Home Blog Pagina 725

In gesprek met Dames 1 van VV Groot-Ammers

Deze keer gaan wij in gesprek met het dames team van VV Groot-Ammers. De dames zijn ambitieus en hebben grote plannen. Ze willen een team vormen, samen strijden en vooral plezier hebben! Wij spraken met de dames over de grootste lolbroek, de trainingen en vooral de hoogtepunten.

0240516_veru_VJAlblasserwaard[3285]

Hoe lang spelen de dames al met elkaar? ‘’In de samenstelling zoals we nu spelen, is dit pas ons eerste seizoen. Na de lange periode zonder voetbal besloten een aantal speelsters uit het ‘oude’ damesteam om te stoppen met voetbal. Ook bij het meidenteam O19 was dit het geval, dus werden deze teams samengevoegd tot één nieuw en fijn damesteam!’’

Winnen is altijd een hoogtepunt. ‘’Het hoogtepunt tot nu toe is toch de drie punten mee naar huis nemen na een hele zware wedstrijd. Dit was tegen de vrouwen van De Zwerver. Iedereen heeft hier 100% gegeven en vooral de laatste tien minuten waren erg pittig, maar toch gingen wij er uiteindelijk met de punten vandoor!’’ Helaas horen dieptepunten er ook bij in het voetbal. ‘’De verliespartij tegen de dames 2 van VV Papendrecht kunnen we beter snel vergeten. Deze dames waren simpelweg een maatje te groot. Ook die ploegen kom je helaas tegen.’’

De grootste lolbroek in het dames elftal is een lastige. ‘’We hebben wel een koningin van de sarcastische opmerkingen, dat is Sanne, maar ook Liesl zorgt meer dan eens voor lachbuien met haar opmerkingen. Iedereen weet wel een voor grappige momenten te zorgen, waar Melanie dan vaak het meest om lacht!’’

De koningin van de derde helft maken meer mensen kans op. ‘’Dit is een goede vraag. Dit komt vaak neer op een drietal dames die deze titel verdienen. Dit zijn Jennifer, Karlijn, en Anouk. Vooral de baco’s zijn zeer in trek. Vergeet vooral de speciale V.V Groot-Ammers krokodil niet, die in de zomer niet weg te denken is van ons terras.’’

Wat is de mooiste wedstrijd van het damesteam? ‘’ In deze samenstelling hebben we helaas nog niet heel veel wedstrijden mogen spelen, maar als we dan moeten kiezen dan is de wedstrijd tegen Streefkerk toch wel eentje die we niet snel zullen vergeten. Deze derby zorgt altijd voor een mooi affiche waar beide teams aan elkaar gewaagd zijn. Gelukkig voor ons gingen wij er met de drie punten vandoor. Dit was nog erg vroeg in het seizoen, maar dat gaf ons een heerlijk gevoel. Ook voor de nieuwe meiden was dit een mooie wedstrijd, waarin ze allemaal lieten zien wat ze konden.’’

0251113_uwverhuishulp_VJAlblasserwaard[3290]

Welke anekdote kunnen de dames nog herinneren? ‘’Tijdens één van onze trainingen deden we een positiespel. Onze trainster (Miranda) stond aan de zijkant met extra ballen, voor wanneer deze uit het veld gingen. Zonder na te denken trapte ze een bal naar een van de speelsters. Het was alleen geen bal, maar een pionnetje, waardoor ze compleet over het ding heen schopte. We hebben die avond veel te lang dubbel gelegen om deze blunder.’’

Dit seizoen is vooral erg zoeken naar elkaar. ‘’Onze ambitie is vooral een team vormen, strijden en plezier hebben. Het is een raar seizoen in de pandemie. Veel is onzeker, maar wij zijn vooral bezig iedereen op de juiste plek in het veld te zetten en met elkaar iedere wedstrijd weer te strijden voor de winst.’’

klik hier voor meer artikelen over Groot-Ammers
klik hier voor meer informatie over Groot-Ammers

Nieuwe kleedkamers prachtcadeau voor jubilaris Strijen

De coronapandemie zorgde ervoor dat het flink improviseren was om de festiviteiten bij de honderdjarige voetbalvereniging Strijen doorgang te laten vinden. Daar slaagde de tweedeklasser tot op heden heel knap in. Het jubileumboek zag het levenslicht, onthullingen konden doorgang vinden en als kerst op de verjaardagstaart kreeg de club ook nog het ultieme cadeau: in het jubileumjaar vond de officiële opening en ingebruikname van de nieuwe kleedkamers plaats.

DeGeusSchilderwerken_voorjaar2021

STRIJEN – Hij had zich de viering van het jubileum, net als de leden, heel anders voorgesteld op voorhand. Maar ook voorzitter Dick de Heus van voetbalvereniging Strijen besefte en beseft maar al te goed dat binnen de beperkingen die de coronaproblematiek brengt er toch genoeg mogelijk was en is. En met die wetenschap koesterde de preses in september dan ook het moment dat jeugdlid Braz Post en captain van het eerste Desi Sanderse gezamenlijk de nieuwe kleedkamers van de club openden.

,,Dit is met afstand het mooiste jubileumcadeau dat we ons konden wensen’’, glunderde De Heus. Zijn club kan eigen spelers en tegenstanders sinds korte tijd ontvangen in een prachtig nieuw kleedkamergedeelte, waar de clubkleur geel prominent aanwezig is.

Signaal

Het fluitsignaal van de Hoeksche Waardse sportwethouder Paul Boogaard en Bart Schoonderwoerd van hoofdsponsor Technische Unie, dat de twee generaties voetballers verleidde om door de papieren deur heen te breken en zo de openingsceremonie te laten geschieden, was tevens een eindsignaal van een flinke klus. In het jaar van de mijlpaal van het honderdjarig bestaan was de facelift van de belangrijke vertrekken binnen de club een must ,,We hadden met de oude kleedkamers een torenhoge gasrekening. Bovendien lag er een rapport, waaruit bleek dat het oude gedeelte – dat veertig jaar dienst heeft gedaan – zo’n beetje op omvallen stond’’, verklapte De Heus tijdens de eerste wandeling langs alle kleedkamers. In 2017 werd daarom de aanzet gegeven voor de verbouwing van het kleedkamerdeel. ,,Daarbij hebben we ontzettend veel steun gekregen vanuit de toenmalige gemeente Strijen, van wethouder Wilko van Tilborg en sectorhoofd Hans Huisman waardoor de realisatie gestart kon worden. Corona heeft nog voor vertraging gezorgd, maar het staat er: energiezuinig met ledverlichting en alles erop en eraan. Dit weekeinde begint de bekercompetitie en kunnen ook uitclubs uitgebreid kennismaken met onze nieuwe kleedkamers. Ze zullen hun ogen uitkijken.’’

TuinverzorgingDeBergden_voorjaar2021

Onthullingen

De thuiswedstrijd tegen regiogenoot FC Binnenmaas, die in een 0-0 gelijkspel eindigde, was de eerste competitiewedstrijd in eigen huis waarin de nieuwe kleedkamers benut konden worden. Die wedstrijd was tevens het moment om een tweetal onthullingen te doen. Allereerst introduceerde voorzitter Dick de Heus ‘Arie de Kanarie’, de verenigingsmascotte. Arie kan worden ingezet bij allerlei festiviteiten en dus gaan de leden van Strijen hem ongetwijfeld nog veel vaker zien. Samen met de mascotte onthulde De Heus vervolgens het bord met de Eeuwige Kanaries. Dit zijn mensen en/of bedrijven die in het kader van het memorabele jubileum zich voor een bedrag van honderd euro aan de club hebben verbonden. In ruil daarvoor zijn zij onder andere vereeuwigd op het prachtige Eeuwige Kanaries-bord dat een plek heeft gekregen op het sportcomplex van de club. De twee onthullingen markeerden ook twee hoogtepunten in het jaar van de jubileumviering, dat ondanks de obstakels ontstaan door de pandemie toch al de nodige mooie momenten in petto had.

Klik hier voor meer artikelen over vv Strijen.
Meer informatie over vv Strijen? Klik hier.

SHO kijkt over de stand heen naar de toekomst

Een smallere selectie met meer kansen voor eigen jeugd. Dat is in de kern de weg die SHO is ingeslagen. De eersteklasser uit Oud-Beijerland is wil nog altijd ‘Steeds Hooger’, maar wel graag met een herkenbaar elftal.

TuinverzorgingDeBergden_voorjaar2021

OUD-BEIJERLAND – Wie de overzichten met overschrijvingen erop naslaat, moet het zijn opgevallen. Bij SHO staat tegenover het vertrek van een handvol spelers slechts een nieuwkomer. En dan is Bowy van de Veerdonk nog ‘komen aanwaaien’ ook en zeker niet actief benaderd door de Oud-Beijerlanders. Wat ook opvalt is de korte lijst met spelers op de teampagina van het eerste elftal. ,,Een bewuste keuze die hoort bij ons plan’’, vertelt Xander ’s-Gravendijk, die op de Kikkershoek de technische zaken in zijn portefeuille heeft. ,,We hebben zestien veldspelers plus twee keepers. En dat geldt ook voor het tweede elftal en de selectie voor Onder 23 (foto, red.).’’

De drie elftallen vormen een driehoek, vertelt ’s-Gravendijk. ,,Het is mooi om te zien hoe verschillende clubs daar op verschillende manieren mee omgaan. Met het elftal Onder 23 jaar spelen wij in de vierde divisie. Die selectie is gericht op de individuele ontwikkeling van spelers, maar we hebben wel de ambitie om binnen enkele seizoenen naar de tweede divisie te promoveren. De belangrijkste doelstelling van dit team is om elk seizoen een of twee spelers voor SHO 1 af te leveren’’, aldus ’s-Gravendijk. ,,Bij het tweede elftal gaat het natuurlijk ook om de ontwikkeling van spelers, staat meer het teambelang voorop.’’

Belonen

De keuze om zowel het eerste elftal als de andere twee selectieteams in te richten met ‘slechts’ zestien veldspelers en twee keepers, is bewust. ,,In het verleden hadden we tot wel twintig spelers in de eerste selectie. Vielen er dan spelers weg door blessures of schorsingen, dan waren er nog voldoende spelers over. Daardoor kregen spelers uit het tweede elftal of de jeugd maar weinig kansen om door te stromen. Vaker moesten er spelers bij het eerste elftal afvallen’’, schetst ’s-Gravendijk. ,,Dat hopen we om te draaien, zodat er soms noodgedwongen een beroep moet worden gedaan op spelers uit het tweede elftal of Onder 23. Spelers die het in die elftallen goed doen, kun je dan belonen voor hun goede spel.’’

DeGeusSchilderwerken_voorjaar2021

Ondanks de gemaakte keuzes, is de droom van ’s-Gravendijk nog altijd om met SHO de hoofdklasse te bereiken. ,,Met zoveel talent binnen de club aanwezig, zie ik de lange termijn rooskleurig tegemoet. Door eigen jongens sneller en vaker een kans te geven, hopen we al die talenten ook voor de club te kunnen behouden. Mensen verklaren mij misschien voor gek, maar ik denk dat we met dit meerjarenplan uiteindelijk ook de hoofdklasse kunnen bereiken.’’

Lachend vervolgt ’s-Gravendijk dat de competitiestart dat idee nog niet bepaald versterkt. ,,We hebben een moeilijke start gehad. Dat het beter moet is duidelijk, maar het is ook verklaarbaar dat je in sommige wedstrijden door de ondergrens zakt. De ouderen spelers moeten dan gaan opstaan. Maar we weten waarom we dit doen en kijken over de stand heen. Het wordt een ander verhaal als je na een wedstrijd negen nog steeds geen punten zou hebben.’’

Klik hier voor meer artikelen over SHO.
Meer informatie over SHO? Klik hier.

Join(t) forces effectief trainingsprogramma om knieblessures te voorkomen

Sporten is leuk maar als gaat om kinderen bovendien ook erg belangrijk voor de gezondheid en motorische ontwikkeling. Omdat het beweeggedrag door de jaren heen is veranderd, er minder wordt buiten gespeeld én ook minder bewegingsonderwijs wordt gegeven, zien we de kans op (ernstige) blessures toenemen. Met Join(t) forces bestaat er een bewezen, uitdagend én effectief trainingsprogramma als warming-up. Deze warming-up kan de kans op knieblessures bij zowel kinderen als volwassenen verkleinen.

“De kans op kleine maar ook ernstige blessures neemt met dit bewezen trainingsprogramma met vijftig tot zelfs zeventig procent af! Sporten is belangrijk, zeker dus voor kinderen. Maar zodra er knieblessures ontstaan, heeft dat soms grote gevolgen. Niet alleen op korte, maar ook op langere termijn. De oefeningen die we met Join(t) forces aanbieden vermindert die kans aanzienlijk’, zegt Sportfysiotherapeut Jouri van de Broeke van PMC In Balans.

Met negen vestigingen in Zeeland en nog een zevental praktijken in de regio Sliedrecht is PMC in Balans een gerenommeerde fysiotherapiepraktijk en werkt het al jarenlang met Join(t) forces. “We hebben contacten met clubs zoals bijvoorbeeld v.v. Arnemuiden en op Walcheren ook bij veel korfbalverenigingen. Daar verzorgen we preventief deze programma’s en testen we de kinderen tussen de 12 en 18 jaar één keer per seizoen. Dan kijken we hoe het is met de motoriek en de bewegingskwaliteit. Daar waar nodig kunnen we dan maatwerk leveren als het gaat om spierversterking of ander beweeggedrag, zodat de kans op blessures of overbelasting wordt voorkomen. En de trainers kunnen de eenvoudige maar effectieve warming-up prima integreren binnen hun training of voorafgaand aan wedstrijden, zonder dat het extra tijd kost. Daarmee doen ze aan preventie én werkt het tevens prestatie-verhogend. Een win-win situatie dus.”

Want na de coronaperiode is iedereen weer stilaan in teamverband gaan sporten en ziet Van den Broeke ook het aantal blessuregevallen toenemen. “Kinderen en volwassenen die té veel hebben gedaan of té hard van start zijn gegaan, met alle gevolgen van dien. Om Join(t) forces toe te passen is geen specifieke kennis nodig, want in samenspraak met de clubs die ermee werken krijgt iedereen een inlogcode. Met die code kunnen ze via de app hun oefeningen bekijken en uitvoeren. Dus ze kunnen én op de club én individueel aan hun beweeggedrag werken. Dat geeft op termijn het beste resultaat. Ook in de rest van Zeeland zijn er veel clubs die via andere fysiotherapiepraktijken met het programma werken en de geluiden zijn ook daar uiterst positief.”

Voor meer informatie over Join(t) forcec, klik hier.

 

In gesprek met Casper de Cock van Zeelandia

MIDDELBURG – Hij is geboren in België, opgegroeid in Frankrijk  en momenteel basisspeler bij Zeelandia Middelburg. Casper de Cock (22) speelde nooit in de jeugd op sportpark De Veerse Poort, maar stroomde nadat hij met zijn ouders in Middelburg kwam wonen, na één seizoen bij de JO19 door naar de hoofdselectie van de ambitieuze derdeklasser.

“Ik heb tot mijn zesde in het Belgische Stekene gewoond, waarna ik met mijn ouders naar Frankrijk ben verhuisd. Daar heb ik van mijn zesde tot mijn achttiende gewoond. En daar ben ik ook gaan voetballen. Een totaal andere cultuur dan die ik hier nu goed gewend ben overigens. Ik speelde op een behoorlijk niveau in de jeugd en we maakten soms ook lange reizen. Acht uur met de bus naar een uitwedstrijd was daar heel normaal… Dat is hier wel even wat anders gelukkig, al was het in Frankrijk een mooie tijd.”

En mooie tijden hoopt hij nu in Middelburg ook mee te maken. In het tussenseizoen versterkte de derdeklasser zich behoorlijk en keerden er een aantal jongens, die elders naartoe waren getrokken om hun voetbalgeluk te beproeven, weer terug op het oude nest. Toch wist de middenvelder zich in de ploeg te spelen. “Ik heb een goede voorbereiding gedraaid en heb de kansen die ik van de trainer heb gekregen blijkbaar gepakt. Het is heerlijk voetballen op het middenveld in een voetballende ploeg zoals wij die hebben. Een mix van jonge talenten en ervaren krachten. We hebben ambitie en die willen we ook graag realiseren dit seizoen. We willen hogerop en daar gaat iedereen vol voor. De trainingen zijn scherp en van hoog niveau, want iedereen wil een basisplek hebben. De plekken zijn duur en daardoor ben ik trots dat het me tot nu toe is gelukt er eentje te bemachtigen.”

Wat hij dit seizoen ook hoopt te bemachtigen, dat is een promotie naar de tweede klasse. En als dat met via een kampioenschap is zou dat extra mooi zijn. “Dat is wel het doel voor ons als ploeg en de ambitie van de club inderdaad. Promoveren naar een niveau hoger. Maar we zijn er ons ook goed van bewust dat je dat niet ‘zomaar eventjes’ doet. We zijn voor veel tegenstanders wekelijks de te kloppen ploeg. Want wie ambitie toont en het uitspreekt, die wil men graag het tegendeel laten zien. Daarom is het zaak om elke week scherp te zijn en optimaal geconcentreerd, zeker tegen op papier ‘mindere’ tegenstanders. Want juist dat zijn vaak de meest cruciale duels.”

Het is ook mede daarom, dat de Middelburgse ploeg de gehele coronaperiode vol heeft doorgetraind. Binnen de gestelde regels is de selectie continue aan de gang gebleven om optimaal fit te zijn als de seinen weer op groen zouden gaan. “Dat zagen we ook terug in de voorbereiding en het zorgt er ook voor, dat onze trainingen nu van hoog niveau zijn. We zitten conditioneel prima en die fitheid is toch een voordeel nu in de competitieduels. Natuurlijk zullen we echt nog wel eens tegen teleurstellingen aanlopen, maar we moeten vooral zorgen dat we de focus houden en blijven vertrouwen in ons zelf. Want in deze klasse zijn er een stuk of vijf ploegen die denk ik tot het einde toe mee kunnen doen voor promotie. Het is aan ons om daarbij te zitten en om dan uiteindelijk de doelstelling te realiseren.”

Op dit moment heeft De Cock werk gevonden bij Zorgstroom, nadat hij slaagde voor zijn CIOS-diploma. Hij oriënteert zich nog op een eventuele vervolgstudie. “Ik heb nu even een tussenjaar genomen om te kijken wat ik wil qua studie. Daar ben ik nog niet uit. Dus hoe mijn toekomst er verder uit gaat zien weet ik nog niet. Voorlopig sowieso bij Zeelandia Middelburg. Daar wil ik me op sportief gebied doorontwikkelen en wekelijks aan de trainer, medespelers en publiek laten zien dat ik terecht basisspeler ben. En natuurlijk een bijdragen helpen leveren aan de prestaties van het eerste elftal met hopelijk een ‘mooie prijs’ in de vorm van promotie aan het eind van de rit.”

Klik hier voor meer informatie over VV Zeelandia Middelburg

Klik hier voor meer artikelen over VV Zeelandia Middelburg

NSVV pakt de volle buit tegen koploper MZC’11

Dankzij een sterk eerste half uur tegen de periodekampioen van vorige week, boekte NSVV een belangrijke overwinning. Het tempo lag aan beide kanten hoog en er werd dit half uur zeer goed gecombineerd door NSVV. Na een twee nul voorsprong voor NSVV kwam er wat meer druk van MZC’11, zonder dat ze echt grote kansen creëerde. Net voor de theepauze kwam toch de aansluitingstreffer voor MZC’11 en heeft NSVV als team keihard gewerkt om in de tweede helft de voorsprong over de streep te trekken.

TuinverzorgingDeBergden_voorjaar2021

In het begin van de eerste helft was het een vrije trap van Jasper Huisman vanaf links die scherp was aangesneden en net binnen de zestienmeter knap werd binnengekopt door Michael Ouwens. NSVV bleef goed combinerend over het veld trekken. Lars van der Heiden stoomde dwars door de as van het veld op en ging achter de verdediging van MZC’11 met de bal aan de voet alleen op de keeper af. De keeper kegelde Lars omver en het werd een penalty. Topscoorder Jeroen Voshart schoot feilloos raak. NSVV bleef de bovenliggende partij en Paco Steijn speelde Jasper Huisman knap vrij. De keeper stond te ver voor zijn doel en van buiten de zestienmeter krulde Jasper de bal net over de lat. De laatste fase van de eerste helft begon MZC’11 toch wat druk op het NSVV-doel te zetten, zonder echt
kansen te creëren. Het was een totaal verkeerde pass van MZC ’11 die uit leek te gaan. Uiteindelijk ging toch een speler van MZC’11 kijken of er niet iets gedaan kon worden met de naar de uitlijn rollende bal. Zijn voorzet belandde net buiten de zestienmeter op de wondersloffen van Luuk van Vossen, die zijn schot hard laag in de hoek zag zeilen.

In de tweede helft was het alle hens aan dek voor NSVV en zag het regelmatig zwart van de mensen voor het doel van NSVV. Opvallend waren de zeker meer dan tien cornerballen die de verdediging van NSVV te verwerken kreeg. Iedere speler van NSVV toonde 100% inzet om stand te houden. Er was altijd nog het laatste slot op de deur in de vorm van keeper Jarmo Hartgers, die meer dan uitstekend speelde. Echt combineren tot uitgespeelde kansen lukte MZC’11 ook niet. NSVV ging in fases wel weer combineren en kwam zo onder de druk op het doel uit. Tien minuten voor tijd had Paco Steijn nog de bevrijdende derde treffer op zijn slof. Paco nam de bal dicht bij doel aan op de borst. Toen hij uithaalde kwam er net nog een voetje van een MZC’11 verdediger tussen.

DeGeusSchilderwerken_voorjaar2021NSVV heeft goede zaken gedaan en stijgt van de zesde plaats naar een plek in de top drie. Er zijn wel drie naaste achtervolgers op maximaal één punt achterstand van NSVV. Daarnaast is de stand enigszins vertekend, omdat niet alle wedstrijden deze ronde zijn gespeeld. Van de naaste achtervolger op NSVV, kwam alleen Yerseke niet in actie. Theoretisch zou Yerseke de derde plek van NSVV kunnen overnemen. In de praktijk kan NSVV de derde plek veiligstellen door komende zaterdag tegenstander Yerseke te verslaan. NSVV heeft vertrouwen getankt en heeft nog iets goed te maken na de blamage tegen Yerseke vorig seizoen.

Opstelling NSVV:
Jarmo Hartgers, Lars van der Heiden, Michael Ouwens, Rik Bakker (33ste Jessy Fortes), Fabian Korbijn,
Paco Steijn, Jeroen Voshart, Sjoerd Hofstede, Robin ’t Jong (82ste Leonard Kramp), Gijs van de Zande
(66ste Koen Witsiers), Jasper Huisman

Ruststand: 1-2
Eindstand: 1-2

Scoreverloop:
10 e min. 0 – 1 Michael Ouwens
19 e min. 0 – 2 Jeroen Voshart (penalty)
43 e min. 1 – 2 Luuk van Vossen

Bron; Bas Snijders / NSVV

Klik hier voor meer informatie over MZC’11.
Klik hier voor meer artikelen over MZC’11.

Klik hier voor meer artikelen over NSVV.

Meer informatie over NSVV? Klik hier.

Peter Visser en Noes Taniwel voelen zich op hun plek bij Jong Ambon 2

MIDDELBURG – Jong Ambon is de langst bestaande Molukse voetbalclub in Nederland en zorgt door middel van de voetbalsport voor verbroedering, spelvreugde en plezier. De club heeft nog altijd een Molukse identiteit, de meeste spelers zijn van Molukse komaf, maar SV Jong Ambon leunt ook op niet-Molukse krachten. Eén van die krachten is Peter Visser, samen met Noes Taniwel als trainer actief bij het tweede elftal van de zaterdag vierdeklasser.

“Ik ben een aantal seizoenen geleden weer terug met de club in aanraking gekomen, nadat ik meer dan twintig jaar bij Wemeldinge actief was geweest. Ik verhuisde terug naar Middelburg en kwam in contact met oude bekenden uit de Molukse gemeenschap. Ik ben opgegroeid in de buurt en kende de vereniging goed. Ze vroegen of ik niet iets wilde betekenen voor de club als vrijwilliger en ben toen eens gaan praten. Samen met Noes Taniwel ben ik begonnen als trainer bij het damesteam. Daarmee stonden we bovenaan, maar helaas legde corona toen de competitie plat. En weg waren ook de promotiekansen, waarna ook het team uiteen vielen de dames werden opgeheven.”

 

Maar Visser bleef wel voor de club behouden, want eerst sloot hij nog even aan bij de eerste selectie als ondersteuning bij Paul Telussa en later nog bij het eerste elftal. “Dat was niet echt wat bij me paste en enkele oud-spelers van het eerste elftal wilden toch graag blijven voetballen en vroegen aan mij en Noes of we niet een trainersduo wilden vormen voor een nieuw tweede team. Daar zagen we wel wat in en zodoende staan ik nu twee avonden per week én op zaterdag als trainer van het tweede elftal op het veld.”

Als ‘Hollander’ voelt hij zich overigens meer dan perfect thuis binnen de multiculturele club die Jong Ambon inmiddels geworden is. “Absoluut! De warmte van iedereen binnen de club is fantastisch, daar voel ik me als een vis in het water. Iedereen is welkom en wordt ook met open armen ontvangen. Fantastisch vind ik dat. Bovendien hebben we in onze selectie ook een groep jongens die in het AZC verblijven en bij ons trainen en voetballen. We hebben daarover met het AZC goede afspraken gemaakt en dat werkt perfect. Natuurlijk is het soms wel eens wennen, want de voetbaltaal mag volgens de kenners wel universeel zijn, maar de praktijk is soms wel eens anders haha. Als je dan met handen en voeten een oefening duidelijk wilt maken of in een wedstrijd wilt coachen.. Dat leidt soms wel eens tot hilarische of minder hilarische taferelen. Maar over het algemeen loopt alles prima.”

De competitiestart was echter voor Visser en Taniwel tegenvallend, want de eerste punten werden pas na enkele weken behaald. “Klopt, daar hadden we meer van verwacht. Maar het belangrijkste is dat iedereen het naar de zin heeft en lol met elkaar beleefd. Dat gebeurt gelukkig volop. We hebben een mooie en ook gezellige spelersgroep. En het bevalt me uitstekend. De keus om dit samen met Noes op te pakken, daar heb ik nog geen seconde spijt van gehad.”

Klik hier voor meer informatie over Jong Ambon
Klik hier voor meer artikelen over Jong Ambon

Avontuur als hoofdtrainer bevalt Gert-Jan van Leiden uitstekend bij FC Dauwendaele

MIDDELBURG – Hij volgde als voetballer de weg van de geleidelijkheid richting de top van het (Zeeuwse) amateurvoetbal. Als trainer wil Gert-Jan van Leiden (32) diezelfde geleidelijke weg afleggen richting de top. Dit seizoen is hij begonnen aan zijn eerste klus als hoofdtrainer, bij jeugdliefde FC Dauwendaele.

“En dat bevalt uitstekend. Het is een hele andere dynamiek natuurlijk dan het werken met de jeugd, wat ik als trainer bij onder meer JVOZ, Sparta Rotterdam en voetbalschool Skills & Control gewend was. Senioren trainen is toch wel een andere dimensie, mede ook omdat ik jongens in de selectie heb die maar net iets jonger of soms iets ouder zijn dan ik zelf ben. Toch gaat het om het verhaal wat je te vertellen hebt én de argumenten waarmee je dat doet. Ik heb natuurlijk als voetballer op hoog niveau gespeeld en die ervaringen zijn anders dan de meesten tot nu toe hebben meegemaakt.”

Want waar hij als voetballer bij onder andere v.v. Goes, HSV Hoek en ook het Zeeuws elftal tegen tal van gerenommeerde tegenstanders speelde, daar begint hij als trainer in de derde klasse van het zaterdagvoetbal. “Maar ook dat heeft zijn mooie kanten. Het is heerlijk om met een groep leergierige en enthousiaste spelers te mogen werken. Dat geeft energie en voldoening. En ze maken elke training en wedstrijd stappen in hun ontwikkeling. Als speler én als team. Dat is ook de insteek, om te groeien naar een hoger niveau. We zitten in een mooie competitie, maar toch vind ik wel dat we ambitie moeten tonen. Daarom is ‘handhaven’ niet het streven, want je moet hoger in durven zetten met elkaar. Dat doen we dan ook, want ik heb gezegd dat we moeten mikken op een plek in de top-zes.”

Dát is wellicht wel erg pittig qua doelstelling voor een ploeg die de laatste vijf seizoenen steevast in de rechterrij eindigde. ‘Klopt, maar dat zorgt ervoor dat iedereen scherp blijft. Er wordt keihard getraind en ook afspraken nakomen hoort daar dan bij. Zeelandia, RCS, Luctor en ook Patrijzen gaan de prijzen we verdelen, die zijn allemaal een stuk verder. Wij moeten proberen om daarachter mee te doen.”

Van Leiden volgde bij FC Dauwendaele Rene de Nooijer op, die vier seizoenen hoofdtrainer was. Van Leiden vond de tijd rijp om de uitdaging aan te gaan, zij het bij de club die hij door en door kent. “Het is voor mij vertrouwd terrein. Ik ben hier als vijfjarig jochie ooit begonnen, ken alles en iedereen dus dat scheelt een hoop om dan deze stap te maken. Als voetballer heb ik het ook stapsgewijs gedaan. Het is goed om dat rustig op te bouwen en dat bevalt deze eerste maanden uitstekend.”

Meer artikelen over FC Dauwendaele klik hier!
Meer informatie over FC Dauwendaele klik hier!

De pechvogel met Marek de Bruijn van PPSC

Marek de Bruijn is een echte pechvogel als het gaat om blessureleed. De middenvelder kreeg bij een afwerkoefening op de training bij PPSC te maken met een scheurtje in zijn meniscus. Marek wacht op zijn operatie, waarna het herstel eindelijk kan beginnen. De twintiger kan niet wachten om weer op het veld te mogen staan.

ZZP_TimmerteamMarek begint over zijn carrièreverloop. “Op mijn vierde ben ik begonnen met voetbal bij PPSC. In de E’tjes maakte ik de stap naar vv Zwaluwen waar ik in de jeugd de D, C, B en A-jaren heb doorgebracht. Sinds twee jaar ben ik weer terug bij PPSC, waar ik ook gelijk mijn debuut heb mogen maken.”

Helaas heeft de middenvelder te maken met vervelend blessureleed. “Ik heb nu last van slotklachten in de knie, dit komt door een scheurtje die is ontstaan in mijn meniscus. Tijdens het afwerken knakte er iets in mijn knie en die kon ik vervolgens niet meer bewegen. Toen bleek dat mijn knie op slot zat.” Het wordt steeds moeilijker voor Marek om toe te kijken. “Na lang stil zitten begint het moeilijker te worden om er mee om te gaan. Doordat je als speler constant langs de kant staat te kijken wordt je alleen maar gretiger om weer op het veld te staan. Dat is moeilijk te accepteren.”

De 20-jarige wacht nog altijd op zijn operatie. “Een operatie is gepland en vanaf daar zal er gewerkt worden aan het herstel.” Uiteindelijk hoopt Marek voor het einde van het seizoen weer op het veld te mogen staan, maar verwacht wel angst te hebben. “Voor het einde van het seizoen hoop ik weer op het veld te staan. Ik hoop dat de blessure meevalt en de behandeling goed zal gaan om zo snel mogelijk weer aan de slag te gaan. Als ik weer op het veld ga denk ik dat ik aan het begin vooral angst heb om de blessure weer op te lopen. Van mezelf heb ik zwakke knieën. De angst is er omdat ik weet hoe vervelend de blessure is en dit mij beperkt in het sporten.

Meer informatie over PPSC? Klik hier.

Klik hier voor meer artikelen over PPSC.

In gesprek met Peter van Velzen Teammanager van VV Kloetinge MO17-1

Zelf heeft Peter van Velzen niet een hele boeiende carrière gehad en doorliep de hele jeugd van de plaatselijke vereniging. Vanaf zijn 18de is hij gestopt in verband met werk en andere interesses. Pas in 2008 werd hij weer actief als jeugdtrainer bij Wemeldinge waar zijn kinderen destijds speelden. Dit heeft hij een paar seizoenen met plezier gedaan bij zowel zijn zoon als dochter. De passie borrelde weer op en tegenwoordig is hij niet meer weg te denken langs de lijn van een voetbalveld.

Webbanner VoetbalJournaal Robey-sportswear-teamkleding-teamwear

Peter stelt zich even voor. ‘’Sinds dit seizoen ben ik aan de slag gegaan als teammanager van de MO-17 van Kloetinge, welke onder leiding staat van trainer Mario Kalisvaart. Mario zocht assistentie tijdens de trainingen en wedstrijden en een persoon die er vaak bij kan zijn voor de nodige hand-en-spandiensten. Dat zag ik als een uitdaging en omdat ik van mening ben dat iedereen meewerkt in een vereniging heb ik ‘ja’ gezegd. Ik ben de helpende hand tijdens de trainingen met voorbereiden, opruimen en andere voorkomende zaken.”

“Tevens regel ik wat vriendschappelijke wedstrijden en probeer ik wat leuke toernooien te vinden waar we aan deelnemen. Ook probeer ik een luisterend oor te zijn voor de meiden en hun te helpen waar dat mogelijk is. Ik ben nieuw in deze vereniging, dus moeten er ook nog dingen groeien waarin ik iets kan betekenen. Ik sta in elk geval voor veel open.’’

Hoe verliep de eigen carrière van Peter? ‘’Zoals gezegd heb ik zelf geen bijzondere voetbalcarrière gehad. Wel ben ik altijd actief geweest met mijn kinderen. Mijn zonen zijn inmiddels helaas gestopt met voetbal, maar dochterlief is er actief. Daar ben ik de laatste jaren erg veel mee op pad geweest en bij betrokken geweest. Drie seizoenen JVOZ en één jaar Feyenoord betekende veel samen reizen en optrekken. Dat was soms pittig, maar gelukkig wel leuk om te doen. Dit seizoen speelt ze bij Kloetinge waar ze het super naar haar zin heeft.’’

De interesse en betrokkenheid bij de voetbal resulteerden in zijn rol als teammanager. ‘’Ik hoop dit nog lang kan blijven doen, want ook ik heb het naar mijn zin en ik kan zeggen dat Kloetinge een prima toekomst visie heeft met prestatief damesvoetbal. Het staat nu allemaal nog in de kinderschoenen, maar als ik kijk wat er aan talent rondloopt in de MO-17 en de teams daaronder zou het zomaar kunnen dat Kloetinge zich binnen een paar seizoenen naar de top weet te werken in het vrouwenvoetbal. Kortom een mooie toekomst lonkt voor de meiden.’’

Welke ambities heeft Peter nog in de toekomst? ‘’Graag zou ik op een positieve manier mijn steentje bijdragen als teammanager en de daarbij behorende taken tot een goed resultaat willen brengen. Ook een extra rol op coördinerend gebied lijk me leuk, dus wie weet wat er nog in het verschiet ligt.’’ Peter heeft ook zijn persoonlijke doelen binnen zijn functie. ‘’Het meiden- en vrouwenvoetbal op de kaart zetten is een goed streven van meerdere mensen binnen deze vereniging. Ik probeer hier ook mijn bijdrage in te leveren. Recreatief, maar ook prestatief kan er nog veel gewonnen worden en ik denk dat Kloetinge daar wel de juiste weg voor is ingeslagen.’’

Hoe gaat het huidige seizoen van de MO17-1? ‘’Dit seizoen zijn we met een zo goed als nieuw team van start gegaan in de Hoofdklasse. We hadden graag in de landelijke divisie plaats genomen, maar die plaats was helaas vergeven. We draaien goed bovenin mee met pas één verliespartij die wellicht niet geheel nodig was. Het streven is vanzelfsprekend en we gaan vol voor het kampioenschap, maar dat hebben we helaas niet geheel zelf in de hand. Wel mag gezegd worden dat de meiden het goed doen. Ondanks dat de meesten elkaar wel kenden hadden ze nog niet allemaal samengespeeld en moet er ook gesleuteld worden aan opstellingen en manieren van spelen. Mario doet dit erg goed en weet de meiden te bereiken op een duidelijke en positief kritische wijze.’’

Ondanks Peter nog niet zo lang actief is binnen Kloetinge, is hij wel bijzonder enthousiast over de trainer van de MO-17. “Mario staat heel vaak op het veld bij zowel de MO-17 als andere teams, zo vaak dat hij dit thuis denk ik wel eens uit moet leggen. Niets is hem teveel en altijd is hij er mee bezig. Het mooie is dat hij zich blijft ontwikkelen als hooftrainer. Hij heeft de eerste diploma (UEFA C) op zak en is bezig met de volgende diploma. Tevens weet hij met zijn gewaagde tactiek het beste uit de meiden te halen en ze te motiveren.’’

We vroegen Peter ook of hij vooruit wilde kijken naar het huidige seizoen. ‘’Ik hoop dat het met de oplopende coronacijfers een seizoen is waarin we kunnen blijven spelen. Helaas is dat waarschijnlijk zonder publiek, maar ik hoop dat dit van korte duur is. Verder zou een kampioenschap mooi zijn en ook draaien we nog mee in de beker. Kortom er is uitdaging genoeg. Daarnaast zal er gekeken moeten worden welke spelers er doorstromen en welke er blijven. Een leuke uitdaging zodat we een doorlopende lijn gaan krijgen met prestatief vrouwen- en meidenvoetbal. Het doel daarin is een eerste vrouwenelftal wat meedraait op hoog niveau. Een groot aanbod jeugdteams met talent is daarvoor erg belangrijk. Meedenken hierin is al een mooie uitdaging.’’

Klik hier voor meer informatie over Kloetinge
Lees hier meer artikelen over Kloetinge