Sinds een halfjaar is Michel van Rij jeugdvoorzitter van WDS’19. De betrokken voetbalvader ziet dat het goed gaat met de club waar zijn kinderen voetballen en vindt het leuk om ervoor te zorgen dat de oudste vereniging van Breda ook een mooie toekomst tegemoet gaat.

Hij spreekt veel ouders en leiders, staat vaak langs de lijn op sportpark Paradijs en zit in verschillende WDS’19-WhatsAppgroepen. “Als jeugdvoorzitter wil ik betrokken zijn bij dingen die er gebeuren op de club”, zegt Michel van Rij. “We proberen er met een enthousiaste groep vrijwilligers voor te zorgen dat onze mooie vereniging draaiende blijft en gelukkig gaat het goed”, zegt hij. “Zowel op het gebied van recreatief als prestatiegericht voetbal beleven onze voetballers en voetbalsters hier mooie weekenden en dat stemt ons als bestuur zeer tevreden.”

Toen de kinderen van Van Rij een aantal jaar geleden wilden WDS’19 eindigde dit seizoen in de vierde klasse C op gepaste afstand van kampioen Be Ready en runner-up RFC als derde. De formatie van de vertrekkende coach Gijs Smulders mocht toch de nacompetitie in en zijn opvolger Alkan Uzun zag vanaf de zijlijn dat de club uit Haagse Beemden hierin een vreemde reeks afwerkte. WDS’19 versloeg GSBW na een 1-0 achterstand met 1-2 en tegen OVC’26 stonden de blauw-witten op uit de dood. In de 70ste minuutstond het nog 3-0 voor de Tilburgers, maar na een comeback tot 3-3 wonnen de Bredanaars via strafschoppen. In de fi nale verloor WDS’19 nipt van SC Emma, waardoor de club ook volgend seizoen in de vierde klasse speelt.

GOEDE KLIK
“Het is mooi om met deze groep te werken als coach van WDS’19”, zegt Alkan Uzun tevreden. “Ik constateerde in de nacompetitieduels dat de ploeg laat bij de les is, maar over enorm veel veerkracht beschikt. Dat stemde me uiteraard zeer tegaan voetballen, ging hij als betrokken vader op zoek naar een geschikte vereniging in Haagse Beemden. De Bredase wijk is de vijver waar Boeimeer, WDS’19 en The Gunners naar leden vissen en voor Van Rij viel de keuze op WDS’19. Waarom viel juist de keuze op de Willibrordus Demos Sportvereniging? “De sfeer op het sportpark sprak me aan en bovendien had ik goede verhalen gehoord over de club”, zegt Van Rij. “Gelukkig ben ik niet teleurgesteld, want zowel mijn twee zoontjes als ikzelf hebben het prima naar ons zin bij WDS.”

JEUGDVOORZITTER
Van Rij is geen ouder die zijn kinderen afzet bij de club en ze na de training weer ophaalt. “Ik ben al snel bestuurslid geworden en vind mijn rol in het jeugdbestuur ook erg leuk”, zegt hij. “Ik heb geen technische achtergrond als trainer, maar het geeft een kick om te werken aan de toekomst van de club”, zegt hij. De jeugdvoorzitter vindt het belangrijk dat elk team een trainer heeft en goede contactpersoon, waarmee hij in zijn rol als clubbestuurder af en toe kan praten over wat er speelt binnen de club. Van Rij geeft een voorbeeld van een situatie die hij heeft opgepakt: “Aan het einde van het seizoen hebben we altijd een wedstrijdje tussen jeugdspelers en hun ouders. Dat duel is altijd gezellig en de papa’s en mama’s leren elkaar beter kennen, waardoor ze samen een betere band met de vreden en ik heb veel goede dingen gezien die me nog enthousiaster maken dan ik al was: ik kijk enorm uit naar de start van het seizoen.” De Dongenaar tekende halverwege het seizoen 2018/2019 een contract voor één jaar op sportpark Paradijs. “Ik heb in het verleden al gesprekken gevoerd met WDS’19, maar toen kwamen we er niet helemaal uit over een akkoord, nu was de goede klik er wel”, legt de gediplomeerde oefenmeester uit.

MOOI CV
Uzun begon zijn trainersloopbaan bij Barça, waarmee hij kampioen werd in de vijfde klasse. Na een periode bij DVVC, vertrok hij naar VCW en tijdelijk was hij tegelijkertijd ook nog coach van het zaterdagteam van Barça. “Ik ben een echte voetballiefhebber en wilde die jongens van Barça ook graag helpen”, zo blikt de coach terug op die periode. Hierna beleefde Uzun mooie jaren als assistent-coach van Baronie 1 en trainer van Baronie 2. Ook werkte hij bij Dosko als rechterhand van de hoofdtrainer. “Afgelopen seizoen had ik geen club, des te meer kijk ik uit naar het komende voetbaljaar”, zegt de Dongenaar. “Ik heb erg veel geleerd en ben er klaar voor om aan de slag te gaan bij WDS’19.”

PLEZIER
Bij WDS’19 hoopt de coach iets moois op te bouwen met zijn selectie, die grotendeels intact blijft. Uzun wil van het eerste en tweede team een hechte eenheid smeden en hij hoopt ook jeugdspelers ervaring op te laten doen bij het vlaggenschip van de club. “Ik wil zowel mezelf als de vereniging verder ontwikkelen en ik heb er erg veel vertrouwen in dat dit gaat lukken.” Uzun wil met zijn team er alles aan doen om wederom te strijden om promotie, maar volgens hem is dat niet het allerbelangrijkste. “Voetbal draait voornamelijk om plezier. Ik wil ervoor zorgen dat iedereen vrolijk naar de training komt en fl uitend weer naar huis gaat. Ik doe de meeste oefeningen met de bal en wil dat iedereen zich vermaakt tijdens de trainingsuren. We blijven tenslotte amateurs.” club opbouwen. Erg leuk, maar nu opperde een ouder om die potjes niet alleen aan het einde, maar juist ook aan het begin van het seizoen te spelen, zodat de teams het hele voetbaljaar profi teren van de sterkere band. Dit vond ik een goed idee, dat we vanaf volgend seizoen gelijk in de praktijk brengen.”

WDS’19 staat bekend om de goede opleiding van zowel het jongens- als meidenvoetbal en bij de club van blauw en wit zijn ze trots op de waar Virgil van Dijk ooit begon.

De vereniging wil dat kinderen en hun ouders zich zo snel mogelijk hechten aan de club uit Haagse Beemden en gaat daarom vanaf volgend seizoen starten met Welpenvoetbal: voetbal voor kinderen vanaf vier jaar oud. “Hierin hopen we onderscheidend te zijn”, aldus Van Rij. “Bovendien: hoe eerder je begint, des te meer kans dat je snel beter wordt.”

Op zaterdag 15 juni werd de 46ste editie van het Bredase Bouwers Toernooi gespeeld. Voor het eerst was SV Advendo gastheer van het jaarlijkse voetbalevenement en bij de club was men te spreken over het toernooi.

Het vinden van een parkeerplekje in de Bastenakenstraat is moeilijk deze zaterdagochtend. Overal in de straten rondom het Kadijkje staan de auto’s rijen dik opgesteld en op het sportpark zelf is het ook een drukte van belang. De Hollandse feestmuziek schalt door de speakers, teams in allerlei kleurrijke tenues hangen in clubjes overal rond en op de kwartveldjes wordt fanatiek zes tegen zes gespeeld. De 46ste editie van het Bredase Bouwers Toernooi is omstreeks 10.00 uur al in volle gang: 32 teams strijden voor het eerst op het complex van Advendo om de titel van best voetballende bouwbedrijf van Breda en omstreken. “In feite zijn het in het dagelijks leven allemaal concurrenten van elkaar en dat zie je soms ook terug binnen de lijnen”, zegt medeorganisator Frans Knol grinnikend. “Maar het loopt nooit uit de hand”, verzekert hij. “Iedereen heeft altijd veel respect voor elkaar.”

Knol, die al dertig jaar betrokken is bij het toernooi, doet zijn verhaal vanuit de knusse bestuurskamer van Advendo. Voor zijn neus ligt een lang toernooischema en af en toe onderbreekt hij zijn verhaal om de volgende wedstrijden aan te kondigen door de microfoon. “Het is weer volle bak vandaag. We hebben zes teams helaas moeten teleurstellen, dus waarschijnlijk gaan we het toernooi volgend jaar uitbreiden.” Op de speciale website van het historische toernooi staat een regelement dat maar liefst 26 punten telt en dan is er ook nog een ongeschreven regel die belangrijk is. “Het is de bedoeling dat de spelers daadwerkelijk een link hebben met het bedrijf. We hebben deelnemers gehad die een half eerste elftal naar het toernooi stuurden, maar dat is natuurlijk niet de bedoeling”, zegt Knol.

VASTE CLUB VRIJWILLIGERS
De organisator heeft het jaarlijks behoorlijk druk met de voorbereidingen voor het toernooi. Hij regelt scheidsrechters, livemuziek en beslist welke teams hem roulerend moeten helpen met de organisatie. Dit seizoen viel de keuze op het complex van Advendo. Knol en zijn compagnons hebben in alle vroegte de veldjes uitgezet, waarop zeer fanatiek wordt gespeeld door de vele teams, die maar wat graag de felbegeerde trofee willen winnen. Bij de club uit Breda-Noord hebben ze de vaste club vrijwilligers opgetrommeld die het toernooi faciliteren. Nancy van Houten (zie het andere artikel op deze pagina) beheert de kantine en uiteraard is Ger Brugman ook aanwezig.

De voorzitter, jeugdvoorzitter, oud-trainer en beleidmaker van Advendo zorgt ervoor dat het hun gasten aan niets ontbreekt. “We zijn druk bezig geweest en blij met het resultaat”, zegt Brugman. “Iedereen beleeft een mooie dag en voor ons is het ook en manier waarop we ons kunnen presenteren als nette vereniging. Op basis van het verleden bestaan er wat vooroordelen over Advendo, maar iedereen ziet vandaag dat wij een nette club zijn met hardwerkende vrijwilligers.”

Voormalig Oranje-international Mildred Baal is komend seizoen coach van JEKA Dames 1. De Bredase grootmacht geeft met de aanstelling van deze grote naam een signaal af: op sportpark Tussen de Leijen willen ze het dames- en meidenvoetbal naar een hoger plan tillen.

Mildred Baal begon in Raamsdonksveer met voetballen, speelde vele jaren op hoog niveau met de voormalige damesclub DVC Den Dungen en schopte het uiteindelijk tot negen interlands voor Oranje. Na haar carrière bleef haar passie voor het meiden- en damesvoetbal bestaan. Ze maakte naam bij de meidenacademie Breda Girlz United en behaalde vorig seizoen als trainster van JEKA MO14-1 haar diploma UEFA B (TC2). “We zijn blij dat Mildred komend seizoen verbonden blijft aan JEKA en we zijn er trots op dat zij ons eerste damesteam gaat coachen”, zegt Ton Schipperheijn, coördinator van het meiden- en damesvoetbal bij de club. “Het meidenvoetbal krijgt hopelijk net als twee jaar geleden een nieuwe boost door het WK in Frankrijk en het is prachtig dat wij een coach hebben die ooit voor Oranje heeft gespeeld.”

Plezier en ontwikkeling gaan bij JEKA samen met groei en ambitie. De vereniging is qua leden de grootste in Breda en omstreken, maar procentueel gezien blijft de club aan de rand van de stad qua vrouwelijke leden achter in vergelijking met andere clubs. Op sportpark Tussen de Leijen hopen ze in de toekomst veel meer meiden en dames te verwelkomen en dat kan volgens Schipperheijn door het aanscherpen van het beleidsplan. “Mildred gaat een rol spelen in de ontwikkeling van het meiden- en damesvoetbal binnen de club en we vertrouwen erop dat haar aanstelling een positief effect heeft. Deze tak binnen de club moet in de breedte gaan groeien bij JEKA. Als we meer aanmeldingen krijgen van meiden, dan groeit de kans dat ze in een team terechtkomen dat past bij hun niveau.”

JONGENSTEAMS
JEKA heeft komend seizoen meidenteams in elke leeftijdscategorie vanaf de categorie MO13. Speelsters voetballen tot die tijd in jongensteams en volgens Schipperheijn is daar helemaal niets mis mee. “Sterker nog: de KNVB juicht dit alleen maar toe”, aldus de coordinator. “De meiden ontwikkelen zich beter tussen de jongens. Het voetbal gaat sneller en is fysiek: daar plukken de speelsters de vruchten van als ze eenmaal meidenteams vormen. Vele speelsters van het huidige Nederlands elftal voor vrouwen hebben ook altijd met jongens gevoetbald en van hen hoor je alleen maar positieve verhalen over die periode.”

Schipperheijn heeft geen dochters die voetballen, maar vult de vrijgekomen vacature als coördinator van het meiden- en damesvoetbal al een tijdje met veel plezier in. “JEKA miste wat coördinatoren en deze functie sprak me direct aan”, zegt hij. “Ik wist dat er op dit gebied veel te winnen viel en het geeft een kick om te zien dat deze afdeling binnen de club stappen heeft gemaakt. Mijn voorganger Eric Martens heeft een hele mooie basis gelegd voor het meiden- en damesvoetbal en ik vind het leuk om zijn goede plannen door te zetten. Dit seizoen was er een hoop sportief succes. De MO13-2 won de beker en de MO15-1 kroonde zich tot voorjaarskampioen.”

Hij keerde oorspronkelijk terug naar zijn oude club om met vrienden in het zesde te voetballen, maar volgend seizoen is Dennis Peragon Jimenez weer speler van JEKA 1. De 29-jarige spits is topfit en bewees bovendien dit seizoen dat hij het scoren nog altijd niet is verleerd.

In mei kreeg Dennis Peragon een onverwachts telefoontje. JEKA-hoofdtrainer Bas Liebregts hing aan de lijn met een bijzondere vraag: of de spits alsjeblieft de laatste twee wedstrijden met zijn team wilde meespelen. De hoofdmacht was in een felle degradatiestrijd verwikkeld en de coach kon zijn ervaring goed gebruiken. Lang hoefde de topscorer van weleer, tegenwoordig woonachtig in Amsterdam, niet na te denken. “JEKA is mijn club en ik wilde het team graag helpen”, verklaart Peragon over zijn keuze. “Gelukkig pakte de beslissing goed uit. Van Beek Vooruit verloren we helaas met 3-1, maar de laatste wedstrijd was een succes. We versloegen VOAB met 2-0 en ik scoorde tweemaal. JEKA bleef tweedeklasser, de doelstelling was bereikt.”

De succesvolle rentree van Peragon krijgt een gevolg. Iedereen bij JEKA was razend enthousiast over de kortstondige terugkeer van de topschutter in de selectie en de spits zelf was ook tevreden. “Na die twee wedstrijden begon het bij mij te kriebelen. De trainer vroeg hierna of ik weer vast wilde aansluiten bij het eerste.” Over die vraag moest Peragon, die jarenlang in het eerste speelde van JEKA en hierna naar Baronie vertrok, even nadenken. “Ik heb een leuke en goed seizoen gehad met mijn vrienden in het zesde en twijfelde of ik die zondagochtenden wilde opgeven voor een terugkeer in de selectie”, zegt hij. Toch besloot hij om na de zomer weer vast aan te sluiten bij het eerste. “Die twee potjes gingen me goed af en het niveau was hoog. Met mijn ervaring en neusje voor de goal kan ik nog altijd belangrijk zijn voor het team.”

Bij JEKA is men blij met de definitieve terugkeer van Peragon in het eerste. Na zijn vertrek maakte het kind van de club furore in de hoofdklasse bij stadgenoot Baronie, waar hij ook de goals aaneenreeg. De aanvaller moet het jonge team volgend seizoen bij de hand nemen en bij de club weten ze precies wat ze aan hem hebben. “Dit seizoen had het eerste moeite met scoren. Nu ben ik niet de redder in nood die dit probleem oplost, maar ik kan in het zestienmetergebied gevaarlijk zijn. Ik heb er vertrouwen in dat we het volgend seizoen beter gaan doen, want we hebben een goed voetballende ploeg.”

Peragon woont in Amsterdam en door zijn drukke baan zal hij niet elke dinsdag en donderdag op en neer pendelen naar Breda voor de trainingen. In de hoofdstad speelt hij in een bedrijvencompetitie, dus de club hoeft zich geen zorgen te maken over de conditie van de aanvaller. “Ik probeer er zo veel mogelijk te zijn, maar gelukkig geeft de club me de vrijheid om af en toe een training te laten schieten.” Over schieten gesproken: hoeveel goals gaat Peragon maken volgend seizoen? “Minimaal vijftien moet lukken”, stelt de ambitieuze aanvaller.

The Gunners voelt als thuiskomen voor René van Nijnatten. Niet omdat hij er jaren in het eerste heeft gespeeld of al eerder trainer is geweest, maar wel door zijn familieband met de club. Zo prijkt een foto van vader Jan in de kantine op sportpark Het Hooghuys.

Het is een bijzonder rijtje clubs dat René van Nijnatten in de afgelopen vijftien jaar coachte als hoofdtrainer. Hij begon bij SAB als jeugdtrainer, werd daar vervolgens hoofdtrainer van het eerste, waarna hij de Bredase voetbalvelden in 2009 verliet. Via Hoeven, RSV, DEVO, Bavel en TVC Breda kwam hij vorig seizoen bij FC Bergen terecht. “Ik had daar totaal geen rust en continu stress door een gebrek aan spelers”, vertelt hij nu over afgelopen jaar. “Het was een vervelend seizoen.”

GUNNERS
Toen hij via een van de vele bekenden bij The Gunners gepolst werd om in de Haagse Beemden aan de slag te gaan, hoefde hij niet lang na te denken. “Ze hadden nog meer opties, maar ik ga erheen”, zegt hij trots. Hij overtuigde het bestuur met zijn ambities. “Ik vroeg: ‘Willen jullie promoveren? Dan moet je mij hebben.’” Het zijn gedurfde woorden, de 56-jarige oefenmeester weet dat hij keihard afgerekend wordt als het hem niet lukt. Daar is hij echter niet bang voor, Van Nijnatten heeft de bravoure die bij The Gunners past. “Het is een beetje een ruige club”,zo verwoordt hij het zelf. Hij weet waar hij over spreekt, de band met de club van het wit en blauw is hecht. “Mijn oudste broer Chris heeft hier jarenlang gevoetbald, net als mijn vader Jan. Die is negentien jaar geleden overleden, maar hangt nog steeds mooi in de kantine op een foto van tijdens een jubileum. Het is iedere keer weer bijzonder om die foto te zien.”

STRAATVOETBALLERS
Zijn omgeving was enthousiast. “’René, dat is een clubke wat bij jou past’, zeiden ze tegen me. Je hebt hier best wat straatvoetballers rondlopen en dat past wel bij mij, de grenzen mogen opgezocht worden. Maar ga je er overheen, dan ben je de pineut bij mij.” Hij hoopt de strijdlust van zijn spelers te kunnen richten op het voetbal. “De energie moet in de schoenen zitten en niet in de mond.”

Hij heeft een presentatie gegeven aan de spelers, met een enkeling een één-opééngesprek gevoerd en is van plan nog een activiteit voor de teambuilding te organiseren. “Ik sta echt te
trappelen. Ik heb in mijn vakantie al een beetje op het internet zitten koekeloeren. Als ik zie waar The Gunners afgelopen seizoen is geëindigd, dat kan echt niet.

We moeten promoveren. Dat is mijn uitdaging. Ik heb vier promoties meegemaakt, maar dat is inmiddels ook alweer een paar jaar geleden. Het wordt weer eens tijd voor een prijs.” En dat met eigen jongens van de zaterdag vierdeklasser. “Ik doe het met spelers van The Gunners, klaar. Ik weet wat hier rondloopt en ga daar het optimale uit halen.”

“Het is hartstikke mooi om iets terug te kunnen doen voor de vereniging.” Was getekend, The Gunners-voorzitter Mario van der List. De preses ziet dat zijn club op verschillende vlakken nog wel wat handjes kan gebruiken en stimuleert ouders, leden en andere clubmensen dan ook graag tot actie. Hij weet als geen ander hoeveel voldoening dat geeft.

Mario van der List (60) begint zelf aan zijn derde jaar als voorzitter bij de Bredase zaterdagclub. Het vervullen van een vrijwilligerstaak geeft hem een prettig gevoel. “Ik heb altijd met plezier gevoetbald bij The Gunners, dan vind ik het prettig om iets terug te kunnen doen. Dat voldane gevoel krijg je niet als je je kind voor de deur afzet en een paar uur later weer ophaalt.” Hij ziet dat het aantal vrijwilligers terugloopt. “De maatschappij is veranderd, mensen hebben het steeds drukker. Daardoor is het voor een club ook steeds moeilijker om genoeg vrijwilligers te vinden, of het nou gaat om de functie van bestuurslid of terreinknecht.”

MATERIAALMAN
Hij ziet dat de andere Bredase voetbalverenigingen ook met dit probleem worstelen, het is een belangrijk gespreksonderwerp tijdens de bijeenkomsten van het Overlegorgaan Bredase Amateurvoetbalverenigingen (OBA). “Wij hebben nu een duidelijk voorbeeld. Onze materiaalman Frans van Berlo is na jaren trouwe dienst gestopt, een vervanger voor hem vinden is nog niet gelukt.”

Van der List en zijn collega’s bij The Gunners denken graag creatief, blijven niet hangen in de problemen, maar gaan op zoek naar oplossingen. “Vanuit de gemeente werd geopperd dat het wellicht mogelijk zou zijn om mensen die langdurig een uitkering hebben te enthousiasmeren iets bij een voetbalclub te doen. Dat werkt twee kanten op: wij hebben een extra paar handen en zij krijgen energie door weer actief bezig te zijn in de maatschappij. In Rotterdam is zo’n pilot al eens gedraaid en daar was het een groot succes. Wij vinden het ook een erg goed idee.” The Gunners kan vrijwilligers op allerlei fronten gebruiken. Profielen van de functies zijn te vinden op www.gunners.nl en informatie opvragen kan via info@gunners.nl.

OPVANG
Een ander issue dat Van der List graag aankaart, is de financiële staat van de voetbalverenigingen. “Dat is ook een grote uitdaging, met zo veel voetbalclubs in Breda is het lastig om voldoende sponsorinkomsten te verkrijgen. Daarnaast gaat de huur van het terrein steeds verder omhoog en krijg je als vereniging meer en meer taken op je bordje. Wij zijn dan ook nog eens een club die de jeugd graag wat extra activiteiten biedt naast het voetbal, bijvoorbeeld een kamp.”

Daarom is The Gunners op zoek gegaan naar alternatieve financiële bronnen. Ook op dit vlak denkt Van der List weerbuiten het gebaande pad. “De naschoolse opvang van Kober zit bij ons in de kantine. Zij betalen daarvoor een soort huur, waardoor wij wat extra inkomsten hebben. Op die manier krijgen wij ons budget toch weer rond.”

Anja Frijters loopt inmiddels alweer een jaar of 17 bij Baronie rond. Ze is bezig aan haar tweede termijn als bestuurslid jeugdzaken, kijkt bijna alle wedstrijden van de seniorenen jeugd en staat altijd klaar voor Baronie. Ze is een voetbaldier en doet dit alles dan ook met veel liefde.

Twee zoons van Anja Frijters voetballen momenteel in de teams van Baronie en de ander is scheidsrechter in de jeugd. Zelf wilde zij ook wel op voetbal vroeger, maar dat mocht niet van haar vader. Hij vond het geen sport voor een meisje. Doordat haar broer bij NAC speelde en ze altijd meeging, bleef Frijters toch nauw betrokken bij het voetbal. Toen haar zoons wilden gaan voetballen en bij Baronie terechtkwamen, ging het huidige bestuurslid jeugdzaken dan ook graag mee.

“Ik houd me bezig met alles rondom de jeugd, met name de organisatorische zaken. De echte technische zaken vallen onder de hoofd jeugdopleiding en die is daarmee verantwoordelijk voor technisch jeugdbeleid. Maar ik zorg er wel voor dat ik ook op dat gebied altijd prima geïnformeerd ben en mee kan denken.”

PUZZEL
Ze was tussen 2006 en 2012 al bestuurslid jeugdzaken en is dat nu sinds een jaar weer. “Wat ik zo leuk vind aan bestuurder zijn? Het is de combinatie van omgaan met mensen, het leuke voetbalspelletje, het leggen van de organisatorische puzzel en zorgen dat alles lekker loopt. Het neerzetten van een goede structuur, duidelijkheid scheppen en communiceren met en voor elkaar zijn belangrijk. Kortom, het geeft me een goed gevoel als de jeugdopleiding soepeltjes draait.”

Ze is het hele weekend bij Baronie te vinden, bezoekt elke thuiswedstrijd van het eerste, regelmatig ook die van het tweede en kijkt graag rond bij de jeugd. Daarnaast is ze geregeld in de avonden actief bij de club. Het is duidelijk dat Frijters een groen-wit hart heeft en zich met liefde volledig inzet voor de jeugd. De belangrijkste onderwerpen?

“De certificering van de jeugdopleiding (kwaliteit en performance) vanuit de KNVB hebben we inmiddels binnen. Het volgende doel is het opstellen van een duidelijk jeugdplan met onder andere daarin beschreven: wat is belangrijk bij welke leeftijdscategorie, hoe richten we de organisatie in, hoeveel trainingen en hoe ziet begeleiding van de teamleiders/trainers eruit? En ten derde is het belangrijk dat spelers en ouders meer teamtaken gaan doen. Zo krijgen we meer verbinding binnen de club.”

WERK AAN DE WINKEL
Frijters’ wens voor de club is een goede en brede voetbalopleiding, voor zowel selecties als voor recreatief voetballende spelers. Financieel hoopt ze met Baronie ook de opwaartse lijn door te trekken. “De belangrijkste uitdaging voor 2019 is de club weer financieel gezond te maken, zodat Baronie over een aantal jaren nog steeds bestaat.

En dat lijkt de goede kant op te gaan, maar er is nog veel werk aan de winkel. Voetbaltechnisch gaat het prima en organisatorisch krijgt de club ook steeds meer structuur en worden lege plekken ingevuld door enthousiaste mensen.”

Persoonlijk heeft ze geen carrière-pad binnen Baronie uitgestippeld. “Het komt zoals het komt.”

Na een paar stroevere jaren gloort er weer wat moois aan de horizon voor de vrouwen en meiden van Baronie. Een betere structuur en organisatie moet Baronie binnen een aantal jaren weer naar de eerste klasse brengen, het tweede team zal daarbij aansluiting moeten vinden en er wordt ook hard gewerkt aan de doorstroming van de jeugd.

Baronie-speelster Emma van de Watering (24) is duidelijk: “Het gat naar de eerste klasse is, wanneer iedereen fit is, niet eens zo groot. Als de organisatie er straks helemaal staat, zal dat in combinatie met de aantrekkingskracht die de club Baronie nu eenmaal heeft, moeten leiden tot een hoger niveau van zowel Vrouwen 1 als 2.”

TINTEN GROEN
De vrouwenafdeling van Baronie timmerde in nauwe samenwerking met het bestuur flink aan de weg in de afgelopen maanden. Het bestuur van Baronie sprak nadrukkelijk uit dat het vrouwenvoetbal een hoge prioriteit geniet, de vrouwen zelf gaven aan dat een verbeterde structuur en niet in de laatste plaats een goede communicatie moet leiden tot een nog bloeiendere vrouwenafdeling. Een en ander werd opgeschreven in een beleidsplan, specifiek gericht op het vrouwenvoetbal binnen Baronie, met als titel ‘Vier tinten groen: Ambitie, Kwaliteit, Saamhorigheid, Sfeer. Beleidsplan Meisjes- en Vrouwenvoetbal vv Baronie 2019-2025.’

Voorlopig hebben de werkzaamheden geleid tot de aanstelling van een nieuwe hoofdtrainer in de persoon van Wim Noordzij, een door de wol geverfde trainer met een vrachtlading aan ervaring binnen het vrouwenvoetbal. Noordzij werkte eerder onder meer bij OVV’67 en komt nu over van Be Ready. Daarnaast is oud NAC- en Baronie-speler Alon Gouvernante bereid gevonden om als coördinator van het vrouwenvoetbal op de Blauwe Kei te gaan fungeren. Naar onder andere een trainer voor Vrouwen 2 wordt op het moment van schrijven nog gezocht, maar ook deze positie zal naar verluidt snel worden ingevuld. In het beleidsplan zijn duidelijke doelstellingen geformuleerd: Baronie Vrouwen 1 moet in 2025 minimaal een structurele rol van betekenis spelen in de eerste klasse en Vrouwen 2 moet dan een stabiele ploeg in de tweede klasse zijn.

GOEDE WEG
Ook Van de Watering ziet dat de ingezette weg al effect heeft. “Het is beter georganiseerd dan voorheen. In ieder geval staat het goed op papier. Natuurlijk moet een en ander nog wel in de praktijk blijken, maar ik zie een positieve ontwikkeling in bijvoorbeeld de doorstroming vanuit de jeugd”, zegt de voorhoedespeelster. “De combinatie van doorgestroomde jeugd en de aanwas van buitenaf zijn voorwaarden voor het hogere niveau waarop we in de toekomst willen acteren. Nogmaals, we zijn op de goede weg.”