niet opopgemerkt. Een fotograaf legde de koprol van de oud-doelman van het Krimpense DCV op de gevoelige plaat vast. “Normaal doe ik dit niet hoor”, haastte Potuyt zich te zeggen. “Het was een spontane actie, eentje die uit het niets kwam. Op dat moment werd ik overmand door emotie, blijdschap vooral. En blijkbaar doe je dan gekke dingen.”

Volgens kenners was het een koprol uit het boekje. “Vroeger leerde je dat op school”, lachte Potuyt. “Als oud-keeper ben ik best nog wel lenig, dus volgens mij zag het er nog aardig uit.”Zijn spelers hadden twee dagen pret van de actie van hun trainer. “Eentje zag ergens aan de zijkant op een foto mij nog de beweging maken…”

De zege in Vlaardingen op Victoria’04 was er dan ook eentje om uit je dak voor te gaan. Een zege ook die in de categorie miraculeuze ontsnappingen valt. Na 89 minuten keek Bergambacht immers nog tegen een 1-0 achterstand aan. Potuyt: “We waren in de 65eminuut op een 1-0 achterstand gekomen. Met het huidige knock-outsysteem sta je dan op de rand van uitschakeling. In de zeventigste minuut heb ik Luuk Botter als extra spits ingebracht. Hij is nog een A-speler, maar wel potig.”

Dat bleek want in de negentigste minuut knikte hij de bal in een overvol strafschopgebied achter de Vlaardingse keeper. Het duel leek af te stevenen op een verlenging, maar een prachtige voetballende actie van de jonge spits bracht Bergambacht in de zevende voetbalhemel (1-2).

Na Maense was Victoria’04 dus de tweede ploeg die moest buigen voor Bergambacht in de nacompetitie. De promotie naar de derde klasse is daarmee echter nog niet verdiend, daarvoor moet de blauw-zwarten zaterdag bij de buren van Lekkerkerk winnen.

Een makkelijke route heeft Bergambacht zeker niet afgelegd. “We wilden graag kampioen worden, maar toen duidelijk werd dat dat niet ging lukken, wisten we ook dat we een zware opgaven zouden krijgen. Acht teams in de nacompetitie die spelen voor één plek in de derde klasse. Als ik dan zie dat Groot-Ammers, hier aan de andere kant van het water, in Zuid I moet spelen om te promoveren… Dat is heel eerlijk, zullen we maar zeggen.”

Bergambacht speelt bovendien alle nacompetitieduels op vreemde bodem. Potuyt: “Ik wil niet dat we de jankerds van de competitie worden, daarom hebben we het voor kennisgeving aangenomen. ”Zaterdag in en tegen Lekkerkerk verwacht hij veel ‘meereizende’ fans uit Bergambacht. “Wij zijn gesterkt door de overwinningen op Maense en Victoria’04, hopelijk kunnen we dat vertrouwen omzetten in een zege en promotie. Het team is er rijp voor, de club er aan toe.”

Sven Goedendorp van VFC (zo) naar CWO

De Technische Commissie is verheugd dat Sven Goedendorp volgend seizoen de overstap maakt naar CWO. Sven is een snelle en slimme aanvaller die regelmatig het doel weet te vinden. Hij heeft bijna zijn hele voetballeven bij VFC (zo) gespeeld en kijkt uit naar deze nieuwe uitdaging op zaterdag.

 

VV Capelle snakt naar goed einde tropenseizoen

Voor VV Capelle kent het seizoen maar geen einde. Begin juli 2017 had toenmalig trainer Winand van Loon de eerste training op het programma staan, komende zaterdag gaat de derdedvisionist op voor zijn herkansingswedstrijd om het klassebehoud veilig te stellen.

In Alphen aan den Rijn spelen de bewoners van sportpark ’t Slot tegen hoofdklasser Ajax. Voor Capelle wordt het al de 39ste wedstrijd in de (na)competitie. Met bekerwedstrijden en –vriendelijke wedstrijden meegerekend heeft de ploeg dit seizoen al vijftig duels gespeeld.

Een seizoen dat in het teken staat van vallen, opstaan, weer vallen en weer opstaan. Ron Timmers, die eigenlijk was voorbestemd om pas bij het seizoen 2019/2020 in te stappen, nam het roer halverwege over van Winand van Loon, die het veld moest ruimen vanwege tegenvallende resultaten.

Timmers was met zijn nieuwe ploeg veroordeeld tot het spelen van degradatievoetbal. Aan directe degradatie wisten hij en zijn spelers te ontsnappen, maar de nacompetitie bleek niet te voorkomen.

Daarin rekende Capelle, weliswaar moeizaam, in de eerste ronde af met Excelsior’31 uit Rijssen. De uitzege was voldoende, thuis kon de ploeg zich een kleine nederlaag veroorloven. Tegen SteDoCo, de ambitieuze hoofdklasser Hoornaar, verschafte Capelle zichzelf eveneens een uitstekende uitgangspositie (0-1), maar dit keer was de thuisnederlaag wél fataal (0-3).

Timmers staat voor de zware klus Capelle weer klaar te stomen voor het treffen met Ajax, zaterdag op het terrein van Alphense Boys.

Zeker is dat de Capellenaren voor komend seizoen een verfrissingskuur zullen ondergaan. De club lijfde inmiddels zes nieuwe spelers in: Anwar Beeldstroo (Westlandia), Philip den Hartog (Quick Boys), Laurens Huurman (Excelsior Maassluis), Nassin Asrih (KFC Sint-Leenaarts, België), Ruben Oliveira dos Santos (LMO) en Endrino Saikoen (Excelsior Maassluis).

Nacompetitie kent bizar slot voor HSC’28

Na de uitwedstrijd met 2-1 te hebben verloren stond voor HSC’28 op zondag 10 juni de return van het tweeluik met Boeimeer op het programma. In de heenwedstrijd had Boeimeer al laten zien over een uitstekende ploeg te beschikken dus het ging hoe dan ook een zware kluif worden voor de roodzwarten.

 De opkomst van beide teams was er een zoals iedere liefhebber ze graag ziet. Supporters van beide kampen zorgden met het nodige vuurwerk voor de juiste sfeer op sportpark Harella. Toen de rook was opgetrokken kon de wedstrijd beginnen. Ten opzichte van de week ervoor leek HSC’28 beter aan de wedstrijd te beginnen.

De ploeg uit Heerle kreeg zelfs de eerste grote kans van de wedstrijd toen Tobie Hopmans zijn hoofd net niet genoeg achter de bal kon krijgen. Ondanks de betere start kwam HSC’28 wederom op een 0-2 achterstand. Halverwege de eerste helft schoot de Bredase linksbuiten de bal vanaf de linkerkant in de kruising achter Colin Janse. Tien minuten later werd de 0-2 stand op het scorebord gekopt door de Bredanaars. HSC’28 kreeg voor rust via een strafschop nog de uitgelezen kans op de aansluitingstreffer, maar deze werd goed gestopt door de Boeimeer-goalie. In de rust was de stand over twee duels 1-4 in het voordeel van Boeimeer. HSC’28 moest in de tweede helft dus drie keer scoren om een verlenging af te dwingen.

Na rust had Boeimeer de wedstrijd redelijk onder controle en leek gemakkelijk de 90 minuten vol te kunnen spelen. Echter kantelde de wedstrijd in de 70eminuut volledig. De scheidsrechter trok de rode kaart voor een Boeimeer speler na een charge op Bram van den Bemt waardoor het 11 tegen 10 werd en ontstond er weer hoop bij de thuisploeg. Vervolgens zette Barry Perk zich in de 75eminuut achter een toegekende strafschop. Perk schoof de bal beheerst in de linkerhoek en tekende zo voor de 1-2. Dit was tevens ook zijn 100ecompetitiegoal in het shirt van HSC’28.

Niet veel later stond de wedstrijd helemaal op zijn kop toen de leidsman in een kort tijdsbestek meerdere malen een rode prent toonde aan spelers van Boeimeer, waardoor het uiteindelijk 11 tegen 7 werd. De roodzwarten omsingelden vervolgens het Bredase doel en probeerden met snel combinatiespel door de defensie heen te komen. Toch was er een schot van afstand nodig om de thuisploeg op 2-2 te brengen. Rechtsback Tom Heijnen zorgde met een droge knal van 20 meter voor de gelijkmaker en bracht HSC’28 hiermee volledig terug in de strijd om promotie. HSC’28 had nu nog één doelpunt nodig om ook de stand over twee wedstrijden gelijk te trekken.

Deze verlossende goal kwam er in de 86eminuut via Tobie Hopmans. Lars de Kok ging goed door aan de linkerkant, behield het overzicht en legde de bal keurig terug op de inlopende Hopmans, die de bal feilloos in het Bredase doel werkte: 3-2. Een explosie van vreugde barstte vervolgens los in Heerle. Bij deze stand zou een verlenging volgen en hierin had HSC’28 gezien het overtal duidelijk de betere papieren.

Zo ver kwam het echter niet. De vijfde veldspeler van Boeimeer kreeg zijn tweede gele kaart en dus rood wegens commentaar op de leiding. Boeimeer had hierdoor nog maar 6 spelers op het veld staan, waardoor de scheidsrechter was genoodzaakt de wedstrijd definitief te staken wegens onvoldoende spelers aan de zijde van de bezoekers.

Op deze manier kent het seizoen 2017-2018 een bizar einde voor HSC’28. De Heerlenaren zitten nog even in de wachtkamer voor wat betreft uitsluitsel over eventuele promotie terug naar de 4eklasse. De verwachting is dat de KNVB spoedig met een uitspraak komt.