Home Blog Pagina 1326

Keeperschool van der Kaay voor Beat Huntington

Arjan van der Kaaij (35) is al vijf jaar bezig met Keeperschool van der Kaay. Nu wil hij zijn keeperschool gebruiken om het goede doel te steunen. Op 4 januari organiseert hij samen met Jones Socces Academy van Chaly Jones een dag met een keepers- en voetbalclinic. De opbrengst gaat naar onderzoek voor de ziekte van Huntington.

Oprichting keeperschool

Arjan is oud (prof)keeper en heeft als keeper bij onder andere Ado Den Haag en Westlandia gespeeld. De laatste jaren speelde de Vlaardinger bij MSV ’71, maar hij voelde toen dat het tijd werd voor een nieuwe uitdaging.

Toen heeft hij Keeperschool van der Kaay opgericht. “Ik wilde wel een uitdaging blijven houden. Nu merk je dat wanneer een van de keepertjes wordt uitgenodigd voor de KNVB, een BVO of een keeper die ineens bij de selectie zit, dan is dat natuurlijk wel hartstikke gaaf. Qua niveau maakt het ook eigenlijk allemaal niet uit, als ze maar stapjes vooruit maken.’’

Trainingen

De trainingen van Arjan zijn zo persoonlijk en dynamisch mogelijk. “Er wordt in groepjes van vier gewerkt, waarbij elk groepje een eigen trainer heeft. Elk kwartier wisselen ze van oefening, maar de trainer blijft bij dezelfde oefening staan. Dit doen we omdat je bij een nieuwe trainer weer een andere impuls hebt en scherp bent. Daarbij kan een trainer zich beter op de belangrijkste aandachtspunten richten van de oefening, als hij bij één oefening blijft.”

“Elke training heeft een thema zoals bijvoorbeeld de hoge bal of het meevoetballen. Aan het einde van de training pakken we een soort eindspel, waarbij we hetzelfde thema laten terugkomen. Dit doen we in een wedstrijdvorm.”

Huntington

De ziekte van Huntington is een erfelijke aandoening die bepaalde delen van de hersenen aantast. De eerste symptomen openbaren zich meestal tussen het 35e en 45e levensjaar. Zij uit zich onder andere in onwillekeurige bewegingen die langzaam verergeren, verstandelijke achteruitgang en verschillende psychische symptomen. De ziekte leidt gemiddeld na achttien jaar tot de dood, meestal door bijkomende oorzaken zoals longontsteking.

“Ik sprak vorig jaar een oud klasgenoot en zijn vader had Huntington. Hij is de stichting Beat Huntington begonnen en is allerlei activiteiten aan het organiseren om geld in te zamelen voor het onderzoek naar de ziekte. Dus ik zei toen dat ik ook iets zou willen organiseren, in de vorm van een keeperstraining. Dat gaan we 4 januari doen.”

4 januari

De dag bestaat dus hoofdzakelijk uit een keepersclinic die Keeperschool van der Kaay organiseert en een voetbalclinic die Jones Soccer Academy organiseert. “We gaan ook een veiling organiseren. We hebben shirts van Feyenoord en Sparta gekregen met de handtekeningen van de spelers erop, die we gaan veilen.

Voor meer informatie over de dag en over deelname klikt u op onderstaande link.

https://keeperschoolvanderkaay.nl/clinic-bij-vdl-maassluis/?fbclid=IwAR29-kc0uvApBsgxmg8R8xJxwIngc1wqHaLnuVMeQyYylxeS0gW5qnUuklI

Nieuwkuijk en RKDVC willen weg van onderste plaatsen

En het is weer zover! Er staat weer een derby op het programma in de zondag derde klasse C. VV Nieuwkuijk neemt het in eigen huis op tegen RKDVC. Voor beide teams is het nog geen seizoen voor de ene na de andere overwinning wordt geboekt. Zondag zullen beide ploegen op zoek gaan naar niets anders dan de volle drie punten.

De gastheren bezetten na zeven gespeelde wedstrijden de voorlaatste plaats. Zij hebben in deze zeven wedstrijden 6 punten vergaard. Dit deden zij door twee keer te winnen, de rest van de wedstrijden gingen verloren. Opvallend is het aantal tegengoals. Maar liefst 22 keer moest de bal uit het net worden gevist. Daarnaast vliegen ze er aan de andere kant ook niet al te makkelijk in. Er werden tot dusver acht doelpunten gemaakt.

Ook bij de voetballers van RKDVC is het nog geen hosanna. De bezoekers van aanstaande zondag hebben maar twee keer verloren en één keer gewonnen. Ze zijn de koning van de gelijke spelen want dit deden zij al vier keer. Hierdoor staan zij op de 11e plek met zeven punten. Eentje meer dan Nieuwkuijk.

Door de tegenvallende resultaten in de competitie, hebben ze ook in de strijd om de Willy Naessens Cup nog niet veel punten weten te halen. Daarbij moet gezegd worden dat RKDVC pas één derby heeft gespeeld. Dit deden zij tegen koploper Haarsteeg en daarin werd met 1-1 gelijkgespeeld. Nieuwkuijk heeft er twee derby’s opzitten en daarin een keer verloren en ook een keer gewonnen waardoor zij met drie punten nog ruim achter Haarsteeg staan.

De aftrap op Sportpark Nieuwkuijk is zondag om 14.30 en staat onder leiding van de heer Schuurmans. Na de wedstrijd is er ook nog genoeg te beloven. Vanaf 16.00 gaan de dj’s “2 MEN SOUND” zorgen voor de sfeer in de kantine. De DJ’s zijn al actief sinds 2003.

Nieuwkuijk en RKDVC willen weg van onderste plaatsen

En het is weer zover! Er staat weer een derby op het programma in de zondag derde klasse C. VV Nieuwkuijk neemt het in eigen huis op tegen RKDVC. Voor beide teams is het nog geen seizoen voor de ene na de andere overwinning wordt geboekt. Zondag zullen beide ploegen op zoek gaan naar niets anders dan de volle drie punten.

De gastheren bezetten na zeven gespeelde wedstrijden de voorlaatste plaats. Zij hebben in deze zeven wedstrijden 6 punten vergaard. Dit deden zij door twee keer te winnen, de rest van de wedstrijden gingen verloren. Opvallend is het aantal tegengoals. Maar liefst 22 keer moest de bal uit het net worden gevist. Daarnaast vliegen ze er aan de andere kant ook niet al te makkelijk in. Er werden tot dusver acht doelpunten gemaakt.

Ook bij de voetballers van RKDVC is het nog geen hosanna. De bezoekers van aanstaande zondag hebben maar twee keer verloren en één keer gewonnen. Ze zijn de koning van de gelijke spelen want dit deden zij al vier keer. Hierdoor staan zij op de 11e plek met zeven punten. Eentje meer dan Nieuwkuijk.

Door de tegenvallende resultaten in de competitie, hebben ze ook in de strijd om de Willy Naessens Cup nog niet veel punten weten te halen. Daarbij moet gezegd worden dat RKDVC pas één derby heeft gespeeld. Dit deden zij tegen koploper Haarsteeg en daarin werd met 1-1 gelijkgespeeld. Nieuwkuijk heeft er twee derby’s opzitten en daarin een keer verloren en ook een keer gewonnen waardoor zij met drie punten nog ruim achter Haarsteeg staan.

De aftrap op Sportpark Nieuwkuijk is zondag om 14.30 en staat onder leiding van de heer Schuurmans. Na de wedstrijd is er ook nog genoeg te beloven. Vanaf 16.00 gaan de dj’s “2 MEN SOUND” zorgen voor de sfeer in de kantine. De DJ’s zijn al actief sinds 2003.

Victoria’03 als tweede thuis

Sjoerd Renne (22) voelt zich meer dan thuis bij Victoria’03. De middenvelder begon bij die club met voetballen, groeide uit tot een sterkhouder in het eerste elftal en is voorlopig niet van plan zijn voetballiefde de rug toe te keren. Ook niet nu hij in Rotterdam woont.

Sjoerd Renne is pas net terug van vakantie als hij even tijd neemt voor een interview. Hij is met drie vrienden naar Thailand geweest. Jerom Hermus, Dennis Tevel en Niels van Sundert vergezelden hem in Azië. Allen vorig seizoen spelend in het eerste van Victoria’03. “Het zegt wel wat over onze spelersgroep, iedereen kent elkaar al jarenlang en we hebben een goede band.” Vier voetballers bij elkaar, dat betekent in ieder geval dat trainer Ronald van Oeveren zich geen zorgen hoefde te maken: ze zouden het balgevoel niet kwijtraken in de vakantie. “We hebben wel regelmatig een balletje getrapt en zelfs een Muay Thai-training gevolgd in Bangkok om de conditie een beetje bij te houden.”

Door die late vakantie miste het viertal wel de Halderberge Cup, het toernooi binnen de gemeente dat wederom door Victoria’03 werd gewonnen. “Ze hebben zelfs geen enkel tegendoelpunt gehad, dat hebben ze supergoed gedaan. We kregen al berichten dat we wel in Thailand mochten blijven”, vertelt hij lachend.

Jetlag                                                        
Dat de spelers van Victoria’03 veel over hebben voor de voetbal, blijkt wel na hun reis. Ondanks een fikse jetlag en slechts vier uur nachtrust, besluiten ze 2,5 uur na thuiskomst mee te gaan trainen. “We wilden toch even zien hoe het met de conditie stond. Het ging er in ieder geval lekker fel aan toe. Niemand is vorig seizoen vertrokken, maar we hebben er wel een aantal nieuwe spelers bij gekregen. Dat zijn waardevolle aanvullingen, voor zover ik dat nu al kan inschatten.”

En dat terwijl Victoria’03 al een heel goed 2017-2018 draaide. Waar de ploeg in het eerste jaar na de promotie nog moest knokken voor behoud in de derde klasse, eindigden de Oudenbosschenaren vorig seizoen op de vijfde plek. “En het had heel weinig gescheeld of we waren zelfs derde geworden, het zat dicht bij elkaar.”

Lange bal
Renne denkt dat het jaartje extra ervaring in de derde klasse Victoria’03 heeft geholpen. “Deze spelersgroep is inmiddels sowieso al een jaar of vijf bij elkaar, daardoor krijg je steeds meer ervaring en word je ook slimmer. Daarnaast hebben we met Ronald een sterke trainer die ons tactisch wel wat bijgeleerd heeft. We spelen een spelletje dat werkt in de derde klasse, proberen met driehoekjes op te bouwen van achteruit, maar als er moeilijkheden zijn, vinden we het ook niet erg om de lange bal te hanteren. Doordat we voorin wat behendige en snelle spelers hebben, profiteren we daarvan.”

Hij verwacht dit jaar weer een dergelijke rangschikking. “Het is afwachten, wij zijn alleen maar beter geworden en hebben een brede selectie nu, maar de competitie ziet er ook erg sterk uit. We hebben MOC’17 erbij gekregen en Roosendaal en RBC hebben weer flink wat nieuwe spelers aangetrokken.”

Speler van het jaar
2017-2018 was vooral voor Renne een geweldig jaar. Het seizoen daarvoor had hij toe moeten kijken hoe zijn teamgenoten knokten tegen degradatie, aangezien hij er zelf uit lag met een blessure aan zijn kruisband. “Ik was daar zo klaar mee op den duur, dat toekijken vanaf de zijlijn. Daardoor geniet ik nu extra wanneer ik op het veld sta.” En dan was hij vorig seizoen nog belangrijk ook. Renne maakte zo’n vijftien doelpunten, een aardig aantal voor een middenvelder. Daarnaast werd hij uitgeroepen tot speler van het jaar bij Victoria’03. “Het was een heerlijk seizoen voor mij.”

Hij voelt zich sowieso helemaal thuis bij Victoria’03. Inmiddels woont hij in Rotterdam, maar dat weerhoudt hem er niet van om in Oudenbosch te blijven voetballen. “Ik speel hier al vanaf mijn vijfde of zesde. Het is een hartstikke leuke club, met geweldig publiek en mooie velden. Het zegt wel wat dat al die profclubs hier zijn geweest, het Halderberge toernooi hier plaatsvond en de velden er nog steeds goed bij liggen. Het is ook gewoon supergezellig binnen het team.” Daarnaast heeft hij een Fiat Punto via een sponsor van de club, waarmee hij samen met spits Dennis Tevel drie keer per week van hun studentenhuis in Rotterdam naar Oudenbosch rijdt. “Dat is allemaal super geregeld. Waarom zou ik weggaan? Het neemt misschien wel veel tijd in beslag, maar ik heb het hartstikke goed naar mijn zin bij.”

Keeperstrainer Frank de Ruiter blij met erkenning

Het werkterrein van Frank de Ruiter is zich aardig aan het uitbreiden. De keeperstrainer had afgelopen seizoen al de selectie van PPSC onder zijn hoede en bestierde een eigen keepersschool op zondag bij HBSS, dit seizoen gaat hij aan de slag bij VFC en bij de KNVB. “Het is de erkenning voor mijn werk”, aldus de 38-jarige Schiedammer.

De Ruiter zit vol ambities. “De tijd zal leren waar de lat ligt. Bij een profclub keeperstrainer worden? Wie weet.”

Zijn eerste stappen als keeperstrainer zette hij in 2013. In dat jaar stopte hij als doelman van PPSC 1. “PPSC loopt als rode draad door mijn carrière”, vertelt hij. “Ik ben er in de jeugd begonnen en later teruggekeerd als senior. Als senior ben ik nog een jaartje bij SVV geweest toen het onder trainer Henk Salari in de eerste klasse speelde.”

Salari was het ook die de aanzet gaf tot de nieuwe carrière van De Ruiter. De oud-prof en toenmalig PPSC-trainer vroeg hem trainer te worden van de keepers van PPSC-selectie. “Ik heb inmiddels twee keeperstrainersdiploma’s, de derde, de hoogste, wil ik in de toekomst gaan halen.”

Vraag is waar De Ruiter de tijd moet vinden om die opleiding te volgen en te voltooien. Zijn takenpakket is sinds 2013 fors uitgebreid. Bij PPSC traint hij de selectiekeepers én ook de jeugdkeepers. Hij begon zelf bij HBSS een keepersschool die meer dan uitstekend loopt. “Blijkbaar was er een grote behoeften naar zo’n keepersschool”, zegt hij daarover. “De meeste keepertjes komen uit de regio, maar ik heb er ook van IFC uit Zwijndrecht en Alphense Boys. Dat is niet naast de deur. Op 16 september is de eerste cyclus van zes weken begonnen. Ik heb nu zo’n groep van dertig, tweeëndertig kinderen in de leeftijd van zes  tot zestien jaar.”

“Alles komt tijdens de training aan bod, van techniek tot voetenwerk.”

Het keepersvak is de afgelopen twee decennia enorm veranderd. “Er wordt aan de keeper tegenwoordig steeds hogere eisen gesteld. Vroeger werd er alleen gelet op hoe je de bal tegenhield. Nu wordt er van een keeper ook verlangd dat hij goed meevoetbalt.”

Zelf was De Ruiter een doelman die sterk in de één-tegen-één was. “Meevoetballen was ook een sterk punt. In de lucht was ik wat minder, ondanks dat ik met 1.89 aardig lang ben. Ik ging nog wel eens onder een balletje door.”

Wat hem als doelman het meest typeerde, was zijn gedrevenheid. Dat heeft hij nu ook als keeperstrainer. “Het vak is heel veelzijdig. Je bent met techniek bezig, positie innemen, maar ik wil ook het plezier overbrengen. Natuurlijk is het leuk dat er twee jongens van mijn keepersschool dit seizoen naar Excelsior en ADO Den Haag zijn gegaan, maar plezier blijft de basis om jonge keepers iets aan te leren.”

Met ingang van dit seizoen traint hij bij VFC in Vlaardingen de zes keepers van de JO17 en JO19. Daarnaast werd hij door de KNVB gevraagd voor de regioselectie tot en met veertien jaar. “Dat beschouw ik als een vorm van erkenning. Het zijn de beste keepertjes van de amateurclubs van West II.”

© Foto: http://keepersschoolfrankderuiter.nl/

Walter Hazelebach wil de Smitshoek-huisstijl borgen

Tot een gezamenlijke, breed gedragen, visie komen en dan ook eens in de praktijk ‘uitrollen’; Walter Hazelebach, die bezig is aan zijn vijfde seizoen als hoofd jeugd opleiding bij Smitshoek, weet dat daar veel tijd en zweetdruppels in gaan zitten. “Veel praten en goede communicatie is onontbeerlijk, hoe goed je plan ook is.”

Aan het einde van het gesprek zegt Hazelebach dat alles wat hij in werking zet, doet vanuit het oogpunt van continuïteit. “We zijn vorig seizoen begonnen met een elftal voor onder 23 en onder 21 jaar. Heel simpel zou je kunnen zeggen: zet er een trainer op en je nodigt wat tegenstanders uit. Maar ik vind dat er een idee achter moet zitten, een organisatie. Het is een platform voor talenten om zich verder te ontwikkelen, maar ook voor trainers. Die groep wordt vaak vergeten. Als je een gezamenlijke visie hebt is het het beste om trainers zelf op te leiden. Als een team zich verder ontwikkelt en de trainer zit aan zijn plafond dan ga je ervoor zorgen dat hij nog meer voetbalkennis- en knowhow krijgt aangedragen.”

In de ruim vier seizoenen dat de in Rhoon woonachtige Hazelebach hoofd jeugd opleidingen bij Smitshoek is, heeft hij geleerd dat veranderingen en verbeteringen aanbrengen tijd kosten. “In het begin dacht ik ook: dat jassen we er wel doorheen. De praktijk werkt anders. Als je een onderwerp beet pakt, duurt het een seizoen voordat het project echt goed van de grond is.”

Hazelebach kwam zelf al uit de Smitshoek-school – hij was trainer van de A2 – toen hij de rechterhand werd van toenmalig hoofd jeugd opleidingen Peter Meijboom. “Eén van de eerste dingen die ik heb gedaan is een jeugdplan op maat uitgeschreven. Een plan waarin de huisstijl van Smitshoek wordt geborgd. Met verzorgd voetbal van achteruit, maar ook gedetailleerd per situatie. Een aanvaller die altijd met de bal meebeweegt, een ‘zes’ die bijsluit. De basis is 4-3-3, maar het ene 4-3-3 is het andere 4-3-3 niet. Punt naar achteren, punt naar voren. Daarin hebben trainers ook vrijheid.

“Als je wil dat de uitgangspunten van zo’n plan in het veld terugkomen, dan moet je veel praten met elkaar. Veel overleggen met trainers. Dat doen we ook vaak. Pizza- sessies noem ik ze. Pizza’s op tafel en maar praten over voetbal. Trainingen kun je volgens een patroon laten verlopen, maar dat geldt niet voor wedstrijden. Je kan wel situaties nabootsen.”

“Het belangrijkste is dat één gedachte de gedachte wordt van alle trainers. Mijn rol is die van cultuurbewaker. Het moet geen Walter Hazelebach show worden, het moet iets zijn van ons allemaal.” Het liefste leidt hij eigen jeugdtrainers op. “Ik ben absoluut niet tegen trainers van buitenaf – ze zorgen voor frisse kijk – maar eigen clubtrainers zijn opgegroeid met een Smitshoek-visie.”

Klaar met zijn werk is Hazelebach nog lang niet. “We zijn begonnen met de bovenbouw en zijn nu bezig met een plan voor de onderbouw. Brian Stolk werkt daar hard aan. Ook daar moet een rode lijn in de opleiding komen. Je hebt natuurlijk te maken met heel andere spelvormen, zoals zes tegen zes en acht tegen acht. De centrale vraag die we ons telkens moeten stellen is hoe krijgen we de spelertjes op een zo’n hoog mogelijk niveau bij de JO13.”

 

“Niet elke club is zoals Heinenoord”

Dionne van Goch (23) is na een aantal jaar weer teruggekeerd naar de club waar zij begonnen is. Ze speelt in het 1e team van Heinenoord. Naast voetbal volgt zij de opleiding Hoofdagent op de politieacedemie.

Terugkeer naar Heinenoord
Van Goch is bij Heinenoord begonnen in de F’jes. Hierna heeft ze bij de jongens tot de D’tjes gevoetbald, tot ze gevraagd werd om voor FC Binnenmaas te spelen. Hier heeft ze een aantal jaar onder de 14 en onder de 15 gespeeld bij de KNVB. 4 jaar geleden is ze weer teruggekeerd naar de club waar haar liefde voor voetbal begonnen is, SV Heinenoord.

Ik vind het leuk om in het 1e te spelen want het is een gezellig team. Ik speel zowel met mijn vriendinnen als met mijn zusje Yentl (18). Dit is ons eerste seizoen met dit team, aangezien de Mo19 nu vrouwen is geworden. Hierdoor hebben we een selectie. We groeien heel snel en spelen steeds beter op elkaar in. Ik hoop dat we kunnen presteren en misschien wel kampioen worden. Ik ben trots op alle meiden van het 1e. Ook omdat er meiden zijn die elke zaterdag bijspringen bij het 2e om ze te helpen. Hierdoor spelen sommige 2 wedstrijden op de zaterdag en op deze manier helpen we elkaar een beetje.”

Voorkeur
Dionne speelt op dit moment rechtshalf of rechtsbuiten. Dit is niet altijd zo geweest. “Vroeger speelde ik altijd mid mid. Nu speel ik het liefst voorin want ik vind het leuk om doelpunten te maken. Rechtshalf vind ik ook leuk, dan kan ik de bal voor geven aan mijn zusje en kan zij ze afmaken!”

Over de toekomst is van Goch heel duidelijk. Ze ziet zichzelf nergens anders voetballen. Hiervoor heeft ze het te druk met haar werk. Ook heeft ze het prima naar haar zin bij Heinenoord. “Bij Heinenoord heb ik het gevoel dat er voldoende rekening wordt gehouden met het feit dat ik onregelmatige diensten voor werk heb. Hierdoor moet ik wel eens een aantal trainingen of wedstrijden missen. Bij mijn club geven ze mij toch de ruimte om te voetballen wanneer ik er wel ben. Ik denk niet dat dit bij elke club zo zal zijn. Ook is het fijn dat er mensen binnen de club zijn die hun neus uitsteken voor de vrouwen. Daarom blijf ik waar ik ben.”

Jelmer Akkermans: nog altijd trots op NSV

Jelmer Akkermans (21) komt zijn leven lang al bij NSV. Met een goede uithaal kan hij de bal vanaf zijn achtertuin op het hoofdveld schieten, zijn teamgenoten wonen om de hoek en hij kent iedere toeschouwer op zondagmiddag. Zelfs de lokroep van RBC Roosendaal kon hem niet verleiden om het Nispense sportpark De Wallen te verlaten.

Zijn vader weet nog goed hoe Jelmer vroeger dag in dag uit op het sportpark De Wallen te vinden was. Samen met Arno van Gastel, was hij elke vrije seconde met een bal bezig. Inmiddels zijn de twee uitgegroeid tot grote kerels, die een belangrijke rol hebben in het eerste van NSV.

Ze voetballen niet meer zo vaak als vroeger, maar genieten nog altijd enorm van het spelletje op zondagmiddag. “En we weten elkaar blindelings te vinden. Ik hoef bij een vrije trap eigenlijk niet eens meer te kijken wat Arno doet, ik weet precies waar ik de bal moet leggen. Ik heb hem dan ook flink  wat assists gegeven”, vertelt Akkermans glimlachend. De aanvallende middenvelder neemt regelmatig de vrije trappen bij NSV en legt die dan panklaar op het hoofd van de boomlange laatste man.

En Van Gastel is niet de enige binnen het eerste van NSV met wie Akkermans het goed kan vinden. Sterker nog, de vierdeklasser is eigenlijk een vriendenteam.

Maar wel één dat aardig meedoet in de competitie. Vorig jaar wonnen ze nog de eerste periodetitel. “Maar in de nacompetitie merkten we tegen Breskens dat de derde klasse toch net een wat hoger niveau is. In de vierde klasse kom je al heel ver door hard te werken.”

Dat Akkermans nog bij NSV speelt, tekent zijn loyaliteit. Hij kon in de jeugd immers ook naar RBC. “Maar dan had ik in Bergen op Zoom moeten trainen en daar naar de middelbare school moeten gaan. Daar had ik geen zin in, ik wilde liever bij mijn vrienden blijven.”

Op zondagmiddag het geelzwarte tricot aantrekken maakt hem nog altijd trots. “Ik vind dat wel mooi, ja.” Hij hoopt met NSV ooit nog eens in de derde klasse te spelen. “Dat zou mooi zijn. We hebben een jong team, de sfeer onderling is goed en we werken keihard voor elkaar. Daar ligt het dus niet aan.”

Dave Schoovers: ‘De zondagen bij DIOZ zijn prachtig’

Dave Schoovers (31) is een echte clubman van DIOZ. Als bestuurslid is hij verantwoordelijk voor het onderhoud van sportpark De Linden en als doelman probeert hij daarnaast wekelijks het doel van zondag 4 schoon te houden.

Als zesjarig ventje werd Dave Schoovers lid van DIOZ en nu, ruim vijfentwintig jaar later, is hij als keeper nog altijd nauw betrokken bij de kleine voetbalclub uit Zegge. Als doelman doorliep hij er alle jeugdteams, later was hij als reserve en eerste doelman onderdeel van het eerste team en tegenwoordig keept Schoovers alweer een tijdje bij DIOZ 4. “Ik vond het leuk om in het eerste te keepen, maar vind het nu fijner om in de ochtend te spelen. Dan heb ik daarna de hele zondag nog voor de boeg om te doen waar ik in zin heb”, legt hij uit.

DIOZ 4 is een bijzonder team. De kern van dit elftal speelt al een jaar of elf samen. Zelden stopt er iemand. Sommige spelers hebben de respectabele leeftijd van 60 jaar al bereikt en trappen nog altijd een balletje op zondagochtend. “We spelen in de zesde klasse en eindigen al jaren in de middenmoot”, zegt Schoovers. “Het plezier is vooral belangrijk in ons team.

Op dinsdag- en donderdagavonden trainen we samen met andere seniorenteams en op zondag willen we ook echt wel winnen op het veld. Maar als we op zaterdagavond hebben gedronken, gaat dat niet altijd even makkelijk”, lacht hij. “Ik geniet van het spelletje, maar ook van de derde helft. De zondagen zijn prachtig. Lekker een potje voetballen en daarna de kantine in om een pot bier te drinken en een paar domme grappen te maken. Daar doe ik het voor.”

Sinds een half jaar probeert Schoovers niet alleen het doel van het vierde team schoon te houden: als bestuurslid onderhoudszaken is hij verantwoordelijk voor de staat van dienst van de accommodatie. Regelmatig gaat hij met een groepje vrijwilligers aan de slag bij DIOZ om te klussen. “We maken reclameborden schoon, geven dug-outs een likje verf, ruimen zwerfafval op of reinigen de kleedkamers”, zo geeft Schoovers een inkijkje in de werkzaamheden. “Soms stuiten we op dingen die al jarenlang rondzwerven op het terrein. Laatst vonden we nog verrotte cornervlaggen in de bosjes. We doen nuttig werk en momenteel ligt het complex er fraai bij. Zo trainen alle teams op ons B-veld en spelen ze wedstrijden op ons hoofdveld, zodat de belasting van beide velden goed verdeeld is.”

DIOZ heeft zo’n 210 leden en heeft slechts twee velden. Zegge telt ongeveer 1500 inwoners en dus is het niet gek dat de vereniging van groen en wit nooit heel groot is geweest. “We zijn klein, maar hecht”, zegt Schoovers.

“We zijn een echte familieclub en het is hier heel gezellig. Gelukkig is ons ledenaantal al jarenlang stabiel: het gaat goed met DIOZ.” Met Schoovers persoonlijk is alles ook in orde. “Ik geniet nog altijd enorm van de duels met DIOZ 4. Als keeper kan ik nog lang mee: net als sommige teamgenoten wil ik ook graag tot mijn 60ste blijven spelen in dit team.”

Dethon groen: Voormalig greenkeeper sluit liefde met voetbalvelden

 

De werknemers van Dethon Groen hebben sinds kort een nieuwe collega. Jeroen Bot is sinds 1 maart nauw betrokken bij het onderhoud van de sportvelden. Een bekend klusje voor Bot, die jarenlang greenkeeper was op diverse golfbanen.

Na de agrarische school probeerde Bot het even als fabriekswerker, maar dat was ‘m toch niet. Nadien was hij bij het Golfcentrum Reymerswael en de golfbaan in Goes werkzaam als greenkeeper. Oftewel: het onderhouden, renoveren en aanleggen van golfbanen. De laatste twintig jaar werkte hij voor Berkelmans Golftechniek als hoofd greenkeeper en zag hij golfbanen door heel het land. ,,In de zomer was het vooral maaiwerk, in de winter meer drainagewerk en machineonderhoud. Mooi werk, maar toch was het tijd voor iets anders”, vertelt Bot.

Budget

Zijn oog viel op de vacature van Dethon Groen dat een voorman zocht voor openbaar groen. Maar na het sollicitatiegesprek bood het bedrijf hem iets anders aan. Bot: ,,Ze hadden nog een mooie baan voor op de voetbalvelden in petto. En dat bevalt me prima. Eigenlijk zijn er veel overeenkomsten met de golfbanen, maar het maaien is anders. Je maait hoger, je werkt met andere grassoorten en het budget is iets anders.”

‘Grasgek’

Bot omschrijft zichzelf als een‘grasgek’. ,,Ik kan echt genieten van een mooi veldje. Andersom baal ik er ook van als een veld is omgeploegd, al hoort dat natuurlijk bij de sport.” Momenteel kan het veld van VV Hoofdplaat hem in het West Zeeuws-Vlaamse het meeste bekoren. ,,Dat is nog een nieuw veld, maar ook de vrijwilligers dragen goed bij. Qua onderhoud kun je echt niet zonder zulke welwillende mensen. Denk aan het verschuiven van doeltjes en kleine reparatiewerkzaamheden.”

Geheim

Heeft Bot als greenkeeper ook nog een geheim voor goede velden? ,,Nou, het belangrijkste is natuurlijk de bodem. Daar moet voldoende humus inzitten zodat het water kan vasthouden. Maar anderzijds moet het ook korrelig genoeg zijn om het water door te laten. Natuurlijk ben je voor de velden weersafhankelijk, maar veel heb je zelf in de hand”, aldus Bot

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.