Home Blog Pagina 1116

De voorbeschouwing met Imaro Siberie van RFC

RFC
-
0
De voorbeschouwing met Imaro Siberie van RFC

Imaro Siberie is echt een kind van de club, de linksback heeft nog nooit voor een andere club gespeeld dan RFC. Siberie begon op zijn vijfde met voetballen bij RFC, toenmalig nog Good Luck genaamd. Op zijn 17e debuteerde Siberie tegen TSVV Merlijn. Hij was bijna trefzeker, maar raakte de lat. Toch kreeg hij achteraf een snoepzakje van leider good old Marc Verhagen.

De linksachter speelt al vijf jaar in de selectie van RFC en zou graag van vaste waarden willen worden in de basis elf. Om zo zijn steentje bij te dragen aan het binnenhalen van een periodetitel. “We kunnen en moeten beter dan dat we tot nu toe gedaan hebben. Met de kwaliteiten binnen ons team moeten we een periodetitel kunnen halen. Onze tweede seizoenshelft is vaak beter dan de eerste, dus als we eenmaal op stoom komen zijn we moeilijk meer te stoppen.”

Nadat twee weken geleden Willem II met 2-7 aan de kant werd gezet, mochten de mannen uit Raamsdonksveer aantreden tegen ZBC’97. “Het vertrouwen was aanwezig na de ruime overwinning op Willem II, om ook deze wedstrijd de drie punten mee naar Raamsdonksveer te nemen. Echter merkten we al snel dat de scherpte vandaag afwezig was. Na vijf minuten was ZBC’97 namelijk al trefzeker. Door een aantal persoonlijke fouten werd ZBC’97 vaak gevaarlijk voor onze goal. Gelukkig hebben we een keeper die op dit het moment in vorm is, waardoor het tot iedereens verbazing 1-0 stond met rust.

In de tweede helft kwam RFC beter in de wedstrijd, maar verzuimde te scoren. “Opnieuw waren we voorin en achterin niet fel en scherp genoeg. Onder andere de terugkerende Ron van der Wulp moet zijn grootse vorm nog vinden. Hoewel we in de tweede helft meer kansen kregen was het ZBC’97 die verdient de 2-0, in mijn ogen buitenspel, en de 3-0 maakte. Helaas niet de gewenste drie punten. Toch had ik wel één pluspunt en dat was Danny Link. Zonder hem was het voor rust minsten 4-0 geweest. Daarom was hij in mijn ogen de man of the match.”

Aankomende zaterdag komt VV Oosterhout op bezoek om te proberen RFC te beroven van de drie punten. Een wedstrijd waar veel op het spel staat volgens Siberie. “De laatste wedstrijd voor de winterstop, een wedstrijd tegen een tegenstander die maar 4,6 kilometer van ons vandaan ligt. Een tegenstander die maar twee punten boven ons staat met een wedstrijd meer gespeeld. Er staat dus veel op het spel, willen we met een goed gevoel de winterstop ingaan. Ondanks de nederlaag van afgelopen zaterdag zijn we gebrand om de drie punten in Raamsdonksveer te houden. Als de gedrevenheid en de scherpte aanwezig is moet dit lijden tot een overwinning! We hebben overigens genoeg kwaliteit om het verschil te kunnen maken. Na de wedstrijd is er een Pre-Christmas Party in de kantine dus laten we hopen op een mooie zaterdag! Ik voorspel een 3-1 overwinning.”

Het duel uit de vierde klasse E tussen RFC en VV Oosterhout zal om 14:00 aanstaande zaterdag plaatsvinden. Op het gemeentelijk sportpark in Raamsdonksveer zal scheidsrechter S.L.H. Goedhart de wedstrijd leiden.

Meer informatie over RFC vindt u hier terug op haar website.
Of lees hier ook een ander artikel over RFC.

Bron foto: Gijs van Tuijl

 

Bergambacht denkt mee met de middenstand

vv de Alblas
-
0
Bergambacht denkt mee met de middenstand

Een sponsorrij van tien borden aan de kant van de weg en niet bij één van de drie velden. De sponsorcommissie van voetbalvereniging Bergambacht heeft een gat in de markt gevonden. “Sponsors willen graag gezien worden.”

Inmiddels hangt er een bord of tien aan de kant van de weg. “Dit is een drukke pont en van de pont naar de Alblasserwaard. Ze staan hier wel eens in de file. En dan gaan mensen om zich heen kijken.”

Dat bracht de club op het idee om de hekken die bij het tweede en derde veld staan ook eens aan de andere kant vol te hangen. “Bedrijven bleken echt geïnteresseerd. Het is ook een geweldige plek. Er rijden dagelijks honderden automobilisten langs.”

Voor Bergambacht is het een extra inkomstenbron. “Als bestuur willen we het liefst de contributie niet verhogen, want hoe hoger de contributie hoe hoger de drempel voor kinderen om te gaan voetballen. We willen een club zijn voor alle Bergambachtenaren.” Ter Braak benadrukt dat Bergambacht vooral een jeugdvereniging is. “We hebben dan wel tien seniorenelftallen, het merendeel van onze leden is onder de achttien jaar. We hebben 27 jeugdteams.”

Waar Bergambacht acht jaar geleden aan interne twisten bijna ten onder ging, is de club nu een baken van harmonie. Dat is ook terug te zien in de shirtsponsoring. “Plus Van der Vlist en Bezemer Wegenbouw doen dat al jaren samen. Na vier jaar, als de tenues worden vervangen, verwisselen ze van voor- en achterkant. De komende vier jaar staat Bezemer op de borst en Van der Vlist op de rug.”

“We hebben veel aan de middenstand in Bergambacht te danken. De gunfactor is erg belangrijk. Andersom geldt dat ook. Als we een vrijwilligersavond organiseren met eten dan bestellen we dat wel bij het eetcafé dat sponsor is.”

Wil je meer informatie over de club Bergambacht? Klik hier.

Elftalleider Jan Moerman zorgt voor Spirit

VoetbalJournaal
-
0
Elftalleider Jan Moerman zorgt voor Spirit

Als een hoeder waakt hij over zijn schaapjes. Elftalleider Jan Moerman beschouwt de spelers van Spirit als ‘zijn kinderen’. “Ik zie ze drie keer in de week, dat is bijna meer dan mijn eigen kinderen”, zegt de gepensioneerde docent (63).

Op deze zaterdag staat er voor de kanaries een bijzondere wedstrijd op het programma. Buur DCV komt in Ouderkerk op bezoek. “Iedereen was nét wat zenuwachtiger dan bij een andere wedstrijd. Voor veel spelers is DCV-thuis de wedstrijd van het jaar.”

Moerman, die al elf jaar elftalleider is, is echter niet uit het evenwicht te brengen. “Ik heb gisteren gewoon mijn boodschapjes gedaan, bij de Lidl in Bergambacht.” Vrijdag is de vaste ‘inkoopdag’ van Moerman. “Ik haal broodjes, beleg en fruit. Het is de lunch voor die jongens voor de wedstrijd.”

“Zo’n heel jaar met die jongens meebeleven, het houdt je jong”, zegt Moerman, die zelf geen groot voetbalverleden heeft. “Ik ben pas op mijn 42ste begonnen bij Perkouw. Dat heb ik tot mijn 55ste gedaan.” Via zijn zoon kwam hij bij Spirit terecht. “Iemand zei: ‘hij kan wel aardig voetballen. Joh, ga naar Spirit’. Dat hebben we maar gedaan. Ik ben altijd leider geweest van zijn team en groeide eigenlijk mee.”

“Op een gegeven moment zochten ze bij Spirit een leider. Dat moest ik maar worden, zeiden ze. In het eerste jaar heb ik ook staan vlaggen. In mijn eerste wedstrijd haalde ik het einde niet. We speelden tegen Schelluinen. Ik kreeg rood omdat ik blijkbaar te veel met mijn vlag had gezwaaid, geen idee. Arie Lingen heeft dat na een jaar van mij overgenomen. Dat is de eerlijkste grensrechter die ik ken.”

Eigenlijk is Moerman veel meer dan elftalleider. “De kleding doe ik ook, er zijn clubs die een aparte materiaalman hebben. Ik zit tijdens de wedstrijd altijd in de dug-out. Tien minuten voor rust ga ik voor de thee zorgen. En voor de limonade, want er zijn ook spelers die dat liever willen.”

Tijdens de wedstrijd probeert hij altijd de rust zelve te zijn. “Ik vind het zo’n onzin als mensen gaan schreeuwen naar de scheidsrechter. Ik ben daar niet zo van. Ik maak voor de wedstrijd altijd een praatje met die man. Dan kan ik meteen uitvinden wat voor type het is. Uiteraard brief ik dat door aan de trainer. Als je er voordeel uit kunt halen moet je dat zeker niet laten.”

Hij komt soms voor verrassingen te staan. “Toen ik me ging voorstellen aan de scheidsrechter van de dag zat daar ineens een student aan wie ik les gaf. Een beetje zenuwachtig was ie wel, maar we konden er allebei wel hard om lachen.”

Hij kan zich één keer herinneren dat hij zijn emoties liet gaan. “We speelden bij VVOR en bij een 1-0 stand in ons voordeel kregen we een strafschop. Die werd gemist en VVOR maakte gelijk. Daardoor degradeerden we. Ik was écht woest. Nu nog, als ik weer aan terugdenk.”

Hij stopte vier seizoenen geleden. “Mijn vrouw dreigde een opleiding te gaan volgen. We werkten allebei nog en met het voetbal erbij kon het zo maar gebeuren dat we elkaar bijna niet zagen. Op zaterdag heeft ze weinig aan mij. Ik ben bijna de hele dag op de voetbal. Om zeven uur ’s avonds stap ik onze boerderij pas weer binnen, om half negen lig ik te slapen op de bank.”

Toch keerde Moerman snel weer terug. “De vader van Erik Janssen, die deze zomer naar Capelle is gegaan, was mij opgevolgd. Trainer Warry van Wattum wilde geen elftalleider waarvan de zoon ook in de selectie speelde. Toen ben ik het weer gaan doen.”

Hij hoeft zelden een troostende schouder te bieden aan een speler die wil ‘uithuilen’. “Het is Spirit, hé. Onze trainer Richard van Cappellen loopt ook al jaren mee. Hij gaat vaak voordat hij de opstelling bekend maakt al praten met de jongens van wie hij verwacht dat ze zijn teleurgesteld.”

“Ik heb één keer meegemaakt dat een trainer verbaal tegen een speler tekeer ging in de kleedkamer. Echt tekeer, bedoel ik dan. Toen ben ik wel naar die trainer gelopen en gezegd dat hij zijn excuses moest aanbieden. Voor de rest bemoei ik me nooit met voetbal inhoudelijke zaken.”

Moerman is waarschijnlijk de enige elftalleider bij wie ooit een trainingskamp in de achtertuin werd gehouden. “Dat is best een mooi verhaal. Een paar jaar geleden heb ik al die gasten uitgenodigd. We hebben spelletjes gedaan en ’s avonds lekker gegeten. En daarna slapen in tentjes.”

Wil je meer informatie over de club Spirit? Klik hier.
Lees hier ook ‘Charlois en Spirit komen in vermakelijke wedstrijd niet tot scoren.’

Erik Adam scoorde nooit een doelpunt bij Biervliet

V.V. Biervliet
-
0
Erik Adam scoorde nooit een doelpunt bij Biervliet

Vorig seizoen nam Erik Adam op 34-jarige leeftijd afscheid als speler van Biervliet. Eigenlijk met een degradatie, maar als ‘lucky loser’ bleef de club toch voor de vierde klasse behouden. Zijn verhaal.

,,Als financieel manager ben ik een man van de cijfertjes, ja. Maar hoeveel goals ik in al die jaren gescoord heb? 40? Oh, 48. Wat ik wel zeker weet is dat ze allemaal uit een penalty of vrije trap zijn gescoord. Zeker, bizar. Enkel in een oefenwedstrijd tegen Cadzand heb ik een keer met een afstandsschot gescoord, maar dat telt niet echt mee. Twee seizoenen terug was ik topscorer met 9 goals, vorig seizoen maakte ik er 7. 6 vrije trappen en 1 penalty. Ik oefende er niet specifiek op hoor, want als je ze op dit niveau een beetje in de hoek richtte dan vloog die bal er vaak in. Helaas niet tegen Sluis, nee. In de finale van de nacompetitie schoot ik bij een 3-2 achterstand op de paal. Ik kan me nog goed herinneren dat we een paar jaar terug zelfs speelden voor promotie naar de derde klasse, toen we verloren van Luctor’88.

Eigenlijk was ik al een keer gestopt, drie jaar terug. Er was door blessures een tekort aan spelers, dus keerde ik maar tijdelijk terug. Na een uittocht van spelers besloot ik toen maar om definitief terug te keren. Sinds m’n vijftiende speel ik in het eerste, dan laat je de club ook niet zomaar in de steek. Nu was het wel echt het moment om definitief te stoppen. Hoe je het wendt of keert: er is ook gewoon een generatiekloof. Je praat over hele andere dingen dan je meeste medespelers. Of ik bij het eerste terugkeer in een andere rol? In ieder geval nooit als trainer. Dat schrapen van spelers en blij zijn als er iemand is… Daar ligt m’n ambitie niet.”

Wil je meer informatie over de club Biervliet? Klik hier.

Jorden Takiddine debuteert als hoofdtrainer bij Philippine

VV Philippine
-
0
Jorden Takiddine debuteert als hoofdtrainer bij Philippine

KOEWACHT – Als voetballer was Jorden Takiddine (33) onder meer enkele jaren actief in de jeugd van NAC Breda. Verder speelde hij onder meer voor HVV’24, SSV’65, Terneuzen, RIA W en Philippine. Bij die laatste club was hij 1,5 seizoen trainer van de reserves. Nu debuteert hij als hoofdtrainer.

En dat debuut als hoofdcoach doet hij bij vierdeklasser RKVV Koewacht, dat na Serge Martinu graag een jonge, ambitieuze trainer wilde. In dat profiel paste de inwoner van Terneuzen uitstekend. “Het is voor mij een prachtige uitdaging bij een mooie club. Ik ben erg gedreven en ook ambitieus. Het trainerschap bevalt me erg goed en daarin wil ik ook verder groeien. Het is mooi dat Koewacht me daartoe de kans biedt en vertrouwen heeft voor de komende periode.”

En waar het in het amateurvoetbal gebruikelijk is om trainer voor een seizoen te binden, daar kwam Takiddine met de vierdeklasser direct voor drie seizoenen overeen. “Natuurlijk bekijken we per seizoen wel hoe het gaat en hoe zich de zaken ontwikkelen. Maar toch spreek er wel vertrouwen en visie uit om voor langere tijd de samenwerking aan te gaan. En ik moet zeggen dat het me tot op heden enorm goed bevalt. De trainingsopkomst is hoog, de beleving binnen de groep prima en ook de faciliteiten zijn geweldig. Het enige wat ontbreek is het resultaat in de vorm van punten helaas.”

En punten zijn voor een trainer én voor het zelfvertrouwen van een spelersgroep toch onontbeerlijk. Bij de eerste is dat vertrouwen er overigens volop, maar hij ziet zijn spelers soms worstelen. “Zelf ben ik enkele seizoenen geleden gestopt vanwege blessures en dan is trainer zijn hetgeen het dichtste bij het spelletje komt. Ik was als speler gedreven en fanatiek. Dat zijn elementen die ik ook als trainer in me heb, zowel tijdens trainingen als langs de zijlijn. Ik hoop daarmee de toch heel jonge groep die we hebben daar positief mee te beïnvloeden. Want er zijn wedstrijden geweest die we onnodig hebben verloren. Dan zie je na een tegengoal de kopjes omlaag gaan en dat is zonde. Want bij vlagen spelen we prima voetbal, alleen ontbeert het aan goals en punten. Tegen Clinge verloren we onterecht en kregen we complimenten. Maar uiteindelijk draait het om de punten en die hebben we helaas nog niet.”

Toch heeft Takiddine, die bezig is met zijn UEFA-C cursus, het vertrouwen dat hij de gestelde doelstelling kan bereiken. “We willen kost wat kost niet laatste eindigen en de nacompetitie in moeten. Want degraderen kan niet rechtstreeks dit seizoen. Dat er maar elf clubs in onze klasse zitten, wat ik nog altijd een verschrikkelijke beslissing vind van de KNVB, maakt wel dat we kost wat kost enkele teams onder ons willen laten. En ik heb de overtuiging dat dit ons ook gaat lukken.”

Wil je meer informatie over de club Philippine? Klik hier.
Lees hier ook ‘Jim van Vlierberghe geniet van VV Philippine’

Club van de week: VV Papendrecht met Hans Jonker

vv Papendrecht
-
0
Club van de week: VV Papendrecht met Hans Jonker

Hans Jonker is voorzitter bij VV Papendrecht is in 1974 lid geworden van de club. Jonker heeft de hele jeugd doorlopen bij Papendrecht tot O19 en heeft nog in het tweede gespeeld.

Jonker is in 1985 het leger gegaan als beroepsmilitair en is door het bestuur destijds uitgeschreven als lid, waar hij niet zo blij mee was. Na jaren niet meer op de club te zijn geweest vroeg zijn zwager om mee te gaan voetballen in het derde elftal. “Via het derde ben ik eigenlijk weer betrokken geraakt bij de club en het bestuur van VV Papendrecht, zo ben ik twee jaar geleden voorzitter geworden.”

Jonker werd officieel benoemd tot voorzitter in juni 2017. ’’Ik deed het eerst nog met veel mensen van het oude bestuur, maar op een gegeven moment in augustus 2017 hebben we besloten om een compleet nieuw bestuur neer te zetten en in november zijn we aan de slag gegaan.’’

Het nieuwe bestuur bracht veel positieve gevolgen met zich mee ‘’Het zat gelukkig allemaal mee, waardoor we grote stappen hebben gemaakt, zo zijn er goede trainers gevonden en financieel zijn we er ook op vooruit gegaan. De penningmeester heeft er heel veel tijd in gestopt om alles weer op een rijtje te krijgen en dat is gelukt, want in twee jaar tijd hebben we ons in de zwarte cijfers weten te nestelen.”

VV Papendrecht kreeg al een mooie badge bij het 90-jarige bestaan en nu bestaat de club al bijna 100 jaar, daarom heeft de jubileumcommissie al wat plannen in gedachten. ‘’Op 1 augustus bestaan we 100 jaar dus er komen veel activiteiten voor jong en oud. Twee jaar geleden zijn we begonnen met de jubileumcommissie en die zijn op dit moment bezig om leuke dingen voor de club te organiseren. Zo is er op 30 juli een oudejaarsnacht, waar ik erg naar uit kijk. Vorige week hadden we een eeuwfeestdiner met een veiling en dat heeft een leuk bedrag opgeleverd. Daarmee gaan we volgend jaar veel leuke dingen organiseren.”

Het eerste elftal van VV Papendrecht staat op dit moment achtste en speelt deze week tegen SV Montfoort. De voorzitter heeft een goed gevoel over de wedstrijd. ‘’Vorige week speelde SV Montfoort tegen Sliedrecht en hebben ze gelijk gespeeld. Ik vind Sliedrecht tot nu toe één van de best voetballende ploegen, dus ik hoop dat we tegen Montfoort gaan winnen met 1-2. Het zou leuk zijn om de overwinning tegen Nieuw-Lekkerland door te zetten.

Lees hier ook het vorige artikel over de club van de week: VV Papendrecht.
Meer informatie vindt u  hier terug op de website van VV Papendrecht.

In gesprek met Luc van de Klundert van DHV

vv DHV
-
0
In gesprek met Luc van de Klundert van DHV

Luc van de Klundert voetbalt al sinds de kabouters bij DHV. De keeper vindt het een gezellige en warme club. ‘’Als je op de zaterdagavond de kantine binnenloopt word je altijd met open armen ontvangen.’’

Van de Klundert heeft acht jaar lang de keepersacademie gedaan en heeft daardoor een goed niveau keepen bereikt. ‘’Ik heb aan de keepersacademie meegedaan toen ik bij de JO13 zat tot ongeveer twee jaar geleden. Eerst altijd op zondag en toen ben ik bij de vrijdagavond gegaan. We hadden een klein groepje met keepers en dan was je continu bezig met van alles en alle punten die je als keeper zijnde in een wedstrijd kreeg die zaten dan allemaal in anderhalf uur tijd over 30 vrijdagavonden zaten die dan wild.’’

Het mooiste moment in zijn carrière, wat van de Klundert nooit meer zou vergeten is zijn eerste thuiswedstrijd tegen DFC. ‘’Ik pakte alles wat los en vast zat en ik liet niks door dus dat was wel een wedstrijd voor mij om nooit meer te vergeten. Aan de andere kant heb ik ook een dieptepunt gehad en dat was de degradatie, dat was een moeilijk moment voor mij en vergeet ik ook nooit meer.’’

Naast het voetbal heeft de keeper ook nog andere hobby’s. ‘’Ik werk als DJ bij een club, want zelf muziek maken vind ik heel erg leuk om te doen, soms draai ik ook op de voetbalclub zelf. Op de donderdagavond hebben we bij DHV een dartcompetitie en daar doe ik zelf ook aan mee. Het is vaak meer dan darten en het is altijd gezellig.’’

De sfeer bij DHV is altijd goed ‘’Iedereen kent elkaar, ook al als je net nieuw bent is dat geen probleem bij DHV. De eerste weken kijk je elkaar wel even aan, van hoe heette hij ook al weer? In die paar weken leer je elkaar kennen en uiteindelijk sta je met z’n alle een biertje te drinken in de kantine.

Sterke punten waar de keeper goed in is, is lijn keepen. ‘’Ik ben een echte lijn keeper, met mijn reflex is ook niks mis mee en het aansturen van de verdedigers gaat ook vanzelf. Dat zijn wel de drie punten waar ik echt wel het sterkst in ben. Ik ben denk ik wel echt een keeper die een visie op het spelletje heeft. Ik weet precies wat ik moet doen en hoe ik mijn verdediging moet aansturen.

Een hoogtepunt voor Van de Klundert was het uitje naar Keulen met het hele team. ‘’We hebben daar zoveel meegemaakt als team. Over tien jaar praten we nog steeds over dit teamuitje. Het was dan ook zo gezellig en dus een moment om nooit te vergeten.’’

Wil je meer informatie over de club DHV? Klik hier.

RWB komt tweede helft op stoom

RWB Waalwijk
-
0
RWB komt tweede helft op stoom

Bij rust van de wedstrijd RFC – RWB zag het er niet naar uit dat RWB deze wedstrijd met grote cijfers zou winnen. De 0 – 4 overwinning zou vermoeden dat RWB een gemakkelijke zege heeft geboekt, niets is echter minder waar.

RFC had tegen koploper RWB een tactiek uitgestippeld waarbij veel mensen achter de bal bleven, de ruimtes klein gehouden werden en kort werd gedekt. In de eerste helft had de club uit Waalwijk het grootste gedeelte van de tijd de bal, maar gekeken naar de kansen die beide ploegen kregen waren het aantal kansen van RFC zeker niet minder en ook niet minder groot dan die van RWB. Bij balbezit schakelde RFC razendsnel om. Keeper Luuk van Beerendonk moest dan ook regelmatig optreden en zag ook een RFC speler alleen voor hem opduiken maar hield de nul op het scorebord. Na rust werden gaandeweg de ruimtes wat groter en kon de rood-wit-blauwe formatie via een assist van Alex Huijps en de goal van Kevin Remie de score openen. Met deze stand moest RFC wel wat meer risico gaan nemen en meer de aanval gaan zoeken. Dat deed het ook en RWB had met een bal op de lat en wederom een goede redding van Luuk van Beerendonk in die periode geluk dat het 0 – 1 bleef. RWB was een stuk effectiever met de kansen die het kreeg en maakte na ruim een uur de 0 – 2. Een copie van de 0 – 1 met wederom topscoorder Kevin Remie als eindstation.

Toen Onur Ulusan een kwartier voor tijd met een kanonskogel van buiten de 16 meter de 0-3 aantekende was het verzet van RFC gebroken. Twee minuten voor tijd bepaalde Kevin Remie de eindstand op 0-4, nu kwam de assist van de goed ingevallen Brent van Look en maakte Kevin Remie daarmee zijn hattrick vol.

RWB behield daarmee zijn ongeslagen status en gaat proberen dit ook de laatste twee wedstrijden voor de winterstop te behouden. De laatste twee wedstrijden dit jaar voordat de winterstop begint zijn beide thuis, zondag 8 december komt daarvoor Dussense Boys naar RWB en de laatse wedstrijd dit jaar is vervolgens 15 december thuis tegen Blauw Wit ’81.

Meer informatie over RWB kan u hier terugvinden op hun website.
Of lees hier het vorige artikel over RWB.

Bron tekst & foto: R.W.B.

VoetbalJournaal Hoeksche Waard, najaar 2019

H Lambregts
-
0
VoetbalJournaal Hoeksche Waard, najaar 2019

Lees hier de krant</

Nieuwe jeugdopleiding Capelle vormt zich

vv Capelle
-
0
Nieuwe jeugdopleiding Capelle vormt zich

Hij is nu bijna een jaar aan de slag als hoofd jeugd opleidingen: Brian Zalmijn ziet Capelle stappen maken in de talentontwikkeling van de club. “Een kwaliteitsslag is niet binnen een dag geregeld”, weet hij echter ook.

Als trainer van de JO11 is hij op zaterdagmorgen tijdens de wedstrijd tegen SHO uit Oud-Beijerland vooral ‘positief’ in zijn kritieken op spelers. Het ‘goed zo’ en ‘klasse’ rolt van zijn lippen. En als een actie van één van zijn pupillen mislukt, klinkt het ‘jammer, volgende keer beter’ uit zijn mond. “Ik ben altijd van het positieve coachen”, reageert Zalmijn. “Plezier bij die jongens en meisjes staat altijd voorop. Voetballen is iets leuks en dat mag je als trainer best extra benadrukken. Als er plezier is, is het ook makkelijker om dingen aan te leren.” Zijn opdracht is niet mals: de jeugdopleiding bij Capelle naar een hoger niveau brengen. De club ziet nog liever vandaag dan morgen eigen jeugdspelers in het eerste elftal. Zalmijn is realistisch: “Hoe hoger je eerste elftal speelt hoe groter de uitdaging is om spelers met succes te laten doorstromen. In één keer de stap van de jeugd naar het eerste maken is loodzwaar, maar dat kan ook via een omweggetje. We hebben wekelijks overleg over de selectie en de A-jeugd over de ontwikkeling van spelers.”

De eerste maanden vergaderde hij meer dan hij lief had. “Ik zat meer in een vergaderruimte dan dat ik op het veld stond. Dat was niet het beeld dat ik voor ogen had toen ik ja zei. Maar ik wist ook: dit was noodzakelijk. Gelukkig ben ik nu veel op en rond het veld. Ik zie trainingen, wedstrijden en praat veel met trainers. Ik beschouw het ook niet als mijn product, maar als het product van ons allemaal. Dat probeer ik ook zo naar buiten te brengen. Als we veranderingen doorvoeren dan moet dat breed gedragen worden.”

Hij geeft het voorbeeld van de trainingen van de JO8 en JO9. “Eén van de twee vaste trainingen doen we gezamenlijk met alle teams. Dat gaat in parcoursvorm. Het grote voordeel is dat je verbondenheid krijgt. Trainers kijken in elkaars keuken, spelertjes ontmoeten elkaar omdat alle teams door elkaar heen lopen. Tegelijkertijd bestaat er nog steeds de behoefte om meer teamtrainingen te hebben. Daar moeten we dus met elkaar een goede modus in vinden. Binnenkort gaan we de bevindingen evalueren. Het kan best zijn dat we naar één sessie in de twee weken gaan.”

De vele gesprekken zijn ook nodig om tot een toekomstige visie te komen. Qua speelstijl bijvoorbeeld. Zalmijn: “Wat hoofdlijnen betreft ligt dat wel vast: verzorgd voetbal, dynamisch spel en veel positiewisselingen. Hoe daar te komen is veel interessanter. Je hebt nog altijd te maken met een amateurclub en veel vrijwilligers. We zijn geen bvo. We spelen als Capelle wel op hoog niveau, het is niet zo dat onze middelen tot het plafond reiken. Veranderingen hebben tijd nodig.”

Daar hoort volgens Zalmijn in ieder geval een goed niveau van de jeugdteams bij. “Het streven moet zijn om de hoogste teams in de divisie te hebben spelen. De JO19 voldoet aan de eis met de vierde divisie, de JO17 en JO15 zitten er tegenaan. Je moet je wel realiseren dat niveau niet het doel is, maar een middel om spelers nog een beter platform te bieden waarop ze zich kunnen ontwikkelen.”

Wil je meer informatie over de club Capelle? Klik hier.
Lees hier ook ‘Capelle verademing voor Julian Agatowki’

1...1.1151.1161.117...1.492Pagina 1.116 van 1.492

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.