MAASDAM – Vanwege de coronaperikelen was het in december, tijdens de laatste algemene ledenvergadering van FC Binnenmaas, niet mogelijk om hen de eer te geven die zij verdienden. Maar met terugwerkende kracht kregen Ben Steenhorst en Cor Groeneveld alsnog de spotlights op zich gericht en belandden zij in het volle licht als leden van verdienste van de inmiddels 15-jarige fusieclub, ontstaan uit de samensmelting van Maasdam en Puttershoek.       

Voorzitter Arjon van der Giesen haalde het tweetal tijdens een gezellige avond op zeilschip ‘De Zeeland’ naar voren om alsnog stil te staan bij de voordracht, die al eerder had plaatsgevonden. De benoeming kon op deze wijze alsnog plaatsvinden. Ben Steenhorst en Cor Groeneveld werden na een korte ceremonie  officieel toegevoegd aan de eregalerij van leden van verdiensten van de fusieclub. Beiden kregen de oorkonde uitgereikt en de partners kregen een mooi boeket bloemen. Het duo maakt al velen jaren deel uit van de werkgroep van FC Binnenmaas, die twee keer per week de kantine schoonmaakt. De overige tijd wordt door de werkploegleden besteed aan werkzaamheden op het terrein. Daarnaast is Ben Steenhorst al jaren betrokken bij de organisatie van de ‘Penalty Bokaal’, die elk jaar gehouden wordt voor de jeugd. Voor hun inzet binnen de vereniging kregen beiden alle lof toegezwaaid.

Klik hier voor meer informatie over FC Binnenmaas.
Klik hier voor meer artikelen over FC Binnenmaas.

Maartje van Zijl is al drie jaar lang onderdeel van de selectie van SHO. Als linksbuiten heeft zij haar nodige minuten weten te maken. Haar zwart-witte hart heeft zij misschien wel te danken aan haar vader. Van kleins af aan ging zij mee met de trainingen en trapte zij een balletje mee. Ook op school voetbalde zij als een van de weinige meiden tussen de jongens. Dit zou de basis kunnen zijn waarom zij op voetbal zit.

Met de eerste seizoenshelft achter de rug, is het tijd om de balans op te maken. Enerzijds wordt er teruggeblikt op de afgelopen maanden, maar ook de tweede seizoenshelft komt ter sprake. ‘’Voor het team stonden er in de eerste paar weken van het seizoen drie bekerwedstrijden op het programma. Deze verliepen echt heel erg goed, waar we de eerste wedstrijd zelfs met 10-0 wonnen. Wij gingen dus vol goede moed op naar de volgende wedstrijden. Uiteindelijk hadden wij zeven punten uit drie wedstrijden, dus wij wisten dat er een sterke tegenstander aan zat te komen. Helaas wisten wij deze vorm niet door te trekken in de competitie. Het heeft hier ons telkens net niet meegezeten, ondanks dat wij wel continue zijn doorgegroeid als team. Wij hebben elke wedstrijd alles gegeven, maar de punten wilden maar niet onze kant op vallen. Wij hebben namelijk nog geen enkele wedstrijd gewonnen.’’

Ook als individu is de winterstop een momentje om stil te staan bij hetgeen er is gepresteerd. De 20-jarige kijkt met een goed gevoel terug op de gespeelde wedstrijden. ‘’Ik vond het een zwaar, maar leerzaam eerste half jaar. Ik heb heel veel geleerd van mijn trainers Lotte, Frank en Ricardo. Ik heb gemerkt dat ik tijdens iedere wedstrijd wel iets heb geleerd. Ik ben vrij ingetogen en dat vertaald zich door naar de wedstrijden. Ik ben best wel snel en dat vinden tegenstanders niet altijd fijn. Ik ben één keer ontzettend hard getackeld, omdat ik was doorgebroken. Hierdoor moest de verdedigster aan de noodrem trekken. Hier besefte ik dat het minder pijn doet als je een duel op 100 procent speelt. Over het geheel voelde ik gewoon dat ik elke wedstrijd iets beter speelde.’’

Nu dat allemaal achter haar ligt, wil Maartje graag vooruitkijken. Wat zijn bijvoorbeeld de verwachtingen of doelstellingen voor het komende half jaar? ‘’Ten eerste hoop ik dat de trainingen en wedstrijden weer door kunnen gaan. Wij zijn allemaal volop voor onszelf aan het trainen, maar dat is toch anders. Ik wil in de loop der tijd een betere speelster worden. Dan kan ik mijn team nog meer gaan helpen om verder te komen en beter te spelen.’’ Als iedereen beter wordt, kan je elkaar naar een hoger niveau tillen. ‘’Ik wil zoveel mogelijk leren van mijn trainers om het uiterste uit mezelf te halen. Ook wil ik van mijn terughoudendheid in de wedstrijd af, zodat ik mijn snelheid optimaal kan gaan gebruiken. Dan ben ik voor mezelf een belangrijke speelster, maar ook voor mijn team.’’

Als wij kijken naar het team, dan hoopt Van Zijl om zover mogelijk te komen. Alle punten zijn welkom en als je niet wint, dan leer je ervan. ‘’Wij zijn nog een recent gestart vrouwenteam, dus ik had niet verwacht dat wij alles zouden gaan winnen. Ik hoop dat wij veel gaan leren van alle trainingen en wedstrijden die wij gaan spelen, zodat wij dit in de tweede seizoenshelft toe kunnen gaan passen.’’

In deze tijd van het seizoen wordt er vaak een leuk uitje of een trainingskamp gepland. Helaas hebben ook de dames van SHO te maken met de recent ingevoerde maatregelen. ‘’Wij hebben het er wel over gehad aan het begin van het seizoen. Het leek heel veel meiden leuk om een keer een weekendje weg te gaan, maar door corona is dat natuurlijk heel erg onzeker. Ik hoop heel erg dat het nu wel gaat gebeuren, want dit zou onze band wel versterken als team. Misschien worden wij dan wel onverslaanbaar’’, sluit zij lachend af.

Foto: Henny Ramstijn

Klik hier voor meer artikelen over SHO.
Meer informatie over SHO? Klik hier.

Bouwen aan een elftal is voor Pascal van den Hoek niet nieuw bij GOZ. Maar waar zijn selectie voor de coronapandemie uit de steigers leek, zijn die sinds afgelopen zomer weer nodig bij de club uit Mijnsheerenland. Na het vertrek van vijf basisspelers is de selectie drastisch verjongd.

MIJNSHEERENLAND – Normaal trainen en, vooral, weer wedstrijden spelen. Pascal van den Hoek haalt opgelucht adem. ‘Bezigheidstherapie’ noemde hij de trainingen en onderlinge partijtjes van begin 2021, toen vanwege de aanwezigheid van het coronavirus het voetbal aan allerlei beperkende maatregelen moest voldoen. Nu dat verleden tijd is, kan hij bij de vierdeklasser weer bouwen aan zijn elftal. En dat is toch wat hij het liefste doet. Iets wat hij ook moet doen, want indirect heeft de coronapandemie een grote invloed gehad op de selectiesamenstelling bij Gemengd Oranje Zwart. ,,Een aantal jongens is gestopt of heeft de club verlaten. Een is een eigen zaak begonnen die al snel heel goed liep, een ander is gaan studeren in Rotterdam. Arnold Coppens werd vader en wilde meer tijd aan zijn gezin besteden, Elisio Oliveira verhuisde naar Dordrecht en is daar gaan voetballen en Rick de Ruiter heeft een huisje buiten Mijnsheerenland gekocht en vond de reistijd niet meer te combineren met zijn werk’’, somt Van den Hoek op. ,,Stuk voor stuk begrijpelijke keuzes. Maar daarmee verloren wij in een klap vijf basisspelers.’’

Motivatie

Vanuit het tweede elftal en de JO19 is de selectie aangevuld. Van den Hoek prijst zich gelukkig met een gretige, leergierige selectie. ,,Maar je merkte dat rondom de selectie de sfeer een beetje omsloeg. Voor corona werd er toch wel iets van ons verwacht, maar sinds afgelopen zomer hoor je geluiden dat we blij moeten zijn als we ons straks nog redelijk klasseren. Gelukkig gaan mijn spelers niet mee in dat gevoel en voelen ze zich daar juist door geprikkeld om te laten zien wat ze kunnen.’’ Van den Hoek stelt vast dat zijn spelers ‘enorme sprongen’ maken. ,,Dat is zo mooi om te zien’’, vertelt de oefenmeester die in het dagelijks leven werkzaam is in het onderwijs. ,,Voor hun motivatie en drive heb ik die jongens al een compliment gegeven. Er zijn zoveel jongens weggegaan en niet de minsten, maar toch zijn ze door blijven gaan. Door alles wat er de afgelopen tijd is gebeurd, lijkt de selectie hechter te zijn dan in mijn eerdere jaren bij de club. Daar probeer ik als trainer ook gebruik van te maken.’’

Meer dan in andere jaren wil Van den Hoek zijn spelers ook betrekken bij het uitwerken van de speelwijze. ,,Die ruimte gaf ik altijd al graag, maar dit seizoen leg ik daar nog meer de nadruk op. Die jongens vinden het ook leuk om mee te denken. Elke donderdag zit ik met twee spelers uit de spelersraad en bespreek ik de plannen voor de volgende zaterdag. De opstelling en speelwijze. Daar mogen ze dan op schieten. Niet dat ik alles overneem, maar ik wil wel dat ze meedenken over bepaalde dingen. Ik geef ze voorbeelden van wat er zou kunnen gebeuren en vraag hoe zou dat zouden willen oplossen. De eindverantwoordelijkheid ligt altijd bij mij, maar het kan voor die jongens wel heel leerzaam zijn om mee te denken.’’

Klik hier voor meer artikelen over GOZ.
Meer weten over GOZ? Klik hier.