Home Blog Pagina 779

Werkploeg Van Nispen kent geen coronapauze

“We zijn wel een beetje de ziel van de club”, zegt Aad Witteveen, terwijl hij deze vrijdag alles in gereedheid brengt voor een koffiepauze. De zon schijnt uitbundig, dus zitten de mannen van het onderhoudsteam van VV Van Nispen buiten.

“Even een kwartiertje pauze”, vervolgt Witteman (68), die zorgt dat de machine van twaalf klusjesmannen blijft draaien. Er is werk genoeg deze dag, stelt Witteman. Zijn broer Henk rijdt op het kunstgrasveld rondjes op de trekker. “Dat doet hij elke week. Het veld moet geveegd worden om het kurk naar boven te krijgen”, legt Witteman uit. “Zo’n kurkveld vind ik een uitkomst. Kunstgrasvelden met rubberen korrels worden snel een stuk warmer als de zon schijnt en de temperatuur stijgt. Dat kan op het veld zomaar zes, zeven graden schelen.”

Even verderop zijn twee mannen bezig om een kapotte dug-out te repareren. “Er is altijd wel wat te doen. We zijn ook bezig in het washok. Er moet een mof, een tussenstuk, komen tussen de leidingen. Zeker als de klusjes niet zo ingewikkeld zijn, pakken we het aan. Als het wat complexer wordt, schakelen we onze specialisten in. Twee van de twaalf leden van de werkploeg werken nog. Ze zijn monteur en dat is verrekte handig.”

Terwijl het voetballeven het afgelopen seizoen op zijn gat, kende de werkploeg van Van Nispen geen coronapauze. “De bladeren vallen gewoon van de boom en de struiken en planten groeien ook door. Wij kunnen ons niet veroorloven om even niks te doen. Doen we dat wel, dan is het hier één grote woestenij. We zijn namelijk ook verantwoordelijk voor al het groenonderhoud rondom de velden. Dat is best een grote klus.”

Witteman weet dat zijn team daarmee de club een grote kostenpost bespaard. “Het is voor een club als de onze niet te doen om voor alle werkzaamheden bedrijven in te huren. We proberen daarom zo veel zelf te doen. Als we een nieuwe machine nodig hebben, rij en bel ik stad en land af. We hadden onlangs een nieuwe maaimachine nodig. Nieuw is die onbetaalbaar. Via via heb ik er eentje op de kop getikt, zo goed als nieuw en twintig keer goedkoper. En voor de oude hebben we nog wat geld gekregen. Die doet nu dienst in Hongarije.”

Jarenlang was hij meer op de club te vinden dan thuis. “Ik heb mijn activiteiten wat afgebouwd, omdat ik ook een dagje ouder word. Vroeger liep ik er bijna elke dag, mijn zoons voetbalden in het eerste. Ik ben ook nog vijftien jaar verslaggever geweest van de Bollenstreek Omroep. Ik heb heel wat wedstrijdjes verslagen, Daaronder ook de eerste Quick BoysKatwijk na het banaanincident. Dat was wat.”

Zo zuinig hij is op het complex van Van Nispen, zo met liefde behandelt hij ook zijn eigen grastuin van zijn woning in De Zilk. “Normaal is het biljartlaken, maar uit verveling hebben we tijdens corona jeu de boules gespeeld. Het heeft even weer wat aandacht nodig.”

Klik hier voor meer artikelen over Van Nispen.
Klik hier voor meer informatie over Van Nispen.

Ricardo van Twist laat Poortugaal-middenveld draaien

Als voetbal schaken zou zijn, was Ricardo van Twist ongetwijfeld de loper op het bord. De 20-jarige uit de eigen jeugd van Poortugaal afkomstige speler kijkt op het middenveld van de zaterdaghoofdklasser niet op een metertje meer of minder. “Het gaat automatisch.”


Op een zaterdag in juni geniet Van Twist van zijn pupillen van de JO10-1 van Poortugaal. De ochtendzon gloort en de jonge talenten laten tegenstander FC Binnenmaas alle hoeken van het veld zien. “We staan bij rust al met 5-0 voor”, meldt Van Twist trots om vervolgens weer door te gaan met fanatiek coachen.

De student facility management debuteerde afgelopen seizoen als trainer en coach van de JO10-1, “Remon den Ouden is de trainer, ik de assistent. Ik vind het hartstikke leuk om te doen. De jongens pikken het razendsnel op. Komend seizoen wordt dit team de JO11-1 en wij gaan als trainers mee.”

Van Twist gaat komend seizoen een trainerscursus voor jeugdtrainer volgen. “Ik zou het leuk vinden om in de toekomst mijn eigen team te trainen.”

Zo leergierig en enthousiast hij is als jeugdtrainer is hij ook als speler. Zonder corona zou hij het afgelopen seizoen ongetwijfeld weer basisspeler van Poortugaal 1 zijn geweest. “Daar leek het wel op”, zegt hij. “In de voorbereiding speelde ik alles en in de competitie ook.”

Hij stapte als A-junior bewust een jaar eerder over van de jeugd naar de senioren. “We hadden bij de onder negentien geen geweldige lichting en ik dacht dat het beter voor mijn ontwikkeling was om in het tweede te gaan spelen. Achteraf heeft dat heel goed uitgepakt. Het senioren is heel wat anders dan jeugdvoetbal. In dat ene jaar heb ik enorm veel geleerd. Die schat aan ervaring die ik kon opdoen, had ik nooit gehad bij de jeugd. Ik durf gerust te zeggen dat ik dat ene jaar een completere voetballer ben geworden.”


Trainer Peter Klomp zag de ontwikkeling van Van Twist ook en nam de jonge, gretige middenvelder op in zijn eerste groep. “Ik heb vanaf de voorbereiding vorig seizoen alles gespeeld. De wedstrijden die ik heb gemist heb, was ik geschorst of geblesseerd.”

Van Twist vond snel zijn plaats op het middenveld, waar hij met zijn grote loopvermogen uitstekend tot zijn recht komt. “Ik speel op acht”, zegt hij over zijn rol. “Ik maak veel meters, doe geen ingewikkelde dingen en voer mijn taak uit.”

Die taak omschrijft hij als balafpakker. “Ik ben geen technicus ofzo en ook niet iemand die een geweldige pass in mijn benen heb. De andere middenvelders zijn creatiever, dus zodra ik de bal heb, lever ik m snel in bij hen”, typeert hij zijn eigen bescheidenheid. “Ze doen er vaker mooie dingen mee.”

De motor op het middenveld maalt niet om een metertje meer of minder. “Als ik eenmaal aan het lopen ben, gaat het automatisch. Ik ben energiek van nature. Het is heus niet zo dat ik op een vrije dag er eens lekker op uit trek voor een duurloop.”

Scoren deed hij in de ongeveer 25 officiële wedstrijden die hij in twee seizoenen bij Poortugaal 1 speelde, nog niet. Dat knaagt maar een klein beetje. “Ik ben geen doelpuntenmachine. Daarvoor moet ik ook wat scherper worden voor het doel. Wie weet komt dat toch, ik blijf werken aan mijn mindere punten.”

Voor meer informatie over Poortugaal, klik hier.
Meer artikelen lezen over Poortugaal, klik hier.

De derde helft van KMD wordt nóg belangrijker

KMD wil de derde helft van de club nog meer inhoud geven. Daarbij hoort een positieve insteek om nieuwe vrijwilligers te werven en de bereidheid om een podium te bieden voor bewegende senioren op het sportpark.

Frank Hollaar is, zo zegt hij over zichzelf, bepaald niet het type voetballer waar Wateringen en omgeving op zaterdag voor uitloopt. Hij doet vooral voor de gezelligheid mee in het tweede veteranenelftal van KMD. “Ik ben op mijn best in de kleedkamer.”

Dat komt goed van pas, want Hollaar heeft zich als bestuurslid ontfermd over een tweetal ‘dossiers’ waar KMD graag op korte termijn werk van wil maken. “Ik zit tussen twee banen in en daarom kan er op dit momenteel veel tijd en energie in steken”, zegt Hollaar (47), die in het bestuur normaal gesproken verantwoordelijk is voor de ‘breedtesport’-teams. “Dat zijn de dameselftallen, KMD 3 tot en met 7, maar ook twee veteranenelftallen en vier zeven tegen-zeven teams, twee mannen en twee vrouwen. Alles bij elkaar is het aardig groepje. Divers ook, maar dat willen we graag als club. We willen als KMD uitstralen dat we een familievereniging zijn waar jong en oud zich welkom voelt.”

Daarom ook richt KMD zich op een nieuwe doelgroep: de ouderen in Wateringen. “We hebben al een tijdje een groep walking footballers. Dat is wel qua leeftijd wel een andere doelgroep, want bij de ouderen richten we ons op mensen vanaf zestig, vijfenzestig jaar en alles wat daarboven komt. Het concept is niet heel ingewikkeld. We willen op het sportpark de mogelijkheid geven om samen te komen voor sport en spel. Dat kan een sportieve activiteit zijn, maar ook sjoelen bijvoorbeeld. Dat is afhankelijk van de wensen en behoeften van de groep. We willen daarvoor ons clubgebouw een middag openstellen, van 14.00 tot 18.00 uur. Het is ook de bedoeling dat de activiteiten op den duur zelfvoorzienend worden en dat de bar wordt bemand door mensen uit de groep zelf.”

Bij de uitwerking van de plannen werkt KMD nauw samen met het ouderenfonds. “Voor het eerste overleg hadden we voor onszelf een concept gemaakt waarin we onze ideeën hadden beschreven. Het grappige was dat dat vrijwel volledig overeenkwam met wat het ouderenfonds voor ogen had.”

Het is volgens Hollaar ‘geen rocketscience’ wat KMD bedrijft. “Nee hoor, we hebben gekeken wat we willen en welke middelen we daar voor nodig hebben. We willen graag een brede rol in de samenleving vervullen en dit past mooi in het beeld dat we voor ogen hebben.”

Tegelijkertijd is Hollaar bezig om het vrijwilligersplan te vernieuwen.  “We willen daarmee de drempel die er is om vrijwilliger te worden bij KMD verlagen”, zegt hij. “Wij hebben als club het geluk dat we een brede basis aan vrijwilligers hebben. Dat is mooi, maar dat zorgt er ook voor dat mensen soms huiverig zijn om in te stappen. We zijn bezig om alle vrijwillgersfuncties in kaart aan het brengen, waardoor mensen ook zicht hebben op wat er binnen een club gebeurt en waar behoefte aan is. We willen een systeem ontwikkelen waarbij kan worden ingeschreven voor specifieke vrijwilligerstaken. De insteek daarbij is positief. Als je laat zien wat voor hulp er nodig is en dat doet met een enthousiaste insteek, zal er ook respons komen, verwachten wij.”

Klik hier voor meer informatie over KMD

Klik hier voor meer artikelen over KMD

 

Peter van Vugt ziet positieve ontwikkeling bij jeugdopleiding RVVH

De ontwikkeling van de jeugdopleiding van RVVH uit Ridderkerk heeft sinds een jaar weer vaart gekregen. Peter van Vugt (52) is een van de mensen die zich inzet voor een degelijke opleiding. Hij is belast met de technische kant van het beleid en stelt tevreden vast dat de club vorderingen maakt. Dat scouts altijd op de loer liggen, doet niets aan dat gegeven af.

Het was een tijd niet rooskleurig gesteld met de kraamkamer van RVVH, zo begint Van Vugt zijn verhaal. Gelukkig is er verbetering opgetreden vanaf het moment dat een aantal enthousiaste clubmensen zich verzamelde om de jeugd van nieuwe impulsen te voorzien. “Onze voorzitter Mario Papavoine stuurde alles aan”, zo begint Van Vugt zijn verhaal. “We vonden dat het tijd werd om hem te helpen. We hebben met een groepje de koppen bij elkaar gestoken en hebben de jeugdopleiding nieuw leven ingeblazen. Dat heeft onder meer geleid tot een toename van het aantal leden van jongere leeftijd.”

RVVH is een club waar presteren hoog in het vaandel staat, maar waar resultaat met gezelligheid wordt gemengd. Wat eerstgenoemde element betreft, komt Van Vugt tot de vaststelling dat de club ‘slagvaardiger wordt’. “We hebben natuurlijk een tijd geen wedstrijden kunnen spelen vanwege corona. Desondanks hebben we goed getraind met z’n allen en kunnen we zeggen dat we driehonderd jeugdleden bezitten. Wat vooral een enorme vooruitgang is, is de toetreding van gediplomeerde trainers. We hebben lange tijd een beroep moeten doen op ouders, waar op zich helemaal niks mis mee is. Maar ouders bezitten niet de technische kennis van trainers. Bovendien houdt het op een gegeven moment op met de begeleiding van ouders. Hun kinderen worden ouder en krijgen behoefte aan meer specifieke training. We zijn er heel blij mee dat we nu een flink aantal goede trainers tot onze beschikking hebben.”

Van Vugt zelf heeft zich ontfermd over het JO 17-2 elftal. “Dat team had een trainer nodig en ik vind het erg leuk om hen te helpen. Ik heb zelf een gedegen voetbalachtergrond: ik heb bij clubs als RVVH en Groote Lindt en Rijsoord in het eerste gespeeld en ben jaren assistent-trainer bij eerste elftallen geweest. Vrijwel alle teams zijn nu voorzien van een officiële trainer. Daar gaan we ongetwijfeld de vruchten van plukken later.”

Lachend vertelt Van Vugt dat hij niet keihard wereldkundig gaat maken dat RVVH een ‘toonaangevende opleiding’ wil worden. “Mij zul je niet horen zeggen dat we de hemel willen bestormen. Ik weet uit ervaring dat je goede spelers heel makkelijk kwijt kunt raken. Als je op ons niveau speelt, staan de scouts te wachten bij de poort. Het heeft geen enkele zin om hoog van de toren te blazen.”

Van Vugt sluit af met de tevreden mededeling dat RVVH het werk-leertraject met verschillende vakopleidingen heeft voortgezet. Jongeren die bijvoorbeeld de opleiding Sport en Bewegen volgen, kunnen bij de club terecht om ervaring op te doen. “Heel belangrijk voor de studenten en ook hartstikke nuttig voor ons. Zij helpen ons met het begeleiden van teams en daar hebben wij veel profijt van.”

Voor meer informatie over RVVH, klik hier.
Meer artikelen over RVVH, klik hier.

Verburch trots op André van Wingerden

Verburch maakt met een trots gevoel melding dat vrijwilliger André van Wingerden is ‘geridderd’. Van Wingerden, die door de koning tot lid in de orde van Oranje-Nassau werd benoemd, is al jaren één van de dragende krachten van de Poeldijkse club.


De Poeldijker staat al sinds 1969 op de ledenlijst van Verburch. In eerste instantie was dat alleen als speler, maar al snel ging hij een functie bekleden bij de club.  Hij was trainer, leider, scheidsrechter, grensrechter en staflid van het jaarlijkse jeugdkamp.

Anno 2021 is Van Wingerden nog actief bij de club als wedstrijdsecretaris, waarbij alle wedstrijdzaken voor zowel de jeugd als de senioren regelt. Hij is altijd op zaterdagochtend als één van de eersten op Verburch om samen met twee compagnons de velden te keuren en klaar te zetten voor de jongste jeugd.

Klik hier voor meer informatie over Verburch

Klik hier voor meer artikelen over Verburch

Smitshoek investeert in trainers én club

“Een rustig jaar? Nou, ik dacht het niet”, zegt Smitshoek-voorzitter Simon Kelder. “Zelfs toen er alleen intern iets mocht, werden hier op zaterdag dertig, vijfendertig wedstrijden gespeeld.”

Ook in coronatijd bleef Smitshoek in beweging. Vooral dankzij de vele vrijwilligers, de trainers, leiders en andere clubmensen, betuigt Kelder. “Petje af voor iedereen die zich in de afgelopen tijd zó heeft ingezet.” Ook in bestuurlijk opzicht zat Smitshoek niet stil. De club is bezig zich door te ontwikkelen.

“We investeren verenigingsbreed”, zegt Kelder, doelend op het aanstellen van Jack van den Berg als trainerscoördinator. De voormalig oefenmeester van Barendrecht, Katwijk en IFC, die zijn sporen al heeft verdiend in de top van het amateurvoetbal, ondersteunt alle trainers van de club. “Dat was een schot in de roos”, reageert Kelder. “We liepen al een tijdje met het idee en Jack leek ons de perfecte man ervoor. Enorme voetbalkennis, maar ook echt een mensmens die heel goed andere mensen aanvoelt. We hebben hem gevraagd zo met het idee ‘niet geschoten is altijd mis’ en topt ons geluk zei hij ja.”

Het betekent dat Van den Berg het afgelopen seizoen de trainers van 75 elftallen van raad en daad voorziet. “Hij observeert, analyseert en adviseert. Iedereen is erg enthousiast.”|

Zoals ook de hoofdtrainer Edwin de Koning prima past bij Smitshoek. “Een trainer die alleen oog heeft voor het eerste, maar voor de hele vereniging. Het zegt genoeg dat hij samen met Jack van den Berg de afgelopen periode de lagere senioren één keer in de week heeft getraind.”

Investeren in de verenigingscultuur is volgens Kelder belangrijk. “We hebben bijna tweeduizend leden. Dat vergt een enorme organisatie, maar je moet ook constant aandacht hebben dat je blijft verbinden.”

Voor meer informatie over Smitshoek, klik hier.
Meer artikelen lezen over Smitshoek, klik hier.

Juriaan Heijmans wil minimaal periodetitel pakken met Be-Ready

De blik is bij voetballend Nederland gericht op het nieuwe seizoen. Na de zomerstop volgen er weer serieuze trainingen, conditioneel en tactisch. De focus gaat dan richting de eerste echte wedstrijden. Juriaan Heijmans kijkt er naar uit om straks weer wedstrijden te voetballen met Be-Ready. En dat moet vaak met een goed resultaat eindigen, want hij wil met zijn ploeg meedoen om de prijzen.

werktalent_255550Heijmans merkte dat de animo minder werd om de trainen. “Zeker aan het einde van het seizoen, het ontbrak echt aan een doel. De noodzaak was er niet, omdat we volgend jaar pas weer echt starten.”

Het gaat al snel over dat seizoen dat komen gaat en de verwachtingen. En dat het moeilijk is om een concreet doel te noemen. “Dat is lastig omdat Marco Verschuren vertrekt, hij stopt er helemaal mee. De nieuwe trainer, Eugene van der Heijden, weet ik persoonlijk heel weinig van. Dus dan is het lastig om een echte doorkijk te geven naar volgend seizoen”, zegt Heijmans, niet wetende wat de voormalig trainer van DESK, RWB, Dussense Boys, Raamsdonk, HHC ’09 en Waspik wil met de ploeg.

Heijmans weet als aanvoerder van het elftal wel wat hij zelf minimaal verwacht in het komende seizoen. “Gezien de ploeg die wij hebben staan moeten we meedoen voor de prijzen, in ieder geval voor een periodetitel. Wij hebben voor een derdeklasser een hele goede ploeg, dan moet je je haast schamen als je helemaal geen periode pakt”, zegt de uit Hank afkomstige voetballer.

Dat bij de dorpsclub de verwachtingen hoog zijn heeft ook te maken met de aanwezigheid van Bart Dirven. Hij maakte de overstap van Almkerk naar Be-Ready, maar kwam door een kruisbandblessure en daarna de stop van het voetbal nog niet in actie in het geel-zwart. “Hij traint nu een maand of twee weer mee. Hij doet nog niet alles, maar hij zegt zelf dat het goed aanvoelt en dat hij volgend seizoen fit zal zijn. Almkerk is natuurlijk een hoger niveau en ik heb in de zaal ook nog wel eens tegen hem gespeeld, dat is een hele goede aanwinst.”

Van spelers die van buitenaf komen moet Be-Ready het wel een beetje hebben. “Het is realistisch dat we binnen no-time weer in de vijfde klasse spelen als er geen gasten van buitenaf komen, omdat we niet genoeg aanwas hebben die het niveau van de derde klasse aan kunnen. Het probleem is ook dat spelers die in de jeugd een beetje hun best doen en goed zijn, vertrekken naar clubs als Almkerk en Kozakken Boys. Be Ready is voor die jongens te klein”, zegt Heijmans, die zelf ook in de B- en A-jeugd bij de club uit Werkendam speelde.

Hij keerde terug naar Hank, om daar lekker met plezier bij Be-Ready te spelen. Daar waar het op een normale wedstrijddag nog ‘ramdruk’ is met supporters langs de lijn. “Daarom speel ik hier ook nog in het eerste, de gezelligheid en het plezier.” Wat dat betreft kan hij ook niet wachten tot er weer wedstrijden met publiek gespeeld mogen worden, ook omdat zoontje Noud dan op een gegeven moment mee kan naar sportpark De Schiethoek. “Ik ben in december vader geworden van die kleine, het is leuk om hem een keer mee het veld op te nemen. En over een tijdje dat hij tegen een balletje kan trappen. Alleen daarom al kijk ik uit naar het nieuwe seizoen!”

Klik hier voor meer informatie over Be-Ready
Klik hier voor meer artikelen over Be-Ready

Daan van Dinter kijkt terug op leerzaam eerste jaar als jeugdcoördinator bij Achilles Veen

Daan van Dinter begon een jaar geleden als jeugdcoördinator bij Achilles Veen. Hij kijkt nu terug op een leerzaam eerste jaar. Het ging door corona anders dan vooraf gedacht, toch beleefde hij veel plezier aan zijn start van een nieuw voetbalhoofdstuk in zijn leven.

werktalent_255550Het voetbal lag door corona stil en dat was voor Van Dinter het moment om na te denken over zijn eigen toekomst. “Ik ben me af gaan vragen of ik nog wel zo graag wilde voetballen of dat ik me op een andere manier wilde ontwikkelen. Dat laatste kreeg steeds meer de overhand.” Zo kwam hij uiteindelijk terug bij Achilles Veen, waar hij eerder 3,5 seizoen actief was als speler. Nu heeft hij daar zijn eerste seizoen als jeugdcoördinator achter de rug. “Dit was wel echt specifiek waar ik naar op zoek was.”

Van Dinter weet dat het met zijn voetbalachtergrond – hij speelde op echt alle niveaus die er in Nederland zijn – voor de hand lag dat hij trainer zou worden. “Maar ik vond het veel interessanter om het breder te trekken dan alleen voetbal. Met een team ben je heel specifiek bezig. Nu ben je hoofd van een complete jeugdafdeling en krijg je ook met hele andere dingen dan voetbalzaken te maken. Organisatorisch komen er dingen op je af, naar die uitdaging was ik wel op zoek.”

Uiteindelijk was het afgelopen seizoen wel heel weinig voetbal waar Van Dinter mee te maken kreeg. “Ik heb ontzettend veel geleerd en ook heel veel plezier gehad. Maar ik kijk er nu ook naar uit om lekker een coronavrij jaar te hebben. De afgelopen periode was het heel veel organisatorisch en heel weinig voetbal. Mijn handen jeuken een beetje om volgend seizoen nog meer met trainers aan de slag te gaan en te kijken waar we de winst kunnen halen in het voetbalgedeelte.”

In een periode dat hij wilde wennen en leren in zijn nieuwe rol, moest Van Dinter als oud-speler van Willem II en FC Den Bosch meteen aan de bak. Competities werden stilgelegd. En dan? “Ik doe het gelukkig niet alleen. Het klinkt cliché, maar we doen het echt met heel veel mensen. En we wilden iedere week een programma hebben voor de kids, dat ze ook zoveel mogelijk naar de club zouden komen. Daarbij hebben we voetbalactiviteiten als mixtoernooitjes en onderlinge wedstrijden afgewisseld met niet-voetbalactiviteiten. Zo hebben we een alternatieve judo-training georganiseerd, zijn we naar de duinen geweest en hebben we bewegen op muziek gedaan. Maar ook een bootcamp en bubblevoetbal. We hebben eigenlijk van alles geprobeerd om de jeugd bezig te houden en dat is vrij aardig gelukt.”

Achilles Veen heeft tussen de 130 en 150 jeugdleden. “Zij vormen de vereniging voor het grootste gedeelte. Wij moeten zorgen voor doorstroming naar de senioren. Het eerste elftal is bij Achilles Veen een verhaal apart, maar voor met name het tweede elftal en de andere seniorenteams zijn wij de levensader. Daarom is wat we nu zien bij de kabouters ongelofelijk. We zijn met drie of vier begonnen aan het seizoen en zijn boven de twintig geëindigd. Als je op die manier steeds nieuwe aanwas krijgt, kun je het complete plaatje makkelijker invullen.”

Om dat te bewerkstelligen is ledenwerving belangrijk. “Maar net zo belangrijk is het behoud van alle spelers”, zegt Van Dinter, die sowieso nog een jaar in deze rol bij de club actief blijft. “Het is fijn als er een beetje continuïteit is voor de club. Plannen is altijd lastig, maar de intentie is er wel om die continuïteit nog even te houden.” Om nog even af te sluiten met een blik op de korte termijn. “Je hebt nu geen idee of spelers wel vooruit zijn gegaan. Daarom nu eerst een gewoon jaar draaien, waar spelers zo’n dertig wedstrijden spelen. Dat is het beste voor iedereen.”

Klik hier voor meer informatie over Achilles Veen
Klik hier voor meer artikelen over Achilles Veen

Kristian Weijers staat voor het eerst op eigen benen bij VVSB-zaterdag

Kristian Weijers (34) is met ingang van komend seizoen de trainer van VVSB-zaterdag. De man die afgelopen seizoen nog als Hoofd Opleiding van Kagia fungeerde, kijkt ernaar uit om in Noordwijkerhout leiding te geven aan zijn selectie. Als assistent bij clubs met aanzien deed hij voldoende ervaring op. Goede communicatieve vaardigheden doen de rest.


Hij kan niet ontkennen, lacht Weijers, dat hij beschikt over verbaal talent dat het gemiddelde overstijgt. Zijn zinnen zijn kraakhelder, zijn betoog is voorzien van een oerdegelijke fundering. “Ik praat makkelijk en dat is ook nodig in mijn functie als inkoopmanager”, zegt de man die op de loonlijst staat van een Rijnsburgs bedrijf dat gesneden groenten verwerkt. ‘”Duidelijk communiceren is heel belangrijk, is mijn ervaring.”

Als inkoopmanager houdt Weijers zich bezig met producten als maaltijdsalades en roerbakmixen. Als Hoofd Opleiding van het in Lisserbroek gelegen Kagia, ondervond hij het afgelopen seizoen hoe vriendelijk de mensen bij de club voor elkaar zijn. “Helaas hebben we door corona niet echt veel kunnen voetballen”, zegt Weijers die opgroeide in het in Overijssel gelegen Diepenveen en daarna naar Biddinghuizen toog met zijn ouders. “Maar ik kijk niettemin met veel plezier terug op mijn tijd bij Kagia. Ik ben in Lisserbroek gaan wonen een tijd geleden, nadat ik eerder een aantal jaar in Haarlem had gewoond. Toen Kagia mij benaderde om bij de club te komen, was ik gelijk enthousiast.”

De voetballer Weijers, vervolgt hij, moest zijn loopbaan betrekkelijk vroeg stopzetten vanwege blessureleed. De trainer Weijers deed buitengewoon bruikbare ervaring op als assistent-trainer bij de hoofdmacht van de vermaarde clubs SV Huizen en ARC uit Alphen aan den Rijn. “Ik heb heel veel geleerd van de hoofdtrainers. Ik ben erachter gekomen dat je zelf geen topvoetballer geweest hoeft te zijn om goede amateurspelers te kunnen raken. In Biddinghuizen speelde ik voor BAS, wat best een bescheiden club was. Maar ervaring als voetballer is niet zaligmakend. Bij ARC heb ik kunnen zien hoe hoofdtrainer Mark Evers er steeds weer in slaagde om zijn selectie te motiveren. Ook de jongens die reserve stonden gaven alles wat ze hadden. Ik hoop dat ik bij VVSB wat van zijn lessen in de praktijk kan brengen. Ik vind het prachtig om nu eens de eindverantwoordelijke te zijn.”

Het elftal waarover hij binnenkort de beschikking krijgt, komt op zaterdag uit in de derde klasse. Het is een niveau dat contrasteert met de zondagtak, die trots derdedivisionist is. “De uitdaging is er voor mij niet minder om”, zegt Weijers. “Het is namelijk zo dat het eerste zaterdagteam een rol krijgt in de ontwikkeling van talent. Wanneer jeugdspelers aanleg hebben, zullen ze geregeld op jong leeftijd uitkomen voor het zaterdagteam. Daar kunnen ze mooi rijpen, zodat ze later de overstap naar de zondag kunnen maken.”

“De zaterdag wordt een ‘landingsplek’ voor plaatsgenoten”, besluit de welbespraakte dertiger. “VVSB haalt best wat spelers van buitenaf, maar de club ziet graag dat er in het zondagteam wat meer jongens van eigen bodem komen. Dat ik aan dat proces mag bijdragen, vind ik een hele eer. Daarnaast is het de bedoeling dat het zaterdagteam naar de tweede klasse promoveert in de toekomst. Er is dus duidelijk werk aan de winkel.”

Klik hier voor meer artikelen over VVSB.
Klik hier voor meer informatie over VVSB.

Richard Elzinga gaat voor realistische spelopvatting bij Barendrecht

Richard Elzinga (51) staat bij Barendrecht aan de vooravond van zijn tweede seizoen als trainer. Hij groeide in Friesland op en maakte bij FC Groningen en Cambuur Leeuwarden van het land furore als beroepsvoetballer. Toen Jan Everse hem naar Sparta Rotterdam haalde, maakte Elzinga kennis met de Randstad. Nu is hij helemaal op zijn plek bij Barendrecht.

Omdat een verhaal nu eenmaal geschraagd wordt door anekdotes, gaat Elzinga in gedachten terug naar het voorjaar van 2001. Sparta Rotterdam nam het in de Arena op tegen Ajax en samen met zijn eveneens geblesseerde teamgenoot Roy Stroeve reisde hij met eigen vervoer naar Amsterdam. ‘’We waren iets te laat en hoorden ‘dingdong’ toen we bij het stadion kwamen”, vertelt Elzinga. ‘”We waren natuurlijk niet blij dat Ajax had gescoord en dachten dat we al snel met 1-0 waren achtergekomen. Wat bleek toen? Het was al hun tweede goal. Uiteindelijk zou de score tot 9-0 oplopen. Het was een buitengewoon vreemde middag.”

In de kritieken de dag erop de landelijke pers kreeg toenmalig Sparta-coach Willem van Hanegem het verwijt dat hij zijn manschappen naïef had laten voetballen tegen gelouterde aanvallers als Shota Arveladze, die vier keer scoorde. “Willem haalde zijn schouders op en zei dat 1-0 of 9-0 geen verschil maakte”, lacht Elzinga. “Zelf denk ik daar wel anders over. Het doet natuurlijk wel wat met een selectie als je zo wordt weggeblazen. Ik houd van een realistische spelopvatting die past bij de mogelijkheden van het team. Zo ga ik bij Barendrecht ook te werk. We hebben een prima selectie, maar moeten niet blind gaan aanvallen. Zoals het aan het begin van dit seizoen ging, dat is prima.”

Elzinga en co werkten in het korte coronaseizoen een aantal goede wedstrijden af in de derde divisie zaterdag. De man die overkwam van FC ‘s-Gravenzande stelt graag de positieve kant van processen te belichten. “Ik geloof niet in een keiharde aanpak. Natuurlijk moeten de spelers zich aan regels houden, maar ik wil graag een sfeer van optimisme. Als het team goed gespeeld heeft, dan geef ik ze daar de complimenten voor die ze verdienen. En ik wil aanvoelen wat er in de spelersgroep leeft. Bij FC Groningen heb ik Hans Westerhof als trainer gehad en dat was een heel invoelende man. Toen hij veel succes had bij de club, trok PSV hem aan omdat ze een man wilden die goed met de grillige Romario kon omgaan.”

Naast Everse,  Westerhof en Van Hanegem waren ook mannen als Han Berger, Frank Rijkaard en Rob Jacobs de trainer van Elzinga. Het zijn niet de meest geringe vakmannen naar wie hij luisteren mocht. “Mooi rijtje, toch?”, lacht de sympathieke Elzinga. “Het is een cliché, maar ik heb van alle trainers wel iets geleerd. Wat ik sowieso erg belangrijk vind is het aanvoelen van de sfeer in de club. Ik wil mijn spelers goed kennen, maar ook andere mensen die een functie hebben op De Bongerd, of gewoon supporter zijn. Helaas heb ik door corona nog weinig mensen kunnen ontmoeten. Ik ben dus nog niet echt goed op de hoogte. Als het nieuwe seizoen begint, ga ik me zeker in de kantine laten zien. Het hoort er als hoofdtrainer bij dat je belangstelling hebt voor de hele club. En ik wíl dat dus ook graag.”

We hebben het over de vermaarde trainers Jack van den Berg en Adrie Poldervaart. Eerstgenoemde was meer dan tien jaar werkzaam bij Barendrecht, terwijl Poldervaart aan zijn werk op De Bongerd een welverdiende stap naar het betaalde voetbal overhield. “Allebei echte vakmannen die nog hoog in de tweede divisie met de club hebben gespeeld. De realiteit nu is dat we een derdedivisionist zijn. De wens om te promoveren is er zeker, maar het is geen keiharde must. Ik ben in elk geval blij dat we onze vertrekkende spelers (onder anderen Lulu Statia en Yarick Dorst) hebben kunnen vervangen. Jesper Hermans bijvoorbeeld komt over van IFC. En heel Barendrecht kijkt uit naar de rentree van Joey Jongman, die terugkomt van Katwijk. Hij heeft bij Barendrecht jaren laten zien hoe goed hij is. Ik ben heel blij met Joey.”

Meer artikelen lezen over Barendrecht, klik hier.
Voor meer informatie over Barendrecht, klik hier.

 

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.