Home Blog Pagina 912

SJC Konijnenveiling gaat digitaal

Dit jaar vanwege corona geen feestelijke konijnenveiling in de SJC kantine, of tent maar wel een online versie! Op de site konijnenveilingsjc.nl zijn inmiddels al meer dan 140 kavels te bezichtigen en is het zelfs nu al mogelijk om op de kavels te bieden. Tot aan 12 december komen er zelfs dagelijks kavels bij!

HappyPoint_desinfectie
Zaterdagavond 12 december, is de online veiling te volgen op TV via BO. Tussen 20:00 en 22:00 uur kan er dan live geboden worden. Net zoals alle andere jaren zijn er weer vele mooie prijzen, van business seats bij Ajax, golfen op de Noordwijkse en The International, etentjes en overnachtingen bij o.a. Vesper, Huis ter Duin, Hotel aan Zee en Alexander Hotel tot compleet verzorgd eten bij De Klucht. Ook ontbreken de boodschappenmanden en gourmetschotels niet.

Voor meer informatie en het aanmaken van een account kijk op: www.konijnenveilingsjc.nl

N.I.V.O.-Sparta en Frenk Schaap kijken vol vertrouwen vooruit

Frenk Schaap speelt nog minimaal twee seizoenen bij N.I.V.O.-Sparta. Het eerste elftal was prima begonnen aan haar tweede seizoen in de Eerste Klasse. Daarnaast worden er in alle sportieve geledingen van de club stappen gezet. Aanleiding voor Schaap om al in een zeer vroeg stadium aan te geven ook de komende seizoenen bij N.I.V.O.-Sparta te spelen.

HappyPoint_desinfectie
Normaal gesproken gaan technische staf en spelersgroep in de winterstop de eerste seizoenshelft evalueren. De technische commissie gaat daarna de gesprekken aan met het oog op komend seizoen. Door de huidige situatie gaat het nu net allemaal iets anders.

Wij zijn blij dat Frenk Schaap dit krachtige signaal al in een zeer vroeg stadium afgeeft. De inmiddels dertigjarige Schaap keerde in 2017 terug in Zaltbommel. Dat deed hij na avonturen bij JVC Cuijk en IJsselmeervogels.

Foto: Marco Oomen

Klik hier voor meer informatie over N.I.V.O.-Sparta
Klik hier voor meer artikelen over N.I.V.O.-Sparta

In gesprek met Sander Fakkel (SHO) en Joop Hiele (Heinenoord)

Amper begonnen aan de competitie, valt voorlopig weer het doek voor de amateursporters. Geen vervolg van de glansrijke start voor Heinenoord dus en een voorlopig einde aan de stroeve openingsweken voor SHO. Trainers Joop Hiele (Heinenoord) en Sander Fakkel (SHO) over het huidige seizoen, dat nu al het stempel merkwaardig draagt. ,,Het is een verloren seizoen, dat is duidelijk.’’

HappyPoint_desinfectie
OUD-BEIJERLAND/HEINENOORD – Met de mededeling van minister-president Mark Rutte en coronaminster Hugo de Jonge breekt dit jaar opnieuw een voetballoze periode aan.

Is het een tegenvaller dat de competitie nu wordt stilgelegd?
Joop Hiele: ,,De bestrijding van het coronavirus is natuurlijk vele malen belangrijker dan een potje voetbal. Maar zeker voor jongeren kan voetbal wel een belangrijke uitlaatklep zijn. Bovendien is het denkbaar dat er financiële nood ontstaat bij sportverenigingen die het toch al niet makkelijk hebben. Maar laten we nou met z’n allen zo gedisciplineerd zijn dat de maatregelen een keer effect hebben. Dan kunnen we allemaal snel weer de dingen doen die we leuk vinden.’’

Sander Fakkel: ,,Een tegenvaller kan ik het niet noemen, want ik had wel verwacht dat dit zou gaan gebeuren. Bij alle clubs waar ik de afgelopen tijd kwam, zag je dat mensen maling hadden aan de maatregelen. Ook al doen clubs nog zo hun best met looproutes enzovoort.’’

Is de keuze om de teamsporten stil te leggen begrijpelijk?
Hiele: ,,Het is goed, zelf hebben we ook al te maken gehad met positieve gevallen binnen de club en onlangs werd ook de wedstrijd tegen Papendrecht afgelast omdat daar een speler positief had getest. Maar er ontstaan wel enkele dilemma’s nu deze keuze gemaakt is. Ik ben benieuwd wat de KNVB daarmee gaat doen. Stel dat de competitie bijvoorbeeld voor drie weken wordt stilgelegd, hoe lang krijgen we dan om weer op krachten te komen? Want na drie weken begint juist de basisconditie terug te lopen. En hoe gaat straks de opgelopen achterstand in het speelschema ingehaald worden? Je moet namelijk uitkijken dat je de spelers niet de nek omdraait. Nu al zie je meer blessures dan in andere jaren, omdat het ritme totaal anders is. Spelers hebben eerst een tijd stilgestaan, daarna konden we weer wat onderhoudswerk doen, maar de echte voetbaltrainingen met duels waren tot augustus niet toegestaan. Dat is een aanslag geweest op die jongens. Als de competitie maar kort wordt stilgelegd, zou ik willen voorstellen om te hervatten waar we zijn gebleven. Dan schuif je het hele schema maar een paar weken op. In de eerste klasse zouden we begin mei klaar zijn met de competitie. Daarna is er nog ruimte genoeg om door te gaan tot in juni.’’

Fakkel: ,,Het is begrijpelijk, maar ook heel erg jammer. Voor clubs was het niet te doen. Het gemis aan inkomsten was groot, terwijl de kosten doorliepen. Al is het natuurlijk de vraag hoe dat de komende periode zal zijn. Als trainer hoef ik mij daar niet mee bezig te houden. Het is natuurlijk wel zonde dat door deze maatregel 22 jongens hun sport niet meer kunnen beoefenen. Terwijl beweging toch goed is voor de weerstand. Leuk was het zonder publiek allang niet meer. Naast beweging draait voetbal ook om de verbinding met andere mensen en die was er niet meer.’’

Hoe kijk je terug op de korte periode die dit seizoen heeft geduurd?
Hiele: ,,Voorlopig hebben we drie wedstrijden gespeeld en drie gewonnen. Die pakken ze ons niet meer af. Bovendien was dat tegen niet de minste tegenstanders, namelijk RVVH, XerxesDZB en Kloetinge. Voor ons komt deze onderbreking slecht uit, want we hebben juist een lekker gevoel nu. Die cyclus valt nu stil en straks zullen we weer op zoek moeten naar dat gevoel van nu. Aan de andere kant biedt het een voordeel, want geblesseerde spelers krijgen nu de kans om te herstellen en kunnen bij de hervatting weer aansluiten. En voor teams die een moeilijke start achter de rug hebben, biedt dit natuurlijk de kans om straks met frisse moed weer verder te gaan in deze competitie.’’

Fakkel: ,,Het was onwennig. Het opstarten was niet makkelijk en als trainer had ik vaak het idee meer politieagent te zijn. Je bent continu bezig met de maatregelen, zoals maximaal zeven in een kleedkamer en anderhalve meter afstand. Het speelt toch in je hoofd mee. Qua resultaten waren de bekerwedstrijden goed, maar we waren in het spel nog wel zoekend. In de competitie verloren we drie keer, met de 6-0 tegen RVVH natuurlijk als dieptepunt. Of de onderbreking voor ons een voordeel kan zijn ten opzichte van bijvoorbeeld Heinenoord dat in een positieve flow zat, weet ik niet. Uiteindelijk is dit voor iedereen jammer en wilden we juist met elkaar uit deze moeilijke periode komen. Wie weet hadden we onze eerstvolgende wedstrijd tegen Heerjansdam wel gewonnen en dan hadden we er al heel anders naar gekeken. Uiteindelijk is voetbal maar bijzaak en zeker in deze situatie. Winst of verlies is in deze situatie helemaal niet belangrijk. Misschien kunnen we pas in januari weer verder met de competitie. Dan is het de vraag hoe we verder kunnen. Doorspelen tot in juli? Misschien is dit wel een tussenjaar. Het is toch al een verloren seizoen, dat is duidelijk.’’

Op welke manier houden jullie de spelers de komende tijd fit?
Hiele: ,,Dat is volledig afhankelijk van wat er mogelijk is. Naar wat ik begrijp wil men de reisbewegingen beperken. Dan is het logisch dat je geen wedstrijden speelt waarbij je andere plaatsen bezoekt. Maar voor een training komen de meeste spelers op de fiets of ze hoeven met de auto maar een paar kilometer te rijden. Een enkeling bij ons woont verder weg. Dan heeft het verbieden van trainingen weinig effect in het tegengaan van reisbewegingen. Mag je maar met maximaal vier mensen bij elkaar komen, dan noem ik dat geen groepstraining meer. Zeker als dat ook nog eens inclusief stafleden is. Maar misschien worden de velden voor ons wel helemaal afgesloten, zoals in maart ook is gebeurd. We zullen met de technische staf in overleg gaan over hoe welke mogelijkheden er in deze periode zijn. Nogmaals: het belangrijkste is dat we het virus onder controle krijgen. Laten we dus met z’n allen slim genoeg zijn om de regels toe te passen. Zodat de economie, het familieleven en de gezondheid van de samenleving als geheel weer voorwaarts kan.’’

Fakkel: ,,Daar moeten we met elkaar goed over nadenken. Als je met maximaal vier mag trainen op anderhalve meter afstand, is mijn eerste ingeving dat het dan weinig zin heeft. Aan de andere kant helpt sporten wel om gezond te blijven en dan is het juist wel goed om ook in kleine groepjes te blijven trainen. We hebben genoeg trainers, dus kunnen de groep goed opsplitsen. Maar ik wil ook eerst de behoefte van de spelers peilen.’’

Klik hier voor meer informatie over SHO
Klik hier voor meer artikelen over SHO

Klik hier voor meer informatie over Heinenoord
Klik hier voor meer artikelen over Heinenoord

In gesprek met Wilco den Hoed van Ammerstol

Bij Ammerstol wordt hij nog nét niet op handen gedragen. Wilco den Hoed (37) verdient met recht het predicaat ‘supervrijwilliger’. “Niet te stuiten die vent”, zegt bestuurslid Erwin den Hartog over het ASV-dier.

Den Hoed geniet als hij het heeft over de training van die week. “We hadden zesenveertig kids. Ongekend voor Ammerstol-begrippen. Er waren weer vier, vijf nieuwe.”

Zonder de inspanningen van Den Hoed zou Ammerstol er nu een stuk slechter voor staan. ‘Hij sleept ze er met de haren bij’, had Den Hartog gezegd. Dat is wat overdreven, maar veel scheelt het niet. Den Hoed doet er heel veel voor om nieuwe zieltjes voor zijn club te winnen. Zo geeft hij op persoonlijke titel training aan kinderen van vier en vijf jaar. “Je kan pas lid worden vanaf zes jaar bij Ammerstol. Als ze eenmaal zes zijn, kunnen ze meteen doorstromen naar de club.”

Inmiddels heeft dat Ammerstol geen windeieren gelegd. De aanwas de laatste jaren heeft ertoe geleid dat de club met een JO8, JO9 en JO10 aan de competitie meedoet. “Daarboven zit nog een JO13”, zegt Den Hoed, die het bemoedigend vindt dat ASV nu opeenvolgende teams heeft in de onderbouw. “De vijver waaruit we moeten vissen is beperkt. Ammerstol heeft maar zestienhonderd inwoners.”

Spelertjes uit Schoonhoven of Bergambacht worden met open armen ontvangen. “Zeker bij Schoonhoven ben je een nummer, hier wordt iedereen gezien en dat is ook de charme van onze vereniging.”

Hij brengt regelmatig flyers langs de deuren en op de enige basisschool in Ammerstol. Het is één van zijn vele activiteiten. Toen de club een lege flessen-actie organiseerde, nam Den Hoed het voortouw. Het leverde Ammerstol 450 euro aan statiegeld op, waarmee de clubkas weer wat gespekt kon worden. Hij was erbij in de zomer toen de kantine deels werd gerenoveerd. Dat hij als timmerman kan maken wat zijn ogen zien, kwamen hem en Ammerstol goed van pas.

Naast klusjesman is hij ook lid van de jeugdactiviteitencommissie. “Deze zomer hebben we nog een disco georganiseerd. Die kleintjes hoeven geen afstand te houden.”

Op zaterdag is hij in touw als leider van de JO10 en die functie combineert hij met die van supporter bij zijn oudste zoon, die in de JO8 voetbalt. “Mijn tweede zoon komt eraan”, om eraan toe te voegen dat er sinds enige tijd nog een derde Den Hoed-nakomeling op de wereld is. “Uiteraard hoop ik dat ook hij gaat voetballen, maar zeker weet je het nooit. Ik ga ze niet dwingen omdat ik het zelf zo leuk vind”, stelt hij zich ruimdenkend op.

Hij voetbalt zelf ook nog, in de zeven-tegen-zeven competitie van de Krimpenerwaard. “Vooral die kleedkamerhumor is prachtig.” Zelf was hij in zijn jonge jaren een levensgenieter. Daardoor bleef het aantal optredens in Ammerstol 1 beperkt tot tien wedstrijden. “Ik ging in die tijd graag stappen. En met kleine oogjes de volgende morgen weer op het veld.”

Als hij in deze tijd ‘jong’ was geweest, had hij vast speler van Ammerstol 1 geweest. “Een jaar of tien, vijftien geleden hadden we nog vier, vijf elftallen op zondag. Nu is alles versnipperd. Een elftal op zaterdag, eentje op zondag en ons zeven-tegen-zeven team. Het is overal minder geworden met seniorenteams, bij een kleine club hakt het er echter steviger in. Een bestaansrecht hebben we zeker, we moeten er alleen hard voor werken.”

 

klik hier voor meer artikelen over Ammerstol
Klik hier voor meer informatie over Ammerstol

 

 

VV Bergambacht trots op hun live wedstrijden

Het is de gruwel voor elke club. Wedstrijden zonder publiek. VV Bergambacht vond er een oplossing voor. Amper 24 uur nadat het kabinet een toeschouwersverbod had ingesteld bij sportwedstrijden zond de club de inhaalwedstrijd Bergambacht-Oosterheem live uit. “Het is wel kicken.”

Verantwoordelijk voor de liveuitzending is de pr- en communicatiecommissie van Bergambacht. Het zeven man sterke team, met Damy Straver, Jordi Potuijt, Henk ter Harmsel, Peter Beltman, Sander Verrips, Jarno Broere en Stijn van Assem, is altijd al actief met het realiseren van ‘content’ rond de club, maar kwam nu snel in actie. “Maandagavond was de persconferentie. Op dinsdagmorgen hebben we in de groepsapp voor het eerst contact gehad. We hebben als Bergambacht een trouw publiek en wij wilden die niet in de kou laten staan”, zegt Potuijt.

Dus werd er volgens Straver in korte tijd ‘van alles overhoop gehaald’. “We hadden een paar maanden geleden een statief gekocht voor het maken van foto’s bij de wedstrijden. Die kwam nu goed van pas”, vervolgt Broere. “Een mobiele telefoon deed de rest.”

“Wel eentje met een goede WIFI-verbinding, gelukkig hebben we goede WIFI op de club”, aldus Van Assem.

“We waren eerst van plan de wedstrijd live uit te zenden via YouTube, maar dat bleek lastiger te zijn dan gedacht”, zegt Beltman. “Je moet minimaal duizend kijkers hebben, anders kost het geld.”

Daarom werd besloten om de wedstrijd via Facebook uit te zenden. Een uur voor de wedstrijd tegen het Zoetermeerse Oosterheem kon het team aan de volgers bij de club melden dat ze er klaar voor waren. “We hebben ons op het dak van de kantine geïnstalleerd”, vertelt Ter Harmsel. “Zitten en draaien maar.”

“De kwaliteit van de beelden is natuurlijk niet te vergelijken met de professionele televisiestations”, zegt Potuijt. “We zijn geen FOX Sports. We hebben drie standen op het statief. De beide doelgebieden en de middenlijn. De mensen konden het goed volgen, al was het een beetje ver weg. Inzoomen, dat kunnen we echter niet.”

Een paar dagen na het livedebuut volgde al een tweede wedstrijd die rechtstreeks werd uitgezonden: dit keer bij daglicht, Bergambacht-BSC’68. “Een topper, die normaal gesproken zeer goed bezocht zou zijn geweest”, zegt Straver. ‘Thuis’ ging Bergambacht er eens goed voor zitten. Potuijt: “Het is moeilijk te zeggen hoeveel mensen er precies gekeken hebben, maar zowel tegen Oosterheem als tegen BSC’68 waren er continue vijftien mensen ingeschakeld.  Daarnaast waren er heel veel meer die een deel van de wedstrijd hebben bekeken. Ik hoorde dat veel mensen de uitzending via Facebook hadden doorgezet naar de vaste televisie. Vaak zaten ze daar met de hele familie of een groep vrienden te kijken.”

Broere noemt de uitzendingen de krenten in de pap. Het mediateam is altijd al zeer actief. Het heeft al een tijdje een vast item op de website waarbij een trainer, van de jeugd of senioren, wordt uitgelicht. “Op trainingskamp vorig jaar is één iemand mee geweest om het thuisfront op de hoogte te houden wat er allemaal werd gedaan. Dat gebeurde door middel van foto’s en korte verhaaltjes.”

“In de komende winterstop willen we met twee man meegaan. Het is de bedoeling dat de selectie in januari naar Albufeira gaat.”

Klik hier voor meer artikelen over Bergambacht
Klik hier voor meer informatie over Bergambacht

In gesprek met Anouar Moukouh van VV Dongen

Anouar Moukouh is vastberaden om alles uit zijn voetbalcarrière te halen. Hij zit al op een aardig niveau, in de Derde Divisie bij Dongen. De 21-jarige Oosterhouter kijkt echter voorzichtig al verder.

Die coronabreak van het voetbalseizoen 2019-2020 was voor Anouar Moukouh ‘niet in woorden te beschrijven’. “Ik heb het voetballen zó gemist.” Gelukkig heeft hij altijd nog het Oosterhoutse Cruyff Court. “Daar train ik regelmatig met mijn broer Marouan, die bij Dosko in het eerste speelt. Onze vader is trainer en kan ons goed helpen. We zetten pionnetjes neer, trainen op conditie, kracht en snelheid.” Toen de voetballers eindelijk weer de wei in mochten, stond Moukouh echter noodgedwongen langs de lijn. “Ik brak in juni mijn middenvoetsbeentje bij een van mijn eigen trainingen. Ik maakte een verkeerde beweging. Dat ik niet mee kon doen, vond ik heel moeilijk. Ik heb in die tijd vooral mijn bovenlichaam getraind en wat gefietst.”

De afgelopen jaren werkte de vleugelaanvaller hard om een basisplaats in Dongen 1 te veroveren. “Dat is gelukt en daar ben ik heel trots op. Het harde trainen loont uiteindelijk.” Hij kwam in Dongen eindelijk in rustig vaarwater terecht. “Ik heb nogal wat clubs gehad in de jeugd. Ik begon bij VV Oosterhout, heb vervolgens bij NAC, SCO, TSC en Baronie gespeeld, voor ik in de JO19-1 bij Dongen terechtkwam. Dat is nu 4 jaar geleden.” Het gevoel bij de kanaries was direct warm. “Dankzij Mart van Bree. Ik kreeg hem als trainer en dat klikte bizar goed. Ik voelde aan hem dat hij het beste voor me wilde. Hij nam me vaak apart om wat beelden te bekijken, gaf mij extra aandacht in goede en slechte tijden.”

Twee jaar geleden schoof Moukouh door naar het eerste. “De Derde Divisie in de JO19-1 is wel even anders dan die bij de senioren. Het was hard werken, op fysiek gebied en qua tempo. Het spelletje is heel anders. Er wordt meer van je gevraagd.” Hij kijkt inmiddels alweer verder. “Ik wil zo hoog mogelijk voetballen, zou op den duur graag hogerop willen. De stap naar de Tweede Divisie is al heel mooi.”

Dit seizoen kijkt hij echter alleen naar Dongen. “We hebben een leuk team, ik verwacht veel van ons. En ik ben niet de enige: ook mijn medespelers denken dat we in de top vijf kunnen eindigen, als we allemaal 100 procent geven.”

 

Klik hier voor meer artikelen over VV Dongen
Klik hier voor meer informatie over VV Dongen

In gesprek met Gerrit Molenaar van GDC

Stellen dat Gerrit Molenaar enthousiast is over zijn eerste weken bij GDC, is wellicht wat zacht uitgedrukt. ‘Ongelofelijk’, ‘top’ en ‘nog nooit meegemaakt’ zijn de superlatieven die de 57-jarige hoofdtrainer gebruikt. En hij heeft toch al flink wat gezien in zijn carrière.

HappyPoint_desinfectie
Gerrit Molenaar is vanaf zijn achttiende al hoofdtrainer. Hij voetbalde eerst zelf nog enige tijd, waarna hij aan een trainersloopbaan van inmiddels bijna veertig jaar begon. Hij liep onder meer bij Sliedrecht, Arkel, Herovina, Be Ready, RKC Waalwijk, Willem II, Kozakken Boys en ASH rond. Voetbalclubs trainen is zijn passie, zo verwoordt hij het zelf. In de laatste jaren zwaaide hij de scepter bij HSSC’61. Nee, niet alleen bij het eerste. “Ik heb de club vervormd, in de breedte ontwikkeld en we hebben goed gepresteerd. Voetballend zijn we misschien wel de beste ploeg uit de regio geworden. Dat wil ik met GDC ook bereiken.”

10
De kennismaking met GDC voelde al goed, om over de accommodatie maar te zwijgen. “Ik had bij HSSC’61 echt goede faciliteiten, gaf het een 8. Maar dit heb ik nog nooit meegemaakt, GDC krijgt een dikke 10. Wat een accommodatie zeg, ongelofelijk. Het hoofd- en trainingsveld zijn biljartlakens, alles wordt geregeld: tot het oppompen van de ballen aan toe. Je mond valt open als je ziet wat de vrijwilligers hier allemaal doen.”

Hij wil GDC klaarmaken voor een volgende stap. “Als je met het eerste sportief vooruit wil, moet de rest van de vereniging meegaan. De kloof tussen het eerste, de jeugd en het tweede moet kleiner worden. Dat kan ik niet alleen, daar heb ik hulp bij nodig. Ik werk al heel fijn samen met Gwen Vos, trainer van de JO19-1 en coördinator van die leeftijdscategorie, plus het eerste en tweede. Daarnaast zal ik alle vrijwilligers nodig hebben. Zij doen het goed, maar ik wil het makkelijker, leuker en beter voor hen maken. Ik wil ze handvaten geven waarmee ze zelf stappen kunnen zetten.” Zo denkt hij onder meer aan het opleiden van de jeugdtrainers. Molenaar is niet bang voor de reacties van clubmensen. “Je moet een eerlijk en open verhaal hebben en openstaan voor de meningen van anderen. Je kan en hoeft mensen niet te veranderen maar kunt ze wel enthousiast maken. Ik heb tot nu toe overal zo gewerkt en mag overal terugkomen.”

Schiphol
Op de korte termijn wil Molenaar het hoogst haalbare bereiken, in de derde klasse met zijn eerste. “Wat dat is, kan je lastig bepalen. Je bent van veel factoren afhankelijk: de bezetting, breedte van je spelersgroep en eventuele tegenslagen. Ik vind het een heel fijne, brede selectie, die bereidwillig is. Ik heb het de eerste weken ongelofelijk goed naar mijn zin bij GDC.”

Hij is blij weer terug te zijn in Zuid 1. “Met HSSC’61 speelden wij aan de Utrechtse kant. We voetbalden op velden waar de vliegtuigen van Schiphol overkwamen, dat was niet altijd leuk. Het was wel een heel uitdagende competitie. Ik vind het fijn om nu weer in de buurt én op zaterdag te kunnen voetballen. Lekker veel derby’s, dat is mooi.” Zo enthousiast als Molenaar na zijn kennismaking bij GDC was, is hij enkele maanden later nog steeds. “Ik had een ongelofelijk goed gevoel toen ik naar huis reed.”

Foto: Eric Schröder

Klik hier voor meer informatie over GDC
Klik hier voor meer artikelen over GDC

In gesprek met het trainers duo van VV Abbenbroek

Vierdeklasser VV Abbenbroek heeft vanaf het begin van het seizoen een nieuw trainersduo. Wouter Goossens kwam over van Perkouw, Marco Bevaart had jaren het tweede elftal onder zijn hoede. De doelstelling van de kleine maar knusse club? Zo hoog mogelijk finishen, het liefst met aantrekkelijk spel.

haco_sport[1]

Aan de naam van het sportcomplex van de voetbalvereniging zal het in elk geval niet liggen, weten de ambitieuze trainers. ‘Albenello’ klinkt als een klok en doet Zuid-Europees aan in Abbenbroek, een dorpje met 1250 inwoners.

Goossens groeide op in Brabant en is door de liefde terecht gekomen in Hellevoetsluis. Het nabij gelegen Abbenbroek werd aangedaan wanneer er een confrontatie op het voetbalveld op de rol stond. Goossens speelde in Hellevoetsluis 1 onder de leiding van Coach Edwin de Koning. “Natuurlijk was Hellevoetsluis dan de favoriet. Maar echt makkelijk hadden we het nooit tegen Abbenbroek”, weet Goossens, die ook technisch jeugdcoördinator bij Hellevoetsluis was. ‘’Die jongens beten zich helemaal in de wedstrijd vast en gaven je geen centimeter ruimte. Daardoor moesten we toch flink aan de bak. Tactisch waren die duels niet hoogstaand, maar het waren altijd aardige potjes. Met het huidige eerste van Abbenbroek willen we wel techniek en tactiek in de wedstrijd leggen.”

Omdat de club nauwelijks over jeugdelftallen beschikt, doet zij automatisch een beroep op voetballers van andere verenigingen. Het zijn vooral aanvallend ingestelde krachten die de overstap naar Abbenbroek maken. ‘’Verdedigers hebben we wel”, vervolgt Goossens. ‘’Het is de club en het dorp eigen dat er altijd wel jongens zijn die willen beuken op het veld. In combinatie met technische gasten als Oussama Nahri (overgekomen van FC Vlotbrug) en Hamdi Akcay ontstaat er dan een leuke mix. Het is aan Marco en mij om nu aan het voetbal te sleutelen.”

Bevaart, 31 jaar, heeft zijn wortels liggen in Zuidland, waar hij dezelfde rust ervoer die over Abbenbroek hangt. De assistent-trainer voetbalde bij VV Zuidland en kwam via een vriend bij zijn huidige club terecht. ‘’Zo gaat dat heel vaak bij Abbenbroek. Er wordt in de regio heel positief over de vereniging gesproken. Acht jaar terug bijvoorbeeld, speelden hier wat jongens van Spijkenisse 2. Zij aardden hier allemaal bijzonder goed. Ik ben nu zelf ook acht jaar lid van de club en ken de cultuur inmiddels heel goed. Het is gezelligheid troef, maar we willen ook presteren. Het tweede heb ik met veel plezier gedaan, maar nu was het tijd voor de volgende stap. Ik denk dat ik een prima koppel met Wouter ga vormen.”

Met bovengemiddeld enthousiasme vertelt Bevaart – woonachtig in Spijkenisse – hoe het spel van de hoofdmacht aan structuur wint. ‘’Tegen een sterke derdeklasser als Kethel Spaland gingen we helemaal gelijk op. We zijn vorig jaar zevende geworden in de vierde klasse, maar hebben duidelijk meer in ons mars. De sfeer in de selectie is ook heel goed. Dat komt doordat jongens zich thuis voelen bij Abbenbroek.”

Het jaarlijks terugkerende muziekfestival ‘Abbenblues’ wordt af en toe bezocht door Bevaart. Met zijn 31 jaar is hij net wat te jong om voluit te kunnen genieten van de bluesmuziek. ‘’Maar ik laat graag even mijn gezicht zien. Dat kan niet anders, als je van deze club houdt.”

Klik hier voor meer artikelen over VV Abbenbroek
Klik hier voor meer informatie over VV Abbenbroek

In gesprek met Jordy Braber van Brielle

Het geel en zwart van FC Vlotbrug is ingeruild voor het wit, rood en zwart van Brielle, maar dat is niet de enige fysieke verandering die Jordy Braber (25) heeft ondergaan deze zomer. Hij heeft de tondeuse in zijn haar gezet, kilo’s zijn verdwenen.

cathay_internetbalk_v2

“Ik ben fit-fit”, drukt hij zijn huidige ‘status’, als speler van de zaterdageersteklasser aan. Gemotiveerd door de overgang van Hellevoetsluis naar de Vestingstad ging hij hard aan de slag met zijn lichaam. “Er moesten behoorlijk wat kilo’s af, want ook ik had mij tijdens de lockdownperiode tegoed gedaan aan allerlei lekkernijen. Mijn beweging beperkte zich tot keuken naar de bank en andersom”, schaamt hij zich niet.

“Toen de training bij Brielle was gestopt voor de zomer, heb ik nog wel meegetraind bij Vlotbrug. Ik wilde per se fit aan de start verschijnen.”

Dat hij aan het Schelpenpad 1 in Hellevoetsluis nog welkom is, heeft alles te maken met de warme band tussen hem en de club. “Ik heb hier weer mijn plezier teruggevonden”, reageert hij. “Ik heb twee leuke jaren gehad.” Hij stond wel op een kruispunt in zijn carrière: blijven of nog één keer de stap naar een hoger niveau maken. De voormalig speler van Nieuwenhoorn voelde zich nog te jong om af te bouwen. “Niets ten nadele van Vlotbrug, maar het niveau van de derde en vierde klasse is gewoon lager, wat logisch is. Ik merkte dat al meteen op de eerste trainingen bij Brielle. Ik moest flink mijn best doen om het te kunnen bijbenen. Inmiddels heb ik me weer aangepast aan het niveau van de eerste klasse.”

Alex van Dommele, de aanvalsleider van Brielle, belde hem persoonlijk op. “Dat zo’n speler je vraagt streelt je ego uiteraard. Zeker omdat het voor een positie is net achter hem, op tien. Goede spelers vinden elkaar altijd. Dat merk ik ook nu met Lex. Met zo iemand in de buurt in het veld is voetbal een stuk gemakkelijker. Ik hoop dat hij dat straks ook over mij kan zeggen.”

Klik hier voor meer artikelen over Brielle
Klik hier voor meer informatie over Brielle

In gesprek met Henk Hartog van DVO’60

Sinds 1 juni is Henk Hartog voorzitter van DVO’60. De clubman wil de Roosendaalse jeugdafdeling zowel in de breedte als kwalitatief laten groeien en kijkt uit naar de uitgestelde jubileumfeesten. “We moeten met de hele club onze schouders eronder zetten.”

HappyPoint_desinfectie
Het was afgelopen zomer niet bepaald het prettigste moment om als voorzitter het stokje over te nemen van Theo van der Wegen. De festiviteiten rondom het 40-jarig bestaan van DVO’60 werden uitgesteld door corona, de stekker ging uit het damesteam en het eerste elftal keek terug op een rommelig seizoen. “Toch blik ik terug op een goede start van mijn voorzitterschap”, aldus Henk Hartog. “Bij DVO’60 is het glas altijd halfvol: we zijn een gezellige familieclub en zetten met z’n allen de schouders onder nieuwe projecten, zodat de toekomst van onze vereniging er rooskleurig uitziet.”

Meer jeugdleden
DVO’60 wil en kan niet opboksen tegen grote broer RKVV Roosendaal, maar probeert natuurlijk wel zo veel mogelijk enthousiaste kinderen te enthousiasmeren voor een lidmaatschap aan hun kant van sportpark Hulsdonk. “We hebben een open dag gehouden, een voetbalschool traint hier af en toe en in de toekomst hopen we dat meer selectiespelers onze jeugdteams gaan trainen, zodat er kruisbestuivingen ontstaan tussen verschillende leeftijdsgroepen. Hierdoor stijgt het niveau van onze selectieteams, waardoor minder voetballers DVO’60 zullen inruilen voor een andere club”, aldus Hartog, die zelf nooit voetbalde voor de club uit de wijk Tolberg. Het feit dat DVO’60 een zaterdagclub is, wordt vooral door senioren als een pluspunt gezien, merkt Hartog. “We hebben maar liefst tien seniorenteams, een prachtig aantal.”

Nieuwe commissies
Ook organisatorisch timmert DVO’60 aan de weg. De club wil de vruchten plukken van gestroomlijnde commissies, die de vereniging naar een hoger plan tillen. “We willen meer tijd steken in de technische commissie, onderhoudscommissie, activiteitencommissie, sponsorcommissie en toernooicommissie”, zegt Hartog. “In deze kleine groepjes, die onder de verantwoordelijkheid van bestuursleden vallen, zitten stuk voor stuk goede vrijwilligers die het beste voor hebben met onze club. Op de achtergrond werken we hard aan nieuwe toekomstplannen.”

Jubileumfestiviteiten uitgesteld

DVO’60 richt zich echter niet alleen op de toekomst, maar staat ook stil bij het verleden van de club, die op 1 januari 1960 werd opgericht door werknemers van de PTT die op zaterdag na hun ochtenddienst een potje wilden voetballen. Het draaiboek voor 12 en 13 juni 2020 lag al klaar, het weekend waarin de club zijn 60-jarig jubileum groots wilde vieren. Corona gooide roet in het eten en dus zijn de festiviteiten verplaatst naar 18 en 19 juni 2021. “Het programma bestaat onder meer uit een tentoonstelling, een reünie, jeugdclinics, Walking Football, (zie het andere stuk op deze pagina) een bijzondere wedstrijd van DVO’60 en een feestavond”, legt Hartog uit. “Het is erg zonde dat we afgelopen zomer niet konden feestvieren, maar we kijken vol goede moed uit naar de zomer van 2021. Onze vrijwilligers hebben een fantastisch programma samengesteld.”

Klik hier voor meer informatie over DVO’60
Klik hier voor meer artikelen over DVO’60