Home Blog Pagina 1239

Voetbal d’r bie bedankt SV Oostburg

Het voorjaar is weer in het land. Tijd voor voetbal d’r bie om naar buiten te gaan na een winter in de zaal gevoetbald te hebben.

Voetbal d’r bie? Wat is dat? Voetbal d’r bie is onderdeel van commissie d’r bie. Naast voetbal worden ook zwemlessen, paardrijden en uitstapjes vanuit de commissie georganiseerd. Commissie d’r bie is ontstaan, doordat enkele ouders van een kind met een functiebeperking opmerkten dat er voor hun kinderen geen vrije tijdsactiviteiten georganiseerd werden. De naam, commissie d’r bie, is gekozen omdat men graag wil dat deze kinderen niet langs de zijlijn staan, maar er echt bij horen door mee te kunnen doen met activiteiten. Erbij zijn, of op z’n Cadzands, d’r bie!

EIGEN NIVEAU
Voetbal d’r bie is aan het vierde seizoen bezig. Elke tweede woensdag van de maand wordt er een uur getraind met een trouwe groep jongens op het voetbalveld van SV. Oostburg. In de winter lekker warm in de zaal. Ieder voetbalt op zijn eigen niveau. Beperkingen zijn geen enkel probleem. Als je wilt kan je (bijna) alles!. De trainingen hebben altijd een vrolijke toon maar natuurlijk moeten de oefeningen wel zo goed mogelijk uitgevoerd worden. De trainingen worden gegeven door Patrick de Sutter en Jeroen Hertogh. Overigens speelt het team geen wedstrijden. Het gaat voornamelijk om het plezier in het voetballen, lekker bewegen en samen sporten.

Nieuwe voetballers zijn altijd welkom. De doelgroep is van 6 tot 26 jaar. Informatie en aanmelden kan via email jeroenhertogh@zeelandnet.nl.

De dames en meiden van Tieke: kilometers maken en punten pakken

Met twee dameselftallen en een meidenelftal is het damesvoetbal ontzettend populair in IJzendijke. Het eerste damesteam van vv IJzendijke gooit hoge ogen in de eerste klasse van het damesvoetbal. Na een stroeve start draait het elftal van trainer Eric Vanhijfte bovenin mee.

Het damesvoetbal bestaat in IJzendijke (in de volksmond “Tieke”) nu elf jaar. Inmiddels mag het eerste elftal zich, met een klassering in de top van de eerste klasse, het hoogst spelende team van Zeeland noemen. “Het niveau heeft een grote aantrekkingskracht op veel meiden”, aldus de trainer. “Veel meiden willen meedoen op het niveau waarop wij spelen.”

De uitstekende prestaties zijn volgens Vanhijfte voornamelijk te danken aan het feit dat er nauwelijks blessures en schorsingen zijn. “Zodoende kunnen we meestal met dezelfde basis spelen, met veel Voetbal d’r bie? Wat is dat? Voetbal d’r bie is onderdeel van commissie d’r bie. Naast voetbal worden ook zwemlessen, paardrijden en uitstapjes vanuit de commissie georganiseerd. Commissie d’r bie is ontstaan, doordat enkele automatismen tot gevolg. Ook het collectief, de vriendschap, is een ijzersterk punt van deze ploeg.”

AMBITIES
Een trainingskamp in Valencia als voorbereiding op de tweede seizoenshelft verraadt de ambities van de speelsters. “We proberen dit seizoen goed af te sluiten met een periodetitel, maar dat is geen must”, aldus de trainer die 45 jaar geleden startte als jeugdtrainer bij VV Terneuzen. “Volgend seizoen moet deze groep meedoen in de top van het linkerrijtje.” Vanhijfte zelf daarentegen staat volgend seizoen voor de groep bij de mannen, iets waar hij veel zin in heeft: “een nieuwe uitdaging met een jonge selectie.”

VERSCHIL
“Het verschil zit hem vooral in het fysieke, mannen zijn lichamelijk sterker. Ook op techniek zijn de meeste spelers van het eerste elftal bij de mannen iets verder. Dat heeft er vooral mee te maken dat jongens al op zesjarige leeftijd met voetbal beginnen en de meiden later. De derde helft daarentegen is voor de dames, die is daar nog heftiger!” Ook qua kilometers winnen de dames: vorig jaar maakte het team van Vanhijfte de meeste kilometers van alle Zeeuwse ploegen. Vanhijfte: “Volgens mij 5300 km in 11 wedstrijden. Da’s meer dan Hoek, Vlissingen of Goes”.

Ter Leede-meisjes staan hun mannetje bij de JO15-1

Hun ploeggenoten bij de JO15-1 beschouwen Rosa van Gool, Noa Vonk en Iva van Duuren als ‘one of the guys’, maar tegenstanders willen nog wel eens gek opkijken als ze in de gaten krijgen dat zij te maken krijgen met drie meisjes. “Dan hoor je het geroezemoes”, zegt trainer Arjan Timmers. “Maar na een 5-1 nederlaag piepen ze wel anders.” Meisjes die bij Ter Leede volop meedraaien in de selectieprocedure. Bij de Sassenheimse club is dat al jaren de normaalste zaak van de wereld. “Voor andere clubs is het misschien uniek, bij ons niet”, stelt Timmers. “We zijn een toonaangevende club bij de vrouwen. Onze vrouwen spelen op het hoogste amateurniveau en onze opleiding staat hoog aangeschreven. Dat trekt ambitieuze speelsters.”

Ter Leede heeft in alle leeftijdscategorieën meisjesteams. De keuze om bij de jongens of meisjes te spelen laat de club over aan de speelsters zelf. “Het niveau van de jongens ligt hoger, hoe ouder meisjes en jongens worden hoe duidelijker het verschil wordt in fysiek opzicht”, legt Timmers uit. “Voor Rosa, Noa en Iva geldt dat ze nog uitstekend het niveau van de jongens aankunnen. Ze zijn in hun ontwikkeling een stuk verder dan hun leeftijdsgenotjes bij de MO15. Niet voor niets hebben ze alle drie dit seizoen al hun debuut gemaakt bij vrouwen 1. Dat zegt wel wat.”

Rosa van Gool wordt gezien als grootste talent. “Zij maakt ook deel uit van de landelijke selectie”, zegt Timmers. “Voor haar ontwikkeling zou het goed zijn dat ze komend seizoen de overstap maakt naar de JO17.” Voor Timmers maakt het niet uit of hij nu jongens of meisjes traint. “Iedereen is voor mij gelijk. Die meiden krijgen ook zeker geen voorkeursbehandeling. Dat zouden ze ook absoluut niet willen. In veel dingen zijn ze fanatieker dan de jongens.”

Die jongens vinden het inmiddels normaal dat ze meedoen, bij tegenstanders verschijnt wel verbazing op de gezichten als de drie Ter Leede-meisjes het veld opstappen. “Oh, ze hebben meisjes’, hoor ik vaak zeggen. Maar die meisjes blijken verrekt goed te kunnen voetballen.”

Timmers herinnert zich één nare ervaring. “We speelden tegen een team uit Rotterdam. Een aantal spelers daarvan vond het nodig om seksistische opmerkingen te maken. Toen ben ik even naar hun trainer gelopen om te zeggen dat zoiets niet hoort. Daarmee was de kous af.”

De JO15-1 komt uit in de hoofdklasse. De drie Ter Leede-meisjes hebben daar dit seizoen laten zien hun mannetje te staan. “Ze hebben alle drie reuzenstappen gemaakt”, analyseert Timmers. “Rosa is de spelverdeler van het team. Ze leest het spelletje heel goed en weet precies wat nodig is: druk zetten of inzakken.”

“Noa heeft zich uitstekend ontwikkeld tot een veelzijdige verdediger. Ze is een stuk rustiger geworden. Ze is sterk aan de bal en durft nu ook regelmatig in te schuiven.” “Iva is ons verrassingselement. Ze is een rechtsback met een sterke drang naar voren. Als het even kan, zoekt ze de aanval. Ze heeft een goed gevoel voor wanneer ze diep kan gaan. Daarmee verrast ze regelmatig onze tegenstander.”

Timmers, die volgend seizoen vrouwen 2 van Ter Leede traint, denkt dat zijn drie pupillen het ver kunnen schoppen. “Ik ben benieuwd waar hun plafond ligt: Ter Leede 1 of misschien nog hoger, in de eredivisie.”

‘Het voelt heerlijk weer eerste doelman te zijn en wedstrijden te keepen’

DINTELOORD – Eerste doelman zijn, minuten maken en wedstrijden keepen. Dat was wat Jamie Lazaroms weer het allerliefste wilde. Na zijn overstap naar RKSV Halsteren moest hij zijn meerdere erkennen in Ariën Pietersma. Toen derdeklasser Prinsenland hem polste voor een overstapt trok hij naar Dinteloord.

“En daar heb ik nog geen seconde spijt van gehad. Net zoals ik ook geen spijt heb gehad van de keuze voor Halsteren. Als je van Cluzona de overstap maakt naar een hoofdklasser, dan weet je dat het pittig wordt. En natuurlijk is Ariën gewoon een geweldige keeper. Ik heb in dat jaar heel veel geleerd, maar ik ben jong en wilde terug minuten maken, belangrijk zijn voor een elftal. Die kans kreeg ik bij Prinsenland en dat is goed uitgepakt.”

Sinds zijn overstap is hij dus wel de eerste keus en heeft hij laten zien dat hij heel wat in zijn mars heeft. In sommige wedstrijden wist hij met enkele fabelachtige reddingen op beslissende momenten zijn elftal overeind te houden en zodoende een bijdrage te leveren aan de hoge klassering. Ik heb echt weer het plezier teruggevonden en dat was ook wel een beetje waarvoor ik ben overgestapt. Het is natuurlijk mooi en leerzaam om op een zo hoog mogelijk niveau te voetballen, maar als je geen basisspeler bent beleef je het toch anders. Hier was ik vanaf het eerste moment op mijn plek en werd prima opgenomen in de groep en bij de club. Dat bevalt, er is een goede klik ook met de verdedigers en dat zie je dan ook terug in de resultaten.”

Lazaroms hoopt dan ook dat hij met Prinsenland de stap omhoog kan maken met een promotie. Het zou een nieuw hoogtepunt zijn in zijn keepersloopbaan. Hij begon ooit met keepen in de jeugd van SC Gastel, maar verloor de liefde voor het keepersvak toen hij nooit een echte kans kreeg bij het eerste. Hij ging aan vechtsport doen, maar miste uiteindelijk toch het sporten in teamverband en koos ervoor om bij v.v. Hoeven opnieuw de handschoenen aan te trekken. Na één jaar maakte hij de stap naar v.v. Cluzona, waar hij kampioen werd. Hij speelde er twee seizoenen toen RKSV Halsteren op de stoep stond. Een kans die hij wilde pakken. “Dat is voor mij zeker geen weggegooid seizoen geweest. Ik heb daar echt enorm veel geleerd. Maar een andere baan en het feit dat ik een huisje heb gekocht dat zorgde toch voor een andere invulling van je leven. En dan is voetballen een uitlaatklep. Maar dan moet je wel wedstrijdspanning hebben en je energie echt kwijt kunnen. Dat kan ik nu weer wekelijks volop en dat is erg prettig.”

Hij heeft in zijn eerste seizoen bij Prinsenland regelmatig ook de nul gehouden, een belangrijk ‘dingetje’ voor keepers. Want een bal uit het net vissen is nooit fijn. “Dat gaat dit jaar vrij goed ja, in de eerste periode hadden we zelf bijna een record te pakken met ‘clean sheets’. Dat geeft aan dat we met elkaar goed bezig waren. Toch hebben we onderweg wat punten onnodig verspeeld waardoor we het niet in eigen hand hebben. Meedoen voor promotie en eindigen bij de top-drie, dat is wat we wilden. Dat gaat ons ook lukken. Hopelijk kunnen we ons goede seizoen dan wel uiteindelijk bekronen. Het is erg spannend en is een nek aan nek race met Wieldrecht en DFC, dus of het met een kampioenschap is of via de nacompetitie dat maakt me weinig uit. We hebben hier gewoon zin in een feestje.”

Ongeacht het eindresultaat van dit seizoen blijft Lazaroms, die ook als jeugdcoördinator al bij v.v. Prinsenland actief was maar daar inmiddels mee is gestopt, komend seizoen bij zijn club. “Het bevalt me hier prima. Ze hebben we de kans gegeven om me weer écht keeper te voelen. Hier maak ik wekelijks speelminuten en dat is me heel veel waard.”

‘We willen graag een voetbalclub zijn in de meest pure zin van het woord’

SINT PHILIPSLAND– Jaap van Oudenaarde opperde twee jaar geleden tijdens de ledenvergadering om te polsen of er onder de aanwezigen niemand het stokje van vertrekkend NOAD’67-voorzitter John Verbraeken wilde overnemen. Twee stemrondes later kwam er een kandidaat uit de bus: Van Oudenaarde zelf…

“Ja, als je dan het voorstel doet, dan moet je ook de handschoen oppakken. Dat heb ik toen gedaan en tot op heden met heel veel voldoening en plezier. We doen het met een groep heel bevlogen clubmensen en dat is prettig werken. Iedereen neemt wat taken op zich om te proberen de club goed draaiende te houden. Dat lukt ons vrij aardig denk ik. We zijn gezond en ook qua leden hebben we niet te klagen. Het is alleen dat het met ons eerste team dit jaar niet zo loopt als we zouden willen helaas.”

Van Oudenaarde (54) doelt op de lage klassering in de derde klasse van het zaterdagvoetbal, waar de club nog volop strijd voor lijfsbehoud. De winst op concurrent De Fendert gaf daarin wat lucht, al is het een totaal ander seizoen dan het vorige. Toen werd er in de nacompetitie gestreden voor promotie. “Zo dun kan de lijn ook zijn. Vorm is iets geks en niet te vangen. Je bent van vele factoren ook afhankelijk zoals blessures, schorsingen en een beetje geluk. De bal op de lat of net eronder kan het verschil zijn tussen winnen of verliezen. Dat is het mooie en soms ook het wrede van voetbal.”

Bij NOAD’67 probeert men op een zo hoog mogelijk niveau actief te zijn met vooral spelers uit eigen gelederen, waardoor het soms vette en soms ook wel eens magere jaren zijn. Al mogen de Fliplanders met recht wel een vrij stabiele derdeklasser worden genoemd. “We willen graag een club zijn in de meest pure zin van het woord. Betalen doen we sowieso niet. We proberen echter wel om onze kaderleden en overige vrijwilligers te waarderen door af en toe een presentje te verzorgen of een feestavond te organiseren. Dat wordt gewaardeerd en we zien dan het verloop vrij minimaal is.

Dat geeft aan dat mensen de club een warm hart toedragen en dat willen we graag.” Van Oudenaarde ziet zichzelf als een vliegende keep in het geheel. Als oud-speler, oud-penningmeester, jeugdtrainer enzovoorts heeft hij al een heel verleden bij NOAD achter de rug. En ook in de toekomst ziet hij zichzelf nog wel even actief blijven. “De olie zijn tussen de tandwielen om alles gesmeerd te laten draaien. Dat is wat ik wil blijven doen zolang het kan en ik er plezier aan beleef. En dat is nog elke keer zo als ik op de club kom dus dat zit wel goed.”

VoetbalJournaal Goeree-Overflakkee, Voorjaar 2019

Lees hier de krant</

VoetbalJournaal Voorne-Putten, Voorjaar 2019

Lees hier de krant</

VoetbalJournaal Zwijndrecht, Voorjaar 2019

Lees hier de krant</

Ter Leede heeft Easter Open West omarmd

VV Ter Leede kreeg tijdens het afgelopen paasweekeinde bezoek van de Deense, Duitse, Engelse en Schotse voetbaljeugd. Voor het vierde opeenvolgende jaar fungeerde sportpark Roodemolen in Sassenheim als westelijke locatie voor het Easter Open. “De eerste keer was het nog spannend, inmiddels leven we ‘relaxt’ naar het paasweekeinde toe”, aldus Arjan Timmers.

De toernooiorganisator stoft ieder jaar het draaiboek, dat keurig opgeborgen in de kast ligt, af. “We zijn met alle commissies samen een ingespeeld team. Iedereen weet wat hij en zij moet doen.”

En als er toch een tegenslag is, wordt er razendsnel geschakeld. Zoals Timmers een paar dagen voor het toernooi van dit jaar een telefoontje ontving van de eigenaar van de Foodtruck die tijdens de twee speeldagen voor hamburgers, patat en andere fastfood zorgt. Hij kon dit jaar niet komen, omdat hij zijn Foodtruck in de prak had gereden.

“Toen moesten we op het laatste moment nog van alles regelen. Niet alleen personeel, maar ook apparatuur”, aldus Timmers. “Maar je ziet het, alles is op z’n pootjes terechtgekomen.”

Een toernooi organiseren met de omvang van dat van het Easter Open is een enorme klus, maar door de samenwerking met TVG (Tiny van Gemert) Sports wordt een deel van de organisatie centraal geregeld. “Het Easter Open als toernooi bestaat al twintig jaar”, vertelt Timmers. “Als Ter Leede doen we al een jaar of dertien mee aan het toernooi. Het toernooi heeft zijn oorsprong in het zuiden van het land. Daar speelden wij ook met onze jeugdteams. Een paar geleden vroeg Tiny van Gemert ons of wij interesse hadden om de westelijke variant van het Easter Open te organiseren. Daar hadden wij wel oren naar, omdat we op die manier konden meeliften in een groter geheel.”

“Bovendien past dit toernooi perfect bij onze doelstelling om een groot toernooi te organiseren. We hadden en hebben nog wel andere toernooien, maar die zijn kleinschalig en speciaal voor een bepaalde leeftijdsgroep.”

“Het eerste jaar was best spannend”, vervolgt Timmers. “Je weet niet precies wat er op je afkomt. Een groot voordeel van het Easter Open is dat veel centraal wordt geregeld. De inschrijving van de teams ook. Daar hoef je niet achteraan. Tiny van Gemert heeft een groot netwerk. De teams komen uit Duitsland, Denemarken, Engeland en Schotland. Het internationale karakter spreekt natuurlijk aan.

We hoeven als Ter Leede ook niet voor het onderdak van de buitenlandse ploegen te zorgen. Dat regelen die teams zelf. Het ene team zit in huisjes van Center Parcs, het andere geeft de voorkeur aan een vijfsterrenhotel.” Tijdens de vierde editie van het Easter Open zat Ter Leede helemaal vol. Dat betekende 48 teams. “Dat is het maximum dat we op de zes velden kunnen herbergen”, aldus Timmers. “Zowel wij als Teylingen houdt rekening met het competitieprogramma.”

Desondanks bestaat de kans dat de landelijke spelende teams van Ter Leede wel ‘thuis’ spelen. “Vreemd genoeg heeft die situatie zich nog eerder voorgedaan. Ons eerste heeft voor de vierde keer op rij een uitwedstrijd. Mochten we wel thuis spelen, dan is spelen eind van de middag een mogelijkheid. Dan zitten het eerste en het toernooi elkaar niet in de weg.”

Het programma is volgens Timmers zó ingedeeld dat de buitenlandse teams tijdens het weekeinde tijd en ruimte hebben om toeristische uitstapjes te maken. “We werken het toernooi per dagdeel af. Als een team in de morgen is ingedeeld, is het ’s middags vrij om te doen en te laten wat het wil. Teams plannen dan een bezoek aan bijvoorbeeld de Johan Cruyff Arena in.”

Papendrecht naar de 1e klasse

Op sportpark De Molenwei in Heerjansdam heeft Papendrecht de eerste klasse bereikt door met 1-2 te winnen van NSVV. In de openingsfase van de aantrekkelijke finale ging het gelijk op. Beide ploegen creëerden echter geen echte kansen. De eerste grote kans was voor NSVV. Na balverlies op het middenveld bij Papendrecht kon op links Mitchel Louwerens naar de achterlijn. Zijn voorzet werd door Lorenzo Pengel over het lege goal gegleden.

Halverwege de eerste helft nam de druk op het NSVV-doel hand over hand toe. Met schoten uit de tweede lijn van Michael van Rooijen en Nick Kamerling en enkele snelle aanvallen werd Papendrecht steeds gevaarlijker. In de 35e minuut viel de dik verdiende 0-1. Een ingooi halverwege de helft van NSVV werd prima meegenomen door Justin Beemsterboer, die in de zestien met een strak schot NSVV-doelman Melvin Kruijthof passeerde. Niet veel later lag ook de 0-2 in het net. Een mooie aanval van Papendrecht eindigde in de zestien bij de vrijstaande Djerrel Saffignani. Zijn schot kon nog gekeerd worden door Kruijthof. Op de rebound had de doelman echter geen verweer meer. NSVV, dat vooral de lange bal hanteerde, kon alleen gevaarlijk worden uit standaardsituaties. Toch kwam de ploeg uit Numansdorp op 1-2. Vlak voor rust werd een voorzet van links bij de tweede paal geweldig binnengekopt door Kelvin van der Giessen.

In de tweede helft pakte Papendrecht de draad direct weer op en zette NSVV weer flink onder druk. De rood-zwarten kregen dan ook de beste kansen. De grootste was voor Jay Luciano. Nadat Justin Beemsterboer op de lat had gekopt, kon Luciano de bal vlak voor de lijn echter niet binnenkoppen.

NSVV ging in het laatste kwartier volledig op de aanval spelen en zorgde vooral uit corners en vrije ballen voor gevaar. Papendrecht had nog steeds het meeste balbezit en was met een schuiver van de rand van de zestien van Jerrel van der Zeeuw dicht bij de 1-3. Met een geweldige redding voorkwam Kruijthof, dat de wedstrijd gespeeld was. In de 7 minuten blessuretijd kreeg NSVV nog enkele vrije ballen, die voor hachelijke situaties voor het doel van Timo Kurpershoek zorgden. De Papendrecht-defensie hield gelukkig stand. Nadat scheidsrechter Maurik van Dijk had afgefloten, barstte het feest in het Papendrecht-kamp los.