Home Blog Pagina 1175

Papendrecht wint verdiend van Nivo Sparta

Doelpuntenmaker Jay Luciano viert feest, aangever Sven van der Net (links) komt feliciteren.

Papendrecht heeft op zaterdagmiddag 19 oktober in Zaltbommel op het kunstgras van Nivo Sparta een dik verdiende 0-1 zege geboekt. Papendrecht ging sterk van start. Binnen de minuut spatte de bal op de lat uiteen na een schot van de rand van het strafschopgebied van routinier George Tomas de Brito. Papendrecht speelde geconcentreerd en fel en had het middenveld in handen. Hierdoor kon Nivo Sparta nauwelijks gevaarlijk worden.

In de 17e minuut leek Papendrecht op voorsprong te komen. Een counter van Nivo Sparta werd door Jarden van Ek onderbroken. Hij stuurde vervolgens Justin Beemsterboer langs de zijlijn weg, die met een perfecte voorzet Jay Luciano in staat stelde om alleen voor Nivo Sparta-keeper Tony Salm binnen te schieten. Scheidsrechter Van Veelen wees naar het midden en Papendrecht dacht het doelpunt te kunnen vieren. De grensrechter van Nivo Sparta stond echter met de vlag omhoog. Na aandringen van de Nivo Sparta-spelers ging de arbiter in overleg om vervolgens de goal niet te honoreren. Een op zijn zachtst gezegd opmerkelijke beslissing. Er zou een overtreding zijn geweest van Justin Beemsterboer in het duel met zijn directe tegenstander. In het vervolg voor de rust waren aan beide zijden geen grote kansen meer te bewonderen.

Na de rust begon Papendrecht wat slordig met veel balverlies tot gevolg. Hierdoor kon Nivo Sparta iets meer naar voren spelen. Na een minuut of tien pakte Papendrecht het initiatief weer over. Het sterk spelende middenveld van Papendrecht overliep het middenveld van de gastheren. Vooral de veelvuldig opkomende linksback Jarden van Ek was een plaag voor de rechterflank van Nivo Sparta. Papendrecht creëerde de nodige kansen, maar de prima keepende Tony Salm kon zich onderscheiden door diverse reddingen. Het was een wonder te noemen, dat het na vijf kwartier nog niet had gescoord.

In de 80e minuut bracht uitblinker Sven van der Net de verlossing. Met een geweldige dieptepass met buitenkant rechts lanceerde hij Jay Luciano, die alleen voor Tony Slam koel bleef en de 0-1 binnenschoof. In het laatste deel van de wedstrijd zocht Nivo Sparta met de lange bal de gelijkmaker. De Papendrecht-defensie bleef echter gemakkelijk overeind en in de omschakeling kreeg Papendrecht nog enkele kansen. Er werd echter niet meer gescoord, waardoor Papendrecht de dik verdiende 0-1 overwinning kon vieren.

Opstelling: Rijntjes, Van Rooijen, Kamerling, Baars, Van Ek, Saffignani, Van der Net, Leenheer, Tomas de Brito (Van Wijk) Luciano, Beemsterboer.

(foto) Bron: Edwin Schreurs

De Vos is een publiekslieveling bij DWO’15

DWO’15 kende vorig jaar een prima seizoen. De ploeg van Marvin Paauwe begon moeizaam aan het seizoen, maar herstelde zich uiteindelijk knap en wist via een overwinning op kampioen Duiveland zelfs een periode te pakken. Voor Pieter de Vos werd het nog mooier, de 27-jarige verdediger werd door de supporters verkozen tot speler van het jaar.

Die verkiezing is de laatste jaren traditie bij de club uit Ovezande. Supporters kunnen stemmen op hun favoriet, tijdens de jaarlijkse afsluiting wordt de winnaar bekend gemaakt. Voor de Vos kwam het als een verrassing. “Vrienden zeiden voor de grap al tegen mij dat ik niet naar die afsluiting hoefde te gaan, omdat ik toch nooit iets win. Ik had het niet verwacht, maar het is wel leuk dat je gewaardeerd wordt.”

NIEUWDORP
De Vos begint aan zijn derde seizoen bij DWO’15 en speelde daarvoor bij Nieuwdorp. Hij woont ook naast zijn oude club, maar besloot een paar jaar geleden dus toch om de overstap te maken. Hij legt uit hoe dat komt. “Nieuwdorp wilde niet samen met Lewedorpse Boys, toen zag ik daar geen toekomst meer. Ook omdat ik tussen het eerste en tweede elftal hing, daarom wilde ik graag ergens anders gaan spelen.” De keuze om in Ovezande te gaan voetballen was geen lastige. “Ik kende gasten van school die bij DWO’15 speelden, dat was de enige club voor mij om naartoe te gaan.” Die keuze heeft De Vos dus geen windeieren gelegd, want in zijn tweede seizoen groeide hij uit tot steunpilaar. Voorheen was hij middenvelder, via de rechtsback kwam hij uiteindelijk terecht in het centrum. Dat bevalt goed en leverde hem dus een onderscheiding op. “Ik ben een dienende speler. Probeer de bal af te pakken en lever hem dan weer in, daar ligt mijn kracht.”

VERWACHTINGEN
Vorig seizoen leverde dus een periodetitel op, maar die prestatie zorgt er niet voor dat De Vos gaat zweven. Integendeel juist. We moeten gewoon met beide benen op de grond blijven en onszelf niet te veel druk opleggen. We willen zo hoog mogelijk eindigen, maar hebben ook een jonge groep.” Die jonge groep zorgt er tegelijkertijd wel weer voor dat er veel spelvreugde is en er samen met de trainer geprobeerd wordt om lekker te voetballen. Dat leverde volgens hem ook de periode op vorig jaar.

“Toen we dachten dat de periode voorbij was, gingen we lekker voetballen. Niet meer aanpassen aan de tegenstander, dat werkte goed.” Toch merkt hij dat de club steeds serieuzer wordt. “Het is wel de ambitie om ooit te promoveren, maar dat is nu nog niet realistisch. Het verschil tussen de derde en vierde klasse is nog best groot. Binnen de club wordt men fanatieker, je merkt dat DWO’15 steeds meer gaat leven.”

 

Baardwijk niet voorbij Trinitas Oisterwijk

v.v. Trinitas Oisterwijk, de fusieclub in Oisterwijk (Nevelo, Oisterwijk en Taxandria) was zondag jl. de tegenstander van v.v. Baardwijk. Trinitas speelt haar thuiswedstrijden (nog) op het complex van het voormalige Nevelo, dat de komende jaren verbouwt worden in samenwerking met de Gemeente.

De goedlachse en goed leidende scheidsrechter Manichand fluit om 14:30 uur voor het begin van de wedstrijd. Beide ploegen beginnen aanvallend waarbij Baardwijk het wat directer zoekt, en Trinitas wat meer voetballend.
Kansen zijn er voor beide doelen, maar zowel de keepers, het doel en de tegenstanders verhinderen dat beide teams tot scoren komen.

Ruststand 0-0

Tijdens de rust past Trainer Emiel Heefer de tactiek wat aan, dit resulteert in een aantal goede kansen. In de 60minuut wordt één van de kansen benut door Rob van Ravenstein. 0-1. Direct vanaf de aftrap krijgt Trinitas een corner, de corner wordt weggewerkt, maar Trinitas weet de bal alsnog voor het doel te krijgen waar de spits van Trinitas al vallend weet te scoren, 1-1. Ondanks enkele wisselingen aan de kant van Baardwijk worden de kansen niet benut en weet Trinitas in de 79minuut 2-1 te scoren. Het slotoffensief is voor Baardwijk, maar het weet niet meer te scoren.

Eindstand 2-1.

De trouwe supporters worden bedankt voor hun support, Baardwijk is vooralsnog positief gestemd: “Als het vandaag niet lukt, dan volgende week maar.”

Zondag 27 oktober 2019 speelt Baardwijk tegen TGG uit Den Bosch. The Goal Getters hebben uit 5 wedstrijden 2 punten behaald en zullen proberen de eerste overwinning te behalen in Waalwijk.

Baardwijk zal met de steun van het Team van de Week JO10-1 de tweede overwinning willen behalen op sportpark Olympia, aanvang van de wedstrijd is 14:30 uur.

Een fotoverslag op internet: https://flic.kr/s/aHsmHRtYDM

Bron: vv Baardwijk

 

Ben Hoek kon tegen Alem geen nee zeggen

Eigenlijk was Ben Hoek van plan te stoppen als hoofdtrainer. 26 jaar was wel genoeg geweest. Alem wist hem echter te verleiden, de 56-jarige oefenmeester uit Sint-Michielsgestel ziet veel potentie in de vierdeklasser.

“Ik zou alleen nog maar openstaan voor dingen die ik echt leuk zou vinden en waar winst te halen viel. Alem heeft een talentvolle selectie. Smal, maar met talenten die het verschil kunnen maken”, aldus trainer Ben Hoek.

DORPSCLUB
Toen Alem-voorzitter Tonny van Lent hem belde, was Hoek al snel overtuigd. “Ik stond op het punt om bij Wilhelmina aan de slag te gaan als hoofd jeugdopleiding, maar kwam tot de conclusie dat ik nog te graag voor een spelersgroep stond. Ik vind niks mooier dan voetballers beter maken, dat ligt mij momenteel nog meer dan als hoofd jeugdopleiding een groep trainers aan te sturen. Dat komt na mijn actieve trainerscarrière wel. Alem gaf me ook gelijk een goed gevoel. Het een dorpsclub waarbij je je direct welkom voelt en vrijwilligers zetten samen de schouders eronder om iets van de club te maken. Ze voelen zich betrokken bij hun vereniging, er is ook weinig verloop qua spelers. Ik hou van dorpsclubs.” Als trainer van Hedel en Den Dungen speelde hij al tegen Alem in de voorbije seizoenen, waarna hij steeds concludeerde dat er muziek in het elftal van de tegenstander zat. “Er is heel veel werk te doen op tactisch en conditioneel gebied, maar de potentie ligt er. Vorig jaar is voor Alem in mineur geëindigd met tegenvallende resultaten en fl ink wat blessures, waardoor niet iedereen fit aan dit seizoen begon. We moeten opnieuw beginnen, conditioneel zijn we nu weer redelijk goed in orde.”

Het doel is om in de top vijf te eindigen, hopelijk kan Hoek met Alem ook om een prijsje te strijden. “We moeten op termijn een topper in de vierde klasse worden, die misschien nog eens een uitstapje naar de derde klasse kan maken. Dat baseer ik op de kwaliteiten die wij in huis hebben, met een voorhoede waar sommige derdeklassers u tegen zeggen.”

GEZONGEN
Eigenlijk zou Den Dungen al zijn laatste kunstje als hoofdtrainer zijn, maar op die beslissing is Hoek dus teruggekomen. Hij heeft de smaak weer helemaal te pakken. “Ik ben onlangs nog naar het trainerscongres geweest, om de benodigde punten te halen zodat ik mijn licentie kan verlengen. Dan heb ik dat in ieder geval achter de hand.” Hij doet alleen nog maar dingen waar hij zin in heeft, zoals Alem trainen dus. “Ik kijk per seizoen, de eerste indruk is van beide kanten goed. Over een maand of drie kijken we wel weer verder, in de regel blijf ik meestal drie jaar.”

De sfeer op sportpark De Oude Maas is goed, volgens Hoek. “Na de teleurstelling van eind vorig seizoen, wordt er nu weer gezongen in de kleedkamer. Het gaat volgens mij de goede kant op.”

FC de Westhoek is op de goede weg volgens Nortier

Sinds de oprichting van FC De Westhoek komt de ploeg uit in de vierde klasse van het zaterdagvoetbal. Vorig seizoen eindigde de ploeg uit Schouwen-Duiveland op een knappe derde positie. Ook dit seizoen wil de ploeg hoge ogen gooien.

Volgens clubicoon Huib Nortier wordt het kampioenschap echter een lastig verhaal. “Ik denk dat het doel moet zijn om een periodetitel binnen te halen.” De inmiddels 46-jarige Nortier is er sinds de fusie van nauw bij betrokken. “In eerste instantie zijn we gestart met een aantal jeugdteams en later hebben we doorgepakt met de seniorenteams van Renesse en DFS.”

Nortier, inmiddels voorzitter van de senioren commissie, is tevreden over het verloop van de fusie. Desondanks hoopt hij dat deze verder uitgebreid wordt. “We wachten nog op de fusie met ZSC’62, maar dat is slechts een kwestie van tijd. Er ligt nu al een samenwerkingsverband met ZSC’62 2 en FC De Westhoek 2, waar spelers van Renesse, DFS en ZSC’62 in voetballen.”

De Westhoek staat niet alleen bekend om het voetbal, maar heeft een veel bredere functie. “De club heeft vooral een maatschappelijke functie. We zijn naast de voetbaltak ook actief in de breedtesport. Sporten als rugby, wandelsport, men running en lady running behoren bijvoorbeeld ook tot onze vereniging.”

De Westhoek is een belangrijk onderdeel van de leefbaarheid in de regio. “Dankzij de Westhoek heeft iedereen van elke leeftijd een kans om een sport te beoefenen in de regio en hoef je hier niet voor naar Zierikzee te rijden. Het gaat ons vooral om de jeugd, dat kleine mannetje dat op zijn vijfde nog steeds naar het sportveld kan fi etsen om lekker te gaan trainen. Dat is voor ons van vitaal belang. “

Bij FC de Westhoek speelt de jeugd een cruciale rol in de continuïteit van de vereniging. Desondanks heeft de club dit niet altijd in eigen hand. “De hoeveelheid jeugdleden hebben we niet altijd zelf in de hand. Dit heeft vooral te maken met het beleid vanuit de gemeente. Zolang er geen initiatieven zijn voor nieuwbouw in de vorm van starterswoningen, vestigen zich hier geen jonge gezinnen en is er dus minder jeugd. Ik hoop dat de gemeente ons steunt.“

Bij DSC geniet meidencoördinator Judith van Doremaele

Judith van Doremaele (43) heeft momenteel een dubbelrol bij DSC. Met veel plezier is de voetbalfanaat de nieuwe meidencoördinator bij de Kerkdrielse club en daarnaast is ze ook interim-trainer van het enige damesteam.

Als haar agenda het toelaat en er is een vol thuisprogramma, dan is Judith van Doremaele hele zaterdagen bij DSC. De Kerkdrielse club telt zes meidenteams en het liefst ziet de bevlogen meidencoördinator ze allemaal wekelijks aan het werk. “Ik kijk aandachtig naar de manier waarop ze spelen en de wijze waarop de meiden gecoacht worden”, legt ze uit. “Daarnaast let ik op de speelsters zelf. Staan ze op de juiste posities? Stralen ze plezier uit? Dat zijn ook belangrijke zaken. Ook bekijk ik af en toe trainingen, waarna ik met de trainers overleg voer. Als coördinator wil ik iedereen graag helpen en van advies voorzien, maar ik wil ook absoluut niet betweterig overkomen. Alle trainers hebben het beste voor met de meiden en ik vind het sowieso top dat zij zich inzetten als vrijwilliger.”

DUBBELROL
Van Doremaele zelf heeft ook veel ervaring als trainster. De oud-voetbalster van RKVSC, VV Hurwenen en RKVV Den Dungen trainde in het verleden het team van haar zoontje Julen, die bij DSC speelt. Die taak combineerde ze twee jaar lang met de rol van damescoach bij VV Alem, waarmee ze onder meer kampioen werd in de vijfde klasse. Toen Van Doremaele werd gevraagd om meidencoördinator te worden bij DSC, hoefde ze niet lang na te denken. En toen de trainster van het enige damesteam van de club er kort na de start van het huidige seizoen ineens mee stopte, klopte de vereniging ook bij Van Doremaele aan. Zodoende is de sympathieke vrijwilligster ook ineens interim-coach van de derdeklasser, ze heeft geen moeite met haar dubbelrol. “Voetbal is mijn grote passie, ik ben verslaafd aan het spelletje. Het kijken van wedstrijden vind ik super en met name het coachen is echt mijn ding. Bovendien wilde ik ons damesteam spreekwoordelijk niet in de kou laten staan na het vertrek van de coach. Ik vind het heel leuk om een elftal te smeden van een groep speelsters en wil de meiden graag helpen in hun ontwikkeling.”

DSC is geen hele grote club, maar tocht telt de gezellige dorpsvereniging dus zes meidenteams en een seniorenelftal. In de jongste leeftijdscategorieën spelen de meisjes in jongensteams, tot tevredenheid van Van Doremaele. “Dat is goed voor hun ontwikkeling. Hierdoor kunnen speelsters op fysiek, tactisch en technisch gebied veel leren. Maar het is natuurlijk heel leuk om daarna met alleen meiden te spelen. Met het damesteam zijn we bovendien afhankelijk van onze MO19, want we hebben namelijk slechts twaalf speelsters.”

GOEDE BASIS
Van Doremaele is tevreden over de manier waarop de meiden- en damestak van DSC zich tot dusver heeft ontwikkelt. Puur op voetbaltechnisch gebied ziet de kersverse coördinator genoeg verbeterpunten, maar volgens haar staat er een goede basis met talentvolle en enthousiaste meiden. Wanneer is ze tevreden over haar eerste seizoen in deze rol? “Als er amper verloop is in de elftallen en de doorstroming naar hogere meidenteams soepel gaat. En nog belangrijker: ik hoop dat de speelsters allemaal met veel plezier bij DSC spelen.”

Club van de week: RKVV JEKA introductie

 

RKVV JEKA staat deze week bij ons in het zonnetje. De vereniging uit Breda is ontstaan op 9 oktober 1937, toen schoolelftallen van de Rooms Katholieke muloscholen S.S.V., S.L.M. en St. Gomarus zich aansloten bij het toenmalige JEKA. Daardoor ontstond de naam: “Rooms-Katholieke Voetbal Vereniging Jeugdige Enthousiasme Kan Alles” oftewel RKVV JEKA.

De vereniging heeft al veel locaties gezien en is op vele actief geweest. Zo begonnen ze op een braakliggend stuk grond in de omgeving van de Teteringsedijk die gepacht werd.
Door de hulp van vele vrijwilligers werd de grond omgetoverd en onderhouden zodat er een mooie plek tot stand kwam om te voetballen. Daarna vertrok de jonge vereniging naar de Oranjeboomstraat om al snel weer door te verhuizen naar de Vughtpolder.

Pas op de locatie van de Molengracht werd de verlichting ontstoken rondom de velden. Op deze locatie werd ook het eerste clubhuis gebouwd. De gemeente had voor de bouw een mooi bedrag beschikbaar gesteld. Hierdoor was op zaterdag 27 maart 1971 het eerste JEKA-clubhuis daar.

In de winterstop van 2008 was de verhuizing naar de Beukenlaan een feit. Sportcomplex ‘Tussen de Leijen’ werd feestelijk geopend. Door deze verhuizing kon JEKA verder blijven groeien, waardoor ze op dit moment de grootste voetbalvereniging van Breda zijn.

Op dit moment speelt het eerste elftal in de tweede klasse E op zondag. De ambities van de club is spelen op het hoogst mogelijk niveau waarbij plezier bovenaan staat. De spelers krijgen daarom ook geen vergoeding, want jeugdig enthousiasme staat bij de hele vereniging centraal!

Komende week spreken wij met verschillende betrokkenen die spreken over de club, het eerste elftal en de clubliefde. Zo kan u interviews verwachten met de trainer van het eerste elftal Bas Liebregts, bestuurslid technische zaken Paul Hermus en clubicoon Jan van Oosterhout

Bron: R.K.V.V. JEKA

 

 

Hellevoets kwartiertje genoeg voor zege op SSV’65

0

Met de eerste kans binnen 5 minuten en een doelpunt na 6 minuten, begon de wedstrijd tegen SSV ‘65 veelbelovend voor Hellevoetsluis. Toen de ploeg uit Goes na 15 minuten echter het initiatief overnam, hebben de Hellevoeters vervolgens 75 minuten achter de bal aangelopen en mochten ze van geluk spreken dat na 90 minuten de 1-0 nog steeds op het scorebord stond.

Met de weer in de basis teruggekeerde Gaultier Obiango, waardoor het duo Obiango-Dors weer in ere was hersteld, begon Hellevoetsluis aan de wedstrijd tegen SSV ‘65. De ploeg uit Goes had voor aanvang 1 punt meer als de Hellevoeters, dus bij winst zouden de rood-witten over de Zeeuwen heen springen en aansluiting krijgen bij de middenmoot. De prima wedstrijden tegen resp. FC Axel (3-0) en De Meeuwen (1-1) gaven aanleiding om deze wedstrijd met vertrouwen tegemoet te zien. In het eerste kwartier gaf Hellevoetsluis dan ook een goed vervolg aan de afgelopen wedstrijden, want in de 4e minuut was het al Marley Dors die door een goede loopactie achter de verdediging van SSV werd aangespeeld en oog-in-oog met de keeper kwam. Zijn lob was vervolgens net te kort en kon door de doelman gepakt worden. In de daaropvolgende aanval was het echter wel raak, toen een vlammend schot van Gaultier Obiango de doelman verraste en Hellevoetsluis op een 1-0 voorsprong kwam. Na nog wat speldenprikjes was het na 15 minuten SSV ‘65 dat de overhand kreeg en dit initiatief vervolgens niet meer uit handen gaf. Grote kansen bleven uit, maar Hellevoetsluis wist zich niet meer onder de druk van de Goesenaren uit te voetballen en mocht blij zijn dat het met de 1-0 voorsprong ging rusten.

In de rust probeerde trainer Edwin de Koning met een wissel het tij te keren, maar het inbrengen van Jeffrey de Koning voor Frank de Regt had helaas niet het gewenste effect. Waar vorige week de wissel tegen De Meeuwen resulteerde in het terugkrijgen van het initiatief, daar bleef het beeld van de wedstrijd nu onveranderd. Hellevoetsluis kwam op geen enkele manier aan combinatievoetbal toe en schoot de bal vaak, als het hem al eens had, op hoop van zegen naar voren. Toch had de voorsprong uitgebreid kunnen worden, wanneer scheidsrechter Felix niet op eigen waarneming had geoordeeld dat de bal al over de achterlijn was, en de 2-0 van Marley Dors was goedgekeurd. Nog één keer verscheen Hellevoetsluis voor het doel van de tegenstander, maar de voorzet van Serkan Yavuzyigitoglu werd door een SSV-verdediger net voor de voeten van de inkomende Jeffrey de Koning weggetikt. Verder was het alles SSV wat de klok sloeg, maar wat men ook probeerde, de gelijkmaker kwam er niet. Met meer geluk dan wijsheid bleef Hellevoetsluis op de been en mocht het in een aantal situaties doelman Sander van Reijn dankbaar zijn. Zo stond er na 95 minuten nog altijd 1-0 op het scorebord en klom Hellevoetsluis door de overwinning over tegenstander SSV heen. Met 7 punten uit 5 wedstrijden neemt het nu de 8e plaats in en kan het volgende week in de uitwedstrijd tegen Bruse Boys weer een stapje maken. Dan zal het echter wel beter voor de dag moeten komen dan in deze wedstrijd.

Foto: Willeke Lageweg

Voor Teus Baars vormt Papendrecht de rode draad

Voetbalvader, spelend lid, begunstiger, supporter, liefhebber. Teus Baars verenigt veel gedaantes in één persoon. Voor de directeur van designcommunicatiebureau NOSUCH, de hoofdsponsor van kersvers eersteklasser Papendrecht, vormt voetbal in het algemeen en Papendrecht in het bijzonder een belangrijke rode draad in zijn leven.

PAPENDRECHT – Vol trots postte Teus Baars na het openingsduel van Papendrecht met Oranje Wit in de eerste klasse C (3-0) een foto op Facebook van zijn zoon Cees, die zijn eerste officiële competitieminuten in de hoofdmacht van de Slobbengorsclub had gemaakt. Het hart van de trotse voetbalvader sprak ook op sociale media. ,,Ik vond dat echt prachtig, zoals ik ook trots ben op mijn twee andere zoons die in de jeugd van Feyenoord en Papendrecht spelen. Ik volg hen alle drie op de voet.’’

Voormalig hoofdmachtspeler Teus Baars heeft – om zijn zoons in actie te zien op een drukke voetbalzaterdag – wel zijn eigen voetbalactiviteiten moeten aanpassen. ,,Ik ben op zondagmorgen gaan voetballen, want het volgen van drie voetballende zoons op zaterdag maakt het onmogelijk om op die dag ook nog een wedstrijd te spelen. Dus sta ik om tien uur op zondagochtend meestal op het veld.’’

Jarenlange relatie
Het tekent mede de liefde voor de club Papendrecht, die nog steeds diep in de ziel van Baars genesteld is. Toch begon zijn voetballoopbaan oorspronkelijk bij De Alblas. ,,Pas op mijn negentiende heb ik de overstap naar Papendrecht gemaakt, omdat bij die club mijn vrienden speelden. Vervolgens heb ik tot mijn dertigste deel uitgemaakt van de selectie.’’ In die periode was Papendrecht nog een zondagvoetbalbolwerk. Baars is dan ook blij met de ontwikkelingen binnen de club anno 2019, waar de hoofdmacht op zaterdag de opmars op de voetballadder verder gestalte heeft gegeven. ,,Met Johan Sturrus hebben we op dit moment een prima trainer voor de selectie, die bijna geheel uit jongens uit eigen gelederen bestaat. Het eerste is opgeklommen tot het eersteklasserschap, het tweede komt uit in de reserve hoofdklasse. Dat gaat de goede kant op, met het honderdjarig bestaan in zicht’’, oordeelt de in Bleskensgraaf woonachtige Teus Baars, die ook betrokkenheid heeft binnen de Slobbengorsclub op sponsorgebied. ,,Ik ben lid geweest van de sponsorcommissie en met NOSUCH hoofdsponsor’’, geeft hij aan. ,,Ik ben er ook trots op dat ik in het jubileumjaar nog steeds als hoofdsponsor aan Papendrecht verbonden ben, na een jarenlange relatie.’’

Baars richtte in 2001 NOSUCH op. Op zakelijk gebied gaat het de hoofdsponsor van Papendrecht voor de wind. Onlangs presenteerde Teus Baars de NOSUCH Group, na een investering gedaan te hebben in digital marketingbureau B.made. ,,Wij zochten een partner op het gebied van online marketing en marketingtechnologie en dit bleek daarbij de juiste partner. We zijn nu de grootste speler in het Rotterdamse circuit, maar willen graag nog doorgroeien’’, klinkt het ambitieus uit de mond van de directeur-eigenaar, die, naast vele MKB-bedrijven ook grote organisaties als Shell, Nationale Nederlanden en Center Parcs tot zijn klantenkring kan rekenen. ,,Met Papendrecht sluiten we meestal sponsorcontracten voor een korte periode af, maar de samenwerking verloopt prima. Als
sponsor ben ik vooral ook supporter. Met NOSUCH doen we leuke activiteiten voor de club, zoals het clubmagazine, de website en het jubileumboek ter ere van het honderdjarig bestaan. Dat doen we heel graag en geeft Papendrecht een fraai gezicht.’’

Wesdorp is terug van weggeweest bij WIK’57

Na een volledig voetbal jaar niks te hebben gedaan bij WIK’57 is de oefenmeester sinds begin van dit seizoen weer actief bij de ploeg uit Kerkwerve, maar niet als hoofdtrainer.

Oefenmeester Jos Wesdorp (59) werd vijf jaar geleden trainer van het eerste elftal van de vierdeklasser WIK’57, maar loopt al heel wat jaren mee in het Zeeuwse amateurvoetbal. “Destijds werd ik gevraagd of ik deze klus zag zitten, hier heb ik met heel veel plezier en passie gewerkt”

Voordat hij trainer werd bij WIK’57 heeft de oefenmeester nog de touwtjes in handen gehad bij; SKNWK, ZSC, Dreischor, Bevelanders, Luctor en Apollo. In juni 2018 stopte hij als trainer van het eerste elftal om vervolgens een heel jaar niks met voetbal te doen. “Destijds waren beide partijen het er over eens dat het na drieënhalf jaar genoeg was geweest. In het tussenjaar ben ik wel wat met verschillende clubs in gesprek geweest maar het moet altijd van beide kanten goed voelen, dat is toen nooit het geval geweest.”

Sinds afgelopen zomer is Wesdorp weer actief voor WIK’57, maar ditmaal niet als hoofdtrainer. “Als assistent van hoofdtrainer Wouter Zwackhalen ben ik er op de donderdagavonden bij om hem te helpen.”

Dit is niet het enige wat Wesdorp doet, hij is ook keeperstrainer bij de senioren. “Op zaterdagen ben ik natuurlijk altijd bij de eerste ploeg betrokken, maar als het tweede thuis speelt coach ik deze ploeg. Dit is puur omdat dit mij goed bevalt en het trainerschap echt in mij zit.”

Wesdorp zijn wens is niet om dit nog heel wat jaren te doen. “Mijn doel en wens is nog om een keer een eerste selectie te trainen en te coachen, dat is echt wat ik wil. Dus als er clubs zijn die nog een trainer zoeken kunnen ze mij altijd bellen.”