Vorig jaar had een groots feest moeten worden toen Roda Boys 75 jaar bestond. Het feest werd een jaar uitgesteld en dus viert de club dit jaar hun 76 jarig bestaan. Met clubman Bert Criellaard duiken we in het verleden van de club.

AALST – Op sportief gebied denkt Criellaard nog graag terug aan de jaren 1985 tot en met 1990. In die jaren speelde Roda Boys onafgebroken op het hoogste zaterdagniveau. Iets wat in deze tijd onwerkelijk is.

“Als klein clubje speelde we toen tegen Kozakken Boys, IJsselmeervogels en Spakenburg. We hadden een elftal met maar één of twee spelers buiten het dorp. Dat zou nu niet meer kunnen. Wil je op het hoogste niveau mee kunnen dan moet je spelers gaan betalen.”

Feyenoord op bezoek
Het is volgens Criellaard de mooiste periode geweest die de club kende. Maar al snel komen er ook anekdotes over bezoekjes van diverse betaald voetbal organisaties.

“Wij hadden bij Roda Boys altijd ons veld sneeuwvrij. We deden met zand het veld dan egaliseren. Het werd dan niet het beste veld maar iedereen kon er wel op spelen. We hebben toen met regelmaat Feyenoord, FC Utrecht en FC Twente op bezoek gehad. Dat was puur omdat iedereen bij de club hard werkte om het veld egaal te krijgen.”

De bezoekjes van de BVO’s leidde bijna tot een mooi affiche op sportpark De Maaskant. “De teammanager van Feyenoord belde naar onze voorzitter of het mogelijk was een oefenwedstrijd te spelen tegen Anderlecht. Ons eerste elftal zou dan in het voorprogramma staan met een wedstrijd tegen het tweede van Feyenoord. Maar twee dagen voordat de wedstrijden gepland stond ging het dooien en speelde de Rotterdamse club op bekend terrein. Dat was balen.”

Hard werken
Dat het veld altijd egaal was in de wintermaanden was te danken aan de vrijwilligers binnen de club. Iets wat de club nog altijd typeert.

“Als je ons sportcomplex ziet is het een pareltje. We hebben de tribunes en kantine zelf verbouwd. Natuurlijk kan niet alles door onze eigen mensen gedaan worden maar door de vrijwilligers kunnen we de zaak goed draaiende houden. Afgelopen week kreeg ik nog een compliment van de tegenstander. Die waren verbaast hoe mooi ons complex was.”

De clubman, die wekelijks ook een programmaboekje maakt, is er trots op en gunt iedereen zo’n prachtige club. Wat daarvoor nodig is? “Hard werkende vrijwilligers die het hart op de goede plaats hebben. Daar mogen we trots op zijn.”

Klik hier voor meer artikelen over Roda Boys
Klik hier voor meer informatie over Roda Boys

BZC’14 is een fusieclub uit Brakel en Zuilichem. Twee voormalig rivalen die noodgedwongen samen moesten gaan. In 2014 gebeurde dat in de jeugd. Vijf jaar later fuseerde ook de seniorentak. Dat ging niet zonder slag of stoot vertelt Jasper Baijense in gesprek met Voetbaljournaal.

ZUILICHEM – De rivaliteit tussen Brakel en Zuilichem is te vergelijken met de rivaliteit tussen Ajax en Feyenoord. Zodra je bij elkaar in de competitie kwam waren er maar twee wedstrijden belangrijk. Om te benadrukken dat elkaar niks werd gegund vertelt Baijense een anekdote uit het seizoen 2018-2019.

“Het was het jaar voordat we zouden gaan fuseren. Brakel leek op weg naar het kampioenschap maar moest dan winnen van Zuilichem. Mits Brakel kampioen zou worden gingen ze naar de derde klasse en zou de nieuwe fusieclub BZC’14 ook op dat niveau gaan spelen. Maar Zuilichem gaf die dag niks cadeau en won van de kampioenskandidaat. Uiteindelijk promoveerde Brakel gelukkig via de nacompetitie, maar dit moment liet zien dat de twee clubs elkaar niks gunde.”

Veel weerstand
De fusering bij de jeugd in 2014 zorgde voor minder weerstand dan de fusie bij de senioren in 2019. Nadat de jeugd vijf jaar lang het goede voorbeeld had gegeven moesten ook de senioren eraan geloven.

Het zorgde voor veel weerstand bij vooral de oudere garde. Er werd door hen zelfs geroepen dat ze liever de club op zouden geven dan samen te gaan met de rivaal.

Maar volgens Baijense kon het echt niet anders. Ook omdat jeugdelftallen die over moesten naar de senioren een lastige keuze moesten maken. Een fusieclub zou veel problemen oplossen.

Sport verbroederd
Uiteindelijk kwam de fusie er toch en wordt er nu de ene week gespeeld in Brakel en de andere week in Zuilichem. Baijense ziet dat de jeugd zich er niks van aantrekt. “De jeugd laat al jaren zien dat de fusie mogelijk was. Zij hebben plezier en hebben niks met de rivaliteit. Mijn eigen zoontje zit in een team met vooral Brakelse jongens maar daar trekken ze zich niks van aan. Ze spelen ook buiten de voetbal met elkaar samen.”

Het is binnen de club ook gemoedelijker en de saamhorigheid is voelbaar. Toch zijn er nog enkele clubmensen met principes. “Onze assistent scheidsrechter bij de dames vlagt alleen maar als er gespeeld wordt in Brakel. Als de wedstrijd wordt gespeeld in Zuilichem is hij niet meer de grensrechter.”

Maar al met al kan er vooruit gekeken worden volgens Baijense. “De jeugd heeft de toekomst en zij hebben al die jaren het goede voorbeeld gegeven. Sport verbroederd, ook bij BZC’14.”

Klik hier voor meer artikelen over BZC’14.
Klik hier voor meer informatie over BZC’14.

Het eerste elftal, het vlaggenschip van iedere voetbalclub. Maar om een gezonde vereniging te zijn, kun je niet zonder de lagere seniorenelftallen. Nivo Sparta dit jaar voor het eerst met een coördinator die de doorstroming van de jeugd naar de senioren begeleidt. Niet om het eerste zo goed mogelijk te bemannen met jonge spelers, maar juist voor de elftallen eronder.

ZALTBOMMEL – Remi Nolle is de man die het moet gaan doen. De 36-jarige brandweerman creëerde voor zichzelf deze vrijwilligersjob. Voorheen bemande hij de activiteitencommissie in Zaltbommel. “Het idee was dat ik een soort coördinator zou zijn, tussen club en mensen die iets wilden organiseren. Ik zou aanspreekpunt zijn als ze iets geregeld wilden hebben. Maar het kwam niet direct van de grond en toen kwam corona. Inmiddels hebben we een andere voorzitter en was het goed iets anders te gaan doen.”

Nolle liep al een tijdje met een idee. Hij zag dat jonge spelers die het eerste haalden, gelauwerd werden. Zij stonden in de picture. De jongens die het eerste niet haalden, daar was aanzienlijk minder aandacht voor. En dan is er ook een groep jongens die als ze de selectie niet halen, besluiten de voetbalschoenen aan de wilgen te hangen.

“Er zijn natuurlijk diverse redenen dat jonge gasten ermee stoppen. Studie, werk, een verhuizing of ze verliezen simpelweg de interesse voor het spelletje. Toch denk ik dat met een stukje begeleiding er voldoende spelers behouden kunnen blijven voor een club. Er moet oog zijn voor die jongens die voor een beslissing staan, omdat ze het eerste niet zullen halen. Wat doen ze: door in een lager seniorenteam of stoppen?”, vertelt Nolle.

Hij wil die voelsprieten gaan gebruiken in de kleedkamers. “Kijk, gasten die tegen me zeggen dat ze allang hebben besloten wat ze gaan doen, die ga ik niet proberen over te halen. Maar er zijn genoeg ‘twijfelaars’. Ik denk dat als ik gesprekken met ze voer, ze hier kan houden.”

Mogelijkheden zijn er genoeg, stelt de nieuwe coördinator. Hij wijst naar het nieuwe ‘derde selectie-elftal’. “Voor dit seizoen ontstond er dus een klein probleem. Er waren teveel spelers voor het aantal teams en te weinig spelers voor een extra team. Er is hard nagedacht en besloten een extra selectie-elftal te maken.”

Aan mij is het om met de technische commissie in de weer te gaan hoe we dat derde elftal in de toekomst gaan behandelen. “Ik zie voor me dat we daar jongens laten doorstromen die nog net niet goed genoeg zijn voor het eerste. Die spelers krijgen een paar jaar zich te bewijzen. En die gaan alsnog door of die begeleiden we naar een lager seniorenelftal, omdat er dan weer andere jonge jongens aankomen.”

Nolle is duidelijk klaar voor de nieuwe rol en heeft het plan al in zijn hoofd zitten. “Nu met de technische commissie nog brainstormen.”

Klik hier voor meer artikelen over NIVO Sparta.
Meer informatie over NIVO Sparta? Klik hier.

Van middenvelder, naar keeper en nu is hij spits. Nick van Velzen blijkt multifunctioneel inzetbaar voor vierdeklasser Jan van Arckel. De 19-jarige speler mag hij dit seizoen in de aanval laten zien en vooralsnog stelt hij niet teleur.

AMMERZODEN – De nieuwe trainer van Jan van Arckel, twintiger Giel Goesten, vond dat het anders moest. In het recente verleden kreeg het elftal naar zijn zin te makkelijk doelpunten tegen. “We spelen nu iets verdedigender”, beaamt Van Velzen. Nu staat het steviger en mogen Thommie (Thom de Looijer, zijn aanvalspartner) en ik samen op avontuur als we bal krijgen. In de omschakeling proberen we dan een overtal te creëren.”

Die verandering gaat Van Velzen goed af, al was de start in de oefencampagne onwennig te noemen. “In de eerste oefenwedstrijd stond ik om me heen te kijken en vroeg ik me af wat dit moest gaan worden. Inmiddels loopt het eigenlijk wel lekker en gaat de samenwerking met Thommie goed. In de voorbereiding heb ik er uiteindelijk ook al zes gemaakt. Zowel Thommie als ik weten: we scoren makkelijk. Dus dit systeem loopt wel lekker. Het bevalt goed.”

De credits geeft de man, die tot vorig jaar altijd op het middeveld stond, voor een groot deel aan de nieuwe trainer. De club durfde het aan met de jonge trainer en dat lijkt een schot in de roos te zijn geweest. “Het is een leuke gast en heeft ook nog eens verstand van voetbal. Je merkt aan de oefeningen op trainingen die we doen dat hij de vinger op de zere plek kan leggen. Hij is actief bezig met het team beter maken”, zo is Van Velzen vol lof over Goesten.

De jonge leeftijd van de trainer is dan niet van belang. “Ik denk niet dat leeftijd per se iets uitmaakt. Hij doet het goed. Ik heb veel vertrouwen in hem in ieder geval en hij volgens mij ook in mij.”

Onder Goesten hoopt Van Velzen zich ook individueel te ontwikkelen. “Ik ben sterk aan de bal, kan goed koppen. Maar mijn individuele actie die mag beter. Ik kom niet zomaar een mannetje voorbij.”

Waar het voetbalplezier en de samenwerking tussen spits en trainer Jan van Arckel dit seizoen gaat brengen, durft Van Velzen niet te voorspellen. “Moeilijk. Ik hoop een plek bij de top vijf en wie weet kunnen we een periodetiteltje pakken.”

Klik hier voor meer artikelen over Jan van Arckel.
Klik hier voor meer informatie over Jan van Arckel.

Voetbalclubs draaien op verschillende pijlers. Het belangrijkste is natuurlijk het voetbal zelf, iedere zaterdag of zondag ‘de wei in’. Maar buiten de trainingen en wedstrijden om is er meer, bijvoorbeeld de sponsoring. Een club kan niet zonder sponsoren. Daar weet Johan Teulings alles van, al ruim twintig jaar maakt hij deel uit van de sponsorcommissie bij DSC.

KERKDRIEL – In al die jaren veranderde er volgens Teulings niet veel op het gebied van sponsoring. Althans, niet op sponsoring an sich. Wel voor de DSC-man zelf. “Je moet de sponsoren kennen. Ik zit er al twintig jaar bij. In mijn leeftijdscategorie – ik ben 56 – ken ik de mensen van tien jaar ouder tot tien jaar jonger allemaal wel. Maar de mensen tussen de 25 en 45 ken ik niet allemaal. Daar zitten best veel bedrijven die misschien wel willen sponsoren, maar ik ken ze niet. Daarom is het belangrijk dat je in je commissie een mix hebt van leeftijden om sponsors te kennen én te benaderen.”

Dat is bij DSC nu niet het geval. Onder meer de voorzitter Arnold Verbeek helpt mee, omdat er niet genoeg actieve commissieleden zijn. Het is een probleem waar veel clubs mee te maken hebben. “De jongeren willen zich vaak niet binden. Iedereen roept dat het makkelijk is om sponsors te vinden, ‘die zijn er zat’. Maar als je dan vraagt of ze in de commissie komen en mee gaan zoeken, dan blijft het stil. Tegenwoordig willen mensen op projectbasis wel helpen, maar op het gebied van sponsoring is het moeilijk om iets op projectbasis te doen.”

Jonge aanwas
Teulings hoopt dus vooral op nieuwe en jonge aanwas voor de commissie, om op die manier de club op het gebied van sponsoring te laten floreren. Het is nu overigens niet zo dat het slecht gaat. “Nee, we hoeven niet te klagen. Absoluut niet. We hebben vier hoofdsponsors. Er zijn bijna twintig businessclubleden. En we hebben een stuk of zeven ‘hoofd jeugdsponsors’, die echt de jeugdopleiding sponsoren. Daarnaast hebben we nog de reclameborden en tenues. Ik denk dat we makkelijk nog tien, twintig of misschien dertig reclameborden meer kunnen verkopen dan er nu hangen.”

“Het grootste probleem zit hem in de tenues.” Bij DSC zijn er 35 jeugdelftallen. “Ga het maar eens regelen, voor alle teams een shirtsponsor. Dan moet je dus 35 sponsoren van ongeveer duizend euro hebben. En dat om de drie, vier of maximaal vijf jaar. De A1, B1 en C1 lopen er perfect bij. Die hebben meestal een trouwe supportersclub van ouders die meegaat, omdat de kinderen hoog voetballen. Bij een B2 valt het ook allemaal wel mee. Maar bij de B3 worden de kinderen toch vaker afgezet en wordt er gezegd: ‘veel plezier’. Dan wordt het moeilijker. Voor de A1 heb ik misschien wel vijf of zes potentiële shirtsponsors, maar voor de F4 niet één. Maar dat komt dus ook omdat je die mensen niet kent.”

Binding
En dat laatste is eigenlijk het belangrijkste bij de zoektocht naar sponsors. “Je moet tijd hebben om ze te benaderen, vragen te stellen, een mailtje te sturen. Maar het gaat bijna altijd om sponsors die een bepaalde binding hebben met de club. De zoon of dochter voetbalt er, een kleinkind of je gaat regelmatig kijken. Dan word je sponsor, ik zal zelf bijvoorbeeld ook niet snel sponsoren bij de hockeyvereniging, omdat ik daar niets mee heb.”

Qua sponsors heeft DSC dus niet te klagen, wat sponsoring betreft gaat het goed. “Sponsors genoeg. We hebben alleen mensen nodig die ze dus benaderen. Vanaf de zijlijn roepen is makkelijk, hopelijk willen mensen ook iets gaan doen!”

Voor meer informatie over Dilettant, klik hier.
Meer artikelen lezen over Dilettant, klik hier.

Als er wordt gezocht naar een man van de wedstrijd, dan zal er bij voetbalwedstrijden niet snel gewezen worden naar de linksback. Zo ook niet naar Yri Schalkx, linksachter van Nivo Sparta. Toch wordt zijn progressie wel gezien.

ZALTBOMMEL – 23 jaar is hij. Jong en toch al jaren betrokken bij het eerste. Het wordt zijn zesde seizoen in de selectie, maar zo voelt dat niet altijd. “Ik heb lang gesukkeld met blessures. Ik heb een kruisbandblessure gehad in mijn eerste jaar bij 1. Het tweede jaar stond in het teken van revalideren en speelde ik de wedstrijden in het tweede. Werden we nog kampioen trouwens. Langzaam ben ik weer terug bij het eerste gekomen, maar ook weer wat kleine blessures gehad en vorig seizoen was het coronaseizoen.”

Mede daarom laat Schalkx zich- ondanks zijn ervaring- lang niet altijd gelden binnen de club. “Ik ben ook bescheiden van aard. Maar het klopt, ik mag misschien meer gaan brengen op dat vlak. Dat verantwoordelijkheidsgevoel groeit wel bij mij. En ik heb het er weleens over met de aanvoerder. Ik probeer meer te betekenen op dat vlak. Ik probeer nu een jonge speler die op links voor me staat wat te sturen waar nodig. En dat gaat goed. Hij doet echt wat met mijn adviezen.”

Het niveau waarop hij op dit moment speelt, geeft hem ook vertrouwen die rol te pakken. “Nog steeds boek ik elk jaar progressie en vind ik dat ik beter word”, beaamt de twintiger, die als moderne linksachter gezien kan worden. “In de jeugd heb ik veel op het middenveld gespeeld en moest ik dus ook aanvallend iets kunnen betekenen. Bovendien ben ik redelijk snel en linksbenig. Dus dan sta je ook vaak voorin.”

Ondanks zijn bescheidenheid en het feit dat hij niet de doelpuntenmachine van Nivo Sparta zal worden, valt Schalkx meer en meer op. “Ik krijg nu regelmatig de vraag hoe ik mijn toekomst zie. Of dat bij Nivo Sparta is of ergens anders. Dat weet ik echt nog niet. Ik voel me heel erg op mijn plek hier.”

Het sociale aspect weegt minstens zo zwaar als zijn ambitie het maximale uit zijn amateurloopbaan te halen. “Voebtal is voor mij iets sociaals. Ik kom graag naar Nivo, omdat mijn vrienden hier ook spelen. Wie weet komt er nog eens een mooie kans bij een andere club, maar heb het hier supergoed naar mijn zin.”

Klik hier voor meer artikelen over NIVO Sparta.
Meer informatie over NIVO Sparta? Klik hier.

De eerste weken van Marco van Loon bij RKVSC zijn uitstekend bevallen. De nieuwe trainer is in een warm bad terecht gekomen en heeft een fanatiek elftal voor hem staan. Na wat magere jaren kan de club volgens de hoofdcoach weer resultaat halen.

VELDDRIEL – “De supporters van de club zijn de afgelopen jaren niet verwend” , vertelt van Loon. “Ik kwam al regelmatig bij RKVSC en heb toen al aangegeven hier ooit eens trainer te willen worden. Toen ik vorig jaar stopte bij Jan van Arckel waren we er zo uit. Wel heb ik aangegeven wat spelers te willen halen zodat we van betekenis kunnen zijn in Velddriel.”

Gedreven elftal
Via het netwerk van de trainer werden er nieuwe spelers gehaald waardoor de club nu goed mee kan doen in de vijfde klasse. “Als iedereen fit blijft kunnen we voor de bovenste plekken meedoen.”

En dat is even wennen, na wat magere jaren moet er weer succes behaald worden. Daarvoor was dus een kleine cultuuromslag nodig maar Van Loon heeft nu wel een fanatiek team ter beschikking.

“Er zit zoveel gedrevenheid in dit team. Ze klappen er negentig minuten vol op. Ze zijn soms zelfs te fanatiek, dan denk ik wel een doe rustig aan. Een voorbeeld hiervan is dat we net op 3-3 komen tegen een concurrent. Ik ben dan blij met dat punt maar zij gaan vol voor de overwinning.”

Relativeren
Het is iets waar de trainer vrolijk van wordt. Maar hij is zich er van bewust dat hij ‘maar’ een vijfdeklasser traint. Wonderen kan hij niet verwachten.

“Ik weet waar ik aan ben begonnen. Dit zullen nooit toppers worden maar er is genoeg bij te leren. Ik kan ook niet boos op ze worden als een keer iets niet begrepen wordt. Sommigen speelden noodgedwongen in het eerste elftal, dus je moet daar ook mee om kunnen gaan.”

Dat is niet lastig voor de coach, die zelf op een hoger niveau in België heeft gevoetbald. Van Loon wil altijd winnen maar laat zijn weekend er niet door beïnvloeden. “Dat ik wil winnen staat vast. Ik kom hier met een doel. Maar als we verliezen pak ik er geen biertje minder om. Je zal maar elke week verliezen, dan worden ze niet vrolijk van je.”

Unieke club
Het is de instelling die past bij de club RKVSC. Door de trainer beschreven als ‘gemoedelijk’. De eerste weken werd dan ook alles voor hem en zijn team geregeld. Iets wat hij nog niet eerder had meegemaakt.

“Hier slaan ze spijkers met koppen. Ik hoef maar iets te vragen en het wordt geregeld. Wat de voorzitter en zijn vrouw allemaal doen voor de club is niet te beschrijven. Voor elk team wordt van alles geregeld. Dat is uniek en daar mag je als club trots op zijn.”

Klik hier voor meer artikelen over RKVSC.
Klik hier voor meer informatie over RKVSC.