Home Blog Pagina 1417

Van den Dool: van hoofdmachtspeler tot leider bij VV Herovina

Roland van den Dool (35) kan de band met het eerste elftal van Herovina nog niet loslaten. Op zijn vijftiende debuteerde hij in het eerste. Nu is hij nog altijd elftalleider bij de derdeklasser.

HERWIJNEN – Vervelend knieletsel maakte veel te vroeg een einde aan zijn actieve voetballoopbaan. Op zijn 25ste ging het voor het eerst verkeerd. Er was van alles mis in zijn knie, maar dat werd te laat onderkend. Vier jaar later speelde hetzelfde letsel opnieuw op. ,,Toen adviseerde de chirurg mij toch echt te stoppen om niet alles kapot te lopen.” Op het hoogtepunt van Van den Dool bereikte Herovina bijna de tweede klasse, maar werd na twee bizarre wedstrijden uitgeschakeld door GDC.

Van den Dool combineert het leiderschap al vier jaar met trainingssessies bij het eerste elftal. ,,In het begin was dat lastig, dan ben je vooral nog te veel speler. Nu lukt het beter om vanuit de dug-out mijn mond te houden. Bijkomend voordeel is dat wij op ons niveau steeds betere jonge scheidsrechters krijgen. Die marchanderen niet en zijn duidelijk.”

Van den Dool vervolgt: ,,Ik hoop echt dat het team zich gaat redden in de derde klasse. Voor volgend seizoen hebben wij Remon Steenbruggen terug, Eddy Steenlage wil het na zijn auto-ongeval weer gaan proberen en er komen een paar jonge spelers door.” Bovendien keert Frank Clement volgend seizoen volledig terug bij de selectie. Hij stopt als verzorger.

Na het verlies bij Sleeuwijk, in de eerste week van april, werd het er niet gunstiger op. Toch blijft trainer Gert-Jan Potters uiterst positief. ,,Als ik ons programma erbij pak kunnen wij nog een paar ploegen onder ons houden. Ik heb daar alle vertrouwen in”, vertelde de Werkendamse oefenmeester na afloop.

,,Nu ik zelf aan de zijkant sta proef ik hoe moeilijk het is om vanaf die positie te coachen”, verklaart Van den Dool. ,,Negen van de tien keer ben je te laat met een opmerking. Wij doen er met zijn allen echt alles aan om vaker te scoren, maar het lukt gewoon niet. Wij verwachten van Maarten Lievaart, Jesse van Vliet en Jeffrey van der Meijden wat meer doelpunten. Het is echter heel anders dan vorig seizoen in de vierde klasse. Tegenstanders op dit niveau verdedigen gewoonweg veel beter.” Jesse van Vliet is een groot talent en hij gaat er echt wel komen. Hopelijk krijgt hij daar op dit niveau de kans voor.

Van den Dool: ,,Ik ben heel benieuwd naar de hernieuwde samenwerking met trainer Glenn Calor. Hij is destijds bij ons als hoofdtrainer begonnen. Ik herinner mij nog dat Glenn echt heel gericht trainde. Wij scoorden destijds vaak uit spelhervattingen. Daar kun je op trainen.”

Roland van den Dool zit niet meer te wachten op terugkeer naar de vierde klasse. ,,Dan gaan wij zomaar met dat niveau mee. Nee, geef mij maar de Brabantse derde klasse. Heerlijke clubs, waar echte voetbalsfeer heerst.”

Voormalig doelman Wilco de Leeuw is ook nog steeds bij het team. Hij is keeperstrainer maar moest onlangs twee keer onder de lat. Voormalig tweede keeper Marco Pellekaan is tussentijds gestopt.

William Vincent geniet bij VV Lyra

William Vincent is een geboren Amerikaan en is al 27 jaar voetbalcoach. Inmiddels is hij al vijf jaar trainer van VV Lyra vrouwen. Zelf is Vincent getrouwd en heeft twee zonen van 21 en 19 jaar. Vincent heeft zelf ook een lange tijd gevoetbald en is begonnen met voetballen bij Quick Steps in Den Haag.

Buitenlands voetbal
Naast dat Vincent in Nederland heeft gevoetbald heeft hij ook in Amerika, Duitsland en Engeland gevoetbald. ‘Het is wel een stuk anders voetbal dan hier, in elk land gaan ze ook anders om met de coach.’ In Engeland zijn ze allemaal erg fanatiek. ‘In Engeland is het lang leven de lol, bier drinken is ook erg belangrijk. Duitsland is echt een voetballand, net zoals Nederland.’ Vincent heeft in het buitenland veel geleerd. ‘Een leuk avontuur is dat ik ook een tijdje in Oman heb gezeten en toen hebben we onder de Amerikaanse vlag met een elftal van Amerikanen tegen het nationale team van Oman gespeeld.

Terug in Nederland
‘Toen ik in 2009 terugkeerde naar Nederland, ben ik in aanraking gekomen met voetbal in het Westland. Vervolgens ben ik via een vriend van mij bij Honselersdijk terechtgekomen en heb hier de E2, Vrouwen 1 en de senioren 4 gaan trainen.’ Dit was Vincent zo goed bevallen en heeft een contract gekregen en ging toen met de JO19-1 aan de slag die hij toen twee jaar is gaan trainen. Met dit elftal wist hij, in zijn eerste jaar als trainer, 32 wedstrijden ongeslagen te blijven in alle competities.

Na dat hij bij Honselersdijk trainer is geweest, is hij doorgeschoven naar het vrouwenelftal van het Westland. Hierna is hij gevraagd om bij VV Lyra trainer te worden. ‘Ik ben er één keer geweest en het is een hele fanatieke groep, een gedreven elftal. Dit viel precies in mijn straatje.’

Kampioen van de 2eklasse
‘Als je als team en staf zo gedreven bent, dan komt succes vanzelf.’ VV Lyra is, volgens Vincent, aan het klimmen naar de top van het Westland. ‘We werken allemaal hard voor elkaar.’ De echt enige concurrent in het Westland is SC Monster, deze wedstrijden waren de hoogtepunten voor hem als trainer: ‘Het is dan ook heel leuk om twee keer te winnen van Monster.’ VV Lyra is thuis ongeslagen en op een gegeven moment waren ze zelfs 25 wedstrijden achter elkaar ongeslagen.

Doelen
‘Het wordt nu allemaal wel een stukje lastiger natuurlijk, een klasse hoger en langere reizen. We zullen ook weer extra inzet moeten gaan tonen, want het zal een stukje sneller gaan.’ Een andere doelstelling is om de jeugd er meer bij te betrekken. Tevens willen ze zich komend seizoen handhaven in de 1eklasse.

Beker
Helaas hebben de dames van Lyra de beker verloren van de SEP vrouwen na het nemen van penalty’s. ‘We speelden echt een hele goeie wedstrijd, maar SEP is natuurlijk een goeie tegenstander. Het was een hele spannende wedstrijd.’ Voor volgend seizoen willen ze de beker wel mee naar huis nemen. Helaas vetrekken er komend seizoen twee speelsters door bepaalde omstandigheden. Er komen wel mogelijke versterkingen aan voor VV Lyra om de ploeg te helpen om zich te handhaven in de 1eklasse.

Zaterdag 16 juni spelen de Lyra Vrouwen in de Haaglanden Cupfinale tegen de RKAVV Vrouwen.

Edith Martens proeft waardering bij aanstelling SteDoCo

SteDoCo heeft Edith Martens aangetrokken als hoofdcoach voor de vrouwenselectie. De inwoonster van Den Bosch volgt na de zomer Irma de Witte op die de club na vier seizoenen verlaat.

HOORNAAR – Op maandag 16 april maakte Edith Martens in Hoornaar voor het eerst kennis met de spelersgroep. “Ik ben trots om Irma de Witte als trainster te mogen opvolgen. Zij heeft hier wel wat neergezet. Dit seizoen maakt de groep waar dat men op dit niveau thuishoort. Ik sluit niet uit wij met SteDoCo in de toekomst de stap naar de topklasse gaan maken.”

Martens heeft na haar aanstelling begin februari natuurlijk wel al een beeld van de groep gevormd. ,,Ik was in de gelegenheid om het team een aantal keer aan het werk te zien. Ik ben dus al in staat om een positie-analyse te maken. Inmiddels heb ik een goed beeld van de spelersgroep. Van daaruit wordt nagedacht hoe de selectie er voor volgend seizoen gaat uitzien. Wij gaan kijken of er interessante speelsters zijn die de stap naar SteDoCo willen maken.”

Er is duidelijk verschil tussen het zaterdag- en zondagvoetbal. ,,Het niveau op zaterdag ligt hoger.” Martens kan dit vanuit haar expertise goed inschatten, want zij ziet regelmatig voetbal op gelijk niveau op de verschillende dagen. Zij weet dat het vrouwenteam van SteDoCo in zeer grote lijnen bijeen blijft. ,,Het is natuurlijk nog even afwachten tot na 15 juni als de overschrijvingsperiode verlopen is. Er gaat waarschijnlijk wel iets gebeuren, want ik vind de selectie nu wat te krap. Aanvulling vanuit eigen geleding moet uit MO19 komen. Die speelsters moeten daar natuurlijk wel aan toe zijn en zij moeten in het plaatje passen. Het zou fijn zijn als SteDoCo zich in elke linie zou kunnen versterken.”

Edith Martens is vrijwel dagelijks met voetbal bezig. ,,Is het geen training of wedstrijdbegeleiding, dan ga ik wel ergens kijken. Regelmatig voer ik gesprekken met speelsters. Dat maakt het werk leuk en veelzijdig.” Voor Martens wordt het straks een korte vakantie. ,,Ik vind het erg belangrijk om goed af te sluiten bij Prinses Irene, dat in de hoofdklasse op zondag actief is.” Met Prinses Irene gaat zij waarschijnlijk de nacompetitie in voor klassebehoud. ,,Door mijn baan in het onderwijs heb ik in de zomermaanden gelukkig wat ruimte. Ik heb er heel veel zin in om straks hier in Hoornaar te gaan beginnen”, besluit Martens.

 

Staat van dienst
De 38-jarige Edith Martens is geboren en getogen in Alphen (NB), waar ze bij de plaatselijke voetbalclub Viola begon met voetballen. Op een kort uitstapje na (DESK), speelde ze daar haar hele actieve carrière. Martens heeft zich na haar middelbare school gericht op een carrière in de sport. Ze ging naar het CIOS en daarna naar de Sporthogeschool in Tilburg waar ze de ALO afrondde. Al tijdens haar studietijd volgde ze cursussen voor pupillentrainer, UEFA C (TC III jeugd) en UEFA B (TC II). Als trainster was ze onder andere werkzaam bij de KNVB, districtsteam Zuid I meisjes O17, assistent-trainer bij het vrouwenteam van Willem II, assistent-trainer nationaal schaduwteam meisjes O17, assistent-trainer/coach bij de PSV-vrouwen, trainer bij het tweede herenelftal van Zwaluw VFC uit Vught en op dit moment trainster in de hoofdklasse B bij Prinses Irene en talentcoach bij de KNVB van de trainingsgroep meisjes O11, O12, O13 opleidingsgebied Zuid. ,,Het speelt in mijn hoofd om ooit aan de cursus UEFA A te beginnen. Ik ben nu erg druk, maar dat moment gaat een keer komen.”

Wim Holster begint aan nieuw voetballeven

Voor Wim Holster is het op zaterdag 26 mei klaar. De modelvoetballer en aanvoerder van Woudrichem beëindigt zijn voetballoopbaan, die hem langs Woudrichem, FC Den Bosch, Achilles Veen en Roda Boys/Bommelerwaard bracht.

Holster gaat zich toeleggen op het trainerschap bij de jeugd. Zijn oudste zoon Rafael (6) voetbalt al en tweede zoon Dylan (2) komt er mogelijk ook aan. Daarnaast is hij toegetreden tot de technische commissie van Woudrichem, waar hij zich gaat bezighouden met de onderbouw van de jeugd.

Hoe heb je jezelf als speler ontwikkeld?
,,Ik heb getracht om bij FC Den Bosch te slagen. Op 12-jarige leeftijd koos ik volledig voor het voetbal. Ik combineerde de trainingen met mijn schoolopleiding in Den Bosch. Ik groeide daar op met spelers als Jordens Peters (nu Willem II, red.) en Stef Doedée, die keeper werd bij FC Dordrecht en RKC (nu bij ASWH, red.). Na twee jaar wist ik dat ik niet goed genoeg was voor betaald voetbal. Ik heb toen voor school en mijn maatschappelijke carrière gekozen. Geen moment spijt, want ik heb de HTS afgerond. Op mijn vijftiende speelde ik al in het eerste elftal van Woudrichem.”

 Je hebt vaker je verstand boven het voetbal laten prevaleren?
,,In mijn eerste jaar bij Woudrichem speelde ik samen met mijn oom Piet Saaman en Frans Vonk in de nacompetitie. Wij bereikten toen op het veld van Papendrecht de eerste klasse. Een ongelooflijke periode. In het jaar dat wij eerste klasse speelden liep ik ook een half jaar stage bij RKC. Ook toen heb ik op mijn zeventiende voor mijn opleiding HTS-bouwkunde gekozen. Het daaropvolgende seizoen heb ik voor twee jaar voor Achilles Veen gekozen. Terug naar Woudrichem en vervolgens twee jaar Roda Boys. Daarna terug naar Veen waar wij naar de hoofdklasse terugkeerden.”

Je hebt hoofdklasse gespeeld. Was dat voor jou de top?
,,Ik heb er voor mijn gevoel alles uitgehaald wat erin zat. In de eerste klasse bij Roda Boys scoorde ik twaalf doelpunten en was ik het mannetje. Een jaar later bij Achilles Veen moest ik echt op mijn tenen lopen om het bij te benen. Ik zat daar aan mijn plafond. Mogelijk had het ermee te maken dat de kinderen kwamen en dat ik het steeds drukker op mijn werk kreeg, ik weet het niet. Vergis je niet, wij speelden op het hoogste niveau van Nederland.”

Uiteindelijk toch weer terug naar het oude nest op Het Bolwerk
,,Ja, voor de derde keer. Het deed mij pijn dat het team naar de vierde klasse was weggezakt. Samen met nog wat spelers en de komst van trainer Leon Elands hadden wij een plan om Woudrichem terug op niveau te brengen en na twee kampioenschappen is dat gelukt. Twee hoogtepunten in mijn voetballoopbaan, de derde is de titel met Achilles Veen. Absoluut toppunt was dat mijn zoon Rafael mij in Brakel de kampioenschaal kwam brengen. Daarna gebeurde dat nogmaals uit bij Leerdam Sport toen ook Dylan erbij was.”

CvdW: FC Drunen – José Kooiman

De 43-Jarige José Kooiman komt al vier jaar bij FC Drunen. Eerst begonnen als ouder zoals vele andere en later door de vereniging gevraagd om leidster te worden. Hierna is Kooiman in de jeugdcommissie terecht gekomen en is nu sinds twee en een half jaar jeugdvoorzitster bij Drunen. Ze vertelt VoetbalJournaal meer over haar komst bij de club, haar visie voor de jeugd en de toekomst voor de jeugdafdeling.

Zelf heeft de jeugdvoorzitster ook een kort verleden als actief speelster in de voetbalwereld voor ze bij FC Drunen werd aangesteld. Ze heeft vroeger namelijk als kind zijnde gespeeld bij een voetbalvereniging uit Waalwijk. Hier was zij een jaar erg actief bezig met voetbal maar heeft dit later achter haar gelaten.

Vanwege de keuze van haar zoon is Kooiman bij de voor haar perfecte vereniging terecht gekomen en hierna ging de rest van zelf. ‘’Mijn zoon heeft altijd een eigen mening gehad, al zijn vriendjes voetbalden bij de concurrent maar hij wilde graag bij Drunen spelen omdat het qua omvang zo’n bescheiden club was. Hij kwam als alleenstaande jongen in een vreemde club maar hij had het meteen naar zijn zin en werd gelijk opgenomen in de vereniging.’’

Momenteel speelt haar zoon niet meer bij Drunen. Hij speelde voor het laatst in de D’tjes tot die groep met een spelers tekort kreeg te maken. Bij FC Drunen kon hij daarom even niet terecht maar hij wilde ook niet overstappen naar de concurrent. Wanneer er in de nabije toekomst weer een nieuw elftal is zal hij zich hoogstwaarschijnlijk weer aansluiten bij de vereniging.

Toen ze jeugdvoorzitster werd begon ze haar focus te leggen op de kleintjes, de vier of vijf jarigen. ‘’Kinderen in deze leeftijdscategorie hebben vaak nog geen vriendjes die op voetbal zitten. Ik heb in hun veel tijd en energie gestoken door bijvoorbeeld clinics op school te geven en evenementen tijdens Pasen. Zo doende is onze groep jongere kinderen erg aangevuld en in een goede twee jaar tijd is het aantal met 40 procent verdubbeld. Natuurlijk kan je ook de focus leggen op de oudere kinderen, maar negen van de tien voetballen al bij een andere club of hebben vriendjes bij een andere club. De jongsten maken voor het eerst kennis met voetbal en zijn nog erg beïnvloedbaar en plooibaar.’’

Zelfs zonder haar zoon bij de club ziet Kooiman geen een reden om te vertrekken en zit hier erg op haar plek. ‘’Je wordt helemaal opgenomen binnen de club, je hoort er meteen bij. Elke nieuweling wordt hier hartelijk ontvangen. Iedereen is een, iedereen helpt elkaar en iedereen ondersteunt elkaar.’’

Kooiman wil nog graag één jaar jeugdvoorzitster blijven. Dan vindt ze het na drie en een half jaar tijd voor wat nieuws. Een nieuwe gedachtegang en andere ambities krijgen binnen de club vindt ze erg belangrijk voor de toekomst, anders krijg je een sleur. ‘’Het doel wat ik voor ogen heb is het huidige aantal jeugdleden nog één keer te verdubbelen. Dan heb ik zoiets van: nu heb ik mijn doel bereikt. Hierna draag ik het steentje weer over aan iemand anders.’’

Ondanks dat de huidige jeugdvoorzitster kijkt naar een nabije toekomst waarin ze haar functie gaat overdragen is ze nog steeds erg gemotiveerd om iets anders voor de club te gaan betekenen.

Rik Impens geniet van het voetballen in Nederland

HSV HOEK – Hij is bezig aan zijn eerste seizoen in het shirt van hoofdklasser HSV Hoek. Direct werd duidelijk dat de spelverdeler een meer dan toevoegde waarde is gebleken. En zelf geniet hij van het voetballen ‘ over de grens’.

Toch kreeg hij zo aan het eind van de rit een flinke teleurstelling te verwerken in de vorm van een blessure aan de hamstring. “Ik raakte in de wedstrijd tegen Smitshoek geblesseerd aan de hamstring. Het bleek om een scheur te gaan en ik werk nu elke dag met de fysio van KAA Gent, mijn oude-club, om zo snel mogelijk fit te worden. Want ik zou het jammer vinden dat voor mij dit seizoen zo zou eindigen.”

Ongeslagen
Want na een fantastisch verlopen voorbereiding leek iedereen ervan overtuigd dat HSV Hoek zou meestrijden om de titel. “Maar dat liep toch even anders dan verwacht. Als ik zie dat we voor de winterstop echt een aantal heel domme punten hebben laten liggen…. Dat is doodzonde als we daarvoor aan de finish de rekening zouden moeten betalen, zeker omdat het nu zo fantastisch draait qua prestaties op het eind. We hebben in 2018 nog geen wedstrijd verloren en nog ongeslagen. Daardoor zijn we wedstrijd na wedstrijd weer richting de top van de ranglijst geklommen.”

Flow
Saillant is in het geheel dat sinds trainer Jannes Tant aangaf te vertrekken, zijn ploeg ineens begon te winnen. “Al heeft het een niets met het ander te maken. Want voor de winter viel de bal gewoon niet en in 2018 lijkt het allemaal te passen, zijn we in de flow terecht gekomen en is het gaan lopen. We winnen uit op Noordwijk en spelen thuis gelijk. We zullen nooit weten waar we nu zouden staan als we ook voor de winter zo hadden gespeeld. Maar ik denk wel dat we dan daadwerkelijk voor de titel gestreden zouden hebben. Persoonlijk vind ik het jammer dat de trainer vertrekt. Ik had een goede band met hem en hij gaf me hier toch het vertrouwen. Maar ik denk ook dat hij zelf toe was aan een nieuwe impuls en ik ben er zeker van dat hij ook bij Gent-Zeehaven prima werk zal gaan leveren.”

Technischer
Impens persoonlijk kijkt wel tevreden terug op zijn seizoen bij de Zeeuws-Vlaamse hoofdklasser. “Ik voel me als een vis in het water hier in deze stijl van voetballen. In Nederland wordt gevoetbald om te winnen en er wordt veel technischer gespeeld dan in België, waar het meer vechtvoetbal is. Zelf gedij ik hier prima. Ik heb me denk ik voldoende kunnen tonen, ben met doelpunten en assists belangrijk geweest voor de ploeg. Het is dan jammer om in de laatste wedstrijden geen bijdrage te kunnen leveren. Daarom hoop ik dat ik wellicht fit ben om de laatste thuiswedstrijd nog van waarde te zijn. En anders hoop ik de nacompetitie met Hoek te kunnen ingaan en te strijden voor promotie. Dat zou een mooi scenario zijn.”

Terugbetalen
Volgend seizoen blijft de voormalig speler van onder andere KAA Gent, Roeselare en Hamme sowieso te bewonderen aan de Lovenpolder. “ Ik heb het prima hier, geniet van het voetbal, het geweldige publiek en de sfeer. Ik kon terug naar België, maar ik ben hier nog niet klaar. Ik kijk er naar uit om volgend seizoen opnieuw te groeien als speler en mijn bedrage te leveren. Het geraamte van deze groep blijft intact en er komen enkele versterkingen bij, terwijl ook de nieuwe trainer Dennis de Nooijer wilde dat ik zou blijven. Daar spreekt vertrouwen uit en dat wil ik graag terugbetalen met mooie prestaties.”

Pim van der Hoorn is terug waar het allemaal begon

Nog geen dertig jaar was hij toen hij voor de eerste keer hoofdtrainer werd van Lyra. Na de zomer gaat Pim van der Hoorn (40) op voor zijn tweede periode als oefenmeester op sportpark De Zweth. Met de nodige bagage op zak. “Als persoon ben ik niet veranderd, als trainer wel.”

Als hij in de spiegel kijkt ziet hij in rijke haardos de eerste grijze haren verschijnen. Ook als trainer is Van der Hoorn ouder én wijzer geworden. “Toen ik destijds als trainer bij Lyra begon, was ik 28, 29 jaar. Ik had mijn TC3- en TC2-diploma gehaald, maar het echte trainer zijn leer je niet uit een boekje”, aldus de Lierenaar, die vanwege een zware knieblessure al op zijn 26ste moest stoppen met voetballen en assistent-trainer werd van toenmalig Lyra-trainer Leo Dekker.

“Trainer zijn is een ervaringsvak”, vervolgt Van der Hoorn. “Bij alle clubs leer je en daardoor ontwikkel je door.” Na tweeënhalf seizoen Lyra was hij werkzaam bij MVV’27 (drie seizoenen), Den Hoorn (één seizoen) en HVC’10 (drie seizoenen). “Ik ben gezegend met de clubs waar ik gewerkt heb”, zegt hij. “Dat ik bij Den Hoorn maar één seizoen ben gebleven had te maken dat de zondag niet te combineren was met mijn gezin. Ik had destijds twee jonge kinderen, anders was ik ook daar zeker een langere periode gebleven.”

Dit seizoen vertolkt hij de rol van hoofd jeugdopleidingen bij Lyra. “Ik heb er bewust voor gekozen om een seizoen geen club te trainen. Ik ben voor mijn werk bezig met een studie die veel tijd kost. Ik ben regelmatig een paar dagen weg en dat is niet te combineren met het hoofdtrainerschap. Lyra kwam op een gegeven moment met de vraag of ik hoofd jeugdopleidingen wilde worden. Ze hadden na het vertrek van Remco Andringa een vacature. Ik heb het gedaan onder de voorwaarde dat het maar voor één seizoen zou zijn.”

Niet dat Van der Hoorn zijn huidige functie ‘minderwaardig’ vindt. “Nee hoor, maar mijn ambities liggen op het veld. Ik zie mezelf best nog wel een keer hoofd jeugdopleidingen worden, maar op latere leeftijd.”

Toen duidelijk werd dat Lyra en huidig trainer Ramon Hageraats aan het einde van het lopende seizoen niet verder met elkaar gingen, vroeg de club Van der Hoorn mee te doen in de ‘sollicitatieprocedure’ voor de nieuwe trainer. Daar had de schoolbestuurder wel oren naar. “Zeker omdat we in de jeugdopleiding iets in gang hebben gezet. Dat wilde ik eigenlijk niet loslaten en door nu trainer van Lyra te worden kan ik die lijn deels bewaken.”

“Remco Andringa heeft de afgelopen jaren heel veel goed werk verzet bij de jeugd. Hij heeft de organisatie structuur en body gegeven. Daarvan profiteren we nu volop en daardoor kunnen we nu ook met de jeugd meer de diepte ingaan. We hebben een voetbalvisie ontwikkeld die we met de trainers nu trainbaar aan het maken zijn.”

Dat is nodig ook, want voor een goede aansluiting met de selectie moet de jeugd hoger gaan spelen, vindt Van der Hoorn. “De meeste selectieteams spelen in de eerste klasse. Dat moet minimaal hoofdklasse worden. In de jeugd weet je dat verbetering met kleine stapjes komt. De groeipotentie is er. Vorig jaar zijn er twee spelers vervroegd doorgestroomd naar de selectie, dit seizoen heeft Bram Wenneker de stap eerder gemaakt.”

Lyra doet nog volop mee om het kampioenschap en is door het winnen van de eerste periodetitel al verzekerd van deelname van de nacompetitie. “Een club als Lyra hoort thuis in de tweede klasse”, meent Van der Hoorn, die het bewust op een ‘afstandje’ aanschouwt. “Ik ga Ramon niet voor de voeten lopen. Ik doe mijn werk als hoofd jeugdopleidingen en ga me niet anders gedragen nu ik weet dat ik volgend seizoen hoofdtrainer ben.”

Rijlaarsdam op zijn plek bij RKsv RCD

Merlin Rijlaarsdam zit sinds eind november vorig jaar in het bestuur van Rksv RCD en heeft hier zijn plek gevonden. De rol die hij heeft opgepakt is secretaris en dit doet hij met alle plezier. Wij spraken met hem over zijn hoogtepunten, de visie van de club en het eerste elftal.

Rijlaarsdam heeft zelf ook een hele lange tijd gevoetbald tot het lichaam het niet meer toeliet. Zelf heeft hij 30 jaar bij Oranje Wit gevoetbald en deed dit sinds hij een kleine jongen was. ‘Ik ben bij RCD betrokken geraakt doordat mijn jongste zoon bij de club ging voetballen.’ Naast dat hij secretaris is, heeft hij ook de leiding over de JO14-1 die dit seizoen goed draaien en net naast de titel hebben gegrepen.

Hoogtepunten
‘Het hoogtepunt voor mij dit jaar was dat we over zijn gestapt naar een andere brouwerij. Voorheen kwam er alleen Heineken bier uit de tap maar sinds kort is er Jupiler of Hertog Jan bier te krijgen in de kantine.’ Dit werd nogal ouderwets bevonden en de club wou graag overstappen, na het een en ander was het dan toch uiteindelijk gelukt. ‘Ik ben erg tevreden met de nieuwe tap.’

De oud-voetballer van Oranje Wit heeft nu bij RCD veel veranderd in de kantine en is bezig met het plan van de gemeente, want het sportcomplex gaat de schop op. ‘We zijn nu bezig met een tegenplan te maken samen met DFC want we gaan natuurlijk niet zomaar akkoord met wat FC Dordrecht allemaal wil. Binnenkort gaan de clubs rond de tafel met FC Dordrecht om een overeenkomst te bereiken.’

1eelftal
Het eerste elftal van de club is het afgelopen seizoen achtste geworden in de 3eklasse en heeft een prima seizoen gehad na een paar tegenslagen. ‘We hebben natuurlijk problemen gehad nadat er een stuk of 8 man uit het eerste zijn opgestapt, in het begin ging het hartstikke goed maar daarna is het een beetje afgezakt.’ Tevens komen er nog 3 punten bij na een gewonnen rechtszaak tegen de KNVB nadat er eerst 3 punten in mindering zijn genomen. ‘Misschien schuiven we nog een plaatsje op.’

Persoonlijke doelen
De persoonlijke doelen van Rijlaarsdam zijn het volgende: ‘Dat alles in orde komt met de gemeente en het nieuwe sportcomplex, dit zijn de prioriteiten. Volgend seizoen blijf ik ook nog leider van de JO14-1 dat dan de JO15-1 zal gaan worden, hiermee hoop ik dan natuurlijk kampioen te worden.

Rijlaarsdam op zijn plek bij RKsv RCD

Merlin Rijlaarsdam zit sinds eind november vorig jaar in het bestuur van Rksv RCD en heeft hier zijn plek gevonden. De rol die hij heeft opgepakt is secretaris en dit doet hij met alle plezier. Wij spraken met hem over zijn hoogtepunten, de visie van de club en het eerste elftal.

Rijlaarsdam heeft zelf ook een hele lange tijd gevoetbald tot het lichaam het niet meer toeliet. Zelf heeft hij 30 jaar bij Oranje Wit gevoetbald en deed dit sinds hij een kleine jongen was. ‘Ik ben bij RCD betrokken geraakt doordat mijn jongste zoon bij de club ging voetballen.’ Naast dat hij secretaris is, heeft hij ook de leiding over de JO14-1 die dit seizoen goed draaien en net naast de titel hebben gegrepen.

Hoogtepunten
‘Het hoogtepunt voor mij dit jaar was dat we over zijn gestapt naar een andere brouwerij. Voorheen kwam er alleen Heineken bier uit de tap maar sinds kort is er Jupiler of Hertog Jan bier te krijgen in de kantine.’ Dit werd nogal ouderwets bevonden en de club wou graag overstappen, na het een en ander was het dan toch uiteindelijk gelukt. ‘Ik ben erg tevreden met de nieuwe tap.’

De oud-voetballer van Oranje Wit heeft nu bij RCD veel veranderd in de kantine en is bezig met het plan van de gemeente, want het sportcomplex gaat de schop op. ‘We zijn nu bezig met een tegenplan te maken samen met DFC want we gaan natuurlijk niet zomaar akkoord met wat FC Dordrecht allemaal wil. Binnenkort gaan de clubs rond de tafel met FC Dordrecht om een overeenkomst te bereiken.’

1eelftal
Het eerste elftal van de club is het afgelopen seizoen achtste geworden in de 3eklasse en heeft een prima seizoen gehad na een paar tegenslagen. ‘We hebben natuurlijk problemen gehad nadat er een stuk of 8 man uit het eerste zijn opgestapt, in het begin ging het hartstikke goed maar daarna is het een beetje afgezakt.’ Tevens komen er nog 3 punten bij na een gewonnen rechtszaak tegen de KNVB nadat er eerst 3 punten in mindering zijn genomen. ‘Misschien schuiven we nog een plaatsje op.’

Persoonlijke doelen
De persoonlijke doelen van Rijlaarsdam zijn het volgende: ‘Dat alles in orde komt met de gemeente en het nieuwe sportcomplex, dit zijn de prioriteiten. Volgend seizoen blijf ik ook nog leider van de JO14-1 dat dan de JO15-1 zal gaan worden, hiermee hoop ik dan natuurlijk kampioen te worden.

CvdW: FC Drunen – Sjaak Boelaars

Sjaak Boelaars is al 10 jaar, met een tussenpoos van twee jaar, de leider van het eerste elftal van FC Drunen. Hij gaf aan dat hij het nog steeds met veel plezier doet en het prima naar zijn zin heeft bij de club. ‘’De club voelt net als één grote familie. Iedereen huilt en lacht met elkaar.’’

Boelaars is zijn spelerscarrière op zesjarige leeftijd begonnen bij DESK uit Kaatsheuvel. Daarna heeft hij ook nog een tijdje gevoetbald in een café team. Uiteindelijk is Boelaars bij FC Drunen betrokken geraakt toen hij voor zijn werk in 1980 in Drunen is gaan wonen. ‘’Toen heb ik mij eerst als leider bij de club aangemeld.’’

Boelaars is, samen met Jaap Verstraate, twee jaar lang leider geweest van de A-junioren. ‘’Zelf heb ik zes jaar in het tweede elftal gevoetbald en ik ben ook als reservekeeper mee geweest met het eerste elftal. Toen ik 48 jaar oud was, ben ik gestopt met voetballen.’’

Functie als leider
‘’Een paar jaar geleden heb ik een pauze van twee jaar gehad betreft het leiderschap, omdat de nieuwe trainer die toen werd aangesteld zijn eigen leider mee nam naar Drunen. Ik heb toen dus twee jaar mogen genieten van de wedstrijden achter de omheining.

Na deze periode kwam er een nieuwe trainer zonder leider dus heeft hij het leiderschap weer op zich genomen.

Op het einde van het seizoen 2017-2018 wilde ik graag stoppen om meer tijd voor mijn gezin te hebben maar het voetbal bleef toch trekken

Boelaars ging deze periode ook meestal op donderdag even kijken bij de training van het eerste elftal en als de spelers problemen of vragen hadden, dan kwamen zij regelmatig naar hem toe. ‘’De nieuwe leider kon overigens ook alleen op zondag aanwezig zijn. Doordeweeks lukte het hem niet om er te zijn vanwege zijn werk. De jongens gaven aan dat zij iets miste.’’

Zodoende heeft de hoofdtrainer Boelaars gebeld met de vraag of hij hem wilde helpen. ‘’Zodoende ben ik een wedstrijd of acht á negen geleden teruggegaan.’’’

Het afgelopen seizoen van FC Drunen 1
‘’Het voetbal was goed, alleen kwam het er niet helemaal uit. Aan het begin van het seizoen stonden de neuzen niet allemaal dezelfde kant op, maar op een gegeven moment gingen deze wel dezelfde kant opstaan. Iedereen vocht voor elkaar, werkte voor elkaar en hadden alles voor elkaar over. Dit is ook terug te zien aan de punten die wij de laatste tien wedstrijden hebben weten te behalen.’’

FC Drunen stond zeer lang in de onderste regionen van de ranglijst, maar wist uiteindelijk door een eindsprint op de zevende plaats te eindigen.

Komend seizoen
Boelaars gaf aan dat hij met het eerste elftal volgend seizoen mee wilt draaien in de middenmoot en dat hij hoopt op het veroveren van een periodetitel. ‘’Over de doelstellingen van komend seizoen hebben wij het nog niet als collectief gehad. Komende maand hebben wij namelijk nog een kennismakingsavond voor aankomend seizoen. Uiteraard zouden wij graag kampioen worden, maar realistisch gezien is dit niet waarschijnlijk nog te vroeg.’’

Boelaars gaf aan dat de spelersploeg voor aankomend seizoen tot nu toe grotendeels intact zal blijven. ‘’Er gaan, zoals ik het nu begrepen heb, twee á drie spelers vertrekken. Ik heb voor de rest begrepen van de trainer dat hij in overleg was met twee spelers van buitenaf en afgelopen week trainde er nog een nieuwe speler mee. Dus ik denk dat er drie spelers weg zullen gaan en dat er twee of drie spelers bij zullen komen.’’

Boelaars gaf ook aan dat het huidige JO17-1 komend seizoen doorschuift naar de JO19 en dat er in dit elftal een paar leuke talenten tussen zitten. ‘’Afgelopen jaar hebben wij al een paar keer mogen genieten van deze jongens en ik hoop dat zij een beetje zullen doorzetten, zodat wij deze spelers bij het eerste elftal kunnen betrekken.’’ Dit jeugdelftal is niet alleen kampioen geworden, maar ook tweede in de districtsbeker.

CvdW: FC Drunen - Introductie

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.