Home Blog Pagina 1174

RCD neemt afscheid van Koen WIllemsen

Nieuwe trainer Paul Koster, die elders in dit Voetbaljournaal het verhaal over zijn terugkeer als hoofdtrainer doet, zag de afgelopen maanden de nodige ontwikkelingen in zijn (toekomstige) spelersgroep. Captain Koen Willemsen zwaaide af, maar er waren ook herintreders in de spelersgroep van de zondag-derdeklasser.

DORDRECHT -De symboliek was groot bij het afscheid van Koen Willemsen van zijn geliefde RCD. Het shirt van het nationale team van Brazilië dat hij na zijn vaarwelduel overhandigd kreeg, verwees expliciet naar de nieuwe fase in zijn leven: het tenue gaf uiting aan zijn nieuwe toekomst in het Zuid-Amerikaanse land, waar hij in het verleden al eens woonachtig was.

In zijn laatste seizoen bij RCD was de missie geslaagd om de ‘racing club’ in de derde klasse te houden. Dertien seizoenen in de zwart-witte hoofdmacht zaten erop, een periode met mooie momenten. ” de titels in 2007 en 2016 waren onvergetelijk. Het is een geweldige tijd geweest’’, sprak de routinier bij zijn afscheid, na 250 of misschien wel 300 duels voor zijn cluppie waar hij neerstreek nadat hij buurman DFC had verlaten.

Willemsen zal dit seizoen gemist worden. Zijn leiderskwaliteiten in het veld, maar ook zijn grote sociale vaardigheden maakten hem een belangrijke speler in de selectie van RCD. Maar tegenover het vertrek van de afscheidnemer stond ook de komst van herintreders naast nieuweling Shujendy Martis, die de overstap waagde van vijfdeklasser SSW.

Verder kwamen er bekende gezichten terug naar RCD. Ferry den Breejen keerde op zijn schreden terug en verliet GSC/ODS voor een rentree aan de Reeweg-Oost. Marvin Langevoort en Rachid Zenzen pakten de voetbaldraad weer op en Thomas Dusseldorp, die een zwart-wit verleden heeft, besloot Virtus te verlaten voor zijn oude Dordtse Voetballiefde. Dusseldorp was al een lange periode actief voor RCD nadat hij bij Oranje Wit had gespeeld. Langevoort, eerder actief voor DFC, het Ambachtse IFC en Sliedrecht, was speler van het tweede maar besloot toch weer voor een plek in een te gaan.

Het tweetal maakte het afgelopen seizoen de schaduwzijde van het leven mee. Langevoort verloor zijn goede vriend Paul Pluijmert, de voetballer van DFC die in november ruw uit het leven werd weggerukt. Dusseldorp moest in april afscheid nemen van zijn Virtus-ploeggenoot Timo van den Bosch, die tijdens een vakantie op Sri Lanka overleed. Het duo hoopt hun vrienden dit seizoen te eren door het shirt met hun rugnummers te dragen: Langevoort wil bij RCD graag het nummer vijf dragen, Dusseldorp heeft bij RCD om het rugnummer drie gevraagd. Met als uitgangspunt voor beiden: de voetbalbeleving gaat anders worden, het plezier in het voetbal én het leven staat voorop.

 

RCD neemt afscheid van Koen WIllemsen

Nieuwe trainer Paul Koster, die elders in dit Voetbaljournaal het verhaal over zijn terugkeer als hoofdtrainer doet, zag de afgelopen maanden de nodige ontwikkelingen in zijn (toekomstige) spelersgroep. Captain Koen Willemsen zwaaide af, maar er waren ook herintreders in de spelersgroep van de zondag-derdeklasser.

DORDRECHT -De symboliek was groot bij het afscheid van Koen Willemsen van zijn geliefde RCD. Het shirt van het nationale team van Brazilië dat hij na zijn vaarwelduel overhandigd kreeg, verwees expliciet naar de nieuwe fase in zijn leven: het tenue gaf uiting aan zijn nieuwe toekomst in het Zuid-Amerikaanse land, waar hij in het verleden al eens woonachtig was.

In zijn laatste seizoen bij RCD was de missie geslaagd om de ‘racing club’ in de derde klasse te houden. Dertien seizoenen in de zwart-witte hoofdmacht zaten erop, een periode met mooie momenten. ” de titels in 2007 en 2016 waren onvergetelijk. Het is een geweldige tijd geweest’’, sprak de routinier bij zijn afscheid, na 250 of misschien wel 300 duels voor zijn cluppie waar hij neerstreek nadat hij buurman DFC had verlaten.

Willemsen zal dit seizoen gemist worden. Zijn leiderskwaliteiten in het veld, maar ook zijn grote sociale vaardigheden maakten hem een belangrijke speler in de selectie van RCD. Maar tegenover het vertrek van de afscheidnemer stond ook de komst van herintreders naast nieuweling Shujendy Martis, die de overstap waagde van vijfdeklasser SSW.

Verder kwamen er bekende gezichten terug naar RCD. Ferry den Breejen keerde op zijn schreden terug en verliet GSC/ODS voor een rentree aan de Reeweg-Oost. Marvin Langevoort en Rachid Zenzen pakten de voetbaldraad weer op en Thomas Dusseldorp, die een zwart-wit verleden heeft, besloot Virtus te verlaten voor zijn oude Dordtse Voetballiefde. Dusseldorp was al een lange periode actief voor RCD nadat hij bij Oranje Wit had gespeeld. Langevoort, eerder actief voor DFC, het Ambachtse IFC en Sliedrecht, was speler van het tweede maar besloot toch weer voor een plek in een te gaan.

Het tweetal maakte het afgelopen seizoen de schaduwzijde van het leven mee. Langevoort verloor zijn goede vriend Paul Pluijmert, de voetballer van DFC die in november ruw uit het leven werd weggerukt. Dusseldorp moest in april afscheid nemen van zijn Virtus-ploeggenoot Timo van den Bosch, die tijdens een vakantie op Sri Lanka overleed. Het duo hoopt hun vrienden dit seizoen te eren door het shirt met hun rugnummers te dragen: Langevoort wil bij RCD graag het nummer vijf dragen, Dusseldorp heeft bij RCD om het rugnummer drie gevraagd. Met als uitgangspunt voor beiden: de voetbalbeleving gaat anders worden, het plezier in het voetbal én het leven staat voorop.

 

De voorbeschouwing: Giovanni Moerland van RKSV Halsteren

Giovanni Moerland (22) speelt voor zijn tweede jaar bij RKSV Halsteren. De linksback begon op zijn vijfde bij MOC’17, daarna speelde hij tot zijn 12bij NAC Breda en ook nog één jaar bij RBC. Toen RBC failliet ging maakte hij weer de overstap terug naar MOC’17, waar hij debuteerde op 17-jarige leeftijd. Na twee jaar bij de selectie van MOC’17 maakte Giovanni de overstap naar RKSV Halsteren.

De talentvolle linksback is zeer ambitieus over komend seizoen. “Ik wil graag de top van het amateurvoetbal bereiken. Dit zou ik natuurlijk het liefst met RKSV Halsteren doen. Verder hoop ik dat ik me dit seizoen verder kan ontwikkelen en dat ik belangrijk kan zijn in het elftal. Met het team zou ik het mooi vinden als, we net zoals afgelopen jaren, mee doen om de prijzen en deze dan binnen te halen. Ik denk dat het nu nog lastigs is om te zeggen waar we eindigen. De competitie is nog maar net van start en veel ploegen zijn onbekend voor mij. Wanneer je elke tegenstander gehad hebt, weet je denk ik waar je staat en wat de kansen zijn. Toch hoop ik op een periodetitel of nacompetitie om promotie af te kunnen dwingen.”

Afgelopen weekend werd er tegen Baronie in een matige wedstrijd gelijk gespeeld. “Het was van beide kanten denk ik een mindere wedstrijd, waarin er niet heel veel gebeurde tot aan het slot van de wedstrijd. We kwamen op een 0-1 voorsprong via een mooie solo van Thomas Marijnissen. Toen kwam Baronie met 10 man te staan door natrappen van een speler. In de laatste minuten kreeg Baronie een vrije trap op een mooie plek, een laatste kans om gelijk te maken. De bal vloog erin, omdat hij van richting werd veranderd door de muur. Over heel de wedstrijd gezien een terechte uitslag denk ik, maar wel heel zuur dat je hem zo laat en op zo’n manier tegen krijgt. Wel vond ik onze defensie erg sterk spelen. Vooral Perry Bierkens, hij was in mijn ogen de man of the match. Perry won al zijn duels en was belangrijk met een paar goede tackles en onderscheppingen.”

De volgende wedstrijd is thuis tegen IFC, die maar twee punten onder RKSV Halsteren staan. “Ik denk dat het een spannende wedstrijd gaat worden, omdat IFC ook een goede start van de competitie heeft. Uiteindelijk denk ik dat wij over meer individuele kwaliteiten beschikken en aan het langste eind trekken via 2 goals van Fouad Idabdelhay. Uiteindelijk denk ik dat het 2-1 wordt.”

De wedstrijd uit de Hoofdklasse B zal plaatsvinden op sportpark de Beek en start om 14:30.

De voorbeschouwing: Django Hooymayers van N.E.O.’25

Django Hooymayers (20) functioneert als aanvaller bij het eerste elftal van N.E.O.’25. Afgelopen jaar speelde hij nog bij VV Desk, waar hij ook begon met voetballen op zijn zesde. Zijn talent bleef niet onontdekt en is hij al snel naar de Jeugdopleiding van RKC Waalwijk gegaan. Toch kwam hij terug naar zijn oude club waar hij bij VV Desk zijn debuut mocht maken op 18-jarige leeftijd. Na twee seizoenen bij de selectie van Desk begint Django dit jaar aan een nieuw avontuur bij N.E.O.’25.

De aanvaller die het liefst als rechtsbuiten speelt wilt in zijn eerste jaar belangrijk zijn voor N.E.O.’25. “Ik wil dit seizoen van toegevoegde waarde worden door goals en assists te produceren. Verder hoop ik op een mooi en gezellig seizoen met het team. Ook verwacht ik dat we ons als team verder gaan ontwikkelen. Daarom mik ik op een eindklassering in de top zes. Daarbij zou het prachtig zijn als we ook nog een periodetitel binnen kunnen slepen.”

Afgelopen weekend werden de eerste drie punten van het seizoen binnen gehaald. Tijdens een spannende uitwedstrijd tegen T.S.V.V. Merlijn. “We begonnen de wedstrijd heel moeizaam en slordig tegen de Studentenclub. Net voor rust kwam de tegenstander met 10 man te staan en missen wij een penalty om op voorsprong te komen. Na rust kwamen we niet best uit de kleedkamer en kregen we de 1-0 tegen. Toch wisten we ons te herpakken en gingen we vol voor de winst. Na een aantal aanvallende wissels kwam de 1-1 via een vrije trap, die werd aangeraakt door een tegenstander. Na deze goal voelden het team aan dat we de wedstrijd toch nog konden winnen. Net voor het einde van de wedstrijd kwam er een lange bal vanuit onze achterhoede, die door onze spits Jordy Rosenbrand verwerkt werd tot de 1-2. Laatstgenoemde vond ik ook de man of the match.”

Komende wedstrijd wordt er thuis gevoetbald tegen GVV’63, beiden ploegen hebben evenveel punten en zullen gebrand zijn om te winnen. “We hopen de lijn van vorige week door te zetten in de tweede thuiswedstrijd van het seizoen. Ik voorspel een 2-0 overwinning, zeker thuis moet je gewoon winnen.”

De wedstrijd uit de derde klasse D, zal om 15:00 plaatsvinden op sportpark de Gaard en staat onder leiding van scheidsrechter A.C. Deurloo.

Westlandia-talenten bij Sieme Zijm in goede handen

Het slijpen van ruwe diamanten is Sieme Zijm wel toevertrouwd. De oud-prof van AZ, FC Zwolle, Sparta, Go Ahead Eagles, Excelsior, FC Dordrecht en FC Emmen stoomde de afgelopen jaren de talentvolle jeugd klaar bij Excelsior Maassluis en FC ’s-Gravenzande, met ingang van dit seizoen maakte de Vlaardinger als trainer van de zaterdagtak werk van de doorstroming bij Westlandia.

Op sportpark De Hoge Bomen wordt de zaterdaghoofdmacht beschouwd als opleidingselftal voor de zondagafdeling, die in de derde divisie uitkomt. Een strategie die volgens de 41-jarige Zijm logisch is omdat de praktijk uitwijst dat de stap van de jeugd naar Westlandia 1 slechts door een enkeling in één keer gemaakt kan worden. “Het is heel begrijpelijk dat de club heeft gekozen voor deze opzet waarbij de zaterdag als tussenstap fungeert. Via een omweggetje kunnen spelers ook in Westlandia 1 komen. De meeste zijn nog niet klaar voor zondag 1 als ze van de jeugd vandaan komen.”

Zijm weet waar hij over praat. Bij Excelsior Maassluis en FC ’s-Gravenzande had hij een soortgelijke rol in de opleiding. “Talenten hebben veel aandacht nodig. Die aandacht krijgen ze van mij. De omstandigheden bij Westlandia zijn uitstekend. Er stond al een goede structuur en organisatie, omdat ze gewend zijn op niveau te spelen. Ik hoef niet om dingen te vragen, het is er allemaal.”

Hij combineert Westlandia met AZ onder negentien jaar. In Alkmaar traint hij overdag. “Een andere trainer zit zaterdag op de bank. Westlandia gaat voor”, zegt hij. Spelers beter maken om ze de stap te kunnen laten zetten naar Westlandia-zondag is het doel. “Trainer zijn is tegenwoordig twintig procent tactiek en tachtig procent managing.” Hij heeft een individuele aanpak. “Met zijn tweeën achter de laptop zitten om beelden te analyseren is daar een belangrijk onderdeel van. Ik wil spelers bewust maken waarom ze iets doen in het veld.”

Videobeelden zijn een belangrijk hulpmiddel. “Ik stuur spelers regelmatig per app beelden van voorbeelden en situaties. Alles met het doel om te leren en er beter van te worden.”

De inkt van zijn handtekening was nog maar net droog toen Westlandia degradeerde uit de eerste klasse. Een tegenvaller die echter de missie van de club en Zijm niet heeft veranderd. “We willen zo hoog mogelijk spelen, want dat is het beste voor de ontwikkeling van de spelers. Hoe meer weerstand hoe beter. Hopelijk kunnen we op termijn de stap zetten naar de hoofdklasse.” Onderdeel van die missie is de identiteit van het elftal, dat vooral bestaat uit Naaldwijkse en Westlandse spelers. Deze zomer keerden bijvoorbeeld Stefan Bron (Maasdijk) en Jari Duijvestijn (Westlandia) terug op sportpark De Hoge Bomen. “Een keuze van de club die je ook terugziet bij de zondag. Het gaat om het vooruitzicht dat spelers hebben dat ze zondag 1 kunnen halen.”

Met overwinningen op Honselersdijk, VELO en Den Hoorn kende Westlandia een uitstekende voorbereiding. “Een aantal jonge spelers heeft mij op een positieve manier verrast”, meent Zijm. “We hebben een uitgebalanceerde groep van 28 spelers voor één en twee. Iedereen zal zijn kans krijgen.”

Bij Dubbeldam liggen vreugde en verdriet dicht bij elkaar

Dat Dubbeldam een hecht voetbalbolwerk is weet iedereen. De club strijdt al jaren voor een fatsoenlijk onderkomen zodat zij het steeds groeiende ledenaantal wat extra’s kan bieden.

DORDRECHT – De gemeente Dordrecht kan of wil maar geen knopen doorhakken, waardoor de onzekerheid maar voortduurt. Opnieuw gaat Dubbeldam, zonder perspectief, op een zwaar verouderd sportcomplex aan weer een nieuwe competitie beginnen.

En dan was er die pijnlijke zevende september op sportpark Schenkeldijk. Een dag van verdriet maar toch ook enige opluchting omdat er van Dirk Dalebout afscheid kon worden genomen. Dordrecht stond een maand lang in het teken van zijn verdwijning. Opeens kende iedereen Dirk. Hij was geen lid van Dubbeldam, maar Dirk was door zijn inzet voor de club wél Dubbeldam. Daarom stonden op die zaterdag, toen het zondagteam van Dubbeldam en ZBC’97 hun wedstrijd in de districtsbeker moesten spelen, zoveel echte Dubbeldammers met fakkels rond het veld voor steun aan zijn vrouw Jacqueline en zijn dochter Celine. Gezamenlijk werd het wegvallen van een enorm gewaardeerd clublid verwerkt: het verdriet werd gedeeld. Dat vreugde en verdriet niet ver van elkaar verwijderd zijn, bleek kort daarop. Na het collectieve verdriet over het verlies van een groot Dubbeldammer, was er een week later ook weer de blijdschap door de geboorte van Lev Noël van der Weijden. Zijn komst geeft ras-Dubbeldammer Rory van der Weijden en zijn vrouw Wilma een vervolg op de toekomst. Na die spannende week keerde Van der Weijden in de bekerwedstrijd van het zondagteam van Dubbeldam tegen de amateurs van FC Dordrecht alweer terug op het veld. In een heerlijke derby werd het 3-3. Van der Weijden strooide als vanouds met subtiele passes. ,,Maar wel voor het laatste jaar’’, liet hij vervolgens optekenen. ,,Ik ben 34 jaar en voetbal nu zeventien jaar in het eerste elftal. Mijn knieën willen niet meer wat ik wil. Toen opnieuw een kniegewricht uit de kom schoot, was dat bijna reden om al eerder te stoppen. Maar de pijn is te verdragen, dus probeer ik het nog een jaar vol te houden. Ik vind het nog te vroeg om in een vriendenteam te gaan ballen.” Mogelijkerwijs gloort er echter een nieuwe toekomst voor de routinier van Dubbeldam. Rory van der Weijden ontwikkelt zich namelijk als een succesvol tennisser. Hij won tijdens de zomers toernooicyclus vijf dubbeltoernooien in de regio. Hij hoeft dus in de toekomst niet stil te zitten.

Bij Dubbeldam liggen vreugde en verdriet dicht bij elkaar

0

Dat Dubbeldam een hecht voetbalbolwerk is weet iedereen. De club strijdt al jaren voor een fatsoenlijk onderkomen zodat zij het steeds groeiende ledenaantal wat extra’s kan bieden.

DORDRECHT – De gemeente Dordrecht kan of wil maar geen knopen doorhakken, waardoor de onzekerheid maar voortduurt. Opnieuw gaat Dubbeldam, zonder perspectief, op een zwaar verouderd sportcomplex aan weer een nieuwe competitie beginnen.

En dan was er die pijnlijke zevende september op sportpark Schenkeldijk. Een dag van verdriet maar toch ook enige opluchting omdat er van Dirk Dalebout afscheid kon worden genomen. Dordrecht stond een maand lang in het teken van zijn verdwijning. Opeens kende iedereen Dirk. Hij was geen lid van Dubbeldam, maar Dirk was door zijn inzet voor de club wél Dubbeldam. Daarom stonden op die zaterdag, toen het zondagteam van Dubbeldam en ZBC’97 hun wedstrijd in de districtsbeker moesten spelen, zoveel echte Dubbeldammers met fakkels rond het veld voor steun aan zijn vrouw Jacqueline en zijn dochter Celine. Gezamenlijk werd het wegvallen van een enorm gewaardeerd clublid verwerkt: het verdriet werd gedeeld. Dat vreugde en verdriet niet ver van elkaar verwijderd zijn, bleek kort daarop. Na het collectieve verdriet over het verlies van een groot Dubbeldammer, was er een week later ook weer de blijdschap door de geboorte van Lev Noël van der Weijden. Zijn komst geeft ras-Dubbeldammer Rory van der Weijden en zijn vrouw Wilma een vervolg op de toekomst. Na die spannende week keerde Van der Weijden in de bekerwedstrijd van het zondagteam van Dubbeldam tegen de amateurs van FC Dordrecht alweer terug op het veld. In een heerlijke derby werd het 3-3. Van der Weijden strooide als vanouds met subtiele passes. ,,Maar wel voor het laatste jaar’’, liet hij vervolgens optekenen. ,,Ik ben 34 jaar en voetbal nu zeventien jaar in het eerste elftal. Mijn knieën willen niet meer wat ik wil. Toen opnieuw een kniegewricht uit de kom schoot, was dat bijna reden om al eerder te stoppen. Maar de pijn is te verdragen, dus probeer ik het nog een jaar vol te houden. Ik vind het nog te vroeg om in een vriendenteam te gaan ballen.” Mogelijkerwijs gloort er echter een nieuwe toekomst voor de routinier van Dubbeldam. Rory van der Weijden ontwikkelt zich namelijk als een succesvol tennisser. Hij won tijdens de zomers toernooicyclus vijf dubbeltoernooien in de regio. Hij hoeft dus in de toekomst niet stil te zitten.

RKVV Roosendaal 4 derde helft toernooi eerste editie

Dertig voetbalteams, een enorme feesttent, foodtrucks, een paar duizend liter bier en bekende artiesten vormden de ingrediënten van het eerste RKVV Roosendaal 4 derde helft toernooi. Op zaterdag 24 augustus beleefden honderden mensen een geweldige dag op sportpark Hulsdonk en de trotse organisatie blikt tevreden terug op het evenement.

De mannen van RKVV Roosendaal 4 behoren standaard tot de sfeermakers binnen de club. Het vriendenteam organiseert regelmatig een feestje bij de vereniging en vorig seizoen ontstond het idee om uit te pakken met een groot  evenement op sportpark Hulsdonk.

Dat werd het RKVV Roosendaal 4 derde helft toernooi. De spelers spraken af om dertig teams uit de hele omgeving te regelen voor het 7 tegen 7 toernooi en vriend van het team Dennis van Velthoven nam met zijn eventbureau Eventiz het feestgedeelte voor zijn rekening. Een boeiende samenwerking was geboren, zo bleek op zaterdag 24 augustus.

VORSTELIJK FEESTPROGRAMMA
Op een zonovergoten dag beleefden honderden mensen namelijk een geweldige dag op sportpark Hulsdonk. “Er waren teams uit onder meer Roosendaal, Breda, Dordrecht en Sprundel en bijna iedereen bleef hangen”, Roosendaal 4-speler Jelle Leenaerts. “Ondanks de hitte werd er door de seniorenteams fanatiek gevoetbald, maar de gezelligheid speelde ook een enorme rol.” Het is begrijpelijk dat de voetballers na de duels gezellig bleven, want samen met Eventiz had Roosendaal 4 een vorstelijk feestprogramma georganiseerd. Bekende artiesten zoals De Lawineboys, Marco Kanters en Randy Watzeels zetten de feesttent volledig op z’n kop.

“We hadden fraaie lichten, goede muziekinstallaties, gave spandoeken, bars, er waren foodtrucks en ga zo maar door. Het zag er allemaal fantastisch uit”, zegt Dennis van Velthoven. “Van 11.30 tot 23.30 uur was het feest en er waren op het drukste moment ongeveer achthonderd mensen in de feesttent.”

NAAMSBEKENDHEID
Door de professionele aanpak van Roosendaal 4 was het bestuur snel enthousiast over de plannen die het elftal had. “We hebben er met veel vrijwilligers, ook andere mensen van de club, enorm veel tijd in gestoken. Maanden van voorbereiding hebben tot het gewenste resultaat geleid”, zegt Leenaerts. “We hebben de hele dag als één grote roes beleefd, zo enthousiast was iedereen van ons team. We hebben direct veel naamsbekendheid gekregen door de geslaagde eerste editie. Dit smaakt absoluut naar meer.” Ook Van Velthoven is enorm tevreden. “Ik wil alle vrijwilligers een groot compliment maken: zonder hen was dit nooit gelukt.”

EDITIE TWEE
De eerste editie is pas net achter de rug, maar de organisatie denkt al na over het tweede toernooi na de overweldigende reacties. Een definitieve datum is er nog niet, maar waarschijnlijk wordt dit zaterdag 22 augustus 2020, het eerste weekend voordat de bekercompetities beginnen.

“We willen het aantal teams uitbreiden naar veertig en ook willen we damesteams laten meedoen, daar is behoefte aan”, zegt Leenaerts. En: hoe meer deelnemers, hoe meer budget er is voor entertainment. “Bezoekers riepen dat ze volgend jaar graag Het Feestteam bij RKVV Roosendaal zien optreden. Wie weet kunnen we dat regelen”, besluit Van Velthoven.

Bristol vr.1 wint chaotisch potje van Barendrecht vr.1

Bristol Vr.1 begon tegen Barendrecht Vr1 erg chaotisch de dames stonden in het begin niet goed. Daardoor waren er ook veel kansen voor Barendrecht via de zijkanten van het veld. Naarmate de speelminuten verstreken ging het een stukje beter. Bristol ging positioneel beter staan en creëerde daardoor meer kansenAchterin stond het beter en kreeg Barendrecht steeds minder mogelijkheden. Bristol Vr1 stond in de rust dan ook op een 4-1 voorsprong. De doelpunten werden gemaakt door Rivke de Draaijer (2x), Tessa van Diest en Angelique Hage.

Bij de rust zijn er bij Bristol Vr.1 nog een paar verbeterpuntjes besproken . Toen de tweede helft begon speelden Bristol goed en zochten steeds het doel van de tegenstander op. Het team bleef kansen creëren en scoorde nog twee doelpunten, deze zijn gemaakt door Griffith Vaissaire en Angelique Hage. Toch ging het in de laatste fase weer chaotischer en sloeg de vermoeidheid toe. Hierdoor kon Barendrecht ook nog twee keer scoren. Bristol had meer tegendoelpunten kunnen hebben, maar de vrouwen moeten blij zijn dat ze beschikken over één van de beste keepster: Jade Massing. Dankzij haar goede reddingen bleef het maar bij drie tegentreffers.

Komende drie wedstrijden zal er uit een heel ander vaatje getapt moeten worden. Het spel zal dan aanzienlijk beter moeten om Feijenoord 2 a.s. woensdag, Brabantia (beker) en de huidige koploper Mazzelstars te kunnen verslaan.

Het tweede team van de vrouwen speelde gelijktijdig tegen Mazelstars 2. Het was de kraker tussen de nummer 1 en 2 van de ranglijst, in het Topsportcentrum Rotterdam. Bristol vr 2 kwam al vrij vroeg op een achterstand, maar deze werd ook rap gecorrigeerd. Beiden teams wisten het doel van de tegenstander snel te vinden, waardoor de stand drie minuten voor tijd uitkwam op een 3-2 voor Bristol vr 2. Echter kon het team uit Zoetermeer toch nog de gelijkmaker binnen schieten. Waardoor 3-3 de uiteindelijke eindstand werd.

Bron: Bristolteam

De voorbeschouwing: Wesley Paaijmans van Vlijmense Boys

Wesley Paaijmans (35) speelt op dit moment voor Vlijmense Boys als verdedigende middenvelder. Bij Vlijmense Boys is hij op zijn vijfde begonnen met voetbal. Hij bleek talent te hebben, want hij werd gescout door PSV. Hier mocht hij één jaar voetballen, waarna hij naar FC Den Bosch vertrok om hier tot de beloften te komen. Daarna kwam hij terecht bij OJC Rosmalen waar hij zijn debuut mocht maken op zijn 19e. Na OJC was Wesley nog tien jaar actief bij NIVO Sparta voordat hij weer terugkeerde bij Vlijmense Boys.

De middenvelder die ook wel bekend staat als ‘de sloper’ wilt zijn ervaring komend seizoen overbrengen op de jongere spelers. “Ik wil dit seizoen van waarde zijn voor de ploeg met mijn ervaring, daarnaast wil ik graag fit blijven zodat ik nog veel wedstrijden kan spelen. Met het team hoop ik dit seizoen te eindigen in de top 6. Het is een jonge groep en na een jaartje ervaring bij het team denk ik dat we weer stappen omhoog kunnen maken. Mits de groep grotendeels fit blijft.”

Afgelopen weekend werd er bij VFC Zwaluw gelijkgespeeld in een spannende wedstrijd.
“Over heel de wedstrijd gezien had VFC Zwaluw de betere kansen. Maar wat betreft het veldspel was het redelijk gelijk. Uiteindelijk mooi dat ik belangrijk kon zijn met mijn doelpunt en dat we er een gelijkspel uit hebben gesleept tegen een goede tegenstander. Man of the match vond ik Andrew. Hij heeft hun gevaarlijkste speler nog steeds in zijn broekzak zitten volgens mij” grapt Wesley.

Komende zondag wordt er in eigen huis tegen de huidige nummer één, CHC gespeeld.
“Deze wedstrijd is voor ons een mooie uitdaging om te kijken waar we staan. CHC is de titelkandidaat van dit seizoen, daarom gaan we uiteraard voor de volle drie punten. Een voorspelling durf ik niet te geven.”

De wedstrijd uit de 3klasse C zal zondag plaatsvinden op sportpark de Hoge Heide.
Scheidsrechter D.R.H. Drost zal het duel tussen Vlijmense Boys en CHC om 14:30 starten.

 

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.