Home Blog Pagina 1138

R.W.B. doet goede zaken tegen Right’Oh

Op voorhand leek de thuiswedstrijd van R.W.B. tegen Right’Oh een lastige, niets bleek echter minder waar. Na ruim een half uur spelen stond R.W.B. met 4-0 voor en was de wedstrijd eigenlijk al gespeeld.

Vooral bij Alex Huijps lukte alles, met een assist en een ware hattrick was hij de Man of the Match. Al na 9 minuten opende RWB de score, de harde lage voorzet van Alex Huijps werd bij de tweede paal door Kevin Remie simpel binnengeschoten. De 2-0 kort daarna was net als de 2-0 een intikker, nu was Serhan Eyupoglu degene die de bal laag en hard in het doelgebied bracht en Alex Huijps de doelpuntenmaker. De 3-0 en 4-0 waren beide wederom van Alex Huijps, in beide gevallen gebruikte hij zijn snelheid om alleen voor keeper Heyne van Right’Oh te komen en trof hij in beide gevallen doel. De rust werd bereikt met de 4-0 voorsprong en daarmee was de wedstrijd gespeeld. Over de tweede helft is niet veel meer te vertellen, RWB hoefde ook niet echt meer en doordat Right’Oh geen moment meer gevaarlijk werd kwam de zege niet meer in gevaar. 

Met de winst op Right’Oh doet R.W.B. goede zaken, de nummer 2 t/m 4 van de standenlijst gingen namelijk allemaal onderuit. Waspik thuis tegen Dussense Boys, SAB uit bij Raamsdonk en Right’Oh in Besoyen. R.W.B. loopt in de stand daarmee verder uit en staat nu 6 punten voor op de nummer 2 Waspik.

Bron: R.W.B. Waalwijk

VoetbalJournaal Zeeuws Vlaanderen, najaar 2019

Lees hier de krant</

SC Emma wint net aan van Virtus

Op een zonnig en goed bezocht sportpark speelde ons vlaggenschip van SC Emma tegen Virtus uit Zevenbergen. Door de vele afwezigen moest de technische staf flink puzzelen om een team te kunnen samenstellen.

SC Emma trof een zeer sterke tegenstander waar met name de snelle voorhoede handenbinders waren voor onze verdedigers. Diverse mogelijkheden liet de tegenstander onbenut. Onze goodold Lawrence Kuys hield met enkele knappe reddingen zijn doel schoon. Ondanks de druk van Virtus wist SC Emma er enkele keren gevaarlijk uit te komen. Zo werd onze Poolse topper in eerste instantie nog onreglementair gestopt in kansrijke positie.

De tweede keer ging hij alleen op het doel af maar de keeper van Virtus was hem de baas. Vlak daarna wist Enes Ak met zijn hoofd te scoren uit een goede voorzet van Shendro Cristina. Dit was tevens de ruststand. De tweede helft eigenlijk hetzelfde beeld. Een sterker Virtus maar Kuys bleek onpasseerbaar. Het schijnt dat Feijenoord interesse in hem heeft. Dat niveau kan hij nog makkelijk aan.

Er werd door Emma voor elke meter gestreden en de spelers gingen voor elkaar door het vuur. Na 95 minuten blies de goed leidende jonge scheidsrechter voor het einde en mocht Emma een geflatteerde overwinning bijschrijven.
Gelukkig viel het kwartje dit keer de goede kant op voor onze mannen. Het is dit seizoen ook weleens andersom geweest.

Opstelling:

Kuys

Van Eden-Vigelius-Witter-Harris

Cleef-Barends-Maciek

Van Pelt-Cristina-Ak

Wissels Steenbakker voor Ak en van Tol voor Cleef.

Afwezig: Van der Leer – Nijenhuis – Manizares – Versluis – Stiegelis.

Volgende week de uitwedstrijd bij Zigo in Tilburg.

Meer informatie over SC Emma? Klik dan hier.
Of lees hier een ander artikel over SC Emma.

Club van de week: VV Spirit

Deze week staat VV Spirit centraal bij het VoetbalJournaal. U gaat lezen over de club, de historie, het eerste elftal en waar club uit Oudekerk aan den IJssel zijn kracht vandaan haalt. U kan interviews verwachten met voorzitter Henk Lammertse, clubscheidsrechter Arie Lingen en clubicoon Dick van Duijvendijk.

Spirit is opgericht op 27 oktober 1945, door Jo de Hoop, Aris Maat en Aart Mourik. Echter begonnen de mannen met de naam D.V.V. (Door Volharding Verkregen.) Dit is later gewijzigd, omdat bij de aanvraag tot toelating bij de KNVB al een club onder die naam stond ingeschreven. Zo ging de club verder onder de naam VV Spirit.

De allereerste wedstrijd werd gespeeld op het terrein van firma Van Haaften op 20 april 1946. Tegenstander kwam uit Breekade te Krimpen. Het terrein waar op gevoetbald werd was geregeld door de heer Van Roekel, die ook veel steun gaf aan de pas opgerichte vereniging.

Spirit groeide snel nadat er voor het eerste in competitieverband werd gespeeld in regio Rotterdam in 1947/1948. In het begin hadden ze 24 leden, wat snel uitliep tot 90 leden in 1950. Tegenwoordig heeft VV Spirit zelfs boven de 1000 leden en het groeit nog ieder jaar verder.

Omdat er veel onzekerheid was rondom het terrein waar gevoetbald werd, diende Spirit in 1956 het verzoek in bij de gemeente voor aanleg van een sportveld en clubgebouw. Na lang wachten werd het voorstel goed gekeurd, waardoor de eerste paal de grond in werd geslagen op 24 mei 1960. Op zaterdag 19 augustus 1961 werd het clubgebouw en het sportveld geopend door Burgemeester Neet.

In de loop van de jaren is VV Spirit flink gegroeid en moderner geworden. Zo kwam er verlichting zodat er ook in de avond getraind kon worden, er werden nog meer velden aangelegd, er werden meerdere kleedkamers bij gebouwd en het bestaande clubgebouw werd verder uitgebreid. Dit allen gebeurde door een enorme groep vrijwilligers die altijd klaar stonden en tevens nu nog steeds klaar staan voor VV Spirit.

Het eerste elftal speelt dit seizoen in de tweede klasse D, nadat ze vorig jaar zijn gepromoveerd vanuit de derde klasse C. Op dit moment staan ze derde, met één punt achterstand op de nummer één en twee van de ranglijst. Wat past bij de ambities van de club om binnen een paar jaar in de eerste klasse uit te komen.

VV Spirit is een ambitieuze club, maar staat vooral voor gezelligheid, fatsoenlijkheid en eerlijkheid en dat willen ze ook zeker uitdragen.

Morgen kan u lezen over clubicoon Dick van Duijvendijk.

Meer informatie over VV Spirit vindt u hier.
Of lees hier een ander artikel over VV Spirit.

Bron: VV Spirit

Heerjansdam toont twee gezichten bij WNC.

Gehoord in de bestuurskamer tijdens de rust van de wedstrijd WNC – Heerjansdam: ‘we hebben mazzel dat het geen 0-2 of 0-3 is, i.p.v. 0-1’. Dat vonden bestuursleden van de ploeg uit Waardenburg. En daar waren wat anderen aanwezigen het ook wel over eens. En toen de eindstand 2-1 was geworden, was men daar (uiteraard) heel blij mee. Kortom, Heerjansdam toonde twee gezichten.

De start was goed van de Dammers en ze hadden pech toen Youri van Noort (7minuut) van afstand hard tegen de onderkant van de lat schoot. En tot verbazing van iedereen ging de bal via de rug van keeper Arjen Kaasjager het doel weer uit, over de achterlijn. Een minuut later moest keeper Sander Schreuder voor Heerjansdam ingrijpen en tien minuten later nog een keer na een goede vrije trap van Willem-Paul van der Heijden. Daar tussendoor dwong Ronald Ouwens keeper Kaasjager tot een redding en die had even later geluk dat Jelmer Nugteren de bal niet vol raakte (kopbal) na een hoekschop van Mathijn Valster. Even later was de doelman toch geklopt door Mathijn Valster: 0-1, na een pass van Nugteren. Het is dat Heerjansdam daarna in een paar gevallen heel slordig was met de eindpass (terwijl het in kansrijke positie kon komen) want anders had die 0-2 / 0-3 best op het scorebord kunnen (moeten) staan.

Toen na de rust WNC er een schepje bovenop deed, was Heerjansdam direct ‘gezien’. Gideon Emanuels strafte een fout in de opbouw af, 1-1 in de 55minuut en twee minuten later schoot van der Heijden een vrije trap (via de handen van Schreuder) in de bovenhoek: 2-1. WNC was niet van plan dat nog uit handen te geven. En deed dat ook niet, ondanks dat Heerjansdam, met wat meer beleving en  opportunisme, er meer uit had kunnen halen.

Zaterdag 30 november speelt Heerjansdam thuis tegen SVL, aanvang: 14:30 uur.

Meer informatie over Heerjansdam? Klik hier.
Of lees hier een ander artikel over Heerjansdam

SJC moet de winst aan Hoogeveen laten

De wedstrijd van deze week was de tweede in een reeks van drie waarbij een koppositie de inzet is. Na de teleurstelling tegen Hollandia was er de kans  om het tegen Hoogeveen wel waar te maken.

De wedstrijd begon met een minuut aandacht voor de landelijke actie tegen mogelijk racisme. De wedstrijd stond onder leiding van voormalig topscheidsrechter Roelof Luinge die eerst zag hoe de pupil van de week Mick de Vos de bal in het Hoogeveense doel schoot. Om daarna op de welbekende manier de wedstrijd strak en met duidelijk hoorbare beslissingen, te leiden.

SJC begon ook deze wedstrijd wat onrustig  en ogenschijnlijk minder geconcentreerd. De combinaties vlotte niet erg en het zogenaamd ‘hoog druk zetten’ maakte nauwelijks indruk. SJC zag geen mogelijkheden om hierbij de bal te veroveren. Juist daardoor gaven zij Hoogeveen de gelegenheid om een droomstart  te maken. Daarbij was hun sterspeler Jearl Margarita samen met Thomas Reinders een plaag voor de SJC defensie.

Na bijna een kwartier moest de ver uit zijn doel komende Haggerty  werkeloos toezien hoe Margaretha de bal aan Dario van Breukelen ontfutselde om hem schijnbaar moeiteloos met een uitstekende lob het nakijken te geven. En nog geen 10 minuten later  gebeurde dit na een aanval over rechts, nogmaals. Waardoor er een hatelijke 0-2 op het weer dienstdoende scorebord stond vermeld.

Intussen had SJC  af en toe ook wel wat terug kunnen doen want we noteerde twee uitstekende doelpogingen via schoten van Stef van der Zalm. En enkele mogelijkheden vanuit spelhervattingen.  Maar veel meer dan dit kon SJC er voor de rust niet tegenover stellen. De pogingen om Hoogeveen onder druk te houden faalden dus bij herhaling en oogden voor de toeschouwers steeds wanhopiger.

Na de thee stond er een totaal ander SJC binnen de lijnen. Vanaf meet af aan viel er veel meer beleving te ontdekken en de duels werden wel scherp ingezet. Timo Ruigrok vervulde een belangrijke rol in de opbouw en Abbas el Tamimy speelde in zijn beste doen. Met als gevolg dat SJC een overwicht kon creëren. Hoogeveen moest terug en bleek nu ook kwetsbaar te zijn. Trainer Wolf bracht Levi van Nispen en Melvin van Stijn en de laatste liet direct zien waartoe hij in staat is.

Een fraaie combinatie bracht Jordi Groot in stelling. Zijn aanval over links voltooide de verdediger met een prima voorzet. Die door Melvin van Stijn op een geweldige manier werd verzilverd: 1-2.  Hierna behield SJC het initiatief en Hoogeveen ging ver terug. Helaas werd er te weinig naar de brede combinatie gezocht en werd de bal  zo snel als mogelijk richting de spitsen gespeeld. De stoere verdedigers wisten daar wel raad mee en vooral Levi van Nispen werd het aannemen van de bal onmogelijk gemaakt. Met nog een kwartier te gaan maakte Lucas Coopmans zijn debuut in de hoofdmacht. Maar ook hij zag, ondanks een aantal goede acties, geen kans om de jonge doelman Kevin Borgman te verschalken.

Bij de supporters bleef tot het allerlaatste moment de hoop op alsnog een gelijkspel. Maar Hoogeveen mocht na het laatste signaal van Luinge  de armen juichend ten hemel heffen. SJC had gezien de tweede helft een gelijkspel of mogelijk zelfs de winst verdiend. Maar het scorebord maakte onverbiddelijk duidelijk dat de drie punten meegingen naar Hoogeveen. Volgende week de derde belangrijke wedstrijd op rij. Dan moet SJC naar de Watergraafsmeer om tegen JOS hopelijk weer eens tot winst te komen. De Amsterdammers speelden wel gelijk in en tegen Emmen. Op de ranglijst is SJC inmiddels ook voorbijgestreefd door Leonidas. Die met een indrukwekkende 6-1 van MSC wisten te winnen.

Meer informatie over SJC? Klik hier.
Of lees hier het vorige artikel over SJC.

Foto’s door: Johanna Oskam

Hellevoetsluis komt vroege achterstand niet meer te boven

0

Waar Hellevoetsluis normaal gesproken juist in de eerste 15 à 20 minuten goed uit de startblokken komt, was het dit keer tegenstander Oostkapelle dat furieus startte. Binnen een kwartier stond Hellevoetsluis daarom met 2-0 achter en deze achterstand kwam het, ondanks een aantal grote kansen, niet meer te boven.

Het zou toch al een zware middag voor de Hellevoeters worden, want de ziekenboeg was behoorlijk gevuld met halve en hele geblesseerden en een zieke aanvoerder Frenk van Gelderen, die zich op de ochtend van de wedstrijd afmeldde. Patrick Haze had last van een teen en Serkan Yavuzyigitoglu begon op de bank, omdat hij niet fit was. Aanvaller Gaultier Obiango melde in de bus ook doodleuk nog even dat hij bij het opstaan iets in zijn voet gevoeld had…

Desondanks stonden er tegen de nummer 2 van de ranglijst toch 11 spelers aan de aftrap en namen er ook nog 4 spelers op de bank plaats. Opsteker voor de rood-witten was de terugkeer van verbindingsspeler Ken Luyendijk, by far het grootste talent van de Hellevoeters, die eventueel het verschil zou kunnen maken. Voordat Hellevoetsluis het echter goed en wel in de gaten had, stond het door geschutter in de achterhoede met 2-0 achter en was de wedstrijd al bijna gespeeld. Met name over de vleugels was Hellevoetsluis kwetsbaar en ontstonden er kansen voor Oostkapelle.

Met de 2-0 mocht Hellevoetsluis dan ook nog van geluk spreken, want even zo goed had het al 4-0 gestaan. Na 20 minuten hadden de ING-boys de zaakjes echter beter onder controle en kantelde de wedstrijd. Men wist elkaar beter te vinden en er ontstonden kansen, de één nog groter dan de ander. Eerst was het Ken Luyendijk die oog-in-oog met de keeper kwam, maar te fraai af wilde werken, waardoor de bal een simpele prooi voor de keeper werd. Brian Poelman kreeg de bal uit een pass van Rucentney Benito voor zijn voeten, maar waar hij de bal diagonaal in de verre hoek had moeten schieten, schoot hij enigszins wild de bal in de korte hoek naast. Vervolgens was het Ken Luyendijk die met een pass van achteruit Gaultier Obiango wist te bereiken, maar die schrok enigszins van de uitkomende doelman, waardoor hij niet kon koppen.

Het probleem van deze competitie is dan ook het gebrek aan scorend vermogen bij de ploeg van trainer Edwin de Koning, getuige de slechts 8 doelpunten die het tot nu toe in 8 wedstrijden wist te scoren. Vlak voor rust werd Hellevoetsluis ook nog eens getroffen door nieuw blessureleed, toen aanvoerder Öner Sang-A-Jong met een liesblessure uit moest vallen. In de rust bleef ook Patrick Haze achter in de kleedkamer, omdat hij met zijn geblesseerde teen toch niet verder kon. Serkan Yavuzyigitoglu en Frank de Regt waren hun vervangers.

De tweede helft was een stuk minder spectaculair en meer in evenwicht. Grote kansen bleven lang achterwege, maar Obiango had nog wel de 2-1 op zijn schoen. Met de keeper al uit het doel, probeerde hij deze met een lob te verschalken, maar de bal had te weinig hoogte. Onder aanvoering van de uitstekende spits van Oostkapelle creëerde de thuisploeg na 70 minuten weer wat kansen, maar doelman Ribaric hield de Hellevoeters vooralsnog in de wedstrijd.

In de 79e minuut was het dan toch raak en was de wedstrijd gespeeld. Het enthousiaste en sfeervolle publiek, die de hele wedstrijd nadrukkelijk aanwezig was met aanmoedigingen en gezang, begroette het doelpunt met veel gejuich en kon in de allerlaatste minuut nog eens feest vieren, toen de eindstand op 4-0 bepaald werd. Hellevoetsluis zakte daarmee weer een plaatsje op de ranglijst en zal volgende week de thuiswedstrijd tegen Arendskerke MOETEN winnen om niet nog nadrukkelijker in degradatienood te komen.

Meer informatie over Hellevoetsluis vindt u hier.
Of lees hier een andere artikel over Hellevoetsluis.

ADO Den Haag tegen Serooskerke

ADO Den Haag speelde de laatste jaren tegen het Zeeuws Elftal, Serooskerke, Goes en Bruse Boys. De afgelopen voorbereidingen sloeg de ploeg uit de Hofstad zijn tenten namelijk op in het Zeeuwse. Deze zomer was Renesse de uitvalbasis, en speelde het tegen Serooskerke en RCS.

Serooskerke oefende al vaker tegen BVO’s. NAC Breda, FC Utrecht en ADO Den Haag durfden de strijd al aan te gaan met de blauw-witten. Volgens voorzitter Hans van den Broeke hoefde de club nog nooit toe te leggen op de komst van de profclubs. ,,Het draaiboekje ligt er, dus dat is makkelijker werken. Een verkeersplannetje, een communicatieplannetje”, vertelde Van den Broeke op 8 juli.

Die dag leken de Hagenezen goed op weg om de eindstand van twee jaar terug – toen het met 7-0 won van Serooskerke – minstens te gaan evenaren. Na elf minuten kopte spits Delano Ladan een voorzet tegen de touwen. De zo’n zevenhonderd toeschouwers zagen een paar minuten later ook Lorenzo van Kleef met een kopbal scoren. Op het half uur deed ook Serooskerke-speler Maikel Simonse een duit in het zakje. Na afloop baalde hij flink over zijn eigen doelpunt. ,,Maar ik raakte ‘m wel perfect hè?”

Na de 4-0 (een penalty van Donny Gorter) was de thuisploeg via een vrije trap van Bjorn Francke voor het eerst echt gevaarlijk. Het was het startsein voor een goede tweede helft van ‘Seroos’, dat in aanloop naar het duel vier keer had getraind. Met name het inbrengen van Zeelandia Middelburg-aanwinst Dennis Kovacevic en Sil Riemens (die na een half jaar was teruggekeerd van een rondreis door Vietnam) zorgden voor een impuls. Zo gaf Kovacevic vlak voor zijn eigen zestien een panna aan ADO Den Haag-aanvoerder Aaron Meijers. Kovacevic ging even later ook bijna alleen op doelman Indy Groothuizen af nadat hij was diepgestuurd door Riemens. ADO-speler Lex Immers voorkwam de doorgang ternauwernood met een sliding. De 4-1 kwam er niet, de 5-0 wel. Clubhopper Erik Falkenburg schoot tien minuten voor tijd een voorzet in één tijd binnen. Falkenburg kwam net als andere sterkhouders als Tom Beugelsdijk, Lex Immers en Abdenasser El Khayati (inmiddels vertrokken) pas na een uur binnen de lijnen. Beugelsdijk liet zich kort na zijn entree overigens meteen gelden met een Beugelsdijk-momentje, toen hij overduidelijk zijn voetje liet hangen bij een verdedigende actie. Ook kreeg hij het nog even aan de stok met het bijtertje van Serooskerke, Sil Riemens. ADO Den Haag-trainer Alfons Groenendijk toonde na afloop respect voor de spelopvatting van Serooskerke, dat veelal probeerde op te bouwen. Ook de staat van de grasmat kon op zijn goedkeuring rekenen.

Wil je meer informatie over de club Serooskerke? Klik hier.

Omar Afassi is nog niet klaar met GPC

GPC Vlissingen komt voor het vierde opeenvolgende jaar uit in de derde klasse van het zaterdagvoetbal. Sinds vorig seizoen kent de Walcherse formatie een wisseling van de wacht, waarbij veel nieuwe gezichten het nieuwe GPC kenmerken. Eén van deze nieuwe gezichten is de ambitieuze Omar Afassi. “Ik verwacht dat wij in de subtop mee gaan draaien en het iedereen moeilijk gaan maken.”

De 22-jarige Afassi is bezig aan zijn tweede seizoen in Vlissingen en heeft het uitstekend naar zijn zin. “Sinds vorig seizoen voetbal ik met veel plezier bij GPC Vlissingen. Een goede sfeer is enorm belangrijk bij GPC en is uiteindelijk ook onze kracht. Uiteraard is het zo dat hier goede resultaten aan gekoppeld moeten worden, maar het begint bij ons echt bij de sfeer.”

Afassi doorliep de gehele jeugdopleiding van RCS, maar tot een grote doorbraak leidde het niet. “Ik heb in de jeugd bij RCS gespeeld en uiteindelijk ook een aantal wedstrijden in het seniorenvoetbal gespeeld. Ik kwam niet echt in aanmerking voor het eerste en ben toen naar GPC gegaan. Achteraf gezien is dit een hele goede keuze geweest. Ik heb vorig seizoen veel gespeeld en wil ook dit seizoen veel minuten maken.”

De 22-jarige middenvelder probeert het iedere tegenstander zo lastig mogelijk te maken. “Ik sta het liefst net voor de verdediging, om te stofzuigen en het spelletje te verdelen. Ik hou van duels en als ik van de tegenstanders weer te horen krijg dat ik een plaag voor ze ben geweest, dan weet ik dat ik een goede wedstrijd heb gespeeld.” Ondanks een tegenvallende start van de competitie kijkt Afassi met een positieve blik naar de toekomst. “Vorig seizoen begonnen we ook niet sterk aan het seizoen, maar knokten wij ons knap terug. Met onze manier van spelen gaan wij het nog menig team lastig maken. Ik verwacht dat wij uiteindelijk in de subtop zullen eindigen.”

GPC Vlissingen is volgens de middenvelder een team met verschillende soorten kwaliteiten. “Wij hebben meerdere goede voetballers in het team. Joep Geijs is met zijn snelheid niet te achterhalen. Daniël van het Westende is een erg goede spelverdeler en Odesse Richardson is belangrijk met zijn fysieke kracht. Zo hebben wij nog een aantal goede spelers. Daarnaast gaan wij met zijn allen door het vuur voor elkaar.” Ondanks de potentie binnen de ploeg vindt Afassi dat zijn team nog genoeg stappen kan maken. “Wij weten dat wij een echte vechtmachine kunnen zijn. Als wij ons fysieke spel kunnen combineren met beter voetbal, dan zullen wij als team een volgende stap kunnen maken.”

Wil je meer informatie over de club GPC Vlissingen? Klik hier.

Trainer Stefan Brok is thuis bij NEO’25

Na een uitstekend eerste seizoen zijn de verwachtingen hooggespannen voor NEO’25. Trainer Stefan Brok maakte een goede voorbereiding mee, maar zag zijn jonge spelersgroep niet thuis geven in de eerste wedstrijden van de competitie.

Het eerste seizoen van de 48-jarige oefenmeester Stefan Brok bij ‘zijn’ NEO’25 beviel hem uitstekend. Dat was ook te verwachten, het leek een droomhuwelijk tussen club en trainer. Brok was zelf in het verleden aanvoerder van het eerste, speelde in het veteranenteam en zijn zoon Sam zit nu in de selectie. Sterker nog, NEO’25 was de enige club die hem van een voetbalpensioen kon weerhouden. En dat deed de club uit Sprang-Capelle, ruim een jaar geleden.

POLLEN
“We werden gelijk vijfde, terwijl we wekelijks met zes of zeven jongens speelden van achttien tot twintig jaar oud. Het is een hartstikke mooie lichting, maar ze moeten wel opboksen tegen volwassen kerels. Qua fysiek en slimmigheidjes is dat toch een grote stap. Dat ze de kwaliteiten ervoor hebben, is wel duidelijk.” NEO’25 vaart een nieuwe koers met jeugdspelers. “Je kunt niet met een mix werken van groepen met verschillende ambities, bijvoorbeeld op het gebied van trainingsarbeid. Deze jonge jongens lopen de pollen uit de grond, dat is mooi om te zien.”

Brok kende die lichting ook goed, als clubman. “We hebben bepaalde regels aangescherpt en gaan zo voor de lange termijn een stevige basis leggen.” Ook dit seizoen zijn er weer aardig wat spelers vanuit de JO19-1 doorgestroomd. “We zijn nóg jonger geworden, een paar oudere mannen zijn gestopt of ergens anders gaan voetballen. Het verwachtingspatroon is juist wel hoog, omdat we vorig seizoen zo goed hebben gepresteerd.”

BEKERWINST
Zoals in elk huwelijk, is niet alles rozengeur en maneschijn. Het gaat met ups en downs en dat merkt Brok ook. De voorbereiding voor dit seizoen verliep nog erg goed. “We hebben in de beker alles gewonnen, dat ging perfect en daar hielden we een hartstikke goed gevoel aan over. We wonnen van clubs als RWB en Baardwijk, dat is een dijk van een prestatie. Maar toen de competitie begon, zakte het in. Wat de oorzaak is, vind ik lastig te zeggen. Misschien heeft die goede voorbereiding ons zand in de ogen gestrooid, we moeten elke week keihard knokken voor de punten.”

Brok geniet ervan om bij zijn club trainer te zijn, hoewel dat ook een keerzijde heeft. “De vaders van mijn spelers zijn bijna allemaal goede bekenden of vrienden van me. Dat wist ik vooraf, ik kan me goed voor hun meningen afsluiten. Ik heb het supergoed naar mijn zin hier bij NEO’25, de connectie met de spelers is erg goed. Ik raak dan ook niet zo snel in paniek na een slecht begin van de competitie, dat hadden we vorig jaar ook.”

Wil je meer informatie over de club NEO’25? Klik hier.
Lees hier ook de voorbeschouwing van Noah van Caem van NEO’25

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.