Home Blog Pagina 1086

RBC wint in Utrecht tegen Hercules

RBC
-
0
RBC wint in Utrecht tegen Hercules

UTRECHT – RBC heeft afgelopen zaterdag haar eerste en tevens laatste oefenduel winnend afgesloten ter voorbereiding op de tweede seizoenshelft. De Roosendaalse ploeg won op bezoek bij Hercules met 1-3.

Het elftal van trainer-coach Koos Waslander sloeg vrijdagavond haar trainingskamp op in Austerlitz en werkte zaterdagochtend nog een training af. Op het sportpark van zaterdag derdeklasser Hercules had Waslander bijna een volledig fitte groep. Naast de twee nieuwe spelers Arif Akbas en Klacson Soares Wanderley, die gelijk in de basis begonnen, kon ook weer een beroep gedaan worden op Randy Elst. De spelmaker heeft nog wat last van de knie bij het schieten, maar maakte vandaag wel zijn officieuze rentree in de tweede helft zonder al teveel problemen. Carlos Ramos, die wel aanwezig was, was nog niet inzetbaar. De aanvoerder heeft nog altijd last van een achillespeesblessure, al gaat het wel de goede kant op.

RBC begon in een 3-5-2 formatie met Marouane Hamdoune en Soares Wanderley in de punt. De Roosendaalse ploeg trok het initiatief meteen naar zich toe en gaf dat gedurende de gehele wedstrijd ook niet meer uit handen. Door met drie verdedigers te spelen werd dit wel een risico in de omschakeling. Een aantal keer kon de thuisploeg gevaarlijk voor doelman Matthias Deleij komen, maar die had enkele goede reddingen in huis om Hercules van scoren af te houden. RBC was gevaarlijk met een bal op de lat van Anwar Tarfit. Halverwege het duel kwamen de oranje-witten wel op voorsprong. Anass el Gamali kwam door aan de rechterkant en zette voor vanaf de achterlijn waarna Hamdoune de bal bij de tweede paal binnen wist te tikken, 0-1. Hercules kwam vlak voor rust weer op gelijke hoogte. Na een foutieve bal vanuit het middenveld kon Hercules de stand weer gelijk trekken.Tussendoor was Tarfit geblesseerd uitgevallen. Het leek op een schouderkwetsuur te gaan, maar de pijn zat meer tussen de schouder en de elleboog in: “Ik ging er voor de zekerheid maar uit”. Zijn plek werd overgenomen door Yoran de Bruijn.

In de tweede helft wisselde Waslander volop. Zo kwamen onder andere Bilal Dadi, Jari Rommens, Chaib Azaimi en Elst erin. RBC schroefde het tempo wat op en Hercules kwam er eigenlijk niet meer aan te pas. Na de blessure van Tarfit leek ook Dadi geblesseerd uit te vallen, toen hij in een harde botsing kwam met een tegenstander. Ondanks een pijnlijke pols speelde hij het duel wel uit. Na ruim twintig minuten nam RBC een hernieuwde voorsprong via Soares Wanderley en niet veel later nam de Roosendaalse ploeg afstand van Hercules. Na een goede loopactie van Hamdoune, en bliksemafleider Dadi kon Rommens de lob van Hamdoune bij de tweede paal binnen schieten.

Volgende week begint voor RBC de competitie weer. Dan ontvangt het Steenbergen.

Hercules – RBC 1-3 (1-1)

Scoreverloop: 31′ Marouane Hamdoune 0-1; 41′ teg. 1-1; 68′ Klacson Soares Wanderley 1-2; 81′ Jari Rommens 1-3

Foto: Arthur Verbraak
Bron: RBC

Meer informatie over RBC vindt u hier.
Of lees hier een ander artikel over RBC.

Wedstrijdverslag van de oefenwedstrijd tussen Victoria’04-VDL

sc Victoria 04
-
0
Wedstrijdverslag van de oefenwedstrijd tussen Victoria’04-VDL

In een meer nuttige dan fraaie oefenwedstrijd trachtten beide ploegen de vorm van vóór de winterstop weer op te pakken. Een afwachtend Victoria’04 liet VDL het spelen grotendeels maken. De Vlaardingse formatie bleek in het eerste kwartier slagvaardiger in het afronden van de kansen en bouwde een 2-0 voorsprong op. In de tweede helft kwam VDL vrij snel terug tot 2-1, maar beide defensies bleken een nauwelijks te nemen vesting.

VDL begon slagvaardig aan de wedstrijd en bouwde een licht veldoverwicht op. Victoria’04 trachtte in de omschakeling de Maassluisse formatie pijn te doen en slaagde daar vrij snel in. Een op het oog buitenspelsituatie werd door de scheidsrechter anders beoordeeld, waarvan Lars de Visser in de 6deminuut profiteerde: 1-0. Tien minuten daarna werd na een snelle counter het doelgerichte schot met de hand beroerd door een VDL-verdediger. De strafschop wed feilloos benut door wederom Lars de Visser: 2-0. De bezoekers bleven jagen op een aansluitingstreffer, doch de thuisclub kwam nauwelijks in de problemen. Kort voor de rust belandde de bal na een gevaarlijke aanval van VDL op de doelpaal van Victoria’04.

Na de rust kwam VDL sterk uit de startblokken. De Vlaardingse achterhoede stond niet goed, hetgeen tot een misverstand leidde en waaruit VDL wist tegen te scoren: 2-1. Vervolgens ontwikkelde zich een gelijk opgaand duel zonder noemenswaardige hoogtepunten. VDL had het vaakste balbezit en zocht naar de gelijkmaker, die er niet kwam. Victoria’04 trachtte via de snelheid van Nailey Girigorie te counteren. Het vizier van de veel scorende spits stond echter (nog) niet op scherp, waardoor er geen verandering kwam in de eindstand. Beide teams kunnen zich gaan richten op de herstart van de competitie.

Opstelling Victoria’04:  Jens Valk, Vincent van den Bogerd, Oscar Knecht, Osman Únnu (46: Bob Planken), Rémon van Prooijen, Lars de Visser (80: Roy Meerten), Jordi de Kimpe, Jur de Visser, Miquel Asmus, Gianluca Been (46: Elvin Ramos), Roy Meerten (46: Nailey Girigorie).

Doelpunten Victoria’04: Lars de Visser (1-0, 2-0 strafschop.)

Meer informatie over Victoria’04 vindt u hier.
Of lees hier een ander artikel over Victoria’04. 

Ivo van Moergestel nieuwe hoofdtrainer RKVV JEKA

rkvv Jeka
-
0
Ivo van Moergestel nieuwe hoofdtrainer RKVV JEKA

Het bestuur van RKVV JEKA heeft overeenstemming bereikt met Ivo van Moergestel om de nieuwe hoofdtrainer te worden van JEKA 1.JEKA was, na de aankondiging van het vertrek van Bas Liebregts voor de winterstop, op zoek naar een nieuwe trainer. Ambitieus, ruime ervaring als speler en coach en passend bij de clubcultuur van RKVV JEKA waren belangrijke wensen voor de opvolger en Ivo voldoet daaraan.

Philip Bos (voorzitter): “Wij zijn zeer verheugd met de komst van Ivo van Moergestel. In Ivo zien we een trainer die de ontwikkeling van JEKA 1 verder kan voortzetten. Enerzijds met zijn ervaring in de voetbalwereld en anderzijds met zijn goede didactische vaardigheden o.a. vanwege zijn rol als docent bij Curio Sport & Bewegen. We heten Ivo dan ook van harte welkom en wensen hem veel succes en plezier met zijn nieuwe uitdaging”.

Paul Hermus (bestuurslid Technische Zaken): “Zijn ervaring komt RKVV JEKA goed van pas. Ivo was eerder hoofdtrainer bij Moerse Boys en later vv Rijen, jeugdtrainer bij NAC en Willem II, hoofd scouting jeugdopleiding bij NAC en op dit moment trainer coach van Baronie 1. Daarnaast beschikt hij over goede analytische vaardigheden die hij verder heeft ontwikkeld bij het behalen van zijn UEFA-A diploma (voorheen TC1). Een verrijking voor JEKA!”.

In goed overleg met het bestuur van vv Baronie gaat Ivo 21 januari a.s. aan de slag bij RKVV JEKA. Assistent trainer Orpheo Koulen, die tijdelijk de rol van hoofdtrainer prima heeft waargenomen, zal samen met Ivo, de technische staf van JEKA 1 vormen.

Ivo van Moergestel

Bron: RKVV JEKA

Meer informatie over JEKA vindt u hier.
Of lees hier een ander artikel over JEKA.

 

Collectief SJC boekt fraaie overwinning op Emmen

vv SJC
-
0
Collectief SJC boekt fraaie overwinning op Emmen

Wat een geweldige teamprestatie. Dat  hoorden we zaterdagavond uit de mond van interim-coach  Tom van Rijn na de 5-2 overwinning in Emmen en tegen Emmen. SJC speelde volgens de assistent van Florian Wolf als een eenheid. Maar had in Lucas Coopmans wel de man die met een heuse hattrick, op een voortreffelijke manier het succes van die eenheid mocht etaleren.

Van Rhijn legde uit dat de technische staf de training van deze week aangepast had om juist het vormen van die eenheid te benadrukken. Vanuit de overtuiging dat  alleen een collectief Emmen kon verslaan. Verkregen informatie had duidelijk gemaakt dat de Oost-Nederlanders in hun snelle vleugelaanvaller een wapen hadden om in de omschakeling SJC te verrassen. En dat gebeurde al na ruim 3 minuten. Via een geweldig doelpunt kwam SJC op achterstand. Sem Nijkamp. schoot vanaf ruim 35 meter de bal vol in de kruising: 1-0.

SJC had  even wat tijd nodig om zich hiervan te herstellen. Emmen bleef voor even de iets betere ploeg. Via fraai combinatie voetbal en attent verdedigen  kon SJC na ruim 20 minuten weer een licht overwicht veroveren. Echte doelrijpe kansen waren er niet echt. De toch wel verdiende gelijkmaker viel toen Dario van Breukelen raak kopte na een fraaie corner van Timo Ruigrok:1-1. Inmiddels verhuisde Lucas Coopmans  op aanwijzing vanaf de bank naar de linker vleugel. En al spoedig  bracht dit het gewenste succes. Timo Ruigrok lag de bal op maat achter de verdediging en Lucas Coopmans kon op snelheid de verdedigers inclusief de doelman het nakijken geven: 1-2. En niet veel later was het op bijna identieke wijze alweer raak:1-3.

Na de rust deden de Emmenaren wat terug via een rake kopbal van Yannick Arends: 2-3. Maar al gauw was SJC weer de beter combinerende ploeg. Waarbij  de routiniers Jordy Groot, Stef van der Zalm en Timo Ruigrok zich onderscheidden. En Melvin van Stijn, Mostava Frederiks en Demir Strojil lieten zien dat zijn steeds completer aan het worden zijn. Verdedigend stond SJC ook prima. Met Nick Lim en Derrin Wijdenbosch  in het centrum  maar vooral ook met de snelle Dario van Breukelen als rechter verdediger haalde SJC de angel uit de slimme counters van Emmen. En SJC was deze avond een voorbeeld van effectiviteit. Lucas Coopmans mocht zijn hattrick voltooien. Tom van Rhijn bracht toen Wesley Haasnoot en Billy Tavares voor Stef van der Zalm en Mostava Frederiks. Vanuit alweer een geweldige aanval verdween de bal uiteindelijk via een Emmen-been  in het net en was het zelf 2-5. Voor Lucas Coopmans leverde dit een publiekswissel op en kon Chris Hoogervorst hem vervangen.

Dat de lange thuisreis na deze fantastische overwinning bepaald niet onplezierig verliep,was wel voorspelbaar. Wat de concurrentie deed is even afwachten. In ieder geval wacht SJC aanstaande zondag de thuiswedstrijd tegen SDO. Ook een ploeg die gezien 34 goals voor, zeker niet mag worden onderschat.

Foto: Johanna Oskam
Bron: SJC

Meer informatie over SJC vindt u hier.
Of lees hier een ander artikel over SJC.

Spirit zonder problemen langs Wieldrecht

vv Wieldrecht
-
0
Spirit zonder problemen langs Wieldrecht

Spirit heeft zijn 2e en laatste oefenwedstrijd van de winterstop met 4-2 gewonnen. Met name de eerste helft liet de ploeg van Richard van Cappellen een goede pot zien. De Dordtenaren, die ook in een 2e klasse competitie uitkomt (Zuid) kwamen er toen nauwelijks aan te pas.

Voorin was er plaats gemaakt voor Ruben Slooff en Timme van Hof. Beide spelers kwamen om verschillende redenen in de 1e competitie helft weinig voor de hoofdmacht van Spirit uit. Ook Laurens Visser nam weer plaats in de basis. De van een blessure en operatie terugkerende spits lijkt op tijd klaar te zijn voor het vervolg van de competitie.

Spirit begon fris aan de wedstrijd en kwam al vroeg op voorsprong. Timme van Hof kwam over de rechterkant op en gaf een perfecte voorzet die door Ruben Slooff hard werd ingeschoten (1-0). Paar minuten later kon de aanvaller de score al verdubbelen. Hij bekroonde een mooie aanval niet met een doelpunt. Tim van der Zee verdubbelde wel de voorsprong van Spirit. Hij onderschepte zelf de bal, trok het strafschopgebied in en rondde zijn eigen aktie mooi af: 2-0. Nog voor rust wordt het zelfs 3-0. De strijd op het middenveld wordt gewonnen door Spirit, waar Stefan Bitter (sterk, zakelijk) en Cris de Jong (fanatiek, hardwerkend) de touwtjes stevig in handen hadden. De aanval werd meteen opgezet richting Ruben Slooff die wel raad wist met de bal en zijn 2e doelpunt van de dag maakte.

Terwijl de Spirit verdediging nauwelijks in verlegenheid werd gebracht, konden de Ouderkerkse aanvallend ingestelde spelers naar harte lust het vizier op het Wieldrechtse doel richten. Laurens Visser was nog dicht bij de 4-0, maar hij zag zijn kopbal op de lat belanden.

In de 2e helft werd het team grotendeels omgegooid. De solide verdediging werd op 3 plaatsen gewijzigd. Alleen Kevin Kriek bleef staan en zag Stefan Bitter voor Tim de Vaal een linie zakken. Op de back kwam Anton de Koning voor Robbin Brouwer, die in de 1e helft een aantal keren hard werd aangepakt, en zakte Timme van Hof naar achteren om de plaats van Sander Kalkman over te nemen. Jan Smits nam plaats op het middenveld. Tjerk de Kogel, Raoul Haliwela en Ingmar Burema vervingen de gehele aanvalslinie.

Wieldrecht kwam wat sterker uit de kleedkamer en probeerde nog wat van de wedstrijd te maken. Maar de bezoekers moesten toch inzien dat Tim van der Zee met zijn 2e treffer de 4-0 op het scorebord zette. Na die treffer was het Wieldrecht dat het meeste initiatief nam en beloonde zichzelf daarmee. Het profiteerde van de vele wissels achterin en kon terugkomen tot 4-2. Bij de eerste treffer werd een overduidelijk duw niet bestraft. Tot die tijd kon Spirit aanvallend niets inbrengen. Na de tegentreffers herpakte Spirit zich enigszins. Eerst appelleerde Spirit voor een strafschop (Ingmar Burema werd opzichtig in de rug gelopen) en Tjerk de Kogel zag zijn inzet door de keeper gestopt. De grootste kans was voor Cris de Jong. Hij kreeg de bal in zijn voeten geschoten, zag een leeg doel en mikte op de verste hoek voor de inkomende doelman, maar de bal stuiterde net aan de verkeerde kant van de paal.

Als in de slotminuut de opkomende Kevin Kriek en Ingmar Burema er samen niet uitkomen wie het beslissende schot gaat geven, blijft de 4-2 op het scorebord staan.

Meer informatie over V.V. Spirit? Klik hier.
Lees hier een ander artikel over V.V. Spirit? Klik hier.

 

 

Een punt en grotere zorgen voor FC ‘s-Gravenzande

fc s Gravenzande
-
0
Een punt en grotere zorgen voor FC ‘s-Gravenzande

Op de valreep sleepte FC ‘s-Gravenzande nog een punt binnen tegen Achilles Veen. Na doorkoppen van Scott de Graaf schoof Patrick Triep in de 89e minuut de 1-1 binnen. Veel schoten de ‘s-Gravenzanders er niet mee op. Sterker nog, de positie op de ranglijst werd er, door de overwinningen van RIjsoord en Spijkenisse, alleen nog maar benarder op. Promotie-/degradatiewedstrijden lijken het hoogst haalbare voor de mannen van vertrekkend trainer Richard Elzinga.

De verwachtingen bij de hervatting van de competitie na de winterstop waren niet hooggespannen. Van de zes ontmoetingen tegen de Veners werden er maar liefst vier verloren en dat betrof ook nog eens de vier meest recente krachtmetingen. Daarnaast begonnen de gasten met een beduidend florissantere positie op de ranglijst aan deze laatste wedstrijd van de eerste competitiehelft (namelijk wedstrijd 15) dan de thuisploeg.

De eerste helft liet een gelijk opgaand spelbeeld zien waarin de thuisploeg zelfs vaker veelbelovend richting vijandelijke doel trok dan de gasten. Het grote verschil was dat Achilles echte kansen mocht noteren, terwijl het bij FC ‘s-Gravenzande bij mogelijkheden bleef. Die mogelijkheden werden eigenlijk nooit in daadwerkelijke scoringskansen omgezet, laat staan in doelpunten. Schoten van afstand misten ruimschoots het doel, voorzetten waren steeds net niet op maat en als iemand de bal al (vaak toevallig) kansrijk voor de voeten kreeg, bleken de rood-blauwe aanvallers niet in staat om snel genoeg te handelen om de situatie in een treffer om te zetten.

Had Achilles Veen dan zoveel kansen? Nee, met name hun afstandsschoten waren ook niet succesvol, doordat ze de juiste richting misten, in de ‘s-Gravenzandse verdediging smoorden of door keeper Jouvenaar onschadelijk gemaakt konden worden. Maar in de 25e minuut was het dan toch raak. Na slecht uitverdedigen van ‘s-Gravenzandse kant kwam de bal uiteindelijk voor de voeten van Sen Aerts die in geheel vrijstaande positie eenvoudig de score wist te openen: 0-1.

In de tweede helft is Achilles nog maar een keer echt gevaarlijk geweest., maar de inzet van Teun Sebregts in de 59e ging net aan de voor FC ‘s-Gravenzande juiste kant langs de paal.  De thuisclub ging door met waar het in de eerste helft druk mee was: mogelijkheden, maar geen echte kansen, en dus ook geen doelpunten.

Toen het laatste kwartier aanbrak zette Achilles nog een keer aan. Een reeks corners was het gevolg, maar uit geen van de hoekschoppen wisten de gasten hun voorsprong verder uit te breiden. Daarmee hielden ze de hoop op beter bij de thuisclub levend en zowaar, die werd nog vervuld ook. In de 89e minuut kopte invaller Scott de Graaf een verre bal keurig voor de voeten van Patrick Triep, die beheerst de 1-1 binnen schoof en daarmee de titel “man of the match” verdiende.

Meer informatie over FC ‘s-Gravenzande? Klik hier
Lees hier een ander artikel over FC ‘s-Gravenzande? Klik hier.

Dames van Bristol Team dromen van de eredivisie

VoetbalJournaal
-
0
Dames van Bristol Team dromen van de eredivisie

De dames van Bristol hebben serieus kans om kampioen te worden in de hoofdklasse. Mazzelstars, die van begin af aan de ranglijst aanvoerde laat de laatste wedstrijden veel punten liggen. Tegen HBSS werd gelijk gespeeld, en vorig week liep het een nederlaag op tegen Feyenoord. 

De voorsprong die de ploeg uit Zoetermeer had is nu omgezet naar één punt achterstand. Bristol wist de laatste lastige uitwedstrijd te winnen in en tegen Den Haag met 1-4.
 De Roosendaalse formatie heeft dus de unieke kans om eredivisie zaalvoetbal naar Roosendaal te halen.
 De komende twee wedstrijden kan de slag al geslagen worden. Vrijdag spelen beiden teams tegen elkaar, en woensdag 29 januari strijden ze tegen elkaar in sporthal de Roos. De laatste ontmoeting is op 26 februari thuis in sporthal de Roos.

Bron: BristolTeam
Meer informatie over Bristol Team vindt u hier.
Of lees hier een ander artikel over Bristol Team.

 Vrijwilliger aan de bal, Corné Dekkers van VV Bavel

vv Bavel
-
0
 Vrijwilliger aan de bal, Corné Dekkers van VV Bavel

“VV Bavel is een hele warme en gezellige club’’

Je bent geboren en woonachtig in het dorp Bavel en je wilt gaan voetballen. De keuze valt dan vanzelfsprekend om dat bij de lokale vereniging te gaan doen VV Bavel. “Ik ben als vijfjarige bij de club gaan voetballen en heb eigenlijk heel de jeugd doorlopen. Na de A-jeugd ging ik verder in de zogenaamde bierelftallen, zoals die er nu ook nog zijn. Bavel 4,5 en 6, ik heb ze bijna allemaal gehad.” De vijftiger vertelt in geuren en kleuren over het mooiste elftal uit zijn jeugd. “Dat was in de B-jeugd. Eric Joossen was leider en trainer. Het liefste wat hij gaf was een duurloop, allemaal van die coopertesten. Een techniektraining heeft hij nooit gegeven”, vertelt hij met een knipoog.

Het vak van scheidsrechter trok Dekkers meer aan dan verder gaan met voetballen. Ook heeft hij er inmiddels al bijna tien jaar opzitten als grensrechter bij het vlaggenschip van VV Bavel. “In 1992 ben ik begonnen en heb een aantal cursussen gevolgd. Daar lag op dat moment meer mijn passie. Je blijft zelf ook fit en ik vind het mooi om de spelregels na te leven.” Ook andere vrijwilligerstaken trokken hem toen aan. “Bestuurslid wedstrijdzaken senioren onder andere. Dat was echt een veelomvattende taak. Alle wedstrijdpapieren moesten toen nog met de post naar Zeist en Den Bosch. Alles gebeurde onder het bewind van voorzitter Frans Roelands. De club bestond toen uit zo’n 500 à 600 leden.”

Buiten de vrijwilligerstaken ontmoette Dekkers ook zijn toekomstige vrouw op het voetbalveld. “Naast dat ik die tijd wedstrijdsecretaris was, moest ik ook scheidsrechters aanstellen. Die waren er echter niet altijd, daarom floot ik toen ook soms zelf. Toevallig was dat vaak bij een dameselftal, waar Miranda in voetbalde. Zij stond mid-mid en ik was natuurlijk ook vaak op het middenveld te vinden. Ze vertelde me vaak dat ik in de weg stond. Toen ging dat balletje rollen. Daarna ben ik ook twee jaar leider van het tweede dameselftal, waarin Miranda speelde, geweest.”

Dekkers verhuisde naar Breda en Etten-Leur en kreeg twee kinderen, Glenn en Stuart. Omdat JEKA vlakbij ligt, gingen ze daar voetballen. “Dat was praktisch het meest voor de hand liggend. Ook hadden ze vanuit de basisschool veel vriendjes die daar gingen spelen.” Zijn oudste zoon, Glenn, heeft inmiddels de oversteek naar de dorpsclub gemaakt en voetbalt in de JO15-1. “Ze moeten zelf weten waar ze willen voetballen. Ze hebben het allebei naar hun zin, dat is het belangrijkste.”

Voor het manusje-van-alles tekent v.v. Bavel zich als een warme en gezellige club. “De club mag heel blij zijn met het aantal vrijwilligers dat ze momenteel heeft. We hebben er natuurlijk nooit genoeg, er zijn altijd dingen te doen. Bovendien denk ik dat het mooi is om alle vrijwilligers eens wat over de roemruchte geschiedenis van de club te vertellen. Daar mogen we toch erg trots op zijn. Vanuit de jongste jeugd komen er wel veel nieuwe mensen bij de club, die moet je zien te binden. Samen maken we de club sterk.”

Bron foto & tekst: VV Bavel.

Meer informatie over VV Bavel vindt u hier.
Of lees hier een ander artikel over VV Bavel.

In gesprek met Huib Wolfert van V.V. Den Bommel

vv Den Bommel
-
0
In gesprek met Huib Wolfert van V.V. Den Bommel

Huib Wolfert (58) is een oud-speler van het eerste elftal van VV Den Bommel. Hier heeft hij ruim twintig jaar selectievoetbal gespeeld, hij stroomde door vanuit de jeugd. Nog steeds zet hij zichzelf in voor club, tegenwoordig als vrijwilliger. Zijn vrouw heeft zich ook voor een lange periode ingezet voor de club.

“Ik heb aardig wat taken bij de club waaronder wedstrijdsecretaris, jeugdsecretaris en overig onderhoud van het complex. Naast mijn taken als vrijwilliger functioneer ik ook nog als assistent-scheidsrechter van het eerste elftal. De taken als wedstrijdsecretaris en jeugdsecretaris kan ik thuis doen, wat mij ook tijd scheelt. Op de zaterdag ben ik de hele dag in de weer voor de club. Ik moet dan vlaggen bij het eerste, waar ik ook nog voor die wedstrijd het tweede fluit en vaak ook nog wat andere wedstrijden die dag. Het past altijd precies die dag.”

Het leukste vindt Huib het contact op de club. “Het is leuk om met steeds andere mensen in contact te komen. Ik heb zelf twintig jaar in het eerste gevoetbald, dus ik ken aardig wat mensen op het eiland. Het is dan ook leuk om met mensen in contact te komen, die niet van het eiland komen. Daarnaast vind ik het leuk om taken te vervullen voor je eigen club natuurlijk.”

Al ruim vijftig jaar is Huib betrokken bij de club. “Ik vervul aardig wat taken, waar ik vroeger nog meer deed voor de club. Zo heb ik ook taken gehad in het bestuur, maar daar wilde ik vanaf. Het sponsortoernooi wat ik ieder jaar organiseer, brengt aardig wat geld in de kas van de club, waardoor ik dat zou blijven doen. De clubs die meedoen zijn voornamelijk clubs van het eiland Goeree-Overflakkee. De aankomende editie zal de vijfde worden.”

Als voormalig speler en als huidig assistent van Den Bommel heeft Huib zo ook de nodige trainers meegemaakt. “Al mijn trainers waren echt aan elkaar gewaagd, als assistent heb ik toch wel echt een voorkeur. Henk Schouten is voor mij de fijnste trainer waarmee ik heb samengewerkt. Hij heeft voor zevenjaar bij ons aan het roer gestaan, het waren dan ook zeven fijne jaren. Tactisch heel goed en een fijne en gezellige man om mee samen te werken.”

Het mooiste moment met de club voor Huib is er een voor hem een voor in de boeken. “Het hoogtepunt in mijn leven, daar was ik zelf helaas niet bij betrokken. De promotie naar de tweede klasse, dat was ongekend. Ik was iets van vijf keer kampioen geworden in de derde en vierde klasse, maar de tweede klasse was iets bijzonders in onze gemeenschap.”

Den Bommel is geen grote gemeenschap en “We hebben een kleine selectie waar we het mee moeten doen. Ik vond het dan ook zeer spijtig dat wij twee jaar geleden zijn gedegradeerd uit de tweede klasse. Het was dan ook aan de ene kant logisch, dat wij geen stand gingen houden in de competitie. Er hoeft er ook maar een te zijn met een blessure en je hangt.”

Dat Huib veel voor de club doet, is wel duidelijk. Hij heeft zelfs meegeholpen aan de bouw voor het afdak voor bij het doel. “Samen met een paar andere die ook in de bouw zitten of hebben gezeten hebben wij de overkapping gemaakt voor achter het doel. Ik was de persoon die voor de financiële middelen had gezorgd en samen met andere vrijwilligers hebben we dat neergezet. Het staat altijd wel vol en zo worden er ook feestjes gegeven. Iets om trots op te zijn.”

De man van de club is zo ook zeer betrokken bij het eerste van de club. “De ambities met het eerste zijn, zo snel mogelijk terug keren naar de tweede klasse. Momenteel gaat het aardig goed en dat moeten we proberen vast te houden. Uiteindelijk willen we via de play-offs terugkeren. Wellicht zit er nog een directe promotie in, dat zou helemaal mooi zijn.”

Meer informatie over V.V. Den Bommel? Klik hier.

Tim Peters wil graag op voor negen jaar SVV Scheveningen

SVV Scheveningen
-
0
Tim Peters wil graag op voor negen jaar SVV Scheveningen

Hij speelde voor vier clubs in het betaalde voetbal. Nu is Tim Peters alweer bezig aan zijn achtste seizoen bij SVV Scheveningen. De 34-jarige aanvaller hoopt daar een negende aan vast te plakken. “Ik kijk met een goed gevoel terug op mijn carrière. Al had ik misschien langer in het betaalde voetbal moeten blijven.”

SCHEVENINGEN – Diverse moderne apparaten van het merk Milon, geen vuiltje op de grond, donkere verlichting en Radio 538 als muzikale a eiding. De vestiging van GetFit 35 in het Gelderse Duiven, in een voormalig gesplitst pand van ABN AMRO, oogt strak. Sinds de opening op 14 oktober is Tim Peters er van maandag tot en met donderdag te vinden. “Ik ben hier clubmanager”, verduidelijkt hij. René Bot, oud-ploeggenoot van De Graafschap, bracht het tnessconcept naar Nederland en heeft na Doetinchem, Aalten en Zutphen een vierde vestiging gelanceerd. “De vijfde komt binnenkort in Winterswijk.”

Tim Peters kijkt om zich heen. “Overal in Nederland zijn sportscholen, maar wij springen in een markt die nog nauwelijks was betreden. Hier staan luxe apparaten, in een chique ingerichte ruimte en elke cliënt krijgt bij ons persoonlijke begeleiding. Daar heb je geen dure personal trainer voor nodig.” De toevoeging 35 slaat op de tijdsduur. “Cliënten werken bij ons twee keer een circuit van zeventien minuten af met tussendoor een minuutje rust. In drie kwartier ben je bij ons klaar inclusief omkleden en douchen. Iedereen is tegenwoordig druk, maar iedereen wil ook gezond blijven. Ons concept sluit hier uitstekend op aan.”

WASMACHINES
Tim Peters werd rond de Kerst van 2017 gevraagd door Bot om bij hem in dienstte treden. “We spraken elkaar haast wekelijks en zagen elkaar nog elke maand. Ik woon in Loosduinen, Den Haag en werkte al acht jaar bij Zwennes, een grote witgoedfabrikant. Het beviel me daar goed. Maar René bleef aandringen, haha. Op mijn vijftigste zie ik me eerlijk gezegd geen zware wasmachines meer naar boven sjouwen. Bij GetFit35 mocht ik eerst de vestiging Zutphen opzetten en hoop ik datzelfde nu te doen in Duiven. Als alles loopt, kan ik in de toekomst een sturende functie binnen het bedrijf innemen.”

Voorlopig stapt hij elke maandagochtend om 5.45 uur in de auto. “Om 8.00 uur gaat de vestiging in Duiven open. Dan werk ik tot 21.00 uur. Daarna blijf ik bij René slapen. Dinsdag werk ik tot 13.00 uur en rijd daarna terug naar Den Haag.” Datzelfde ritueel herhaalt hij op woensdag en donderdag. “Dinsdag en donderdag kan ik zonder problemen meetrainen bij Scheveningen. Alleen de maandag moet ik dit seizoen skippen. Gelukkig verleende de clubleiding hiervoor haar goedkeuring. In mijn middagpauze op maandag ga ik nu drie kwartier tot een uur hardlopen. Ik wil top t blijven.”

In zijn huidige werk neemt hij zijn praktijkervaring als oud-profvoetballer mee. “In 2006 vertrok ik naar De Graafschap. Jan de Jonge was daar trainer, een protegé van Gertjan Verbeek. Onder hem leerde ik wat kracht- en conditietraining was. Ik heb nooit in een tter team gevoetbald. We kenden geen blessures en werden glansrijk kampioen. Dat opende mijn ogen. Ik ben vijf jaar profvoetballer geweest, maar in die periode stond conditie- en krachttraining nog in de kinderschoenen.” zegt Tim Peters.

TWAALFDE MAN
Het seizoen bij De Graafschap, dat hem huurde van RKC Waalwijk, beschrijft hij als hoogtepunt. “Scoren in mijn tweede wedstrijd voor RKC tegen Ajax was bijzonder, maar het kampioensjaar op De Vijverberg staat net een trapje hoger. Ik fungeerde als twaalfde man, maar kwam zeker tot 33 van de 38 wedstrijden. Ik maakte belangrijke goals en droeg bij aan de titel. In het begin reed ik telkens honderdzeventig kilometer heen en weer naar Doetinchem totdat technisch directeur Han Berger en trainer De Jonge me bij zich riepen. ‘Je bent er wel, maar je bent er niet’. Ze hadden gelijk. Ik verbleef even in een hotel, maar dat is niets voor mij. Ik mis dan een vorm van gezelligheid. Tot het einde van het seizoen logeerde ik wekelijks twee nachten bij René en een nacht bij Ard van Peppen. De Jonge zei ook. ‘Ik sla mezelf voor mijn kop als jij niet in het betaald voetbal blijft. Desnoods als rechtsback’.”

Het liep anders. Peters keerde terug naar RKC Waalwijk en miste daar na een dramatisch verlopen eindfase van het seizoen de titel in de Eerste Divisie. RBC Roosendaal pikte hem op. Daar liep hij een beenbreuk en gescheurde enkelbanden op na een tackle van een ploeggenoot op de training. “Ik lag er negen maanden uit. Ik weet niet hoe mijn carrière anders was verlopen. Eenmaal t was Rini Coolen trainer en hij had veel nieuwe jongens gehaald. Ik liet me na de winterstop verhuren aan FC Oss dat onderaan stond.

We speelden best goed, ik scoorde redelijk veel, maar het was onvoldoende om degradatie te voorkomen.” De spits annex linksbuiten koos voor een nieuw pad. “IJsselmeervogels toonde interesse. Ze waren net landskampioen bij de amateurs geworden en lieten in de gesprekken merken dat ze me graag wilden hebben. Het aanbod was goed. Veel beter dan dat van Eerste Divisieclubs die zich meldden. Ik besefte pas later dat ik hiermee mijn laatste kans op betaald voetbal vergooide. Ik ben niet iemand die later ergens spijt van heeft, maar dit was het enige moment uit mijn carrière dat ik wellicht anders had moeten doen.”

Na twee seizoenen aan De Westmaat vertrok hij naar SVV Scheveningen. “Lekker dichtbij. Tien minuten van mijn werk, vijf minuten van mijn huis en voetbal op het hoogste amateurniveau. Ik heb nooit meer de behoefte gevoeld om te vertrekken. Ik verleng ook elk jaar vroeg. Als ik de bestuurskamer betreed om te praten, schudden we elkaar vaak al de hand. ‘Nog een jaar erbij’.” Zijn rol op het veld veranderde wel. Zo speelt hij voortaan als linkermiddenvelder. “Ik wissel veel van positie met Barry Rog. Tegenstanders moeten ook vaak kijken wie nu de linkshalf is en wie de linksbuiten. Ik besef tegelijk dat ik met mijn 34 jaar de oudste van het team ben. Ik probeer de jongens te coachen zodat iedereen een stapje harder loopt en er iets meer vuur in het spel komt”, aldus Peters, die zijn diploma’s Trainer-Coach III en II heeft en tot de zomer van 2018 vier jaar trainer was van Scheveningen Onder 17. “Dit seizoen kenden we een lastige start. We zijn drie basisspelers verloren. De selectie is breder, maar minder ervaren. In de eerste tien wedstrijden waren we maar een keer de mindere ploeg, maar we stonden na het laatste uitsignaal aan de verkeerde kant van de medaille. Voor het seizoen droomden we stiekem van een plekje in het linkerrijtje. Nu is het een kwestie van zo snel mogelijk veilig spelen. Veel ploegen zijn aan elkaar gewaagd. Tot het einde van het seizoen wacht ons nog een mooie strijd.” (SB)

Voor de hele krant van de tweededivisiekrant. Klik hier
Meer informatie over SVV Scheveeningen? Klik hier.
Klik hier voor een ander artikel over de tweededivisiekrant.

 

1...1.0851.0861.087...1.492Pagina 1.086 van 1.492

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.