Home Blog Pagina 1117

Capelle verademing voor Julian Agatowski

Het leven van Julian Agatowski speelt zich sinds een jaar af binnen een paar kilometer. Hij woont, werkt én voetbalt in Capelle. “Ik zou alles fietsend kunnen doen”, zegt de middenvelder van de zaterdaghoofdklasser, die vorig seizoen op het nippertje degradatie wist te voorkomen. “Je weet nooit hoe het in het voetbal loopt, maar ik zie mezelf voorlopig wel aan Capelle verbonden blijven.”

Zijn autoritjes naar Werkendam, waar hij de kleuren verdedigde van tweededivisionist Kozakken Boys, konden hem naar verloop van tijd gestolen worden. “Als je speelt, neem je die uurtjes voor lief, het wordt anders als dat niet het geval is. Het is ook anders als je in je nadagen van je carrière zit. Ik was 25 jaar. Dan moet en wil je spelen. Daar verandert het niveau, al speel je in de hoogste amateurklasse, ook niks aan.”

Agatowski had dan ook geen seconde bedenktijd nodig toen Capelle belde en informeerde of de voormalige middenvelder van RVVH interesse had in een overstap naar sportpark ’t Slot. “Ik werkte toen al als fysiotherapeut bij gezondheidscentrum De Rozenburcht. Dat ligt op achthonderd meter van de club vandaan. Ik woon ook in Capelle, hoe mooier kan je het krijgen?”

De belangrijkste reden om de lokroep van Capelle te beantwoorden was de sportieve uitdaging. “Capelle stond er toen heel slecht voor, maar heeft nog altijd een grote naam in het amateurvoetbal. Ik kreeg weer de kans om iedere week te spelen. De keuze was niet heel moeilijk, al wist ik wel dat het niet ideaal was om midden in het seizoen over te stappen. Uiteindelijk heeft het voor iedereen goed uitgepakt. We hebben ons einddoel bereikt: handhaving.”

Toen Capelle nog midden in de degradatiestrijd was verwikkeld, was al duidelijk dat voor dit seizoen het roer omging. De selectie werd behoorlijk ‘ververst’. Zo kwam er een hele enclave van Zwaluwen Vlaardingen. Zelf heeft hij zich opgeworpen als een soort leermeester voor de jeugd. Hoewel hij zelf ook nog maar 26 jaar is, voelt hij zich goed in die rol. “Ik hoop in het veld een verlengstuk te zijn van de trainer en jonge spelers wegwijs te maken. Ik heb bij mijn vorige clubs de nodige ervaring opgedaan.” Namens Fysio 2 Go houdt hij twee avonden in de week spreekuur voor jeugdleden van VV Capelle. “Van zes tot zeven op maandag en donderdag kunnen ze binnenlopen voor advies. Capelle maakt een professionaleringsslag bij de jeugdopleiding  en daar hoort mijn aanwezigheid als fysiotherapeut ook bij.”

Capelle heeft de ambitie uitgesproken om op termijn terug te keren in de derde divisie. ‘Even’ promoveren in de sterke hoofdklasse is echter niet eenvoudig, weet ook Agatowski. “Er zijn veel goede teams. Dat zie je terug in een grote, sterke middenmoot. Voor ons zaak om zo lang mogelijk aan te haken bij de subtop van het klassement.”

Wil je meer informatie over de club VV Capelle? Klik hier.
Lees hier ook ‘Spirit wint na strafschoppen van VV Capelle’

Mannaert wil met Clinge gaan voor het kampioenschap

CLINGE – Na één seizoen in de derde klasse zat voor v.v. Clinge het avontuur op een niveau hoger er na het behaalde kampioenschap in 2018 er alweer op. Waar eerst de top-drie het doel was, daar durft Maykel Mannaert nu wel wat anders uit te spreken. “Ik denk dat we vol voor de titel moeten spelen.”

Klare taal van de rechterverdediger, die in 2008 als 16-jarige debuteerde in de derby uit bij v.v. STEEN. Daarna was hij van seizoen 2011/2012 tot en met het seizoen 2014/2015 actief voor VV Poolster uit het Groningse Spijk. “Dat was mede door veel blessureleed nooit een echt succes. Sinds 2015 speel ik weer terug voor v.v. Clinge. Met een kampioenschap en een degradatie zaten daar wel enkele seizoenen van uitersten tussen.”

Op dit moment is Mannaert met zijn ploegmaats de ongeslagen en trotse koploper in de vierde klasse, een niveau wat hij na dit seizoen weer hoopt te verruilen voor een niveau hoger. “Na de degradatie hebben we eerst een realistische doelstelling afgesproken met elkaar. Top-drie en eventueel een periode pakken. Maar nu denk ik dat we zo goed bezig zijn, dat we vol voor de titel moeten meedoen. We laten wekelijks zien dat we een goede en uitgebalanceerde ploeg zijn en er is moeilijk tegen ons te scoren. Als je kijkt naar de 8 officiële wedstrijden dit seizoen, beker en competitie, zijn we nog steeds ongeslagen en hebben we zelfs een half dozijn wedstrijden de nul weten te houden. We zouden nog wel meer mogen scoren, zodat we het ons eigen nog wat makkelijker kunnen maken.”

Vorig seizoen werd Mannaert met Clinge in de nacompetitie uitgeschakeld, nadat in de competitie 29 punten niet voldoende bleek voor handhaving. “Dat gaf aan dat we ook daar ons mannetje konden staan. Het zat ons echter op de beslissende momenten niet mee en dat brak ons uiteindelijk op. Nu zitten we in een competitie met eigenlijk veel te weinig ploegen. Het is daarbij nu aan ons om zo scherp en geconcentreerd mogelijk te zijn en aan het eind van de rit weer feest te kunnen vieren.”

De weinige clubs, het is een issue voor alle teams uit de vierde klasse, ook voor Mannaert. Toch is hij blij met de alternatieve Pluym Cup. “Het zorgt ervoor dat je als ploeg toch in het ritme blijft, het zijn mooie wedstrijden, je speelt ergens voor en dat houdt je alert.

”Het is toch belangrijker dan een vriendschappelijk potje en dat maakt het leuk. Maar er gaat natuurlijk niets boven de échte competitiespanning. Daarin moeten we laten zien de beste te zijn en dan kunnen we terug omhoog kijken. Want het spelen op een hoger niveau is mij wel prima bevallen..”

Wil je meer informatie over de club V.V. Clinge? Klik hier.
Lees hier ook ‘Sven d’Hooge roemt ondanks de degradatie het kameraadschap bij Clinge’

Handhaven voornaamste doel voor FC Axel

AXEL – Een turbulent en tegenvallend jaar, zo laat 2019 zich nog het beste typeren voor FC Axel. De ambitieuze tweedeklasser zag zich ternauwernood het vege lijf redden, de hoofdtrainer vertrok evenals een achttal basisspelers. Met Jeroen van den Broeke als opvolger van Cees Houtepen is FC Axel begonnen met een andere doelstelling in de tweede klasse E.

“Als er zoveel basisspelers vertrekken in de zomerperiode en eigenlijk sportief gezien het geloof totaal uit de groep was, dan kan het niet anders dan dat je heel realistisch je doelstellingen moet bijstellen. Handhaven is dit seizoen het voornaamste doel. We hebben voor de ervaren basiskrachten die zijn weggegaan vooral jongere spelers uit het tweede elftal én spelers uit eigen jeugd daarvoor aan de selectie toegevoegd. En ook zijn enkele ervaren jongens zoals Maik de Wolff en recent nog Marco Plasschaert teruggekeerd in het elftal. Dat is wel een positieve ontwikkeling, want je ziet toch dat een elftal niet zonder ervaring kan. Daarin is vooral het zoeken naar een goede balans erg belangrijk.”

Van den Broeke was eerder assistent bij Terneuzense Boys en anderhalf seizoen hoofdtrainer bij RIA W. Daar wist hij met zijn ploeg degradatie uit de vierde klasse op de laatste speeldag af te wenden. Nu staat hij aan het roer bij FC Axel, een club vol ambitie die nu in de ogen van de hoofdtrainer stilaan weer in een rustiger vaarwater terecht komt. “Ze maakten een bizar en sportief rampzalig seizoen mee en dan werkt dat door in alle geledingen binnen de club. Nu zie je dat men een omslag heeft gemaakt en dat werkt positief. De groep doet alles wat in hun macht ligt om zo goed mogelijk te presteren. En dat gaat met vallen en opstaan. Maar dat is verklaarbaar met zoveel jonge spelers.”

Vooralsnog zien Van den Broeke en assistent-trainer Kieran O’Shea zichzelf terug in de onderste regionen en wacht het nog op de broodnodige overwinning. “We hebben nu enkele keren gelijk gespeeld, ook tegen nummer twee Oostkapelle/ Domburg. Toen speelden we goed voetbal. Maar om de boel echt die boost te geven, dan zou het lekker zijn om een overwinning te pakken. Die kans moet je dan vooral pakken tegen concurrenten zoals Walcheren, waar we echter gelijk tegen speelden. Dit soort wedstrijden moeten we dan over de streep trekken, wat helaas nog niet gebeurde. Toch heb ik er vertrouwen in, dat we het uiteindelijk zullen redden. We moeten gewoon keihard blijven werken met elkaar en de juiste mentaliteit tonen. Als we dat doen en ons handhaven, dan hebben we het uitstekend gedaan.”

Wil je meer informatie over de club FC Axel? Klik hier.
Lees hier ook ‘Piet de Vries en Niek de Meijer genieten van hun rol bij FC Axel 2’

 

In gesprek met Tjeu Bömers van VV Klundert

Tjeu Bömers (37) traint en leidt de JO9-1 van Klundert, dit doet hij samen met Dennis Suaréz, zijn zoon speelt ook in het team. Sinds zijn kinderen op voetbal zitten is hij erbij en traint hij de jongens. Het team komt uit in de eerste klasse, waar de trainer trots op is. Zelf heeft hij het tweede van Klundert gehaald.

Als er iets is wat Tjeu belangrijk vindt bij een vereniging, dan is dat wel de jeugd. “We hebben het nu leuk aangepakt en doen naast het voetbal ook leuke dingen met de kinderen. Ik vind het dan ook leuk, dat een vereniging als Klundert veel jeugdelftallen heeft rondlopen.”

Dennis en ik hebben de trainingen, die wij geven afgekeken. “Mijn zoon heeft op de voetbalschool gezeten en Dennis zijn zoon heeft mogen meetrainen bij RBC. Wij hebben naar deze trainingen gekeken en onze eigen draai eraan gegeven. De kinderen vinden het hartstikke leuk. Bij aanvang van de training of wedstrijd is ieder kind ook verplicht om een handje te geven. We willen ze graag een stukje respect meegeven. Ik hoop dat ik zolang mogelijk de jongens training kan geven, want ze willen allemaal en zijn zeer gedreven.”

De trainingen zijn op de club ook niet onopgemerkt gebleven. “Iedere jeugdspeler in dezelfde leeftijdscategorie wilt graag bij ons komen spelen. Gelukkig hebben wij het team bij elkaar kunnen houden, waardoor het ook vriendjes van elkaar zijn geworden, dat is leuk om te zien dat ze naast het voetbal ook met elkaar omgaan. We zijn ook al twee keer kampioen geworden en doen nu aardig mee in de eerste klasse. Ik vind dat een prestatie opzich.”

Teamspirit is wat de trainer belangrijk vindt. “Als ze niet naar elkaar overspelen of ik zie dat een jongen geen zin heeft, dan haal ik hem eruit. Ik haal hem naar de kant om even na te denken, daarnaar mag hij er weer in. Het is een teamsport en dan vind ik de teamspirit ook zeker belangrijk.”

“Eerste klasse is een aardig niveau, zeker voor jongens uit een team als de JO9-1. Ik maak de jongens dan ook duidelijk dat het niet alleen om voetbal gaat. Tijdens de wedstrijd moet er wel ‘gebuffeld’ worden en strijd worden getoond. Ik ben dan ook trots dat er al zeven keer is gewonnen dit seizoen. Ik wil hoe dan ook op dit niveau blijven spelen, want hier worden de kinderen alleen maar beter van. Ik heb ook vaak met mijn vuist op tafel moeten slaan om de jongens bij elkaar te houden.”

Zelf heeft hij vier kinderen, waarvan er twee op voetbal zitten. “De oudste zit bij mijn in het team, zijn broertje zit een team lager. Het is best moeilijk om de tijd te verdelen en ze uiteraard allemaal even veel aandacht te geven. Alle uren die ik vrij ben, ga ik kijken bij mijn dochter, want die speelt korfbal. Als mijn zoon die niet bij mij in het team zit, eerder speelt dan wij en wij spelen thuis, dan ben ik ook altijd aanwezig. Daarnaast heb ik nog een eigen bedrijf.”

De trainers steken veel tijd in het team, wat hij alleen maar leuk vindt. “We steken er veel tijd in, wat het uiteindelijk dan ook waard is. Zo gaan we af en toe zwemmen en past er een moeder op. Als afsluiting van het seizoen gaan we dan een potje bowlen of laser gamen en dat vinden de jongens ook hartstikke leuk.”

Wil je meer informatie over de club VV Klundert? Klik hier.

Pakjesdief gepakt bij Sinterklaasfeest RWB

Sinterklaas was vrijdag 30 november op bezoek bij de Jeugd van RWB. Ondanks zijn drukke agenda weet hij ieder jaar toch tijd vrij te maken om op Sportpark De Gaard de jeugd te bezoeken.

Al vroeg in de avond was de gehele kantine gevuld met kinderen en werd het wachten op de Sint volgemaakt met wat te drinken, eten van pepernoten, spelletjes en zingen van Sinterklaasliedjes. Ook de politie moest er nog aan te pas komen want de gezochtte pakjesdief was bij RWB gesignaleerd. Gelukkig liep dit allemaal goed af en kwam de Sint met al zijn kadootjes op tijd aan. Na het uitpakken van de kadootjes ging iedereen weer voldaan terug naar huis en keerde de rust terug op Sportpark De Gaard.

Meer foto’s kan u hier terugvinden op de site van RWB.
Of lees hier een ander artikel over RWB.

Bron: R.W.B.

Nieuwenhuijse koos bewust voor De Meeuwen

Na vier seizoenen en een kampioenschap in zijn laatste jaar bij ’s-Heer Arendskerke was Adriaan Nieuwenhuijse toe aan iets nieuws. Hij had verschillende opties, maar koos bewust voor De Meeuwen. Die club degradeerde juist naar de tweede klasse, waardoor hij dit seizoen zijn oude club treft. De eerste maanden bevallen in ieder geval goed.

De zestigjarige oefenmeester loopt ondertussen al meer dan twintig jaar mee in het vak en dus kent hij veel van de Zeeuwse clubs inmiddels wel. Vroeger had hij de ambitie om eens trainer te worden bij Arnemuiden, maar ook De Meeuwen stond op dat lijstje.

Dit seizoen werd die wens dus ingewilligd, hij legt zelf uit waarom het in zijn ogen een goede combinatie is. “Meeuwen is een gezellige club, waar alles goed geregeld is, maar waar ook ambitie is. Daarnaast komen er altijd veel supporters kijken, dat geeft iets extra’s.”

START
Tot nu toe bevalt het dus uitstekend, maar dat heeft voor een deel natuurlijk ook te maken met de goede start. Nieuwenhuijse merkt dat er, ondanks de degradatie van afgelopen seizoen, een positieve sfeer hangt. “Ik ga met veel plezier naar de club. De klik met de spelers is er en die jongens gaan goed met elkaar om. Het is echt een hecht team.” Dat positieve gevoel heeft volgens hem ook te maken met de komst van een aantal nieuwe spelers. “Na zo een seizoen moet je verversen, nieuw elan binnen je groep. Dat hebben ze goed gedaan, iedereen moet weer vechten voor zijn plaatsje.” Nu De Meeuwen dus weer terug is in de tweede klasse, zullen veel mensen verwachten dat de club direct bovenin mee gaat draaien. Daar is Nieuwenhuijse het voor het grootste gedeelte wel mee eens. “De doelstelling is top vijf. Als we daarin kunnen eindigen, ben ik tevreden.”

WEERZIEN
De degradatie van De Meeuwen en de promotie van Arendskerke, betekent dat Nieuwenhuijse dit seizoen tegenover zijn oude club komt te staan. Een ontmoeting waar hij nu alvast naar uitkijkt. “Dat is toch wel bijzonder. Ik ben daar op een goede manier weggegaan en kan die gasten goed, dat is altijd leuk.” Vooralsnog ziet hij vooral overeenkomsten tussen zijn oude en huidige club. “Ik pas bij dit soort clubs. Het zijn allebei dorpsclubs, maar hebben wel ambitie. Een goede groep, die al lang samenspeelt.” Toch ziet hij één duidelijk verschil, al wil hij Arendskerke voor het onderling treffen niet te veel op scherp zetten. “Ik moet natuurlijk uitkijken wat ik zeg, maar ik denk dat bij De Meeuwen iets meer kwaliteit zit.” Toen bekend was dat hij dit seizoen in Zoutelande aan het roer zou staan, volgde hij zijn nieuwe club natuurlijk op de voet. De degradatie kwam wat dat betreft dan ook niet als een verrassing, jammer vond hij dat wel. “Je zag het aankomen, maar de eerste klasse had wel mooi geweest. Je wil toch altijd op het hoogst mogelijke niveau actief zijn.” Desondanks gaat hij dit seizoen genieten van de vele mooie wedstrijden in de tweede klasse, want spijt van zijn keuze voor De Meeuwen heeft hij zeker niet. “Ik verwacht veel mooie wedstrijden, je speelt veel derby’s. Daar komen veel supporters op af, dat is alleen maar mooi.” Hij wil als trainer de komende jaren in Zeeland blijven, maar dat wil niet zeggen dat hij niet de ambitie heeft om hogerop te gaan. “We proberen natuurlijk de eerste klasse weer te halen, maar Nieuwenhoorn is wat mij betreft kampioenskandidaat nummer één.”

Wil je meer informatie over de club De Meeuwen? Klik hier.
Lees hier ook ‘De meeuwen verlaat eerste klasse met opgeheven hoofd’.

SC Emma geeft overwinning uit handen tegen VV Zigo

Op een waterkoude zondagmiddag moest SC Emma aantreden in Tilburg tegen ZIGO. Een voor ons totaal onbekende tegenstander waar nog nooit tegen gespeeld is.

De manschappen van Roy de Bruin kwamen sterk uit de startblokken en stonden na een minuut of 20 op een verdiende 0-2 voorsprong door goals van Jesse Harris en Shendro Cristina. Bij de eerste de bal tussen de palen van ZIGO scoorde de handige voorhoede de aansluittreffer 1-2. In dezelfde minuut wist Enes Ak de marge weer op 2 doelpunten te zetten 1-3. Dit was tevens de ruststand.

Wat er in de rust is gebeurd weten we niet maar in de 2e helft een heel ander Emma. Nadat SC Emma eerst nog enkele grote kansen op 1-4 gemist te hebben scoorde ZIGO de 2-3. Na deze goal zakte het team als een plumpudding in elkaar. Elke bal die ZIGO naar voren schoot leverde een kans op en we mochten in onze handen knijpen dat het halverwege de 2e helft slechts 3-3 stond. Elk duel werd verloren, geen pass kwam meer aan en in tegenstelling tot vorige week werd er niet voor elke meter geknokt.

Na enkele omzettingen stond het iets beter en wist de net ingevallen Johan Versluis op schitterende wijze de 3-4 te scoren in blessuretijd. Waar iedereen dacht dat SC Emma de 3 punten binnen zal halen gebeurde toch nog het onmogelijke. Na de aftrap wist ZIGO toch nog de gelijkmaker te scoren. De was ook gelijk de eindstand.

Respect voor de supporters die deze slechtste wedstrijd van het seizoen bezocht hebben en tot het bittere einde langs de lijn bleven staan.

Opstelling:

Van der Leer

Van Eden – Witter – Vigelius – Harris

Cleef – Barends – Maciek

Van Pelt – Cristina – Ak

Wissels Versluis voor Barends en Stiegelis voor Ak.

Afwezig: Nijenhuis – Manizares – Steenbakker

Volgende week de laatste thuiswedstrijd voor de winterstop tegen UVV.

Aanvang 14.00 uur.

Eindstand 4-4.

Meer informatie over SC Emma vindt u hier terug.
Of lees hier een ander artikel over SC Emma.

Het drukke leven van Kevin Hollander van Vlissingen

Met zijn UEFA A-diploma op zak zal Kevin Hollander het vast rustiger hebben. Niet meer stad en land afreizen voor de trainerscursus, meer thuis zijn.. Die gedachte valt echter vies tegen. De hoofdtrainer van Vlissingen en JVOZ JO17 maakt immers nog steeds lange dagen.

De gedeelde Google Agenda met zijn vriendin is voor het gezin Hollander een welkome uitvinding. Alle trainingen, wedstrijden en de zogenaamde POP-gesprekken met spelers zijn erin verwerkt. En wanneer de JVOZ-trainingen rond 15.00 uur aanvangen heeft de Vlissinger er óók al een hele werkdag opzitten. In Hoogerheide werkt hij bij de Koninklijke Marechaussee. ,,Daar heb ik kunnen regelen dat ik om 14.00 uur stop. De wekker gaat wel al om 5.15 uur, en om 6.30 uur start ik.” En de mening van zijn vriendin? ,,Ze heeft helemaal niks met voetbal, al toont ze wel interesse. Het is juist wel lekker dat het thuis niet om voetbal draait.”

UITWEDSTRIJD
Wanneer de training bij JVOZ rond 16.30 uur klaar is haast Hollander zich naar huis, om vervolgens om 18.30 uur weer bij zondag-eersteklasser VC Vlissingen op het veld te staan. ,,Je hebt daarna wel nog iets aan je avond. Op maandag-en woensdagavond ben ik vrij, maar vaak staat dat ook nog in het teken van analyseren. Maar als we een uitwedstrijd hebben gespeeld probeer ik de beelden van cameraman Renz Bömer al meteen in de bus terug te kijken. Van m’n hobby een deel van mijn beroep gemaakt? Dat kun je zeker zo stellen”

ONDERSCHAT
Met JVOZ traint Hollander vier keer per week, met Vlissingen drie. Ook de beide weekenddagen zijn door de wedstrijden bezet. ,,Van te voren heb ik het misschien iets onderschat. Je bent met bijna veertig gasten bezig die ook allemaal hun privé-dingen hebben. Je wil ze allemaal evenveel aandacht geven, en met name bij JVOZ probeer je een luisterend oor te zijn. Dat kost gewoon heel veel energie en tijd. Vorig jaar was ik trainer bij Walcheren en liep ik ook stage bij Goes. Maar dan draag je toch minder verantwoordelijkheid met je mee.”

WALCHEREN
Hollander maakte deze zomer als hoofdtrainer de overstap van Walcheren naar buurman te Vlissingen. Samen met zijn assistent Renaldo Jacobs (al vrienden vanaf de F’jes) hoopte hij afscheid te nemen met een kampioenschap, maar na een goede seizoenstart was er vervolgens een gedwongen vertrek. In de fi nale van de nacompetitie tegen Zaamslag was hij echter wel als toeschouwer van de partij. ,,Ik was blij voor die jongens dat ze alsnog promoveerden, maar het vertrek heeft me wel pijn gedaan.”

RISICOVOL
Was de start bij Walcheren vorig jaar goed, daar ging het bij Vlissingen niet meteen van een leien dakje. ,,In de competitie leek er een andere druk te zijn, waren spelers banger om fouten te maken. Sommige ballen werden dan niet ingespeeld, maar ik hou van verzorgd en risicovol voetbal. Niet te snel die lange bal hanteren, maar een bal van ‘net wel net niet’ mogen ze van mij best geven.

Foto: Frans van Pagee

Wil je meer informatie over de club VC Vlissingen? Klik hier.
Lees hier ook ‘Doelman van VC Vlissingen: de missie van Karim Ben Sellam’

Club van de week: VV Papendrecht

VV Papendrecht is de komende dagen de club van de week. Deze week gaat u lezen over het eerste elftal, de club, de historie en waar de kracht van de club ligt. De informatie krijgt u van voorzitter Hans Jonker, leider eerste elftal Marc de Groen en clubicoon Bram Blom.

De club is opgericht op 1 augustus 1920 en ging toen door het leven als PVV. Dit gebeurde door fabrieksarbeiders van machinefabriek en scheepswerf v.d. Schuit. Er werd een bal aangeschaft en de club was daarmee een feit, simpel als dat.

Het eerste succes werd op 1928 binnen gehaald, want VV Papendrecht werd kampioen in de derde klasse van de Dordrechtse Voetbalbond. Daarna wist Papendrecht wederom te promoveren, naar de eerste klasse. Ook in de eerste klasse was de rood-zwarte formatie succesvol, want weer werd er een kampioenschap behaald op 23 april 1933. Dit betekende dat VV Papendrecht uit mocht komen in de vierde klasse van de KNVB.

In de loop van de jaren werden er meerdere succes geboekt. Zo mocht de club voor meerdere periodes spelen op het hoogste amateurvoetbal in Nederland. Toen der tijd (1972) met spelers zoals Arie van der Linden die de eerste speler van Papendrecht was die voor het Nederlands amateurelftal werd uitgenodigd en later bij Feyenoord een contract tekende.

Het eerste elftal van Papendrecht komt op dit moment uit in de eerste klasse C op zaterdag. Nadat er vorig jaar in een promotiewedstrijd tegen NSVV werd gewonnen. De rood zwarte formatie speelt haar thuiswedstrijden op sportpark Slobbengors en op dit moment staat Papendrecht negende in het klassement.

De club bestaat bijna 100 jaar en heeft buiten het eerste elftal om vijf vrouwenteams, veertien pupillenteams, zeven juniorenteams, tien seniorenteams en één G-elftal opgebouwd in de loop der jaren opgebouwd. Naast voetbal biedt VV Papendrecht ook andere activiteiten zoals een soos, feesten en partijen en meer.

Morgen kan u het eerste artikel verwachten met voorzitter Hans Jonker.

Meer informatie over de geschiedenis van VV Papendrecht vindt u hier terug.
Of lees hier een ander artikel over VV Papendrecht.

Bron foto en tekst: VV Papendrecht.

Bijna 90-jarig Zwervers staat midden in samenleving

Bij Zwervers wordt alles uit de kast gehaald om het aanstaand jubileum in stijl te vieren. De club, die volgend jaar zijn negentigste verjaardag viert, pakt groot uit. “Als je een feestje organiseert, moet je het goed doen”, zegt Kees Seip, die met Paul Geleijnse in het bestuur is aangewezen om de viering van het 90-jarig jubileum te coördineren.

“Er zijn clubs die denken ‘oh, het 100-jarig bestaan komt eraan, laten we het maar rustig aan doen’. Zo denken wij niet. Ook het 90-jarig bestaan is een mijlpaal en daar mag je best eens goed bij stilstaan, vinden wij.”

Dat Zwervers alle toeters en bellen tevoorschijn haalt, heeft ook te maken met de recente geschiedenis. In het laatste decennium onderging de club in uiterlijk en in uitstraling een ware metamorfose.

Het huidige bestuur begon zijn klus op het oude sportpark Couwenhoek, zo’n zes jaar geleden. Zwervers was toen een club die worstelde met zijn identiteit. Het had grote moeite om koers te houden in een wijk van Capelle waar inwoners met diverse achtergronden wonen. Organisatorisch was het moeilijk de zaken goed op de rit te krijgen. “Zwervers had toen geen slechte, maar zeker ook geen goede naam in de regio. Er was geen structuur, ondanks dat vorige besturen met heel veel goede bedoelingen dat wel probeerde te realiseren”, zegt Seip. Hij behoorde tot de groep criticasters die vonden dat het anders moest. “We zagen de club afglijden en dat deed pijn.”

Als je a zegt moet je ook b doen. Met die groep werd het nieuwe bestuur gevormd. Vanaf dat moment werd een nieuwe koers bepaald. “We moesten onszelf opnieuw uitvinden als club”, zegt Seip. Vanaf het begin zette het bestuur vooral hoog in op waarden en normen. “We hebben gedragsregels ingevoerd die voor iedereen gelden. Hou je je daar niet aan, dan is er geen plaats voor je bij Zwervers.”

Het betekende ook dat er lastige keuzes gemaakt moest worden. “We hebben ook afscheid moeten nemen van vrijwilligers die we niet vonden passen in onze lijn. Zeker in het begin hebben we veel kritiek gehad. We zouden de club te zakelijk leiden. In het bestuur zitten inderdaad de nodige mensen met een zakelijke achtergrond, maar een voetbalclub van 750, 800 leden runnen vertoont veel vergelijke- nissen met een bedrijf. We leiden strak en zitten er bovenop. Daardoor hebben we wel de stappen kunnen nemen die we wilden nemen.”

Het ledenbestand is gemêleerd, zegt Seip. “Op die diversiteit zijn we enorm trots. We willen een voetbalclub zijn waar iedereen zich welkom en thuis voelt, mits hij of zij zich aan onze regels conformeert.”

De club vindt het daarnaast belangrijk dat iedereen gelijk is. “Op het veld is iedereen hetzelfde. Dat willen we ook uitstralen.” Daarom is de inkoop van wedstrijd- en trainingskleding centraal geregeld. “De contributie van twintig tot dertig procent van onze jeugdleden wordt betaald via het jeugdsportfonds. Die kinderen kunnen er niks aan doen dat er thuis minder geld is.”

Dat oog voor het maatschappelijk belang komt ook terug in de shirtsponsoring. Sinds vorig seizoen prijkt op alle shirts de naam van de stichting ‘Vrienden van het Sophia’. Daarvoor liepen de spelers van Zwervers met ‘Spieren voor Spieren’ op de borst. “Wij zijn betrokken en willen dat graag met onze leden uitdragen.”

Sportpark Couwenhoek was ooit een verzamelplaats van menig club, maar na de herstructurering heeft Zwervers het rijk alleen. Het ‘nieuwe’ complex omvat vier velden en een prachtig clubhuis. Seip: “We hebben het geluk dat de gemeente Capelle enorm sportminded is. Sportief Capelle, het sportbedrijf in Capelle, denkt altijd mee met de clubs. Onlangs nog zijn er vier nieuwe kleedkamers bijgebouwd.”

Voor Zwervers begint de viering van de negentigste verjaardag op 4 januari met de nieuwjaarsreceptie. Op 21 februari, de dag van de officiële oprichting, vindt er een jubileumreceptie plaats. De grote finale is op 20 juni. Seip: “Dan hebben we een dagvullend programma met activiteiten waaronder een groot feest voor de leden.”

Wil je meer informatie over de club Zwervers? Klik hier.
Lees hier ook ‘Kleedkamers helpen Zwervers uit de stress’

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.