Jay van de Fijnaart (19) is een voetbalster van ZVV Pelikaan. Ze is begonnen op haar derde en ze heeft in totaal bij drie clubs gespeeld. In haar verleden speelde ze ook voor VVGZ en IFC.  Sinds dit jaar speelt Jay in het eerste elftal van de dames van Pelikaan.

Ik ben 19 jaar oud en ik doe momenteel nog een opleiding op het HBO. Ik vind het erg gezellig om lekker op stap te gaan. Ik zit al ruim 16 jaar op voetbal en ik zie dit ook als iets dat bij mij hoort. Lieke Martens is toch wel mijn voorbeeldvoetbalster. Dit komt doordat ze laat zien dat het vrouwenvoetbal niet onderschat moet worden. VVGZ is de club waar ik begonnen ben als kind. Hier voetbalde ik tussen de jongens tot ongeveer mijn 15^de. Op deze leeftijd wilde ik graag richting de dames, omdat dat toch wat gemakkelijker zou zijn. Hierna kwam ik terecht bij IFC. Toen ik hoorde dat een vriendin van mij terug zou gaan naar Pelikaan heb ik besloten om haar daarnaartoe te volgen. Zo kwam ik terecht bij Dames 1 van Pelikaan”.

Mijn ambitie voor de toekomst is om met mijn team kampioen te worden en een hogere klasse te bereiken. Mijn persoonlijke doelen in het voetbal zijn om te proberen mijn emoties aan de kant te zetten en voor de winst te gaan. Ik kan in het veld nogal laten merken als er iets niet lukt. Soms heb je van die wedstrijden dat alles wat je doet gewoon net niet lukt. Mijn persoonlijke doel is om deze frustratie om te zetten in iets positiefs om zo het team niet mee te nemen in de negatieve sfeer. Het huidige seizoen ging erg goed. Mijn team en ik waren door in de beker en we stonden eerste in de competitie. Helaas is dit seizoen te vroeg onderbroken door Corona. Anders denk ik zeker dat wij kans hadden gemaakt op het kampioenschap”.

Mijn hoogtepunt is toch wel de wedstrijd tegen Sliedrecht. Dit was een erg spannende wedstrijd. We stonden 2-0 achter met nog ongeveer 15 minuten speeltijd te gaan. We gaven zeker niet op. In dit kwartier wist ik nog twee keer te scoren en in de allerlaatste minuut wist een andere teamgenoot de wedstrijd af te maken wat resulteerde in een 3-2 overwinning. Ik kan me geen echte dieptepunten binnen het voetbal herinneren. Tuurlijk hebben we allemaal wel eens verloren, maar verdere echte dieptepunten kan ik even niet benoemen”.

Mijn hobby’s naast het voetbal zijn om leuke dingen te ondernemen. Ik vind het vooral belangrijk dat het gezellig is. We hebben momenteel ook een super leuk team en met elkaar doen we steeds leuke dingen. Zo gaan we avondjes uit, eten we ergens lekker wat of gaan we eens wat doen. Dat soort dingen zijn toch wel het leukst om te doen. Jammer dat dat nu eigenlijk niet meer kan”.

Bas Vlasblom en Mirjam van Eijsden zijn de personen naar wie ik erg opkijk. Bas is momenteel mijn trainer en Mirjam is de assistent trainer. Beide staan ze toch elke keer voor ons klaar op het veld en leren ze ons elke keer weer nieuwe dingen bij. Ook naar Angelo Spek gaat er veel waardering. Hij fluit al onze thuiswedstrijden en zorgde ervoor dat de poort altijd geopend was voor ons. Ook als er bijvoorbeeld op zaterdag nog niemand was en wij wilden trainen. Voetbal zorgt bij mij voor de nodige ontspanning. Het leven is een rollercoaster met alles wat er gebeurt. Tijdens het voetballen hoef je dan even helemaal nergens aan te denken en je nergens zorgen over te maken. Ik kan gewoon even 100% genieten van hetgeen waar ik mee bezig ben”.

Meer informatie over ZVV Pelikaan? Klik hier.
Klik hier voor een ander artikel over ZVV Pelikaan.

Jason Gouman is een 22 jarige voetballer en trainer van ZVV Pelikaan. Hij is op zijn vijfde begonnen en heeft acht tot negen jaar in de selectie gespeeld. Hij speelt nu zelf in het zevende van Pelikaan en hij is de trainer van jo19-2.

Toen voetballen iets werd voor de lol, besloot Jason om op een andere positie te gaan spelen. “Pelikaan is de club waar ik ben begonnen toen ik vijf jaar was, ik kan me niet anders inbeelden dan dat ik in het zwart blauw speel. Ik heb ook een aantal jaar in de selectie gezeten en daar heb ik tot op heden veel van geleerd als voetballer. Ik speelde vroeger altijd centraal achterin maar sinds voetballen voor mij meer voor de lol is gaan worden ben ik op het middenveld gaan voetballen”.

Jason zou het zeker nog zien zitten om een stap hogerop te gaan. “Als voetballer zou ik het altijd nog leuk vinden om toch weer een stapje hoger te voetballen. Ik heb het heel erg naar mijn zin bij het vriendenteam dus dat maakt het wel een moeilijke keus. Het zou dan ook niet de eerste keer zijn dat ik voor zo een keuze kom te staan. Ik hoop dat als deze tijd een beetje voorbij is, dat we weer allemaal lekker kunnen gaan voetballen. Wij spelen niet echt voor de prijzen, maar ik hoop dat we de goede sfeer nog door kunnen  zetten aankomend jaar”.

Bij zijn eigen team en het team dat hij traint zijn de groepen meer een team geworden. “We zijn goed begonnen dit seizoen en we zaten in een lekker tempo qua puntjes pakken. Vorig jaar vonden we het lastig om te scoren en soms ook om een voorsprong vast te houden. Dit seizoen waren we goed op weg met nieuwe versterkingen aan ons team. Hierdoor zijn we meer een team geworden. Met mijn eigen team als trainer gingen we ook goed van start. We zijn het serieuzer aan gaan pakken met de jongens en daar hebben we behoorlijk profijt van gehad. De jongens werden meer een team en we gingen gewoon lekker ballen en niet denken over hoe goed of slecht de tegenstander was”.

Jason is nooit weggegaan bij Pelikaan en daar heeft hij soms spijt van. “In mijn jeugd heb ik veel bekers gewonnen. We speelden eigenlijk elk jaar wel voor het kampioenschap en mochten soms ook meedoen met de beker. Mijn hoogtepunt was wel echt het kampioenschap in de E4. Daar hadden we zo’n goed team dat we na de eerste 3 wedstrijden al wisten dat we kampioen zouden kunnen worden. De tweede helft van het seizoen hebben we met dezelfde opstelling gespeeld maar dan omgekeerd. Onze keeper stond in de spits en de spits stond in de goal. Ik heb in mijn jeugd vaak de kans gehad om naar een andere club te gaan en om daar hoger te gaan spelen. Maar ik heb me telkens over laten halen om bij Pelikaan te blijven voetballen. Ik heb daar spijt van maar op dat moment dacht ik dat dat het beste was”.

Jason vergelijkt zijn spel soms met een voetballer van Feyenoord. “Ik ben altijd heel erg fan geweest van Messi. Ik speel zelf natuurlijk helemaal niet op die positie, maar de manier waarop hij speelt en wat hij uitstraalt, daar kan ik van genieteten. Ook ben ik fan van Jens Toornstra, de manier waarop hij het spel ziet en de acties die hij maakt met slimme passes, ook hier kan ik van genieten. Voor mijn gevoel is het soms een beetje dezelfde speelstijl als dat van mij”.

Voetbal is een enorm belangrijk ding in het leven van Jason. “John Kik is een hele belangrijke man voor mij. Ik ken hem al vanaf toen ik een pupil was, nu is hij nog meer betrokken bij de club als toen. Hij heeft mij veel dingen geleerd over het voetbalwereldje en hij weet dat ik hem daar dankbaar voor ben. Ik kan het met hem over alles hebben, letterlijk over wat dan ook. Voetbal zal ik nooit meer uit mijn leven laten gaan. De sport zelf is zo belangrijk voor mij dat ik gewoon lekker mezelf kan zijn en even niet bezig hoef te zijn met wat er allemaal naast school en werk moet gebeuren. En daar ben ik mijn opa en mijn ouders dankbaar voor. Dat ik altijd lekker naar de voetbal kan en mag gaan wanneer ik wil en dat al heel mijn leven lang”.