LEPELSTRAAT – Na het wegvallen van de Marjola Girls in Lepelstraat was het lange tijd onduidelijk hoe en waar meisjes op het dorp zouden kunnen voetballen. Dankzij de inspanningen binnen Lepelstraatse Boys is er sinds dit seizoen weer een MO19 in competitie.

“We hebben als club lang gekeken hoe we dat goed zouden kunnen oppakken. Want we hadden verschillende leeftijden meiden, maar van alle leeftijdsgroepen niet voldoende voor een elftal. Daarop hebben we besloten om een aantal bij elkaar te voegen en er een MO19 van te formeren. Dat loopt tot op heden in elk geval naar tevredenheid”, zegt leider Dick van Rooij.

Van Rooij is sponsor, aanjager, vaderfiguur en leider ineen. Met zijn bedrijf ABOS zorgde hij voor mooie tenues en als leider zet hij er zich voor in, dat het de meiden aan niets ontbreekt. Daarnaast is hij ook bij alle trainingen en wedstrijden aanwezig om daar waar nodig bij te springen. Dat kan zijn om te helpen tijdens de training, maar ook om op wedstrijddagen de formulieren in te vullen.

“Het technische gedeelte, daarvoor zijn drie andere trainers verantwoordelijk. Bryan, Danny en Stefan hebben ook vriendinnen die in het elftal voetballen maar ze doen de trainingen uitstekend. Als ik zie hoe gemotiveerd die meiden zijn en hoe hoog de trainingsopkomst is, dat tekent de wil om er echt met elkaar wat van te maken.”

Vanuit het bestuur binnen Lepelstraatse Boys was het Marco Hereijgers die zich erg heeft ingespannen om de MO19 te formeren. Tot tevredenheid bij Van Rooij. “Het is mooi geweest, dat Marco zich zo heeft ingespannen om het voortouw te nemen voor dit team. En als je dan ziet hoeveel plezier ze hebben, dan kan ik daar enorm van genieten. Het is een jong team, waarbij verschillende leeftijden en belevingswerelden bij elkaar zijn gekomen.

En het klikt prima. Er zit ook best potentie in en ze worden technisch en tactisch elke week beter. Het gaat ons nog niet zozeer om klassering of resultaten. Als we dit seizoen met onze meiden alle wedstrijden kunnen spelen zou geweldig zijn. Dat alleen is al een prestatie waard.”

Nog altijd is men bij Lepelstraatse Boys zoekende naar nieuwe speelsters, want op termijn wil men graag een eigen damesteam in competitie. Daarvoor hoopt Van Rooij nog wat nieuwe aanwas te verwelkomen. “Momenteel hebben we er weer twee speelsters bij, waar we heel blij mee zijn. Maar dat mogen er altijd meer worden. Dus als er nog meiden of dames zijn die zich willen aansluiten, ze zijn van harte welkom!”

Meer informatie over de Lepelstraatse Boys? Klik hier.
Klik hier voor nog een artikel over de Lepelstraatse Boys.

BERGEN OP ZOOM – Bart Dietvorst (31) is na het vertrek van Paolo Fortunati de nieuwe aanvoerder bij SV Dosko. Zijn rol is door het aanvoerderschap niet erg veranderd, al heeft de ploeg door de kost van een hoop nieuwe spelers zelf wel een gedaanteverwisseling ondergaan. Dat kostte wel even tijd, en punten, voordat de puzzelstukjes steeds beter in elkaar gingen vallen.

Net zoals Dietvorst zijn nieuwe medespelers beter ‘begrijpt, voelen vooral ook de vele nieuwelingen die dit seizoen neerstreken op Sportpark Meilust zich meer op hun plek. “Het duurde inderdaad even voordat we aan elkaar gewend waren. Veel nieuwe spelers inpassen zorgt er meestal voor, dat er in de verschillende linies nogal wat automatismen ontbreken. Dat was bij ons dus ook het geval. Hierdoor kregen we door persoonlijke fouten vaak doelpunten tegen en ontbrak voorin de positionering voor de goal, eindpass of afwerking. Dat gaat de laatste wedstrijden steeds beter en beter.”

Dietvorst is bovendien veel met fitheid, sport en bewegen bezig. Zeker in zijn baan als docent lichamelijke opvoeding op het Bergse Mollerlyceum. Maar ook bij SV Dosko ziet hij fitheid als een belangrijke voorwaarde om goed te kunnen presteren, zéker op het niveau waarop ze spelen en waarop het ook de ambitie heeft om ‘mee te doen’. “Het doel dit jaar is in het linkerrijtje meedraaien, het liefst bovenin en wellicht een periode pakken. Dit kunnen wij als team halen wanneer wij hard blijven trainen, zodat we fit zijn als er prijzen verdeeld worden.”

De verdediger speelt, op een uitstapje van drie seizoenen naar RKSV Halsteren na, samen met zijn tweelingbroer Rob al achttien jaar voor SV Dosko en is derhalve een echter Doskoaan. Hij maakte dan de successen en promoties mee, maar ook de degradatie uit de hoofdklasse. Toch ziet hij voldoende potentie om weer op dat niveau te kunnen spelen.

“De selectie is sterker dan vorig seizoen. Naast het feit dat er meer jonge en fittere spelers bij zijn gekomen zijn er ook spelers op meerdere posities inzetbaar en dat zorgt voor meer concurrentie. Het is wel zo, dat het niveau van de teams in deze eerste klasse West 2, hoger is dan in Zuid 1. De meeste teams komen om te voetballen en zullen niet snel met elf spelers voor de goal gaan liggen. Dus moeten we wel zelf nóg meer aan de bak om wedstrijden te winnen. Ik denk zeker, dat wij met dit team mee zouden kunnen draaien in de hoofdklasse. Niet om bovenin mee te draaien of te spelen om de prijzen maar we hebben in dit team voldoende kwaliteit.”

Hoewel hij de dertig inmiddels is gepasseerd denk hij er voorlopig nog niet aan om ook, net als enkele van zijn voetbalvrienden, een stap terug te zetten. Daarvoor is hij nog te ambitieus op dit moment. “Het lijkt me mooi om samen met mijn broer en met deze huidige spelersgroep nog een jaartje of twee op zo hoog mogelijk niveau te spelen. Daarna komt dan wellicht het moment om aan te sluiten bij vrienden in het tweede elftal. Tot die tijd ga ik er echter alles aan doen om met SV Dosko zo goed mogelijk te presteren.”

Meer informatie over SV Dosko? Klik hier.
Klik hier voor nog een artikel over SV Desko.

SINT MAARTENSDIJK – Je hebt sportliefhebbers en sportliefhebbers. Sander Vroegop (24), controleur op het middenveld bij SV Smerdiek, volgt de sportwereld die hem interesseert in de media maar beoefent naast het voetbal ook darts en wielrennen.

“Ik vind het leuk om naast het voetballen nog andere sporten te volgen en te beoefenen. Ik heb een opleiding SPECO-commerciële economie, gericht op de sportwereld, gedaan en in mijn vrije tijd vind ik het leuk om sporten zoals het WK darts en bijvoorbeeld de wielerklassiekers te kijken. Maar ik ben nu zelf ook actief aan het darten en als de klassiekers plaatsvinden dan ga ik er ook op de racefiets op uit. Zo volg ik de sportwereld het gehele jaar door op mijn eigen manier.”

Vroegop is al zijn gehele leven actief bij SV Smerdiek en heeft in de loop der jaren al diverse posities binnen de lijnen ingevuld. “Zowat alle posities in de aanval en op het middenveld heb ik wel een keer ingevuld, maar momenteel ben ik controlerende middenvelder. Ik kan wel zeggen, dat ik een teamplayer ben die de nodige kilometers kan afl eggen en het team van aanvallende creativiteit kan voorzien al komt dan nu minder tot uiting vanwege mijn nieuwe rol als controlerende middenvelder.”

Smerdiek vindt zichzelf momenteel terug als naaste belager van buurman SPS bovenin de zaterdag vierde klasse B. Een klasse waarin Vroegop en zijn club zich na één jaar derde klasse weer terugvinden. “De vierde klasse past prima bij deze groep en we horen absoluut bovenin thuis. Al ben ik toch ook van mening, dat we zeker een niveau hoger zouden moeten meekomen. We zijn een jong team, waarvan het merendeel begin twintig is. Er breken dus nu cruciale jaren aan, waarin we moeten laten zien dat we de derde klasse aan kunnen. Nu moet je de vruchten gaan plukken van een goede lichting. Het is alleen jammer dat je als kleine dorpsclub vaak niet over een A-jeugd beschikt en de concurrentie binnen de selectie vaak te laag is. Wil je hogerop stabiel kunnen meedoen, dan is dat wel een vereiste.”

Maar niet alleen op het veld hoopt de reserve-aanvoerder op sportief besef en prestaties, ook buiten de lijnen vindt hij dat er zeker de nodige stappen gemaakt mogen worden als je ambitie wilt tonen. “Ik ben van mening, dat de organisatie binnen de club op dit moment niet derde klasse waardig is. Wij moeten het als spelersgroep absoluut wekelijks laten zien óp het veld, maar de club en het bestuur zelf zal ook ambitie moeten tonen en een stap naar derde klasse niveau moeten maken wil je daar op termijn naartoe willen.”

Bij SV Smerdiek kan volgens Vroegop iedereen volop genieten van het spelletje en is het zonder meer een heel gezellige dorpsclub. “De kantine is voor sommige een tweede thuis en veel hebben er dan ook een blauwzwart hart. Hopelijk zorgt dat er de komende jaren voor, dat we ons als derdeklasser gaan gedragen. Dan kunnen we proberen om nu eens echt een stabiele derdeklasser te worden.”

Wil je meer informatie over de club SV Smerdiek? Klik hier.
Lees hier de krant van Bergen op Zoom.

THOLEN – Hij heeft inmiddels al een aardig gevulde prijzenkast als trainer. Kees de Rooij (52) is de laatste tien seizoenen als trainer maar liefst zes keer gepromoveerd, waarvan drie keer via een kampioenschap en drie keer via de nacompetitie. Met Tholense Boys hoopt hij dat eveneens te realiseren. “De ambitie van de club sluit heel erg aan bij die van mezelf en heb dus niet voor niets voor twee seizoenen getekend.”

Na bijna een halve competitie kan de inwoner van Bergen op Zoom niets anders dan concluderen, dat het hem uitstekend bevalt bij de zaterdag derdeklasser. In het verleden was hij jarenlang speler bij SV Dosko in de jeugd en senioren, waar hij zelfs samenspeelde met een aantal Tholenaren en bij MOC’17. Sommigen treft hij nu weer binnen de club als vrijwilliger of supporter. Na zijn actieve spelerscarrière begon De Rooij als trainer bij de jeugd van MOC’17. Later werd hij hoofdtrainer van ZPR’84, Grenswachters, Veere, RKVV Roosendaal, RKSV Halsteren, Moc’17 en Unitas’30. Bij die laatste vier clubs was hij uitermate succesvol, want met Roosendaal promoveerde hij naar de tweede klasse. Met Halsteren en MOC’17 steeg hij van de derde naar de eerste klasse. Vorig seizoen kwam daar een promotie naar de eerste klasse met Unitas’30 bij. Een indrukwekkend rijtje, waaraan hij met Tholense Boys een vervolg hoopt te geven. “De keuze voor Tholense Boys is een heel bewuste geweest. Ik heb ze goed kunnen volgen en de club straalt ambitie uit die bij me past. Er is een jonge én talentvolle selectie en bovendien een grote, trouwe en ook fanatieke achterban. Een levendige club met visie, waarbij er altijd wat gebeurd. Daar houd ik wel van en houdt ook iedereen scherp.”

Het enige wat in de ogen van De Rooij nog achterblijft bij de ambitie van de club, dat zijn de beschikbare faciliteiten. Daarin moet de club volgens de oefenmeester nog de nodige stappen maken. “En dan gaat het niet alleen over trainingsfaciliteiten, maar zeker ook wat betreft het beschikbare kader. Rondom de eerste en tweede selectie is dat goed geregeld, maar verder is het binnen de club lastig om mensen te mobiliseren een functie uit te oefenen. Zo is er bijvoorbeeld geen TC, wat in mijn ogen toch essentieel is wil je als club op termijn stappen omhoog maken.”

Qua selectie is Tholense Boys er in de ogen van De Rooij zeker op vooruit gegaan ten opzichte van vorig seizoen. Zo zijn er een aantal langdurig geblesseerde jongens teruggekeerd én sluit na de winterstop topscorer Dave den Boef weer aan. “Met zijn ervaring als voetballer op het hoogste niveau, kan hij zeker wat toevoegen aan de selectie. Een mix van ervaring en talent is het meest ideale om op termijn weer op hoger niveau te kunnen voetballen. We hopen daarin dit seizoen al een stap te zetten door te promoveren. Liefst als kampioen, maar anders via de nacompetitie. Ik denk dat we de sterkste selectie, waarbij ook de komst van oud-prof Wilmer Kousemaker een absolute meerwaarde voor ons is. Of dat voldoende zal zijn om ploegen als Halsteren te verslaan, dat zal nog moeten blijken. Als bestuur, staf en spelersgroep zijn we in elk geval hard aan het werk om met z’n allen zo dicht mogelijk in de buurt te komen van onze doelstelling. In de winterstop tekent zich af waar we staan, maar pas aan het eind zullen we defi nitief weten of onze selectie inderdaad de sterkste is gebleken.”

Wil je meer informatie over de club Tholense Boys? Klik hier.
Lees hier de krant van Bergen op Zoom

DINTELOORD – Lang deed v.v. Prinsenland vorig seizoen mee voor de prijzen in de derde klasse zaterdag, nadat het in 2018 was gedegradeerd. De club nam na verlies in de nacompetitie afscheid van trainer Daan Uithof en trok in het tussenseizoen Natalino Storelli aan als nieuwe trainer/coach. “Een frisse wind die ervoor heeft gezorgd dat het plezier weer volop terug is”, zegt aanvoerder Pieter van Est.

En plezier in het voetbalspel is over het algemeen wel een essentieel basisingrediënt om uiteindelijk ook te kunnen komen tot sportieve prestaties. Die prestaties van Prinsenland zijn overigens nog behoorlijk wisselvallig te noemen. Sinds de fusie degradeerde de club twee keer van eerste naar derde klasse, waar het vorig seizoen hun meerdere kende in v.v. Zaamslag in de nacompetitie. Het noopte Van Est en zijn ploeggenoten tot nog een seizoen in de derde klasse B. Daar zag het enkele topwedstrijden (dik) verloren gaan, waardoor ze zichzelf terugvinden onderaan het linkerrijtje. “Ondanks de positie op de ranglijst denk ik dat we een redelijke eerste helft gedraaid hebben. Alleen waren we nog wat onwennig. Soms denken we er allemaal iets te makkelijker over, wat een slechte eigenschap is van ons team. Dat heeft ook geregeld onnodig puntverlies opgeleverd.”

Want de 30-jarige freelance designer is duidelijk als hij praat over de doelstelling waarvoor hij voetbalt. “Kampioen worden moet altijd een doel zijn, zeker als je ambitie hebt. Maar bovenin meedoen is voor Prinsenland een must wat mij betreft. Ik denk ook dat dit moet kunnen, we zijn ijzersterk als we vuile meters voor elkaar willen opknappen. Als we dat niet doen kan ieder team van ons winnen en dat is ook meermaals gebleken helaas.”

Toch is er met de komst van Natalino Storelli wel het nodige in positieve zin veranderd. “Prinsenland vind ik thuishoren in de tweede klasse. Momenteel hebben we als team wel heel veel plezier in de huidige klasse, maar je blijft scherper als je teams tegen je hebt die meer willen voetballen. Natalino heeft de groep goed op de rit gekregen na vorig seizoen, wat ik erg knap vind. Het is een lastige groep om mee te werken kan ik me voorstellen. Qua speelwijze is het veel meer voetbal en mogen er ook fouten gemaakt worden. Dat is de enige manier om als team én als individu beter te worden.” Kijkend naar zichzelf en zijn rol binnen het elftal is Van Est wel redelijk tevreden. “Ik ben altijd wel een constante factor binnen het team. Af en toe moet ik mijn ervaring nog iets beter gebruiken, zodat ik andere daarmee kan helpen. Echte ambitie, buiten met Prinsenland zo goed mogelijk presteren, heb ik niet meer. Er zijn genoeg dingen, met name buiten het voetbal, die me momenteel bezighouden.” Toch ziet hij nog wel een mooie rol voor zichzelf als aanvoerder en ervaren speler weggelegd in het restant van het huidige seizoen. “Het mooi om te zien, dat er weer wat jeugdige talenten zitten aan te komen en wil ik hen zo goed mogelijk ondersteunen. Vanuit mijn ervaring die gasten beter maken. Tijdens trainingen en wedstrijden laten ze al volop zien wel wat in hun mars te hebben. Dat is goed voor de toekomst van de club en de concurrentie binnen onze groep. Dat maakt iedereen scherper en hebben we ook nodig. Ik kan niet wachten tot ze volledig gaan meedraaien. Waar we dan dit seizoen zullen eindigen, dat moet blijken. Al heb ik veel vertrouwen erin, dat we toch uiteindelijk nog bovenin gaan meedoen.”

Wil je meer informatie over de club Prinsenland? Klik hier.
Lees hier de krant van Bergen op Zoom-Tholen.