Barendrechter Lukas Valster is in het spoor van zijn drie jaar oudere broer Mathijn bij Heerjansdam op De Molenwei neergestreken. Opeens komen zij voor hetzelfde team uit.

HEERJANSDAM – Mathijn Valster (27) had evenals Lukas zijn opleiding op De Bongerd bij Barendrecht. Hij maakte via Rijsoord de overstap naar Heerjansdam. Een jaar later tipte hij de technische leiding bij de ‘Dammers’ dat zijn broertje ook een aardig balletje kan trappen. ,,Zij zijn mij bij het tweede van Barendrecht een paar keer komen bekijken. Vervolgens werd ik gevraagd eveneens de stap te zetten. Ik kon bij de buren in het eerste elftal gaan spelen. Bij Barendrecht was dat lastig. Dat is nu eenmaal drie tot vier niveautjes hoger. Toch speelden wij ook met Barendrecht met het tweede elftal in de reserve hoofdklasse tegen clubs als Katwijk, Quick Boys en Noordwijk. Zeker vergelijkbaar met de eerste klasse waar ik nu speel. Met Heerjansdam is elke week de druk wel groter. Nu gaat het echt om het winnen in een leuke competitie met goede tegenstanders als RVVH, Nieuwenhoorn en Oranje Wit”, stelt Lukas Valster.

Champions League

Hij is bij Heerjansdam bezig aan zijn vierde seizoen. Door corona kon hij nog maar een seizoen volledig afsluiten. ,,Hopelijk kunnen wij dit seizoen wel afmaken”, klinkt hij enthousiast.  Lukas Valster ontwikkelde zich al eerder bij Barendrecht tot een degelijke verdediger, maar voetbalde nooit met zijn broer in een team. Nu eindelijk wel. ,,Gelukkig is Mathijn nu fit.”

De oudste broer, Jeroen, voetbalde ook bij Barendrecht, maar hield het spelletje al vroeg voor gezien. De Valstertjes komen uit een echte voetbalfamilie, want ook vader en moeder voetbalden in het verleden. ,,Ik groeide daarom op het voetbalveld op”, weet Lukas Valster. ,,Eerst met mijn vader bij mijn broers kijken en dan rol je er vanzelf in. Ik begon als vierjarige bij De Bongerdjes. Via de ‘Champions League’ kwam ik bij de F’jes.”

Kunstgras

Er wordt bij Heerjansdam eindelijk gewerkt aan de aanleg van een kunstgrasveld. Naar verwachting kan de club daar vanaf het nieuwe jaar gebruik van gaan maken. ,,De komst van dat veld geeft de vereniging natuurlijk veel lucht”, verzekert Lukas Valster. ,,Vooral de invulling van de trainingen verloopt dan soepeler. Nu wij op het zware gras trainen viel er door slecht weer nogal eens een training uit of zochten wij elders een kunstgrasveld. Ik zal echt blij zijn als het veld er straks ligt.”

Heerjansdam kent dit seizoen een prima start. Op de laatste speeldag van de eerste periodoe deelde Heerjansdam met 0-0 bij Oranje Wit. Dat hield de ploeg ongeslagen op de tweede plaats. De winst van de eerste periode zat er net niet in. ,,In de openingsweken van het seizoen was er wat pech. Dat heeft ons denk ik een punt of vier gekost”, reageert Valster. ,,Toch verwacht ik dat wij met onze gedreven trainer Jonathan Jonk ver kunnen gaan komen. Het zou wat zijn als Heerjansdam zou kunnen terugkeren naar de hoofdklasse. Ik acht ons niet kansloos.”

Meer informatie over Heerjansdam? Klik hier.
Klik hier voor meer artikelen over Heerjansdam.

De strenge coronamaatregelen vorig seizoen zorgden ervoor dat ook de zaalvoetballers in de competitie van AZV’72 niet in actie kwamen en het muisstil bleef in de sporthal. Die situatie keerde onlangs terug in de competitie, die dit seizoen wel van start is gegaan.

H-I-AMBACHT – De bal rolt dus weer in de zaal bij AZV’72, waar het concept met drie verschillende competities – met dit seizoen in iedere poule negen teams – nog steeds gehandhaafd is. De vraag is echter dit jaar welke ploegen zullen komen bovendrijven na een totaal verloren jaar.

In de hoogste poule, de Intro Personeel- klasse, zijn de ogen voorlopig gericht op Jumbo al de te kloppen ploeg. De lijstaanvoerder rekende namelijk in een rechtstreeks duel af met de nummer twee van de ranglijst, Spiesbouw (3-1). Aan de onderkant van de ranglijst lijkt het lot van DesignLog.nl al bezegeld, aangezien die ploeg slechts eind november slechts drie duels had gespeeld en op een puntentotaal van -5 stond.

In de tweede ‘laag’ van AZV’72 is Muta Sport de ploeg die zich kandidaat heeft gesteld voor de hoogste eer. De eerste zes wedstrijden werden allemaal gewonnen, waarbij Jelle Kraaijeveld bij de lijstaanvoerder de belangrijke schutter is. Dé topschutter van AZV’72 loopt echter rond in de derde competitie, de Plus-klasse waar Mao Advocaten met harde hand regeert. Alle acht gespeelde competitiewedstrijden werden gewonnen, waarbij één speler nadrukkelijk in het oog sprong: goaltjesdief Zakaria Mahamud (foto) die al 26 keer de roos trof in de huidige jaargang in een ploeg die ook al 80 treffers liet noteren. De 16-1 triomf op Step Forward sprak daarbij het meest tot de verbeelding. Inmiddels moet er zonder publiek gespeeld worden, de vraag is in hoeverre de competitie zich verder zal ontwikkelen.

Klik hier voor meer artikelen over AZV’72.
Klik hier voor meer informatie over AZV’72.

De sleet zit er absoluut nog niet op in het voetbalhuwelijk tussen de Zwijndrechtse vierdeklasser ZBC’97 en trainer Robert Mohan. De keuzeheer is inmiddels aan zijn vierde seizoen bezig, maar daar zal minimaal nog een jaar aan vast worden geplakt. Met als wens het grote doel te verwezenlijken: promotie naar de derde klasse.

ZWIJNDRECHT – Een opmerkelijke mededeling vanaf sportpark Bakestein vorig seizoen toen de competitie was onderbroken en  ZBC’97 zich desondanks op de voetbaltoekomst concentreerde. De Zwijndrecht Bakestein Combinatie maakte bekend dat trainer Robert Mohan nog twee seizoenen de selectie van ZBC’97 onder zijn hoede zou hebben. ,,De club wilde graag drie jaar verder, ik had voorkeur voor één jaar. Daar is dus twee jaar als tussenweg uitgekomen’’, legt Mohan uit hoe tot de contractverlenging werd besloten.

Dat vijfde seizoen is dus al verzekerd tussen beide partijen en dus blijkt Mohan de man van de lange adem op Bakestein te zijn. ,,Vreemd is dat niet, want ik heb het echt heel goed naar mijn zin’’, vertelt de voormalig keuzeheer van het Dordtse DFC. ,,Er staat bij ZBC’97 een hele leuke groep, met ook jongens uit Dordrecht erbij. Dit jaar hebben we echt specifiek gekeken naar aanvulling met jongens die karakter in de ploeg kunnen brengen. Daar zijn we goed in geslaagd, want we hebben echt een uitgebalanceerde groep in het huidige seizoen.’’

Toch kende ZBC’97 aanvankelijk een koude start in het huidige seizoen. Al op de tweede speeldag werd de grote titelfavoriet IFC ontvangen als tegenstander. ,,Toen was al duidelijk dat mijn collega Ron Timmers het prima voor elkaar had met die ploeg, alhoewel wij best goed tegenstand hebben geboden en slechts met 2-1 verloren. Maar IFC heeft absoluut veel kwaliteit voor de vierde klasse in de gelederen. Ik was persoonlijk ook erg onder de indruk van GSC/ODS, dat echt goed in elkaar stak. Ik vond het ook niet verwonderlijk dat uitgerekend die ploeg IFC op een gelijkspel heeft gehouden. Maar IFC gaat echt wel bovenaan eindigen.’’

Met veel routine aan boord hoort ZBC’97 ook bij de kandidaat-hoogvliegers in de competitie. De gebroeders Klaverweide, Elvis Versluis en ex-prof Rui Monteiro zijn buitengewoon ervaren jongens in de selectie van Mohan. ,,Waarbij Rui niet alleen zijn ervaring met zich meebrengt, maar ook nog eens heel belangrijk voor ons is in de kleedkamer. Hij zorgt voor sfeer, is aanwezig. En op het veld pakt hij weliswaar zijn momenten door kortere periodes te spelen, maar hij is als veertiger nog enorm snel en uitermate technisch. Daarmee is hij voor ons echt nog steeds van grote waarde.’’

Het pijnpunt zit hem voorlopig vooral in de afronding, weet Mohan. ,,We krijgen echt voldoende kansen, maar het afronden gaat nog moeizaam. We moeten daarbij ook nog eens Robin Matena missen die van grote waarde voor ons is in de voorste linie. Maar juist in de afgelopen weken vond ik dat er een stijgende lijn zichtbaar was. In het gestaakte duel bij SSW bijvoorbeeld, waar de scheidsrechter bijna omviel en noodgedwongen de wedstrijd voortijdig moest stoppen, hadden we met een 2-0 voorsprong echt de controle.’’

En die vooruitgang wakkert het verlangen van Mohan naar die driftig begeerde promotie nog groter. ,,Ik heb in de vierde klasse gewerkt en in de tweede klasse, maar nog nooit in de derde klasse. Dat is dus ook een persoonlijke ambitie. Ieder seizoen is het ook het streven van ZBC’97. In het eerste jaar liepen we echt net de promotie mis, in mijn tweede jaar stonden we bovenaan maar werd de competitie voortijdig beëindigt en vorig seizoen was natuurlijk heel snel voorbij. Dan moet het dit jaar maar gebeuren, maar nu is de concurrentie dit jaar weer erg groot met bijvoorbeeld IFC dat de overstap van de zondag naar de zaterdag heeft gemaakt. We hebben ook al in alle regio’s gezeten: in de Rotterdamse vierde klasse en in de poule met veel Brabantse ploegen, die ik persoonlijk de minste vond. In de huidige klasse is het wel het moeilijkst, omdat er naast IFC nog verschillende sterke ploegen zijn. Als de competitie door mag, treffen we voor de winterstop ook nog teams als Asperen en Peursum. Dan weten we echt waar we staan.’’

Klik hier voor meer artikelen over ZBC’97.
Klik hier voor meer informatie over ZBC’97.

Het Ambachtse IFC hakte, zoals zo veel voetbalclubs op zondag, de knoop door. Vanaf dit seizoen is de aandacht verlegd naar het zaterdagvoetbal. Ambachter Ron Timmers is aangesteld om dit project op te pakken en binnen drie jaar twee keer te promoveren.

H-I-AMBACHT – IFC benaderde Ron Timmers aanvankelijk om vanaf 2021 het trainerschap bij de zondagtak op zich te nemen. ,,Juist in die periode werd duidelijk dat binnen de zondagselectie steeds meer weerstand ontstond om te voetballen in de zondag-hoofdklasse. Vijf spelers, die zich inmiddels echte IFC’ers konden noemen, gaven aan dat zij het reizen naar Limburg zat waren. Het voetballen op dat niveau en de tweewekelijkse reizen naar Brabant en Limburg sprak steeds minder aan. Andersom liep het op sportpark Schildman bij de thuiswedstrijden ook niet storm”, licht Timmers toe.

Toen kwam het verhaal van de move naar zaterdag in beeld. ,,Ik woon in Hendrik-Ido-Ambacht en dan hoor je al snel wat er speelt. Voorzitter Cees Bijl vroeg mij wat ik ervan vond om het ‘zaterdagproject’ voor de komende drie tot vijf jaar een gezicht te geven. Ik moest daar wel even over nadenken”, vertelt Timmers. ,,De vierde klasse is ook voor mij nieuw. Bovendien moest er een volledig nieuwe selectie worden samengesteld. Goede spelers die in Ambacht wonen zijn na veel gesprekken grotendeels aangesloten. Ook zij geloven in het plan. Gemakkelijk was dat niet, want door corona kon je geen enkele speler in actie zien. Bovendien beschikken wij ook over spelers die al bij IFC in het eerste van de zaterdag uitkomen. Daar konden wij natuurlijk niet omheen. Zo is het een groep van 25 spelers geworden waarmee ik nu werk.” Timmers weet dat hij die grote groep echt nodig heeft. Door corona spelen nu na anderhalf jaar de pijntjes op. ,,Ik heb nu gelukkig wel elke zaterdag zestien of zeventien spelers.”

Kwaliteit

Ook Timmers bereikten de geluiden dat IFC met twee vingers in de neus kampioen gaat worden. ,,Ik begrijp niet waar men dat op baseert. Vanuit de zondaggroep zijn alleen Danny Slingerland en Nico Ramos overgekomen. Zij hebben tot nu lang niet met alles mee kunnen doen. Maar natuurlijk beschik ik voor vierde-klasseniveau over een goede selectie en ik loop niet weg voor de opdracht om te moeten promoveren. Wij moeten keihard werken voor de punten. Kwaliteit geeft pas de doorslag als je minstens zo veel energie in een wedstrijd steekt als je tegenstander.”

Met Ron Timmers heeft Bijl een ervaren trainer binnengehaald voor zijn project. Timmers speelde professioneel voetbal bij FC Dordrecht en Sparta Rotterdam. Vanaf 2000 was hij, veelal succesvol, trainer/coach bij Sliedrecht, SVW, Rijsoord, Groote Lindt, Leonidas, Nieuwerkerk, Zwaluwen, Dongen en Heerjansdam. Nu moet hij IFC-zaterdag binnen vijf jaar naar een hoger plan brengen. ,,Ik heb een soort open contract, met de opdracht IFC binnen drie seizoenen twee keer te laten promoveren. Dan spelen wij in de tweede klasse. Richting het vijfde jaar zou het mooi zijn als er nog een promotie zou volgen. Dat moet dan gebeuren met regiogebonden voetballers. Wij hebben wat peildata afgesproken om met elkaar te gaan zitten om te kijken of het van twee kanten naar wens verloopt. In principe kan ik hier vijf seizoenen blijven. IFC moet weer gaan bruisen”, besluit Timmers.

Klik hier voor meer artikelen over IFC.
Klik hier voor meer informatie over IFC.

Aan de andere kant van de heg vormt IFC een vrouwenvoetbalbolwerk, maar ook ASWH timmert aan de weg met het meiden- en vrouwenvoetbal op het andere deel van sportpark Schildman. De Ambachtse club geeft daarbij ook nog eens de ruimte aan speelsters met (veel) ervaring.

H-I-AMBACHT – Het is een bijzonder initiatief, dat niet al te vaak bij voetbalverenigingen voorkomt. Bij ASWH traint sinds begin november een groep speelsters met een leeftijd boven de 35 jaar. Deze 35+-groep is echter met heel veel enthousiasme en plezier gestart aan dit avontuur, zo bleek ook uit de reacties na de eerste trainingen. ,,Na dertig jaar de schoenen aan de wilgen weer het veld op’’, was één van de reviews. ,,De eerste training waren er tien enthousiaste dames die er net als ik ook echt zin in hadden. Konden we het nog wel?’’

Het enthousiasme werkt aanstekelijk, want inmiddels is de 35+-groep de zoektocht naar een trainer-coach gestart die de voetbalskills verder wil aanscherpen. De vrouwen hebben de woensdag als vaste trainingsavond, maar pakken ook wel eens de maandag erbij.  Er is al geopperd om een team te formeren, maar vooralsnog hebben de wekelijkse bijeenkomsten op het trainingsveld ook de status van proeftraining om – tot de winterstop – te kijken voor geïnteresseerden of het echt zo leuk is als tot nu toe door de andere vrouwen ervaren wordt.

Dat het meidenvoetbal ook enorm leeft bij ASWH, was wel te merken aan de geste die de MO17 onlangs kreeg. Voor het duel met Sleeuwijk werd de selectie helemaal in het nieuw gestoken: niet alleen kregen zij geheel nieuwe tricots, maar ook nieuwe trainingspakken. Lascentrum Welding & Cutting uit Alblasserdam gingen het avontuur aan om de voetbalmeiden een hart onder de riem te steken en te sponsoren. De selectie van trainer Jacqueline van ’t Leven (zie foto) liet zich inspireren door de flinke steun in de rug en won daarna het duel met Sleeuwijk met 3-2. Na zeven gespeelde wedstrijden bivakkeert het Ambachtse team, dat indruk maakte met een 14-0 triomf op Sliedrecht, op de tweede plaats in de competitie achter SV Meerkerk, dat één punt meer verzamelde (zeventien om zestien).

Klik hier voor meer artikelen over ASWH.
Klik hier voor meer informatie over ASWH.

Toen het voetbal vorig jaar door corona stilviel, was het voor Nico Ramos het moment dat hij bij IFC aangaf dat zijn twaalfde jaar bij de club ook zijn laatste zou zijn. Het was mooi geweest.

H-I-AMBACHT – Ramos heeft altijd gezegd dat hij na zijn echt heel mooie periode bij IFC, nooit op lager niveau zou gaan voetballen. ,,Er loopt wel een afspraak dat ik in Rotterdam bij mijn vrienden in een veteranenteam bij RSC Voorwaarts ga afbouwen. Zij trekken al jaren aan mij, telkens verleng ik bij IFC. Maar die Danny Slingerland, jarenlang mijn aanvoerder bij IFC, bleef maar op mij inpraten. Hij wilde mij nu meehebben in het nieuwe project van IFC.”

De club stopte met zondagvoetbal op niveau en wil de zaterdagtak naar een hoger plan brengen. ,,Slingerlandje bleef maar bezig. ‘Daar hebben we jou bij nodig’, zei hij. Uiteindelijk heb ik ja gezegd en dan ga ik er ook voor. Aan het einde van dit seizoen word ik 42 jaar, maar ben nog superfit, hoewel ik dit seizoen even met een liesblessure heb getobd. Komt door die corona, denk ik. Het klinkt raar, maar ik voel mij nog hetzelfde als toen ik twintig was. Ik sla vrijwel geen training over en kom geen grammetje aan.”

Superfit

Twee jaar geleden – Nico werd veertig jaar – legde zijn toenmalig trainer Jack van den Berg nog eens uit waarom zijn rechtsback in de hoofdklasse altijd vaste keus was: ,,Nico is superfit, slaat geen training over, hij ziet het spel goed, is snel en is daarom heel belangrijk voor de ploeg. Zijn leeftijd speelt daarbij geen enkele rol.”

Ramos: ,,Wij zijn nu zeven wedstrijden met IFC-zaterdag onderweg. Het is duidelijk dat wij moeten promoveren en dat gaat waarschijnlijk ook wel gebeuren.” Hij stelt vast dat tegenstanders zich vastbijten in dit IFC. ,,Ploegen gaan met negen man achter de bal en wij moeten maar zien dat wij ons er doorheen voetballen. Het is niet gemakkelijk, hoor. Ik speel tegenwoordig vaker ‘op zes’. We hebben een leuk team met veel spelers die bij IFC zijn teruggekeerd. Allemaal jongens uit Hendrik-Ido-Ambacht. Ik woon in Rotterdam en moet het verst rijden.”

Nicolino Ramos, geboren op São Nicolau op de Kaapverdische eilanden, kwam vanaf zijn twintigste uit voor Mercurius, TOGR, Excelsior Maassluis en Kocatepe, voordat hij in 2009 naar IFC kwam. Ramos zegt niet dat dit nu echt zijn laatste seizoen bij IFC is. ,,Het is weer zo vreemd. Nu spelen wij wedstrijden zonder publiek, dat bevalt mij helemaal niet. In het voorjaar bekijk ik de situatie opnieuw. Dan bepaal ik wat ik volgend seizoen ga doen.”

Een ding weet hij zeker. ,,Ik word nooit trainer. Ik zie hoe zij in de winter kou lijden. Jack van den Berg klaagde daar wel eens over. Ik vertelde hem dat hij dan geen trainer had moeten worden.”

Klik hier voor meer artikelen over IFC.
Klik hier voor meer informatie over IFC.