Pagina 697 – VoetbalJournaal

Ibo Ozbilek is een Rotterdamse dribbelkoning met rendement bij Oranje Wit

sv Oranje Wit

-

19 januari 2022

Ibo Ozbilek is een Rotterdamse dribbelkoning met rendement bij Oranje Wit

Ibo Ozbilek ging de winterstop in als topscorer in 1B. Met acht goals en drie assists was hij bij elf van de achttien treffers in de eerste competitieduels betrokken. Zijn eerste halfjaar bij Oranje Wit mag dan ook een succes worden genoemd.

DORDRECHT – Zelf blijft Ozbilek vrij bescheiden. ,,Natuurlijk geniet ik van al die goals, maar het kan altijd beter. Ik weet dat er nog veel meer in zit bij mij. Ik had een paar weken nodig aan het begin van het seizoen om me echt in het team te spelen, maar ik ben de trainers enorm dankbaar voor het vertrouwen dat ik van ze krijg. Ze weten mij op de juiste manier te motiveren en dat vertrouwen probeer ik iedere week waar te maken. Meestal gaat dat goed, maar er zitten natuurlijk ook wel eens wedstrijden tussen dat ik niet beslissend kan zijn.”

Zo had Ozbilek op 20 november in de blessuretijd tegen Heerjansdam de winnende treffer op zijn schoen na een voorzet van linksbuiten Mike Muijen, maar hij tikte van dichtbij naast en dus bleef het bij 0-0. ,,Daarna zat ik echt helemaal stuk in de kleedkamer en heb ik mijn excuses aangeboden aan de groep, maar zij zeiden direct dat ik me geen zorgen moest maken. Het was daarna de hele week spannend of we die zaterdag erop nog mochten spelen, maar gelukkig kwam er op vrijdag nog groen licht. In de uitwedstrijd bij SHO (2-4) scoorde ik nog twee keer en gaf ik een assist, waardoor ik toch nog met een lekker gevoel de winterstop inging. Daarna hebben we in december nog geoefend bij De Alblas en SVW. Geen wedstrijden waar ik veel plezier uit haal. Ik had liever nog gewoon twee keer in de competitie gespeeld, al snap ik ook wel dat clubs daarop tegen waren omdat trainen niet mogelijk was. Maar als je veel vertrouwen hebt en in een lekkere flow zit, denk je eigenlijk nooit aan je fitheid. Dat gaat dan vanzelf, zoals ik mijn acties vaak ook gewoon op gevoel maak.”

Doorbraakjaar

De pleintjesvoetballer uit Rotterdam-Zuid speelde in zijn woonplaats voor Overmaas, Sparta AV, Charlois en XerxesDZB. ,,Bij Sparta en Charlois heb ik mooie seizoenen beleefd. Bij Charlois scoorde ik 26 keer toen we kampioen werden in de derde klasse, dat was wel echt mijn doorbraakjaar. Daarna ben ik nog een seizoen gebleven en daarna vertrokken naar XerxesDZB, maar dat seizoen was na vier potjes al klaar.”

Via zijn zaalvoetbalteamgenoot Jermaine Sewambar (die al snel weer weg was bij Oranje Wit) kwam Ozbilek bij Oranje Wit terecht, waar hij de afgelopen maanden dus uitgroeide tot een effectieve smaakmaker. ,,Ik wist dat Oranje Wit twee seizoenen onderin had gespeeld, maar ik voelde direct vertrouwen toen ik met de trainers had gesproken. Ik ben erg blij met mijn keuze voor Oranje Wit en zij volgens mij ook wel met hun keuze voor mij, haha. Hopelijk kunnen we in 2022 nog meer moois laten zien en om de bovenste plekken mee blijven doen.”

Voor meer artikelen over SV Oranje Wit klik hier.
Voor meer informatie over SV Oranje Wit klik hier.

Ibo Ozbilek is een Rotterdamse dribbelkoning met rendement bij Oranje Wit

Niet gecategoriseerd

sv Oranje Wit

-

19 januari 2022

0

Ibo Ozbilek ging de winterstop in als topscorer in 1B. Met acht goals en drie assists was hij bij elf van de achttien treffers in de eerste competitieduels betrokken. Zijn eerste halfjaar bij Oranje Wit mag dan ook een succes worden genoemd.

DORDRECHT – Zelf blijft Ozbilek vrij bescheiden. ,,Natuurlijk geniet ik van al die goals, maar het kan altijd beter. Ik weet dat er nog veel meer in zit bij mij. Ik had een paar weken nodig aan het begin van het seizoen om me echt in het team te spelen, maar ik ben de trainers enorm dankbaar voor het vertrouwen dat ik van ze krijg. Ze weten mij op de juiste manier te motiveren en dat vertrouwen probeer ik iedere week waar te maken. Meestal gaat dat goed, maar er zitten natuurlijk ook wel eens wedstrijden tussen dat ik niet beslissend kan zijn.”

Zo had Ozbilek op 20 november in de blessuretijd tegen Heerjansdam de winnende treffer op zijn schoen na een voorzet van linksbuiten Mike Muijen, maar hij tikte van dichtbij naast en dus bleef het bij 0-0. ,,Daarna zat ik echt helemaal stuk in de kleedkamer en heb ik mijn excuses aangeboden aan de groep, maar zij zeiden direct dat ik me geen zorgen moest maken. Het was daarna de hele week spannend of we die zaterdag erop nog mochten spelen, maar gelukkig kwam er op vrijdag nog groen licht. In de uitwedstrijd bij SHO (2-4) scoorde ik nog twee keer en gaf ik een assist, waardoor ik toch nog met een lekker gevoel de winterstop inging. Daarna hebben we in december nog geoefend bij De Alblas en SVW. Geen wedstrijden waar ik veel plezier uit haal. Ik had liever nog gewoon twee keer in de competitie gespeeld, al snap ik ook wel dat clubs daarop tegen waren omdat trainen niet mogelijk was. Maar als je veel vertrouwen hebt en in een lekkere flow zit, denk je eigenlijk nooit aan je fitheid. Dat gaat dan vanzelf, zoals ik mijn acties vaak ook gewoon op gevoel maak.”

Doorbraakjaar

De pleintjesvoetballer uit Rotterdam-Zuid speelde in zijn woonplaats voor Overmaas, Sparta AV, Charlois en XerxesDZB. ,,Bij Sparta en Charlois heb ik mooie seizoenen beleefd. Bij Charlois scoorde ik 26 keer toen we kampioen werden in de derde klasse, dat was wel echt mijn doorbraakjaar. Daarna ben ik nog een seizoen gebleven en daarna vertrokken naar XerxesDZB, maar dat seizoen was na vier potjes al klaar.”

Via zijn zaalvoetbalteamgenoot Jermaine Sewambar (die al snel weer weg was bij Oranje Wit) kwam Ozbilek bij Oranje Wit terecht, waar hij de afgelopen maanden dus uitgroeide tot een effectieve smaakmaker. ,,Ik wist dat Oranje Wit twee seizoenen onderin had gespeeld, maar ik voelde direct vertrouwen toen ik met de trainers had gesproken. Ik ben erg blij met mijn keuze voor Oranje Wit en zij volgens mij ook wel met hun keuze voor mij, haha. Hopelijk kunnen we in 2022 nog meer moois laten zien en om de bovenste plekken mee blijven doen.”

Voor meer artikelen over SV Oranje Wit klik hier.
Voor meer informatie over SV Oranje Wit klik hier.

Michele Santoni weet dat tijd nodig is bij FC Dordrecht

FC Dordrecht

-

19 januari 2022

0

Michele Santoni weet dat tijd nodig is bij FC Dordrecht

Michele Santoni werd eerder dit jaar als de nieuwe trainer van FC Dordrecht gepresenteerd. De oefenmeester met Italiaanse roots moest de andere koers in het Riwal Hoogwerkers Stadion met een totaal gerenoveerde selectie aanvangen. Na een beloftevolle start, met vijf punten uit drie duels, is inmiddels duidelijk dat het een klus van de lange adem wordt.

DORDRECHT – Delingen met Jong PSV en Jong FC Utrecht, een overwinning bij Jong Ajax. Met een ongeslagen status, vijf punten op het conto en vertrouwen leek de eerste aanzet gegeven voor een mooi seizoen bij FC Dordrecht dat na jaren van sportieve misère hunkerde naar betere tijden.

Inmiddels is de winterstop aangebroken en hebben de Dordtenaren, evenals vorig seizoen, de rode lantaarn in handen gedrukt gekregen. ,,En moeten we tot de conclusie komen dat we de selectie misschien te gehaast en niet uitgebalanceerd hebben samengesteld’’, constateerde Michele Santoni al na weer een nederlaag in de eerste seizoenshelft die – op een spaarzaam hoogtepuntje na – buitengewoon teleurstellend voor FC Dordrecht verliep.

De kansloze bekereliminatie bij tweededivisionist Spakenburg vormde wel één van de onbetwiste dieptepunten in de eerste reeks wedstrijden voor de winterstop. ,,We wisten wat we konden verwachten, maar zakten daar mentaal volledig door het ijs als collectief’’, was de conclusie van Santoni. Die avond in Spakenburg maakte misschien wel heel pijnlijk duidelijk dat de verandering die FC Dordrecht bewerkstelligd heeft pas op de langere termijn (mogelijk) vruchten af gaat werpen.

Knieval

Zeker in de afgelopen anderhalve maand kreeg FC Dordrecht de ene doffe dreun na de andere te verwerken. De 2-1 zege op NAC Breda verwelkte prompt na een serie van vijf nederlagen waarin FC Dordrecht 21 tegentreffers slikte. ,,Het positieve gevoel na NAC hebben we nooit meer kunnen benaderen’’, stelde Santoni. FC Eindhoven (5-1) De Graafschap (0-4), ADO Den Haag (5-1), Roda JC (2-5) en FC Emmen (2-1) volgden na de surprise tegen de Brabanders. Waarbij de knieval in Drenthe in de 94^ste minuut flink door de Dordtse zielen sneed. Terwijl een punt voor het grijpen leek, scoorde de thuisploeg alsnog.

Santoni wees er steeds op dat het plezier op de training niet leed onder de uitslagen. Maar de pijnlijke reeks nederlagen die zijn ploeg heeft teruggeworpen naar de laatste stek en het afgebrokkelde incasseringsvermogen baarden grote zorgen. ,,We hebben sporadisch laten zien waartoe we als ploeg in staat zijn. De zege bij Jong Ajax, de karakteroverwinning op NAC, de goede eerste helft bij Excelsior zijn voor mij voorbeelden van waartoe we echt in staat zijn. Maar je moet ook constateren dat het onevenwichtig is en dat we ervaring tekort komen.’’ Dordrecht heeft dus tijd nodig, maar in de huidige voetballerij is die nauwelijks beschikbaar.

Klik hier voor meer informatie over FC Dordrecht
Klik hier voor meer artikelen over FC Dordrecht

Michele Santoni weet dat tijd nodig is bij FC Dordrecht

Niet gecategoriseerd

FC Dordrecht

-

19 januari 2022

0

Michele Santoni werd eerder dit jaar als de nieuwe trainer van FC Dordrecht gepresenteerd. De oefenmeester met Italiaanse roots moest de andere koers in het Riwal Hoogwerkers Stadion met een totaal gerenoveerde selectie aanvangen. Na een beloftevolle start, met vijf punten uit drie duels, is inmiddels duidelijk dat het een klus van de lange adem wordt.

DORDRECHT – Delingen met Jong PSV en Jong FC Utrecht, een overwinning bij Jong Ajax. Met een ongeslagen status, vijf punten op het conto en vertrouwen leek de eerste aanzet gegeven voor een mooi seizoen bij FC Dordrecht dat na jaren van sportieve misère hunkerde naar betere tijden.

Inmiddels is de winterstop aangebroken en hebben de Dordtenaren, evenals vorig seizoen, de rode lantaarn in handen gedrukt gekregen. ,,En moeten we tot de conclusie komen dat we de selectie misschien te gehaast en niet uitgebalanceerd hebben samengesteld’’, constateerde Michele Santoni al na weer een nederlaag in de eerste seizoenshelft die – op een spaarzaam hoogtepuntje na – buitengewoon teleurstellend voor FC Dordrecht verliep.

De kansloze bekereliminatie bij tweededivisionist Spakenburg vormde wel één van de onbetwiste dieptepunten in de eerste reeks wedstrijden voor de winterstop. ,,We wisten wat we konden verwachten, maar zakten daar mentaal volledig door het ijs als collectief’’, was de conclusie van Santoni. Die avond in Spakenburg maakte misschien wel heel pijnlijk duidelijk dat de verandering die FC Dordrecht bewerkstelligd heeft pas op de langere termijn (mogelijk) vruchten af gaat werpen.

Knieval

Zeker in de afgelopen anderhalve maand kreeg FC Dordrecht de ene doffe dreun na de andere te verwerken. De 2-1 zege op NAC Breda verwelkte prompt na een serie van vijf nederlagen waarin FC Dordrecht 21 tegentreffers slikte. ,,Het positieve gevoel na NAC hebben we nooit meer kunnen benaderen’’, stelde Santoni. FC Eindhoven (5-1) De Graafschap (0-4), ADO Den Haag (5-1), Roda JC (2-5) en FC Emmen (2-1) volgden na de surprise tegen de Brabanders. Waarbij de knieval in Drenthe in de 94^ste minuut flink door de Dordtse zielen sneed. Terwijl een punt voor het grijpen leek, scoorde de thuisploeg alsnog.

Santoni wees er steeds op dat het plezier op de training niet leed onder de uitslagen. Maar de pijnlijke reeks nederlagen die zijn ploeg heeft teruggeworpen naar de laatste stek en het afgebrokkelde incasseringsvermogen baarden grote zorgen. ,,We hebben sporadisch laten zien waartoe we als ploeg in staat zijn. De zege bij Jong Ajax, de karakteroverwinning op NAC, de goede eerste helft bij Excelsior zijn voor mij voorbeelden van waartoe we echt in staat zijn. Maar je moet ook constateren dat het onevenwichtig is en dat we ervaring tekort komen.’’ Dordrecht heeft dus tijd nodig, maar in de huidige voetballerij is die nauwelijks beschikbaar.

Klik hier voor meer informatie over FC Dordrecht
Klik hier voor meer artikelen over FC Dordrecht

Ruben Agostinho geniet van waardering bij Wieldrecht

vv Wieldrecht

-

19 januari 2022

0

Ruben Agostinho geniet van waardering bij Wieldrecht

Ruben Agostinho (23) is bezig aan zijn tweede seizoen bij Wieldrecht. Zijn eerste seizoen duurde net als voor iedereen slechts drie beker- en vier competitieduels, maar inmiddels is Agostinho niet meer weg te denken uit het team van coach Pippy Pruymboom.

DORDRECHT – Agostinho kan uit de voeten als back of als controlerende middenvelder. Zijn grootste kwaliteiten zijn dat hij altijd negentig minuten blijft gaan, zijn duelkracht en zijn vriendelijke en positieve uitstraling op en naast het veld. Het leverde hem al snel de bijnaam ‘Kanté’ op, een verwijzing naar de populaire middenvelder van Champions League-winnaar Chelsea en het nationale team van Frankrijk, waarmee hij in 2018 wereldkampioen werd. ,,Haha ja, het klopt dat eigenlijk iedereen mij zo noemt. Ik vind niet dat ik echt op Kanté lijk, maar ik vind het wel een leuke bijnaam. Als ik met iemand praat is het vaak gewoon Ruben, maar tijdens trainingen en in wedstrijden is Kanté vaak handiger. We hebben namelijk ook nog een Ruben Post in ons team zitten, die het hartstikke goed doet op het middenveld en regelmatig scoort. Als je twee spelers met dezelfde naam in een team hebt, moet je een beetje creatief zijn. Wie er het eerste mee kwam? Dat weet ik eigenlijk niet eens meer. Het ontstond gewoon een keer tijdens een dolletje op de training en dan neemt de rest het al snel over.”

Linkerflank

De in Krispijn woonachtige Agostinho begon met voetballen bij DFC, maar maakte in de C’tjes de overstap naar ASWH. ,,Daar heb ik een hele mooie tijd gehad, al moest ik natuurlijk wel drie keer per week naar Hendrik-Ido-Ambacht. Soms kon ik met iemand meerijden, maar meestal ging ik daar op de fiets heen. Dan was je al lekker warm als je daar aankwam. Ik heb daar in het tweede gespeeld en nog een paar keer op de bank gezeten bij het eerste, maar helaas nooit mijn debuut gemaakt daar. In 2019 verhuisde ik met mijn trainer Gokan Akgoz mee naar FC IJsselmonde, dat in de zondag tweede klasse speelde. Dat was het seizoen dat in maart 2020 werd stilgelegd toen corona begon. Toen heb ik besloten om weer lekker in Dordrecht te gaan voetballen en kwam ik bij Wieldrecht terecht, waar ik het nu al anderhalf jaar goed naar mijn zin heb. We spelen in een mooie competitie met veel leuke tegenstanders. De bekerwedstrijd tegen Oranje Wit, met veel publiek langs de lijn, vond ik ook erg leuk. Die hadden we echt moeten winnen, maar helaas verloren we na strafschoppen. Sinds die wedstrijd sta ik op de linkerflank, maar het maakt mij niet zoveel uit, als ik maar speel. Jeremy de Lijster is onze enige linkspoot, dus dan krijg je dat.”

Agostinho is geliefd bij de trainers en zijn medespelers van Wieldrecht, dat het opnieuw uitstekend doet in de 2^e Klasse F. De ploeg van Pruymboom won op 20 november de eerste periodetitel, maar kwam die dag zelf niet in actie vanwege enkele coronabesmettingen. ,,We hadden die dag natuurlijk liever zelf op het veld gestaan bij De Zwerver om daar een feestje te vieren, maar nu hebben we er maar een feestje van gemaakt in onze groepsapp.”

Kort na de periodetitel werd het seizoen opnieuw stilgelegd, omdat het niet mogelijk was om ’s avonds te trainen. ,,Enorm zonde natuurlijk, zeker omdat wij in een heerlijke flow zaten als team. We hebben in december nog wel twee oefenwedstrijden gespeeld, maar daar haal je niet echt plezier uit. Laten we hopen dat we in januari gewoon weer lekker aan de slag kunnen. Positief blijven en hopen op het beste, meer kunnen we niet doen.”

Voor meer artikelen over VV Wieldrecht klik hier.
Voor meer informatie over VV Wieldrecht klik hier.

Ruben Agostinho geniet van waardering bij Wieldrecht

Niet gecategoriseerd

vv Wieldrecht

-

19 januari 2022

0

Ruben Agostinho (23) is bezig aan zijn tweede seizoen bij Wieldrecht. Zijn eerste seizoen duurde net als voor iedereen slechts drie beker- en vier competitieduels, maar inmiddels is Agostinho niet meer weg te denken uit het team van coach Pippy Pruymboom.

DORDRECHT – Agostinho kan uit de voeten als back of als controlerende middenvelder. Zijn grootste kwaliteiten zijn dat hij altijd negentig minuten blijft gaan, zijn duelkracht en zijn vriendelijke en positieve uitstraling op en naast het veld. Het leverde hem al snel de bijnaam ‘Kanté’ op, een verwijzing naar de populaire middenvelder van Champions League-winnaar Chelsea en het nationale team van Frankrijk, waarmee hij in 2018 wereldkampioen werd. ,,Haha ja, het klopt dat eigenlijk iedereen mij zo noemt. Ik vind niet dat ik echt op Kanté lijk, maar ik vind het wel een leuke bijnaam. Als ik met iemand praat is het vaak gewoon Ruben, maar tijdens trainingen en in wedstrijden is Kanté vaak handiger. We hebben namelijk ook nog een Ruben Post in ons team zitten, die het hartstikke goed doet op het middenveld en regelmatig scoort. Als je twee spelers met dezelfde naam in een team hebt, moet je een beetje creatief zijn. Wie er het eerste mee kwam? Dat weet ik eigenlijk niet eens meer. Het ontstond gewoon een keer tijdens een dolletje op de training en dan neemt de rest het al snel over.”

Linkerflank

De in Krispijn woonachtige Agostinho begon met voetballen bij DFC, maar maakte in de C’tjes de overstap naar ASWH. ,,Daar heb ik een hele mooie tijd gehad, al moest ik natuurlijk wel drie keer per week naar Hendrik-Ido-Ambacht. Soms kon ik met iemand meerijden, maar meestal ging ik daar op de fiets heen. Dan was je al lekker warm als je daar aankwam. Ik heb daar in het tweede gespeeld en nog een paar keer op de bank gezeten bij het eerste, maar helaas nooit mijn debuut gemaakt daar. In 2019 verhuisde ik met mijn trainer Gokan Akgoz mee naar FC IJsselmonde, dat in de zondag tweede klasse speelde. Dat was het seizoen dat in maart 2020 werd stilgelegd toen corona begon. Toen heb ik besloten om weer lekker in Dordrecht te gaan voetballen en kwam ik bij Wieldrecht terecht, waar ik het nu al anderhalf jaar goed naar mijn zin heb. We spelen in een mooie competitie met veel leuke tegenstanders. De bekerwedstrijd tegen Oranje Wit, met veel publiek langs de lijn, vond ik ook erg leuk. Die hadden we echt moeten winnen, maar helaas verloren we na strafschoppen. Sinds die wedstrijd sta ik op de linkerflank, maar het maakt mij niet zoveel uit, als ik maar speel. Jeremy de Lijster is onze enige linkspoot, dus dan krijg je dat.”

Agostinho is geliefd bij de trainers en zijn medespelers van Wieldrecht, dat het opnieuw uitstekend doet in de 2^e Klasse F. De ploeg van Pruymboom won op 20 november de eerste periodetitel, maar kwam die dag zelf niet in actie vanwege enkele coronabesmettingen. ,,We hadden die dag natuurlijk liever zelf op het veld gestaan bij De Zwerver om daar een feestje te vieren, maar nu hebben we er maar een feestje van gemaakt in onze groepsapp.”

Kort na de periodetitel werd het seizoen opnieuw stilgelegd, omdat het niet mogelijk was om ’s avonds te trainen. ,,Enorm zonde natuurlijk, zeker omdat wij in een heerlijke flow zaten als team. We hebben in december nog wel twee oefenwedstrijden gespeeld, maar daar haal je niet echt plezier uit. Laten we hopen dat we in januari gewoon weer lekker aan de slag kunnen. Positief blijven en hopen op het beste, meer kunnen we niet doen.”

Voor meer artikelen over VV Wieldrecht klik hier.
Voor meer informatie over VV Wieldrecht klik hier.

Leslie Engelen op zijn plek tussen ‘zijn’ meiden bij RCD

rksv RCD

-

19 januari 2022

0

Leslie Engelen op zijn plek tussen ‘zijn’ meiden bij RCD

Voor Leslie Engelen is het nadrukkelijk schakelen in deze periode. Normaliter staat hij op maandag en woensdag op het trainingsveld met ‘zijn’ meiden, de MO19 van RCD. Maar door de aangescherpte maatregelen is die vrijetijdsbesteding weggevallen.

DORDRECHT – Leslie Engelen is helemaal op zijn plek als trainer van de meidenploeg onder 19 bij RCD. Hij is als het ware met zijn dochter Neve, vernoemd naar de actrice Neve Campbell, meegegroeid. ,,Ik denk dat het inmiddels een jaar of zeven is dat ik trainer ben en heb daarbij altijd Neve begeleid. In het begin was dat nog wel een dingetje hoor, de veranderende rol van vader en trainer. Maar inmiddels is het voor ons allebei gewoon geworden en kunnen we er prima mee omgaan.’’

Maar voor Engelen is het wel wennen. De avonden dat hij normaal gesproken op het trainingsveld staat met de groep speelsters, moet hij nu noodgedwongen anders invullen. ,,En ik merk dat ik zo gewend ben aan ritme, dat ik toch weer even mijn draai moet vinden om de tijd anders in te vullen. Tot en met begin december hebben we nog gespeeld, de laatste wedstrijd voor de winterstop kon geen doorgang vinden. We gaan kijken in hoeverre we straks in 2022 nog wat kunnen doen.’’

Groepsgevoel

Het meidenvoetbal neemt bij RCD geen prominente, maar wel een sterke plek in. De MO19 is daar een goed voorbeeld van, zo stelt Engelen. ,,We spelen in de tweede klasse, dat is een goed niveau voor deze groep van zo’n vijftien meiden. Het sociale aspect is heel belangrijk voor de speelsters. Dat merk ik met name op de trainingsavonden: daar is het elkaar ontmoeten een heel belangrijk uitgangspunt. Op de wedstrijdmentaliteit van de speelsters kan ik niks aanmerken: op zaterdag wordt alles gegeven voor het beste resultaat. De trainingen zijn vooral ook belangrijk voor het groepsgevoel. In dat opzicht zijn meiden echt totaal niet te vergelijken met jongens, die met een hele andere instelling naar de training komen. Ik ben er inmiddels aan gewend’’, lacht Leslie Engelen, die in de begeleiding van het team geholpen wordt door Monique Visser.

Dochter Neve stapt voorlopig nog niet over naar de senioren, zodat de begeleiding van het team nog wel even in handen van Leslie Engelen – wiens zoon Ryan ook bij RCD speelt – blijft. ,,Of ik uiteindelijk ook de overstap maak naar het vrouwenteam? Dat weet ik nog niet. Ik heb het wel ontzettend naar mijn zin bij RCD, het is echt een hele warme, menselijke club waar het familiegevoel heerst. Dit seizoen draait het tot nu toe best aardig in de competitie. We staan zo ronde de vijfde plaats, dat is wel de plek waar we thuishoren. Laten we hopen dat we straks de competitie kunnen voortzetten.’’

Meer artikelen lezen over RCD? Klik hier.
Klik hier voor meer informatie over RCD.

Leslie Engelen op zijn plek tussen ‘zijn’ meiden bij RCD

Niet gecategoriseerd

rksv RCD

-

19 januari 2022

0

Voor Leslie Engelen is het nadrukkelijk schakelen in deze periode. Normaliter staat hij op maandag en woensdag op het trainingsveld met ‘zijn’ meiden, de MO19 van RCD. Maar door de aangescherpte maatregelen is die vrijetijdsbesteding weggevallen.

DORDRECHT – Leslie Engelen is helemaal op zijn plek als trainer van de meidenploeg onder 19 bij RCD. Hij is als het ware met zijn dochter Neve, vernoemd naar de actrice Neve Campbell, meegegroeid. ,,Ik denk dat het inmiddels een jaar of zeven is dat ik trainer ben en heb daarbij altijd Neve begeleid. In het begin was dat nog wel een dingetje hoor, de veranderende rol van vader en trainer. Maar inmiddels is het voor ons allebei gewoon geworden en kunnen we er prima mee omgaan.’’

Maar voor Engelen is het wel wennen. De avonden dat hij normaal gesproken op het trainingsveld staat met de groep speelsters, moet hij nu noodgedwongen anders invullen. ,,En ik merk dat ik zo gewend ben aan ritme, dat ik toch weer even mijn draai moet vinden om de tijd anders in te vullen. Tot en met begin december hebben we nog gespeeld, de laatste wedstrijd voor de winterstop kon geen doorgang vinden. We gaan kijken in hoeverre we straks in 2022 nog wat kunnen doen.’’

Groepsgevoel

Het meidenvoetbal neemt bij RCD geen prominente, maar wel een sterke plek in. De MO19 is daar een goed voorbeeld van, zo stelt Engelen. ,,We spelen in de tweede klasse, dat is een goed niveau voor deze groep van zo’n vijftien meiden. Het sociale aspect is heel belangrijk voor de speelsters. Dat merk ik met name op de trainingsavonden: daar is het elkaar ontmoeten een heel belangrijk uitgangspunt. Op de wedstrijdmentaliteit van de speelsters kan ik niks aanmerken: op zaterdag wordt alles gegeven voor het beste resultaat. De trainingen zijn vooral ook belangrijk voor het groepsgevoel. In dat opzicht zijn meiden echt totaal niet te vergelijken met jongens, die met een hele andere instelling naar de training komen. Ik ben er inmiddels aan gewend’’, lacht Leslie Engelen, die in de begeleiding van het team geholpen wordt door Monique Visser.

Dochter Neve stapt voorlopig nog niet over naar de senioren, zodat de begeleiding van het team nog wel even in handen van Leslie Engelen – wiens zoon Ryan ook bij RCD speelt – blijft. ,,Of ik uiteindelijk ook de overstap maak naar het vrouwenteam? Dat weet ik nog niet. Ik heb het wel ontzettend naar mijn zin bij RCD, het is echt een hele warme, menselijke club waar het familiegevoel heerst. Dit seizoen draait het tot nu toe best aardig in de competitie. We staan zo ronde de vijfde plaats, dat is wel de plek waar we thuishoren. Laten we hopen dat we straks de competitie kunnen voortzetten.’’

Meer artikelen lezen over RCD? Klik hier.
Klik hier voor meer informatie over RCD.

Jubileumboek 100 jaar EBOH is verzameling unieke verhalen

EBOH

-

19 januari 2022

0

Jubileumboek 100 jaar EBOH is verzameling unieke verhalen

EBOH bestaat 100 jaar. De officiële datum is 27 november 2021. Bij het bereiken van een dergelijke mijlpaal hoort natuurlijk een jubileumboek. Naast voorzitter Hans Schoon kreeg ook wethouder Marco Stam, voormalig speler van EBOH, een eerste exemplaar uitgereikt.

DORDRECHT – Ruim twee jaar geleden kwam clubman Ad Holster bij Henk van der Laan met het verzoek om 100 jaar EBOH te beschrijven en van daaruit een boek samen te stellen. ,,Ik wilde dat doen, maar wij moesten daarover even filosoferen hoe wij een dergelijk boek zouden gaan samenstellen. Ik voelde niets voor het chronologisch opschrijven van de clubgeschiedenis. Wij hebben gekozen voor veel meer variatie; interviews en verhalen die de mensen kunnen boeien. Daarbij kwam het jeugd- en damesvoetbal, maar ook het G-team, aan bod.”

Van der Laan vond dat als het boek klaar was, het gelezen moest worden als een spannend jongensboek. ,,Daar zijn wij naar mijn mening in geslaagd”, aldus Van der Laan, door de club benoemd als voorzitter van de jubileumboekcommissie. Bart Schotting heeft de interviews met ex-EBOH’ers Juul Ellerman (oud-prof van Sparta en PSV) en voormalig international Shirley Smith verzorgd. ,,Peter de Roo, oud-speler van DFC, leverde een bijdrage over de periode in het betaalde voetbal. Hij kon als geen ander de rivaliteit tussen EBOH en DFC beschrijven”, stelt Van der Laan.

Hulp

Het fotoarchief van EBOH is gelukkig in opdracht van de gemeente Dordrecht gedigitaliseerd door het Regionaal Beeldarchief. Van der Laan: ,,Daar hebben wij gebruik van mogen maken. Door bemiddeling van voormalig DFC-voorzitter Jan van der Straaten hebben wij daarbij ook veel hulp gehad van Arie Heijstek, de toparchivaris van DFC en de Dordtse voetbalwereld.” Veel steun kreeg de redactie eveneens van Jan van Pelt, schrijver en historicus, die lang redactielid is geweest van het vroegere clubblad. ,,Lex Holster is de graficus en is ook belangrijk geweest bij de totstandkoming van het jubileumboek. Hij zit al heel zijn leven in de drukkerijwereld.” Uiteraard is er gebruikgemaakt van vorige jubileumboeken, die bij het 50- en 75-jarig jubileum zijn verschenen. Dat leverde ook veel informatie op. Vanaf een bepaald moment zijn de gebeurtenissen binnen de club minder goed beschreven. ,,Wij zijn daarom in de jaarverslagen van de algemene ledenvergadering gedoken. Daar hebben wij ons eigen sausje overheen gegoten.”

Deadline

,,Uiteindelijk werkten wij met een redactie van zeven mensen”, licht Van der Laan toe. ,,Maar door corona werd de communicatie lastiger. Ik was voor mijn werk gewend op de computer via ‘teams’ te communiceren. Bij een aantal van ons lukte dat niet, maar toch hebben wij de deadline van 19 oktober gehaald. Tot slot kwam de drukker in de problemen. Hij kon op de dag voor de uitreiking slechts tien exemplaren aanleveren. De rest van in totaal 400 exemplaren kwam pas 9 december. Ons geluk was dat de feestavond door corona niet door kon gaan.” Zoals altijd bij het verschijnen van bijzondere jubileumboeken komen er bestellingen uit het hele land. ,,Wij hebben zelfs een boek opgestuurd naar Engeland. Waarschijnlijk een voormalig lid die naar Engeland is verhuisd. Hij had op de website gezien dat wij aan het boek werkten”, vertelt Van der Laan.

Terugkijkend vindt Van der Laan zelf het artikel over de periode in het betaalde voetbal zeer interessant. Ook het idee van Evelien Noordermeer om vier generaties over hun periode uit hun jeugdopleiding bij EBOH te laten vertellen, heeft leuke verhalen opgeleverd.

Vrijwel iedereen vindt het pinksterkamp van EBOH een hoogtepunt. Jeugdgroepen gingen naar een jeugdkamp in Brabant, naar Camping De Wildert bij Bosschenhoofd. Later werden er kampen georganiseerd in Oosterhout en Zeist. Hoogtepunt was altijd het dierengeluidenspel in de nacht. Kinderen moesten op basis van geluiden, in het donker begeleiders zoeken die onder andere een koe of een schaap nabootsten. Op de vraag van wie zij in hun opleiding het meest hebben geleerd komen namen van trainers als Dirk Bijl, Jan van der Straaten en Tom ’t Hart naar voren.

De bekende auteur Ronald Giphart heeft ooit ook bij EBOH gevoetbald. ,,In overleg met hem mochten wij zijn verhaal wat hij ooit over zijn periode bij EBOH heeft gepubliceerd, integraal afdrukken. Ook dat noem ik een hoogtepunt”, besluit Henk van der Laan.

Bestellen van het boek kan nog altijd via de link eboh.nl/jubileumboek. De prijs is € 24,95

Vijfde generatie binnen familie Fok nu aan zet bij EBOH

EBOH bestond op 27 november 2021 honderd jaar. De familienaam Fok loopt als een rode draad door de vereniging. Al vijf generaties lang maakt de naam onmiskenbaar deel uit van de vereniging. Het begon met Gerrit Fok, daarna volgden Ries Fok sr., Ries Fok jr., Gert Fok, Jordi, Gijs en Floor Fok.

DORDRECHT – Gerrit Fok, schoenmaker van beroep, was al in de beginjaren van EBOH voorzitter van de supportersvereniging. Op de Zuidendijk was hij de man die bij de wedstrijden de toegangskaarten controleerde. Gerrit was ook verantwoordelijk voor het materiaal. Hij was de man die de noppen onder de voetbalschoenen spijkerde. Op 4 mei 1928 wordt Ries Fok sr. geboren. Na de oorlog debuteert hij op zijn achttiende in het eerste elftal van EBOH. Hij haalde het Nederlands amateurelftal. In 1961 wordt Ries Fok sr. voorzitter van EBOH. Hij is de jongste voetbalvoorzitter van Nederland. Hij wordt in 1989 benoemd tot erevoorzitter. In 1969 en 1972 worden Ries en Gert Fok geboren, zoons van Ries Fok sr. en Hannie Fok. Gert Fok wordt een betrouwbare rechtsback, maar moet na een beenbreuk zijn voetballoopbaan beëindigen. Ries Fok jr. bleek binnen de familie het meeste talent te hebben. Hij wordt prof bij Dordrecht’90 en kwam nog even uit voor Kozakken Boys. Ook Ries Fok jr. moet door een beenbreuk stoppen met voetballen en begint aan imposante loopbaan als trainer. Hij had onder meer Unitas onder zijn hoede is nu nog trainer van Dubbeldam. Gert Fok maakt bij EBOH nog altijd deel uit van de technische commissie. Jordi Fok is de zoon van Ries Fok jr. en Simone Fok. Hij is nu vaste waarde van het eerste elftal van EBOH. Gert Fok heeft twee kinderen, Gijs en Floor. Jordi, Gijs en Floor behoren tot de vijfde generatie van de familie Fok binnen EBOH. Zij zetten de Fok-dynastie binnen de club door. Aan de Schenkeldijk wordt nog jaarlijks het Ries Fok sr.-toernooi voor eerste elftallen gespeeld. Onlangs, op 17 november, overleed Hannie Fok, de echtgenote van Ries Fok sr., op 89-jarige leeftijd.

Klik hier voor meer informatie over EBOH
Klik hier voor meer artikelen over EBOH

Jubileumboek 100 jaar EBOH is verzameling unieke verhalen

Niet gecategoriseerd

EBOH

-

19 januari 2022

0

EBOH bestaat 100 jaar. De officiële datum is 27 november 2021. Bij het bereiken van een dergelijke mijlpaal hoort natuurlijk een jubileumboek. Naast voorzitter Hans Schoon kreeg ook wethouder Marco Stam, voormalig speler van EBOH, een eerste exemplaar uitgereikt.

DORDRECHT – Ruim twee jaar geleden kwam clubman Ad Holster bij Henk van der Laan met het verzoek om 100 jaar EBOH te beschrijven en van daaruit een boek samen te stellen. ,,Ik wilde dat doen, maar wij moesten daarover even filosoferen hoe wij een dergelijk boek zouden gaan samenstellen. Ik voelde niets voor het chronologisch opschrijven van de clubgeschiedenis. Wij hebben gekozen voor veel meer variatie; interviews en verhalen die de mensen kunnen boeien. Daarbij kwam het jeugd- en damesvoetbal, maar ook het G-team, aan bod.”

Van der Laan vond dat als het boek klaar was, het gelezen moest worden als een spannend jongensboek. ,,Daar zijn wij naar mijn mening in geslaagd”, aldus Van der Laan, door de club benoemd als voorzitter van de jubileumboekcommissie. Bart Schotting heeft de interviews met ex-EBOH’ers Juul Ellerman (oud-prof van Sparta en PSV) en voormalig international Shirley Smith verzorgd. ,,Peter de Roo, oud-speler van DFC, leverde een bijdrage over de periode in het betaalde voetbal. Hij kon als geen ander de rivaliteit tussen EBOH en DFC beschrijven”, stelt Van der Laan.

Hulp

Het fotoarchief van EBOH is gelukkig in opdracht van de gemeente Dordrecht gedigitaliseerd door het Regionaal Beeldarchief. Van der Laan: ,,Daar hebben wij gebruik van mogen maken. Door bemiddeling van voormalig DFC-voorzitter Jan van der Straaten hebben wij daarbij ook veel hulp gehad van Arie Heijstek, de toparchivaris van DFC en de Dordtse voetbalwereld.” Veel steun kreeg de redactie eveneens van Jan van Pelt, schrijver en historicus, die lang redactielid is geweest van het vroegere clubblad. ,,Lex Holster is de graficus en is ook belangrijk geweest bij de totstandkoming van het jubileumboek. Hij zit al heel zijn leven in de drukkerijwereld.” Uiteraard is er gebruikgemaakt van vorige jubileumboeken, die bij het 50- en 75-jarig jubileum zijn verschenen. Dat leverde ook veel informatie op. Vanaf een bepaald moment zijn de gebeurtenissen binnen de club minder goed beschreven. ,,Wij zijn daarom in de jaarverslagen van de algemene ledenvergadering gedoken. Daar hebben wij ons eigen sausje overheen gegoten.”

Deadline

,,Uiteindelijk werkten wij met een redactie van zeven mensen”, licht Van der Laan toe. ,,Maar door corona werd de communicatie lastiger. Ik was voor mijn werk gewend op de computer via ‘teams’ te communiceren. Bij een aantal van ons lukte dat niet, maar toch hebben wij de deadline van 19 oktober gehaald. Tot slot kwam de drukker in de problemen. Hij kon op de dag voor de uitreiking slechts tien exemplaren aanleveren. De rest van in totaal 400 exemplaren kwam pas 9 december. Ons geluk was dat de feestavond door corona niet door kon gaan.” Zoals altijd bij het verschijnen van bijzondere jubileumboeken komen er bestellingen uit het hele land. ,,Wij hebben zelfs een boek opgestuurd naar Engeland. Waarschijnlijk een voormalig lid die naar Engeland is verhuisd. Hij had op de website gezien dat wij aan het boek werkten”, vertelt Van der Laan.

Terugkijkend vindt Van der Laan zelf het artikel over de periode in het betaalde voetbal zeer interessant. Ook het idee van Evelien Noordermeer om vier generaties over hun periode uit hun jeugdopleiding bij EBOH te laten vertellen, heeft leuke verhalen opgeleverd.

Vrijwel iedereen vindt het pinksterkamp van EBOH een hoogtepunt. Jeugdgroepen gingen naar een jeugdkamp in Brabant, naar Camping De Wildert bij Bosschenhoofd. Later werden er kampen georganiseerd in Oosterhout en Zeist. Hoogtepunt was altijd het dierengeluidenspel in de nacht. Kinderen moesten op basis van geluiden, in het donker begeleiders zoeken die onder andere een koe of een schaap nabootsten. Op de vraag van wie zij in hun opleiding het meest hebben geleerd komen namen van trainers als Dirk Bijl, Jan van der Straaten en Tom ’t Hart naar voren.

De bekende auteur Ronald Giphart heeft ooit ook bij EBOH gevoetbald. ,,In overleg met hem mochten wij zijn verhaal wat hij ooit over zijn periode bij EBOH heeft gepubliceerd, integraal afdrukken. Ook dat noem ik een hoogtepunt”, besluit Henk van der Laan.

Bestellen van het boek kan nog altijd via de link eboh.nl/jubileumboek. De prijs is € 24,95

Vijfde generatie binnen familie Fok nu aan zet bij EBOH

EBOH bestond op 27 november 2021 honderd jaar. De familienaam Fok loopt als een rode draad door de vereniging. Al vijf generaties lang maakt de naam onmiskenbaar deel uit van de vereniging. Het begon met Gerrit Fok, daarna volgden Ries Fok sr., Ries Fok jr., Gert Fok, Jordi, Gijs en Floor Fok.

DORDRECHT – Gerrit Fok, schoenmaker van beroep, was al in de beginjaren van EBOH voorzitter van de supportersvereniging. Op de Zuidendijk was hij de man die bij de wedstrijden de toegangskaarten controleerde. Gerrit was ook verantwoordelijk voor het materiaal. Hij was de man die de noppen onder de voetbalschoenen spijkerde. Op 4 mei 1928 wordt Ries Fok sr. geboren. Na de oorlog debuteert hij op zijn achttiende in het eerste elftal van EBOH. Hij haalde het Nederlands amateurelftal. In 1961 wordt Ries Fok sr. voorzitter van EBOH. Hij is de jongste voetbalvoorzitter van Nederland. Hij wordt in 1989 benoemd tot erevoorzitter. In 1969 en 1972 worden Ries en Gert Fok geboren, zoons van Ries Fok sr. en Hannie Fok. Gert Fok wordt een betrouwbare rechtsback, maar moet na een beenbreuk zijn voetballoopbaan beëindigen. Ries Fok jr. bleek binnen de familie het meeste talent te hebben. Hij wordt prof bij Dordrecht’90 en kwam nog even uit voor Kozakken Boys. Ook Ries Fok jr. moet door een beenbreuk stoppen met voetballen en begint aan imposante loopbaan als trainer. Hij had onder meer Unitas onder zijn hoede is nu nog trainer van Dubbeldam. Gert Fok maakt bij EBOH nog altijd deel uit van de technische commissie. Jordi Fok is de zoon van Ries Fok jr. en Simone Fok. Hij is nu vaste waarde van het eerste elftal van EBOH. Gert Fok heeft twee kinderen, Gijs en Floor. Jordi, Gijs en Floor behoren tot de vijfde generatie van de familie Fok binnen EBOH. Zij zetten de Fok-dynastie binnen de club door. Aan de Schenkeldijk wordt nog jaarlijks het Ries Fok sr.-toernooi voor eerste elftallen gespeeld. Onlangs, op 17 november, overleed Hannie Fok, de echtgenote van Ries Fok sr., op 89-jarige leeftijd.

Klik hier voor meer informatie over EBOH
Klik hier voor meer artikelen over EBOH