Pagina 1212 – VoetbalJournaal

Papendrecht bouwt gestaag aan meisjesvoetbalbolwerk

VoetbalJournaal

-

28 juni 2019

Papendrecht bouwt gestaag aan meisjesvoetbalbolwerk

Voetbalvereniging Papendrecht wil de komende jaren uitgroeien tot een regionaal bolwerk in het vrouwen- en meisjesvoetbal. SteDoCo uit Hoornaar is al jaren een club waar vrouwen en meisjes op hoog niveau kunnen trainen en spelen, maar in de regio Drechtsteden ontbreekt zo’n club nog.

PAPENDRECHT – ,,Wij zagen een halfjaar geleden enorme kansen om daarin door te pakken en willen nu de beste faciliteiten creëren voor meisjes om zich te ontwikkelen,” vertelt Dennis Zaal, hoofd jeugdopleiding bij Papendrecht. ,,Na het succes van de Oranje Leeuwinnen op het EK 2017 in eigen land zag je een enorme toename in het aantal voetballende vrouwen en meisjes in heel Nederland, maar de vervolgstap is dan altijd dat ook het niveau omhoog gaat. Die vraag is er vanuit de meiden zelf en wij hopen dat de komende jaren steeds beter aan te kunnen bieden. Daarvoor is een goede organisatie, dus goede trainers en goede velden, nodig. De afgelopen maanden zie je al dat we een enorme aantrekkingskracht hebben, want er zijn ook meiden uit Barendrecht, Dordrecht en de Alblasserwaard die zich bij ons hebben aangemeld.”

Die aanwas vertaalt zich ook in een optimale(re) bezetting van de leeftijdscategorieën. ,,Vorig jaar hadden we nog helemaal geen team met meiden onder 13, volgend seizoen hebben we er daar al twee van. Het gaat dus hard, maar dat geldt voor de ontwikkeling van het vrouwenvoetbal in heel Nederland. Wij willen in deze regio een toonaangevende factor worden, maar dat moet ook langzaam groeien. Met Ajax-speelster en Oranje-international Liza van der Most, die komende zomer ook naar het WK in Frankrijk gaat, hebben de meiden hier een uitstekend voorbeeld. Liza is namelijk begonnen met voetballen bij Papendrecht. Toen nog met de jongens, maar meiden tot 17 jaar kunnen daar nu nog altijd voor kiezen. We willen nu ook het niveau van de JO19 en het eerste vrouwenelftal omhoog tillen, zodat meiden zich ook in die leeftijd kunnen doorontwikkelen bij onze club. Bij het WK van komende zomer zijn er ook enkele activiteiten georganiseerd rond de wedstrijden van Oranje. Daarbij komen ZappSport en Hart van Nederland ook filmen, dus dat is allemaal goed voor onze bekendheid. Over een paar jaar leveren we hopelijk weer een nieuwe Liza van der Most af aan Oranje, want er loopt hier genoeg talent rond.”

G-team op herhaling

VoetbalJournaal

-

27 juni 2019

0

Het gebeurde al een eerder, twee jaar geleden, en ook dit seizoen was het raak: het G-team van VVAC bekroonde een mooie reeks resultaten met het kampioenschap in hun klasse. Tot grote vreugde van de club, de begeleiders maar toch vooral ook van de spelers zelf.

OTTOLAND – Wethouder Bram Visser, portefeuillehouder sport van de gemeente Molenlanden, was er zelfs voor naar De Put gekomen om de kersverse kampioenen de medailles om te hangen. Het gaf maar eens extra aan hoe het kampioenschap van de G-voetballers van VVAC werd ervaren binnen de vereniging maar ook daarbuiten.

De wedstrijd tegen Virtus moest na een mooi seizoen, waarin in competitieverband alleen maar van de G-voetballers van Sliedrecht was verloren (0-5 op een zaterdag in november), de bekroning vormen. Sliedrecht had zich ook tot de grote rivaal in de titelrace ontpopt, maar had onderweg één wedstrijd meer verloren. De druk vanaf De Lockhorst zat dus op de ketel bij de koploper voor de ontmoeting met Virtus, dat op de voorlaatste speeldag niet van zins was om zich op het (mogelijke) kampioensfeestje van VVAC zomaar kansloos af te laten serveren. Integendeel, de ploeg uit Zevenbergen stribbelde aanvankelijk fel tegen en hield zich tot een 2-0 tussenstand goed staande. Daarna brokkelde het Brabantse verzet af, liep de teller nog op naar een 7-1 zege en kon voor de tweede maal in drie seizoenen een mooi kampioensfeestje gevierd worden. De laatste wedstrijd, uit bij Papendrecht, was door de ruime triomf nog slechts voor de statistieken want VVAC was door de zevenklapper niet meer te achterhalen door Sliedrecht.

Doelsaldo beslissend in titelrace

Niet gecategoriseerd

vv de Alblas

-

27 juni 2019

0

Doelpunten. Veel doelpunten had De Zwerver in de slotfase van het seizoen nodig om alsnog Arkel aan de bovenkant van de ranglijst in de derde klasse C af te lossen en de titel te incasseren. Maar uitgerekend tegen de ploegen in de bedreigde zone, VVAC en IFC, lukte het niet om het doelsaldo zodanig op te krikken dat de leider het nog benauwd kreeg.

KINDERDIJK – In de competitie van de wisselende kansen die de derde klasse C eigenlijk 26 speeldagen lang was en waarin titelkansen vervaagden én wisselden, draaide het uiteindelijk om het doelsaldo. In de jacht op de drie punten meer bezittende leider Arkel kwam het voor De Zwerver aan op winnen maar vooral ook het produceren van zoveel mogelijk treffers in de laatste duels van het reguliere seizoen.

Het programma leek daarbij in het voordeel van de Kinderdijkse jager. Met VVAC en IFC als tegenstanders op de speeldagen 24 en 25, twee opponenten die zich aan de onderkant van de ranglijst bevonden en via de nacompetitie het vege lijf moeten zien te redden, leken zich twee kansen aan te dienen om het doelsaldo fl ink op te voeren.

VVAC, dat eerder in het seizoen op het eigen sportpark De Put in Ottoland nog had gestunt met een 2-1 triomf, bleek ook dit keer een taaie klant. De Zwerver won met de grootst mogelijke moeite met 2-1 (treffers van Jort van Meerkerk en Frank Hendriks) en zag de achterstand op doel saldo ten opzichte van Arkel (dat Streefkerk met 3-0 klopte) verder oplopen. Een week later, op Schildman in Hendrik-Ido-Ambacht, herhaalde de geschiedenis zich: de Alblasserwaardse doelpuntenmachine haperde te veel om Arkel echt zwaar onder druk te zetten.

IFC kwam er met een 3-1 nederlaag genadig vanaf (met treffers van Kinderdijkse makelij van Jort van Meerkerk, Redouan El Akchaoui en Guido Luiten) en opnieuw liep De Zwerver averij op in vergelijking met Arkel, dat Schelluinen met 5-0 de oren waste. Een wending voor de slotdag van de competitie en vermijding van het nacompetitietraject van De Zwerver bleef daardoor in het zicht van de haven uit.

Inmiddels is duidelijk dat Christian Koremans komend seizoen op De Schans actief zal zijn. Koremans was in het verleden actief voor clubs als VVGZ, Rijsoord, Drechtstreek, De Alblas en Duiveland en voegt met zijn komst routine aan de selectie van de blijvende trainer Edward Knook toe. Bij De Zwerver treedt in het nieuwe seizoen Gert de Kruijk als trainer van het tweede team aan.

‘Droom van basisplek in het eerste’

VoetbalJournaal

-

27 juni 2019

0

Het loopt lekker bij de JO19-1 van voetbalvereniging Hardinxveld. Het hoogste jeugdteam van de dorpsclub speelt binnenkort in de nacompetitie om een plekje in de vierde divisie. Topscorer Aldo Tagliasacchi ziet een promotie wel zitten.

Als eerstejaars A-junior had Tagliasacchi in de eerste weken van dit seizoen even tijd nodig om te wennen. De jongeling meldde zich op zijn zesde aan bij de voetbalclub in het dorp, doorliep alle jeugdelftallen en sloot dit seizoen voor het eerst aan bij de JO19-1. ,,Na de eerste weken, toen ik gewend was aan mijn medespelers, ging het eigenlijk vanzelf’’, vertelt Tagliasacchi. Hij doelt dan op het scoren, want de linksbuiten scoort sindsdien aan de lopende band. ,,Ik sta vaak op de goede plek. Hoe ik dat doe? Dat weet ik eigenlijk niet. Ik probeer in te schatten waar de bal gaat komen. Ik weet het natuurlijk nooit precies, maar toch kies ik vaak voor de goede plek. Eigenlijk is het dit seizoen voor het eerst dat dit zo lukt, al ben ik wel altijd aanvaller geweest.’’

Tagliasacchi is een voetbaldier pur sang. Van kleins af aan zocht hij na een schooldag zo snel mogelijk met vriendjes een pleintje op om tegen de bal te kunnen trappen. ,,Voetbal is altijd nummer 1 geweest voor mij’’, zegt de Hardinxvelder daarover. Tegenwoordig is hij werkzaam in de metaalsector, waar hij werken en leren combineert.

Op voetbalgebied kijkt de jongeling liever niet te ver vooruit. Ondanks de lof die over hem klinkt als eerstejaars aanvalsleider in het hoogste jeugdteam. ,,Mijn droom is om een basisplek te veroveren in het eerste elftal van Hardinxveld”, blijft hij bescheiden. ,,Verder vooruitkijken heeft weinig zin, want je weet nooit wat er allemaal nog kan gebeuren.”

Voor de stap naar het vlaggenschip acht Tagliasacchi zich op dit moment nog niet geschikt. Hij traint af en toe mee met het tweede elftal en neemt het met het beloftenelftal (onder 23 jaar) regelmatig op tegen oudere spelers en merkt dan dat hij met name op fysiek vlak nog groei behoeft. ,,Sowieso ben ik een kop kleiner, maar je merkt dan gewoon dat het fysiek wel iets meer vraagt’’, verklaart de aanvaller. Naast de gebruikelijke voetbaltrainingen, duikt hij dan ook regelmatig de sportschool in. ,,Om fit te blijven en om fysieker te worden. Ik kan thuis op de bank blijven zitten, maar het komt natuurlijk niet aanwaaien. Je moet er wel iets voor doen.’’

Op sportief gebied hoopt Tagliasacchi zich volgend seizoen verder te kunnen ontwikkelen in de vierde divisie. Want dat is het niveau waar de jeugdploeg een gooi naar mag doen na een sterk seizoen in de hoofdklasse. Een primeur zou de promotie overigens niet zijn voor Hardinxveld. ,,Ons doel was om vijfde te worden, maar uiteindelijk hebben we de nacompetitie gehaald. Dan gaan we natuurlijk proberen te promoveren ook. Dat niveau zou voor mij ook weer anders zijn, daar kan ik ook weer van leren. Want ik speel sowieso ook volgend seizoen nog in de jeugd. Een jaar om mijzelf nog verder te ontwikkelen.’’

Timmers: zin in avontuur bij Heerjansdam

VoetbalJournaal

-

27 juni 2019

0

Timmers: zin in avontuur bij Heerjansdam

Door zijn keuze voor eersteklasser Heerjansdam werkt de Zwijndrechtse oefenmeester Ron Timmers na de zomervakantie ‘om de hoek’. ,,Op 500 meter afstand van mijn huis, goed te doen dus’’, lacht de 55-jarige trainer.

HEERJANSDAM – Timmers begint straks met fris elan op De Molenwei, nadat hij – vanwege zijn voortijdige vertrek bij hoofdklasser Capelle – de afgelopen maanden als clubloze trainer door het leven. ,,Maar dat is ook betrekkelijk, want de tijd is opgegaan aan andere zaken en bovendien ben ik opa geworden van kleinzoon Lev. Daarnaast heb ik de afgelopen periode regelmatig wedstrijden bezocht waarbij ik heerlijk kon kijken zonder wedstrijdspanning.’’

Dat Timmers uiteindelijk zijn jawoord aan eersteklasser Heerjansdam gaf, kwam ook voor de technische beleidsbepalers van Heerjansdam als een verrassing. ,,Rob Snijders en Jos Doornhein belden me destijds en spraken daarbij de verwachting uit dat Heerjansdam te vroeg zou komen en ik waarschijnlijk geen belangstelling zou hebben. Door mijn periode bij Dongen had ik enige naam gemaakt in het zondagamateurvoetbal, waardoor er ook uit die hoek interesse was. Ik heb mezelf afgevraagd of ik dat nog wel zou willen, want voor uitwedstrijden ben je toch al gauw anderhalf uur onderweg. Ik moet eerlijk bekennen dat ik Heerjansdam de afgelopen jaren niet of nauwelijks gevolgd heb tot het moment dat ik door de club gebeld werd of ik interesse had in de trainersjob. Maar het idee om daar te werken, ook omdat er met Paul Scheurwater en Sander Schreuder jongens rondlopen die ik uit het verleden ken, werd steeds interessanter en uiteindelijk zijn we een contract voor één seizoen overeengekomen.’’

Inmiddels heeft Ron Timmers Heerjansdam, waar hij na de vroege uitschakeling in de nacompetitie bij SHO met een eersteklasser te maken krijgt, verschillende malen aan het werk gezien. ,,Een elftal met een duidelijk eigen gezicht, dat goed in elkaar steekt. Het is ook duidelijk dat ik waarschijnlijk wel wat sneller wil dan de club. Ik wil graag de volgende stap vooruit maken: Heerjansdam heeft zich het voorbije seizoen gepresenteerd als een subtopper in de eerste klasse, maar als ‘best of the rest’ achter de topploegen Sporlust’46 en Sliedrecht die er dit jaar wel duidelijk bovenuit staken kan die stap ook echt gemaakt worden. Het is in elk geval een heerlijk idee dat ik straks weer met een selectie aan de slag kan gaan die ik lekker kan gaan kneden.’

Tavares na zes jaar schoon verklaard

Niet gecategoriseerd

vv de Alblas

-

27 juni 2019

0

Het zijn mooie tijden voor Stefano Tavares. De aanvallend ingestelde rechtsback van Pelikaan werd onlangs 30 jaar, kocht een huis in Rozenburg met zijn vriendin Marsha en begin juni werden ze ouders van hun zoontje Daley.

ZWIJNDRECHT – Allemaal prachtig nieuws binnen korte tijd, nadat Tavares begin mei al het nieuws kreeg te horen waar hij al jaren op wachtte. ,,Ik ben volledig schoon verklaard door de artsen, bijna zes jaar nadat ik te horen kreeg dat ik lymfeklierkanker had,” vertelt Tavares met een grote lach op zijn gezicht. ,,Ja, dat was geweldig om te horen. Ik ben de afgelopen jaren wel honderden keren naar het ziekenhuis geweest voor chemotherapie, bloedprikken en allerlei testen. Na mijn chemotherapie kreeg ik ook nog eens tuberculose, dus ook toen bleef ik heel kwetsbaar. Voor mijn ouders en andere familieleden was dat misschien nog wel meer stressvol dan voor mij, omdat het toch altijd weer spannend was. Ik ben zelf altijd positief gebleven en heb zoveel mogelijk geprobeerd een normaal leven te hebben, maar ik heb het gevoel dat ik nu echt helemaal zonder zorgen naar de toekomst kan kijken. Dat ziet er nu allemaal heel mooi uit,” zegt Tavares, die hiervoor altijd in Rotterdam heeft gewoond. ,,Ik kreeg op 6 september 2013 te horen dat ik kanker had en heb toen bijna een jaar niet kunnen voetballen, maar ik heb in die periode zoveel steun gehad aan trainer Fop Gouman, mijn teamgenoten en alle andere mensen bij Alblasserdam. Daarom heb ik ook een Alblasserdam-tattoo op mijn arm laten zetten en heb ik bij mijn vertrek in 2015 ook aan voorzitter Arjan Maat beloofd dat ik ooit zou terugkeren bij de club,” vertelt Tavares, die als opkomende rechtsback twee seizoenen bij Pelikaan speelde. Deze zomer keert hij terug naar derdeklasser Alblasserdam.

Vier jaar later komt die terugkeer er dus van, na twee jaar bij Pernis en twee seizoenen bij Pelikaan. Ook bij Pelikaan heb ik een hele mooie tijd gehad. Helaas zijn we er tot twee keer toe niet in geslaagd om via de nacompetitie te promoveren naar de eerste klasse, terwijl dat wel het niveau is waar deze club en deze spelersgroep in mijn ogen thuishoort. Met Driss El Akchaoui staat er een goede en gedreven trainer voor de groep, dus ik heb er alle vertrouwen in dat Pelikaan zeker die stap naar de eerste klasse snel zal gaan maken. Ik doe nu sportief een stapje terug, maar mijn keuze voor Alblasserdam maak ik met mijn hart. Het is misschien wel de makkelijkste keuze die ik ooit heb moeten maken, hoe goed ik het ook naar mijn zin heb bij Pelikaan,” vertelt hij. ,,Ahmet Kuyucu (dit seizoen bij VVGZ, red.) keert ook terug bij Alblasserdam en ik probeer Sharog Susani ook nog over te halen. Ik speelde met Alblasserdam vijf seizoenen in de eerste klasse. De afgelopen twee seizoenen was de club een middenmoter in de derde klasse, maar ik zie met de selectie van volgend seizoen zeker kansen om weer hogerop te gaan komen. Ik heb nog altijd goed contact met jongens als Leroy Naaktgeboren, Jesse Julicher en Claudi Nzita. Ik kijk ernaar uit om weer plezier te maken met die gasten.”

Toch geen snelle terugkeer voor ZBC’97

Niet gecategoriseerd

ZBC 97

-

27 juni 2019

0

Vanaf de bodem van het zaterdagamateurvoetbal hoopte ZBC’97 de weg omhoog weer in te kunnen slaan en met hernieuwd elan de eerste stap, een terugkeer naar de derde klasse, te maken. Met Robert Mohan als nieuwe trainer aan het roer leek de Zwijndrecht Bakestein Combinatie’97 hard op weg om dat doel te realiseren, maar bij de eindafrekening stond de ploeg met lege handen.

ZWIJNDRECHT – Geen kampioen op basis van een slechter doelsaldo dan concurrent BZC Zuiderpark en meteen gestruikeld over de daaropvolgende eerste horde in de nacompetitie. ZBC’97 struikelde net voor de entree naar de derde klasse en is opnieuw veroordeeld tot een jaar in de vierde klasse na de verdrietig stemmende climax van het seizoen dat op een mooi slot uit leek te draaien.

De Zwijndrechters pakten dit seizoen zes punten van hun grootste rivaal BZC Zuiderpark, maar moeten uiteindelijk toch hun meerdere in de Rotterdamse ploeg erkennen. Mohan had het na de succesvolle eerste helft van het seizoen al geconcludeerd: ,,De grootste problemen hebben wij tegen de fysiek sterke ploegen. SCO’63 bewees dat in de eerste helft van het seizoen, het bescheiden geklasseerde WCR deed dat ook door als enige ploeg in competitieverband op Bakestein te winnen (0-2).

Desondanks naderde ZBC’97, dat in de Hoeksche Waard bij Goudswaardse Boys en ZBVH dure uitglijders maakte gedurende de competitierondgang, bij de afl oop van het seizoen de titel omdat ook BZC Zuiderpark verre van feilloos bleef. Bij Hekelingen kon het ensemble van Robert Mohan de kroon op het werk zetten: een overwinning had het kampioenschap betekend, want BZC Zuiderpark was dan niet meer in staat geweest om de Zwijndrechtse ploeg te achterhalen. ZBC’97 ging er echter keihard af met 4-1. Nick Koopal was met drie treffers de beul voor de bezoekers, die vervolgens tot de wachtkamer veroordeeld werden. Vanuit die positie beleefden zij de slotdag waarop BZC Zuiderpark dankzij een 1-1 gelijkspel tegen datzelfde Hekelingen op doelsaldo (+58 om +32) de titelrace in haar voordeel beslechtte. Die teleurstelling bleek uiteindelijk heel zwaar te wegen bij ZBC’97, dat via een 2-4 thuisnederlaag tegen Rockanje – die ploeg had zich nota bene pas op de slotdag verzekerd van nacompetitiedeelname – meteen met lege handen met vakantie werd gestuurd.

Wisseling van de macht in de AZV’72

VoetbalJournaal

-

27 juni 2019

0

Ook de reguliere competitie voor de deelnemende teams in de AZV’72, de Ambachtse Zaal Voetbalvereniging’72, zit erop. De wisseling van de macht is perfect in de hoogste klasse, de Intro Personeel-klasse. Titelhouder BBMT-Spiesbouw raakte namelijk de titel kwijt aan Addy Duifhuizen MKV.

HENDRIK-IDO-AMBACHT – BBMT – Spiesbouw, voorheen opererend onder de naam van de Sinaasappelbron, begon het seizoen 2018-2019 als de te kloppen ploeg als titelhouder en bezitter van de Hypotheker Cup die inmiddels is omgedoopt tot Huis & Hypotheek Cup. Aan het einde van de rit, er wordt in de AZV’72 nu nog gespeld om de Leen Stapel Bokaal, heeft de onttroonde titularis van het afgelopen seizoen alleen de beker nog in handen.

Het team van Addy Duifhuizen MKV (foto) zorgde namelijk ervoor dat de prijzenverdeling er anders uitzag dan een jaar eerder. Met één punt meer dan de prijzenpakker van de afgelopen seizoen werd de titel behaald, mede door twee overwinningen in de drie onderlinge ontmoetingen dit seizoen waaruit het als titelfavoriet gestarte BBMT-Spiesbouw slechts één puntje vergaarde. Opmerkelijk: de nieuwe kampioen, met Pieter Duifhuizen als meest scorende speler en nummer twee van de topschutterslijst in de gelederen, vergaarde uit de laatste drie duels slechts één puntje. Ook markant: de nummer voorlaatst van de competitie, Remco Koppelaar van Kotug Smit Towage, was met 39 treffers de topschutter van de competitie op het hoogste niveau van de AZV’72. BBMT-Spiesbouw won als pleister op de wonde wel de beker, door in de finale Van Nes & Plaisier met 11-0 af te drogen.

Magro degradeerde van het hoogste podium en zal komend seizoen, net als The Blues en Kura, niet meer terugkeren in de competitie. De organisatoren van de AZV’72 zijn nog op zoek naar het dertigste en laatste team om de drie poules te completeren. Op het hoogste niveau maakt het team van T&R Bedrijfswagens zijn entree. Die ploeg haalde de titel op het tweede niveau, door Huis & Hypotheek met twee punten voorsprong achter zich te houden. De kampioen kreeg drie punten in mindering vanwege het niet opkomen bij één wedstrijd. Degradant op het tweede niveau, de T&R-klasse, was Groeneveld & Poirot. KV United was de koning van het derde niveau, de PLUS-klasse door met ruime voorsprong de hoogste eer op te strijken. Ivan Dijkhuizen van AC Ambacht was op dit niveau met zestig treffers de meest scorende speler van de gehele AZV’72

Afscheid met treffer én degradatie

VoetbalJournaal

-

27 juni 2019

0

Jip Kegge hoopte in zijn laatste wedstrijd voor het zaterdagteam van IFC een bijdrage te kunnen leveren aan het lijfsbehoud van de Ambachtse ploeg in de derde klasse. Door de 2-1 nederlaag tegen de Tilburgse studenten van TSVV Merlijn werd de afdaling naar de vierde klasse, ondanks een treffer van goalgetter Kegge, toch een feit.

HENDRIK-IDO-AMBACHT – Met gebogen hoofden verlieten de spelers van IFC het sfeerloze terrein van Baronie in Breda. Een moeizaam seizoen vechten tegen de degradatiespook, dat al maandenlang een oogje op de Ambachtse ploeg had gehad, bleek toch voor niets geweest te zijn: na de simpele overmeestering van Herovina (5-0) was de nederlaag tegen TSVV Merlijn de rood-zwarte brigade van interim-trainer Gerard van der Mei toch fataal. De poging om aan een afzink te ontkomen, bleek mislukt.

Spits Jip Kegge had zo gehoopt dat zijn laatste schreden in het tenue van IFC, voordat hij de overstap naar de amateurs van Sparta zou maken, in triomf gemaakt zouden worden. ,,We hebben het hele jaar tegen degradatie moeten knokken. Dat eiste veel van deze overwegende jonge groep veel’’, beschouwde de 21-jarige aanvaller. ,,Als je in een situatie zit zoals wij eigenlijk het hele seizoen hebben gezeten, dan wordt er strijd verwacht en dat is voor ons soms best lastig geweest. Daar kwam ook nog eens de trainerswissel bovenop, toen IFC afscheid nam van Virgil Breetveld die ook het zondagteam onder zijn hoede had. Het bestuur van de club heeft toen wijs gehandeld door de trainer ook van ons team af te halen. Het opmerkelijke was wel dat ik na die trainerswissel, toen Gerard van der Mei het overnam van Virgil Breetveld, eigenlijk makkelijker ben gaan scoren terwijl ik daarvoor ook al de kansen had gekregen en de ballen er niet in wilden vliegen.’’

Met zijn treffers droeg Jip Kegge, die al in de jeugd als spits speelde en tussendoor een uitstapje naar SC Feyenoord maakte, eraan bij dat IFC niet rechtstreeks uit de derde klasse degradeerde maar naar de omleidingsroute die nacompetitie heet werd verwezen. ,,Dat was voor ons echt het maximaal haalbare. Ik merkte echter ook wel dat ik het zwaar had met de situatie waarin we met IFC verkeerden. Sportief gezien zou het ook een volgend seizoen lastig voor ons worden, ongeacht de uitkomst van dit jaar. Daarom zocht ik voor mezelf ook een uitdaging, ik ben nou eenmaal een type dat graag uitdagingen zoekt en aangaat. Bij de amateurs van Sparta heb ik die gevonden. Bij Sparta zitten al meer jongens die bij IFC hebben gespeeld en de overstap hebben gemaakt van Hendrik-Ido-Ambacht naar Rotterdam. Ik heb bij Sparta ook gesproken met trainer Robert Verbeek, die bij IFC het seizoen bij het eerste van de zondag heeft afgemaakt en dat was een positief gesprek dat er mede voor heeft gezorgd dat ik gekozen heb om weg te gaan.’’

Wat graag had Kegge IFC nog een laatste dienst bewezen voor zijn (tijdelijke?) vertrek. De gelijkmaker in het beslissingsduel in Breda tegen TSVV Merlijn bleek echter niet genoeg. IFC (zaterdag) blijft het opleidingsteam binnen de club, maar vervult die functie volgend seizoen wel op de bodem van het zaterdagamateurvoetbal.

Onverwachte terugkeer in de tweede divisie voor Korporaal

VoetbalJournaal

-

27 juni 2019

0

Onverwachte terugkeer in de tweede divisie voor Korporaal

Fabian Korporaal beleefde een debuutseizoen bij ASWH waar werkelijk van alles in gebeurde voor de Ambachtse club en voor hem persoonlijk. Een bekerduel in de Galgenwaard tegen FC Utrecht, belangrijke doelpunten, tegenvallende resultaten en een wonderbaarlijk slotstuk, dat hem terug zal voeren naar bekend terrein.

HENDRIK-IDO-AMBACHT – Leunend tegen de muur van de kleedkamer op het terrein van FC Lienden kwam het hoge woord er bij ASWH-middenvelder Fabian Korporaal uit: ,,Dit is toch wel een heel mooi en bijzonder eerste seizoen geweest, met alles erop en eraan’’, constateerde de 21-jarige speler nadat de eerste festiviteiten rond de juist behaalde promotie naar de tweede divisie achter de rug waren.

Het besef dat Korporaal, die nog niet zolang geleden hoopte op een carrière in het betaalde voetbal, met de club waar hij deze jaargang zoveel had meegemaakt dé stap had gemaakt naar het hoogste amateurplatform in Nederland, kwam vervolgens snel. ,,Voor mij betekent dat een rentree in de tweede divisie, waar ik al met Jong FC Twente heb gespeeld. Dat verliep destijds aanvankelijk best aardig, want in Enschede werd ik verkozen tot de beste speler van de eerste helft van het seizoen. Ongekend dat we straks met ASWH ook weer die absolute topploegen in het amateurvoetbal als Katwijk, Kozakken Boys, IJsselmeervogels en Spakenburg tegen zullen komen. Dat wordt een geweldige uitdaging, waar ik nu al naar uitkijk.’’

Fabian Korporaal maakte in zijn jonge voetballoopbaan al het nodige mee. De Dordtenaar doorliep de jeugdopleiding bij Feyenoord en speelde in het Nederlands team onder 18 jaar. Vervolgens streek hij neer in Enschede, waar hij – zoals eerder gememoreerd – in Jong FC Twente terechtkwam. ,,Natuurlijk hoopte ik daar mijn droom te verwezenlijken en door te stoten naar een leven als prof. Maar een contract hoorde niet tot de mogelijkheden.’’ Waarna Korporaal in Nijmegen belandde, waar hij deel ging uitmaken van Jong NEC. ASWH gooide vervolgens de deur voor hem naar een terugkeer in de Drechtstreek open. ,,Het verhaal van de club om jonge spelers de gelegenheid te geven om speelminuten te maken op een goed niveau sprak me wel aan. ASWH wilde verjongen en dat is in het afgelopen seizoen duidelijk gebeurd, want niet alleen ik maar ook doelman Stefan Kok en verdediger Menno Vooges hebben hun kansen in het eerste gekregen en gepakt.’’ Hoewel Korporaal onder vertrekkend trainer Cesco Agterberg een controlerende rol vertolkte in het elftal van ASWH, maakte hij ook belangrijke doelpunten. Op de slotdag van de competitie bijvoorbeeld toen de Ambachtse ploeg op sportpark tegen het uiteindelijk gedegradeerde SJC winst nodig had om de derde periodetitel te pakken. ,,Voor rust waren we zoveel sterker, maar we konden geen afstand nemen en opeens vloog de 1-1 erin. Van afstand besloot ik het daarna te wagen en dat betekende de 2-1 die op dat moment belangrijk was’’, haalde Korporaal voor de geest. Ook de aansluitingstreffer in het nacompetitieduel bij OFC, waar ASWH met 2-2 zou delen en na de 2-1 thuiszege plaatsing voor de finale tegen FC Lienden zou afdwingen, was van grote waarde. ,,Ik heb mijn aandeel mogen en kunnen leveren in de promotie. Dat is mooi om te constateren.’’

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief