Home Blog Pagina 1294

Ook walking football bij Sliedrecht?

Walking football, de voetbalvariant voor liefhebbers van het spelletje van boven de 60 jaar die hun favoriete sport nog heel graag willen beoefenen, groeit nog steeds aan populariteit en deelnemende teams. Ook voetbalvereniging Sliedrecht onderzoekt de mogelijkheid om de voetballer op een (iets) gevorderde leeftijd te interesseren en aan zich te binden.

Al vroeg in het huidige seizoen was er de mededeling te lezen bij voetbalvereniging Sliedrecht dat er onderzocht werd en wordt of er voldoende animo is om een walking football-tak aan de florerende club uit het baggerdorp toe te voegen.

Wandelvoetbal of beter walking football, zoals de ook in Nederland ingeburgerde term is voor het voetbalspelletje dat door spelers op een respectabele leeftijd van zestig jaar of ouder gespeeld wordt en dat voorziet aan een (nog steeds groeiende) behoefte om lekker bezig te zijn. In de Drechtstreek bewijst ASWH uit Hendrik-Ido-Ambacht dat er muziek zit in deze variant, want in het bijna afgelopen jaar groeide de deelname aan het walking football wederom bij de Schildmanclub.

Ook op het Sliedrechtse sportpark De Lockhorst zou in de (naaste) toekomst wel eens die voetbalverschijningsvorm opeens kunnen opduiken. Sliedrecht maakt serieus werk van het betrekken van de oudere voetballer bij de activiteiten binnen de vereniging. Heerlijk voetballen, plezier hebben en gezond blijven, de slogan die bij walking football past als een afgemeten nieuwe voetbalschoen, is ook de kreet waarmee binnen Sliedrecht de voetbalvorm onder de aandacht gebracht wordt. Wim Koppelaar heeft zich vanaf het begin belast met het trekken van de kar van het walking football, dat bij Sliedrecht in de ochtenduren op een doordeweekse
dag gespeeld zou moeten gaan worden.

Walking football leent zich uitstekend, ook voor de ongeoefende voetballer. Wedstrijden duren niet langer dan tweemaal een kwartier, wisselen is onbeperkt, van buitenspel is nooit sprake, de bal mag niet boven heuphoogte gespeeld worden en scoren van eigen helft is niet mogelijk. En dat allemaal in een tempo dat de voetballers op leeftijd past en zonder de scherpe tackles en knetterharde ingrepen die op andere niveaus regelmatig te zien zijn. Sliedrecht hoopt op groeiende belangstelling én een olievlekwerking, Want, zo stelde en stelt het bestuur van de club, ook vrouwen zijn welkom.

Maarten van Gastelen: Prima start op hoger niveau

Een lustrum maakte hij vol bij Streefkerk, om zijn trainersloopbaan twee niveaus hoger op de zaterdagamateurvoetballadder te vervolgen bij eersteklasser Nieuw-Lekkerland. Ruim drie maanden na zijn aantreden op ‘Excelsior’ maakt Maarten van Gastelen de eerste tussenbalans op. Een eerste terugblik vol tevredenheid.

Na een guur aanvoelende dinsdagavondtraining in november neemt Maarten van Gastelen de tijd voor een stuk reflectie: de in Sliedrecht woonachtige opvolger van Ronald Hulsbosch bij Nieuw-Lekkerland maakt na het verstrijken van de eerste periode in de eerste klasse C een voorzichtige tussenbalans op.

Wat zijn je indrukken na de eerste (ruim) drie maanden bij Nieuw-Lekkerland?
Maarten van Gastelen: ,,Natuurlijk is het in die eerste periode wennen geweest aan een nieuwe club, maar ik denk dat dat goed gelukt is. Er is een duidelijke klik met de spelers en met de betrokkenen bij Nieuw-Lekkerland. Daar helpen de goede resultaten in de competitie die we in de eerste reeks van acht wedstrijden geboekt hebben ook bij. Na vijf mooie jaren bij Streefkerk is de overstap naar Nieuw-Lekkerland geslaagd. Streefkerk en Nieuw-Lekkerland zijn qua karakter wel te vergelijken als clubs. Fijne verenigingen, echte volksclubs uit dezelfde regio waarbij het bij Nieuw-Lekkerland net allemaal groter is. En het is voor mij persoonlijk een mooie ervaring om eens op andere sportparken te komen dan waar ik de afgelopen jaren aan gewend ben geraakt.’’

Van een derde- naar een eersteklasser: vraagt dat ook voor jou als trainer meer inspanningen?
Maarten van Gastelen: ,,Ik merk dat het een aardige stap hogerop is en dat het ook meer druk met zich meebrengt omdat je als trainer op een hoger niveau werkt. Maar dit is wel wat ik graag wilde en waarmee ik – na mijn baan in het onderwijs in Sliedrecht waar ik vier dagen werkzaam ben – zeven dagen per week mee bezig ben en ook wil slagen. Of ik nog verder kijk dan Nieuw-Lekkerland? Daar ben ik eigenlijk niet mee bezig. Ik ben namelijk niet zo’n planner en wacht wat er op mijn pad komt. Dit was een prachtige uitdaging en ik ben blij dat ik de kans heb gekregen om die aan te gaan.’’

De afgelopen jaren leek Nieuw-Lekkerland aan zijn plafond te zitten in de eerste klasse en eerder naar beneden dan naar boven te moeten kijken. De start, met een vierde plek na acht wedstrijden, lijkt dat tegen te spreken.
Maarten van Gastelen: ,,Ik denk dat dat we als ploeg de mogelijkheden hebben om het elke tegenstander in de eerste klasse C lastig te maken. De groep is in vergelijking met vorig seizoen redelijk intact gebleven. Stefan Butter vertrok naar Spirit, maar Raymon Slagboom besloot weer te gaan spelen. Christiaan de Jong, die de overstap van Streefkerk naar Nieuw-Lekkerland heeft gemaakt, doet het prima. Vanaf het begin van de voorbereiding op 6 augustus heb ik getracht om meer voetbal in de ploeg te brengen. Dat lukt goed. En dan is er nog altijd die strijdlust die Lekkerland typeert. Het elftal steekt goed in elkaar, alleen ontberen we net die scorende spits.’’

Wat was voor het seizoen de doelstelling en wat zijn de perspectieven na de eerste periode?
Maarten van Gastelen: ,,In eerste instantie was de insteek toch om voor handhaving te gaan. Maar als je zeventien punten uit de eerste acht wedstrijden hebt gehaald en zoals onlangs een goede ploeg als Heerjansdam, die tot de topvier van 1C gerekend mocht worden, zodanig partij kan bieden dat je stand houdt, dan mag je iets meer verwachten. Het zou geweldig zijn als wij in het linkerrijtje zouden eindigen in een poule waar we het qua financiële mogelijkheden moeten afl eggen tegen clubs als Sliedrecht, Montfoort en Sportlust.’’

‘Bastion Sliedrecht’ heeft prijs al op zak

In een klasse met verschillende titelfavorieten bemachtigden de voetballers van Sliedrecht de eerste periodetitel. De 1-0 zege op GRC’14 was toereikend om het kostbare kleinood, dat in elk geval een plek in de nacompetitie garandeert, te incasseren. Maar waar schuilt de kracht van het huidige Sliedrecht? Over de bouwstenen van het succes.

SLIEDRECHT – Ruim anderhalf jaar na de degradatie uit de hoofdklasse klopt Sliedrecht na acht speeldagen voorzichtig op de deur die leidt naar de terugkeer op een hoger niveau op de zaterdagamateur voetballadder. De eerste prijs in de eerste klasse C viel de Alblasserwaardse formatie van trainer Dennis van der Steen ten deel, Sportlust’46 en Montfoort hadden het nakijken bij de afsluitende speeldag van het eerste blok wedstrijden.

Dat een 1-0 triomf op het pittig weerwerk biedende GRC’14 uiteindelijk voldoende was voor de blauw-witten om de periode te incasseren, wekt op basis van de resultaten in de weken daarvoor geen bevreemding. Sliedrecht manifesteert zich namelijk dit seizoen als een schier onneembaar bastion, dat de tegentreffers maar mondjesmaat toestaat. ,,En dat terwijl de keuze achterin op dit moment zeker niet optimaal is. Tim van Stek is onlangs geopereerd, waardoor wat we krap in de bezetting zitten achterin’’, constateerde Van der Steen nog na de gelukzalige afsluiting van de eerste periode.

Toch blijkt met name de waterdichtheid van de defensie een garantie. Vanaf 6 oktober, toen Heerjansdam op De Lockhorst een 1-1 deling afdwong, incasseerde Sliedrecht geen enkele tegentreffer meer. VVGZ, LRC Leerdam, GJS, WNC, De Zwerver (in de districtsbeker) en GRC’14 slaagden er niet in om doelman Mathijs Donatz de gang naar het net te laten maken. En daardoor had Sliedrecht in die serie wedstrijden driemaal genoeg aan één treffer om het verschil te maken. Niet zelden werd dat verschil dit seizoen ook in de slotfase gemaakt. ,,Omdat er het vertrouwen is dat we tóch zullen scoren’’, stipte Van der Steen desgevraagd aan.

Na een jaar in de hoofdklasse dat in de nacompetitie toch nog tot degradatie leidde en een anoniem seizoen in de eerste klasse vorig jaar, waarbij Sliedrecht grotendeels verstoken bleef van regioderby’s, lijkt dit jaar de positieve teneur hervonden. Met de aanwezige kwaliteiten heeft Sliedrecht de mogelijkheden om het heel ver te brengen. Sjoerd van der Waal, die zijn strepen in het amateurvoetbal wel verdiend heeft in de loop der jaren, kon tegen GRC’14 als invaller gebracht worden om wat meer voetbalgogme in het team te stoppen. En ook Danny van Laarhoven en Jeroen Muilwijk zijn als substituten prima krachten die om een boodschap gestuurd kunnen worden door Van der Steen.

Die keuzemogelijkheden in de andere linies dan de laatste lijn zorgen ervoor dat Sliedrecht wisselgeld heeft om – als het niet zo loopt zoals verwacht – iets te forceren. In het periodetitelduel met GRC’14 speelde de thuisploeg voor rust ‘postbodevoetbal’, ontbrak het aan snelheid en werd de goed gegroepeerd staande opponent nauwelijks in verlegenheid gebracht omdat er te veel gelopen werd met de bal. Maar met enkele omzettingen slaagde Van der Steen de boel toch aan de praat te krijgen, met de winnende treffer van Marciano Simonis als resultaat.

Die prettige afsluiting van het eerste wedstrijdblok zal het vertrouwen bij Sliedrecht een verdere boost hebben gegeven. Maar een eerste periodetitel is niet altijd een garantie voor een succesvolle afronding aan het einde van de rit.

,,We gaan dan ook zeker niet achterover leunen’’, hield Dennis van der Steen, die sinds zijn aantreden tot en met het duel met GRC’14 nog ongeslagen is, staande. Want juist die eerste maanden die zo succesvol verlopen zijn vanuit Sliedrechts oogpunt, vragen om een passend vervolg.

Van Drongelen toont grote betrokkenheid bij jeugd IJzendijke

De destijds 22-jarige Michel van Drongelen was nog maar net inwoner van IJzendijke, of een buurtbewoner trok al aan de bel. Of hij niet wilde aansluiten bij de plaatselijke VV. Intussen zijn er de nodige jaren verstreken, maar de dertiger is nog altijd betrokken bij blauw-wit.

Zelf voetballen doet hij niet meer, zoals vroeger in de jeugd bij VV Philippine, maar voetbal is nog steeds een groot deel van zijn leven. Met twee fanatiek voetballende zoons is dat ook niet heel erg moeilijk. Van Drongelen is trainer van zijn jongste zoon bij de JO9. ,,De jeugd train ik nu al ruim zes jaar”, vertelt Van Drongelen, die ook de Pupillencursus van de KNVB deed. ,,En tegenwoordig geef ik ook gasttraining aan beginnende trainers. Ik help ze het eerste half jaar op weg, door eens per week mee te lopen. En ik maak ze wijs met de zaterdagochtend. De spelregels, het regelen van wedstrijden, etcetera.”

Sinds dit seizoen is Van Drongelen ook betrokken bij de coördinatie van de jeugdafdeling, samen met Dwight van Hulle en Erik Scherbeijn. ,,Na de kerst zal ik ook plaatsnemen in de technische jeugdcommissie. Dan heb je meer te maken met de doorstroming van jeugdleden.”

JO12
Het kwam met veel moeite tot stand, maar intussen is de samenwerking tussen de jeugd van SV Oostburg en VV IJzendijke een succes te noemen. ,,Vooral JO12 is een mooi voorbeeld. Zij spelen in een competitie met clubs als JVOZ, Kloetinge, Goes en Roosendaal en doen het heel erg behoorlijk. Zonder deze samenwerking was dat er nooit van gekomen. Vooral Sylvan Dingemanse van Oostburg levert een grote bijdrage in zijn coördinerende rol.”

Voetbalclinic
En dat VV IJzendijke dit jaar haar honderdjarig jubileum viert, daar mag ook de jeugd van pro teren. Al moet het in tegenstelling tot de senioren – die op 24 maart en in de zomer al konden feestvieren – wel geduld opbrengen. ,,In de zomervakantie kon een voetbalclinic vanwege de droogte niet doorgaan. Nu mikken we op de kerstvakantie.”

Christoph Praet overtuigd van toekomst voor zijn club Hulsterloo

NIEUW-NAMEN – Als assistent-trainer is Christoph Praet sinds dit seizoen zeer nauw betrokken bij het eerste elftal van zijn club v.v. Hulsterloo. Dankzij de promotie komt de grensploeg momenteel uit in de 4e Klasse A van het zondagvoetbal. Ondanks het ontbreken van jeugd op het dorp is Praet (33) overtuigd van de toekomst voor zijn club.

“Dat heeft ermee te maken, dat we een goede samenwerking hebben met KSK Kieldrecht, onze buurman over de grens. Waar we kunnen helpen we elkaar als clubs en dat werpt de vruchten voor beiden zeker af. Zo mogen wij spelers verwelkomen die net nog niet het niveau hebben om bij KSK het eerste elftal te halen en die zodoende bij ons ervaring komen opdoen in het seniorenvoetbal. Daarnaast helpen wij hen momenteel ook sportief. Zij kampen met een keepersprobleem en Jelle van Damme zal overschrijving in de winterstop aanvragen om hen te helpen. In hun jeugdopleiding zijn ook verschillende trainers actief die ook actief zijn bij VV Hulsterloo. Zo werkt het voor iedereen prima. Mede ook daardoor zie ik zeker volop toekomst voor het voetbal op het dorp. En dat is ook noodzaak, want de club is een belangrijke sociale ontmoetingsplaats voor dorpelingen op zondag. En dat moeten we wel zo lang mogelijk in stand zien te houden.”

Wat Praet ook in stand wil houden, dat is het gegeven dat zijn club op een zo hoog mogelijk niveau blijft spelen, momenteel dus in de vierde klasse. “De promotie naar de vierde klasse met een vereniging van amper tweeëndertig spelende leden zie ik echt als een unieke prestatie! En we doen het al bij al nog niet onaardig ook. We houden momenteel met Vogelwaarde,  RIA Westdorpe, Biervliet en IJzendijke nog altijd vier teams onder ons. Tegenstanders uit het ‘linkerrijtje’ hebben iets meer voetbalkwaliteit in huis, maar met een gezonde dosis mentaliteit gecombineerd met de kwaliteit die we zeker hebben moeten we ook in staat zijn om in deze wedstrijden ‘stappen te maken’. De twee wedstrijden tegen Steen en Hontenisse zie ik ook als een belangrijk leerproces om in de toekomst toch ook in dit soort wedstrijden stappen te zetten, ook al heeft de tegenstander meer intrinsieke voetbalkwaliteit in huis dan nog moet je daar iets tegenover kunnen zetten.”

Wat betreft zijn ambitie is de voormalig goalgetter, die ooit als vijftienjarige debuteerde bij Hulsterloo, meer dan duidelijk. “Eerst en vooral volg ik trainerscursussen bij de Belgische voetbalbond. Ik werk in Kontich dus helaas is het voor mij niet haalbaar om me te laten opleiden bij de Nederlandse voetbalbond ,vanwege de reisafstand en ‘onmogelijke’ tijdstippen. Ben nu daardoor bezig met mijn laatste soort ‘vooropleiding’ , die toegang geeft tot de  cursus UEFA B. De UEFA B cursus start ik in de zomer van 2019. De ‘vooropleidingen’ zijn vooral  gericht op het jeugdvoetbal, niettemin ontzettend leerzaam. Een UEFA C opleiding wordt in België niet gegeven. Ik heb in mijn loopbaan tal van trainers gehad waarvan ik dingen heb geleerd en  meepik. Net zoals ik van Johan Temmerman, onze huidige trainer, veel leer. Ik krijg veel vrijheid om en op het veld en qua besprekingen mijn visie toe te passen, zodat ik op termijn hier op eigen benen kan staan. Want mijn ambitie is om in 2020, mijn UEFA-B diploma te halen en tegelijkertijd in deze periode tot die tijd volop mee aan de kar te blijven trekken bij v.v. Hulsterloo.”

Achilles Veen – Capelle voorbeschouwing

Zaterdag 26 januari mag Achilles Veen 1 in een thuiswedstrijd gaan proberen de rug te rechten. De tegenstander is vv Capelle uit Capelle aan den IJssel. De nummer 14 van de ranglijst.

Vorige week kregen de manschappen van Giovanni Franken een flinke tik te verwerken nadat een 2-0 voorsprong tegen DFS werd weggegeven en er uiteindelijk zelfs met 3-2 werd verloren. Het resultaat was dat Achilles Veen nog twee plaatsen zakte op de ranglijst en inmiddels op de 13e plaats bivakkeert. Tegenstander Capelle heeft 5 punten minder dan Achilles, maar wel een wedstrijd minder gespeeld. Als Achilles Veen dus uit de degradatiezorgen wil blijven, zal er aanstaande zaterdag absoluut gewonnen moeten worden van Capelle!

De tegenstander uit Capelle aan den IJssel is ook aan een moeilijk seizoen bezig. De afgelopen 8 seizoenen acteerde de ploeg nog in de derde divisie/topklasse, maar degradeerde vorig seizoen via een vijftiende plaats. Ook dit seizoen gaat het de Capellenaren niet voor de wind, waardoor de ploeg ook nu weer op een degradatieplaats staat. Dus ook de gasten uit Capelle zullen voor niets minder dan 3 punten de reis naar Veen gaan maken. Dat voorspelt een spannende en beladen wedstrijd.

In het recente verleden zijn beide clubs elkaar niet tegengekomen, behalve dan de heenwedstrijd van dit seizoen. In Capelle werd het 4-2 voor de thuisploeg terwijl zij meer dan de helft van de wedstrijd met een man minder speelden.

De wedstrijd van zaterdag begint uiteraard om 14:30 uur een staat onder leiding van scheidsrechter Marcel Roeleveld uit Vinkeveen. Uiteraard zal er ook weer een pupil van de week aanwezig zijn. Het is deze keer de beurt aan Jelle Vos uit onze JO8-1. Het team van de week is de JO10-2.

Hans van Leerdam is altijd in de weer voor VVA

Driekwartier nadat hij al zijn functies bij voetbalvereniging Asperen heeft opgesomd komt Hans van Leerdam erachter dat hij er eentje heeft vergeten. “Oh ja, ik zit ook nog namens de jeugd in het bestuur. Zat eigenlijk, want bij de laatste ledenvergadering vorige maand ben ik eruit gegaan.”

“Hij doet en deed stiekem heel veel voor de vereniging”, reageert Asperen-voorzitter Hans van Meeuwen. “Bij voorkeur dus achter de schermen.”

Tien jaar geleden al werd hij door zijn club, door hemzelf VVA genoemd, benoemd tot Erelid. Het is een titel die je niet zomaar krijgt, ook niet in Asperen. “Dit is mijn club en wat ik gedaan heb of doe, heb ik altijd gezien als de normaalste zaak van de wereld.”

Zo kort zijn actieve carrière was – Van Leerdam voetbalde zelf bij Asperen van de C- tot en met de A-junioren – zo lang is zijn vrijwilligersloopbaan aan de Leerdamseweg. “In 1973 was ik al leider van een jeugdelftalletje, van een F-team. Jeugd heeft me altijd getrokken. Ik vond het leuk om kinderen dingen te leren. Hoe ouder ze worden hoe minder ze luisteren.”

Hij was er eind jaren tachtig begin jaren negentig vijf jaar tussenuit, maar in 1993 werd Van Leerdam, die als montagemedewerker werkzaam is bij een houthandel, wedstrijdsecretaris van de jeugd. “Wedstrijdformulieren moest je met de hand invoeren. Alle contacten met andere clubs en de KNVB verliepen met de telefoon. Tegenwoordig heb je het digitale wedstrijdformulier. Dat is een geweldige verbetering. Vroeger zat je de hele morgen te bellen bij afgelastingen, tegenwoordig kijk je op je app en je weet het. Ik krijg vaak op vrijdag van onze consul al door welke velden niet bespeelbaar zijn en die informatie verwerk ik nog dezelfde dag in de wedstrijdapp.”

“Een nadeel is wel dat de contacten wat vluchtiger zijn geworden. Alles verloopt via de mail of sms en soms via de telefoon. Ik heb wel contact met andere secretarissen en de voetbalbond, maar heb sommige nog nooit in levende lijve gezien.”

Hij tobt de laatste tijd wat met zijn gezondheid en is daardoor wat minder vaak op de club als hij zelf zou willen. Hij weet dat zijn aanwezigheid wordt gemist, zeker op de zaterdagmorgen als het volle bak is met jeugdwedstrijden. “We hebben er regelmatig veertien op zaterdag”, zegt hij om er trots aan toe te voegen dat Asperen 107 pupillen en 74 junioren heeft. Zorgen maakt hij zich over het afnemende vrijwilligerswerk. De ruimte, waar op zaterdag de gastheren en -vrouwen zitten, is vaak akelig leeg. “We hadden er vorig seizoen nog vier, nu nog maar twee”, vertelt hij met een zorgelijke blik. “Eigenlijk moeten we er tien hebben die dan om toerbeurt een ochtend- en middagdienst kunnen draaien.”

Ook in de ouderhoud en achter de bar komt Asperen ‘handjes tekort’. “Vandaar dat de club begin dit jaar een besluit heeft genomen dat per lid acht uur vrijwilligerswerk gedaan moet worden. Die acht uur is een kleine moeite, lijkt me.” Zijn tweede liefde op voetbalgebied heet Kozakken Boys. “Ik ga regelmatig kijken. Het voetbal en de mensen in Werkendam spreken mee aan. Ze draaien minder dan vorig seizoen, maar dat is voetbal, hé.”

Zijn oorspronkelijke plan om op zijn zestigste bij Asperen te stoppen, is van tafel. “Zolang ik het nog leuk vind, ga ik door.”

Jeugd krijgt de kans bij Dussense Boys

Dussense Boys loopt over van jonge talenten. Met aanvaller Harry Sassen en zijn trainer Antoine Hoevenaren blikken wij vooruit naar de toekomst van de Kasteelclub.

Harry Sassen – hij is derdejaars student aan het CIOS in Goes – voelt zich in de vierde klasse meer thuis dan in de beginperiode toen hij een half jaar met Dussense Boys in de vijfde klasse uitkwam. ,,Nu zijn tegenstanders voetballend wat beter en komt er voor ons aanvallend wat meer ruimte.”

De 18-jarige Sassen (foto) was lang de jongste van het stel, maar dat is nu niet meer het geval. ,,Joeri van Heel is erbij gekomen, die is een jaar jonger dan ik.” Sassen proeft dat Dussense Boys veel potentie heeft en voetballen op zondag is voor hem geen bezwaar. ,,Soms denk ik wel eens dat voetballen op zaterdag voordelen heeft, maar dan alleen omdat je dan na de wedstrijd gezellig naar de stad kan. Dat is voor ons op zondag anders, want een dag later is het wel maandag.”

Talenten

Dussense Boys-trainer Antoine Hoevenaren kreeg in de winter van 2016 -2017 een groepje talentvolle junioren tot zijn beschikking. ,,Naast Harry Sassen kwamen ook Lars Stevens, Lars Branderhorst en Alexander Sevenhuijzen tussentijds over naar de senioren.” Hoevenaren licht Sassen er even tussenuit. ,,Zijn ontwikkeling was in het begin stormachtig. Hij scoorde veel voor ons en had een stevig aandeel in het kampioenschap. In de vierde klasse werd het taai voor Harry. Daarom was ik onlangs zo blij voor hem dat hij drie goals tegen WDS maakte. Dat bracht hem in dit seizoen op vijf doelpunten. Hij is zich op dit moment weer aan het door ontwikkelen.”

Dit jaar kwam ook Joeri van Heel erbij en sluiten de junioren Joris de Kok en Jacco de Graaf regelmatig bij. ,,Het is goed dat wij in 2017 naar de vierde klasse zijn teruggekeerd. Dat is voor die jonge gasten veel beter. Zij hebben een half jaar in de vijfde klasse meegedaan. Daar was ik wel eens bang dat die jonkies doormidden zouden worden geschopt.”

Hoevenaren proeft wel dat spelers als Lars Branderhorst en Harry Sassen voor zichzelf kunnen opkomen. Dussense Boys staat na tien wedstrijden net boven de degradatiestreep en gaat voor handhaven. ,,Dat blijft onze eerste doelstelling, maar ik kijk ook naar vorig seizoen en wil een stapje vooruit, dus mik ik op plaats zes of zeven.” Dat noemt Hoevenaren niet onrealistisch, want de competitie-indeling is vrijwel gelijk gebleven en er zijn geen sterke ploegen uit de derde klasse bijgekomen.

,,De huidige klassering valt mij nog niet mee”, roept Hoevenaren na de 8-1 thuisoverwinning tegen Boeimeer. ,,Wij hebben verloren van Berkdijk en VCW en dat zijn de ploegen waar wij eigenlijk van hadden moeten winnen.’’ De wedstrijd op 16 december tegen SC Hoge Vucht vervalt. ,,Dat de KNVB die vereniging heeft geliquideerd, daar ben ik blij mee. Wij hebben twee seizoenen met die club in de competitie gezeten. Dat zijn zulke vervelende wedstrijden. De ziektes die ik van spelers en supporters van die club naar mij toegeroepen heb gekregen, dat is echt niet normaal. Wegwezen met die lui, prima.”

Harry Sassen verwacht dat het vertrek uit de competitie wel enig effect heeft, maar dat de spelers toch weer bij andere clubs gaan opduiken. ,,Die komen wij wel weer ergens tegen”, verwacht de jonge aanvaller van Dussense Boys, die blij is met geroutineerde medespelers als André Segeren, Martin Blom, Bob Leemans en Bart van Dongen. ,,André is zo belangrijk voor ons, die kunnen wij absoluut niet missen.”

Smitshoek naar ‘s-Gravenzande

In het onwaarschijnlijke geval dat de weergoden nog gaan meewerkenmag Smitshoek a.s. zaterdag aantreden tegen de FC ‘s-Gravenzande. Een team voor het 2e  achtereenvolgende jaar in de hoofdklasse acteert, en dat bijzonder goed doet. Vorig jaar eindigde men als 7e en nu staat het ook weer op een keurige 5e plaats.

In het begin van deze competitie stond het team van trainer Richard Elzinga zelfs nog even boven aan. Maar in de 2periode werd nog maar 1 wedstrijd gewonnen waardoor het verschil tussen beide teams nog maar 1 punt is.  

De eerste wedstrijd op Smitshoek eindigde in een 2-4 overwinning voor de westlanders, dus Smitshoek is gewaarschuwd, en het heeft nog wat recht te zetten na het slappe optreden afgelopen zaterdag tegen Jodan Boys.

Door de uitslagen van afgelopen week is de middenmoot alleen maar breder geworden.

Het verschil tussen de nummer 4 en de nummer 13 (promotie degradatie plaats) is slechts 8 punten.

Zaak dus om elke week voor de punten te strijden 

Mocht er afgetrapt kunnen worden zal scheidsrechter Mathijs Jobse dat aan de Julianaweg in ‘s-Gravenzande om 14.30 laten doen.

Ton Heijstek terug op het veld bij Peursum

Onverwacht stond Ton Heijstek in augustus van dit jaar, bij Peursum, toch weer op het veld. Het leek gedaan met de trainersloopbaan van de Hardinxvelder. 

Geheel onverwacht stond Ton Heijstek in augustus van dit jaar, bij Peursum, toch weer op het veld. Het leek gedaan met de trainersloopbaan van de Hardinxvelder. De geboren Nieuwendijker voetbalde bij Altena, Groot-Ammers en nog eens Altena. Als trainer was ‘mister Hardinxveld’ actief bij uiteraard Hardinxveld, Almkerk, Sliedrecht, nog eens Hardinxveld en als laatste bij VVAC. Daar had hij in zijn derde seizoen het gevoel dat hij bij de spelers de juiste snaar niet meer kon raken en gooide in maart 2017 de handdoek. Eigenlijk met maar één doel: met de hoop dat zijn opvolger VVAC in de derde klasse kon houden. ,,Ik was er echt helemaal klaar mee. Talloze clubs hebben nog geprobeerd mij aan de gang te krijgen, maar ik koos voor andere dingen naast het voetbal. Zo is fietsen inmiddels mijn passie geworden.” Zijn visie op een terugkeer op het veld veranderde toen hij werd benaderd door Michel Roza. Zijn voormalige aanvoerder bij Hardinxveld, waarmee hij zes jaar samenwerkte, wilde een vervolgstap in het trainersvak maken.

,,Toen hij mij in maart belde en uitlegde dat hij mij als zijn mentor voor de toekomst zag, ben ik gaan twijfelen. Als ik ooit nog eens terug in het voetbalwereldje wilde kunnen komen, was dit een leuke instap en ik heb er nog geen seconde spijt van gehad. Ik help Michel waar mogelijk. Hij pakt het goed op. Ik sta weer twee keer in de week op het veld, op zaterdag ben ik er natuurlijk bij en ik heb het ongelooflijk naar mijn zin.”

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.