Home Blog Pagina 1175

De voorbeschouwing: Roy van Endschot van The White Boys

Roy van Endschot (19) staat dit seizoen onder de lat bij The White Boys. Hij begon zijn carrière bij BSV Boeimeer, waar hij als speler van JO17 al op de bank mocht zitten bij het eerste. Na één jaar in JO19 stopte de keeper met voetballen om zich meer te richten op het trainen en coachen. Toch bleef het kriebelen bij Roy, waardoor hij toch weer begon met voetballen. Dit seizoen keept hij bij The White Boys, waar hij direct zijn debuut mocht maken in het eerste elftal.

De jonge doelman bekijkt het voetballen van dag tot dag, maar heeft met The White Boys grote plannen. “Ik wil dit seizoen eerst maar weer eens wedstrijdritme op doen. Na een jaar gestopt te zijn lijkt me dat het beste om daar als eerst naar te kijken. Daarna als het wedstrijdritme er weer inzit kijken we wel weer verder. Met het team hebben we maar één doel dit jaar en dat is kampioen worden!”

Afgelopen weekend werd er uit met overtuiging gewonnen van Neerlandia’31.
“ Wat we merken in wedstrijden zoals deze is dat wij als team een goede prestatie kunnen neerzetten. Het team beschikt over spelers die laten zien dat ze op hoog niveau hebben gevoetbald. Met de aansturing van onze trainer Theo Lucius en de kwaliteiten die wij hebben als team horen wij deze wedstrijden gewoon te winnen. Daarom is de 1-5 uitslag voor mij redelijk normaal. Daarbij moet ik vermeldden dat Mitchell de Rooij weer een fantastische wedstrijd neer zette. De meters die hij maakt zijn echt onvoorstelbaar. Als je een “tracer” op Mitchell zou plaatsen in een wedstrijd denk ik dat zelf het programma er niks van zou snappen. Daarbij beschikt hij over de kwaliteit om medespelers in een kansrijke situatie te brengen.”

Eerstvolgende wedstrijd is weer uit, tegen SVG. De thuisploeg wist nog niet te winnen na drie wedstrijden. “Als wij als team blijven voetballen en ons eigen spel blijven spelen moeten wij dit soort wedstrijden gewoon winnen. Echter zullen ze gebrand zijn om te winnen nu ze nog nul punten hebben. Daarom moeten we ze niet onderschatten.”

Zondag zal de wedstrijd uit de 3eklasse plaatsvinden op sportpark Noord om 14:30.Scheidsrechter M.R.H. Sewpersadzal het duel tussen SVG en The White Boys in goede banen leiden.

De voorbeschouwing met Jorg de Jong van VV NVS

Jorg de Jong (24) keept al vijf jaar voor het eerste elftal van VV NVS, de club waar hij al van jongs af aan speelt en graag komt. Hij begon op zijn vijfde met voetballen, maar toen nog in het veld. Pas in de JO14 was Jorg vast onder de lat terug te vinden. Het bleek een verstandige keuze te zijn, want op zijn 16mocht hij onder leiding van Erwin van Schilt in een oefenwedstrijd tegen SC Welberg zijn debuut maken. “We verloren deze wedstrijd met 6-0, wat natuurlijk een mooi resultaat is als keeper” grapt Jorg.

De loyale keeper van VV NVS vindt winnen erg belangrijk, maar de sfeer net zo. “Op de trainingen hoeft het van mij allemaal niet zo serieus. Zolang we op donderdag maar lekker met zijn allen in de kantine blijven en op zondag op het veld vol voor elkaar door het vuur gaan. Als dat iedere week gebeurd dan is voor mij het seizoen geslaagd. Wanneer we er als team een heel leuk seizoen van weten te maken, denk ik dat de resultaten ook goed zullen zijn. Naast de gezelligheid vind ik winnen ook belangrijk hoor. Zo zou ik graag dit seizoen promoveren met VV NVS. Zeker met het oog op het 75-jarige bestaan van de club in 2020.”

Afgelopen zondag werd er uit tegen Sluiskil met 2-0 gewonnen. Waardoor er een goed begin is gemaakt aan de weg richting promotie. “Het is een lastige ploeg waar we vaak moeite mee hebben, vorig jaar werd er gelijk gespeeld en het jaar daarvoor werd er 5-1 verloren. Daarom vind ik het een goed resultaat. De eerste 20 minuten stonden we aardig onder druk en had Sluiskil enkele goede aanvallen. Gelukkig scoorde we de 0-1 uit een corner van Rik van Hoek waarna we niet meer in de problemen kwamen. We kregen veel kansen, maar verzuimde die echter af te maken. Robin Cools maakte gelukkig vlak voor het einde de 0-2 waardoor de laatste minuten rustig uitgespeeld konden worden. Man of the match vond ik Joris Dam, hij is een beetje de alleskunner van ons elftal en speelde deze wedstrijd voor het eerst als voorstopper, wat hij heel goed deed.”

Komende wedstrijd wordt er thuis tegen Hoofdplaat gespeeld. Hoofdplaat heeft nog geen punt gepakt waardoor Jorg verwacht gewoon te winnen. “Ondanks dat ik vind dat je een tegenstander nooit mag onderschatten, ga ik de druk wat op voeren bij mijn teamgenoten. Als we met meer dan 5 goals verschil winnen, dan is het eerste kratje bier voor mijn rekening. Om er een goede toto op los te laten, denk ik dat we 4-0 gaan winnen. Met twee goals van Rik van Hoek, twee van Gijs van ’t Westeinde en een gemiste penalty van Sonny van Geel. Benieuwd wat de quotering is bij Koning Toto” reageert Jorg lachend.

Het duel tussen VV NVS en Hoofdplaat zal plaatsvinden op sportpark de Danen. Deze zal starten om 14:30 waar scheidsrechter C.P. Nieuwland de dienst zal uitmaken.

 

Martijn Schmidt van VV Naaldwijk herrijkt jeugdopleiding

Om de kwaliteit van de jeugdopleiding een impuls te geven is Naaldwijk dit seizoen begonnen met een voetbalschool. Dat heeft geresulteerd in een andere opzet van de reguliere training en een extra training voor alle jeugdspelers tot en met dertien jaar. Volgens Martijn Schmidt (‘In Naaldwijk kennen ze mij als Tinus Schmidt).

Moet de stap van de club gezien worden als herrijking. “We waren al een tijdje op zoek naar een trainingsaspect met meerwaarde”, zegt de (technisch) coördinator. “We worstelen al tijdje met een paar problemen. Het was lastig om goede trainers te vinden. En dat probleem werd vergroot doordat we de afgelopen tijd behoorlijk zijn gegroeid met de jeugd. Daardoor kwam de kwaliteit van de jeugdopleiding verder onder druk.”

De oplossing werd gevonden in een samenwerking met een externe voetbalschool, van Tony Lenting. “Deze school richt zich specifiek op een aantal facetten. De looptraining vormt daar een belangrijk onderdeel van. Dat vonden we interessant, omdat loopcoördinatie stabiliteit bevordert. Hoe jonger je daar mee begint hoe beter dat is. We zijn echt reuze benieuwd hoe dat uitpakt. In de praktijk betekent dat de trainingen iets anders zijn ingestoken dan voorheen. In plaats van een bal op doel schieten is dat een loopoefening met pionnen of trappetjes. We hebben wel met elkaar afgesproken dat goed te monitoren.”

Martijn Schmidt (38) benadrukt dat de voetbalschool een toevoeging is op bestaande trainingen. “Op donderdag
trainen we hetzelfde als voorheen. Op dinsdag zijn de activiteiten wel geïntegreerd in de reguliere training. Drie trainers van de externe voetbalschool zijn gekoppeld aan elk één trainer van ons. Daarmee wordt ook meteen aan kennisoverdracht gedaan. Het is meteen een opleiding.”

Die training zit in het basispakket. “We hebben nog een derde training, op vrijdag, waar kinderen zich apart voor kunnen inschrijven. Daarvoor moet een extra bijdrage op de contributie worden voldaan.”

“Door het aanbieden van een derde training hopen we tegemoet te komen aan de vraag van kinderen om meer te trainen. Tegelijkertijd willen we dus het niveau van de reguliere training omhoog halen. Plezier moet altijd de basis zijn, wij denken dat de trainingen hierdoor leuker én leerzamer zijn. Net als andere clubs hebben we best veel verloop. We hopen hierdoor dat jeugd langer lid blijft.”

Toen de plannen bekend werden, reageerde niet iedereen even enthousiast aan de ‘zwart witte kant’ van sportpark De Hoge Bomen. “Er zijn mensen die vinden dat we het zelf moeten doen en kunnen. Los van de personele invulling denk ik dat het geen kwaad kan om de poort eens open te zetten voor invloeden van buitenaf. Natuurlijk was er scepsis. Een Westlander is altijd huiverig voor ontwikkelingen, zeker als ze uit de stad komen. Als club moet je je daar niet door laten leiden. Wij kijken naar het belang van Naaldwijk.”

Brasco Tuvaljevic zijn terugkeer op de Schenkeldijk

Wat is de overeenkomst tussen de zondagamateurploeg van het Ambachtse IFC en de collega’s van Dubbeldam? Het antwoord is simpel: beide ploegen staan onder leiding van een ‘herintredende’ hoofdtrainer, Brasco Tuvaljevic.

DORDRECHT – Bij de zondagformatie van IFC keerde Jack van den Berg dit seizoen terug voor de groep. De zondagselectie van Dubbeldam staat weer onder leiding van Brasco Tuvaljevic, die na een jaar afwezigheid weer snel terug is op de Schenkeldijk, waar het ambitieniveau ook dit seizoen weer hoog zal is na de mislukte greep naar promotie in het afgelopen jaar.

De aanloop naar een nieuwe jaargang verliep echter stroef, zo moet Brasco Tuvaljevic bekennen. ,,Gemakkelijk is het niet geweest, want ik heb met veel geblesseerde spelers te maken gehad’’, constateerde hij na afronding van de oefencampagne, die eindigde met een 3-3 gelijkspel bij stadgenoot FC Dordrecht (amateurs).

In die stadsderby en tijdens het openingsduel in de competitie met Gilze kon de herintredende hoofdtrainer bij de zwart-witten niet bouwen op verschillende belangrijke waarden. Max Bresser herstelt van een fikse kniekwetsuur, Mischa Brassien heeft te kampen met een hamstringblessure die hem aan de kant houdt. Bovendien kreeg Dennis Stam last van een liesblessure die hem ook tot toekijken dwongen en ook Jerry van Ingen begon niet okselfris aan een nieuw voetbalavontuur in de derde klasse voor Dubbeldam.

DERBY’S
Na een jaar in de experimentele zondagpoule van West II, met een tweedeling van de competitie halverwege het jaar is Dubbeldam terug in de Zuid I-omgeving. Brasco Tuvaljevic is zeer content met de competitie-indeling in Brabant. ,,Ik weet op voorhand nog niet hoe ik de krachtsverschillen en sterkte van de poule moet inschatten. Ik ken de tegenstanders en hun niveau niet. Wij gaan het allemaal zien. Ik weet wel dat het voetbal onder de rivieren meer leeft bij supporters dan in de Dordtse of Rotterdamse regio. Gelukkig hebben wij met RCD en SC Emma twee Dordtse derby’s. Dat is voor spelers en supporters dan weer leuk. Ik kom van Rotterdam-Zuid dus ben een beetje een buitenstaander.” Brasco Tuvaljevic gaat het bij Dubbeldam wat breder trekken. “Wij gaan met een team onder 21 aan een competitie deelnemen. De jeugd is de toekomst van de club. Wij gaan ze opleiden om de stap naar het eerste elftal te kunnen maken.”

Dubbeldam strandde in de eerste ronde van de districtsbeker in een poule die gewonnen werd door Alblasserdam. Anders dan andere collega’s, die de cupduels als verkapte oefenwedstrijden zien, betreurde Brasco Tuvaljevic de eliminatie. ,,Doorgaan in de beker zou namelijk betekent hebben dat je in de volgende ronde een mogelijk interessante ontmoeting had kunnen hebben. Ik neem de beker serieus en had graag nog even verder gegaan.’’

Brasco Tuvaljevic zijn terugkeer op de Schenkeldijk

Wat is de overeenkomst tussen de zondagamateurploeg van het Ambachtse IFC en de collega’s van Dubbeldam? Het antwoord is simpel: beide ploegen staan onder leiding van een ‘herintredende’ hoofdtrainer, Brasco Tuvaljevic.

DORDRECHT – Bij de zondagformatie van IFC keerde Jack van den Berg dit seizoen terug voor de groep. De zondagselectie van Dubbeldam staat weer onder leiding van Brasco Tuvaljevic, die na een jaar afwezigheid weer snel terug is op de Schenkeldijk, waar het ambitieniveau ook dit seizoen weer hoog zal is na de mislukte greep naar promotie in het afgelopen jaar.

De aanloop naar een nieuwe jaargang verliep echter stroef, zo moet Brasco Tuvaljevic bekennen. ,,Gemakkelijk is het niet geweest, want ik heb met veel geblesseerde spelers te maken gehad’’, constateerde hij na afronding van de oefencampagne, die eindigde met een 3-3 gelijkspel bij stadgenoot FC Dordrecht (amateurs).

In die stadsderby en tijdens het openingsduel in de competitie met Gilze kon de herintredende hoofdtrainer bij de zwart-witten niet bouwen op verschillende belangrijke waarden. Max Bresser herstelt van een fikse kniekwetsuur, Mischa Brassien heeft te kampen met een hamstringblessure die hem aan de kant houdt. Bovendien kreeg Dennis Stam last van een liesblessure die hem ook tot toekijken dwongen en ook Jerry van Ingen begon niet okselfris aan een nieuw voetbalavontuur in de derde klasse voor Dubbeldam.

DERBY’S
Na een jaar in de experimentele zondagpoule van West II, met een tweedeling van de competitie halverwege het jaar is Dubbeldam terug in de Zuid I-omgeving. Brasco Tuvaljevic is zeer content met de competitie-indeling in Brabant. ,,Ik weet op voorhand nog niet hoe ik de krachtsverschillen en sterkte van de poule moet inschatten. Ik ken de tegenstanders en hun niveau niet. Wij gaan het allemaal zien. Ik weet wel dat het voetbal onder de rivieren meer leeft bij supporters dan in de Dordtse of Rotterdamse regio. Gelukkig hebben wij met RCD en SC Emma twee Dordtse derby’s. Dat is voor spelers en supporters dan weer leuk. Ik kom van Rotterdam-Zuid dus ben een beetje een buitenstaander.” Brasco Tuvaljevic gaat het bij Dubbeldam wat breder trekken. “Wij gaan met een team onder 21 aan een competitie deelnemen. De jeugd is de toekomst van de club. Wij gaan ze opleiden om de stap naar het eerste elftal te kunnen maken.”

Dubbeldam strandde in de eerste ronde van de districtsbeker in een poule die gewonnen werd door Alblasserdam. Anders dan andere collega’s, die de cupduels als verkapte oefenwedstrijden zien, betreurde Brasco Tuvaljevic de eliminatie. ,,Doorgaan in de beker zou namelijk betekent hebben dat je in de volgende ronde een mogelijk interessante ontmoeting had kunnen hebben. Ik neem de beker serieus en had graag nog even verder gegaan.’’

Club van de week: VCK Koudekerke met Gert Jan Wisse

Gert Jan Wisse is nu al drie jaar de voorzitter van VCK Koudekerke en vanaf jongs af aan al betrokken bij de club. Eerst als speler, later ook als scheidsrechter en jeugdleider. In zijn rol als voorzitter geeft hij leiding aan de verschillende commissies binnen de vereniging en houdt veel contact met de KNVB, kortom, een drukke baan.

VCK heeft in Koudekerke een belangrijke functie. Als enige echte contactsport in het dorp geeft de vereniging toch de gelegenheid om de mensen van Koudekerke bij elkaar te brengen. Er wordt daarom ook aan de toekomst van de club gedacht. ‘’We willen blijven voortbestaan zoals we dit alle andere jaren al hebben gedaan. Een gezonde financiële club met veel eigen spelers en een hoop vrijwilligers die de club draaiende houden. Niemand krijgt bij ons betaald en dit zal denk ik ook nooit gebeuren. Iedereen is welkom bij ons, maar we zullen niet actief op zoek gaan naar versterking.’’

De club ziet wel dat steeds meer leden van buitenaf komen en niet alleen meer de mensen uit Koudekerke zelf. ‘’Vooral veel jeugdspelers komen steeds meer naar VCK toe. Waarschijnlijk voelen ze zich bij ons toch veilig thuis met een prettige omgeving en ook onze mooie accommodatie zal hierin een rol spelen.’’ Het geen waar VCK voor wil staan kan volgens Wisse kort maar krachtig worden uitgelegd. ‘’Een gezellige club waar iedereen zich thuis voelt.’’

Een belangrijk onderdeel van de vereniging is natuurlijk het eerste elftal. Ook dit seizoen zal VCK er weer alles aan moeten doen om er weer een best jaar van te maken. ‘’Ik hoop dat we ons kunnen handhaven in het linker rijtje van de 3E klasse A Zaterdag. Afgelopen jaar hebben wel een aantal spelers de club verlaten en nu al een aantal geblesseerden. Dit zal waarschijnlijk wel even wennen worden. Ik denk wel dat we dit streven kunnen behalen en het liefst zie ik de mannen nog een periode pakken.’’

Aankomende zaterdag staan De Noormannen op het programma. Wisse hoopt het resultaat van vorig jaar nog een keer neer te kunnen zetten. ‘’Vorig jaar speelden we daar één van onze beste wedstrijden van het seizoen. Ik geloof dat we toen 1-4 wonnen. Als we zaterdag kunnen winnen geeft dit ons hoop voor de komende wedstrijden.’’

Anton Verweij: HSC 28 stond al op mijn verlanglijstje

Het liefst was hij er vijf seizoenen geleden al hoofdtrainer geworden, maar tweemaal bleek scheepsrecht voor Anton Verweij (41). Als nieuwe coach van HSC’28 hoopt hij het eerste team naar een hoger niveau te loodsen. Ook vindt hij het belangrijk om middenin de vereniging te staan.

Een voor een druppelen jongemannen in rode presentatiepolo’s de kantine binnen van HSC’28. Het duurt nog
een halfuur op deze zaterdagmiddag voordat het eerste team zich dient te melden voor de uitwedstrijd bij Vrederust, maar het clubgebouw wordt al voller en voller. Anton Verweij staat direct op als Het VoetbalJournaal arriveert en gaat zijn bezoek voor naar de bestuurskamer. Om 15.30 uur begint zijn wedstrijdbespreking en terwijl hij enthousiast vertelt over zijn nieuwe club, werpt de man uit Wouw veelvoudig een blik op zijn horloge. “Een interview is prima, maar afspraak is afspraak”, zegt de oefenmeester. “Mijn spelers moeten op tijd komen en ikzelf wil de boel dan niet vertragen.”

ERVARING
Anton Verweij kijkt enorm uit naar zijn derde klus als trainer. Hij begon als coach van NVS, waar hij vier seizoenen werkte, had vorig seizoen SPS onder zijn hoede en is nu dus neergestreken op dit fraaie sportpark, gelegen aan de rand van Heerle. Als het aan Verweij lag, was HSC’28 zijn eerste klus geweest als oefenmeester. Dat ging niet door. “Ik wilde graag aan de slag hier, maar het bestuur vond me destijds te onervaren. Jammer, maar inmiddels heb ik vijf volledige jaren als hoofdtrainer achter de rug. Ik ben HSC’28 altijd blijven volgen. Halverwege het vorige seizoen wist ik dat Johan Claassens ging vertrekken. Ik had nog genoeg connecties binnen de club en ditmaal had het bestuur, dat overigens volledig vernieuwd is, wel het volste vertrouwen in me. Daar ben ik ze dankbaar voor.”

BIZARRE ONTKNOPING
Omdat hij met het Zeeuwse SPS vorig seizoen op zaterdag speelde, had Verweij de kans om zich vanaf januari optimaal voor te bereiden op zijn nieuwe trainersAnton Verweij: ‘HSC’28 stond al langer op mijn verlanglijstje’ klus. Die mogelijkheid liet hij niet glippen en dat is eigenlijk een understatement. “Nadat ik getekend had, heb ik alle wedstrijden gezien van het eerste van HSC’28. Ook heb ik veel wedstrijden van het tweede team geobserveerd.” Verweij was dus getuige van de bizarre ontknoping in de zondag 4e klasse B. Zijn nieuwe club eindigde met Achtmaal, Grenswachters en Gesta op een gedeelde elfde plaats, maar HSC’28 degradeerde omdat het doelsaldo slechter was dan dat van de drie andere ploegen. “Het was een teleurstellende ontknoping, maar aan het einde van de rit sta je waar je hoort te staan. Aan mij de taak om ervoor te zorgen dat er dit seizoen een gemotiveerde groep staat, die uit is op revanche.”

POTENTIE
Bij HSC’28 bespeurt Verweij veel potentie in zijn selectie. Omdat hij vorig seizoen veel wedstrijden heeft bekeken van zijn nieuwe team, weet de man uit Wouw precies wat zijn spelers kunnen. “Sowieso vind ik HSC’28 een hele gezellige club, met goede vrijwilligers en de accommodatie ligt er goed bij. Ik vind het ook belangrijk om direct middenin de club te staan, ik ben van plan om veel jeugdduels te bekijken en mijn gezicht te laten zien bij evenementen.” Over de ambities van zijn team is Verweij duidelijk: “We willen meedoen om promotie, dat is ons doel. Maar ik wil er vooral voor zorgen dat iedereen veel plezier heeft. We gaan lekker aanvallend voetballend, zodat de mensen die komen kijken leuke wedstrijden te zien krijgen.”

Danny Niël wil doorpakken met VV Naaldwijk

Hij staat symbool voor de wederopstanding van Naaldwijk in de tweede competitiehelft. Danny Niël had met zijn tien treffers een belangrijk aandeel in het behoud in de derde klasse. In het nieuwe seizoen wil hij niets liever dan ‘doorpakken’.

De 21-jarige Naaldwijker, die net begonnen is aan zijn studie Global Marketing en Sales op de Rotterdamse Hoge School, is niet zo moeilijk. “Maakt niet uit, hoor”, antwoordt hij als hem wordt gevraagd of zijn achternaam nu mét of zonder puntjes is. “Veel mensen hebben er moeite mee. Het is niet zo’n dagelijks voorkomende naam. Hij schijnt uit Frankrijk te komen. In een verleden is één van mijn voorouders hierheen getrokken. Voor de rest heb ik weinig met die Fransen.” Danny Niël, met puntjes dus, krabde zich dit jaar regelmatig achter zijn oren. De aanvaller werd op sportpark De Hoge Bomen altijd al grote kwaliteiten toegedicht, maar zijn doorbraak bleef echter lang uit. Totdat afgelopen winter voor hem én daarmee ook Naaldwijk de voetbalzomer aanbrak. Hij kreeg een nieuwe kans tegen SV Duindorp en scoorde tweemaal.

Het was het steuntje dat hij nodig had. “Daarvoor was het steeds niet gelukt. In het tweede scoorde ik wel, maar in het eerste vlogen ze er om onverklaarbare redenen niet in. Op een gegeven moment ga je dan twijfelen aan jezelf. Natuurlijk heb ik mezelf afgevraagd of ik ooit de vaste spits van Naaldwijk 1 zou worden. Ik denk dat iedere voetballer dat in mijn situatie gedaan zou hebben.”

Met zijn twee treffers tegen Duindorp was het spreekwoordelijke ijs gebroken. Danny Niël maakte zijn belofte in korte tijd helemaal waar. Hij scoorde niet alleen veel doelpunten, maar ook belangrijke. Daardoor kon Naaldwijk afstand nemen van de degradatiezone en klimmen op de ranglijst. Het zal altijd een raadsel blijven waarom het zo lang heeft moeten duren. Dat Danny Niël in bloei kwam, werd ook buiten Naaldwijk gezien. In juni werd hij tijdens het Westlands Voetbalgala gekozen tot Talent van het Jaar. “Een geweldige eer. Als iemand gezegd had in november dat ik talent van het jaar zou worden, had ik die persoon meteen het advies gegeven om eens een afspraak te maken met de psychiater.”

Hij omschrijft zichzelf als een ‘ras’-spits. Zo eentje die op doel schiet als hij maar even de kans krijgt. “Met links en rechts. Die doelgerichtheid heb ik altijd al gehad. Ik ben geen groot technicus, wel iemand die een goed gevoel voor positie heeft en een neusje voor de goal. Ik treuzel niet, maar schiet meteen.”

Hij is ook een spits die van de doelpunten leeft. “Ik wil dat wel heel graag. Geen idee waar die drang vandaan komt. Of ik niet te genieten ben als ik niet gescoord heb? Winnen vergoedt veel. Het is ook weer niet zo dat ik iedere bal op doel schiet met oogkleppen op. Als ik in mijn ooghoek een ploeggenoot er beter voor zie staan, speel ik de bal echt wel over.”

Voor Naaldwijk zijn de voortekenen goed, want Danny Niël was ook in de voorbereiding op schot. “Laten we nu maar doorpakken”, klinkt het uit de mond van de aanvaller, die wel van een gewaagde uitspraak houdt. Amper een half jaar na de degradatienood roept hij zijn Naaldwijk uit tot kampioenskandidaat. “Een pittige uitspraak. Ik weet het. Maar je mag best je grenzen proberen te verleggen.”

Danny Slegers van DFC Uitgangspunt is totaal anders

DFC miste op een haar na de titel afgelopen seizoen en komt, na een snel geëindigd nacompetitie-avontuur, ook dit seizoen weer uit in de derde klasse. De formatie van trainer Danny Slegers maakt daarbij een uitstapje naar het district West II en dat zorgt voor een totaal ander uitgangspunt.

DORDRECHT – Van titelkandidaat naar overlevingsvoetbal. Het zou zomaar eens de omwenteling kunnen zijn waarmee DFC in enkele maanden tijd te maken krijgt. De ‘uitleen’ van Zuid I aan district West II, waar DFC net als stadgenoot Dubbeldam en het Zwijndrechtse Groote Lindt mee te maken kreeg, heeft namelijk de nodige consequenties, zo schat DFC’s oefenmeester Danny Slegers in. ,,Het moet in de praktijk natuurlijk nog blijken, maar als ik zo hoor op welke tegenstanders wij gaan stuiten en wat voor selecties die ploegen hebben, dan kunnen we echt de borst natmaken.’’

Hoe anders was dat een vijftal maanden geleden toen DFC samen met stadgenoot Wieldrecht in de ‘Zeeuwse’ zuidelijke derde klasse een nek-aan-nekrace uitvocht in de strijd om de titel. Ondanks de constante pijn die het wegvallen van Paul Pluijmert veroorzaakte, gaven de spelers van Dordts oudste voetbalclub alles om het kampioenschap op te eisen. Tot op de slotdag bleef de afloop ongewis, maar uiteindelijk kroonde Wieldrecht zich tot de titularis én promovendus. Voor

DFC restte slechts een doorverwijzing naar het extra traject van de nacompetitie, dat snel eindigde. ,,Tegen het licht van alles wat het afgelopen seizoen gebeurd is, was dat geen teleurstelling meer’’, zegt Slegers enkele maanden na dato. ,,We hebben het hoofdstuk van het vorig seizoen, op sportief gebied, snel afgesloten.’’

SAMENSTELLING
In de periode tussen twee voetbaljaargangen veranderde er niet heel veel binnen de selectie van DFC. Rik Kramer koos voor de stap naar stadgenoot Oranje Wit, dat twee klassen hoger uitkomt. ,,Een stap die ik Rik absoluut gun’’, verklaar Danny Slegers, die in de aanloop naar de nieuwe jaargang met twee teleurstellingen op personeel gebied werd geconfronteerd: Kenan Vleesenbeek en Danny Jongeneel liepen forse knieblessures op en zullen lange tijd aan hun herstel moeten werken. ,,Daarnaast heeft ook Leroy Rubio-Rijsdijk aan het einde van de voorbereiding een blessure opgelopen en moest ik ook Mark Bok missen.’’

Die optelsom maakte de aanloop er niet makkelijker op voor Slegers. ,,We zijn weliswaar laat in september aan de competitie begonnen, waardoor ook de voorbereiding opschoof maar zelfs met een verlate competitiestart heb ik in de oefencampagne geen enkele keerin dezelfde samenstelling kunnen spelen’’, stipt de oefenmeester aan. ,,In toernooien hebben we dattweemaal gehad: dan speelden we de eerste avond redelijk compleet en waren we tijdens de slotdag met vijf à zes andere spelers. Dat gaf ook de gelegenheid om andere spelers een kans te gunnen en aan het werk te zien, maar het was bepaald niet ideaal om zo’n voorbereiding te draaien.’’

De 6-1 overwinning op De Alblas op de dinsdagavond voorafgaand aan de competitiestart bezorgde Slegers en zijn spelersgroep in elk geval een prettig gevoel op weg naar een nieuw seizoen, waarin alles anders in dan in de jaargang 2018-2019. ,,Bij het bekend worden van de competitie-indeling was ik best blij dat we een andere kant op mochten dan afgelopen jaar met vooral Zeeuwse tegenstanders en de Dordtse derby’s tegen Wieldrecht en Dubbeldam. Maar inmiddels is ons wel duidelijk dat we ons kunnen opmaken voor een zwaar seizoen met een hele pittige start. We treffen al heel snel Nieuwerkerk, dat over een hele sterke selectie beschikt. Maar ook ploegen als Zwarte Pijl, VVOR, Oud-Beijerland, BZC Zuiderpark en ’s-Gravendeel sla ik hoog aan. En we moeten ook zeker Groote Lindt.

Dat een flink veranderde selectie heeft, niet vergeten. Die ploeg had vorig jaar al genoeg kwaliteit voorin lopen. Nee, het kampioenschap is geen uitgangspunt, we zullen vooral punten moeten pakken om niet naar beneden te kijken in deze zware poule. Het mag in elk geval duidelijk zijn dat wij geen favoriet voor het kampioenschap zijn. Kwalitatief is er bij ons niet veel veranderd, maar de tegenstanders zullen sterker zijn. Ach, misschien is het ook wel eens lekker om de underdog te zijn en niet, zoals vorig jaar wel het geval was, het spel te hoeven maken. We zullen wat meer gaan inzakken.’’

Danny Slegers is aan zijn vijfde seizoen bij DFC begonnen inmiddels en logenstraft daarmee de ongeschreven wet dat een (voetbal) trainer na maximaal drie jaar het veld zou moeten ruimen. ,,Ik heb het nog steeds prima naar mijn zin bij DFC, al is de selectie in vergelijking met vorig seizoen niet veel veranderd. Frisse nieuwe inbreng in een selectie maakt het wel makkelijker om langer te blijven als trainer, maar bij DFC heb ik ook nog steeds een fijne groep.

 

 

Danny Slegers van DFC Uitgangspunt is totaal anders

DFC miste op een haar na de titel afgelopen seizoen en komt, na een snel geëindigd nacompetitie-avontuur, ook dit seizoen weer uit in de derde klasse. De formatie van trainer Danny Slegers maakt daarbij een uitstapje naar het district West II en dat zorgt voor een totaal ander uitgangspunt.

DORDRECHT – Van titelkandidaat naar overlevingsvoetbal. Het zou zomaar eens de omwenteling kunnen zijn waarmee DFC in enkele maanden tijd te maken krijgt. De ‘uitleen’ van Zuid I aan district West II, waar DFC net als stadgenoot Dubbeldam en het Zwijndrechtse Groote Lindt mee te maken kreeg, heeft namelijk de nodige consequenties, zo schat DFC’s oefenmeester Danny Slegers in. ,,Het moet in de praktijk natuurlijk nog blijken, maar als ik zo hoor op welke tegenstanders wij gaan stuiten en wat voor selecties die ploegen hebben, dan kunnen we echt de borst natmaken.’’

Hoe anders was dat een vijftal maanden geleden toen DFC samen met stadgenoot Wieldrecht in de ‘Zeeuwse’ zuidelijke derde klasse een nek-aan-nekrace uitvocht in de strijd om de titel. Ondanks de constante pijn die het wegvallen van Paul Pluijmert veroorzaakte, gaven de spelers van Dordts oudste voetbalclub alles om het kampioenschap op te eisen. Tot op de slotdag bleef de afloop ongewis, maar uiteindelijk kroonde Wieldrecht zich tot de titularis én promovendus. Voor

DFC restte slechts een doorverwijzing naar het extra traject van de nacompetitie, dat snel eindigde. ,,Tegen het licht van alles wat het afgelopen seizoen gebeurd is, was dat geen teleurstelling meer’’, zegt Slegers enkele maanden na dato. ,,We hebben het hoofdstuk van het vorig seizoen, op sportief gebied, snel afgesloten.’’

SAMENSTELLING
In de periode tussen twee voetbaljaargangen veranderde er niet heel veel binnen de selectie van DFC. Rik Kramer koos voor de stap naar stadgenoot Oranje Wit, dat twee klassen hoger uitkomt. ,,Een stap die ik Rik absoluut gun’’, verklaar Danny Slegers, die in de aanloop naar de nieuwe jaargang met twee teleurstellingen op personeel gebied werd geconfronteerd: Kenan Vleesenbeek en Danny Jongeneel liepen forse knieblessures op en zullen lange tijd aan hun herstel moeten werken. ,,Daarnaast heeft ook Leroy Rubio-Rijsdijk aan het einde van de voorbereiding een blessure opgelopen en moest ik ook Mark Bok missen.’’

Die optelsom maakte de aanloop er niet makkelijker op voor Slegers. ,,We zijn weliswaar laat in september aan de competitie begonnen, waardoor ook de voorbereiding opschoof maar zelfs met een verlate competitiestart heb ik in de oefencampagne geen enkele keerin dezelfde samenstelling kunnen spelen’’, stipt de oefenmeester aan. ,,In toernooien hebben we dattweemaal gehad: dan speelden we de eerste avond redelijk compleet en waren we tijdens de slotdag met vijf à zes andere spelers. Dat gaf ook de gelegenheid om andere spelers een kans te gunnen en aan het werk te zien, maar het was bepaald niet ideaal om zo’n voorbereiding te draaien.’’

De 6-1 overwinning op De Alblas op de dinsdagavond voorafgaand aan de competitiestart bezorgde Slegers en zijn spelersgroep in elk geval een prettig gevoel op weg naar een nieuw seizoen, waarin alles anders in dan in de jaargang 2018-2019. ,,Bij het bekend worden van de competitie-indeling was ik best blij dat we een andere kant op mochten dan afgelopen jaar met vooral Zeeuwse tegenstanders en de Dordtse derby’s tegen Wieldrecht en Dubbeldam. Maar inmiddels is ons wel duidelijk dat we ons kunnen opmaken voor een zwaar seizoen met een hele pittige start. We treffen al heel snel Nieuwerkerk, dat over een hele sterke selectie beschikt. Maar ook ploegen als Zwarte Pijl, VVOR, Oud-Beijerland, BZC Zuiderpark en ’s-Gravendeel sla ik hoog aan. En we moeten ook zeker Groote Lindt.

Dat een flink veranderde selectie heeft, niet vergeten. Die ploeg had vorig jaar al genoeg kwaliteit voorin lopen. Nee, het kampioenschap is geen uitgangspunt, we zullen vooral punten moeten pakken om niet naar beneden te kijken in deze zware poule. Het mag in elk geval duidelijk zijn dat wij geen favoriet voor het kampioenschap zijn. Kwalitatief is er bij ons niet veel veranderd, maar de tegenstanders zullen sterker zijn. Ach, misschien is het ook wel eens lekker om de underdog te zijn en niet, zoals vorig jaar wel het geval was, het spel te hoeven maken. We zullen wat meer gaan inzakken.’’

Danny Slegers is aan zijn vijfde seizoen bij DFC begonnen inmiddels en logenstraft daarmee de ongeschreven wet dat een (voetbal) trainer na maximaal drie jaar het veld zou moeten ruimen. ,,Ik heb het nog steeds prima naar mijn zin bij DFC, al is de selectie in vergelijking met vorig seizoen niet veel veranderd. Frisse nieuwe inbreng in een selectie maakt het wel makkelijker om langer te blijven als trainer, maar bij DFC heb ik ook nog steeds een fijne groep.

 

 

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.