Hij zet zich op drie fronten in voor ‘zijn’ DCV. Mels Priem is behalve een gepassioneerd speler van de A-selectie ook trainer van de Krimpense jeugd en lid van het team dat via ledenacties de financiële positie van DCV probeert te verbeteren.

Werk, dat doet Priem ook nog: overdag vertokt hij de rol van logistiek dienstverlener die de logistieke processen probeert te stroomlijnen. “Mijn werk en DCV kunnen prima samen”, verzekert de 23-jarige Krimpenaar. “Ik ben één jaar geen trainer van de jeugd geweest omdat ik stage liep bij een bedrijf in Tilburg. Dat was vrij onhandig met tijd.”

Hij is dit seizoen voor het eerst trainer van de JO10-1. “Ik doe het samen met Max Blankers die ook in de selectie speelt. Ik ben vier jaar geleden ingestapt in de JO8, met andere spelers van de selectie. Ik vind het leuk om die jongens wat bij te brengen. Ik sta er soms van versteld wat ze al kunnen, zeker in vergelijking met twee seizoenen geleden toen ik een deel bij de onder acht had. Het is niet meer blind naar voren rennen. Je ziet dat sommige jongens al steeds meer inzicht ontwikkelen.”

Hij begon zelf als zevenjarige in de toenmalige F bij DCV. “F8 was mijn eerste team. Alle nieuwelingen werden in het laagste team gestopt. We hadden een paar jongens die zeer aardig konden voetballen. In het eerste seizoen zijn we meteen twee keer kampioen geworden.”

Priem maakte in de jeugd steevast deel uit van de selectieteams.  Op zijn zeventiende maakte hij zijn debuut in DCV 1 in de nacompetitie. Nadat hij de definitieve overstap had gemaakt van de junioren naar de senioren, speelde hij een paar jaar in het tweede van DCV. “Ik heb ook nog gespeeld bij de onder 23, maar daar ben ik inmiddels te oud voor. Ik maak wel deel uit van de A-selectie. Ik speel niet in de basis, maar kom wel regelmatig aan mijn speelminuten. Ik ben iemand die op vele posities uit de voeten kan. Dat is een voordeel, maar ook een nadeel want ik kan me daardoor niet echt specialiseren.”

Zelf geeft hij de voorkeur aan de rechtsbackpositie. “Ik doe mijn best en hoop op veel speelminuten.”

Priem maakt bij DCV ook deel uit van het zogenaamde ledeninitiatief, dat werd opgezet om de club te helpen in de financieel lastige tijd. “We zittener met een grote groep vrijwilligers in vanuit alle geledingen van de club. Ons doel is geld op te halen, waardoor de club de lening aan de gemeente versneld kan terugbetalen. De lening bedraagt 175.000 euro en ons doel is hetzelfde bedrag op te halen. Inmiddels staan we op 35.000 euro. Dat is zeker geen slecht resultaat als je bedenkt dat we door de coronamaatregelen beperkt waren in het organiseren van acties en activiteiten. Het merendeel van onze plannen hebben we nog niet kunnen uitvoeren. Zodra het weer kan, gaan we echt los.”

Voor meer informatie over DCV, klik hier.

Voor meer informatie over DCV, klik hier.

Bij Capelle krijgen alle jeugdkeepertjes van de club één keer per week extra aandacht. Een team van vijf specialisten, met aan het hoofd coördinatoren Eric Scherpenisse  en Tom van de Wijngaard, ontfermt zich over de talentjes.

De vonken bij de woensdagtraining vliegen er vanaf. Eric Scherpenisse, zoon Rick en Tom van de Wijngaard nemen de aanwezige keepertjes onder handen en krijgen daarbij hulp van Silvaan den Boer en Ian Thomas. Die laatste twee zijn door Capelle ‘aangetrokken’ om de jeugdige doelmannen op voetbalgebied bij te spijkeren. “Vroeger stond een keeper er alleen om de ballen tegen te houden”, verklaart Scherpenisse (53) de keuze om de trainersstaf uit te breiden met twee op voetbal gerichte trainers. “Een moderne doelman moet voldoen aan veel meer eisen. Van hem wordt tegenwoordig ook verwacht dat hij goed moet kunnen meevoetballen. Daarom is het goed dat we tijdens de training ook ruim aandacht hebben voor dat vlak. Het zijn toch wel belangrijke zaken, hoe draai je open enzo.”

Den Boer en Thomas zijn twee vreemde eenden in de bijt tussen drie keepergekke trainers. Scherpenisse, zijn zoon Rick (22) en Tom van de Wijngaard stonden alle drie met grote passie onder de lat in het verleden. “Ook ik ben ooit begonnen als speler in het veld, maar eenmaal één wedstrijd tussen de palen was ik verkocht”, zegt Scherpenisse, die vanwege de onregelmatige werktijden maar een korte carrière kende. “Ik heb tot mijn zeventiende gekeept bij VVOR.” De liefde voor het vak bleef altijd aanwezig en bloeide op toen zoon Eric eveneens keeper werd bij VVOR. Hij zegt bezeten te zijn van het keepersvak. “Dat hebben we alle drie hoor en die passie proberen we over te brengen op onze jeugdkeepers.”

Die jeugd van Capelle traint elke woensdag in ploegjes van acht, waarbij volgens Scherpenisse veel aandacht is voor het individu. “We maken geen onderscheid tussen selectie en niet-selectie. Iedereen is welkom. We delen de keepertjes wel in op leeftijd en niveau. We zorgen er altijd voor dat een keeper prikkels krijgt. Soms verbaas ik me erover hoe snel keepers progressie maken. Je krijgt wel eens keepertjes binnen die echt natuurtalentjes zijn. De meeste kinderen vinden het gewoon leuk om te keepen. Dat is het ook het belangrijkste. Het is tijdens de training niet alleen hard werken, maar ook lol trappen en we zijn altijd in voor een geintje hoor.”

Op zaterdag laten Scherpenisse en Van de Wijngaard regelmatig hun neus zien langs de lijn, als aandachtig volger van hun pupillen. “We krijgen regelmatig feedback van de trainers van de teams. Van hen krijgen we aandachtspunten en die nemen we mee in de training.”

Volgens Scherpenisse is de speciale keeperstraining van grote waarde. “Bij veel clubs zijn keepers nog steeds een ondergeschoven kindje. Dat is eigenlijk vreemd, want een keeper kan een wedstrijd maken of breken.”

Voor meer artikelen over  VV Capelle, klik hier.

Voor meer informatie over VV Capelle, klik hier.

Ricardo Lelieveld voelt zich als een vis in het water op het middenveld van DCV. De Capellenaar is bij de Krimpenaren begonnen aan zijn tweede seizoen. “Iedereen wil toch in de schijnwerpers staan?”

Zijn studie zit erop en Lelieveld is toegetreden tot het gilde der arbeiders. Dagelijks is hij in de weer als makelaar in de scheepvaart. De broker heeft het in zijn nieuwe leven prima naar zijn zin.

Naar zijn zin heeft hij het ook op het Waalplantsoen, waar hij zomer 2020 neerstreek als voetballer. Met de overstap van DCV sloeg Lelieveld bewust een nieuwe weg in. Bij Capelle was hij uit beeld geraakt. “Ik zeg niet dat mijn positie uitzichtloos was, maar mijn perspectief om te spelen in het eerste was zeker niet groot. Capelle is natuurlijk wel hoofdklasse, je moet van goeden huize komen om in de basis te komen.”

In het eerste coronajaar leek Lelieveld, opgeleid bij Capelle, aardig op weg om een vaste kracht te worden. Onder trainer Ron Timmers kreeg de jeugd, waaronder Lelieveld, veel speeltijd. “Dat was mede ingegeven door de vele blessures die er toen waren. De prestaties waren niet geweldig en dan weet je dat er bij een club als Capelle iets gaat gebeuren. De club heeft daarna ook het roer omgegooid en de selectie versterkt. Voor mij en andere jeugdspelers betekende dat dat we verder weg van een basisplaats kwamen.”

Eenmaal geroken aan een basisplaats was spelen voor Capelle 2 een stap terug. “Niets ten nadele van het niveau, want reserve hoofdklasse is prima, Alleen doe je dat in redelijk anonimiteit. Er staan geen drommen mensen langs de lijn. Ik denk dat iedere voetballer de ambitie heeft om in een eerste elftal te spelen. Op een gegeven moment moet je ook de conclusie trekken of dat bij je huidige club kan. Bij Capelle werden mijn kansen eerder kleiner dan groter. Ik had op het middenveld goede voetballers voor me, zoals Julian Agatowski en Rutger de Bos. Ik neem Capelle ook niets kwalijk. Je haalt het of je haalt het niet. Voor mij was het beter om naar een andere club te gaan.”

Samen met Luuk Kraaijeveld, die inmiddels alweer is uitgevlogen naar eersteklasser Brielle, belandde hij bij DCV, waar Wout Ooms net trainer was geworden. “Het is twee niveautjes lager, maar nog altijd wel tweede klasse”, schaamt Lelieveld zich absoluut niet voor de stap terug. “We hebben een mooie selectie en de club een goede ambitie.”

Maar bovenal kan Lelieveld bij de 101-jarige dame spelen in zijn kracht: als dynamische middenvelder die meeverdedigt als het moet en opduikt in het vijandelijke doelgebied als de Krimpenaren ten aanval trekken. “Ik heb geen hekel aan lopen”, reageert hij. “Ik kan mijn energie op deze plek prima kwijt.”

Waar hij bij Capelle werd gezien als verdedigende middenvelder wordt hij DCV gebruikt als linkermiddenvelder met en drive naar voren en een drang naar achteren. “Ik kom veel meer in scoringspositie dan vroeger. Er wordt van mij daarom wel verwacht dat ik een paar doelpunten maak.”

Hij verwacht veel van zichzelf, maar ook van zijn teamgenoten komend seizoen. “Top5”, is zijn reactie als hem wordt gevraagd naar het doel voor de tweede klasse. “Favoriet zijn we niet, wel outsider.”

Voor meer informatie over DCV, klik hier.

Voor meer informatie over DCV, klik hier.