Home Blog Pagina 1168

Plezier is de brandstof van VELO 6

0

“Zenuwachtig?” herhaalt Rob de Groot de vraag. “Wij? Nee joh, doe niet zo gek.” In de kleedkamer van VELO 6 wordt ontspannen toegeleefd naar de ‘bekerkraker’ met HermesDVS 1 uit Schiedam.

De Groot, zelf benoemd geestelijk leider van het team, schaamt zich er niet voor dat hij een paar dagen voor de wedstrijd niet weet wie de tegenstander is. “Als ze er maar zijn, dat is het belangrijkste”, voegt hij eraan toe

Op deze zondag gaat het in de kleedkamer ook helemaal niet over HermesDVS. Wel over de enorme opmars van het team. “We zijn ooit begonnen als VELO 14 en nu zijn we het zesde. Dus we zijn gewoon erg goed”, reageert Rob 2. Een teamgenoot vult hem aan: “Het kan ook zijn dat het aantal elftallen is geslonken.”

VELO 6 is zo’n team dat al jaren bijeen is, al is de formatie wel aan verandering onderhevig. “Vooral de laatste jaren zijn wat jongens afgevallen. Je kent het wel: ze krijgen gezinnetje en andere prioriteiten”, zegt Fernando, die als speler/coach een dubbele taak heeft. ‘Pech’ voor VELO 6 is dat het nét de betere voetballers waren die zijn gestopt.

“We hebben nogal wat ingeleverd aan kwaliteit. Een paar jaar geleden speelden we nog in de reserve vierde klasse. Nu spelen we in de vijfde klasse en zijn we op dat niveau geen hoogvlieger”, is Fernando bepaald niet optimistisch over de kansen dit seizoen. “Misschien werkt het dat we van systeem veranderen. We zijn begonnen om 3-5-2 te spelen.” Roy vertelt dat het team ruim vijftien jaar geleden al is ontstaan in de jeugd. “Met sommige spelers speel ik al sinds de B.” Dat er een hechte band is, blijkt wel uit de reisjes die in het verleden werden gemaakt. “We zijn een keer met de vrouwen naar Thailand geweest.”

“Er zijn spelers afgevallen, maar weten altijd wel nieuwe spelers te vinden”, zegt Rob 1. Eén daarvan is wat aan de late kant: Oscar wordt door zijn medespelers aangewezen als de Groningse aanwinst. “Iedereen schrikt van zijn harde h.”

“Transfervrij overgenomen uit het noorden. En wat mij betreft ook weer gratis op te halen”, dolt Fernando, die deze zondag weinig moeite heeft om een elftal te posteren. Met dertien spelers kan er rustig doorgewisseld worden. “En doorwisselen is hard nodig”, verzekert Rob 1.

De warming-up is opvallend serieus. “Nu we een dagje ouder zijn, moet dat ook wel”, verklaart Marco, terwijl hij zijn spieren strekt. “Vroeger konden we gerust tot zes uur stappen. Na een sigaretje voor de wedstrijd stond iedereen er weer bij als de wedstrijd begonnen.” Hoewel Rob 1 zich vooraf al heeft ingedekt tegen slechte prestaties (‘mijn enige kwaliteit vroeger was mijn snelheid, maar snel ben ik niet meer’) speelt hij tegen HermesDVS wel de hoofdrol. Met twee treffers voert hij zijn team naar de 3-2 zege. “Ook wel eens lekker om twee keer te scoren. Dat was lang geleden. Plezier met elkaar hebben is belangrijk, af en toe winnen maakt het nog leuker.”

Richard Smaal wil handhaven met Dubbeldam

In de Zeeuwse derde klasse sloeg de zaterdagploeg van Dubbeldam afgelopen seizoen bepaald geen modderfi guur en deed de formatie van Richard Smaal prettig mee in het kielzog van de stadgenoten Wieldrecht en DFC. Voor de komende jaargang is de uitgangssituatie anders, oordeelt de oefenmeester.

DORDRECHT – Smaal bekent ruiterlijk dat hij wel even moest slikken toen hij de indeling voor de voetbaljaargang 2019-2020 zag en opmerkte dat Dubbeldam, evenals stadgenoot DFC, naar West II wordt gedirigeerd. ,,Dit was wel even andere koek dan de ‘Zeeuwse’ poule waar we vorig jaar in gespeeld hebben. Zeker toen ik me een beetje ging verdiepen in de tegenstanders die we zouden gaan treffen. Ploegen die zich stevig hebben versterkt en duidelijk ambities hebben. En daar zitten ook formaties bij die vanuit de vierde klasse zijn gekomen.’’

Die optelsom maakt het voor Smaal duidelijk wat het uitgangspunt voor zijn selectie zal zijn: ,,In de eerste plaats mikken wij dit jaar op handhaven. Ten opzichte van vorig jaar zijn er wat mutaties in de groep geweest en al met al denk ik dat we iets hebben opgeleverd ten opzichte van dat seizoen. Gezien de kwaliteit van de ploegen in de poule moet je dan realistisch zijn en stellen dat we eerst maar eens voldoende punten moeten halen om ploegen onder ons te houden.’’

Smaal laat zijn oog langs de diverse opponenten gaan. ,,De ploegen in het Rotterdamse, zoals Nieuwerkerk, VVOR, Zwarte Pijl en BZC schat ik hoog in, maar ik vlak ook Groote Lindt uit Zwijndrecht niet uit. Die ploeg heeft een hele brede, sterke selectie en beleefde ook een prima voorbereiding. Wij kwamen als winnaar naar boven in de districtpoule, maar ik moet daar wel eerlijk over zijn dat we met SSW en Emma Dordtse ploegen troffen die niet bepaald de oorlogssterkte aantraden. Aan die wedstrijden kun je dus niet al teveel conclusies aan verbinden.”

In zijn tweede seizoen op sportpark Schenkeldijk is het voor Richard Smaal voortgaan op de door hem ingeslagen weg op technisch gebied. ,,Trainen op maandag en woensdag blijft een bijzonder fenomeen, maar zo is de situatie nu eenmaal. Het grote pluspunt ten opzichte van het vorig seizoen is het instapmoment: spelers weten wat er van hen verwacht wordt en we kunnen dus verder daar waar we gebleven waren. Dat is voor mij als trainer wel een prettig gegeven. In kwalitatief opzicht hebben we misschien iets ingeleverd, maar er staat wel een goede groep om mee te werken. Het is ook leuk dat we DFC weer zullen treffen in deze competitie, al denk ik dat die ploeg verder is dan dat wij zijn. Zaak zal zijn om goed te starten in deze competitie om niet meteen naar onderen te hoeven kijken.’

 

Richard Smaal wil handhaven met Dubbeldam

In de Zeeuwse derde klasse sloeg de zaterdagploeg van Dubbeldam afgelopen seizoen bepaald geen modderfi guur en deed de formatie van Richard Smaal prettig mee in het kielzog van de stadgenoten Wieldrecht en DFC. Voor de komende jaargang is de uitgangssituatie anders, oordeelt de oefenmeester.

DORDRECHT – Smaal bekent ruiterlijk dat hij wel even moest slikken toen hij de indeling voor de voetbaljaargang 2019-2020 zag en opmerkte dat Dubbeldam, evenals stadgenoot DFC, naar West II wordt gedirigeerd. ,,Dit was wel even andere koek dan de ‘Zeeuwse’ poule waar we vorig jaar in gespeeld hebben. Zeker toen ik me een beetje ging verdiepen in de tegenstanders die we zouden gaan treffen. Ploegen die zich stevig hebben versterkt en duidelijk ambities hebben. En daar zitten ook formaties bij die vanuit de vierde klasse zijn gekomen.’’

Die optelsom maakt het voor Smaal duidelijk wat het uitgangspunt voor zijn selectie zal zijn: ,,In de eerste plaats mikken wij dit jaar op handhaven. Ten opzichte van vorig jaar zijn er wat mutaties in de groep geweest en al met al denk ik dat we iets hebben opgeleverd ten opzichte van dat seizoen. Gezien de kwaliteit van de ploegen in de poule moet je dan realistisch zijn en stellen dat we eerst maar eens voldoende punten moeten halen om ploegen onder ons te houden.’’

Smaal laat zijn oog langs de diverse opponenten gaan. ,,De ploegen in het Rotterdamse, zoals Nieuwerkerk, VVOR, Zwarte Pijl en BZC schat ik hoog in, maar ik vlak ook Groote Lindt uit Zwijndrecht niet uit. Die ploeg heeft een hele brede, sterke selectie en beleefde ook een prima voorbereiding. Wij kwamen als winnaar naar boven in de districtpoule, maar ik moet daar wel eerlijk over zijn dat we met SSW en Emma Dordtse ploegen troffen die niet bepaald de oorlogssterkte aantraden. Aan die wedstrijden kun je dus niet al teveel conclusies aan verbinden.”

In zijn tweede seizoen op sportpark Schenkeldijk is het voor Richard Smaal voortgaan op de door hem ingeslagen weg op technisch gebied. ,,Trainen op maandag en woensdag blijft een bijzonder fenomeen, maar zo is de situatie nu eenmaal. Het grote pluspunt ten opzichte van het vorig seizoen is het instapmoment: spelers weten wat er van hen verwacht wordt en we kunnen dus verder daar waar we gebleven waren. Dat is voor mij als trainer wel een prettig gegeven. In kwalitatief opzicht hebben we misschien iets ingeleverd, maar er staat wel een goede groep om mee te werken. Het is ook leuk dat we DFC weer zullen treffen in deze competitie, al denk ik dat die ploeg verder is dan dat wij zijn. Zaak zal zijn om goed te starten in deze competitie om niet meteen naar onderen te hoeven kijken.’

 

Baardwijk heeft kansen, maar te weinig goals

Op een zonnige zondagmorgen maakt huisfotograaf Michel een teamfoto en meerdere individuele foto’s van Baardwijk 1 en de spelers, het gehele team kijkt de wedstrijd van Baardwijk 2 en na de lunch legt trainer Emiel Heefer het strijdplan uit voor de wedstrijd Baardwijk tegen Nieuwkuijk

Om 14:30 uur is het eerste fluitsignaal van de goed leidende scheidsrechter. De eerste kans is voor Baardwijk, maar wordt helaas gemist. Beide teams creëren vele kansen en zijn gevaarlijk voor het doel, Nieuwkuijk scoort als eerste, in de 22e minuut valt de 0-1. Baardwijk geeft niet op en gaat op zoek naar de gelijkmaker. Die valt in de 29e minuut als Delano Boezer een vrije trap vanaf de zijlijn in de kruising krult. 1-1

Patrick Coenen die wederom Man of the Match zal worden vanmiddag, voorkomt dat Nieuwkuijk opnieuw op voorsprong kan komen, en de doelman van Nieuwkuijk doet hetzelfde.

Tijdens de rust mogen de meisjes van de MO11-1 (Team van de Week) strafschoppen nemen op reserve Doelman Bart van Heesch.

Na de energydrank in de rust start de 2e helft, maar binnen enkele minuten weet Nieuwkuijk op voorsprong te komen. Baardwijk creëert voldoende kansen, maar weet niet meer te scoren.

Proficiat met de overwinning Nieuwkuijk. We bedanken onze supporters en onze vaste sponsor De Vergulde Erpel voor de eetbonnen. Ook gaat onze dank uit naar onze wedstrijdbal sponsor Baby Jinthe Heuverling.

Bron: MiGe Fotografie

Adri Sprong zit goed bij WSV Well

Adri Sprong zit alweer 34 jaar in het bestuur van Well. Hij begon op zijn 25ste als secretaris en ruilde die rol ruim drie decennia later in voor de voorzittershamer. Hij ziet dat het goed gaat met de club, maar heeft nog wel één grote wens.

Of we even kunnen wachten op de tribune, hij moet nog wat regelen voor de start van de wedstrijd. Een paar minuten later zien we Adri Sprong het veld op stappen, met een groot voorwerp onder zijn arm. Het blijkt een cadeautje voor Chris Blom te zijn. De voormalige laatste man van Well moet noodgedwongen stoppen door aanhoudend blessureleed. Sprong spreekt hem toe, vol lovende woorden en warmte. Hij trekt een lijn richting Marco van Basten, die ook voortijdig moest stoppen met een knieblessure. Vervolgens leest de preses de opstellingen voor. Het is wel duidelijk: de 58-jarige voorzitter is een manusje-van-alles.

SPORTIEF
Het is de middag van Well – Kerkwijk, de derby in de vierde klasse. Well komt op een 0-2-achterstand, maar buigt die voor een volle tribune om in een 2-2-gelijkspel. Daar kan Sprong best tevreden mee zijn. Zelf haalde hij het eerste elftal nooit. “Totaal ongeschikt”, zo omschrijft hij zichzelf als voetballer. “Mijn zoon speelt in het tweede, die zou het wel kunnen, maar is wat te lui.” En dat terwijl Well best wat aanvullingen kan gebruiken voor de selectie. “Sportief gezien gaat het niet zo goed de afgelopen jaren, we hebben een krappe en vrij oude selectie. Het is lastig voor ons om de jeugd te behouden, omdat we niet in elke leeftijdscategorie een team hebben.”

En toch zit hier een tevreden voorzitter. “Want als club in het algemeen staan we er goed voor. We hebben vier seniorenteams, twee damesploegen en acht jeugdelftallen. De accommodatie, fi nanciën en organisatie zijn allemaal prima in orde. We hebben negen man in het bestuur zitten en dat is echt uniek voor een club als die van ons in deze regio.” Well telt zo’n 310 leden. Het is veel meer dan een voetbalclub, volgens Sprong. “We zijn het sociale hart van het dorp. Op donderdagavond wordt onze kantine gebruikt voor het klaverjassen, verenigingen kunnen gebruik maken van onze velden en materialen. Wij zijn niet zomaar een voetbalclub.”

SAMENWERKING
Alles staat dus goed, waardoor Sprong tijd heeft om zich te focussen op structurele versterkingen voor het eerste elftal. “We willen onze jeugd behouden, maar dan moeten we ze wel een team kunnen bieden. Daarom zijn we gaan samenwerken met Jan van Arckel, we hebben een gezamenlijke JO17. Die jongens spelen een paar jaar samen, waarna ze bij hun eigen club doorstromen naar de senioren. Zo zorgen we ervoor dat jeugdspelers niet vertrekken en onze selectie hopelijk op den duur breder wordt.”

Sprong herinnert het zich nog goed, de jaren dat Well in de derde klasse speelde. Dat lijkt nu ver weg, maar met een gouden generatie kan het zomaar weer gebeuren. “Voor de korte termijn hoop ik op een plek in het linkerrijtje, dat zou al heel mooi zijn.”

Honselersdijk en André Lourens kozen voor elkaar

Met de grootste zorgvuldigheid kozen Honselersdijk en trainer André Lourens voor elkaar. Beiden wars van paniekvoetbal. “Maar ik ben geen Piet Boon en Piet Boon is geen André Lourens”, zegt hij over zijn illustere voorganger op De Strijphorst.

Nuchterheid is één van zijn karaktereigenschappen. Verwacht van Lourens (53) geen vreemde sprongen. Niet voor niets werkte hij twintig jaar bij Forum Sport, drie periodes als trainer en als hoofd jeugd opleidingen.

Het is niet heel vreemd dat er match was met Honselersdijk, dat na acht jaar Piet Boon op zoek was naar een nieuwe trainer. “Het zegt heel veel over deze club dat ze vorig seizoen bij wedstrijden bij Voorschoten’97 zijn geweest en dat ze zich uitgebreid hebben laten informeren. Andersom heb ik me ook verdiept in de club. De uitstraling en de omgeving doet prettig aan.”

Lourens kan het weten, want twee seizoenen geleden speelde hij met Voorschoten’97 tegen Honselersdijk in de tweede klasse. “Dat Honselersdijk de derde periodetitel won, was ten koste van ons. Op doelsaldo. Vervolgens promoveerde Honselersdijk via de nacompetitie naar de eerste klasse.”

‘Vervloeken’ deed hij zijn nieuwe werkgever niet. “Joh, doe niet zo mal. Ze hadden het verdiend. Wij hadden er alles aan gedaan. Soms zit het mee, soms tegen. Vorig seizoen werden we met Voorschoten kampioen op basis van het doelsaldo. Ik bedoel maar.”

Hij kreeg, voordat hij zijn handtekening zette onder een contract bij Honselersdijk, regelmatig ongewenst advies: ‘zou je dat wel doen?’. “Na Piet Boon kan je het alleen maar slechter doen’, dat was een beetje de teneur. Voor mij is dat totaal geen issue geweest. Kijk, het is heel simpel. Als Piet zijn diploma had gehad, had hij hier waarschijnlijk nog gezeten. Dat is toch alleen maar mooi? Ik ben de laatste die zich verzet tegen langdurige relaties.”

Volgens hem zegt de jarenlange samenwerking tussen Boon en Honselersdijk veel over de club. Hij heeft het over stabiliteit. “Ze geloven hier in lange termijn-succes en sluiten ook de ogen niet als er een keer een mindere lichting komt. De club is realistisch en beseft dat de aanwas van onderaf minder is omdat er al tien jaar bijna geen woning gebouwd is. We hebben dit seizoen bij het eerste elftal twee nieuwe spelers. Prima.”

Het is volgens de Rijswijkse trainer, die in het dagelijkse leven directeur is van kindcentrum Buitenrijck, makkelijk om paralellen te trekken met Forum Sport, dat hij jarenlang boetseerde en kneedde. “Daar komt tachtig procent van de spelers voort uit de eigen jeugd. Structureel. Zoiets creeer je ook niet in één jaar.”

Daarnaast kijkt hij vol verwondering naar het grote aantal vrijwilligers dat Honselersdijk heeft. “Dat is iets om trots op te zijn. Het geeft ook aan hoe de club staat in de samenleving. Honselersdijk vervult een spilfunctie in het dorp.”

De inzet voor komend seizoen is duidelijk: handhaving. “En veel plezier en lol maken, want we moeten het met zijn allen doen”, vult Lourens aan. “De competitie in de eerste klasse is er bepaald niet zwakker op geworden. De Meeuwen en Deltasport zijn gedegradeerd, Voorschoten en Noordorp zijn erbij gekomen. Het wordt dringen om een zo hoog mogelijke klassering te krijgen.”

Marcel van der Kolk blij met team Dubbeldam JO9-1

Gaan voetbal en fietsen samen? Absoluut wel: Dubbeldam JO9-1 bewijst dat die combinatie soepeltjes en succesvol kan verlopen. Het team van trainer Marcel van der Kolk gaat als de brandweer met de naam van sponsor Bike Store Dordrecht op de borst.

DORDRECHT – Eigenaar Jerry Stuurman van Bike Store Dordrecht is er trots op dat hij de sponsor is van het jeugdteam. ,,Met onze trendy fietsenwinkel tonen wij zo onze betrokkenheid bij de voetbalsport. Maar mijn rol is verder die van supporter, hoor. Alle credits voor de prestaties gaan naar het team en hun begeleiding.’’

Marcel van der Kolk heeft de jonge voetballers onder zijn hoede. ,,Dubbeldam JO9-1is een bijzonder team’’, geeft hij aan. ,,Dit is alweer hun derde seizoen. Het zijn maatjes geworden. Dat kan je zien op het trainingsveld. Daar hebben ze vaak iets van een kluittje jonge leeuwtjes, die echter ook een gedaanteverwisseling kunnen beleven. Pas had ik alle spelers aan het begin van de training eindelijk een beetje stil en bij elkaar staan na het tien keer gevraagd te hebben. Op dat moment zag één speler een konijntje achterop het trainingsveld zitten. Zoef, weg waren ze weer…Arm konijntje.’’ Marcel vervolgt: ,,Maar ze kunnen ook grommen als echte leeuwtjes. In hun eerste seizoen denderde de ploeg als een geoliede machine over vrijwel alle tegenstanders heen in een rechte lijn naar het kampioenschap. Het plezier spatte er toen al af en je zag toen al dat er behoorlijk wat talent in zat.’’

Marcel laat zijn team de revue passeren. Sem is onze ‘Messi’, die rap schiet, onbevangen is en scorend vermogen heeft. En hij heeft er duidelijk plezier in. Amin, klasgenoot van Sem, heeft echt iets van Romario, de voormalig speler van PSV. Een echte spits, een goaltjesdief. Heerlijk stout en een heerlijk schot met links. Bij Jeremiah denk ik aan Ronaldinho, onze aanvalskracht op het middelveld. Wat een drive en talent. Hij kijkt altijd een beetje de kat uit de boom, maar dan stoeit hij lekker mee. Joep ontpopt zich als sterke verdediger. Die ben je niet zomaar voorbij. Je moet hem af en toe even bij de les houden, maar wat schiet hij dan hard met rechts. Brian is onze keeper. Met pet, fl inke handschoenen en een prima spelinzicht is ons doel in goede handen. Thijmen is weergaloos. Wat een energie, wat een positiviteit en vrolijkheid. Een genot voor het oog en ons slot op de deur middenachter. Pepijn, de zoon van Jerry, is onze tank, onze buffel. Hij bestrijkt met gemak de hele linkerflank en schiet even makkelijk met links en rechts, voorzet, op doel, maakt niet uit. Als hij hem goed raakt, zou ik bukken en als hij zijn sliding inzet, zou ik springen. Roan is onze clown, altijd een beetje gek doen. Hij is ook de grootste, met een verrassend hoge topsnelheid. Daarmee begint hij goed door te krijgen hoe hij de rechterflank moet dichthouden. Ik denk dat we hem steeds vaker op rechtsdiep zien gaan.”

Door het kampioenschap van twee jaar geleden kwam Dubbeldam JO9-1 in de hoofdklasse. Dat was een nieuwe ervaring. ,,Ook wel eens verliezen, dat was wennen. Maar ze kwamen het seizoen prima door en er kwam steeds meer voetbal in, zoals je dat zegt.” Constateert trainer Marcel. In het huidige seizoen was het aanvankelijk nog even zoeken naar de juiste opstelling, maar die is gevonden. ,,We trainen nu op positiespel, slimme opbouw en afmaken. Maar… oppassen dat het niet te serieus wordt. De kikkers hoeven niet altijd in de trainingsemmer. Winnen is leuk, plezier is belangrijk”

 

Marcel van der Kolk blij met team Dubbeldam JO9-1

Gaan voetbal en fietsen samen? Absoluut wel: Dubbeldam JO9-1 bewijst dat die combinatie soepeltjes en succesvol kan verlopen. Het team van trainer Marcel van der Kolk gaat als de brandweer met de naam van sponsor Bike Store Dordrecht op de borst.

DORDRECHT – Eigenaar Jerry Stuurman van Bike Store Dordrecht is er trots op dat hij de sponsor is van het jeugdteam. ,,Met onze trendy fietsenwinkel tonen wij zo onze betrokkenheid bij de voetbalsport. Maar mijn rol is verder die van supporter, hoor. Alle credits voor de prestaties gaan naar het team en hun begeleiding.’’

Marcel van der Kolk heeft de jonge voetballers onder zijn hoede. ,,Dubbeldam JO9-1is een bijzonder team’’, geeft hij aan. ,,Dit is alweer hun derde seizoen. Het zijn maatjes geworden. Dat kan je zien op het trainingsveld. Daar hebben ze vaak iets van een kluittje jonge leeuwtjes, die echter ook een gedaanteverwisseling kunnen beleven. Pas had ik alle spelers aan het begin van de training eindelijk een beetje stil en bij elkaar staan na het tien keer gevraagd te hebben. Op dat moment zag één speler een konijntje achterop het trainingsveld zitten. Zoef, weg waren ze weer…Arm konijntje.’’ Marcel vervolgt: ,,Maar ze kunnen ook grommen als echte leeuwtjes. In hun eerste seizoen denderde de ploeg als een geoliede machine over vrijwel alle tegenstanders heen in een rechte lijn naar het kampioenschap. Het plezier spatte er toen al af en je zag toen al dat er behoorlijk wat talent in zat.’’

Marcel laat zijn team de revue passeren. Sem is onze ‘Messi’, die rap schiet, onbevangen is en scorend vermogen heeft. En hij heeft er duidelijk plezier in. Amin, klasgenoot van Sem, heeft echt iets van Romario, de voormalig speler van PSV. Een echte spits, een goaltjesdief. Heerlijk stout en een heerlijk schot met links. Bij Jeremiah denk ik aan Ronaldinho, onze aanvalskracht op het middelveld. Wat een drive en talent. Hij kijkt altijd een beetje de kat uit de boom, maar dan stoeit hij lekker mee. Joep ontpopt zich als sterke verdediger. Die ben je niet zomaar voorbij. Je moet hem af en toe even bij de les houden, maar wat schiet hij dan hard met rechts. Brian is onze keeper. Met pet, fl inke handschoenen en een prima spelinzicht is ons doel in goede handen. Thijmen is weergaloos. Wat een energie, wat een positiviteit en vrolijkheid. Een genot voor het oog en ons slot op de deur middenachter. Pepijn, de zoon van Jerry, is onze tank, onze buffel. Hij bestrijkt met gemak de hele linkerflank en schiet even makkelijk met links en rechts, voorzet, op doel, maakt niet uit. Als hij hem goed raakt, zou ik bukken en als hij zijn sliding inzet, zou ik springen. Roan is onze clown, altijd een beetje gek doen. Hij is ook de grootste, met een verrassend hoge topsnelheid. Daarmee begint hij goed door te krijgen hoe hij de rechterflank moet dichthouden. Ik denk dat we hem steeds vaker op rechtsdiep zien gaan.”

Door het kampioenschap van twee jaar geleden kwam Dubbeldam JO9-1 in de hoofdklasse. Dat was een nieuwe ervaring. ,,Ook wel eens verliezen, dat was wennen. Maar ze kwamen het seizoen prima door en er kwam steeds meer voetbal in, zoals je dat zegt.” Constateert trainer Marcel. In het huidige seizoen was het aanvankelijk nog even zoeken naar de juiste opstelling, maar die is gevonden. ,,We trainen nu op positiespel, slimme opbouw en afmaken. Maar… oppassen dat het niet te serieus wordt. De kikkers hoeven niet altijd in de trainingsemmer. Winnen is leuk, plezier is belangrijk”

 

Marcel van der Kolk blij met team Dubbeldam JO9-1

0

Gaan voetbal en fietsen samen? Absoluut wel: Dubbeldam JO9-1 bewijst dat die combinatie soepeltjes en succesvol kan verlopen. Het team van trainer Marcel van der Kolk gaat als de brandweer met de naam van sponsor Bike Store Dordrecht op de borst.

DORDRECHT – Eigenaar Jerry Stuurman van Bike Store Dordrecht is er trots op dat hij de sponsor is van het jeugdteam. ,,Met onze trendy fietsenwinkel tonen wij zo onze betrokkenheid bij de voetbalsport. Maar mijn rol is verder die van supporter, hoor. Alle credits voor de prestaties gaan naar het team en hun begeleiding.’’

Marcel van der Kolk heeft de jonge voetballers onder zijn hoede. ,,Dubbeldam JO9-1is een bijzonder team’’, geeft hij aan. ,,Dit is alweer hun derde seizoen. Het zijn maatjes geworden. Dat kan je zien op het trainingsveld. Daar hebben ze vaak iets van een kluittje jonge leeuwtjes, die echter ook een gedaanteverwisseling kunnen beleven. Pas had ik alle spelers aan het begin van de training eindelijk een beetje stil en bij elkaar staan na het tien keer gevraagd te hebben. Op dat moment zag één speler een konijntje achterop het trainingsveld zitten. Zoef, weg waren ze weer…Arm konijntje.’’ Marcel vervolgt: ,,Maar ze kunnen ook grommen als echte leeuwtjes. In hun eerste seizoen denderde de ploeg als een geoliede machine over vrijwel alle tegenstanders heen in een rechte lijn naar het kampioenschap. Het plezier spatte er toen al af en je zag toen al dat er behoorlijk wat talent in zat.’’

Marcel laat zijn team de revue passeren. Sem is onze ‘Messi’, die rap schiet, onbevangen is en scorend vermogen heeft. En hij heeft er duidelijk plezier in. Amin, klasgenoot van Sem, heeft echt iets van Romario, de voormalig speler van PSV. Een echte spits, een goaltjesdief. Heerlijk stout en een heerlijk schot met links. Bij Jeremiah denk ik aan Ronaldinho, onze aanvalskracht op het middelveld. Wat een drive en talent. Hij kijkt altijd een beetje de kat uit de boom, maar dan stoeit hij lekker mee. Joep ontpopt zich als sterke verdediger. Die ben je niet zomaar voorbij. Je moet hem af en toe even bij de les houden, maar wat schiet hij dan hard met rechts. Brian is onze keeper. Met pet, fl inke handschoenen en een prima spelinzicht is ons doel in goede handen. Thijmen is weergaloos. Wat een energie, wat een positiviteit en vrolijkheid. Een genot voor het oog en ons slot op de deur middenachter. Pepijn, de zoon van Jerry, is onze tank, onze buffel. Hij bestrijkt met gemak de hele linkerflank en schiet even makkelijk met links en rechts, voorzet, op doel, maakt niet uit. Als hij hem goed raakt, zou ik bukken en als hij zijn sliding inzet, zou ik springen. Roan is onze clown, altijd een beetje gek doen. Hij is ook de grootste, met een verrassend hoge topsnelheid. Daarmee begint hij goed door te krijgen hoe hij de rechterflank moet dichthouden. Ik denk dat we hem steeds vaker op rechtsdiep zien gaan.”

Door het kampioenschap van twee jaar geleden kwam Dubbeldam JO9-1 in de hoofdklasse. Dat was een nieuwe ervaring. ,,Ook wel eens verliezen, dat was wennen. Maar ze kwamen het seizoen prima door en er kwam steeds meer voetbal in, zoals je dat zegt.” Constateert trainer Marcel. In het huidige seizoen was het aanvankelijk nog even zoeken naar de juiste opstelling, maar die is gevonden. ,,We trainen nu op positiespel, slimme opbouw en afmaken. Maar… oppassen dat het niet te serieus wordt. De kikkers hoeven niet altijd in de trainingsemmer. Winnen is leuk, plezier is belangrijk”

 

Kevin Schreuder geniet in ‘vriendenteam’ Jan van Arckel

Voor Kevin Schreuder moet dit hét seizoen van zijn doorbraak worden in het eerste elftal van Jan van Arckel. Hij wil niet meer schommelen tussen basis en bank, maar is vastberaden een basisplek te veroveren.

Hij wrijft de slaap nog even uit zijn ogen, terwijl hij een teug neemt uit zijn blikje energiedrank. Hij is niet helemaal fi t deze zaterdagochtend, geeft Kevin Schreuder toe. De selectie van Jan van Arckel heeft weer een avond en nacht aan teambuilding gedaan: tot sluitingstijd stappen in Den Bosch. “We zijn echt een hele hechte groep, een vriendenteam. Sommige jongens zie ik dagelijks. Het voordeel is dat we allemaal nog jong zijn, onze oudste speler is 28 jaar. Iedereen gaat ook mee tijdens zo’n avondje uit.”

PITTIG
Schreuder is 19 jaar, maar speelt momenteel al zijn vierde seizoen in het eerste elftal. Ja, dat lees je goed: zijn vierde jaar. Hij maakte zijn debuut als 15-jarige.

“Flink wat spelers van buitenaf vertrokken toen en de club besloot vol voor de eigen jongens te gaan. Het gevolg was dat mijn jeugdteam doorgeschoven werd en ik op die leeftijd al een volledig seizoen als basisspeler meedraaide”, vertelt de vleugelaanvaller. “Dat was wel pittig, ik was er eigenlijk nog niet klaar voor. Ik had niet heel veel waarde voor het team, maar probeerde me vooral te ontwikkelen.”

Hij heeft veel geleerd van dat seizoen, maar kwam in de twee jaren daarna toch veelvuldig op de bank terecht. “Nieuwe generaties jeugdspelers sloten aan en ik was niet meer zeker van mijn basisplaats. Dat was in het begin moeilijk te accepteren, vooral omdat ik gewend was alles te spelen. Mensen om me heen zeiden al dat mijn situatie eigenlijk heel uitzonderlijk was, door dat eerste seizoen.” Aan een vertrek heeft Schreuder nooit gedacht. “Absoluut niet, dit team is veel te gezellig en ik kom graag bij deze club.” Zijn start was overigens goed: hij begon het seizoen met een hattrick.

VERZAKEN
Hij woont zelf in Well, maar speelt al sinds zijn achtste bij Jan van Arckel. Hij heeft het vlaggenschip in de afgelopen jaren zien groeien van een achtste plek in de vijfde klasse naar een zevende in de vierde klasse. “En we worden alleen maar beter, de gemiddelde leeftijd is nog steeds slechts 20 jaar. We hebben echt stappen gezet en ik denk dat we dit seizoen een middenmoter kunnen worden op dit niveau. Misschien kunnen we over een paar jaar zelfs nog een stapje hogerop. Veel zal afhangen van wat spelers doen: als iedereen blijft, ziet de toekomst er goed uit.”

De jongens met wie hij op vrijdagavond in de kroeg staat, daar strijdt hij zondagmiddag dus mee om de punten. “We winnen en verliezen echt met zijn allen.”

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.