Pagina 1216 – VoetbalJournaal

Anja Frijters: voetbalmoeder, bestuurslid én fan

VoetbalJournaal

-

28 juni 2019

Anja Frijters: voetbalmoeder, bestuurslid én fan

Anja Frijters loopt inmiddels alweer een jaar of 17 bij Baronie rond. Ze is bezig aan haar tweede termijn als bestuurslid jeugdzaken, kijkt bijna alle wedstrijden van de seniorenen jeugd en staat altijd klaar voor Baronie. Ze is een voetbaldier en doet dit alles dan ook met veel liefde.

Twee zoons van Anja Frijters voetballen momenteel in de teams van Baronie en de ander is scheidsrechter in de jeugd. Zelf wilde zij ook wel op voetbal vroeger, maar dat mocht niet van haar vader. Hij vond het geen sport voor een meisje. Doordat haar broer bij NAC speelde en ze altijd meeging, bleef Frijters toch nauw betrokken bij het voetbal. Toen haar zoons wilden gaan voetballen en bij Baronie terechtkwamen, ging het huidige bestuurslid jeugdzaken dan ook graag mee.

“Ik houd me bezig met alles rondom de jeugd, met name de organisatorische zaken. De echte technische zaken vallen onder de hoofd jeugdopleiding en die is daarmee verantwoordelijk voor technisch jeugdbeleid. Maar ik zorg er wel voor dat ik ook op dat gebied altijd prima geïnformeerd ben en mee kan denken.”

PUZZEL
Ze was tussen 2006 en 2012 al bestuurslid jeugdzaken en is dat nu sinds een jaar weer. “Wat ik zo leuk vind aan bestuurder zijn? Het is de combinatie van omgaan met mensen, het leuke voetbalspelletje, het leggen van de organisatorische puzzel en zorgen dat alles lekker loopt. Het neerzetten van een goede structuur, duidelijkheid scheppen en communiceren met en voor elkaar zijn belangrijk. Kortom, het geeft me een goed gevoel als de jeugdopleiding soepeltjes draait.”

Ze is het hele weekend bij Baronie te vinden, bezoekt elke thuiswedstrijd van het eerste, regelmatig ook die van het tweede en kijkt graag rond bij de jeugd. Daarnaast is ze geregeld in de avonden actief bij de club. Het is duidelijk dat Frijters een groen-wit hart heeft en zich met liefde volledig inzet voor de jeugd. De belangrijkste onderwerpen?

“De certificering van de jeugdopleiding (kwaliteit en performance) vanuit de KNVB hebben we inmiddels binnen. Het volgende doel is het opstellen van een duidelijk jeugdplan met onder andere daarin beschreven: wat is belangrijk bij welke leeftijdscategorie, hoe richten we de organisatie in, hoeveel trainingen en hoe ziet begeleiding van de teamleiders/trainers eruit? En ten derde is het belangrijk dat spelers en ouders meer teamtaken gaan doen. Zo krijgen we meer verbinding binnen de club.”

WERK AAN DE WINKEL
Frijters’ wens voor de club is een goede en brede voetbalopleiding, voor zowel selecties als voor recreatief voetballende spelers. Financieel hoopt ze met Baronie ook de opwaartse lijn door te trekken. “De belangrijkste uitdaging voor 2019 is de club weer financieel gezond te maken, zodat Baronie over een aantal jaren nog steeds bestaat.

En dat lijkt de goede kant op te gaan, maar er is nog veel werk aan de winkel. Voetbaltechnisch gaat het prima en organisatorisch krijgt de club ook steeds meer structuur en worden lege plekken ingevuld door enthousiaste mensen.”

Persoonlijk heeft ze geen carrière-pad binnen Baronie uitgestippeld. “Het komt zoals het komt.”

Vrouwen van Baronie in de lift

vv Baronie

-

28 juni 2019

0

Na een paar stroevere jaren gloort er weer wat moois aan de horizon voor de vrouwen en meiden van Baronie. Een betere structuur en organisatie moet Baronie binnen een aantal jaren weer naar de eerste klasse brengen, het tweede team zal daarbij aansluiting moeten vinden en er wordt ook hard gewerkt aan de doorstroming van de jeugd.

Baronie-speelster Emma van de Watering (24) is duidelijk: “Het gat naar de eerste klasse is, wanneer iedereen fit is, niet eens zo groot. Als de organisatie er straks helemaal staat, zal dat in combinatie met de aantrekkingskracht die de club Baronie nu eenmaal heeft, moeten leiden tot een hoger niveau van zowel Vrouwen 1 als 2.”

TINTEN GROEN
De vrouwenafdeling van Baronie timmerde in nauwe samenwerking met het bestuur flink aan de weg in de afgelopen maanden. Het bestuur van Baronie sprak nadrukkelijk uit dat het vrouwenvoetbal een hoge prioriteit geniet, de vrouwen zelf gaven aan dat een verbeterde structuur en niet in de laatste plaats een goede communicatie moet leiden tot een nog bloeiendere vrouwenafdeling. Een en ander werd opgeschreven in een beleidsplan, specifiek gericht op het vrouwenvoetbal binnen Baronie, met als titel ‘Vier tinten groen: Ambitie, Kwaliteit, Saamhorigheid, Sfeer. Beleidsplan Meisjes- en Vrouwenvoetbal vv Baronie 2019-2025.’

Voorlopig hebben de werkzaamheden geleid tot de aanstelling van een nieuwe hoofdtrainer in de persoon van Wim Noordzij, een door de wol geverfde trainer met een vrachtlading aan ervaring binnen het vrouwenvoetbal. Noordzij werkte eerder onder meer bij OVV’67 en komt nu over van Be Ready. Daarnaast is oud NAC- en Baronie-speler Alon Gouvernante bereid gevonden om als coördinator van het vrouwenvoetbal op de Blauwe Kei te gaan fungeren. Naar onder andere een trainer voor Vrouwen 2 wordt op het moment van schrijven nog gezocht, maar ook deze positie zal naar verluidt snel worden ingevuld. In het beleidsplan zijn duidelijke doelstellingen geformuleerd: Baronie Vrouwen 1 moet in 2025 minimaal een structurele rol van betekenis spelen in de eerste klasse en Vrouwen 2 moet dan een stabiele ploeg in de tweede klasse zijn.

GOEDE WEG
Ook Van de Watering ziet dat de ingezette weg al effect heeft. “Het is beter georganiseerd dan voorheen. In ieder geval staat het goed op papier. Natuurlijk moet een en ander nog wel in de praktijk blijken, maar ik zie een positieve ontwikkeling in bijvoorbeeld de doorstroming vanuit de jeugd”, zegt de voorhoedespeelster. “De combinatie van doorgestroomde jeugd en de aanwas van buitenaf zijn voorwaarden voor het hogere niveau waarop we in de toekomst willen acteren. Nogmaals, we zijn op de goede weg.”

Voetbalvereniging Drechtstreek en FC Dordrecht bundelen krachten

Niet gecategoriseerd

vv Drechtstreek

-

28 juni 2019

0

Voetbalvereniging Drechtstreek en FC Dordrecht bundelen krachten

Voetbalvereniging Drechtstreek gaat de komende tijd nauw samenwerken met betaald voetbalclub FC Dordrecht. Doel van de samenwerking is om de talentontwikkeling in de regio Dordrecht/Drechtsteden te bevorderen.

PAPENDRECHT – Het was een opmerkelijk intermezzo tijdens de thuiswedstrijd van FC Dordrecht, op vrijdag 12 april met MVV Maastricht als tegenstander. Terwijl het publiek even de gelegenheid kreeg om de indrukken van de eerste helft te verwerken, betraden algemeen directeur Hans de Zeeuw van FC Dordrecht en secretaris Alexander de Rooy van Drechtstreek het veld voor een ceremoniële handeling. De Zeeuw en De Rooy verschenen voor het voetlicht om de samenwerking tussen betaald voetbalorganisatie en de Papendrechtse amateurclub te bekrachtigen.

De coöperatie tussen FC Dordrecht en Drechtstreek is voor onbepaalde tijd en dient een belangrijk doel: de jeugdopleiding van talentvolle voetballers in en rond Dordrecht verder gestalte geven. ,,We willen gezamenlijk de ontwikkeling van talent in de regio Dordrecht op een hoger plan brengen’’, liet De Zeeuw zich ontvallen. ,,We zijn blij en trots dat we op dat gebied de handen ineen kunnen slaan met Drechtstreek, dat samen met ons wil optrekken om het doel te verwezenlijken.’’

De afgelopen tijd waren al de eerste duidelijke voorbeelden van de samenwerking tussen FC Dordrecht en Drechtstreek te zien. Zo speelde Jong FC Dordrecht al enkele malen competitiewedstrijden op het complex van de Papendrechtse club in de Oostpolder. Ook is het de bedoeling dat Drechtstreek en FC Dordrecht elkaar in oefenwedstrijdverband gaan treffen. Maar wat vooral voorop staat is dat op jeugdgebied nadrukkelijk gezamenlijk opgetrokken wordt. Talenten in de jeugdopleiding van Drechtstreek kunnen de kans krijgen om eenmaal per week deel te nemen aan de voetbalschool van FC Dordrecht. Jeugdteams van de samenwerkende organisaties zullen ook regelmatig oefenwedstrijden tegen elkaar spelen, zodat niet alleen de onderlinge band versterkt wordt maar waardoor het ook mogelijk is om kennis over te dragen en gezamenlijk de kwaliteit te verhogen.

Papendrecht bouwt gestaag aan meisjesvoetbalbolwerk

VoetbalJournaal

-

28 juni 2019

0

Papendrecht bouwt gestaag aan meisjesvoetbalbolwerk

Voetbalvereniging Papendrecht wil de komende jaren uitgroeien tot een regionaal bolwerk in het vrouwen- en meisjesvoetbal. SteDoCo uit Hoornaar is al jaren een club waar vrouwen en meisjes op hoog niveau kunnen trainen en spelen, maar in de regio Drechtsteden ontbreekt zo’n club nog.

PAPENDRECHT – ,,Wij zagen een halfjaar geleden enorme kansen om daarin door te pakken en willen nu de beste faciliteiten creëren voor meisjes om zich te ontwikkelen,” vertelt Dennis Zaal, hoofd jeugdopleiding bij Papendrecht. ,,Na het succes van de Oranje Leeuwinnen op het EK 2017 in eigen land zag je een enorme toename in het aantal voetballende vrouwen en meisjes in heel Nederland, maar de vervolgstap is dan altijd dat ook het niveau omhoog gaat. Die vraag is er vanuit de meiden zelf en wij hopen dat de komende jaren steeds beter aan te kunnen bieden. Daarvoor is een goede organisatie, dus goede trainers en goede velden, nodig. De afgelopen maanden zie je al dat we een enorme aantrekkingskracht hebben, want er zijn ook meiden uit Barendrecht, Dordrecht en de Alblasserwaard die zich bij ons hebben aangemeld.”

Die aanwas vertaalt zich ook in een optimale(re) bezetting van de leeftijdscategorieën. ,,Vorig jaar hadden we nog helemaal geen team met meiden onder 13, volgend seizoen hebben we er daar al twee van. Het gaat dus hard, maar dat geldt voor de ontwikkeling van het vrouwenvoetbal in heel Nederland. Wij willen in deze regio een toonaangevende factor worden, maar dat moet ook langzaam groeien. Met Ajax-speelster en Oranje-international Liza van der Most, die komende zomer ook naar het WK in Frankrijk gaat, hebben de meiden hier een uitstekend voorbeeld. Liza is namelijk begonnen met voetballen bij Papendrecht. Toen nog met de jongens, maar meiden tot 17 jaar kunnen daar nu nog altijd voor kiezen. We willen nu ook het niveau van de JO19 en het eerste vrouwenelftal omhoog tillen, zodat meiden zich ook in die leeftijd kunnen doorontwikkelen bij onze club. Bij het WK van komende zomer zijn er ook enkele activiteiten georganiseerd rond de wedstrijden van Oranje. Daarbij komen ZappSport en Hart van Nederland ook filmen, dus dat is allemaal goed voor onze bekendheid. Over een paar jaar leveren we hopelijk weer een nieuwe Liza van der Most af aan Oranje, want er loopt hier genoeg talent rond.”

G-team op herhaling

VoetbalJournaal

-

27 juni 2019

0

Het gebeurde al een eerder, twee jaar geleden, en ook dit seizoen was het raak: het G-team van VVAC bekroonde een mooie reeks resultaten met het kampioenschap in hun klasse. Tot grote vreugde van de club, de begeleiders maar toch vooral ook van de spelers zelf.

OTTOLAND – Wethouder Bram Visser, portefeuillehouder sport van de gemeente Molenlanden, was er zelfs voor naar De Put gekomen om de kersverse kampioenen de medailles om te hangen. Het gaf maar eens extra aan hoe het kampioenschap van de G-voetballers van VVAC werd ervaren binnen de vereniging maar ook daarbuiten.

De wedstrijd tegen Virtus moest na een mooi seizoen, waarin in competitieverband alleen maar van de G-voetballers van Sliedrecht was verloren (0-5 op een zaterdag in november), de bekroning vormen. Sliedrecht had zich ook tot de grote rivaal in de titelrace ontpopt, maar had onderweg één wedstrijd meer verloren. De druk vanaf De Lockhorst zat dus op de ketel bij de koploper voor de ontmoeting met Virtus, dat op de voorlaatste speeldag niet van zins was om zich op het (mogelijke) kampioensfeestje van VVAC zomaar kansloos af te laten serveren. Integendeel, de ploeg uit Zevenbergen stribbelde aanvankelijk fel tegen en hield zich tot een 2-0 tussenstand goed staande. Daarna brokkelde het Brabantse verzet af, liep de teller nog op naar een 7-1 zege en kon voor de tweede maal in drie seizoenen een mooi kampioensfeestje gevierd worden. De laatste wedstrijd, uit bij Papendrecht, was door de ruime triomf nog slechts voor de statistieken want VVAC was door de zevenklapper niet meer te achterhalen door Sliedrecht.

Doelsaldo beslissend in titelrace

Niet gecategoriseerd

vv de Alblas

-

27 juni 2019

0

Doelpunten. Veel doelpunten had De Zwerver in de slotfase van het seizoen nodig om alsnog Arkel aan de bovenkant van de ranglijst in de derde klasse C af te lossen en de titel te incasseren. Maar uitgerekend tegen de ploegen in de bedreigde zone, VVAC en IFC, lukte het niet om het doelsaldo zodanig op te krikken dat de leider het nog benauwd kreeg.

KINDERDIJK – In de competitie van de wisselende kansen die de derde klasse C eigenlijk 26 speeldagen lang was en waarin titelkansen vervaagden én wisselden, draaide het uiteindelijk om het doelsaldo. In de jacht op de drie punten meer bezittende leider Arkel kwam het voor De Zwerver aan op winnen maar vooral ook het produceren van zoveel mogelijk treffers in de laatste duels van het reguliere seizoen.

Het programma leek daarbij in het voordeel van de Kinderdijkse jager. Met VVAC en IFC als tegenstanders op de speeldagen 24 en 25, twee opponenten die zich aan de onderkant van de ranglijst bevonden en via de nacompetitie het vege lijf moeten zien te redden, leken zich twee kansen aan te dienen om het doelsaldo fl ink op te voeren.

VVAC, dat eerder in het seizoen op het eigen sportpark De Put in Ottoland nog had gestunt met een 2-1 triomf, bleek ook dit keer een taaie klant. De Zwerver won met de grootst mogelijke moeite met 2-1 (treffers van Jort van Meerkerk en Frank Hendriks) en zag de achterstand op doel saldo ten opzichte van Arkel (dat Streefkerk met 3-0 klopte) verder oplopen. Een week later, op Schildman in Hendrik-Ido-Ambacht, herhaalde de geschiedenis zich: de Alblasserwaardse doelpuntenmachine haperde te veel om Arkel echt zwaar onder druk te zetten.

IFC kwam er met een 3-1 nederlaag genadig vanaf (met treffers van Kinderdijkse makelij van Jort van Meerkerk, Redouan El Akchaoui en Guido Luiten) en opnieuw liep De Zwerver averij op in vergelijking met Arkel, dat Schelluinen met 5-0 de oren waste. Een wending voor de slotdag van de competitie en vermijding van het nacompetitietraject van De Zwerver bleef daardoor in het zicht van de haven uit.

Inmiddels is duidelijk dat Christian Koremans komend seizoen op De Schans actief zal zijn. Koremans was in het verleden actief voor clubs als VVGZ, Rijsoord, Drechtstreek, De Alblas en Duiveland en voegt met zijn komst routine aan de selectie van de blijvende trainer Edward Knook toe. Bij De Zwerver treedt in het nieuwe seizoen Gert de Kruijk als trainer van het tweede team aan.

‘Droom van basisplek in het eerste’

VoetbalJournaal

-

27 juni 2019

0

Het loopt lekker bij de JO19-1 van voetbalvereniging Hardinxveld. Het hoogste jeugdteam van de dorpsclub speelt binnenkort in de nacompetitie om een plekje in de vierde divisie. Topscorer Aldo Tagliasacchi ziet een promotie wel zitten.

Als eerstejaars A-junior had Tagliasacchi in de eerste weken van dit seizoen even tijd nodig om te wennen. De jongeling meldde zich op zijn zesde aan bij de voetbalclub in het dorp, doorliep alle jeugdelftallen en sloot dit seizoen voor het eerst aan bij de JO19-1. ,,Na de eerste weken, toen ik gewend was aan mijn medespelers, ging het eigenlijk vanzelf’’, vertelt Tagliasacchi. Hij doelt dan op het scoren, want de linksbuiten scoort sindsdien aan de lopende band. ,,Ik sta vaak op de goede plek. Hoe ik dat doe? Dat weet ik eigenlijk niet. Ik probeer in te schatten waar de bal gaat komen. Ik weet het natuurlijk nooit precies, maar toch kies ik vaak voor de goede plek. Eigenlijk is het dit seizoen voor het eerst dat dit zo lukt, al ben ik wel altijd aanvaller geweest.’’

Tagliasacchi is een voetbaldier pur sang. Van kleins af aan zocht hij na een schooldag zo snel mogelijk met vriendjes een pleintje op om tegen de bal te kunnen trappen. ,,Voetbal is altijd nummer 1 geweest voor mij’’, zegt de Hardinxvelder daarover. Tegenwoordig is hij werkzaam in de metaalsector, waar hij werken en leren combineert.

Op voetbalgebied kijkt de jongeling liever niet te ver vooruit. Ondanks de lof die over hem klinkt als eerstejaars aanvalsleider in het hoogste jeugdteam. ,,Mijn droom is om een basisplek te veroveren in het eerste elftal van Hardinxveld”, blijft hij bescheiden. ,,Verder vooruitkijken heeft weinig zin, want je weet nooit wat er allemaal nog kan gebeuren.”

Voor de stap naar het vlaggenschip acht Tagliasacchi zich op dit moment nog niet geschikt. Hij traint af en toe mee met het tweede elftal en neemt het met het beloftenelftal (onder 23 jaar) regelmatig op tegen oudere spelers en merkt dan dat hij met name op fysiek vlak nog groei behoeft. ,,Sowieso ben ik een kop kleiner, maar je merkt dan gewoon dat het fysiek wel iets meer vraagt’’, verklaart de aanvaller. Naast de gebruikelijke voetbaltrainingen, duikt hij dan ook regelmatig de sportschool in. ,,Om fit te blijven en om fysieker te worden. Ik kan thuis op de bank blijven zitten, maar het komt natuurlijk niet aanwaaien. Je moet er wel iets voor doen.’’

Op sportief gebied hoopt Tagliasacchi zich volgend seizoen verder te kunnen ontwikkelen in de vierde divisie. Want dat is het niveau waar de jeugdploeg een gooi naar mag doen na een sterk seizoen in de hoofdklasse. Een primeur zou de promotie overigens niet zijn voor Hardinxveld. ,,Ons doel was om vijfde te worden, maar uiteindelijk hebben we de nacompetitie gehaald. Dan gaan we natuurlijk proberen te promoveren ook. Dat niveau zou voor mij ook weer anders zijn, daar kan ik ook weer van leren. Want ik speel sowieso ook volgend seizoen nog in de jeugd. Een jaar om mijzelf nog verder te ontwikkelen.’’

Timmers: zin in avontuur bij Heerjansdam

VoetbalJournaal

-

27 juni 2019

0

Timmers: zin in avontuur bij Heerjansdam

Door zijn keuze voor eersteklasser Heerjansdam werkt de Zwijndrechtse oefenmeester Ron Timmers na de zomervakantie ‘om de hoek’. ,,Op 500 meter afstand van mijn huis, goed te doen dus’’, lacht de 55-jarige trainer.

HEERJANSDAM – Timmers begint straks met fris elan op De Molenwei, nadat hij – vanwege zijn voortijdige vertrek bij hoofdklasser Capelle – de afgelopen maanden als clubloze trainer door het leven. ,,Maar dat is ook betrekkelijk, want de tijd is opgegaan aan andere zaken en bovendien ben ik opa geworden van kleinzoon Lev. Daarnaast heb ik de afgelopen periode regelmatig wedstrijden bezocht waarbij ik heerlijk kon kijken zonder wedstrijdspanning.’’

Dat Timmers uiteindelijk zijn jawoord aan eersteklasser Heerjansdam gaf, kwam ook voor de technische beleidsbepalers van Heerjansdam als een verrassing. ,,Rob Snijders en Jos Doornhein belden me destijds en spraken daarbij de verwachting uit dat Heerjansdam te vroeg zou komen en ik waarschijnlijk geen belangstelling zou hebben. Door mijn periode bij Dongen had ik enige naam gemaakt in het zondagamateurvoetbal, waardoor er ook uit die hoek interesse was. Ik heb mezelf afgevraagd of ik dat nog wel zou willen, want voor uitwedstrijden ben je toch al gauw anderhalf uur onderweg. Ik moet eerlijk bekennen dat ik Heerjansdam de afgelopen jaren niet of nauwelijks gevolgd heb tot het moment dat ik door de club gebeld werd of ik interesse had in de trainersjob. Maar het idee om daar te werken, ook omdat er met Paul Scheurwater en Sander Schreuder jongens rondlopen die ik uit het verleden ken, werd steeds interessanter en uiteindelijk zijn we een contract voor één seizoen overeengekomen.’’

Inmiddels heeft Ron Timmers Heerjansdam, waar hij na de vroege uitschakeling in de nacompetitie bij SHO met een eersteklasser te maken krijgt, verschillende malen aan het werk gezien. ,,Een elftal met een duidelijk eigen gezicht, dat goed in elkaar steekt. Het is ook duidelijk dat ik waarschijnlijk wel wat sneller wil dan de club. Ik wil graag de volgende stap vooruit maken: Heerjansdam heeft zich het voorbije seizoen gepresenteerd als een subtopper in de eerste klasse, maar als ‘best of the rest’ achter de topploegen Sporlust’46 en Sliedrecht die er dit jaar wel duidelijk bovenuit staken kan die stap ook echt gemaakt worden. Het is in elk geval een heerlijk idee dat ik straks weer met een selectie aan de slag kan gaan die ik lekker kan gaan kneden.’

Tavares na zes jaar schoon verklaard

Niet gecategoriseerd

vv de Alblas

-

27 juni 2019

0

Het zijn mooie tijden voor Stefano Tavares. De aanvallend ingestelde rechtsback van Pelikaan werd onlangs 30 jaar, kocht een huis in Rozenburg met zijn vriendin Marsha en begin juni werden ze ouders van hun zoontje Daley.

ZWIJNDRECHT – Allemaal prachtig nieuws binnen korte tijd, nadat Tavares begin mei al het nieuws kreeg te horen waar hij al jaren op wachtte. ,,Ik ben volledig schoon verklaard door de artsen, bijna zes jaar nadat ik te horen kreeg dat ik lymfeklierkanker had,” vertelt Tavares met een grote lach op zijn gezicht. ,,Ja, dat was geweldig om te horen. Ik ben de afgelopen jaren wel honderden keren naar het ziekenhuis geweest voor chemotherapie, bloedprikken en allerlei testen. Na mijn chemotherapie kreeg ik ook nog eens tuberculose, dus ook toen bleef ik heel kwetsbaar. Voor mijn ouders en andere familieleden was dat misschien nog wel meer stressvol dan voor mij, omdat het toch altijd weer spannend was. Ik ben zelf altijd positief gebleven en heb zoveel mogelijk geprobeerd een normaal leven te hebben, maar ik heb het gevoel dat ik nu echt helemaal zonder zorgen naar de toekomst kan kijken. Dat ziet er nu allemaal heel mooi uit,” zegt Tavares, die hiervoor altijd in Rotterdam heeft gewoond. ,,Ik kreeg op 6 september 2013 te horen dat ik kanker had en heb toen bijna een jaar niet kunnen voetballen, maar ik heb in die periode zoveel steun gehad aan trainer Fop Gouman, mijn teamgenoten en alle andere mensen bij Alblasserdam. Daarom heb ik ook een Alblasserdam-tattoo op mijn arm laten zetten en heb ik bij mijn vertrek in 2015 ook aan voorzitter Arjan Maat beloofd dat ik ooit zou terugkeren bij de club,” vertelt Tavares, die als opkomende rechtsback twee seizoenen bij Pelikaan speelde. Deze zomer keert hij terug naar derdeklasser Alblasserdam.

Vier jaar later komt die terugkeer er dus van, na twee jaar bij Pernis en twee seizoenen bij Pelikaan. Ook bij Pelikaan heb ik een hele mooie tijd gehad. Helaas zijn we er tot twee keer toe niet in geslaagd om via de nacompetitie te promoveren naar de eerste klasse, terwijl dat wel het niveau is waar deze club en deze spelersgroep in mijn ogen thuishoort. Met Driss El Akchaoui staat er een goede en gedreven trainer voor de groep, dus ik heb er alle vertrouwen in dat Pelikaan zeker die stap naar de eerste klasse snel zal gaan maken. Ik doe nu sportief een stapje terug, maar mijn keuze voor Alblasserdam maak ik met mijn hart. Het is misschien wel de makkelijkste keuze die ik ooit heb moeten maken, hoe goed ik het ook naar mijn zin heb bij Pelikaan,” vertelt hij. ,,Ahmet Kuyucu (dit seizoen bij VVGZ, red.) keert ook terug bij Alblasserdam en ik probeer Sharog Susani ook nog over te halen. Ik speelde met Alblasserdam vijf seizoenen in de eerste klasse. De afgelopen twee seizoenen was de club een middenmoter in de derde klasse, maar ik zie met de selectie van volgend seizoen zeker kansen om weer hogerop te gaan komen. Ik heb nog altijd goed contact met jongens als Leroy Naaktgeboren, Jesse Julicher en Claudi Nzita. Ik kijk ernaar uit om weer plezier te maken met die gasten.”

Toch geen snelle terugkeer voor ZBC’97

Niet gecategoriseerd

ZBC 97

-

27 juni 2019

0

Vanaf de bodem van het zaterdagamateurvoetbal hoopte ZBC’97 de weg omhoog weer in te kunnen slaan en met hernieuwd elan de eerste stap, een terugkeer naar de derde klasse, te maken. Met Robert Mohan als nieuwe trainer aan het roer leek de Zwijndrecht Bakestein Combinatie’97 hard op weg om dat doel te realiseren, maar bij de eindafrekening stond de ploeg met lege handen.

ZWIJNDRECHT – Geen kampioen op basis van een slechter doelsaldo dan concurrent BZC Zuiderpark en meteen gestruikeld over de daaropvolgende eerste horde in de nacompetitie. ZBC’97 struikelde net voor de entree naar de derde klasse en is opnieuw veroordeeld tot een jaar in de vierde klasse na de verdrietig stemmende climax van het seizoen dat op een mooi slot uit leek te draaien.

De Zwijndrechters pakten dit seizoen zes punten van hun grootste rivaal BZC Zuiderpark, maar moeten uiteindelijk toch hun meerdere in de Rotterdamse ploeg erkennen. Mohan had het na de succesvolle eerste helft van het seizoen al geconcludeerd: ,,De grootste problemen hebben wij tegen de fysiek sterke ploegen. SCO’63 bewees dat in de eerste helft van het seizoen, het bescheiden geklasseerde WCR deed dat ook door als enige ploeg in competitieverband op Bakestein te winnen (0-2).

Desondanks naderde ZBC’97, dat in de Hoeksche Waard bij Goudswaardse Boys en ZBVH dure uitglijders maakte gedurende de competitierondgang, bij de afl oop van het seizoen de titel omdat ook BZC Zuiderpark verre van feilloos bleef. Bij Hekelingen kon het ensemble van Robert Mohan de kroon op het werk zetten: een overwinning had het kampioenschap betekend, want BZC Zuiderpark was dan niet meer in staat geweest om de Zwijndrechtse ploeg te achterhalen. ZBC’97 ging er echter keihard af met 4-1. Nick Koopal was met drie treffers de beul voor de bezoekers, die vervolgens tot de wachtkamer veroordeeld werden. Vanuit die positie beleefden zij de slotdag waarop BZC Zuiderpark dankzij een 1-1 gelijkspel tegen datzelfde Hekelingen op doelsaldo (+58 om +32) de titelrace in haar voordeel beslechtte. Die teleurstelling bleek uiteindelijk heel zwaar te wegen bij ZBC’97, dat via een 2-4 thuisnederlaag tegen Rockanje – die ploeg had zich nota bene pas op de slotdag verzekerd van nacompetitiedeelname – meteen met lege handen met vakantie werd gestuurd.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief