Home Blog Pagina 1070

In gesprek met Jordi Fok van E.B.O.H.

Jordi Fok (22) speler van E.B.O.H. uit Dordrecht is dit seizoen een belangrijke schakel in de verdediging van de Dordtse club die momenteel gedeeld koploper is in de tweede klasse F. De verdediger die gekenmerkt wordt door zijn goede linkerbeen is momenteel bezig aan het laatste jaar van zijn opleiding commerciële economie: Sportmarketing & Management aan de hogeschool Rotterdam.

De Dordtenaar begon op zijn derde met voetballen bij de kabouters van de club van zijn vader Ries. ‘’Als zoon van Ries Fok is het logisch dat je begint met voetballen bij E.B.O.H.’’ Jordi doorliep bijna de gehele jeugdopleiding van rood-zwarten. Op zestienjarige leeftijd liet de verdediger E.B.O.H. achter zich voor de jeugdopleiding van FC Dordrecht waar hij ruim een jaar actief is geweest. ‘’Toen ik de overgang van de Jo-17 naar de Jo-19 had gemaakt heb ik voor mezelf besloten om het BVO-voetbal te verlaten, omdat het destijds niet zo goed ging op school waar toch mijn prioriteiten lagen.

Op zeventienjarige leeftijd keerde Jordi terug bij E.B.O.H. waar hij zou gaan spelen voor het eerste elftal. Jordi belandde op achttienjarige leeftijd bij IFC zondag die destijds uitkwamen in de hoofdklasse. Na één jaar onder Jack van den Berg te hebben gespeeld kwam het nieuws naar buiten dat Ries Fok en René Ebbers samen hoofdtrainer zouden worden bij E.B.O.H. ‘’Toen was de keuze snel gemaakt om bij E.B.O.H. te gaan voetballen. Die periode duurt nu ook alweer tweeënhalf jaar.’’

Sinds zijn tweede terugkeer bij E.B.O.H. zit de club sportief in de lift. Jordi werd in zijn eerste jaar gelijk kampioen van de derde klasse en nu draaien ze alweer voor het tweede jaar goed mee in de tweede klasse F. ‘’We zijn anderhalf jaar geleden gepromoveerd naar de tweede klasse. Dat jaar erna deden we het in de eerste seizoenshelft heel goed. Na de winterstop kregen we te maken met veel blessureleed waardoor de smalle selectie te dun werd. Hierdoor eindigde wij uiteindelijk in de middenmoot.’’

Dit seizoen gaat het E.B.O.H. weer voor de wind. ‘’Dit seizoen zijn we door een aantal versterkingen breder geworden en hebben we opnieuw een zeer goede eerste seizoenshelft achter de rug. Op dit moment zijn we gedeeld koploper en willen we het liefst die lijn doortrekken.’’ E.B.O.H. bevindt zich momenteel als koploper in een luxepositie in de tweede klasse. ‘’Ik denk dat alles boven de vierde plek qua eindnotering bonus is. Nacompetitie is op dit moment een reëel streven.’’

Ondanks zijn jonge leeftijd heeft Jordi er al zeven jaar selectievoetbal op zitten. Over zijn eigen prestaties van dit seizoen is de Dordtenaar ook positief gestemd. ‘’Ik merk zelf dat ik ouder, volwassener en meer ervaren wordt. Het gaat me tegenwoordig allemaal een stuk makkelijker af.’’ Naast het feit dat Jordi dit jaar een stuk stabieler presteert heeft hij ook elke competitiewedstrijd gespeeld. ‘’Ik moest dit seizoen enkel de bekerwedstrijd tegen vv Sliedrecht missen door een vleeswond op mijn scheenbeen.’’

De linkspoot is ook eerlijk als het gaat over zijn ambities. ‘’De naam Fok is onlosmakelijk verbonden aan E.B.O.H., maar dat betekend niet dat ik er de rest van mijn voetballoopbaan aan vast zit. E.B.O.H. is mijn club en ik ken bijna iedereen. Ik ben er opgegroeid en groot geworden, Maar ik laat het mijn ontwikkeling en ambities niet in de weg staan. Ik heb het gevoel dat de tweede klasse waarin ik nu actief ben niet mijn plafond is.’’ De verdediger is in de toekomst dan ook bereid om verder te kijken wanneer de juiste stap zich voordoet. ‘’Ik ben ook altijd in de toekomst bereid om verder te kijken als de juiste stap zich voor doet. Ik denk dat mijn plafond nog niet gevonden is.’’

In zijn nog korte loopbaan heeft Jordi al een hoop mee mogen maken. ‘’We staan nu bovenaan in de tweede klasse met E.B.O.H. Maar als achttienjarige heb ik ook gevoetbald voor degradatie naar de vierde klasse.’’ Tijdens het tweeluik wat destijds werd gespeeld tegen CION uit Vlaardingen werd er bij E.B.O.H. 1-1 gespeeld. ‘’In de tweede wedstrijd op het complex van deltasport hebben we met 2-1 gewonnen waardoor we op een haar na degradatie zijn ontlopen. Zeker als je kijkt naar waar E.B.O.H. nu staat, is wel iets wat ik altijd in mijn achterhoofd houd. Dat toont weer van hoever we zijn gekomen.’’

Daarnaast noemt Jordi de tijd bij FC Dordrecht ook als een gedenkwaardige periode. ‘’Op de zaterdagen door het hele land reizen en voetballen tegen clubs als FC Twente en SC Heerenveen. Ook heb ik bij FC Dordrecht gespeeld tegen internationale clubs zoals Wolverhampton Wanderers. Dat waren hele toffe dingen om mee te maken’’

Het grote voorbeeld van Jordi is een speler die je niet snel zou verwachten. Het is geen Sergio Ramos, Varane of een Ferdinand maar Jop van der Linden, oud-speler van onder meer Go Ahead Eagles, AZ en Willem II. ‘’Het is niet zozeer een voorbeeld voor mij, maar ik kan me goed in hem verplaatsen. Hij is niet al te dynamisch en ik sta ook best zwaar op mijn benen, al ben ik wel redelijk snel. Maar hij staat altijd goed gepositioneerd en hij heeft een fantastisch linkerbeen. Meerdere aspecten in zijn spel die ik herken in mijzelf.’’

De Dordtenaar vindt het leuk om tijd door te brengen met zijn vriendin, vrienden en familie. ‘’Daarnaast ben ik eigenlijk altijd bezig met voetballen. Als ik even vrije tijd heb speel ik FIFA op de PlayStation. Ik doe eigenlijk altijd wel iets met voetbal.’’

Naast zijn opleiding is Jordi ook actief op het kantoor bij FC Dordrecht. Tijdens zijn zoektocht naar een stage in het derde jaar van zijn opleiding kwam Jordi bij de lokale FC terecht. Voor Jordi dé ideale werkplek. Zo past het in zijn ambitie om bij een BVO te werken, is het dicht bij huis en de naam Fok is een bekende naam in Dordrecht. Zo speelde zijn vader Ries er in het eerste elftal. ‘’Ik was erg blij dat ik bij FC Dordrecht aan de slag kon, ik houd me o.a. bezig met het maken van programmaboekjes, magazines en social media content.

Wil je meer informatie over de club? Klik hier.
Of lees hier een ander artikel over E.B.O.H.

In gesprek met Jordi Fok van E.B.O.H.

0

Jordi Fok (22) speler van E.B.O.H. uit Dordrecht is dit seizoen een belangrijke schakel in de verdediging van de Dordtse club die momenteel gedeeld koploper is in de tweede klasse F. De verdediger die gekenmerkt wordt door zijn goede linkerbeen is momenteel bezig aan het laatste jaar van zijn opleiding commerciële economie: Sportmarketing & Management aan de hogeschool Rotterdam.

De Dordtenaar begon op zijn derde met voetballen bij de kabouters van de club van zijn vader Ries. ‘’Als zoon van Ries Fok is het logisch dat je begint met voetballen bij E.B.O.H.’’ Jordi doorliep bijna de gehele jeugdopleiding van rood-zwarten. Op zestienjarige leeftijd liet de verdediger E.B.O.H. achter zich voor de jeugdopleiding van FC Dordrecht waar hij ruim een jaar actief is geweest. ‘’Toen ik de overgang van de Jo-17 naar de Jo-19 had gemaakt heb ik voor mezelf besloten om het BVO-voetbal te verlaten, omdat het destijds niet zo goed ging op school waar toch mijn prioriteiten lagen.

Op zeventienjarige leeftijd keerde Jordi terug bij E.B.O.H. waar hij zou gaan spelen voor het eerste elftal. Jordi belandde op achttienjarige leeftijd bij IFC zondag die destijds uitkwamen in de hoofdklasse. Na één jaar onder Jack van den Berg te hebben gespeeld kwam het nieuws naar buiten dat Ries Fok en René Ebbers samen hoofdtrainer zouden worden bij E.B.O.H. ‘’Toen was de keuze snel gemaakt om bij E.B.O.H. te gaan voetballen. Die periode duurt nu ook alweer tweeënhalf jaar.’’

Sinds zijn tweede terugkeer bij E.B.O.H. zit de club sportief in de lift. Jordi werd in zijn eerste jaar gelijk kampioen van de derde klasse en nu draaien ze alweer voor het tweede jaar goed mee in de tweede klasse F. ‘’We zijn anderhalf jaar geleden gepromoveerd naar de tweede klasse. Dat jaar erna deden we het in de eerste seizoenshelft heel goed. Na de winterstop kregen we te maken met veel blessureleed waardoor de smalle selectie te dun werd. Hierdoor eindigde wij uiteindelijk in de middenmoot.’’

Dit seizoen gaat het E.B.O.H. weer voor de wind. ‘’Dit seizoen zijn we door een aantal versterkingen breder geworden en hebben we opnieuw een zeer goede eerste seizoenshelft achter de rug. Op dit moment zijn we gedeeld koploper en willen we het liefst die lijn doortrekken.’’ E.B.O.H. bevindt zich momenteel als koploper in een luxepositie in de tweede klasse. ‘’Ik denk dat alles boven de vierde plek qua eindnotering bonus is. Nacompetitie is op dit moment een reëel streven.’’

Ondanks zijn jonge leeftijd heeft Jordi er al zeven jaar selectievoetbal op zitten. Over zijn eigen prestaties van dit seizoen is de Dordtenaar ook positief gestemd. ‘’Ik merk zelf dat ik ouder, volwassener en meer ervaren wordt. Het gaat me tegenwoordig allemaal een stuk makkelijker af.’’ Naast het feit dat Jordi dit jaar een stuk stabieler presteert heeft hij ook elke competitiewedstrijd gespeeld. ‘’Ik moest dit seizoen enkel de bekerwedstrijd tegen vv Sliedrecht missen door een vleeswond op mijn scheenbeen.’’

De linkspoot is ook eerlijk als het gaat over zijn ambities. ‘’De naam Fok is onlosmakelijk verbonden aan E.B.O.H., maar dat betekend niet dat ik er de rest van mijn voetballoopbaan aan vast zit. E.B.O.H. is mijn club en ik ken bijna iedereen. Ik ben er opgegroeid en groot geworden, Maar ik laat het mijn ontwikkeling en ambities niet in de weg staan. Ik heb het gevoel dat de tweede klasse waarin ik nu actief ben niet mijn plafond is.’’ De verdediger is in de toekomst dan ook bereid om verder te kijken wanneer de juiste stap zich voordoet. ‘’Ik ben ook altijd in de toekomst bereid om verder te kijken als de juiste stap zich voor doet. Ik denk dat mijn plafond nog niet gevonden is.’’

In zijn nog korte loopbaan heeft Jordi al een hoop mee mogen maken. ‘’We staan nu bovenaan in de tweede klasse met E.B.O.H. Maar als achttienjarige heb ik ook gevoetbald voor degradatie naar de vierde klasse.’’ Tijdens het tweeluik wat destijds werd gespeeld tegen CION uit Vlaardingen werd er bij E.B.O.H. 1-1 gespeeld. ‘’In de tweede wedstrijd op het complex van deltasport hebben we met 2-1 gewonnen waardoor we op een haar na degradatie zijn ontlopen. Zeker als je kijkt naar waar E.B.O.H. nu staat, is wel iets wat ik altijd in mijn achterhoofd houd. Dat toont weer van hoever we zijn gekomen.’’

Daarnaast noemt Jordi de tijd bij FC Dordrecht ook als een gedenkwaardige periode. ‘’Op de zaterdagen door het hele land reizen en voetballen tegen clubs als FC Twente en SC Heerenveen. Ook heb ik bij FC Dordrecht gespeeld tegen internationale clubs zoals Wolverhampton Wanderers. Dat waren hele toffe dingen om mee te maken’’

Het grote voorbeeld van Jordi is een speler die je niet snel zou verwachten. Het is geen Sergio Ramos, Varane of een Ferdinand maar Jop van der Linden, oud-speler van onder meer Go Ahead Eagles, AZ en Willem II. ‘’Het is niet zozeer een voorbeeld voor mij, maar ik kan me goed in hem verplaatsen. Hij is niet al te dynamisch en ik sta ook best zwaar op mijn benen, al ben ik wel redelijk snel. Maar hij staat altijd goed gepositioneerd en hij heeft een fantastisch linkerbeen. Meerdere aspecten in zijn spel die ik herken in mijzelf.’’

De Dordtenaar vindt het leuk om tijd door te brengen met zijn vriendin, vrienden en familie. ‘’Daarnaast ben ik eigenlijk altijd bezig met voetballen. Als ik even vrije tijd heb speel ik FIFA op de PlayStation. Ik doe eigenlijk altijd wel iets met voetbal.’’

Naast zijn opleiding is Jordi ook actief op het kantoor bij FC Dordrecht. Tijdens zijn zoektocht naar een stage in het derde jaar van zijn opleiding kwam Jordi bij de lokale FC terecht. Voor Jordi dé ideale werkplek. Zo past het in zijn ambitie om bij een BVO te werken, is het dicht bij huis en de naam Fok is een bekende naam in Dordrecht. Zo speelde zijn vader Ries er in het eerste elftal. ‘’Ik was erg blij dat ik bij FC Dordrecht aan de slag kon, ik houd me o.a. bezig met het maken van programmaboekjes, magazines en social media content.

Wil je meer informatie over de club? Klik hier.
Of lees hier een ander artikel over E.B.O.H.

Joop Hiele kan geen compliment meer aanhoren

Elke streek, weet Joop Hiele, heeft zo zijn eigen charmes en eigenaardigheden. De 61-jarige ex-international voelt zich in de Hoeksche Waard prima thuis bij Heinenoord.

Als íemand de verschillende clubkarakters in het Rijnmondgebied weet te duiden, dan is het toch wel oud-Feyenoord-keeper Hiele. Hij bouwde als trainer een indrukwekkend cv op in het amateurvoetbal, nadat hij als profvoetballer was afgezwaaid.

Hiele gaf leiding bij Zwaluwen (Vlaardingen), was voor XerxesDZB (Rotterdam) actief en stond ook in Hendrik-Ido-Ambacht aan het roer  bij ASWH. En nu dus, als zestiger, is hij met veel plezier trainer van het soms wat onderschatte Heinenoord. “Het is een kleine club waar groot wordt gedacht”, zo typeert hij de couleur locale. ‘”Er zijn nog geen driehonderd voetballers elke zaterdag actief bij Heinenoord. Maar de club speelt wel al jaren op een hoog niveau en dat zegt wat over haar drijfveren. Er heerst een prestatieklimaat bij Heinenoord en de kleine gemeenschap waardeert het erg wanneer het voetbal goed is. Het is een dorpsclub die het voor elkaar heeft gekregen dat zij serieus wordt genomen in het amateurvoetbal.”

De vlak na de oorlog opgerichte vereniging werkte vanaf midden jaren negentig aan een heel behoorlijke opmars. De vierde klasse werd verlaten en de contouren van een glorieus bestaan wierpen steeds meer hun lichtstralen vooruit. Heinenoord zou het schoppen tot de hoofdklasse, een niveau waarop zij in de afgelopen tien jaar drie seizoenen actief was. De laatste drie jaar komt de club uit in de eerste klasse en vertoont een stabiele prestatiecurve.

Heinenoord eindigde op de respectievelijk vijfde (2017), vierde (2018) en zesde plaats. Het lopende seizoen leverde met de winterstop een teleurstellende elfde positie op de ranglijst op. “We staan echt te laag”, zegt Hiele, die de naar Zwaluwen vertrokken Ralph Kalkman verving. “Trainers zeggen vaak dat ze meer hadden verdiend, maar in ons geval is het ook echt zo. We zijn geregeld de bovenliggende partij en krijgen van onze tegenstanders te horen dat het ze verbaast dat wij zo laag staan. Er zijn wedstrijden geweest waarin we echt heel goed speelden, maar er niets aan overhielden. Ik vertrouw erop dat ons goede spel in de tweede seizoenshelft wat meer punten gaat opleveren. We werken ook hard aan het verbeteren van onze verdediging bij corners en vrije trappen voor de tegenstander. Dat loopt bepaald nog niet soepel.”

Ergens, vervolgt Hiele, irriteert het hem mateloos om steeds geprezen te worden na een verliesbeurt. Het zou zo lekker zijn wanneer de rollen eens omgedraaid waren. “Je hebt zo weinig aan complimenten, toch?”, klinkt het ietwat cynisch. “Ik vind een beetje lof best leuk, maar wil ook die punten wel een keer hebben.”

Wanneer de naam Arie van den Berg valt, kan Hiele ‘niet anders zeggen dan dat de voorzitter een belangrijke rol heeft gespeeld’ in de ontwikkeling van Heinenoord. Hij heeft met zijn vermogen de komst van heel wat goede spelers haalbaar gemaakt: Leon Steketee bijvoorbeeld, de lange verdediger die vanaf 2016 voor de club uitkomt en van RVVH werd gehaald. “Maar we hebben ook zelf goede jongens in de jeugd gehad, zoals onze aanvoerder Toine van den Berg. Toen ik hier aantrad als trainer, heb ik samen met het bestuur uitgesproken om zoveel mogelijk gebruik te maken van eigen kweek. In dat licht is het gunstig dat ons tweede elftal goed presteert, met veel jonge jongens.”

Meer informatie over Heinenoord? Klik hier.
Klik hier voor een ander artikel over Heinenoord.

Bob Bison doet nooit moeilijk bij SHO

0

Bob Bison zit er op zijn vrije maandag helemaal klaar voor: met zijn broer en twee kleine neefjes gaat hij op weg naar diergaarde Blijdorp in Rotterdam. “Om Bokito te zien”, lacht hij. De mannetjesgorilla zette de Rotterdamse dierentuin jaren geleden flink op stelten door uit te breken. Bison (28) maakt zich echter geen zorgen. “Ik ga er vanuit dat ik heel terugkom.”

Trainer Sander Fakkel rekent ook op de tweede competitiehelft op de ervaren speler die de revolutie op sportpark De Kikkershoek meemaakte én overleefde. Het was de periode dat de Oud-Beijerlandse club betaalde krachten uit het Rotterdamse inruilde voor talent van de eigen grond. “Ik heb altijd met plezier gevoetbald”, zegt Bob Bison. “Ik kon het ook goed vinden met de jongens van buitenaf, maar ik ben er wel van overtuigd dat de gekozen weg de juiste weg is voor SHO. Zeker op de lange termijn is dit veel beter voor de club. Het komen en gaan van spelers is voorbij. Op die manier kan je ook veel makkelijker naar iets toewerken.”

Dat lijkt SHO ook te doen. De jeugdige formatie van trainer Sander Fakkel was vorig seizoen lang in de race voor het kampioenschap en behoort dit seizoen tot de subtop. “In deze groep zit nog voldoende rek om in de toekomst een stapje hoger te maken”, weet Bison, die als matchmaker bij een Amerikaans uitzendbureau werkt. “Een beetje rijpen in de eerste klasse zou voor deze ploeg goed zijn. Er zijn spelers die nog jong zijn en het in zich hebben om straks dragende speler te worden.”

Met Poortugaal dat een straatlengte voorsprong heeft is een kampioenschap volgens Bison niet aan de orde. “Tegen de nacompetitie zeggen we natuurlijk geen nee.” In dat geval bereikt Bison, indien hij gevrijwaard blijft van schorsingen en langdurige blessures, een persoonlijke mijlpaal: 250 wedstrijden in SHO 1. “Van het huidige elftal heeft alleen Dennis Grosjean er meer, maar ik heb de meeste dienstjaren. Ik ben er wat langer bij. Ik heb echter niet altijd een basisplaats gehad. Ik heb ook een periode in het tweede gespeeld. Volgens mij sta ik nu op 234 wedstrijden.”

Onder huidig trainer Sander Fakkel is hij een zekerheidje in de basisopstelling. Als linksback nota bene. “Het is niet mijn voorkeurspositie”, is hij eerlijk. “Maar we hebben centraal achterin veel goede spelers. Dennis Grosjean en Danny Kerpel, die het fantastisch doen. Andrew van Tiggelen staat rechtsback. Joh, ik ben niet zo moeilijk.”

Dat komt ook omdat het spelen op de linksbackpositie hem steeds beter af gaat. “Het voordeel ervan is dat je wat meer vrijheid geniet dan als centrale verdediger. Het is verdedigen, maar af en toe mag ik ook aan aanvallen denken. In het begin was het wel even wennen. Nu stemmen Andrew en ik het goed af wie mee naar voren gaat. We willen Sander geen hartverzakking bezorgen.”

Hij doet nog geen uitspraak of hij komend seizoen speler is van SHO. Hij wil echter niemand in Oud-Beijerland ongerust maken. “Ik denk dat iedere speler die tegen of rond de dertig is zichzelf de vraag stelt of hij moet doorgaan. Ik heb een drukke baan, een vriendin en woon in Rotterdam. Tijd om ’s avonds voor de training naar huis te gaan om rustig te eten heb ik niet. Ik klaag niet hoor, maar ik kan me ook voorstellen dat er een tijd komt dat ik zeg dat het mooi is geweest. Voorlopig ben ik daar echter nog niet mee bezig.”

‘Hij kiest steeds vaker de simpele oplossing’

Trainer Sander Fakkel is zeer tevreden over de ontwikkeling van Bob Bison. “Hij heeft zich de afgelopen drie seizoenen moeten richten op de linksbackpositie en vervult deze rol prima. Hij kan ook centraal spelen. Ik vind dat hij steeds vaker de simpele oplossing zoekt. In verdedigen is hij sterk in de duels en neemt hij verantwoordelijkheid voor het leiden van de verdediging. Aanvallend neemt hij steeds minder risico en weet hij goed positie te kiezen om aanvallend mee te doen.”

Meer informatie over SHO? Klik hier.
Klik hier voor een ander artikel over SHO.

Randall Neeskens nieuwe trainer Groote Lindt

Na één jaar als assistent en drie jaar als hoofdtrainer bij Groote Lindt gewerkt te hebben, draagt Serge van den Hurk na de zomerstop het stokje over aan Randall Neeskens.

Randall Neeskens (in het verleden als voetballer actief bij “de Lindt” en Pelikaan en als trainer bekend van VVGZ 2 en ZBC’97) heeft er dan al een jaar als assistent van Serge opzitten, hetgeen dus betekent dat hij de nodige kennis over de spelersgroep heeft. Groote Lindt heeft vorig jaar bewust om die reden voor deze constructie gekozen. Groote Lindt staat in de huidige competitie op een positie die nog altijd kans biedt op een plaats in de nacompetitie. Het duo Serge van den Hurk en Randall Neeskens blijven strijdbaar om dat doel te behalen.

Meer informatie over Groote Lindt vindt u hier.
Of lees hier het vorige artikel over Groote Lindt.

Bron: Groote Lindt

Kantinepraatjes met Raymond de Kort van Virtus 6

In deze rubriek gaan wij opzoek naar de toppers van de laagste regionen. De elftallen die het voetbal zo mooi maken. Niet vanwege de kwaliteiten in het veld, maar vooral de kwaliteiten buiten het voetbal. Vandaag spraken we met Raymond de Kort, speler en ‘captain derde helft’ van Virtus 6.

Raymond heeft niet altijd gevoetbald, wat de meeste jongens wel hebben gedaan. Voordat hij zich inschreef bij Virtus heeft hij acht jaar gehonkbald. Virtus is niet zijn enigste club geweest. Zo heeft hij ook nog vanaf de mini’s tot de JO11 bij buurtvereniging Seolto gevoetbald. Naast zijn studie bedrijfsmanagement is hij werkzaam als bediende bij een plaatselijk hotel en restaurant in Zevenbergen.

De reden waarom de Kort weer begon met voetballen was deels de gezelligheid die bij de club hing, maar daar kwam volgens hem snel verandering in. “Vorig jaar werden er veel duels gestaakt omdat het vaak uit de hand liep, daarvoor was ik niet op voetbal gekomen.” Het leukste vindt hij dan ook de gezelligheid die er binnen het team hangt. “Het is mooi om te zien dat er direct na de wedstrijd gepilst wordt en dat we daarna doorgaan naar de kantine. Vorig jaar kwamen er bijvoorbeeld ook maar een stuk of drie ouders kijken en tegenwoordig staat het aardig vol met o.a. vrienden, dat vind ik echt goud.” De middenvelder maakte een mooi moment mee tijdens zijn rentree in het voetbal. “Ik kwam na acht jaar weer op voetbal, waarna ik na vijf minuten het net wist te vinden, dat was wederom ook goud.”

Halverwege het seizoen zijn er een aantal teamleden gestopt, wat Raymond een dubbel gevoel geeft. “Het is zonde dat deze gasten er niet meer zijn, maar nu is de ‘harde kern’ overgebleven die wel echt willen voetballen. Als ik de avond ervoor gezopen heb, dan zorg ik dat ik er wel ben. Je bent een team, dus moet je zorgen dat je er met z’n alle staat.”

De middenvelder organiseert zo nu en dan ook dingen buiten het voetbal om. “Ik houd ervan om buiten het voetbal ook leuk met de gasten op te trekken. Zo zijn we al een keer met een aantal man uiteten geweest en komt er binnenkort een teamuitje aan. Het is alleen een beetje lastig om met die gasten iets te organiseren. Ze willen wel zuipen, maar niet het initiatief nemen om mee te denken. Het plan is dan ook om te gaan bowlen, daarna naar een all you can eat en dan stappen met de hele groep. Voor deze gasten is van de kaart eten toch niet van toepassing, maar gewoon lekker vreten en zuipen” grapte Raymond. Na de voetbal op zondag gaan we ook met een vast groepje naar de snackbar om daar wat te eten en de week af te sluiten.”

Als de captain buiten het veld lovend over iemand mag zijn, dan is dat Timmy Boer. “Timmy is iemand die het allemaal ziet in het veld en het kan overbrengen op het team. Andere zien het ook wel, maar kunnen het niet zo goed verwoorden als Timmy. Hij is altijd zo rustig, dat iedereen het aanneemt en zich daar aanhoudt. Daardoor zijn we vaak beter gaan spelen in de tweede helft. Hij overweeg om te stoppen, wat ik erg jammer zou vinden want hij heeft toch zeker invloed op het team. ”

Wilt u nou ook met uw team in de schijnwerpers staan bij het VoetbalJournaal stuur dan een mail naar voetbaljournaalnl@gmail.com

Wilt u Virtus 6 op de voet volgen, dan kan dan hier. U vindt hier tevens ook meer informatie over het team.

Of lees hier het vorige artikel uit de rubriek met Virtus 6.

Ramon Ripson gelooft in ontsnapping VELO

0

Ramon Ripson (28) heeft een indrukwekkend voetballeven achter de rug. De in Wateringen getogen middenvelder begon bij VELO en was daarna in de jeugd van Ajax en ADO Den Haag actief. Via Westlandia kwam hij terug bij VELO, de ambitieuze hekkensluiter van de eerste klasse B.

Als Ripson de vraag krijgt waarom het uiteindelijk niet tot een avontuur in het betaalde voetbal is gekomen, komt hij met een ontboezeming die zijn bescheiden karakter onderstreept. “Ik ben niet iemand die mezelf altijd op de eerste plaats zet”, vertelt de twintiger. “Om als prof te slagen, moet je voor jezelf opkomen en soms ook egoïstisch zijn. Ik kan best mijn woordje doen maar heb gewoon niet de hardheid die het betaalde voetbal vraagt. Ik heb een mooie loopbaan in het amateurvoetbal gehad en ben daar ook heel tevreden over.”

Als talentvolle jongen maakte Ripson in elk geval veel vlieguren bij Ajax en ADO Den Haag. Hij schaafde veelvuldig aan zijn techniek en was vanaf zijn twintigste een opvallende verschijning op het middenveld van Westlandia. “Bij ADO Den Haag kwam ik niet verder dan het eerste amateurelftal en toen ben ik naar Westlandia gegaan”, vervolgt de middenvelder. “Westlandia is qua niveau de beste amateurclub in de buurt van Wateringen, de plaats waar ik ben blijven wonen. Ik heb zeven goede jaren gehad in Naaldwijk maar vond het mooi om weer bij mijn oude cluppie te komen. Ik ben een echte VELO-jongen en zie dat de vereniging langzaam stappen maakt.”

De jeugdtrainers in Wateringen stuwen hun pupillen steeds meer op vakkundige wijze naar grote hoogte, weet Ripson. Hekkensluiter of niet; het is niet meer zo dat ze bij VELO angstig hoeven op te kijken naar het nabijgelegen Westlandia. “Vroeger was het verschil echt groter”, vervolgt de man die als planner bij een internationaal verhuisbedrijf werkzaam is. “Westlandia ligt nog wel duidelijk voor, maar bij VELO is steeds meer een winnaarsmentaliteit gaan heersen. VELO is een gemoedelijke club waar steeds meer aandacht voor presteren is gekomen. Dat is ook helemaal niet  vreemd, want mannen uit Wateringen hebben een behoorlijke portie lef.”

Grinnikend vertelt Ripson dat hij wel kan genieten van de bluf van zijn plaatsgenoten. Ook aan strijdvaardigheid ontbreekt het de Wateringers niet. “We hebben heel wat jongens die van wanten weten en op het middenveld voeg ik loopvermogen en inzicht toe”, zegt Ripson. “Ik heb een goede conditie en ik denk dat mijn pass ook wel in orde is. Ik ben een echte middenvelder die op verschillende posities kan functioneren. Maar het liefst speel ik toch als schaduwspits, daar ben ik het meest in mijn element. Ik vind het heerlijk om lekker gaten in te duiken en meters te maken voor het team.”

Met zijn allitererende naam zou Ripson uitermate geschikt zijn als hoofdpersoon van een spannende voetbalstrip. Het heeft wel iets dreigends, die twee ‘erren’ zo kort achter elkaar. De voetballer geeft aan veel bevrediging te vinden in zijn dagelijks werk. “Ik moet heel veel Engels spreken”, zo licht hij toe.  Hij laat zich niet deprimeren door de gang van zaken in 1B, besluit Ripson. VELO is laatste met acht punten, maar definitief is er nog niets. “Het moet een beetje mee gaan zitten”, aldus Ripson. “Dan gaan we echt nog wel omhoog.”

Meer informatie over VELO? Klik hier.
Klik hier voor een ander artikel over VELO.

Oom Tuur en zijn neefjes winnen de voetbalquiz bij R.W.B.

Vrijdag 7 februari werd in de kantine van RWB de  voetbal quiz gehouden. Onder de bezielende leiding van Hugo de Jong en Rob blonk werden er honderd vragen afgevuurd op de zestien teams die zich hadden ingeschreven.

Op de eerste plaats eindigde het team van Oom Tuur en zijn neefjes die ook de jubileumversie van het 110 jarig bestaan hadden gewonnen. Het werd ze deze keer niet makkelijk gemaakt want de als tweede geëindigde Raamsdonk Jonguh gaf heel goed tegenstand en hadden maar een half punt minder dan de winnaar. Voor de vrouwen van Besoyen die laatste waren geworden was er een mooie paraplu als poedelprijs. Na de quiz werd er nog gezellig wat gedronken en gediscussieerd. Deze quiz is voor herhaling vatbaar, maar eerst is er nog de pubquiz die 13 maart in de kantine van RWB zal plaats vinden.

Wilt u meer informatie over de club, klik hier.
Of lees hier het vorige artikel over R.W.B.

Voorschoten’97 gaat vooruit door ‘slimme handelsgeest’

Voorschoten’97 zit er warmpjes bij op de ranglijst’, schreef een lokale nieuwswebsite na de 2-4 overwinning bij Nootdorp vlak voor de winterstop. Met een vierde plaats doet de promovendus het verrassend goed in de eerste klasse B.

“Als je promoveert ga je er niet meteen vanuit dat je na de eerste competitiehelft bij de eerste vier staat”, reageert trainer Theo Ducaneaux. “Poortugaal staat ver weg, maar de nummers twee en drie hebben maar een paar punten meer. Staan we aan het einde van de rit op deze plaats dan spelen we zo goed als zeker nacompetitie. Het is geen doel om te promoveren, maar als de mogelijkheid zich voordoet ga je dat natuurlijk niet uit de weg.”

Voorschoten’97 keerde afgelopen zomer na een jaar afwezigheid terug in de eerste klasse. Met Andre Lourens als trainer aan het roer pakten de bewoners van sportpark Adegeest op de slotdag op doelsaldo het kampioenschap. Dat dat gebeurde in een galavoorstelling (9-4) maakte het feest er niet minder om. Ducaneaux was toen al aangesteld als opvolger van Lourens, die na drie seizoenen zou overstappen naar competitiegenoot Honselersdijk. Met het aanstellen van de 56-jarige inwoner uit Westmaas (Hoeksche Waard) koos de fusieclub een man die Voorschoten’97 van haver tot gort kent. Ducaneaux, oud-speler van onder andere Excelsior, SVV, XerxesDZB en Rozenburg, is al sinds 2012 hoofd jeugd opleidingen van de groengelen. “Voor mij is deze dubbelrol perfect. Tot dit seizoen trainde ik ook nog een club, maar dit is een stuk efficiënter qua dag- en werkindeling.”

De geboren Rotterdammer stapte op relatieve late leeftijd als trainer in. “Ik was pas achter in de dertig toen ik bij Excelsior de D-tjes ging trainen. Dat kwam doordat ik heel lang zelf heb doorgevoetbald. Ik kwam bij SV Lombardijen terecht, een vierdeklasser. Het was de bedoeling daar af te bouwen, maar één werd vijf jaar.” De verloren tijd haalde hij echter de afgelopen jaren snel in. Sinds 2011 is hij voor zijn broodwinning volledig afhankelijk van het voetbal. “Dat is een bewuste keuze geweest. Ik werkte bij het uwv en kon daar met een goede regeling weg.” Hij combineerde de functie van hoofd jeugdopleidingen de afgelopen seizoenen met het hoofdtrainerschap van studentenvereniging Merlijn (Tilburg), UNIO (Oudewater), Gilze en MOC’19 (Bergen op Zoom).  “Ik heb de afgelopen jaren heel wat van A naar B gereden. Het is nu een stuk rustiger.”

Hij werkte de afgelopen seizoenen hard aan de jeugd (‘We spelen zeker één tot anderhalve competitie hoger dan acht jaar geleden’) en zijn hand is ook duidelijk zichtbaar bij de selectie. Aangezien er op sportpark Adegeest na het belastingdienstechec geen dubbeltje vergoeding aan spelers wordt betaald, zijn de technische beleidsmakers aangewezen op creativiteit. “We hebben een actieve externe scouting. Dat klinkt gek als je niet met vergoedingen werkt, maar met het bieden van perspectief en een goed verhaal kan je ook interessante spelers aan je bieden. Het blijft lastig, na vijf gesprekken krijg je nog altijd drie keer een nee te horen, maar het is wel de weg om je elftal te versterken. Uiteraard kijken we goed naar onze eigen jeugd maar om op dit niveau te acteren is versterking van buitenaf vereist. Zeker omdat we hier enorm last hebben van UVS, Quick Boys en Alphense Boys, die de beste jeugdspelers proberen weg te halen.”

Anderszijds kan Voorschoten’97 een alternatief zijn voor spelers die het bij de grootmachten uit de Bollenstreek net niet redden. “Afgelopen zomer zijn zo een paar spelers naar ons gekomen. Chris Guijt speelde in Quick Boys 2, Koen Hopstaken kwam van Noordwijk 2, Ramon Aronius tikte het eerste aan bij Alphense Boys. Voor hen kunnen we een springplank zijn. Daarnaast mikken we op Voorschotense jongens die elders spelen. Of spelers als Ronnie Verplancke die van Ter Leede vandaan komt. Een dijk van een speler.

Meer informatie over Voorschoten’97? Klik hier.
Klik hier voor een vorig artikel.

In gesprek met keeperstrainer Jan Onck

0

Jan Onck (65) is een begrip onder de keepers in de regio. Vanaf zijn achtste levensjaar is Jan gek van keepen en na zijn actieve loopbaan stond het dus vast dat hij keeperstrainer zou gaan worden. Na vele ervaringen is Jan nu werkzaam bij keepersschool Van der Kaay. De voormalig medewerker in de grafische sector is tegenwoordig gepensioneerd maar aan zijn voetbalpensioen moet Jan nog lang niet denken.

‘’Vanaf mijn achtste ben ik al gaan voetballen bij Zwaluwen Vlaardingen, daar heb ik mijn hele voetballoopbaan gespeeld tot ik op dertigjarige leeftijd ben gestopt met keepen door een vervelende rugblessure.’’ Met Zwaluwen Vlaardingen was Jan actief op het destijds hoogste amateurniveau, de hoofdklasse. Na zijn actieve loopbaan wilde Jan zijn passie voor het keepersvak blijven beoefenen en besloot hij zich in te schrijven voor de cursus van Frans Hoek.

‘’Ik ben begonnen met training geven bij de senioren van Zwaluwen Vlaardingen later ben ik daar ook de jeugd gaan trainen.’’ Daarnaast is Jan aan de slag gegaan als keeperscoördinator en heeft hij het faciliteren van de keeperstrainingen opgezet bij de club. ‘’Toen de groep met keeperstrainers goed was opgezet werkte dat perfect. Door het enthousiasme voor het keepen uit te stralen naar de keepers hebben we daar de keepers goed kunnen begeleiden.’’

Jan heeft een mooie tijd gehad bij Zwaluwen Vlaardingen, maar na een aantal jaar was Jan klaar voor een nieuwe uitdaging. Jan ging aan de slag bij Spartaan 20 en daarna is Jan zeven jaar lang actief geweest bij Excelsior Maassluis als keeperstrainer en keeperscoördinator. ‘’Dat was ongeveer twintig jaar geleden in de tijd van Eric Gudde en Richard Grootscholten en jan Everse.’’ Na zijn periode bij Excelsior Maasluis is Jan nog actief geweest bij V.V. Maasdijk en momenteel is Jan alweer jaren actief bij MVV 27.

Vorig jaar is Jan in contact gekomen met voormalig profkeeper Arjan van der Kaay. ‘’Later heb ik een balletje opgegooid om bij de keepersschool van Arjan aan de slag te gaan. En zogezegd zo gedaan ben ik een half jaar geleden begonnen als trainer bij keepersschool Van der Kaay.’’ Jan gelooft in de focus op de samenwerking met de achterhoede. ‘’Het is belangrijk voor een keeper om te weten hoe een verdediger denkt, en het is belangrijk voor een verdediger om te weten hoe een keeper denkt. Ik probeer dus ook vaak de achterhoede te betrekken bij de trainingen.

‘’Het leukste aan het trainersvak is het enthousiasme in je trainingsstof over brengen naar keepers die daar beter van worden. Ik vind dat keepers over het algemeen de beste mentaliteit hebben. Keepers zijn heel gedreven en ze weten vaak meer dan een speler als het gaat om de juiste keuze maken.’’ Daarnaast vindt Jan dat keepers over het algemeen de beste wedstrijdmentaliteit bezitten. ‘’Keepers moeten tegenwoordig veel kunnen, daarentegen zijn veel mensen steeds kritischer als het gaat om het functioneren van de keepers.’’

Als hoogtepunt uit zijn carrière noemt Jan de kampioenschappen als speler van Zwaluwen Vlaardingen. Daarnaast is Jan ontzettend trots dat hij binnen vier jaar bij zijn huidige club MVV 27 al resultaat begint te zien. ‘’Het is ontzettend mooi dat er al een aantal keepers, die ik training geef, hun debuut hebben mogen maken in het eerste elftal.’’ Ook kende Jan dieptepunten in zijn carrière. ‘’In mijn tijd bij Excelsior Maassluis stonden we op het punt om kampioen te worden. Met nog vier wedstrijden te gaan stonden we vijf punten los op de nummer twee. Door de lopende transferperikelen waren sommige spelers niet bezig met het kampioenschap en zijn we geen kampioen geworden. Dat was erg frustrerend.’’

Jan is momenteel bezig met het opzetten van een keepersdag die geld moet gaan inzamelen voor onderzoek naar de ziekte ALS. ‘’In 2015 is mijn collega keeperstrainer John van der Meij overleden aan ALS. Sindsdien liep ik altijd al met het idee om een memorial voor hem te organiseren.’’ Volgens Jan is er maar één passende manier om zijn voormalig collega te eren, een keepersdag. Het plan is al goedgekeurd door de familie van John en de datum is al geprikt. Op 21 Mei op het sportpark van zijn MVV 27 zal er een keepersdag plaatsvinden. De dag zal samen met de keepersschool van der Kaay worden georganiseerd. Er zullen activiteiten plaats vinden waar tegelijk geld in wordt ingezameld voor Stichting ALS Westland.

Vanaf nu kan je jezelf inschrijven voor deze spectaculaire dag bij Keepersschool van der Kaay

Per deelnemer bedraagt een bijdrage van €5,-, wat later in rekening wordt gebracht bij de bekendmaking van de indeling bij de keepers.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.