Het naderende eeuwfeest van SV Hillegom in 2020 is voor Jules Rotteveel, Henk Lamfers, Koos van der Klugt en huidig voorzitter Han van der Hof reden om een boek te maken over 100 jaar voetbal in Hillegom. “Vol geschiedenis, maar het is de bedoeling dat er een luchtig kantje aan komt. Het moet voor iedereen leesbaar zijn”, zegt Rotteveel.

Het oud bestuurslid van Concordia en SV Hillegom is sinds een paar jaar gepensioneerd. “Ik heb jaren gewerkt als hoofd bedrijfsvoering van het Noord-Hollands Archief in Haarlem. Dit is voor mij een heerlijke klus te doen. Twee liefdes die samenkomen. Ik heb hier veel geschiedenisboeken over clubs in de kast. En tijd heb ik zat.” Rotteveel vindt dat een boek over het gehele Hillegomse voetbal recht doet aan het jubileum van SV Hillegom, dat een fusie is van VV Hillegom en SV Concordia. Als oprichtingsjaar wordt de start van Concordia, Hillegom en SV Hillinen aangehouden. “Dat was in 1920. In een half jaar tijd zijn die drie clubs opgericht. Sizo is van 1928. Na de Olympische Spelen van Amsterdam hebben veel clubs met een protestantchristelijke achtergrond het levenslicht gezien.

Daarvoor waren er bedenkingen bij het voetbalspel.” Het doel van de vier samenstellers van ‘100 jaar voetbal in Hillegom’ is om diverse perioden te belichten. “De verzuiling heeft lange tijd een bepalende rol gespeeld”, zegt Rotteveel. “De katholieken speelden bij Concordia, de protestanten bij SIZO, Hillegom en Hillinen waren algemene clubs, waarbij Hillinen de club van de bollenboeren was. Hillinen en Hillegom zijn in 1951 gefuseerd. SIZO is helaas verdwenen.

Zij zaten ook aan tafel bij het begin van de fusiebesprekingen voor één Hillegomse club, maar zijn afgehaakt.” De vier hebben al veel materiaal in bezit. “VV Hillegom heeft bijvoorbeeld een heel goed bijgewerkt archief”, vertelt Rotteveel. “Bij Concordia is in de jaren zestig heel het archief weggegooid. Doodzonde. Ook bij SIZO is het redelijk goed bijgehouden. Daarnaast kunnen we in de archieven kijken bij het Leidsch en Haarlems Dagblad.

We hopen ook op het nodige materiaal van oud-leden van de clubs. We weten dat veel mensen plakboeken hebben bijgehouden.” Ook de periode van de Tweede Wereldoorlog komt aan bod. “Het idee is om te laten zien hoe de clubs die periode zijn doorgekomen. Op 30 april 1940 werd er nog een groot feest gehouden. Een paar dagen later brak de oorlog uit en stonden de Duitsers voor de deur.” Maar het moet volgens Rotteveel niet alleen een opsomming worden van feitjes en jaartallen.

“Nee, het moet luchtig worden. Met cultverhalen, met humor ook en anekdotes. Leuke verhalen dus.” Zoals over de autoloze zondag in 1973 toen de olieproducerende landen de oliekraan dicht draaiden. “Hillegom moest die dag een uitwedstrijd spelen bij RCH in Heemstede. Per fiets was dat qua afstand goed te doen, maar de grensrechter kon niet fietsen. Toen hebben de spelers een bakfiets gehuurd en zo kon de grensrechter alsnog mee naar Heemstede.”

Quick Boys is één van de grootste amateurverenigingen van Nederland, en de club uit Katwijk heeft een jeugdopleiding die uitpuilt. Terwijl het vlaggenschip in de derde divisie speelt, voetballen de meeste selectieteams in de jeugd op tweede divisie-niveau.

Eén van de verantwoordelijken bij Quick Boys voor de jeugdopleiding is Stefan Schaap, als voorzitter van het technische hart. Een oud vv-Katwijk-jeugdspeler, saillant genoeg. “Ik heb mijn jeugd bij vv Katwijk doorgebracht. Ik begon wel als vijfjarige bij Quick Boys, maar ik moest toen te lang wachten voor ik wedstrijdjes kon gaan spelen. Vandaar dat ik naar Katwijk ging.”

Schaap is ruim een jaar voorzitter van het technische hart van de jeugdopleiding en het bevalt hem uitstekend. “Ik vind het heel leuk dat ik met mensen bezig ben en bijdraag aan de toekomst. Wat me overigens opgevallen is, is het feit dat veel mensen over alles en iedereen binnen de club een mening hebben, maar niets doen. Ik vind dat interessant hoe daar mee om te gaan.” De 51-jarige Schaap is tien jaar lang trainer geweest op sportpark Nieuw-Zuid, maar kon die functie niet langer combineren met zijn drukke baan.

Hij werkt bij de politie, waar hij als teamleider de zware criminaliteit probeert op te sporen. Bij Quick Boys geeft hij ook leiding en zorgt hij ervoor dat alle puzzelstukjes van de jeugdopleiding elke week weer in elkaar passen. “We hebben een G-elftal, de meiden doen het hartstikke goed en we hebben te maken met selectie en niet-selectie teams. Die zijn allemaal even belangrijk.”

Toch zijn het de pareltjes uit de jeugdopleiding waar extra naar gekeken wordt en die uiteindelijk in Quick Boys 1 moeten belanden. Soms lopen die exceptionele talenten vanaf de mini’s al in het blauw wit te voetballen, maar het gebeurt ook regelmatig dat talenten aangetrokken worden van buitenaf. “Er wordt dan wel goed gekeken naar de posities waar welke versterkingen nodig zijn. En een speler moet significant beter zijn, anders halen we hem niet.” Het uiteindelijke doel is om zoveel mogelijk exponenten uit de jeugd te zien schitteren op zaterdagmiddag in het eerste elftal van Quick Boys 1. “We hebben niet een minimum aantal vastgesteld dat de A-selectie moet halen.

De stap van de jeugd naar de senioren is erg groot dus als er af en toe een speler doorbreekt zijn we content. We doen er alles aan om de spelers voor te bereiden op het eerste elftal. We hebben nu bijvoorbeeld een O21 en een O23 elftal. Laatstgenoemde doet mee aan een pilot van de KNVB met die nieuwe spelregels. We willen ze daarin die fysieke weerstand geven. Maar het allerbelangrijkste is dat die jongens zich daarin prettig voelen.” Schaap vertelt enthousiast over de jeugdopleiding en het nieuwe bestuur. “De visie wordt gezamenlijk gedeeld. We volgen nu ook het kwaliteit en performance programma van de KNVB. De kwaliteit van de jeugdopleiding wordt daarin doorgelicht. En uiteindelijk zal het alleen maar beter worden,” besluit Stefan Schaap. Die begon als jochie bij Katwijk, maar ondertussen naar eigen zeggen een ‘Quick Boys-hart’ heeft.