Home Blog Pagina 1290

NSVV scoort erop los tegen Arnemuiden

Na drie niet gewonnen wedstrijden moest NSVV weer eens winnen om de derde plaats vast te houden. Tegenstander Arnemuiden maakte indruk op NSVV tijdens de thuiswedstrijd en ook nu bleek het weer een goed voetballende ploeg. De vorige wedstrijd tegen DBGC ontbrak het bij NSVV alleen aan doelpunten. Tegen Arnemuiden werden de kansen wel benut en kon NSVV uitlopen naar de grootste overwinning van dit seizoen.

Naast het afmaken van de kansen was de grootste winst het opvangen van de vijf ontbrekende potentiele basiskrachten.  NSVV heeft dit seizoen een brede gelijkwaardige selectie. Het was de eerste basisplaats voor de achttienjarige Levi Vugts en Sjoerd Hofstede eiste een hoofdrol op met zijn spel en twee doelpunten.

Het eerste kwartier kreeg Arnemuiden twee kansen. Spits Jordy van Koeveringe leek binnen de zestienmeter vrij te kunnen schieten, maar Michael Ouwens kon het schot nog enigszins smoren. Later was het Cores Siwabessy die knap doorkwam over links, maar zijn schot ging voorlangs.

Sjoerd Hofstede was beter in het afmaken van de kansen. Het eerste doelpunt was een mooie assist van Lorenzo Pengel, die Sjoerd vrijspeelde op rechts. Het schot van Sjoerd werd nog aangeraakt en ging met effect over keeper Joan van Belzen. Het tweede doelpunt was een dieptebal op Sjoerd Hofstede. Joan van Belzen kwam ver zijn doel uit, maar raakte de bal niet volledig. Sjoerd kon de bal daarna in het lege doel afwerken.

Tweede helft ging Arnemuiden wat meer naar voren spelen om een doelpunt te forceren, maar creëerde geen goede kansen. NSVV voetbalde goed en creëerde wel kansen en uiteindelijk werden er nog drie doelpunten gemaakt. Eerste doelpunt was een mooie dieptebal op Mitchel Louwerens. Zijn voorzet was op maat voor Lorenzo Pengel. Na een paar keer kappen en draaien schoof hij de bal netjes in de goal. Tweede doelpunt was een fraai strak afstandsschot van Mitchel Louwerens. Laatste doelpunt was een beheerste schuiver van debutant Levi Vugts.

Stand

Van de zestien verliespunten heeft NSVV er elf opgelopen in thuiswedstrijden. Van deze elf verliespunten was alleen tegen koploper Oostkapelle niet te voorkomen. NSVV heeft tegen de nummer tien en elf thuis verloren. A.s. zaterdag komt de rode lantaarndrager Nieuwdorp op bezoek. Het is aan de spelers van NSVV om deze statistiek om te buigen.

Smitshoek pakt zwaar bevochten punt

Afgelopen zaterdag stond de thuiswedstrijd van Smitshoek tegen SC Feyenoord op het programma. Voormalig Smitshoektrainer Raymond Frehe heeft nu de club van Zuid onder zijn hoede. Voor Smitshoek een extra stimulans om de punten in Barendrecht te willen houden.

De ploeg van de huidige trainer Richard Middelkoop begon de wedstrijd, in tenues gesponsord door Safex en Zpress, enigszins afwachtend. Om in ieder geval niet vroeg in de wedstrijd tegen een achterstand aan te lopen werden de ruimtes achterin klein gehouden. Toch slaagde de bezoekers er in om via een aantal afstandsschoten gevaarlijk te worden. Echt in de problemen kwam keeper Ruben Roodnat hier echter niet mee. Pas na een halfuur spelen kreeg Feyenoord een grote kans. Het schot van Tim Schoonheim werd nog net aangeraakt door Ruben Roodnat en verdween zo voorlangs. Dat was voor Smitshoek het teken om iets meer vooruit te gaan voetballen en zo kwamen de gevaarlijkste kansen van de eerste helft zelfs van de Oranje-zwarten. Eerst door een goed schot van John van Vugt waarbij de rebound net niet ingeschoten kon worden door Pucho Rekondie. Op slag van rust was het Luc Delmee die op de lat schoot na een goede voorzet van links.

Na rust werden de bedoelingen van Feyenoord wel duidelijk. Ze wilden de winst ophalen en zetten meer druk. Ricardo Merrelaar kreeg na ruim een kwartier een grote kans, maar kreeg de bal niet in het vrijwel lege doel. Met nog een kwartier te spelen kreeg invaller Jordi de Zwart 2 uitgelezen kansen, maar door uitstekende reflexen van Ruben Roodnat bleef het 0-0. Met 7 minuten op het bord kreeg Smitshoek een uitgelezen kans. Na een domme overtreding op invaller Jordi Dekker ging de bal op de stip. Een andere invaller, Jurien Reineta, zette zich achter de bal en schoot feilloos de 1-0 binnen. Uiteraard was dit het sein voor de bezoekers om nog eens aan te zetten. 4 minuten later leverde dit de gelijkmaker op uit een corner die door Jordi de Zwart via de binnenkant van de paal binnengekopt werd. Trainer Frehe maakte dit al niet meer vanuit de dug-out mee, omdat hij na fel protest over een vermeend buitenspelgeval achter de hekken gestuurd was. Het slotakkoord was bijna nog voor Smitshoek dat door een schot van Rutger van der Kleij nog dichtbij was. Het schot vloog echter recht op de keeper af waardoor de wedstrijd in 1-1 eindigde. Voor Smitshoek een punt gewonnen gezien het beeld van de wedstrijd en de reputatie van de Rotterdammers.

Volgende week staat de uitwedstrijd in Sassenheim tegen Ter Leede op het programma.

Foto: John van Neuren

Fluiten is uitlaatklep voor Marco Boon

Bij Brederodes dragen ze Marco Boon op handen. Ieder weekend is hij als scheidsrechter actief bij een groot aantal wedstrijden. “Fluiten is mijn uitlaatklep”, aldus Boon.

Al om negen uur ’s morgens zet Boon (37) zijn eerste wedstrijd in gang op deze zaterdag. De JO12-2 van Brederos vermorzelt in een eenzijdige partij het bezoekende Schalkwijk met 10-2 en de scheidsrechter uit Vianen hoeft vrijwel niet in te grijpen. “Dat zijn de beste wedstrijden”, zegt hij later. “Een scheidsrechter moet niet opvallen.”

Voor Boon is het een rustige zaterdag, want behalve de onder de twaalf fluit hij de JO13-2 en JO15- 2 van Brederodes. “Standaard is vier wedstrijden.” Meer is ook niet erg. “Ik vind het gewoon leuk om te doen”, vult Boon aan. “Het is echt een uitlaatklep. Het weekend is voor de voetbal.”

Boon was zestien jaar toen hij zijn eerste wedstrijd floot. Hij was meteen verkocht. “Ik ben bij de E-tjes begonnen. Inmiddels mag ik ook hoofdklasse fluiten bij de E.”

Het leukste vindt hij de oudere jeugd. “Ik hou ervan om veel te lopen. Hoe groter het veld hoe beter. Bij de E-tjes wordt op half veld gespeeld, vanaf de JO13 is het groot veld.”

Zijn optredens blijven niet beperkt tot de JO12, JO13 en JO15 van zaterdag. “Ik fluit eigenlijk alles. Ook de JO17 en JO19. En de senioren, het vierde, vijfde of zesde. Ik fluit waar ik nodig ben.”

Er is wel een verschil tussen jeugd- en seniorenwedstrijden heeft hij gemerkt. Senioren zijn wat mondiger volgens hem. “Ze hebben eerder commentaar. Bij de senioren geef ik wel eens een gele kaart. Ik ben niet zo van het kaarten uitdelen, maar soms ontkom je er niet aan. Bij de jeugd geef ik maar heel en af toe een gele kaart. Ik geef eerst een waarschuwing, dat is vaak genoeg.”

Hij kijkt vol bewondering naar de vaderlandse topper in de Eredivisie. “Kuipers, Nijhuis en Gözübüyük vind ik goed. Als ik bij een wedstrijd ben let ik speciaal op de scheidsrechter. Toevallig ga ik morgen met mijn zus en mijn neefje naar Ajax.”

Het mooiste van fluiten vindt Boon, die zelf speler is van het tweede zondagelftal van Brederodes, de juiste toepassing van de voordeelregel. “Ik probeer ook zo veel mogelijk, waar het kan, voordeel te geven. Door de ervaring weet ik wanneer het kan en wanneer niet, maar dan nog zit ik er wel eens naast. Spelers maken fouten, ik ook.”

Duiveland hoort thuis in de derde klasse

“Daar wil ik het niet meer over hebben.” Het zijn de woorden die Luuk van Duijn (23) spreekt wanneer het afgelopen seizoen ter sprake komt. Het vorige seizoen verliep dan ook zeer teleurstellend voor Van Duijn en zijn teamgenoten bij Duiveland.

De ploeg moest tijdens de nacompetitie uiteindelijk het hoofd buigen voor Smerdiek, waardoor degradatie naar de vierde klasse zaterdag een feit was. Een seizoen waar liever niet meer over gesproken wordt. “Duiveland hoort minimaal in de derde klasse.”

Toch was het vorig seizoen niet alleen kommer en kwel wat de klok sloeg. In de eerste seizoenshelft haalde Duiveland nog voldoende punten, maar in de tweede seizoenshelft ging het mis. Zo mis, dat het uiteindelijk zelfs leidde tot een trainerswissel. De eerste seizoenshelft bekeek Van Duijn wel vanaf de zijkant, omdat de spits annex middenvelder herstellende was van een gebroken kuitbeen en gescheurde enkelbanden. Een blessure die hij in mei 2017 opliep tijdens de laatste training voor een nakompetitiewedstrijd voor promotie naar de tweede klasse. Zijn herstel verliep moeizaam, waardoor Van Duijn pas in de tweede seizoenshelft van vorig jaar zijn rentree kon maken. “Ik had elke keer het gevoel dat ik meer kon doen, maar dan kreeg ik toch weer een terugslag.”

Positief

Maar nu is de 23-jarige weer helemaal terug en kijkt hij positief vooruit naar het komende seizoen. Met Rohan de Geus staat er een nieuw gezicht voor de groep en de selectie is versterkt met onder andere Thijs Rentier en Joran Maliepaard. Van Duijn heeft er dan ook alle vertrouwen in. “Rohan is een frisse en jonge trainer die vooral sociaal heel erg sterk is. Met Thijs hebben we een goede voetballer en een fijne gozer binnen het team, die daarnaast ook nog rust en leiderschap uitstraalt.” Maar behalve speler, vervult Van Duijn nog een rol binnen zijn club. Hij is namelijk sinds anderhalf jaar actief als secretaris van de club. Voor veel mensen is het bijzonder, maar hij vindt het niet meer dan normaal. “Ik wil graag iets voor de club doen, omdat het echt een deel van je leven is. Daarnaast kan ik er veel van leren.” Toch deed de degradatie afgelopen seizoen het meeste pijn als speler, waardoor de doelstelling voor dit seizoen helder is. “We hebben genoeg kwaliteit om te promoveren, maar het liefst worden we gewoon kampioen! Dat durf ik wel uit te spreken.”

Keeper Kloetinge actief bij keepersschool Jong United

Voetbalschool Jong United timmert sinds 2014 aan de weg in Zeeuws-Vlaanderen en draagt bij aan de voetbaltechnische-en motorische ontwikkeling van kinderen. In 2016 kwam daar ook de keepersschool bij. En dat heeft ook zo zijn aantrekkingskracht op spelertjes uit Zuid-Beveland.

Heus, bij Jong United maken ze echt niet van ieder talentje zomaar een profkeeper, maar men tracht zeker bij te dragen aan een positieve ontwikkeling. Ook op het sociale aspect: bij Jong United is al menig vriendschap geboren.

Ex-prof Mitchell Braafhart zal wekelijks van de partij zijn om de keepertjes onder handen te gaan nemen. Braafhart was onder andere actief bij Cercle Brugge (België), Hoek en nu dus Kloetinge. Braafhart krijgt wekelijks hulp van diverse keepers. Onder meer van een andere ex-prof: Erik de Koeijer. Hij keepte in België bij onder meer Lokeren en Moeskroen.

De 10 vrijdagmiddagtrainingen vinden plaats op het nieuwe kunstgrasveld van VV Terneuzen, vanaf 16.15 t/m 17.30 uur, en zijn bedoeld voor kinderen vanaf 6 tot en met 16 jaar. Per trainer een gering aantal kinderen, waardoor er ruimschoots individuele aandacht is. Alle facetten van het keepersvak komen aan bod. Denk aan coördinatievormen (met o.a. looptechniek en oog-handcoördinatie) en het verbeteren van de cognitieve vaardigheden (o.a. kijkgedrag en reactiesnelheid). En uiteraard worden ook de voetbaltechnische vaardigheden niet vergeten!

Bij alle onderdelen wordt regelmatig inventief trainingsmateriaal ingezet. Zo wordt er bijvoorbeeld getraind met ballen van diverse afmetingen, de minitechniekbal (bal aan een touwtje) én diverse rebounders. De voetbal-en keeperstrainingen zijn tot en met eind 2018 volzet, wel is een proeftraining mogelijk! In februari 2019 start er een nieuwe sessie.

Jong United: voor zowel speler als ouder een ideale afsluiter van de week.

www.jongunited.com

Katwijk op bezoek bij Kozakken Boys

Huidig kampioen Katwijk speelt zaterdag een uitwedstrijd tegen rivaal Kozakken Boys. De ploeg uit Werkendam wist vorige week knap een punt te pakken op bezoek bij koploper AFC. Katwijk won op de eigen Krom met 3-0 van De Treffers. Aanstaande zaterdag mag Katwijk op bezoek in Werkendam om tegen rivaal Kozakken Boys te spelen.

Een kijkje in de geschiedenis tussen beide teams levert niet direct een favoriet op. In totaal stonden beide ploegen dertien keer tegenover elkaar. Van die ontmoetingen wist Kozakken Boys er vijf te winnen. Vier keer gingen de drie punten naar Katwijk en vier keer werd er gelijkgespeeld.

Beide clubs zijn de laatste jaren dominant in de top van het amateurvoetbal en spelen jaarlijks voor de bovenste plekken. Vorig seizoen leverde dit ons het ultieme spektakelstuk toen het kampioenschap in het onderlinge duel werd beslist.

In de eerste seizoenshelft stonden beide ploegen al tegen elkaar. Het was een gevecht tussen twee ploegen die niets voor elkaar onder wilden doen. Het was een duel waar nog lang over na gesproken zou worden en niet om de goede redenen. Uiteindelijk stond na 90 minuten 1-1 op het scorebord.
Zaterdag 2 februari zal de wedstrijd om 15.00 op Sportpark De Zwaaier beginnen. De wedstrijd staat onder leiding van scheidsrechter Smit.

Katwijk op bezoek bij Kozakken Boys

Huidig kampioen Katwijk speelt zaterdag een uitwedstrijd tegen rivaal Kozakken Boys. De ploeg uit Werkendam wist vorige week knap een punt te pakken op bezoek bij koploper AFC. Katwijk won op de eigen Krom met 3-0 van De Treffers. Aanstaande zaterdag mag Katwijk op bezoek in Werkendam om tegen rivaal Kozakken Boys te spelen.

Een kijkje in de geschiedenis tussen beide teams levert niet direct een favoriet op. In totaal stonden beide ploegen dertien keer tegenover elkaar. Van die ontmoetingen wist Kozakken Boys er vijf te winnen. Vier keer gingen de drie punten naar Katwijk en vier keer werd er gelijkgespeeld.

Beide clubs zijn de laatste jaren dominant in de top van het amateurvoetbal en spelen jaarlijks voor de bovenste plekken. Vorig seizoen leverde dit ons het ultieme spektakelstuk toen het kampioenschap in het onderlinge duel werd beslist.

In de eerste seizoenshelft stonden beide ploegen al tegen elkaar. Het was een gevecht tussen twee ploegen die niets voor elkaar onder wilden doen. Het was een duel waar nog lang over na gesproken zou worden en niet om de goede redenen. Uiteindelijk stond na 90 minuten 1-1 op het scorebord.
Zaterdag 2 februari zal de wedstrijd om 15.00 op Sportpark De Zwaaier beginnen. De wedstrijd staat onder leiding van scheidsrechter Smit.

Jong spruit geeft jeugdtak WCR nieuw leven

Als de JO7-1 van WCR in de uitwedstrijd tegen Alexandria’66 al na twee minuten de score opent, vliegen de spelers van de Rhoonse club elkaar uit pure vreugde om de nek. Met 35 jeugdleden is de jeugdafdeling van WCR begonnen aan een nieuw leven.

Jarenlang had de club geen enkel jeugdteam. “We hebben zeker acht jaar geen jeugd gehad”, zegt bestuurslid Martin van der Grind. “Natuurlijk deed dat pijn. Zeker als je naar de buren keek waar de jeugdspelers niet aan te slepen waren.”

Die buren, voetbalvereniging Rhoon, slokten het laatste beetje jeugd dat WCR tien jaar geleden had, op. “We hebben nooit gezegd dat we geen jeugd wilden, dat is wel door sommige mensen zo naar buiten gebracht. Het is heel lastig om weer met iets nieuws te beginnen, je moet vanaf onderaf beginnen.”

Twee seizoenen geleden, in september 2016, maakte de jeugdafdeling een herstart. “We zijn enigszins geholpen door het peutervoetbal dat op het veld van WCR door een buitenschoolse opvang werd gegeven”, vertelt Eveline van Oorschot, coördinator van de jeugd en die hoedanigheid ook bestuurslid.”

“Mijn zoontje deed daaraan mee. Die was en is helemaal verslaafd aan voetbal en hij moest en zou op een club. Wij hadden zelf helemaal niets met voetbal. Dan ga je kijken waar je kan voetballen. Zo’n beetje overal was een wachtlijst. Ik ben in gesprek gekomen met Adam Maarschalkerwaard, die nu één van de vier trainers is van de jeugd. Hij wilde de jeugd wel gaan trainen. De basis voor het eerste team was het peutervoetbal.”

Heel voorzichtig, met één team – de JO7 – , nam WCR vorig seizoen deel aan de competitie. Intussen nam bij club , trainers en ouders het enthousiasme toe. “We zijn wat ledenacties gestart, hebben flyers gemaakt en uitgedeeld op scholen. We moesten naamsbekendheid krijgen. Gaandeweg het seizoen kregen we steeds meer aanmeldingen. Zo veel dat we voor dit seizoen met drie teams aan de competitie meedoen, een JO8 en twee JO7-teams. Daarnaast hebben we nog mini-pupillen, waar inmiddels ook al weer tien kinderen trainen. We zijn in één jaar driehonderd procent gegroeid.”

Eén van de vier trainers is Jan de Groote, die vroeger al trainer was in de jeugd van WCR. Hij vindt het geweldig dat de jeugd van WCR weer in de lift zit. “Ik heb in het verleden alle leeftijdsgroepen bij WCR getraind. Toen Eveline mij vroeg ik heb eigenlijk meteen ja gezegd. We zijn met allen wat moois aan het opbouwen.

Het is nog kleinschalig, maar dat past ook bij een club als WCR. Héél groot hoeven we niet te worden. Ik noem WCR altijd een huiskamervereniging. Je voelt je direct thuis als je de kantine instapt. Daar past ook een bepaalde schaalgrootte bij. We zijn nog lang niet zo ver, maar twee teams per leeftijdscategorie is goed.”

Van Oorschot roemt net als De Groote de knusheid en gezelligheid van WCR. “We zijn geen voetbalfabriek. Het is heel overzichtelijk en ouders en kinderen voelen zich meteen welkom. Dat hadden wij ook toen onze jongste zoon hier ging voetballen. Nergens is de contributie zo laag als bij ons. Je betaalt hier zeventig euro, inclusief kleding.”

Jan van Dalen doet met trainersoog verslag

Als interim-trainer loodste Jan van Dalen Heerjansdam naar het grootste succes in de clubgeschiedenis, het zaterdagkampioenschap bij de amateurs, en tegenwoordig volgt hij zijn club voor twee regionale radiostations. “Als het slecht is, zeg ik dat het slecht is. Ik ga niet liegen.”

Hij is er altijd bij, als Heerjansdam 1 nu thuis of uit speelt, Van Dalen (71) doet verslag van de verrichtingen van de groen-zwarten. “Ik ben er in het seizoen 2004/2006 mee begonnen. Jos Vis van de lokale omroep Exxact Barendrecht heeft me gevraagd. Ze hadden geen vaste man die Heerjansdam volgde. Ik schreef toen al een tijdje een wedstrijdverslag in De Schakel, een huis-aan-huis blad hier in de buurt. Ik heb gezegd: ik heb het nooit gedaan, maar wil het wel proberen. Een paar jaar later vroeg RTV Atos uit Zwijndrecht of ik het ook voor hen doen wilde doen.”

Dus gaat Van Dalen iedere zaterdag op de fiets van Zwijndrecht naar Heerjansdam. “Als we uit spelen en in de buurt rij ik meestal mee met de trainer. Als Heerjansdam met de bus gaat, zoek ik een plaatsje in de bus.” Zijn fietstocht van Zwijndrecht naar sportpark Molenwei en weer terug kan hij wel dromen. Hij was, voordat hij voor de radio verslag ging doen van de wedstrijden van Heerjansdam, 25 jaar trainer bij zijn club.

“Ik ben eerst trainer geworden van de lagere elftallen, waar ik toen zelf ook in speelde”, blikt hij terug. “Jan Oliemans, die jarenlang trainer was geweest, stopte en toen ben ik hem opgevolgd. Ik was 33 jaar.”

Al vrij snel werd hij door voorzitter Janus van Peelen gevraagd om de B-selectie te gaan trainen. “Dat was het derde en vierde elftal.” Meer dan regelmatig fungeerde hij als interim-trainer als de hoofdtrainer was ontslagen. “Ik heb dat zeker vier, vijf keer gedaan. Soms voor een paar weken, soms ook voor een half seizoen, om de competitie af te maken.”

Toen Heerjansdam 1 zijn sportieve hoogtepunt beleefde en kampioen werd van de eerste klasse, tóen het hoogste niveau op zaterdag, zat Van Dalen op de bank. “René Vemunt had een conflict gehad met het bestuur en was ontslagen. Ik heb het samen met Arie van den Berg overgenomen. Arie was ook nog speler. Samen bepaalden we de tactiek en de training. Tijdens wedstrijden deed ik de coaching.”

De driekamp om het zaterdagkampioenschap staat nog in zijn geheugen gegrift. “DOVO en SC Genemuiden waren de andere kampioenen van de eerste klasse die zich hadden geplaatst. Het kwam uiteindelijk op de laatste wedstrijd tegen DOVO aan. We konden alle drie nog kampioen wor- den. Als het in de laatste wedstrijd gelijk zou worden, zou Genemuiden kampioen zijn. Er waren die dag meer dan drieduizend toeschouwers. Wij wonnen met 2-1, het was een groot feest.”

De algehele amateurtitel ging aan de neus van Van Dalen en Heerjansdam voorbij. RCH won thuis met 3-0. “Dat duel werd in een aparte sfeer gespeeld. Hun trainer, Nick Stienstra, was kort daarvoor omgekomen bij de SLM-ramp in Suriname. RCH wilde per se spelen. Die wedstrijd konden we natuurlijk nooit winnen. Thuis hebben we alles of niets gespeeld, heel aanvallend. We wonnen met 4-2, maar dat was niet genoeg.”

Als radioverslaggever volgt hij Heerjansdam ‘positief’ kritisch. “Voor de wedstrijd doe ik een interview, tijdens de wedstrijd vertel ik hoe het spel verloopt. En als er wordt gescoord, breek ik in de uitzending in.”

Ander nieuws rond Heerjansdam laat hij anderen over. “Dat is mijn taak niet. Ik ben er voor het wedstrijdtechnische deel. Dat probeer ik zo goed mogelijk te doen.”

‘SV Bolnes heeft jeugd veel te bieden’

De jeugd is onze toekomst”, zegt Michel Legerstee, penningmeester van SV Bolnes. Daarom is de Ridderkerkse club er veel aangelegen om weer een gezonde jeugdtak op te bouwen. “We hebben liever vandaag dan morgen acht of tien teams, maar we weten ook dat we geduld moeten hebben om dat doel te bereiken.”

Overzichtelijk is het wel, SV Bolnes heeft met de JO9, JO11, JO13 en JO17 (mix van JO15 en JO17) vier teams in de competitie. Ideaal is zo’n kleine jeugdafdeling niet, weet de club en Legerstee zelf uit ervaring “We hadden voor dit seizoen bijvoorbeeld net niet genoeg spelers om één JO15 en één JO17 te maken. Dat is lastig, maar door deze teams te mixen hebben wij toch een JO17-team in de competitie.”

Van onderaf aan bouwen, luidt het devies bij SV Bolnes. “Er zit groei in, zeker bij de jongste groep”, geeft Legerstee aan. “In de JO9 en JO11 hebben we weer het probleem dat we te veel spelers hebben voor één elftal en te weinig voor twee. Dat probleem is opgelost als we nog wat meer jeugdleden krijgen in die leeftijdscategorie.”

Waar RVVH en Slikkerveer florerende jeugdafdelingen hebben, moet Bolnes het van de kruimels hebben. “Terwijl de potentie in de wijk Bolnes groot is. Veel kinderen die willen voetballen kiezen echter voor RVVH of Slikkerveer omdat hun vriendjes daar al spelen. Tegenwoordig is het voor ouders ook geen probleem om die kinderen met de auto naar de training of wedstrijd te brengen. Vroeger deed je alles op de fiets en was de club op de hoek ook de club waar je lid werd.”

Legerstee erkent dat SV Bolnes in het verleden ook zaken niet goed heeft aangepakt. “We moeten zeker goed in
de spiegel kijken, maar we hebben ook een nieuwe start gemaakt. De club is in rustig vaarwater terechtgekomen. We hebben enthousiaste en goede jeugdtrainers. Daar is niks mis mee”, verzekert hij. “En we willen met alle liefde veel tijd en energie in de jeugd steken.”

Het grote voordeel bij ons is dat de jeugd heel veel aandacht krijgt. We hebben niet zes JO11- teams of acht JO9-teams, zoals RVVH en Slikkerveer dat hebben. Onze contributie bedraagt voor een pupil (JO9 tot en met JO13) maar 150 euro, voor een junior (JO15 tot en met JO19) 160 euro. Daar zit het tenue bij en wordt op echt gras gevoetbald.”

Volgens Legerstee staat bij de trainingen het plezier voorop. “Kinderen vertellen door hoe leuk het hier is. Daardoor hebben we het afgelopen seizoen wat meer aanloop gekregen. We willen natuurlijk graag sneller en harder, maar zijn ook realistisch. Als we ieder seizoen twee teams bijkrijgen zijn wij tevreden. In 2020 bestaan we als club honderd jaar en het zou mooi zijn als we dan acht à tien jeugdteams hebben. Maar eerst moeten we toe naar minimaal een team in alle leeftijdscategorieën.”

Het ideaalbeeld, en ik besef dat dat nog ver weg is, is een piramide, met zes JO9, vijf JO11, vier JO13, drie JO15,
twee JO17 en één JO19. Dan heb je ook een natuurlijke doorstroming richting je seniorenelftallen. Nu is dat ook lastig. Ik hoop dat kinderen ons weer weten te vinden. Ik denk dat SV Bolnes de jeugd veel te bieden hebben.”

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.