Home Blog Pagina 1174

Club van de week: VCK Koudekerke

VCK is nu de voetbalclub van Koudekerke. Voor VCK was er echter nog een andere club die is begonnen met het voetbal in het Zeelands dorp. Die vereniging was O.K.B. (Op Klompen Begonnen). In die tijd hadden de mensen nog nooit gehoord van een derde helft, daar was ook helemaal geen tijd voor. O.K.B. heeft het uiteindelijk niet gered en na het einde van de club was het tijd voor een nieuw tijdperk, die van VCK!

VCK is opgericht op 21 juni 1948. Met één veld en twee strandhokjes die fungeerden als kleedkamers was het verre van de luxe voetbalverenigingen zoals we die nu kennen. Tot 1951 werd er zelfs nog gespeeld in een koeien wei. Door de weeks liepen er koeien en schapen op, in het weekend werden er de wedstrijden van VCK op gespeelt. In 1954 kwam hier verandering in toen het Gemeentelijk Sportterrein gereed was voor speeldagen. Vandaag de dag staat het complex ook wel bekend als ‘De Stoofwei’. Momenteel heeft de club drie mooie velden, waarvan twee speelvelden (hoofdveld kunstgras en grasveld) en een trainingsveld.

Het eerste elftal is nu bezig aan zijn 7de achtereenvolgende seizoen in de 3de klasse op Zaterdag. Het team heeft een paar keer al mogen proeven aan het niveau in de 2de klasse. Het is jammer genoeg nog niet gelukt dit lang vol te houden, maar wat niet is kan altijd nog komen. Dit jaar mag trainer Wesley Visser proberen de mannen weer naar een hoger level te tillen.

Deze week gaan wij in gesprek met de voorzitter Gert Jan Wisse, Clubicoon David Scheermeijer, speler Pieter Hage en trainer Wesley Visser. Samen met hen kijken we onder andere naar de toekomst van de vereniging, wat de club zo mooi maakt en de verwachtingen voor het nieuwe seizoen.

Weer een mooie club, weer een mooie week.

Fotobron: https://bit.ly/325SLLC

Eerste 3 punten voor Hellevoetsluis

0

Ze moesten er even op wachten, maar afgelopen zaterdag was het dan zover. Tegen een onthutsend zwak FC Axel, dat in de hele wedstrijd niet één keer op doel wist te schieten, werd het na een 1-0 ruststand 3-0 voor Hellevoetsluis, waardoor zij de eerste 3 punten van het seizoen binnen wisten te halen.

Vooraf stond er veel druk op de wedstrijd, omdat beide teams teleurstellend aan de competitie waren begonnen. Axel behaalde vorige week het eerste punt, maar Hellevoetsluis stond nog altijd op de hatelijke nul. Gezien de ambities van de rood-witten, die gaan voor een plek bij de top 5, was dat niet de start die ze voorzien hadden. Met aanvoerder Frenk van Gelderen in de laatste lijn en de lichtvoetige en jeugdige Frank de Regt, Brian Poelman en Marley Dors in de basis, bleek al snel dat Hellevoetsluis voetballend beter was dan Axel. In de eerste 20 minuten had dat al kunnen leiden tot een grote voorsprong, maar de kansen werden niet verzilverd. Uiteindelijk was het in de 21e minuut Brian Poelman, met een mooie pass diep gestuurd door Frank de Regt, die met een mooie lob over de keeper voor de bevrijdende 1-0 zorgde. Tot aan de rust was het éénrichtingsverkeer, maar ondanks de vele kansen bleef het bij 1-0. Bestuurders van Axel moesten in de rust dan ook beamen dat Hellevoetsluis de ploeg van Zeeuws-Vlaanderen in leven had gehouden.

In de tweede helft nog altijd een oppermachtig Hellevoetsluis, wat de score maar niet uit wist te breiden. Hoewel Axel daar ook niets tegenover stelde en doelman Thijs Oostrijck een rustige middag beleefde, kan er dan toch zomaar uit het niets een tegentreffer vallen. FC Axel had echter te weinig kwaliteit om zelfs maar voor gevaar te zorgen, maar daardoor sloop er wat gemakzucht in het spel van de Hellevoeters. Het was dan ook wachten tot de 63e minuut tot het 18-jarige talent Marley Dors, nadat Gaultier Obiango zomaar de bal van de Axel-doelman in de voeten geschoven kreeg, voor de 2-0 wist te zorgen. In de 78e minuut waren de rollen omgedraaid en rondde Gaultier Obiango af, na mooi voorbereidend werk van Marley Dors (3-0). Zo kroonde Obiango zich met met 2 doelpunten uit 3 wedstrijden weer tot clubtopscorer. Helaas verzuimde Hellevoetsluis in de slotfase Axel een grotere nederlaag toe te brengen, wat er zeker in had gezeten. Daardoor stegen de ING-boys wel naar de 9e plaats, maar hebben zij nog altijd een negatief doelsaldo, wat de Hellevoeters al vaker opgebroken heeft.

Bron: v.v. Hellevoetsluis

Gepromoveerd Emma buigt 0-2 achterstand om in knappe 4-2 zege

SC Emma klom naar de (met Bavel) gedeelde eerste plaats in de derde klas van het zondagvoetbal. Dankzij een 4-2 zege tegen Be Ready uit Hank.

Dat gebeurde in een enerverend duel waarin Emma zich weer eens van de mentaal ijzersterke kant presenteerde. Zo moest de ploeg van trainer Roy de Bruin een snelle 0-2 achterstand wegwerken alvorens met de volle buit onder de warme douche te stappen.

Met de triomf claimt Emma als gedeeld koploper voorlopig de beste Dordtse club te zijn in de zuidelijke derde klas. Terwijl menigeen verwachtte dat juist Emma hard zou moeten strijden om lijfsbehoud. Stadgenoten Dubbeldam en RCD reiken momenteel niet verder dan een bescheiden plek in de brede middenmoot en het rechter rijtje. Dat belooft wat nu er later deze maand enkele stadsderby’s op de rol staan.

Behalve een boeiend scoreverloop kende het treffen tussen Emma en Be Ready ook een spraakmakende onderbreking. Geïnitieerd door de scheidsrechter die met de afkoelingsperiode wilde voorkomen dat de wedstrijd door enkele omstreden arbitrale beslissingen zou ontsporen. De scheidsrechterlijke zelfkennis bleek afdoende om het duel weer in rustig vaarwater te krijgen.

Een kwartier voor officiële speeltijd bij een 3-2 voorsprong voor de thuisploeg leek Shendro Cristina op weg naar de 4-2. Net binnen de zestien werd hij getorpedeerd door de uitlopende doelman van Be Ready. Diens incorrecte ingrijpen reikte verder dan een simpel gevalletje van onderuit halen van een doorgebroken speler. De verwachte strafschop en rode kaart voor de doelman bleven evenwel achterwege, wellicht omdat de scheidsrechter nog in de middencirkel stond toen Shendro Cristina het scoren genadeloos werd ontnomen. De arbiter volstond met een vrije trap even buiten de zestien.

De daaruit ontstane verklaarbare irritatie aan Emma-zijde kreeg een extra dimensie toen kort daarop de arbiter de thuisploeg opnieuw een penalty (deze keer wegens hands) onthield. Hij besloot de vrije trap waaruit de handssituatie ontstond te laten overnemen. Om de gemoederen te bedaren besloot de leidsman maar het duel tijdelijk stil te leggen en de kleedkamers op te zoeken. Dat bleek achteraf ondanks alle tumult geen verkeerd besluit.

Na de afkoelingsperiode kreeg Emma alsnog de verdiende beloning. Michel van Pelt die als invaller nog geen minuut op het veld stond liet zijn klasse weer eens zien door de bal na een assist van Shendro Cristina onbereikbaar voor de keeper in de rechter bovenhoek te deponeren (4-2).

En zo blijft Emma maar sprookjes schrijven met als centraal thema overlevingskracht of zo men wil mentale veerkracht. Een even bijzondere als bewonderenswaardige eigenschap. Immers de ploeg keek al vroeg tegen een 0-2 achterstand aan door een ongelukkige eigen goal én een terecht toegekende strafschop. De vroege achterstand wakkerde gelukkig snel Emma’ s overlevingsinstinct aan. Kort na de 0-2 zette Rody Nijenhuis Emma weer op de rails met de 1-2. Nog voor de reguliere pauze volgden Maikel Steenbakker (slim afstandsschot over de drassige grasmat) en Antonio Manzanares (knappe solo uit de omschakeling) Rody’s trefzekere voorbeeld: 3-2.

In het tweede bedrijf wist gastploeg Be Ready in de pittige regenbuien het duel niet te kantelen mede omdat Emma’s Tom van der Leer zich presenteerde als constante, betrouwbare doelman. Een alles beslissende 4-2 voor de thuisploeg leek eerder in zicht dan de Brabantse gelijkmaker. Die verwachting kwam ondanks de wat koddige arbitrale interventie uit. Terecht. Op de zege viel niets af te dingen.

En zo blijft Emma voor verrassingen zorgen. Na drie speelronden als promovendus meteen gedeeld koploper, wie had dat verwacht? Het was ondanks de barre, natte weersomstandigheden weer een ‘heerlijk middagje Emma’.

Bron: Freelance Journalist Fred van Dongen
Foto: SC Emma

Gepromoveerd Emma buigt 0-2 achterstand om in knappe 4-2 zege

SC Emma klom naar de (met Bavel) gedeelde eerste plaats in de derde klas van het zondagvoetbal. Dankzij een 4-2 zege tegen Be Ready uit Hank.

Dat gebeurde in een enerverend duel waarin Emma zich weer eens van de mentaal ijzersterke kant presenteerde. Zo moest de ploeg van trainer Roy de Bruin een snelle 0-2 achterstand wegwerken alvorens met de volle buit onder de warme douche te stappen.

Met de triomf claimt Emma als gedeeld koploper voorlopig de beste Dordtse club te zijn in de zuidelijke derde klas. Terwijl menigeen verwachtte dat juist Emma hard zou moeten strijden om lijfsbehoud. Stadgenoten Dubbeldam en RCD reiken momenteel niet verder dan een bescheiden plek in de brede middenmoot en het rechter rijtje. Dat belooft wat nu er later deze maand enkele stadsderby’s op de rol staan.

Behalve een boeiend scoreverloop kende het treffen tussen Emma en Be Ready ook een spraakmakende onderbreking. Geïnitieerd door de scheidsrechter die met de afkoelingsperiode wilde voorkomen dat de wedstrijd door enkele omstreden arbitrale beslissingen zou ontsporen. De scheidsrechterlijke zelfkennis bleek afdoende om het duel weer in rustig vaarwater te krijgen.

Een kwartier voor officiële speeltijd bij een 3-2 voorsprong voor de thuisploeg leek Shendro Cristina op weg naar de 4-2. Net binnen de zestien werd hij getorpedeerd door de uitlopende doelman van Be Ready. Diens incorrecte ingrijpen reikte verder dan een simpel gevalletje van onderuit halen van een doorgebroken speler. De verwachte strafschop en rode kaart voor de doelman bleven evenwel achterwege, wellicht omdat de scheidsrechter nog in de middencirkel stond toen Shendro Cristina het scoren genadeloos werd ontnomen. De arbiter volstond met een vrije trap even buiten de zestien.

De daaruit ontstane verklaarbare irritatie aan Emma-zijde kreeg een extra dimensie toen kort daarop de arbiter de thuisploeg opnieuw een penalty (deze keer wegens hands) onthield. Hij besloot de vrije trap waaruit de handssituatie ontstond te laten overnemen. Om de gemoederen te bedaren besloot de leidsman maar het duel tijdelijk stil te leggen en de kleedkamers op te zoeken. Dat bleek achteraf ondanks alle tumult geen verkeerd besluit.

Na de afkoelingsperiode kreeg Emma alsnog de verdiende beloning. Michel van Pelt die als invaller nog geen minuut op het veld stond liet zijn klasse weer eens zien door de bal na een assist van Shendro Cristina onbereikbaar voor de keeper in de rechter bovenhoek te deponeren (4-2).

En zo blijft Emma maar sprookjes schrijven met als centraal thema overlevingskracht of zo men wil mentale veerkracht. Een even bijzondere als bewonderenswaardige eigenschap. Immers de ploeg keek al vroeg tegen een 0-2 achterstand aan door een ongelukkige eigen goal én een terecht toegekende strafschop. De vroege achterstand wakkerde gelukkig snel Emma’ s overlevingsinstinct aan. Kort na de 0-2 zette Rody Nijenhuis Emma weer op de rails met de 1-2. Nog voor de reguliere pauze volgden Maikel Steenbakker (slim afstandsschot over de drassige grasmat) en Antonio Manzanares (knappe solo uit de omschakeling) Rody’s trefzekere voorbeeld: 3-2.

In het tweede bedrijf wist gastploeg Be Ready in de pittige regenbuien het duel niet te kantelen mede omdat Emma’s Tom van der Leer zich presenteerde als constante, betrouwbare doelman. Een alles beslissende 4-2 voor de thuisploeg leek eerder in zicht dan de Brabantse gelijkmaker. Die verwachting kwam ondanks de wat koddige arbitrale interventie uit. Terecht. Op de zege viel niets af te dingen.

En zo blijft Emma voor verrassingen zorgen. Na drie speelronden als promovendus meteen gedeeld koploper, wie had dat verwacht? Het was ondanks de barre, natte weersomstandigheden weer een ‘heerlijk middagje Emma’.

Bron: Freelance Journalist Fred van Dongen
Foto: SC Emma

Vivianne Koene gaat FC ‘s-Gravenzande jeugd bijstaan

FC ’s-Gravenzande introduceert dit seizoen met een performance coach een nieuwe functie. Vivianne Koene gaat zich vijf uur in de week bezighouden met het realiseren van een hogere productiviteit en betere effectiviteit van jeugdspelers.

Koene (30) is een bekend gezicht op sportpark Juliana. Ze is al zes jaar werkzaam als fysiotherapeut bij de ’s-Gravenzandse fusieclub. “Met technisch manager Ron van Meerten ben ik gaan kijken op welke manier ik de medische staf verder kon aanvullen. Ik ben naast sportfysiotherapeut ook bewegingsagoog. Die richt zich op het optimaliseren van bewegingen en prestaties. Als performance coach kijk je ook naar de omstandigheden om tot de beste prestaties te komen.”

FC ’s-Gravenzande staat te boek als een ‘vooruitstrevende’ amateurclub die niet stil wil staan en altijd op zoek is om vooruitgang, op welk gebied dan ook, te boeken. “De talentontwikkeling neemt een belangrijke plaats in, de jeugdopleiding is de levensader van de club”, zegt Koene. “Daarom wordt er altijd gezocht naar methodes die bij FC ’s-Gravenzande toe te passen zijn.”

De resultaten van metingen (met onder meer hartslagmeters) die een paar keer per jaar zullen plaatsvinden vormen de basis voor het werk van Koene. “Spelers leggen een fysieke test af en als je dat een paar keer per jaar herhaalt wordt een patroon zichtbaar in de fysieke ontwikkeling. Daarnaast is de input van trainers belangrijk. Zij geven aan of er grote veranderingen zijn in de voetbaltechnische ontwikkeling. Dat samen geeft een beeld van een speler.”

Dat beeld kan voor Koene aanleiding zijn om in gesprek te gaan met de desbetreffende jeugdspeler en ouders. “We gaan kijken wat de reden zou kunnen zijn dat de prestaties minder zijn. Dat kan verschillende oorzaken hebben. Zijn er problemen op school, wordt er goed gegeten of te veel gegamed.”

Doel daarbij is de desbetreffende speler niet te dwingen tot andere keuzes. “Ik wil de speler een spiegel voor houden en bewust maken van dat bepaald gedrag gevolgen heeft voor zijn optreden op het veld. Ik zal nooit zeggen dat hij die Turkse pizza niet moet eten, wel dat een beter alternatief prestatiebevorderd zal werken. Het gaat erom dat spelers gaan nadenken over hun doen en laten en dat ze beseffen dat alles wat ze doen van invloed kan zijn op het voetbal. De één kan rustig tot tien uur ’s avonds op vrijdag op de Playstation spelletjes doen zonder dat zijn prestaties daar de volgende dag onder lijden, de ander presteert zaterdag juist wel een stuk minder.”

“De inzichten die we krijgen kunnen voor de trainers ook weer gebruikt worden voor maatwerk in de training. Uiteindelijk leidt betere prestaties ook tot meer plezier en voldoening.”

Koene realiseert zich dat spelers, trainers en ouders moeten wennen aan de performance coach. “Het is een relatief onbekende functie en ik kan me goed voorstellen dat mensen in het begin wat terughoudend reageren. We spreken bewust van coach en niet van trainer. Op informatieavonden laat ik zien wat het inhoud en betekent.”

Daan Vegt speelt 250ste wedstrijd voor VV Wieldrecht

Daan Vegt speelde op zaterdag 7 september (2-6 verlies in bekerwedstrijd tegen Heinenoord) zijn 250ste officiële wedstrijd voor VV Wieldrecht.

DORDRECHT – De 28-jarige verdediger maakte zijn debuut in 2010 onder trainer Henk Molenaar en was daarna ook altijd een vaste kracht onder Virgil Breetveld, Hans Harmans en John den Dunnen. Dankzij zijn goede traptechniek neemt Vegt, die zowel op rechtsback als centraal achterin uit de voeten kan, ook ieder seizoen een aantal doelpunten en assists voor zijn rekening.

Op 25 mei nam Vegt samen met Armando Tuur en Mark van Agteren de schaal in ontvangst na de zwaarbevochten overwinning in de kampioenswedstrijd bij Dubbeldam. Dit seizoen is de aanvoerdersband bij Wieldrecht voor Aron de Keijzer, maar ook de nieuwe trainer Pippy Pruymboom ziet al snel de waarde in een spelers als Vegt.

,,Dat soort trouwe clubjongens zijn heel belangrijk voor een selectie. Bij Oranje Wit heb ik mijn teams ook altijd kunnen bouwen op dat soort betrouwbare spelers en bij Wieldrecht zijn er gelukkig ook veel jongens die een sterke band hebben met de club. Daan heeft bovendien een prachtige traptechniek, waarmee hij onze snelle aanvallers in één keer voor de keeper kan zetten. Dat is zeker een groot wapen.”

Daan Vegt speelt 250ste wedstrijd voor VV Wieldrecht

Daan Vegt speelde op zaterdag 7 september (2-6 verlies in bekerwedstrijd tegen Heinenoord) zijn 250ste officiële wedstrijd voor VV Wieldrecht.

DORDRECHT – De 28-jarige verdediger maakte zijn debuut in 2010 onder trainer Henk Molenaar en was daarna ook altijd een vaste kracht onder Virgil Breetveld, Hans Harmans en John den Dunnen. Dankzij zijn goede traptechniek neemt Vegt, die zowel op rechtsback als centraal achterin uit de voeten kan, ook ieder seizoen een aantal doelpunten en assists voor zijn rekening.

Op 25 mei nam Vegt samen met Armando Tuur en Mark van Agteren de schaal in ontvangst na de zwaarbevochten overwinning in de kampioenswedstrijd bij Dubbeldam. Dit seizoen is de aanvoerdersband bij Wieldrecht voor Aron de Keijzer, maar ook de nieuwe trainer Pippy Pruymboom ziet al snel de waarde in een spelers als Vegt.

,,Dat soort trouwe clubjongens zijn heel belangrijk voor een selectie. Bij Oranje Wit heb ik mijn teams ook altijd kunnen bouwen op dat soort betrouwbare spelers en bij Wieldrecht zijn er gelukkig ook veel jongens die een sterke band hebben met de club. Daan heeft bovendien een prachtige traptechniek, waarmee hij onze snelle aanvallers in één keer voor de keeper kan zetten. Dat is zeker een groot wapen.”

Alliance 1 heeft een nieuwe trainer: Ronald van Oeveren

RSC Alliance vaart met het vlaggenschip komend seizoen een duidelijke koers. Waar het vorig jaar nog zonder trainer zat, staat Ronald van Oeveren nu als kapitein op het dek. De liefhebber heeft zin in zijn nieuwe uitdaging.

De 53-jarige Roosendaler Ronald van Oeveren heeft de afgelopen jaren aardig wat ervaring opgedaan als trainer in het amateurvoetbal. Zo was hij oefenmeester bij Victoria’03 en Cluzona. “Nadat ik vorig jaar net voor de kerst kenbaar maakte bij Victoria’03 te stoppen, werd ik gebeld door verschillende clubs.

Dat waren veelal verenigingen uit dezelfde competitie als waarin Victoria’03 zat, de derde klasse. Aangezien ik in ploegendiensten werk en nog niet wist wat ik zou gaan doen, heb ik die afgehouden. Toen ik een paar gasten van Alliance tegenkwam, werd ik wel enthousiast.”

Hij zag namelijk dat op sportpark Kortendijk een hoop moest gebeuren. “En ik hou ervan om dingen naar mijn hand te zetten. Hier wist ik dat ik opnieuw moest beginnen, bij andere clubs is het ook maar afwachten wat voor selectie er staat na de zomer. Ik durf sowieso overal in te stappen.”

VRIENDENTEAM
Na de overstap van Alliance van zondag naar zaterdag, bleef een vriendenteam over als vlaggenschip. Jongens die niet heel fanatiek trainden, wisselden zodat iedereen aan spelen toekwam en trainden zonder oefenmeester.

“Ze trainden helemaal niet of deden één keer in de week een rondootje en een partijtje. Daardoor kampen veel jongens nu met een achterstand, ook de spelers die uit lagere elftallen erbij zijn gekomen. Het zal allemaal veel tijd gaan kosten, maar ik hoop dat ik de juiste snaar kan raken.”

Van Oeveren is in ieder geval al ‘blij verrast’ door de voorbereiding. “De jonge gasten die erbij zijn gekomen trainen en spelen goed. We zijn gericht aan het werken, alles op poten aan het zetten en trainen twee keer per week. Ook hebben we nu een keeperstrainer, een vlagger, een leider en een trainer voor het tweede. Dat is heel belangrijk.”

UITSTRALING
Over een concrete doelstelling laat hij zich nog niet uit. “Dat kan niet, zo goed ken ik de tegenstanders nog niet. Ik zie dat Baronie een nieuw en heel goed elftal heeft, Internos heeft zich versterkt en PCP en Boeimeer zijn ook pittige tegenstanders. We moeten gewoon hopen dat we iedereen fi t kunnen houden en elke week genoeg mensen hebben voor 1 en 2. Ik hoop ook dat we verzorgd voetbal kunnen spelen, een positieve uitstraling laten zien en daarmee meer jongens terug naar Alliance lokken.” Maar voetbal is voor Van Oeveren bovenal nog altijd plezier. “Ik hou gewoon van het spelletje, ben een liefhebber. En het is alleen maar mooi als mijn training en manier van spelen bij de jongens aanslaat.”

FC ’s-Gravenzande maakt ook van meisjes hoofdzaak

FC ’s-Gravenzande pakt het meisjesvoetbal serieus aan. Met de aanstelling van een hoofd jeugdopleidingen laat de club zien dat de meisjeslijn geen bijzaak, maar net als de talentontwikkeling aan de jongenskant hoofdzaak is.

”Naar mijn weten zijn we de eerste amateurclub die een hoofd opleidingen speciaal voor de meisjeslijn heeft aangesteld”, zegt Roderik van Zevenbergen. De 47-jarige inwoner van Rozenburg moet de structuur verder gaat uitbouwen, waardoor er straks een volwaardige opleiding staat dat als basis moet dienen voor een eerste vrouwenelftal op niveau. Dat is op dit moment nog niet geval. Het eerste team van de ’s-Gravenzandse fusieclub speelt in de derde klasse. “We hebben nog een lange weg te gaan. Niveau krijg je pas als je opleiding in orde is. Daar gaan we nu hard mee aan de slag”, aldus Van Zevenbergen.

Volgens hem is het een groot voordeel dat FC ’s-Gravenzande al een goedlopende talentontwikkeling aan de jongens kant heeft. Maar die simpelweg naar de meisjes kopiëren is te eenvoudig gedacht, stelt hij. “Er zijn tussen jongens en meisjes veel overeenkomsten, maar ook veel verschillen. Eén daarvan is dat de prestatiecultuur bij jongens veel meer er ingebakken is dan bij meisjes. Het spelen met vriendinnetjes speelt een grote rol. Daar kun je niet omheen. Dat is een proces dat je voorzichtig moet aanvliegen. Het beleid van selecteren is gemeengoed bij de jongens, bij de meisjes moeten we daar langzaam naar toe.”

En dan is er nog het verschil in aanbod. “Hoewel we bij FC ’s-Gravenzande beschikken over een rijke meisjesafdeling met tussen de twee- en driehonderd speelsters, is de vijver nog altijd een stuk kleiner dan bij de jongens. Ook dat is iets om rekening mee te houden. De vijver is sneller leeg.” Toch was de keuze van de club om in te zetten op een kwaliteitsverbetering van de meisjes-jeugdopleiding een bewuste. Van Zevenbergen: “Voor meisjesbegrippen hebben we als FC ’s-Gravenzande een aanzienlijk potentieel. Met één onder 19-team, twee onder 17, twee onder 15, vier onder dertien en drie onder elf-teams ligt er een goed en stevig fundament om een mooi huis op te bouwen, meent Zevenbergen.

Dat juist hij door FC ’ s-Gravenzande werd uitgekozen om de talentontwikkeling verder vorm te geven is niet vreemd gezien zijn ervaring. Van Zevenbergen trainde in het verleden de vrouwen van RVVH uit Ridderkerk, Nieuwenhoorn en Antibarbari, met wie hij naar de landelijke eerste klasse promoveerde. Daarnaast was hij niet onbekend op sportpark Juliana omdat hij al eerder de vrouwen van de ’s-Gravenzandse club onder zijn hoede had.

“De club heeft de laatste jaren al behoorlijke stappen gezet, het is aan mij om dat verder uit te bouwen. We zijn nu druk bezig een technisch plan te schrijven. Ik ga straks toezicht houden op de uitvoering ervan.”

Onderdeel van dat plan is dat talentvolle meisjes ook na de pupillenleeftijd bij de jongens kunnen spelen. “De individuele ontwikkeling staat centraal. In theorie blijft het mogelijk dat een meisje in de JO15-1 of JO15-2 speelt. Wij zullen het spelen op een hoog niveau, mits haalbaar, altijd toejuichen. De praktijk leert echter dat dat maar voor een beperkt aantal meisjes is weggelegd. Vandaar dat we de talenten aan de meisjeskant een goede opleiding willen geven.”

FC ’s-Gravenzande maakt ook van meisjes hoofdzaak

FC ’s-Gravenzande pakt het meisjesvoetbal serieus aan. Met de aanstelling van een hoofd jeugdopleidingen laat de club zien dat de meisjeslijn geen bijzaak, maar net als de talentontwikkeling aan de jongenskant hoofdzaak is.

”Naar mijn weten zijn we de eerste amateurclub die een hoofd opleidingen speciaal voor de meisjeslijn heeft aangesteld”, zegt Roderik van Zevenbergen. De 47-jarige inwoner van Rozenburg moet de structuur verder gaat uitbouwen, waardoor er straks een volwaardige opleiding staat dat als basis moet dienen voor een eerste vrouwenelftal op niveau. Dat is op dit moment nog niet geval. Het eerste team van de ’s-Gravenzandse fusieclub speelt in de derde klasse. “We hebben nog een lange weg te gaan. Niveau krijg je pas als je opleiding in orde is. Daar gaan we nu hard mee aan de slag”, aldus Van Zevenbergen.

Volgens hem is het een groot voordeel dat FC ’s-Gravenzande al een goedlopende talentontwikkeling aan de jongens kant heeft. Maar die simpelweg naar de meisjes kopiëren is te eenvoudig gedacht, stelt hij. “Er zijn tussen jongens en meisjes veel overeenkomsten, maar ook veel verschillen. Eén daarvan is dat de prestatiecultuur bij jongens veel meer er ingebakken is dan bij meisjes. Het spelen met vriendinnetjes speelt een grote rol. Daar kun je niet omheen. Dat is een proces dat je voorzichtig moet aanvliegen. Het beleid van selecteren is gemeengoed bij de jongens, bij de meisjes moeten we daar langzaam naar toe.”

En dan is er nog het verschil in aanbod. “Hoewel we bij FC ’s-Gravenzande beschikken over een rijke meisjesafdeling met tussen de twee- en driehonderd speelsters, is de vijver nog altijd een stuk kleiner dan bij de jongens. Ook dat is iets om rekening mee te houden. De vijver is sneller leeg.” Toch was de keuze van de club om in te zetten op een kwaliteitsverbetering van de meisjes-jeugdopleiding een bewuste. Van Zevenbergen: “Voor meisjesbegrippen hebben we als FC ’s-Gravenzande een aanzienlijk potentieel. Met één onder 19-team, twee onder 17, twee onder 15, vier onder dertien en drie onder elf-teams ligt er een goed en stevig fundament om een mooi huis op te bouwen, meent Zevenbergen.

Dat juist hij door FC ’ s-Gravenzande werd uitgekozen om de talentontwikkeling verder vorm te geven is niet vreemd gezien zijn ervaring. Van Zevenbergen trainde in het verleden de vrouwen van RVVH uit Ridderkerk, Nieuwenhoorn en Antibarbari, met wie hij naar de landelijke eerste klasse promoveerde. Daarnaast was hij niet onbekend op sportpark Juliana omdat hij al eerder de vrouwen van de ’s-Gravenzandse club onder zijn hoede had.

“De club heeft de laatste jaren al behoorlijke stappen gezet, het is aan mij om dat verder uit te bouwen. We zijn nu druk bezig een technisch plan te schrijven. Ik ga straks toezicht houden op de uitvoering ervan.”

Onderdeel van dat plan is dat talentvolle meisjes ook na de pupillenleeftijd bij de jongens kunnen spelen. “De individuele ontwikkeling staat centraal. In theorie blijft het mogelijk dat een meisje in de JO15-1 of JO15-2 speelt. Wij zullen het spelen op een hoog niveau, mits haalbaar, altijd toejuichen. De praktijk leert echter dat dat maar voor een beperkt aantal meisjes is weggelegd. Vandaar dat we de talenten aan de meisjeskant een goede opleiding willen geven.”

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.