De keeper van FC ’s-Gravenzande heeft al bij een aantal clubs onder de lat mogen staan. Zo waren de velden van Excelsior Rotterdam, DSO, ADO Den Haag en Forum Sport al eerder de thuisbasis van de man uit Zoetermeer. Ooit begon Jurrian (22) als voetballertje, maar na een half jaar kwam hij erachter dat dit niet zijn uiteindelijke roeping was. De functie als doelman vond hij leuker en hij heeft het al ver geschopt. Op 17-jarige leeftijd mocht hij debuteren voor de hoofdmacht van ADO.

Jouvenaar begint momenteel al aan zijn derde jaar voor de Breeje Durpers. Het seizoen is net begonnen, maar er is al genoeg gebeurd. ‘’Wij hebben nu 3 competitiewedstrijden gespeeld en ik kan persoonlijk best tevreden zijn. Ik heb nog niet zo verschrikkelijk veel te doen gehad, maar alles wat ik deed, was wel goed. Tuurlijk is er altijd ruimte voor verbetering’’, zo doelt Jurrian wellicht op de vijf tegendoelpunten in drie wedstrijden die zij als team moesten incasseren.

De Zoetermeerder is door de jaren heen behoorlijk gegroeid, niet alleen in de lengte, maar ook als keeper. Waar hij als beginnende voetballer vaak in de weg liep en niet zo goed wist wat hij moest doen, is dat als doelman nu wel anders. ‘’Vroeger was ik echt een lijnkeeper uit het boekje, maar ik heb mij de laatste jaren meer ontwikkelt op het gebied van ballen vanaf de flank en coaching. Hierdoor weet iedereen dat ik er sta en dat komt ten goede van mijn uitstraling als keeper.’’

Er wordt vaak gezegd dat je als keeper knettergek moet zijn. Hier zijn talloze voorbeelden van te vinden en ook Jurrian schaart zich achter deze uitspraak. ‘’Ik ben het eigenlijk wel eens met die uitspraak’’, zegt hij lachend. ‘’Misschien komt dat deels omdat wij eenlingen zijn en de ballen tegenhouden’’, verklaart hij vragend. De zelfverzekerde doelman geeft daarbij wel aan dat hij vaak lekker gek kan zijn, maar dan wel op een leuke en gezellige manier. Zo heeft hij als keeper, niet geheel verrassend, ook wat rituelen alvorens de wedstrijd begint. ‘’Ik moet altijd eerst even de lat aantikken voordat de wedstrijd begint. Verder trek ik ook eerst mijn rechtervoetbalschoen eerst aan, daarna pas mijn linker.’’

Jurrian Jouvenaar sluit af met een concreet persoonlijk doel. ‘’Ik hoop in de toekomst het hoogste amateurniveau van Nederland te kunnen bereiken. Daarnaast wil ik mij verder ontwikkelen in de komende jaren en veel ervaring op doen.

Klik hier voor meer artikelen over FC ’s-Gravenzande.
Klik hier voor meer informatie over FC ’s-Gravenzande.

De 19-jarige Hoekenees begon op zijn vijfde met voetballen bij de mini’s van Hoekse Boys (later gefuseerd tot HVC ‘10). Deze vereniging heeft hij kort ingeruild voor RKVV Westlandia, maar sinds vorig seizoen is Jorn weer te vinden op de Hoekse velden. De middenvelder maakte afgelopen seizoen zijn debuut en hoopt ook komend seizoen een basisplek af te kunnen dwingen.

De carrière van deze middenvelder c.q. rechtsback is vanaf de B-junioren aardig bewogen te noemen. Club-, team- en positiewisselingen volgden elkaar in een vlot tempo op. ‘’Tijdens mijn eerste seizoen in de B-jeugd bij HVC’10 werd ik door mijn toenmalig trainer Otmar van Deventer op het middenveld gezet. Dit beviel mij zo goed dat ik sindsdien het liefst op die positie voetbal. Ik merkte toen aan mijzelf dat ik ook een stuk beter ging voetballen en veel beter tot mijn recht kwam op deze positie. Na een paar weken kreeg ik van mijn vader te horen dat er iemand van Westlandia had staan kijken bij een aantal van onze wedstrijden. Uiteindelijk heb ik toen besloten om naar Westlandia te gaan om mij daar verder te ontwikkelen. Het begon erg goed voor mij, maar na een tijdje belandde ik met enige regelmaat op de bank. Het jaar erop kregen wij een nieuwe trainer, Mark Schuur. Hij besloot mij op rechtsback te zetten, een positie die voor mij nog erg nieuw was, wat tot gevolg had dat ik daar ook niet altijd even goed speelde. Vervolgens had ik een lastig dilemma in het verschiet; na een bewogen coronajaar zonder zekerheid op speelminuten blijven bij Westlandia, óf terugkeren bij HVC.’’

Na een goed en positief gesprek met de club uit Hoek van Holland besloot Groothuizen toch om terug te gaan. ‘’Uiteindelijk werd mijn eerste jaar bij HVC ook een kort seizoen, omdat we na een paar wedstrijden (waarvan ik er een aantal in het eerste en een aantal in het tweede speelde) weer moesten stoppen door de nieuwe coronamaatregelen. Nu zitten wij in de voorbereiding van het nieuwe seizoen en heb ik mijn kansen op het middenveld gekregen en tijdens een aantal wedstrijden ook zeker gepakt. Het is aan mij om aan de trainer te laten zien dat ik die basisplek op het middenveld verdien.’’

Dat plekje bij de beste 11 van de vereniging is dan ook een persoonlijk doel voor de middenvelder. ‘’Ik wil zo veel mogelijk spelen en belangrijk zijn voor het team. Ik wil een basisplaats veroveren en vasthouden, om zodoende het seizoen af te sluiten met minimaal vijf goals en vijf assists.’’ Jorn heeft niet alleen vertrouwen in zichzelf, maar ook in de spelersgroep. ‘’Ik verwacht dat wij echt kunnen gaan verrassen als wij niet te veel te maken krijgen met blessures. Wij beschikken over een goede ploeg met één en dezelfde voetbalvisie. De supporters langs de lijn zullen ook zeker veel invloed hebben, want zij geven ons altijd veel energie.’’

Niet alleen de supporters spreken Groothuizen aan. Eigenlijk vindt hij ieder aspect van het spelletje geweldig. ‘’Het mooiste aan voetbal vind ik dat je altijd je energie er in kwijt kan. Als ik bijvoorbeeld een belangrijke toets heb de dag na een training, dan ben ik voor anderhalf uur even helemaal vergeten dat ik morgen die toets heb. Daarnaast vind ik het echt fantastisch dat voetbal overal hetzelfde is en dat iedereen het kent, het is eigenlijk een soort ‘overal gesproken taal’. Als ik bijvoorbeeld op vakantie ben en ik zie ergens een jongen staan met een bal, is het enige wat ik doe met mijn hand naar mijn voeten wijzen.’’

Het wordt natuurlijk allemaal nog even wat mooier en beter als je ook weet te winnen. De Hoekenees vertelt ons het hoogtepunt van zijn carrière. ‘’Mijn hoogtepunt binnen het voetbal is dat ik met Westlandia A1 periodekampioen werd in de 2^e divisie. We speelden in het stadion van FC Den Bosch en wonnen uiteindelijk van FC Den Bosch A1 met 0-2. Ik had al een paar wedstrijden tegen profclubs gespeeld, maar om dan in een stadion periodekampioen te worden, voelde wel erg lekker’’, sluit Groothuizen af.

Klik hier voor meer artikelen over HVC’10.
Klik hier voor meer informatie over HVC’10.

Mark (24) was er al vroeg bij als het gaat om een balletje trappen. Op 3-jarige leeftijd begon hij zijn loopbaan van RKVV Westlandia. Hier had hij zes mooie jaren achter de rug, waarna hij doorstroomde naar de jeugdopleiding van Sparta Rotterdam. De middenvelder keerde na een aantal jaar terug op het oude nest om hier alle jeugdselectie teams te doorlopen. Op het moment van debuteren was Van der Zalm nog een A-junior. Momenteel speelt hij al jarenlang in de zondagse hoofdmacht.

Als wij de goedlachse Westlander vragen naar het huidige seizoen van zijn elftal, heeft hij het volgende erover te zeggen. ‘’Ons seizoen is eigenlijk een beetje rommelig begonnen. Een matige voorbereiding tegen clubs uitkomend in de tweede divisie, werd opgevolgd door het besluit van de hoofdtrainer om de vereniging te verlaten na de eerste competitiewedstrijd. Wij hebben ons daarna, samen met de interim-trainer, goed herpakt met zeven punten uit drie gespeelde wedstrijden.’’ Helaas gaat het voor Mark zélf minder voorspoedig; ‘’persoonlijk zit het een beetje tegen, want ik ben na de eerste competitiewedstrijd geblesseerd geraakt. Ik heb een flinke tik op mijn voet gekregen, waardoor ik er nu al drie weken uitlig.’’ Hij hoopt snel terug te komen om weer belangrijk te zijn voor zijn ‘cluppie’.

Buiten de blessure om geeft hij aan gelukkig geen grote dieptepunten te hebben gekend. Daarentegen zijn er wel een aantal momenten waar hij met trots op terugkijkt. ‘’Nederlands kampioen worden in de D1 met Sparta behoort zeker tot een van mijn hoogtepunten. Op het moment dat je ergens bovenin meedraait, promoveert of zelfs kampioen wordt, dan geeft dan altijd een extra glanstintje aan een seizoen. Zo ben ik ook met de B1 van Westlandia kampioen geworden en met de A1 zijn wij gepromoveerd naar de tweede divisie.’’ Het winnen van de Haaglanden Cup staat ook op zijn palmares. Hier werd de eeuwige rivaal FC ’s-Gravenzande verslagen in de finale, wat het voor de middenvelder nóg mooier maakte.

Niet alleen de hoogtepunten geven deze 24-jarige het besef dat voetbal een geweldig spelletje is. ‘’Ik kan gewoon genieten van het spelletje. Ik ben elke dag bezig met voetbal, of ik nu zelf op het veld sta, of dat ik het op televisie kijk. Daarnaast geniet ik ook van het plezier dat ik met de groep heb, dit is onwijs belangrijk. Buiten het plezier hou je er ook veel vrienden aan over.’’ Ook in Van der Zalm zijn persoonlijke ambities komt naar voren dat hij veel waarde hecht aan de groep waar hij al zó lang onderdeel van is. ‘’Tuurlijk is het altijd mooi om een stap hogerop te gaan, maar ik bereik liever mooie momenten met de club waar ik nu speel. Al mijn amateurseizoenen zijn in dienst geweest van Westlandia en ik wil graag met deze spelersgroep de tweede divisie bereiken.’’

Nu de zondag 1 van Westlandia de draad lekker heeft weten op te pakken, hoopt Mark dat zij dit ook lang vol kunnen houden. ‘’Met ons huidige spel en de vorm waar wij in verkeren zouden wij nog wel eens in de top vijf kunnen eindigen. Ook doen wij nog mee in de KNVB-beker en het zou fantastisch zijn om daar serieus mee te kunnen doen om de knikkers. Zo hebben wij twee jaar geleden tegen VVV Venlo mogen spelen op ons eigen sportpark en de entourage was geweldig! Ik kijk er naar uit om dit nog een keer mee te mogen maken’’, zo sluit de spelverdeler af.

Voor meer informatie over Westlandia, klik hier.
Meer artikelen lezen over Westlandia, klik hier.