Home Blog Pagina 1098

Kantinepraatjes met Kevin van den Bergh van Seolto zaterdag 5

In deze rubriek gaan wij opzoek naar de toppers van de laagste regionen. De elftallen die het voetbal zo mooi maken. Niet vanwege de kwaliteiten in het veld, maar vooral de kwaliteiten buiten het voetbal. Vandaag spraken we met Kevin van den Bergh, speler en tevens leider van Seolto 5.

Kevin komt al bijna zijn gehele leven voor Seolto uit. Hij kwam ook nog twee jaar uit voor Virtus. Door de weeks is hij werkzaam als taxichauffeur, dit doet hij al iets langer dan vijf jaar. Kevin bezig aan zijn eerste jaar leider van de groep, en doet zijn best om het zo leuk mogelijk te maken. “Ik probeer vanuit alle kanten een beetje kleur te geven aan de ploeg en het team een nog hechtere groep te maken. Het vijfde van Seolto was vaak een team wat bij elkaar geraapt was. Het is leuk, om te zien dat het leuk is in de groep en dat iedereen het naar zijn zin heeft. Daarnaast is het voetbal erop vooruitgegaan en waar we ook blij mee zijn, zijn de warmloopshirtjes en polo’s die we hebben gekregen.”

Kevin is pas bezig aan zijn eerste jaar als leider van het team, wat hem prima bevalt. “Ik ben dan ook leider en heb dan ook de taak om dingen zowel in als buiten het voetbal te organiseren. Het is niet makkelijk, want de een heeft kinderen en de ander voelt daar niet zoveel voor.” Het was Kevin dan toch gelukt. “We hadden het voor elkaar gekregen om met spelers en aanhang te gaan bowlen, eten en af te sluiten met een drankje bij het café. Zo vindt er ook ieder jaar voor het team een nieuwjaarsborrel plaats. “We zijn vorig jaar bij onze sponsor De Bakkerij geweest, wat erg gezellig was. Naast dit trekken we buiten het voetbal om ook genoeg met elkaar op.”

Iedere wedstrijd wilt het aanspreekpunt van de ploeg met minimaal zestien man aan de wedstrijd beginnen om met een goed gevoel de wedstrijd te kunnen in gaan. “Het niveau is soms niet al te best, dus op de conditie gelet ga ik graag met zestien de wedstrijd in. Hoe lager je gaat voetballen, hoe lomper het ook allemaal wordt” grapte Kevin.

Dat het team het aardig doet, vind dat leider dan ook leuk om te zien. “Seolto 5 was altijd het team, met hele oude mannen met van die dikke pensen. De bal ging van de ene kant naar de andere kant, ja het sloeg helemaal nergens op. Tegenwoordig wordt er dan ook echt wel gevoetbald en dat vind ik dan mooi om te zien. Ik krijg dan ook genoeg aanvragen over jongens die bij ons willen komen voetballen.”

Seolto vijf staat momenteel bovenaan, maar het is volgens Kevin nooit de intentie geweest om zo hoog te eindigen na twaalf wedstrijden. “Het team bestaat uit jongens die allemaal aardig kunnen voetballen en zo ook selectie gespeeld hebben en jongens die als het ware geen bal kunnen raken. Zo is er ook een helft die graag wilt winnen en een helft die het wel best vindt, als we verliezen. Ik vind het natuurlijke wel mooi om bovenaan te staan” lachte Kevin.

Als Kevin lovend over iemand mag zijn, dan zijn dat wel Ferdi Eversdijk en John van Kaam. “Beide hebben op aardig niveau gevoetbald en Ferdi is dan ook onze aanvoerder. Allebei laten ze elk weekend hun waarde zien op het veld. Fer is af en toe te fanatiek, maar dat trekt juist iedereen mee en dat is niet heel erg.”

Wilt u nou ook met uw team in de schijnwerpers staan bij het VoetbalJournaal stuur dan een mail naar voetbaljournaalnl@gmail.com

Wilt u Seolto 5 op de voet volgen, dan kan dan hier. U vindt hier tevens ook meer informatie over het team.

Of lees hier het vorige artikel uit de rubriek met Seolto 5.

R.W.B. in slotfase naar ruime overwinning op PCP

R.W.B. stond zondag 02-02-2020 in de wedstrijd tegen het Bredase PCP met 2-0 voor. Bij de opening van de competitie speelde RWB destijds gelijk door in de allerlaatste minuut te scoren. RWB was dus een gewaarschuwd team waarbij nog kwam dat PCP weer helemaal compleet was en R.W.B. te maken heeft met een aantal blessures. De invallers bij RWB deden het overigens prima en met name JO19 speler Bas van Helvoirt speelde op de rechtsback positie een prima wedstrijd.

In de eerste helft moest de ban gebroken worden door een eigen goal van PCP waarna Kevin Remie met een geplaatst afstandschot de score naar 2-0 tilde. Voordat RWB in de slotfase van de eerste helft op 2-0 kwam was PCP een aantal keren gevaarlijk voor het doel van RWB gekomen, maar zelfs in een 1 op 1 situatie met Luuk van Beerendonk scoorde PCP niet. Ook vorige week tegen Waspik stond RWB met 2-0 voor, toen liet het Waspik teug komen in de wedstrijd, daar was RWB dus voor gewaarschuwd.

Deze week liet RWB het zover niet komen, wat kwam doordat het een betere conditie heeft dan PCP. Langzaam zakte PCP in de tweede helft door het ijs en toen Michael Roosenbrand er 3-0 van maakte was de beslissing gevallen. De laatste 5 minuten waren voor Alex Huijps, doordat hij te laat op de wedstrijdbespreking aanwezig was begon hij op de reservebank. In de slotfase liep hij de moegestreden achterhoede van PCP er tot drie keer toe uit en produceerde daarmee in 5 minuten een ware hattrick. Hiermee tilde Alex Huijps de 3-0 voorsprong naar een grote 6-0 overwinning. Zondag 09 februari vervolgt RWB de competitie met een uitwedstrijd tegen VCW uit Wagenberg.

Meer informatie over RWB? Klik hier.
Klik hier voor een ander artikel over RWB.

Andrew Thomas ook volgend seizoen trainer van RVVH vrouwen

Andrew Thomas zal ook volgend seizoen hoofdtrainer zijn van de voetbalvrouwen van RVVH. Na twee seizoenen in de middenmoot van het hoogste amateurniveau wil RVVH met Thomas doorstoten naar de top van Nederland.  


Vorig seizoen eindigde RVVH als 5e in de Topklasse, het hoogste amateurniveau van Nederland.  Dit seizoen wordt weer op een klassering hoog in de middenmoot gemikt. De ambities van RVVH liggen hoger. Komende jaren wil de Ridderkerkse club aansluiting vinden bij grote clubs als DTS Ede, Ter Leede en Saestum.

Om die ambities waar te maken is een stabiele organisatie nodig met een hoofdtrainer die mee wil denken over de toekomst. Thomas heeft aangegeven mee te willen in de ambities van de club en heeft daarom nu al aangegeven ook het seizoen 2020/2021 aan RVVH verbonden te willen zijn.  Thomas ziet veel potentie in de huidige spelersgroep en de club.

Naast de toezegging van Thomas is RVVH bezig een lange termijn visie op te stellen om de top te bereiken en daar te blijven. Daarbij komen zaken aan de orde als opleiding en scouting alsmede het creëren van een vrouwenvoetbalcultuur zoals die in de regio Rijnmond nog niet bestaat. De pas door Thomas geïnitieerde Vrouwen Voetbal Academie Rijnmond is daar mede een voorbeeld van.

Waar de overeenkomst met Thomas is verlengd zal Patrick van der Veen, afscheid nemen als trainer van het tweede vrouwenelftal van RVVH. Van der Veen is aan zijn vierde seizoen bezig in Ridderkerk en promoveerde in 2017 naar de Landelijke eerste klasse en won met zijn team in 2018 de KNVB beker. Wie de opvolger van Van der Veen wordt is  nog niet bekend.

Meer informatie over RVVH, klik hier.

Foto: Jan Pot

Andrew Thomas ook volgend seizoen trainer van RVVH vrouwen

Andrew Thomas zal ook volgend seizoen hoofdtrainer zijn van de voetbalvrouwen van RVVH. Na twee seizoenen in de middenmoot van het hoogste amateurniveau wil RVVH met Thomas doorstoten naar de top van Nederland.  


Vorig seizoen eindigde RVVH als 5e in de Topklasse, het hoogste amateurniveau van Nederland.  Dit seizoen wordt weer op een klassering hoog in de middenmoot gemikt. De ambities van RVVH liggen hoger. Komende jaren wil de Ridderkerkse club aansluiting vinden bij grote clubs als DTS Ede, Ter Leede en Saestum.

Om die ambities waar te maken is een stabiele organisatie nodig met een hoofdtrainer die mee wil denken over de toekomst. Thomas heeft aangegeven mee te willen in de ambities van de club en heeft daarom nu al aangegeven ook het seizoen 2020/2021 aan RVVH verbonden te willen zijn.  Thomas ziet veel potentie in de huidige spelersgroep en de club.

Naast de toezegging van Thomas is RVVH bezig een lange termijn visie op te stellen om de top te bereiken en daar te blijven. Daarbij komen zaken aan de orde als opleiding en scouting alsmede het creëren van een vrouwenvoetbalcultuur zoals die in de regio Rijnmond nog niet bestaat. De pas door Thomas geïnitieerde Vrouwen Voetbal Academie Rijnmond is daar mede een voorbeeld van.

Waar de overeenkomst met Thomas is verlengd zal Patrick van der Veen, afscheid nemen als trainer van het tweede vrouwenelftal van RVVH. Van der Veen is aan zijn vierde seizoen bezig in Ridderkerk en promoveerde in 2017 naar de Landelijke eerste klasse en won met zijn team in 2018 de KNVB beker. Wie de opvolger van Van der Veen wordt is  nog niet bekend.

Meer informatie over RVVH, klik hier.

Foto: Jan Pot

RWB-2 neemt sportieve revanche op ZIGO-3

Na de winterbreak stond voor RWB-2 op zondag 02-02-2020 de eerste competitiewedstrijd van 2020 op het programma. De manschappen van trainer van der Pluijm mochten aantreden tegen ZIGO-3 met wie ze nog een appeltje te schillen hadden. In de eerste competitieronde werd namelijk verloren van de Tilburgers. RWB-2 was er op gebrand om de stijgende lijn van voor de winterstop door te zetten. Na het debacle uit tegen ZIGO werd namelijk niet meer verloren. Dat deed RWB-2 thuis tegen ZIGO ook niet, souverein werd thuis met 4-1 gewonnen. Ook concurrent Sarto-3 won, zodat beide clubs gezamelijk met 31 punten uit 12 wedstrijden bovenaan staan.

Meer informatie over RWB? Klik hier.
Klik hier voor een ander artikel over RWB.

In gesprek met Marvin Reuvers KNVB scheidsrechter

Marvin Reuvers (32) is sinds 5,5 jaar scheidsrechter bij de KNVB. Hiervoor voetbalde hij bij zijn lokale voetbalclub VV Noordhoek. In de tijd dat hij voetbalde heeft hij in de jeugd al eens een wedstrijdje gefloten, maar had hij niet direct de intentie om scheidsrechter te worden. Een kruisband blessure bracht hier verandering in. Omdat hij het voetbalspelletje te leuk vond om er afstand van te doen, besloot hij de fluit opnieuw ter hand te nemen en hierin heeft hij zich intussen aardig ontwikkeld.

Voor Marvin was het vanzelfsprekend dat hij hiermee startte bij zijn eigen vereniging. Na een tijdje liep dit best lekker en werd hij ook benaderd door iemand die hem vroeg of hij de scheidsrechters-opleiding wilde gaan volgen. Hier had hij zelf ook al over nagedacht. Hij besloot om de opleiding te doen en kwam zo bij de KNVB in beeld. Marvin besloot om jeugdteams te gaan fluiten, omdat hem dat het meest aanspreekt en omdat hij bij voorkeur op zaterdag actief is.

Dat verliep steeds beter, in de eerste vijf seizoenen promoveerde hij viermaal aan het einde van het seizoen. Zo kreeg hij steeds grotere uitdagingen en mocht hij gaan fluiten bij steeds grotere clubs. Dit brengt hem tot vandaag mooie wedstrijden en heeft ervoor gezorgd dat hij dit seizoen al wedstrijden van onder meer Feyenoord, PSV, Sparta en AZ heeft mogen leiden.

Als scheidsrechter moet je soms natuurlijk om kunnen gaan met commentaar of aanmerkingen. Marvin ziet dit niet als een belemmering. “Vanuit emotie en met een gekleurde bril heb je allemaal je eigen belangen in de wedstrijd” zegt hij. Zo heeft Marvin ook bepaalde punten die hem motiveren. “In het dagelijks leven werk ik in het onderwijs. Waar ik altijd van kan genieten is dat je kinderen of jongeren met een bepaalde uitdaging kunt helpen om samen een stap te kunnen maken. Zo zie ik mijn rol als scheidsrechter ook. Laatst floot ik een wedstrijd waarbij de spelmaker van het team zichtbaar gefrustreerd was door nalatige teamgenoten. Dit uitte hij in zijn eigen acties. Bij een dood spelmoment tikte ik hem op zijn schouder en zei hem dat de wedstrijd gelopen was, dus dat hij moest zorgen dat hij geen geel zou pakken. We hebben als scheidsrechters hier en daar ook een opvoedende rol denk ik, zeker bij jeugdspelers.” Zelf vindt Marvin dat je na een wedstrijd meestal zelf wel aanvoelt of de wedstrijd goed verlopen is. “Maar een compliment van de technische staf is natuurlijk altijd leuk.”

Het kan ook voorkomen als scheidsrechter dat je moet omgaan met bepaalde druk. Marvin is ervan overtuigd dat zolang je het uit kan leggen er geen sprake is van druk. “Als ik uit kan leggen wat ik heb gezien dan neem ik een beslissing en dan blijf ik hierbij. Je neemt beslissingen ook in een split-second. Ik vind het vooral belangrijk dat je jezelf blijft en dat er goed gecommuniceerd wordt. Als het even kan ontspannen en met wederzijds respect. Je kunt tijdens de wedstrijd overbrengen dat je zelf ook snapt hoe zo’n speler een wedstrijd beleeft. Zonder daarbij inconsequent te worden natuurlijk.”

Een goede voorbereiding van een wedstrijd is belangrijk. Marvin krijgt meestal anderhalve week voorafgaand een wedstrijd toegewezen. Hij zoekt dan op wat de plek is op de ranglijst van die clubs, of ze al tegen elkaar hebben gespeeld en ook wat er deze wedstrijd op het spel staat. “Vaak zijn de wedstrijden tussen clubs in degradatiezorgen of met titelkoorts het spannendst. Zeker als de underdog op voorsprong komt. De verbetenheid en wilskracht die dan vrijkomt, is heerlijk. Hoewel het natuurlijk ook erg frustrerend voor die jongens kan zijn.”

Wat de toekomst voor Marvin brengt weet hij nog niet precies. Voorlopig heeft hij er nog plezier in en legt zichzelf ook geen verplichtingen op. “Zo lang ik er plezier in heb en fysiek nergens last van heb, geniet ik van de wedstrijden die ik mag leiden. En voorlopig heb ik geen reden om aan te nemen dat het niet leuk blijft, dus ik zie mezelf nog wel even doorgaan.”

Lees hier een ander artikel met een KNVB scheidsrechter.

Binnenmaas laat twee dure punten liggen tegen SVS

0

Op een zonnig sportpark de lage weide stond de 1e competitiewedstrijd van FC. Binnenmaas op het programma. SVS uit Capelle werd eerder dit seizoen met 1-2 verslagen maar resultaten uit het verleden bieden geen garanties.

Met John Mayers weer terug in de basis op het middenveld start de formatie van trainer Michel van Noort rommelig aan het duel met SVS. Veel balverlies en onzuivere passes. Toch komt het eerste gevaar van Binnenmaas. Een vrije trap van Thomas gaat rakelings over het doel. Toch is het SVS wat een aantal keren gevaarlijk voor het doel van Thijs en in de 15e minuut resulteert dat in de 0-1.

Na deze tegenvaller zakt SVS wat verder in en krijgt Binnenmaas wat meer grip op de wedstrijd. Omdat het tempo en de zorgvuldigheid bij Binnenmaas ontbreekt valt de gelijkmaker van Lars toch een beetje uit de lucht. Met een 1-1 ruststand mag eigenlijk niemand klagen.

Na de rust stond er een ander Binnenmaas. SVS werd vastgezet op eigen helft en het tempo lag een stuk hoger. Een kwartier na rust was het dan ook dik verdient toen Riccardo op mooie wijze de bal achter de uitstekende keepende Bart de Keijzer, een oude bekende bij Binnenmaas. Vanaf dat moment golfde de wedstrijd op en neer en uit een van de spaarzame momenten dat SVS op de helft van Binnenmaas kwam in de 2e helft was het raak. Ondanks de strijd die FC. Binnenmaas in het laatste deel nog leverde was puntverlies niet meer te voorkomen. De 2-2 uitslag zorgt ervoor dat Binnenmaas een plekje zakt op de ranglijst. Volgende week de uitwedstrijd tegen Delta Sport waar nog iets recht te zetten is. Binnenmaas verloor eerder deze competitie de thuiswedstrijd van de Vlaardingers met 0-1.

Meer informatie over Binnenmaas? Klik hier.
Klik hier voor een ander artikel over Binnenmaas.

Verhaart nieuwe hoofdtrainer eerste vrouwenelftal Bavel

Voetbalvereniging Bavel is voor de 29-jarige trainer Jim Verhaart geen onbekend terrein. Meerdere competitiewedstrijden werkte hij met zijn teams op Bavelse bodem af. “Een open, gezellige dorpsclub”, vat hij samen tijdens het kennismakingsinterview.

Via speelster Pleun van Ginneken raakte Verhaart wat aan de praat over v.v. Bavel. Toen hij de vacature voor trainer van het eerste vrouwenteam op het internet zag staan, pakte hij gelijk door. “Ik heb positieve en goede gesprekken gehad met onder andere technische mensen, maar ook met de speelsters.”

Zijn trainerscarrière begon ooit bij de meidenelftallen van Virtus. “Ik werd trainer bij het team van mijn zusje, de meiden C1. Daarna ben ik ook bij de meiden B1 en meiden A1 en het eerste vrouwenelftal op zaterdag als trainer gebleven van dat team. Toen ben ik er een jaartje tussenuit gegaan, het zaterdagteam werd namelijk overgeheveld naar de zondag. Dat was op dat moment geen optie voor mij.”

Al snel ging het weer kriebelen bij Verhaart. “Mijn vriendin speelde in het eerste zondagteam waardoor ik toch altijd ging kijken. De trainer van destijds vroeg of ik niet wilde vlaggen, dat vond ik prima om te doen.” Het balletje begon toen sneller te rollen. “Ik werd gevraagd als assistent-trainer en de bedoeling was dat ik het seizoen erop mijn UEFA Trainer/Coach 3 zou halen met hem als begeleider. Hij vertrok echter, waarop ik de keuze maakte om met hem mee te gaan. Zodoende werd ik assistent-trainer bij zaterdagclub SNS uit Stad aan ’t Haringvliet en was ik plots ook hoofdtrainer bij de dames van Virtus.”

In dat jaar haalde Verhaart de benodigde papieren en werd hij direct kampioen met de vrouwen uit Zevenbergen. “Hoofdtrainer blijven van het eerste vrouwenelftal van Virtus was een logische stap. Een groot deel van die meiden ken ik al meer dan twaalf jaar.” Toch besloot de oefenmeester om na drie jaar op zoek te gaan naar een nieuwe uitdaging. “Op een gegeven moment wordt het te eigen, dan moet je op zoek naar iets nieuws.” Verhaart voetbalt zelf ook nog, zij het bij zaterdagclub Seolto. “Bij Virtus voetbalde ik op zondag, dat was met het trainerschap niet meer te combineren. Vandaar dat ik nu in een vriendenelftal bij de andere club uit Zevenbergen voetbal. Ik ben lid van beide verengingen.”

“Vrouwenvoetbal is veel uitdagender dan mannenvoetbal’’, vervolgt de spraakzame trainer. “In een vrouwenelftal heb je bijvoorbeeld heel veel meningen, je moet iedere speelster ook op een andere manier benaderen. Bij mannenvoetbal gaat dat allemaal wat makkelijker, dat is allemaal directer.” Ik denk dat mijn sociale karakter gecombineerd met communicatieve vaardigheden momenteel beter passen bij het vrouwenvoetbal dan bij het mannenvoetbal.”

De nieuwe trainer volgt het vrouwenvoetbal op de voet. “Het Nederlands elftal, de Eredivisie vrouwen, de eindtoernooien, ik probeer het allemaal te volgen. Het is ook leuk om met het team of een aantal speelsters een wedstrijd te bezoeken.”

V.V. Bavel timmert natuurlijk al jaren aan de weg, maar wil blijven doorpakken. “Het ideaalbeeld is dat speelsters uit de eigen jeugd straks in selectieteams gaan spelen. De club is daar druk mee bezig en hopelijk kan ik mijn steentje daaraan bijdragen. Ik heb veel zin in de nieuwe uitdaging”, sluit hij ambitieus af.

Meer informatie over Bavel, klik hier.

Gerard van Gameren dé verzorger van LRC Leerdam

Spelers kwamen en gingen, trainers arriveerden en vertrokken, maar één man bleef op zijn post bij LRC Leerdam. Verzorger Gerard van Gameren is bezig aan zijn 24ste seizoen bij de hoofdmacht. Zijn einde is wel nabij. “Ik heb altijd gezegd dat het nieuwe complex mijn eindstation is. Eerst de verhuizing en daarna stop ik. Tenminste, zo denk ik er nu over.”

Hij masseerde sinds 1996 honderden benen van spelers van LRC Leerdam. Voor Gameren (65) was het vak van verzorger cq. sportmasseur een roeping. “Ik heb zelf ook gevoetbald. Later ben ik gaan hardlopen en in die periode ben ik mij meer gaan verdiepen in blessures, omdat ik zelf ook een blessure kreeg. Die interesse is erin uitgemond dat ik in 1988 mijn diploma tot verzorger heb gehaald.” Hij was bij LRC zes jaar verzorger in de jeugd, maar stapte in 1994 over naar het eerste van Arkel. Daar was hij twee seizoenen werkzaam totdat LRC hem vroeg verzorger van het eerste elftal te worden. “Als je aan zoiets begint weet je natuurlijk niet hoe lang je bij een club blijft. De tijd vliegt.”

Hij vindt niet dat er veel is veranderd aan zijn vak. “Hooguit ligt de nadruk wat meer op preventie. Spelers zijn fitter. Vroeger trainden ze en voetbalden ze een wedstrijd. Dat was het. Nu zitten veel jongens in de sportschool om sterker te worden.”Dat wil niet zeggen dat Van Gameren tegenwoordig minder spelers op zijn tafel heeft liggen. “Het is hier soms net een kippenhok”, zegt hij. “Ik moet af en toe wel optreden en wat mensen wegsturen. Ze vinden het tegenwoordig allemaal fijn om even gemasseerd te worden. Knie-, enkel- en spierblessures zijn van alle tijden. Het grote verschil met vroeger is dat we bij LRC een heel team van specialisten hebben. We hebben drie fysiotherapeuten, waarvan er altijd één bij de wedstrijd aanwezig is. Dat is een luxe. Vroeger was ik er en dat was het. Wat dat betreft is de medische begeleiding er enorm op vooruit gegaan.”

Wat wel hetzelfde is gebleven is de ‘mind’ van de speler. “Sommige pijntjes komen pas tevoorschijn als de prestaties niet zo goed zijn. Dat durf ik rustig te beweren.”De stand op de ranglijst in de eerste klasse is derhalve een perfecte barometer voor de blessurelijst. LRC Leerdam staat op de derde plaats. Van Gameren: “Het gaat best wel goed en daardoor zijn er nog weinig blessures geweest. Een paar, die er altijd wel zijn. Een enkel, een verrekking in het bovenbeen en de hamstring. Gelukkig geen zware blessures waardoor spelers er lang uit liggen.”

Van Gameren kan zich sowieso niet herinneren dat hij met zware ongevallen te maken heeft gehad. Meer zijn hem de sportieve hoogtepunten bijgebleven. Hij is dan wel verzorger, maar ook altijd supporter geweest. “We hebben een jaar mogen proeven aan de hoofdklasse met LRC, toén het hoogste niveau. We speelden tegen clubs als IJsselmeervogels en Spakenburg. We kwamen op complexen waar je je ogen uitkeek. Dat vond ik wel bijzonder.”

Op het nieuwe complex krijgt hij een prachtige nieuwe ruimte. Lang zal hij er niet gebruik van maken. Zijn afscheid loopt parallel met dat van zijn naderende pensioen als douanier. “Ik moet nog veertien maanden en twee dagen”, zegt hij op de dag van het interview. “Ik tel de dagen niet af hoor. Toevallig weet ik dat. Vijfentwintig seizoenen LRC, je moet ook een keer afscheid nemen.” Hij wil graag zijn handen vrij voor andere hobby’s. “Ik hou van fotograferen van de natuur. Op de fiets erop uit en insecten fotograferen.”

Meer informatie over LRC Leerdam, klik hier.

Michael Mettrop bewijst zich bij Brielle

0

De afstand tussen Stellendam op Goeree-Overflakkee en Brielle op Voorne-Putten is amper vijftien kilometer, maar qua voetbal zit er een mijlenver verschil tussen het dorpje en de vestingstad. Stellendams topscorer Michael Mettrop pakte de kans die door Brielle geboden werd met beide handen aan. Hij werkte zich in de eerste seizoenshelft toe naar een basisplaats.

Hij ging bij de keuze van zijn nieuwe club vorig jaar niet over één nacht ijs. Heel zorgvuldig zocht Mettrop de nieuwe bestemming voor zichzelf uit. “Al mijn vrienden zitten bij Stellendam, dat was altijd de reden om de stap niet te maken. Ik heb lang getwijfeld, maar ik wist dat ik om mezelf als voetballer te ontwikkelen Stellendam moest verlaten.”

Mettrop (24) is al een paar seizoenen de man van Stellendam. Ieder seizoen was hij goed voor 24, 25 goals. In zijn laatste jaar voor Stellendam beleefde hij met 33 doelpunten een bovengemiddeld seizoen. Dat leidt automatisch tot interesse van hoger spelende clubs. “Er is altijd wel interesse geweest van DBGC uit Oude Tonge en Den Bommel, maar ik had bij die clubs niet het goede gevoel.”

“Ik kende Luke Corver en Michel Lieshout van Brielle. Die zeiden: ‘kom gewoon eens meetrainen’. Dat heeft mij het laatste zetje gegeven.” Bij Stellendam was hij uitgeleerd en veel sportief perspectief was er niet bij de zaterdagvierdeklasser. “Stellendam speelt in de vierde klasse en dat is het wel zo’n beetje. We hebben één jaar in de derde klasse gespeeld, maar daar vlogen we meteen weer uit”, aldus Mettrop, die naarmate de jaren vorderde besefte dat zijn toekomst niet bij Stellendam lag. “Bij Stellendam deden ze niet moeilijk. Ze gunnen me deze stap. Veel mensen hadden gedacht dat ik al eerder zou vertrekken.”

“Bij Brielle hebben ze meteen gezegd dat ik een kans zou krijgen. Dat gebeurde ook. Ik moest me bewijzen natuurlijk, maar dat is logisch. Ik kreeg steeds meer speelminuten. Eerst als invaller, de laatste vier, vijf wedstrijden als basisspeler.”

Inmiddels lijkt hij zijn vaste stek te hebben gevonden in de rechtsbuitenpositie. “Bij Stellendam speelde ik vaak op tien, maar de vierde klasse is niet te vergelijken met de eerste. Het tempo bij Brielle is zo veel hoger, de ruimte beperkter. Als rechtsbuiten kom ik prima tot mijn recht. Ik ben snel en heb een aardige actie in huis. Met mijn doelgerichtheid zit het ook wel goed, al zijn de vier treffers die ik tot nu toe heb gemaakt wat magertjes voor mijn doen. Mijn voorzet is niet onaardig, maar moet ook nog beter. Kortom, ik ben nog hard bezig om aan mezelf te werken.” Dat kan Mettrop doen in een omgeving die hijzelf bestempelt als ‘warm’ . “De groep is heel hecht. We hebben een goede wedstrijdmentaliteit- en beleving.” Na twaalf speelronden staat Brielle op de derde plaats. “Ik weet het niet uit eigen ervaring, maar ik begreep dat er vorig seizoen meer individuele kwaliteit was, maar dat het teamgevoel een stuk minder was. Ik kan alleen praten over hoe het nu is. Die eensgezindheid is er binnen en buiten het veld. We staan niet voor niets derde.”

Of er meer inzit voor Brielle en Mettrop moet in de tweede competitiehelft blijken, meent de inwoner van Stellendam. “Poortugaal en Neptunus-Schiebroek staan boven ons. Uitgerekend tegen die teams waren de resultaten niet best. Tegen Neptunus hadden we een totale offday en verloren met 0-5. Tegen Poortugaal werd het 0-4, maar dat was geflatteerd. We kwamen zeer ongelukkig op 1-0 achter en incasseerden vervolgens een eigen goal en een rode kaart. Toen liep de score op naar 0-4.”

‘Verder volhouden zo’, is de boodschap van Mettrop aan zijn ploeggenoten voor deel twee van de competitie. “Wie weet levert dat nog wel een mooie bonus in de vorm van de nacompetitie op.”

Meer informatie over Brielle, klik hier.