RBC heeft met Koos Waslander (62) een kleurrijke trainer binnengehaald. De Rotterdammer heeft een verleden bij RBC, jarenlange ervaring opgedaan op allerlei niveaus en is enthousiast over de uitdaging die hem wacht in het Herstaco Stadion. “Wij moeten uitstralen dat hier niks te halen valt.”

Dat RBC leeft, werd vorig seizoen nog maar eens duidelijk. Voetbalminnend Roosendaal sprak over de club, na een voetbaljaar vol ups en downs. Het ging gedurende ruim driekwart seizoen geweldig, maar in de laatste maanden greep de derdeklasser toch overal naast. De nasmaak was bitter en de smacht naar een nieuw seizoen groot. Met Koos Waslander staat een nieuwe trainer voor de groep, die niet achterom wil kijken. “We zijn vorig jaar vergeten, richten ons op dit seizoen. Wij willen kampioen worden, niks minder.”

Waslander is het no-nonsense type. Je krijgt wat je ziet, hij draait niet om de hete brij heen. Hij heeft een imposante voetbalcarrière achter de rug. Als 17-jarige debuteerde hij bij Excelsior in zijn geboorte- en woonplaats Rotterdam. Hij is een Rotterdammer in hart en nieren, maar verliet de stad vanaf 1980 toch enkele jaren. Zo speelde hij in Amerika voor de Fort Lauderdale Strikers en vervolgens een paar jaar voor NAC. In 1984-1985 kwam hij nog een jaar uit voor PEC Zwolle, tussen twee periodes Excelsior in. Hij speelde ruim tweehonderd wedstrijden in het betaalde voetbal én heeft nog altijd een bijzonder record in handen: de oud-aanvaller maakte het snelste doelpunt ooit in de Eredivisie. Als speler van NAC maakte hij in 1982 na acht seconden een goal tegen PEC Zwolle, dat record staat 37 jaar later nog steeds. Van zijn bijnaam is nu overigens niet veel meer te zien: hij werd Rooie Koos genoemd.

ASSISTENT
Na zijn carrière begon Waslander al snel als trainer, zo was hij in het begin van deze eeuw assistent van Chris Dekker en Robert Maaskant bij RBC. Daar hield hij mooie herinneringen aan over. “Dit is een leuke vereniging, er lopen nog steeds oude bekenden rond.” Vervolgens ging hij het amateurvoetbal in en trainde hij teams van de Topklasse tot de vierde klasse. “Het is soms wel lastig schakelen: dingen die voor mij een abc’tje zijn, kunnen voor deze jongens als algebra klinken.”

Waslander heeft alle kanten van de voetballerij gezien en ‘schrikt niet zo gauw’. Dat is ook wel belangrijk voor de trainer van RBC, een club die regelmatig in vuur en vlam staat en altijd onder een vergrootglas ligt. “Ik ken het als een gemoedelijke vereniging, dit voelt voor mij dan ook echt als thuiskomen.” Hij houdt van het imago van RBC. “Iedereen wil van ons winnen, of we nu in een stadion spelen of op een achterafveldje. Dat vind ik wel leuk, we moeten ook uitstralen dat hier niks te halen valt.”

DAMMEN
Hij gelooft in de ambities van de club, geniet van die uitdaging. “Ze willen minstens doorstoten naar de Hoofdklasse en ik wil ze daar graag bij helpen.” Hij heeft een selectie vol kwaliteiten. “Maar mijn spelers moeten nog wel leren vanuit de organisatie te spelen, de restverdediging is heel belangrijk. Als controlerende middenvelder kun je niet in de spits gaan lopen.” Hij vindt de sfeer binnen het team tot nu toe goed. “Het is positief, de jongens trainen hard en vinden het leuk.” Maar daarvoor is Waslander niet gekomen. “Heel fi jn dat het gezellig en leuk is, maar het draait ook om discipline. Als ik geen prestaties lever, zeggen ze aan het einde van het seizoen: ‘Aardige gozer die Koos, maar hij heeft niets gepresteerd.’

Hij eist van zijn spelers sowieso wekelijks de volledige inzet. “Je kunt altijd een keer slecht spelen, maar als je niet in de organisatie speelt, ben ik in staat binnen een minuut te wisselen. Ik vind mezelf niet hard, maar ben gewoon duidelijk. Als ze dat afschrikt, horen ze niet op dit niveau. Dan kunnen ze beter gaan dammen.” De 62-jarige Rotterdammer omschrijft zichzelf als ‘een gedreven mannetje’, zo zal hij van zich laten horen als iets niet naar zijn zin verloopt tijdens een wedstrijd. Hij voetbalt graag aanvallend, maar de organisatie moet dan wel goed staan.

JEUGD
Waslander roemt de indeling van zijn staf en de jeugdopleiding van RBC. “Ik ben niet bang om jeugd spelers in te passen, debuteerde zelf ook op mijn zeventiende in het betaalde voetbal. Als een jongen van 16 of 17 goed genoeg is, zet ik hem er gewoon in. Als je goed kunt voetballen, kun je goed voetballen. De selectiespelers moeten dan maar laten zien dat ze beter zijn.”

De spelers beter maken en stappen omhoog zetten met RBC, dat zijn de doelen van Waslander. Hij traint nu twee keer per week hard, maar zou daar het liefst nog een derde oefensessie aan toevoegen. “Als je echt hogerop wilt, moet dat wel.” Hij is van plan voor een langere periode bij RBC te blijven. “Ik ben hier niet gekomen voor maar één seizoen.” De bekerwedstrijden in de voorbereiding op het seizoen zeggen hem niet zo veel. De competitie staat met afstand op één. De promotie is het belangrijkste doel, maar eigenlijk vindt de trainer van RBC dat zijn team kampioen moet worden. Zich aanpassen aan tegenstanders lijkt Waslander niet van plan. “We gaan van onze eigen kracht uit.” En wat nou als RBC naast de titel grijpt, maar wel promoveert via de nacompetitie? “Dan ben ik toch ook tevreden.”

Bart Wouda en Maarten Constandse bewaken het fort dat BSC heet. Al jarenlang staan ze gebroederlijk naast elkaar in het hart van de groen-witte defensie. Of de donderwolken zich nou boven sportpark Vierhoeven samenpakken of het zonnetje gretig schijnt: hun clubliefde gaat nooit verloren.

Oké, toegegeven: Maarten Constandse stond één jaar in de defensie van RKVV Roosendaal. Drie seizoenen geleden was dat, maar hij wist niet hoe snel hij terug moest keren naar BSC. “Ik kon daar gewoon niet aarden, miste BSC gelijk. RKVV speelde toen in de eerste klasse, die overstap was puur op sportieve gronden. Maar bij BSC loop ik al vanaf mijn zesde rond, het voelde direct goed om weer terug te zijn.”

Bart Wouda heeft ook één keer getwijfeld, toen trainer Natalino Storelli hem vroeg mee te gaan naar Kruisland. “Ik heb heel veel van die man geleerd, ben onder hem vaste waarde geworden in het eerste elftal van BSC. Hij had mooie ambities met Kruisland, maar ik speel mijn hele leven al bij BSC en heb het hier zo erg naar mijn zin. Ik wist dat het een lastige tijd zou worden, maar deze club hoort gewoon in mijn leven thuis. Ik heb mijn hart gevolgd en Natalino bedankt. Dat is de juiste keuze geweest.”

Na een dieptepunt in de recente geschiedenis van de club, de strijd tegen degradatie uit de vierde klasse, was vorig jaar alweer het eerste zonnestraaltje te zien. BSC eindigde op de vijfde plek in de vierde klasse. “Dat was boven verwachting, zeker met een groep vol jeugdspelers”, vertelt Constandse. Wouda: “We zijn altijd strijdbaar geweest, dat brengt ons weer omhoog.” Constandse: “De sfeer is ook goed gebleven, of we nu om promotie naar de eerste klasse speelden of nu in de vierde. Ook afgelopen seizoenen was ik soms om 02.30 uur thuis na de training op donderdagavond, dat zegt wel genoeg volgens mij.”

VERSTERKINGEN
De zon begint zich steeds duidelijker te laten zien boven Vierhoeven, met een nieuwe groep vol teruggekeerde BSC’ers en veel kwaliteiten begint de club aan het nieuwe seizoen. “Het past goed bij elkaar, met een aantal heb ik in het verleden gevoetbald. We moeten uiteraard nog wel op elkaar ingespeeld raken”, aldus Wouda. Zijn compagnon achterin: “We mogen niet klagen, hebben er sowieso veel kwaliteit bij gekregen. Jonge jongens, maar ook ervaren spelers en oud-ploeggenoten als Huub Schuit, Freek Roovers, Mike Gloudemans en Ricardo Mannie.” Verder lopen Constandse en Wouda nog altijd wekelijks met clubiconen als Mark Deijkers en Steven van Ginderen het veld op.

Ook spelers als Yeidi Muurmans (RBC), Robin Geeraers en Quincy Rijpers (beiden RoodWit) zijn naar BSC gekomen. Kortom, een grote en sterke selectie. Constandse denkt dat de concurrentiestrijd binnen de groep opgevoerd zal worden en verwacht een positief effect van deze verandering. “Iedere training moeten we volle bak gaan. Waar we vorig jaar misschien af en toe rustig aan konden doen, is daar nu geen ruimte meer voor.” Ook bestuurlijk gezien zit BSC in de lift, met voorzitter Ad van Tilburg als enthousiaste motor. Rick Schimmel is de hoofdtrainer die een team mag smeden van de individuele kwaliteiten.

ZOMERSTOP
Constandse is inmiddels 28 jaar oud en Wouda 30, maar de mannen genieten nog steeds met volle teugen als ze op het veld staan. “Ik voetbal nog altijd voor mijn plezier. Die zomerstop duurt steeds weer veel te lang, zeker dit jaar. We hebben afgelopen seizoenen steeds in de nacompetitie gespeeld, maar nu waren we gewoon in mei al klaar.”

Hopelijk zijn ze in juni 2020 nog wel aan het voetballen. Constandse: “Ik ga niet roepen dat we kampioen moeten worden, want dan gaan onze tegenstanders zich al helemaal ingraven. We zullen zien waar het schip strandt.”

Wouda: “De doelstelling is voor mij de top drie. We moeten bovenin meedraaien en dan kan er wellicht iets moois uitkomen aan het einde van het seizoen. Maar eerst zullen we de juiste balans moeten vinden. Wie weet wat er dan kan gebeuren.”

Vorig seizoen speelde hij nog tweemaal tegen DIOZ, maar vanaf dit seizoen is John van Aert de nieuwe trainer van de club uit Zegge. De oefenmeester met een liefde voor dorpsclubs voelde zich direct op zijn gemak bij de vereniging, die hij wil laten uitgroeien tot een stabiele middenmoter in de vierde klasse.

Na vier jaar trok Corné Willemsen de deur afgelopen zomer achter zich dicht bij DIOZ en dat betekende het einde van een tijdperk voor de club. Begin augustus wandelde zijn opvolger John van Aert door dezelfde poorten op sportpark De Linden om zich te melden voor de eerste training van de club. Dat was voor hem even wennen. Van Aert werkte daarvoor namelijk maar liefst vijf seizoenen bij VV Achtmaal. De oefenmeester leidde die club voor het eerst in zijn bestaan naar de vierde klasse, maar degradeerde afgelopen seizoen tot zijn teleurstelling na drie jaar uit die competitie. “De verschillen op de ranglijst waren klein en in de nacompetitie verloren we van de sterke amateurs van FC Dordrecht”, zo blikt de coach terug op vorig seizoen. “Het was ook een beetje ongelukkig allemaal. Na vijf jaar waren beide partijen toe aan iets anders, ik vond het mooi geweest bij Achtmaal. Ik koester de vele mooie momenten die ik daar heb beleefd en hoop dat ze direct terugkeren in de vierde klasse. Dat zit er ook gewoon in met de versterkingen in dat elftal.”

DORPSCLUBS
DIOZ bood Van Aert een nieuwe uitdaging. Door Inspanning Ontspanning Zegge verloor vorig seizoen weliswaar tweemaal van Achtmaal (0-3 en 1-0) maar handhaafde zich wel in de vierde klasse. “In mijn eerste teambespreking zei ik nog: aan jullie heeft het niet gelegen vorig jaar voor mijn team. Daar konden de jongens wel om lachen”, zegt Van Aert. In de winterstop van het seizoen 2018/2019 kwam hij tot overeenstemming met DIOZ. Van Aert trainde eerder Wernhout en DEVO en heeft met DIOZ wederom een club gevonden die aan zijn gewenste profi el voldoet. “Een club als DIOZ past goed bij me. Het is een leuke dorpsvereniging met vriendelijke mensen. De sfeer is uitstekend en de selectie bestaat uit kwalitatief goede spelers, die samen een hechte eenheid vormen. Ik werk sowieso graag bij dorpsclubs. En ook mooi meegenomen: DIOZ is niet te ver van mijn huis in Achtmaal.”

STABIELE VIERDEKLASSER
DIOZ eindigde achtereenvolgend op de tiende, tiende, negende en elfde in de vierde klasse. Het team van Willemsen eindigde vorig seizoen slechts één puntje boven Achtmaal en Van Aert wil er alles aan doen om een nieuwe degradatiestrijd te voorkomen met zijn team. “Ik ken DIOZ als een prettige club en de eerste weken zijn me goed bevallen. De organisatie staat goed, de spelers zijn ambitieus en ik bespeur genoeg potentie bij de jongens. Het bestuur is blij als we er opnieuw in blijven, maar ik hoop op iets meer. We spelen wederom in een pittige competitie, maar ik hoop dat we kunnen verrassen met een hoge klassering. We gaan er een mooi seizoen van maken.”